Adhyaya 50

Verse 1

स्कंद उवाच । वाराणस्यां तथादित्या ये चान्ये तान्वदाम्यतः । कलशोद्भव ते प्रीत्या सर्वे सर्वाघनाशनाः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໃນນະຄອນວາຣານະສີ ມີພຣະອາດິຕະຍະ ແລະປະກາຍສັກສິດອື່ນໆ ທີ່ສະຖິດຢູ່—ບັດນີ້ເຮົາຈະພັນນາ. ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກກະລະສະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ເພື່ອໃຫ້ທ່ານປິຕິ—ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນຜູ້ທຳລາຍບາບທຸກປະການ.

Verse 2

खखोल्को नाम भगवानादित्य परिकीर्तितः । त्रिविष्टपोत्तरे भागे सर्वव्याधिविघातकृत्

ພຣະອາດິຕະຍະຜູ້ເປັນພະພະຄະວານ ຖືກຂານນາມວ່າ “ຄະຄໂຂລກະ”. ໃນພາກເໜືອຂອງ ຕຣິວິດສະຕະປະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກໄພທຸກປະການ.

Verse 3

यथा खखोल्क इत्याख्या तस्यादित्यस्य तच्छृणु । पुरा कद्रूश्च विनता दक्षस्य तनये शुभे

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ວ່າອາທິຕະຍະນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ຄະໂຄນກະ” ແນວໃດ. ໃນການເກົ່າ ບຸດສາວອັນມົງຄຸນຂອງທັກສະ ຄື ກັດຣູ ແລະ ວິນະຕາ ປາກົດໃນເລື່ອງນີ້.

Verse 4

कश्यपस्य च ते पत्न्यौ मारीचेः प्राक्प्रजापतेः । क्रीडंत्यावेकदान्योन्यं मुने ते ऊचतुस्त्विति

ນາງທັງສອງນັ້ນເປັນພັນລະຍາຂອງກັສຍະປະ ຜູ້ສືບສາຍຈາກປຣະຊາປະຕິ ມາຣີຈິ. ຄັ້ງໜຶ່ງເມື່ອຫຼິ້ນກັນ ນາງທັງສອງໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີນັ້ນດັ່ງນີ້.

Verse 5

कद्रूरुवाच । विनते त्वं विजानासि यदि तद्ब्रूहि मेग्रतः । अखंडिता गतिस्तेस्ति यतो गगनमंडले

ກັດຣູກ່າວວ່າ: “ວິນະຕາ ເຈົ້າຖ້າຮູ້ແທ້ ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ແຈ້ງຕໍ່ໜ້າ. ການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຈົ້າບໍ່ຂາດຕອນ ເພາະເຈົ້າເຄື່ອນໄປໃນມົນທົນແຫ່ງຟ້າ.”

Verse 6

योसावुच्चैःश्रवा वाजी श्रूयते सवितूरथे । किं रूपःसोस्ति शबलो धवलो वा वदाशु मे

“ມ້າອຸຈໄສສຣະວາ ທີ່ເລື່ອງລືວ່າຢູ່ໃນລົດຂອງພຣະສະວິຕຣຶ—ຮູບພັນເປັນແນວໃດ? ເປັນລາຍດ່າງ ຫຼື ຂາວຜ່ອງ? ຈົ່ງບອກຂ້າໄວໆ.”

Verse 7

पणं च कुरु कल्याणि तुभ्यं यो रोचतेनघे । एवमेव न यात्येष कालक्रीडनकं विना

“ແລະຈົ່ງວາງພະນັນເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຕາມທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ. ເພາະເລື່ອງນີ້ບໍ່ໄດ້ໄປດ້ວຍຄໍາເວົ້າຢ່າງດຽວ; ມັນເຄື່ອນໄປດ້ວຍກິລາຂອງກາລະ—ເກມແຫ່ງວາສະນາ.”

Verse 8

विनतोवाच । किं पणेन भगिन्यत्र कथयाम्येवमेव हि । त्वज्जये का च मे प्रीतिर्मज्जये किं नु ते सुखम्

ວິນະຕາກ່າວວ່າ: “ເອື້ອຍເອີຍ ຈະຕ້ອງມີການພະນັນຫຍັງ? ຂ້າຈະເວົ້າໃຫ້ຕາມຈິງໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະນັນ. ຖ້າເຈົ້າຊະນະ ຂ້າຈະຍິນດີຫຍັງ? ຖ້າຂ້າຊະນະ ເຈົ້າຈະມີຄວາມສຸກອັນໃດ?”

Verse 9

ज्ञात्वा पणो न कर्तव्यो मिथः स्नेहमभीप्सता । ध्रुवमेकस्य विजये क्रोधोन्स्येह जायते

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມຮັກສາມັກຄີກັນ ບໍ່ຄວນຕັ້ງພະນັນ; ເພາະແນ່ນອນ ເມື່ອຝ່າຍໜຶ່ງຊະນະ ຄວາມໂກດຍ່ອມເກີດໃນອີກຝ່າຍໜຶ່ງ

Verse 10

कद्रूरुवाच । क्रीडेयं नात्र भगिनि कारणं किमपि क्रुधः । खेलस्य व्यवहारोयं पणे यत्किंचिदुच्यते

ກັດຣູກ່າວວ່າ: “ເອື້ອຍເອີຍ ນີ້ເປັນແຕ່ການຫຼິ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີເຫດໃດໃຫ້ໂກດ. ນີ້ແມ່ນຂະບວນປະເພນີຂອງການຫຼິ້ນ ທີ່ເວົ້າສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງວ່າເປັນພະນັນ”

Verse 11

विनतोवाच । तथा कुरु यथा प्रीतिस्तवास्ति पवनाशिनि । अथ तां विनतामाह कद्रूः कुटिलमानसा

ວິນະຕາກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້າພໍໃຈ ໂອ້ ຜູ້ໄວດຸດລົມ (ພະວະນາຊິນີ)!” ແລ້ວກັດຣູຜູ້ມີໃຈຄົດກໍໄດ້ເວົ້າກັບວິນະຕາ

Verse 12

तस्यास्तु सा भवेद्दासी पराजीयेत या यया । अस्मिन्पणे इमाः सर्वाः सख्यः साक्षिण्य एव नौ

“ຜູ້ໃດທີ່ພ່າຍແພ້ແກ່ອີກຝ່າຍ ຜູ້ນັ້ນຈົ່ງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງຜູ້ຊະນະ. ແລະໃນການພະນັນນີ້ ຂໍໃຫ້ສະຫາຍຍິງທັງຫມົດທີ່ຢູ່ນີ້ ເປັນພະຍານໃຫ້ເຮົາທັງສອງ”

Verse 13

इत्यन्योन्यं पणीकृत्य सर्पिण्यपि पतत्त्रिणी । उवाच कर्बुरं कद्रूरश्वं श्वेतं गरुत्मती

ດັ່ງນັ້ນ ທັງສອງໄດ້ວາງພະນັນກັນ; ກັດຣູ ມານດາແຫ່ງນາກ/ງູ ແລະ ວິນະຕາ ມານດາແຫ່ງຜູ້ມີປີກ (ກະຣຸດ) ໄດ້ກ່າວເຖິງມ້ານັ້ນ: ກັດຣູກ່າວວ່າມັນຄ່ຳດ່າງ, ແຕ່ມານດາຂອງກະຣຸດຢືນຢັນວ່າຂາວບໍລິສຸດ.

Verse 14

कदागंतव्यमिति च चक्राते ते गमावधिम् । जग्मतुश्च विरम्याथ क्रीडनात्स्वस्वमालयम्

ພວກນາງຍັງໄດ້ກຳນົດເວລາກຳນົດ—ຕົກລົງວ່າຈະໄປເມື່ອໃດ. ແລ້ວເມື່ອຢຸດຈາກການຫຼິ້ນ ທັງສອງກໍກັບໄປຫາທີ່ຢູ່ຂອງຕົນໆ.

Verse 15

विनतायां गतायां तु कद्रूराहूय चांगजान् । उवाच यात वै पुत्रा द्रुतं वचनतो मम

ແຕ່ເມື່ອ ວິນະຕາ ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ກັດຣູໄດ້ເອີ້ນລູກຊາຍຂອງນາງມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໄປເຖີດ ລູກເອີຍ—ໄວໆ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງແມ່.”

Verse 16

तुरंगमुच्चैःश्रवसं प्रोद्भूतं क्षीरनीरधेः । सुरासुरैर्मथ्यमानान्मंदराघातसाध्वसात्

“ອຸຈໄຉສຣະວັສ ມ້າສະຫວັນ ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກທະເລນ້ຳນົມ ເມື່ອເທວະ ແລະ ອະສຸຣ ກຳລັງກວນມັນ; ທະເລນັ້ນສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍການກະແທກແລະການໂຮມຂອງພູມັນທະຣາ.”

Verse 17

कार्यकारणरूपस्य सादृश्यमधिगच्छति । अतस्तं क्षीरवर्णाभं कल्माषयत पुत्रकाः

“ຜົນຍ່ອມຄ້າຍເຫດໃນຮູບຮ່າງ; ດັ່ງນັ້ນ ມ້ານັ້ນຈຶ່ງຂາວດັ່ງນ້ຳນົມ. ເພາະສະນັ້ນ ລູກເອີຍ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນມີຮອຍດ່າງຄ່ຳໆ.”

Verse 18

तस्य वालधिमध्यास्य कृष्णकुंतलतां गताः । तथा तदंगलोमानि विधत्तविषसीत्कृतैः

ຈົ່ງເກາະຢູ່ກາງຫາງຂອງມັນ ແລ້ວເປັນດັ່ງປອຍຜົມດຳ; ແລະດ້ວຍສຽງຟູ່ອັນມີພິດຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງຈັດຮຽງຂົນຕາມກາຍຂອງມັນໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 19

इति श्रुत्वा वचो मातुः काद्रवेयाः परस्परम् । संमंत्र्य मातरं प्रोचुः कद्रूं कद्रूपमागताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງແມ່ ພວກນາກກາດຣະເວຍະກໍປຶກສາກັນເອງ; ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາກັດຣູ ແລະກ່າວຕໍ່ແມ່ຂອງຕົນ।

Verse 20

नागा ऊचुः । मातर्वयं त्वदाह्वानाद्विहाय क्रीडनं बलात् । प्राप्ताः प्रहृष्टा मृष्टान्नं दास्यत्यद्य प्रसूरिति

ນາກທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ຕາມການເອີ້ນຂອງແມ່ ພວກເຮົາຈຳໃຈລະການຫຼິ້ນແລ້ວມານີ້ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຄິດວ່າ ‘ມື້ນີ້ແມ່ຈະໃຫ້ອາຫານອັນປະນີດແນ່ນອນ’.”

Verse 21

मृष्टं तिष्ठतु तद्दूरं विषादप्यधिकं कटु । तत्त्वया वादियन्मंत्रैरौषधैर्नोपशाम्यति

ຂໍໃຫ້ ‘ອາຫານອັນປະນີດ’ ນັ້ນຢູ່ໄກເຖີດ—ສິ່ງທີ່ແມ່ເສນອອກມາ ຂົມກວ່າພິດເສຍອີກ; ແມ່ນແມ່ໃຊ້ມົນຕຣາ ແລະ ຢາກໍບໍ່ອາດກົດໃຫ້ສົງບໄດ້।

Verse 22

वयं न यामो यद्भाव्यं तदस्माकं भवत्विह । इति प्रोक्तं विषास्यैस्तैस्तदा कुटिलगामिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປາກເຕັມພິດ ແລະເຄື່ອນໄຫວຄົດຄ້ຽວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ໄປ; ສິ່ງໃດທີ່ເປັນຊະຕາກຳ ຂໍໃຫ້ມັນຕົກມາເຖິງພວກເຮົາຢູ່ນີ້ເທີດ।”

Verse 23

स्कंद उवाच । अन्येपि ये कुटिलगाः पररंध्रनिषेविणः । अकर्णाः कूरहृदयाः पितरौ व्रीडयंति ते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດເດີນທາງຄົດຄຽວ ຄົ້ນຫາຂໍ້ຜິດຂອງຄົນອື່ນ ບໍ່ຍອມຟັງ ແລະໃຈແຂງກະດ້າງ ຍ່ອມນໍາຄວາມອັບອາຍມາໃຫ້ພໍ່ແມ່ຂອງຕົນ.

Verse 24

पित्रोर्गिरं निराकृत्य ये तिष्ठेयुः सुदुर्मदाः । अत्याहितमिह प्राप्य गच्छेयुस्तेऽचिराल्लयम्

ຜູ້ໃດປະຕິເສດຄໍາຂອງພໍ່ແມ່ ແລະຢືນຢັນດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຫຍິ້ງຍົກ ຜູ້ນັ້ນຈະພົບເຄາະຮ້າຍຫນັກໃນໂລກນີ້ເອງ ແລະໄມ່ດົນກໍໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.

Verse 25

तेषां वचनमाकर्ण्य नयाम इति सोरगी । शशाप तान्क्रुधाविष्टा नागांश्चागः समागतान्

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄໍາຂອງພວກເຂົາ—“ພວກເຮົາຈະນໍານາງໄປ”—ນາງຜູ້ເປັນທິບພະຍິງນັ້ນຖືກໂທສະຄອບງໍາ ຈຶ່ງສາບພວກເຂົາ ແລະສາບພວກນາກທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 26

तार्क्ष्यस्य भक्ष्या भवत यूयं मद्वाक्यलंघनात् । जातमात्राश्च सर्पिण्यो भक्षयंतु स्वबालकान्

“ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າລະເມີດຄໍາຂອງຂ້າ ພວກເຈົ້າຈະເປັນເຫຍື່ອຂອງ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ແລະຂໍໃຫ້ງູເພດເມຍ ເມື່ອຄອດແລ້ວທັນທີ ຈົ່ງກິນລູກຂອງຕົນເອງ”

Verse 27

इति शापानलाद्भीतैः कैश्चित्पातालमाश्रितम् । जिजीविषुभिरन्यैश्च द्वित्रैश्चक्रे प्रसूवचः

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄໍາສາບທີ່ດຸດດັ່ງໄຟນັ້ນ ບາງພວກໄດ້ໄປອາໄສຢູ່ປາຕາລ; ສ່ວນຜູ້ອື່ນທີ່ປາຖະໜາຈະຢູ່ລອດ ກໍຮ່ວມກັບສອງສາມສະຫາຍ ວາງກົນອຸບາຍເກືອບກ່ຽວກັບການຄອດລູກ.

Verse 28

ते पुच्छमौच्चैःश्रवसमधिगम्य महाधियः । सुनीलचिकुराभासं चक्रुरंगं च कर्बुरम्

ບັນດາຜູ້ມີປັນຍາລ້ຳເລີດ ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າເຖິງຫາງຂອງ ອຸຈໄສຫະສຣະວັສ ແລ້ວ ກໍເນຣະມິດອົງກາຍໃຫ້ຄ້າຍຜົມສີຟ້າເຂັ້ມ ແລະມີສີດ່າງປົນກັນ.

Verse 29

तत्क्ष्वेडानल धूमौघैः फूत्कारभरनिःसृतैः । मातृवाक्कृतिजाद्धर्मान्न दग्धा भानुभानुभिः

ຈາກໄຟທີ່ຟູ່ຟ່າຂອງພວກເຂົາ ມີກອງຄວັນໜາໆພຸ່ງຂຶ້ນ ຖືກລົມແຮງພັດອອກ; ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍທຳມະທີ່ເກີດຈາກວາຈາຂອງແມ່ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຖືກເຜົາ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍລັງສີແຜດເຜົາຂອງພຣະສຸຣິຍະ.

Verse 30

विनतापृष्ठमारुह्य कद्रूः स्नेहवशात्ततः । वियन्मार्गमलंकृत्य ददर्शोष्णांशुमंडलम्

ຕໍ່ມາ ກັດຣູ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມຮັກ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫຼັງຂອງ ວິນະຕາ; ແລ້ວເມື່ອປະດັບທາງນະພາ ນາງໄດ້ເຫັນມະນະດົງຂອງພຣະອາທິດຜູ້ມີລັງສີຮ້ອນ.

Verse 31

तिग्मरश्मिप्रभावेण व्याकुलीभूतमानसा । कद्रुस्ततः खगीं प्राह विस्रब्धं विनते व्रज

ເມື່ອຈິດໃຈຂອງກັດຣູ ຖືກກວນໄຫວໂດຍອຳນາດແຫ່ງລັງສີອັນແຫຼມຄົມຂອງພຣະສຸຣິຍະ ນາງຈຶ່ງກ່າວແກ່ນາງຜູ້ເປັນນົກນັ້ນວ່າ “ໂອ ວິນະຕາ ຈົ່ງໄປຕໍ່ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ.”

Verse 32

उष्णगोरुष्णगोभिर्मे ताप्यते नितरां तनुः । विस्रब्धाहं स्वभावेन त्वं सापेक्षाहि सर्वतः

“ດ້ວຍລັງສີອັນແຜດເຜົານັ້ນ ກາຍຂອງຂ້າຖືກເຜົາຮ້ອນຢ່າງໜັກ. ຂ້າໂດຍສັນດານບໍ່ຫວາດກົວ; ແຕ່ເຈົ້າກັບຕ້ອງພຶ່ງພາຜູ້ອື່ນທຸກດ້ານ.”

Verse 33

स्वरूपेण पतंगी त्वं पतंगोसौ सहस्रगुः । अतएव न ते बाधा गगने तापसंभवा

ຕາມສະພາບແທ້ ເຈົ້າເປັນແມ່ແມງກະພື້ນ ແລະຜູ້ນັ້ນແມ່ນພຣະສຸລິຍະຜູ້ມີຮັດສະມີນັບພັນ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນນະພາ ຄວາມຮ້ອນທີ່ເກີດຈາກພຣະອົງບໍ່ລົບກວນເຈົ້າເລີຍ.

Verse 34

वियत्सरसि हंसोयं भवती हंसगामिनी । चंडरश्मिप्रतापाग्निस्त्वामतो नेह बाधते

ໃນສະຣະແຫ່ງຟ້ານີ້ ຜູ້ນີ້ແມ່ນຫົງ ແລະເຈົ້າກໍເຄື່ອນໄຫວດຸດຫົງ. ດັ່ງນັ້ນ ໄຟແຫ່ງອານຸພາບຂອງຜູ້ມີຮັດສະມີດຸຮ້າຍ ບໍ່ທຳຮ້າຍເຈົ້າຢູ່ນີ້.

Verse 35

खगीमुद्गीयमानां खे पुनरूचे बिलेशया । त्राहित्राहि भगिन्यत्र यावोन्यत्र वियत्पथः

ເມື່ອນາງຜູ້ເປັນນົກຖືກພາຂຶ້ນໄປໃນນະພາ ຜູ້ຢູ່ໃນຮູໂພງຄືງູກໍຮ້ອງອີກວ່າ: “ຊ່ວຍຂ້ອຍ, ຊ່ວຍຂ້ອຍ, ພີ່ສາວເອີຍ—ໄປບ່ອນອື່ນເຖີດ ໃຫ້ພົ້ນຈາກເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້ານີ້!”

Verse 36

विनते विनतां मां त्वं किं नावसि पतत्त्रिणी । तव दासी भविष्यामि त्वदुच्छिष्टनिषेविणी

ໂອ ວິນະຕາ! ຂ້ອຍນົບນ້ອມກົ້ມຕໍ່າຢູ່ ແຕ່ເຈົ້າເປັນຫຍັງບໍ່ປົກປ້ອງຂ້ອຍ, ໂອ ຜູ້ມີປີກ? ຂ້ອຍຈະເປັນທາດສາວຂອງເຈົ້າ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເສດອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກເຈົ້າ.

Verse 37

यावज्जीवमहं भूयां त्वत्पादोदकपायिनी । खखोल्कानि पतेदेषा भृशगद्गदभाषिणी

ຕາບໃດທີ່ຂ້ອຍຍັງມີຊີວິດ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ດື່ມນ້ຳທີ່ລ້າງພຣະບາດຂອງເຈົ້າ. ນາງກ່າວແລ້ວ—ສຽງຕິດຂັດເນື່ອງຈາກການສັ່ນສະທ້ານຢ່າງແຮງ—ແລະໃນຄວາມຫຼົງລືມກໍຫຼຸດຄຳວ່າ “ຄະຄົນການີ…”

Verse 38

मूर्च्छां गतवती पक्षपुटौ धृत्वा बिडोरगी । सख्युल्कानि पतेदेषा वक्तव्ये त्विति संभ्रमात्

ນາງຜູ້ເປັນງູໄດ້ໝົດສະຕິ ແລະຖືກປະຄອງໄວ້ໃນຮົ່ມປີກທີ່ພັບຂອງວິນະຕາ। ໃນຄວາມຕື່ນຕົກ ຈະເວົ້າຢ່າງໜຶ່ງ ແຕ່ກັບຫຼຸດຄໍາ “ສັກຍຸລການີ…” ອອກມາ

Verse 39

खखोल्केति यदुक्ता गीः कद्र्वा संभ्रातचेतसा । तदा खखोल्कनामार्कः स्तुतो विनतया बहु

ເນື່ອງຈາກ ກັດຣູ ຈິດໃຈວຸ້ນວາຍ ໄດ້ເວົ້າຄໍາ “ຄະຄໂຫລກະ” ອອກມາ; ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອາທິດຜູ້ມີນາມ “ຄະຄໂຫລກະ” ຖືກວິນະຕາສັນລະເສີນຢ່າງຫຼາຍ

Verse 40

मनागतिग्मतां प्राप्ते खे प्रयाति विवस्वति । ताभ्यां तुरंगमो दर्शि किंचित्किर्मीरवान्रथे

ເມື່ອ ວິວັສວານ ພຣະສຸລິຍະ ໄດ້ຫຼຸດຄວາມແຜດເຜົາໃຫ້ອ່ອນລົງ ແລະເຄື່ອນໄປໃນຟ້າ, ມ້າທີ່ເທືອກລາກລົດກໍປາກົດແກ່ພວກເຂົາ ມີສີດ່າງໆ ຄ່ອນຂ້າງເປັນຈຸດ

Verse 41

उक्ता विनतयैवैषा तापोपहतलोचना । क्रूरा सरीसृपी सत्यवादिन्या विश्वमान्यया

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ເປັນສັດເລື້ອຍຄານອັນດຸຮ້າຍ ມີດວງຕາຖືກຄວາມຮ້ອນທໍາລາຍ ຈຶ່ງຖືກວິນະຕາເອງເອີ້ນກ່າວ—ນາງຜູ້ເວົ້າສັດຈິງ ທີ່ໂລກທັງປວງນັບຖື

Verse 42

कद्रु त्वया जितं भद्रे यत उच्चैःश्रवा हयः । चंद्ररश्मिप्रभोप्येष कल्माष इव भासते

“ໂອ ກັດຣູ ຜູ້ດີງາມ! ເຈົ້າໄດ້ຊະນະແລ້ວ ເພາະມ້າ ອຸຈໄຉສຣະວາ ແມ່ນຂອງເຈົ້າແທ້. ແມ່ນແຕ່ມີຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງຮັດສະໝີຈັນ ແຕ່ກໍປາກົດຄືມີດ່າງດໍາເປັນຈຸດໆ”

Verse 43

विधिर्बलीयान्भुजगि चित्रं जयपराजये । क्रूरोपि विजयी क्वापि त्वक्रूरोपि पराजयी

ໂອ ນາກກັນຍາ, ວິທິ/ຊະຕາກຳ ແຂງແກ່ກວ່າທຸກຢ່າງ; ຊະນະແລະພ່າຍແພ້ ນ່າພິສົດແທ້. ບາງຄັ້ງຄົນໂຫດຮ້າຍກໍຊະນະ, ແລະບາງຄັ້ງຄົນບໍ່ໂຫດຮ້າຍກໍພ່າຍແພ້.

Verse 44

विनताविनताधारा वदंतीति यथागतम् । कद्रूनिवेशनं प्राप्ता तस्या दास्यमचीकरत्

ດັ່ງທີ່ປະເພນີເລົ່າຕາມລຳດັບ, ວິນະຕາ—ຜູ້ຖືກຫຼຸດຕ່ຳ—ໄດ້ໄປຮອດທີ່ພຳນັກຂອງ ກັດຣູ ແລະຍອມຮັບການເປັນທາດຮັບໃຊ້ນາງ।

Verse 45

कदाचिद्विनतादर्शि सुपर्णनाश्रुलोचना । विच्छाया मलिना दीना दीर्घनिःश्वासवत्यपि

ຄັ້ງໜຶ່ງ ສຸປັນນະໄດ້ເຫັນ ວິນະຕາ—ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ—ໄຮ້ລັດສະຫມີ, ໝອງມົວ, ທໍ້ໃຈ, ແລະຖອນໃຈຍາວໜັກໆ।

Verse 46

सुपर्ण उवाच । प्रातःप्रातरहो मातः क्व यासि त्वं दिनेदिने । सायमायासि च कुतो विच्छाया दीनमानसा

ສຸປັນນະກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ, ທຸກໆເຊົ້າ—ໂອ້—ເຈົ້າໄປໃສທຸກມື້? ແລະຕອນແລງເຈົ້າກັບມາຈາກໃສ, ໄຮ້ລັດສະຫມີ ແລະໃຈໜັກ?”

Verse 47

कुतो निःश्वसिसि प्रोच्चैरश्रुपूर्ण विलोचना । यथा क्लीबसुता योषिद्यथापति तिरस्कृता

“ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຖອນໃຈດັງໆ, ດວງຕາເຕັມນ້ຳຕາ—ດັ່ງຍິງທີ່ເກີດຈາກຊາຍຜູ້ອ່ອນແອ, ດັ່ງແມ່ຍິງຜູ້ຖືກຜົວດູໝິ່ນ?”

Verse 48

ब्रूहि मातर्झटित्यद्य कुतो दूनासि पत्त्रिणि । मयि जीवति ते बाले कालेपि कृतसाध्वसे

ໂປດບອກລູກມາເຖີດ ແມ່ເອີຍ, ເປັນຫຍັງມື້ນີ້ແມ່ຈຶ່ງມີຄວາມທຸກໂສກ? ຕາບໃດທີ່ລູກຍັງມີຊີວິດຢູ່ ແມ້ແຕ່ຄວາມຕາຍກໍບໍ່ຄວນເປັນສິ່ງທີ່ແມ່ຕ້ອງຢ້ານກົວ.

Verse 49

अश्रुनिर्माणकरणे कारणं किं तपस्विनि । सुचरित्रा सुनारीषु नामंगलमिहेष्यते

ສິ່ງໃດເປັນສາເຫດໃຫ້ແມ່ຕ້ອງຫຼັ່ງນ້ຳຕາ ເຖິງຜູ້ບຳເພັນຕົບະ? ສຳລັບຍິງຜູ້ປະພຶດດີແລ້ວ ບໍ່ຄວນມີສິ່ງອັບປະມຸງຄຸນເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ເລີຍ.

Verse 50

धिक्तांश्च पुत्रान्यन्माता तेषु जीवत्सु दुःखभाक् । वरं वंध्यैव सा यस्याः सुता वंध्यमनोरथाः

ໜ້າລະອາຍແທ້ໆ ສຳລັບລູກຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ຫາກປ່ອຍໃຫ້ແມ່ຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຍັງມີຊີວິດຢູ່. ໃຫ້ແມ່ຜູ້ນັ້ນເປັນແມ່ຮ້າງລູກ ຍັງດີກວ່າການມີລູກຊາຍທີ່ບໍ່ມີຄຸນຄ່າ.

Verse 51

इत्यूर्जस्वलमाकर्ण्य वचः सूनोर्गरुत्मतः । विनता प्राह तं पुत्रं मातृभक्तिसमन्वितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນວາຈາອັນຫ້າວຫັນຂອງພະຍາຄຸດຜູ້ເປັນລູກຊາຍ, ນາງວິນະຕາ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຕໍ່ລູກຜູ້ປ່ຽມດ້ວຍຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ແມ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 52

अहं दास्यस्मि रे बाल कद्र्वाश्च क्रूरचेतसः । पृष्ठे वहामि तां नित्यं तत्पुत्रानपि पुत्रक

ນາງວິນະຕາ ກ່າວວ່າ: "ລູກເອີຍ, ແມ່ໄດ້ຕົກເປັນທາດຂອງນາງກັດທຣຸຜູ້ມີຈິດໃຈໂຫດຮ້າຍ. ແມ່ຕ້ອງແບກນາງ ແລະ ເຫຼົ່າລູກໆຂອງນາງໄວ້ເທິງຫຼັງຂອງແມ່ທຸກໆມື້."

Verse 53

कदाचिन्मंदरं यामि कदाचिन्मलयाचलम् । कदाचिदंतरीपेषु चरेयं तदुदन्वताम्

ບາງເທື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄປພູມັນດະຣະ, ບາງເທື່ອໄປພູມະລະຍາຈະລ; ແລະບາງເທື່ອກໍພະເນຈອນຢູ່ຕາມເກາະນ້ອຍໃນກາງມະຫາສະໝຸດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 54

यत्रयत्र नयेयुस्ते काद्रवेयाः सुदुर्मदाः । व्रजेयं तत्रतत्राहं तदधीना यतः सुत

ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງທີ່ລູກຂອງກັດຣູ—ຜູ້ເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ—ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈຳຕ້ອງໄປທີ່ນັ້ນໆ; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຂົາ, ລູກເອີຍ।

Verse 55

गरुड उवाच । दासीत्वकारणं मातः किं ते जातं सुलक्षणे । दक्षप्रजापतेः पुत्रि कश्यपस्यप्रियेऽनघे

ກະຣຸດກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ຜູ້ມີລັກສະນະງາມ, ເຫດໃດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ແມ່ຕົກຢູ່ໃນພາວະເປັນທາດ? ໂອ ທິດາແຫ່ງປະຊາປະຕິທັກສະ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກັດສະຍະປະ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ເກີດຫຍັງຂຶ້ນແກ່ແມ່?”

Verse 56

विनतोवाच गरुडं पुरावृत्तमशेषतः । दासीत्वकारणं यद्वदादित्याश्वविलोकनम्

ແລ້ວ ວິນະຕາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ກະຣຸດຟັງເລື່ອງລາວໃນອະດີດທັງໝົດ—ວ່າເຫດແຫ່ງຄວາມເປັນທາດເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ໂດຍສືບເນື່ອງຈາກເລື່ອງການເບິ່ງມ້າຂອງອາທິດຍະ ນາມ ອຸຈໄຉຫະສຣະວັສ।

Verse 57

श्रुत्वेति गरुडः प्राह मातरं सत्वरं व्रज । पृच्छाद्य मातस्तान्दुष्टान्काद्रवेयानिदं वचः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ກະຣຸດກ່າວກັບແມ່ວ່າ: “ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ. ມື້ນີ້ ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງໄປຖາມພວກກາດຣະເວຍະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນ ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມນີ້.”

Verse 58

यद्दुर्लभं हि भवतां यत्रात्यंतरुचिश्च वः । मद्दासीत्वविमोक्षाय तद्याचध्वं ददाम्यहम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ມາຍາກ ແລະສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າປາຖະໜາຢ່າງຍິ່ງ—ຈົ່ງຂໍສິ່ງນັ້ນເປັນຄ່າໄຖ່ເພື່ອປົດປ່ອຍແມ່ຂ້ອຍຈາກຄວາມເປັນທາດ; ຂ້ອຍຈະໃຫ້.

Verse 59

तथाकरोच्च विनता तेपि श्रुत्वा तदीरितम् । सर्पाः संमंत्र्य तां प्रोचुर्विनतां हृष्टमानसाः

ວິນຕາໄດ້ເຮັດຕາມນັ້ນ ແລະພວກນາກເຫຼົ່ານັ້ນເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກແຈ້ງ ກໍປຶກສາກັນ ແລ້ວກ່າວກັບວິນຕາດ້ວຍໃຈຍິນດີ

Verse 60

मातृशापविमोक्षाय यदि दास्यति नः सुधाम् । तदा समीहितं तेस्तु न दास्यत्यथ दास्यसि

ຖ້າເພື່ອພົ້ນຈາກຄຳສາບຂອງແມ່ ລາວຈະມອບສຸທາ (ອະມຣິຕະ) ໃຫ້ພວກເຮົາ ຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າຈະສຳເລັດ; ແຕ່ຖ້າບໍ່ມອບ ເຈົ້າຈະຕ້ອງເປັນທາດຕໍ່ໄປ

Verse 61

इत्योंकृत्य समापृच्छ्य कद्रूं द्रुतगतिः खगी । गरुत्मंतं समाचष्ट दृष्ट्वा संहृष्टमानसम्

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ໂອມ” ແລ້ວ ໄດ້ລາກັດຣູ ມານົກຜູ້ໄວ (ວິນຕາ) ກໍໄປ ແລະເມື່ອເຫັນກະຣຸດຜູ້ມີໃຈຍິນດີ ກໍແຈ້ງເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ຮູ້

Verse 62

नागांतकस्ततः प्राह मातरं चिंतयातुराम् । आनीतं विद्धि पीयूषं मातर्मे देहि भोजनम्

ແລ້ວນາການຕະກະ (ກະຣຸດ) ໄດ້ກ່າວກັບແມ່ຜູ້ທຸກໃຈດ້ວຍຄວາມກັງວົນວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດ ຂ້ອຍນຳພິຍູສ (ອະມຣິຕະ) ມາແລ້ວ; ແມ່ ຈົ່ງໃຫ້ອາຫານແກ່ຂ້ອຍ”

Verse 63

विनता प्राह तं पुत्रं संप्रहृष्टतनूरुहा । भोः सुपर्णार्णवं तूर्णं याहि मंगलमस्तु ते

ວິນະຕາ ດ້ວຍກາຍໃຈສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍປິຕິ ໄດ້ກ່າວແກ່ລູກຊາຍວ່າ: “ໂອ ສຸປັນນະ (ກະຣຸດ) ຈົ່ງໄປຫາມະຫາສະມຸດໂດຍໄວ; ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄົນສະຖິດແກ່ເຈົ້າ.”

Verse 64

संति तत्रापि बहुशो निषादा मत्स्यघातिनः । वेलातटनिवासाश्च तान्भक्षय दुरात्मनः

“ທີ່ນັ້ນຍັງມີພວກນິສາດະຫຼາຍ ເປັນຜູ້ຂ້າປາ ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງທະເລ; ຈົ່ງກິນພວກຈິດຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ.”

Verse 65

परप्राणैर्निजप्राणान्ये पुष्णंतीह दुर्धियः । शासनीयाः प्रयत्नेन श्रेयस्तच्छासनं परम्

“ຜູ້ໂງ່ທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດຕົນໂດຍການເອົາຊີວິດຜູ້ອື່ນ ຄວນຖືກຫ້າມປາມດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ; ວິໄນນັ້ນແມ່ນຄຸນດີສູງສຸດ.”

Verse 66

बहुहिंसाकृतां हिंसा भवेत्स्वर्गस्य साधनम् । विहिंसितेषु दुष्टेषु रक्ष्यते भूरिशो यतः

“ຄວາມຮຸນແຮງທີ່ກະທຳຕໍ່ຜູ້ທີ່ກໍ່ຮຸນແຮງຫຼາຍ ອາດເປັນທາງໄປສະຫວັນ; ເພາະເມື່ອຄົນຊົ່ວຖືກປາບ ຜູ້ຄົນຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ.”

Verse 67

निषादेष्वपि चेद्विप्रः कश्चिद्भवति पुत्रक । संरक्षणीयो यत्नेन भक्षणीयो न कर्हिचित्

“ແຕ່ລູກເອີຍ ຖ້າໃນພວກນິສາດະມີພຣາຫມັນຜູ້ໃດ ຈົ່ງປົກປ້ອງເຂົາດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ—ຢ່າກິນເຂົາເດັດຂາດ ບໍ່ວ່າເວລາໃດ.”

Verse 68

गरुड उवाच । मत्स्यादिनां वसन्मध्ये कथं ज्ञेयो द्विजो मया अभक्ष्यो यस्त्वया प्रोक्तस्तच्चिह्नं किं चनात्थ मे

ກະຣຸດກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຢູ່ກາງພວກຊາວຫາປາ ແລະຄົນຈຳພວກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າໃຜແມ່ນທະວິຊະ? ຂໍໃຫ້ບອກເຄື່ອງໝາຍທີ່ຈະຮູ້ວ່າຜູ້ທີ່ທ່ານກ່າວວ່າ ‘ບໍ່ຄວນກິນ’ ແມ່ນໃຜ”

Verse 69

विनतोवाच । यज्ञसूत्रं गले यस्य सोत्तरीयं सुनिर्मलम् । नित्यधौतानि वासांसि भालं तिलक लांछितम्

ວິນະຕາກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດມີຍັຊໂຍປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ຢູ່ທີ່ຄໍ, ມີຜ້າຄຸມບ່າສະອາດບໍ່ມີມົນທິນ, ນຸ່ງຜ້າທີ່ຊັກເປັນນິດ, ແລະຫນ້າຜາກມີຕິລະກະ—”

Verse 70

सपवित्रौ करौ यस्य यन्नीवी कुशगर्भिणी । यन्मौलिः सशिखाग्रंथिः स ज्ञेयो ब्राह्मणस्त्वया

“—ຜູ້ໃດມີປະວິຕຣະ (ແຫວນຊຳລະ) ຢູ່ທີ່ມື, ມີສາຍຄາດແອວທີ່ສອດຫຍ້າກຸສະ, ແລະມີມາວລີຜູກກັບສິຂາຢູ່ເທິງສີສະ; ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣາຫມະນະ”

Verse 71

उच्चरेदृग्यजुःसाम्नामृचमेकामपीह यः । गायत्रीमात्रमंत्रोपि स विज्ञेयो द्विजस्त्वया

“ແລະຜູ້ໃດສະທາຍແມ່ນແຕ່ຣິຈາພຽງບົດດຽວຈາກ ຣິກ, ຢະຊຸ ຫຼື ສາມັນ—ແມ່ນແຕ່ມົນຕຣະຄາຍະຕຣີພຽງຢ່າງດຽວ—ກໍພຶງເຂົ້າໃຈວ່າເປັນທະວິຊະ”

Verse 72

गरुड उवाच । मध्ये सदा निषादानां यो वसेज्जननि द्विजः । तस्यैतेष्वेकमप्येव न मन्ये लक्ष्मबोधकम्

ກະຣຸດກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ຖ້າທະວິຊະຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ກາງພວກນິສາດະເປັນນິດ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອວ່າ ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງໝາຍຂໍ້ໃດຂໍ້ໜຶ່ງໃນນີ້ຈະຊີ້ບອກໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ”

Verse 73

लक्ष्मांतरं समाचक्ष्व द्विजबोधकरं प्रसूः । येन विज्ञाय तं विप्रं त्यजेयमपि कंठगम्

ໂອ ແມ່ເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ບອກເຄື່ອງໝາຍພິເສດທີ່ໃຫ້ຮູ້ວ່າເປັນພຣາຫມັນ; ເມື່ອຮູ້ຈັກພຣາຫມັນນັ້ນແລ້ວ ຂ້າຈະຖິ້ມແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕິດຢູ່ໃນຄໍຂ້າ

Verse 74

तच्छ्रुत्वा विनता प्राह यस्ते कंठगतोंऽगज । खदिरांगारवद्दह्यात्तमपाकुरु दूरतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ວິນຕາກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຜູ້ໃດທີ່ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນຄໍເຈົ້າ ຈະເຜົາໄໝ້ດັ່ງຖ່ານໄມ້ຄະດິຣະ; ຈົ່ງຂັບໄລ່ເຂົາໃຫ້ໄກຈາກເຈົ້າ”

Verse 75

द्विजमात्रेपि या हिंसा सा हिंसा कुशलाय न । देशं वंशं श्रियं स्वं च निर्मूलयति कालतः

ແມ່ນແຕ່ການຮຸນແຮງຕໍ່ພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວກໍບໍ່ນຳໄປສູ່ຄວາມຜາສຸກ; ຕາມການເວລາ ມັນຈະຖອນຮາກຖອນໂຄນແຜ່ນດິນ ວົງສາ ແລະສິຣີສົມບັດຂອງຕົນ

Verse 76

निशम्य काश्यपिरितिप्रसूपादौप्रणम्य च । गृहीताशीर्ययौ शीघ्रं खमार्गेण खगेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງແມ່ກາສະຍະປີ (ວິນຕາ) ແລ້ວ ລາວກໍກາບລົງທີ່ຕີນແມ່ ຮັບພອນ ແລ້ວພະຍານົກກໍອອກເດີນທາງຢ່າງໄວຕາມທາງນະພາ

Verse 77

दूरादालोकयांचक्रे निषादान्मत्स्यजीविनः । पक्षौ विधूय पक्षींद्रो रजसापूर्य रोदसी

ຈາກໄກ ລາວເຫັນພວກນິສາດ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການຈັບປາ. ເມື່ອພະຍານົກສະບັດປີກ ຝຸ່ນກໍຟຸ້ງເຕັມທົ່ວນະພາແລະພື້ນພິພົບ

Verse 78

अंधीकृत्य दिशोभागानब्धिरोधस्युपाविशत् । व्यादाय वदनं घोरं महाकंदरसन्निभम्

ເຮັດໃຫ້ທິດທັງຫລາຍມືດມົວ, ລາວນັ່ງຢູ່ແຄມທະເລ; ອາປາກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຂອງລາວອອກ ຄືກັບຖ້ຳຂະໜາດໃຫຍ່.

Verse 79

कांदिशीका निषादास्तु विविशुस्तत्र च स्वयम् । मन्वानेष्वथ पंथानं तेषु कंठं विशत्स्वपि

ພວກນິສາດທີ່ສັບສົນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ ໂດຍຄິດວ່າມັນເປັນເສັ້ນທາງ; ແລະ ເມື່ອເຂົ້າໄປແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຕົກເຂົ້າໄປໃນຄໍຫອຍຂອງລາວ.

Verse 80

जज्वालेंगलसंस्पर्शो द्विजस्तत्कंठकंदलीम् । प्राक्प्रविष्टानथो तार्क्ष्यो निषादानौदरीं दरीम्

ພຣາມຜູ້ນັ້ນ, ຮ້ອນແຮງຄືກັບການ ສຳຜັດຂອງຖ່ານໄຟ, ໄດ້ລຸກໄໝ້ຢູ່ໃນຄໍຫອຍນັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນ, ພະຍາຄຸດໄດ້ກືນກິນພວກນິສາດລົງທ້ອງໄປແລ້ວ.

Verse 81

प्रवेश्य कंठतालुस्थं तं विज्ञाय द्विजस्फुटम् । भयादुदगिरत्तूर्णं मातृवाक्येन यंत्रितः

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງວ່າພຣາມຕິດຢູ່ໃນເພດານຄໍຫອຍ, ລາວຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄຳສອນຂອງແມ່, ຈຶ່ງຮີບຮາກພຣາມອອກມາດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 82

तमुद्गीर्णं नरं दृष्ट्वा पक्षिराट्समभाषत । कस्त्वं जात्यासि निगद मम कंठविदाहकृत्

ເມື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ນັ້ນຖືກຮາກອອກມາ, ພະຍານົກຈຶ່ງກ່າວວ່າ: "ເຈົ້າແມ່ນໃຜໂດຍຊາດກຳເນີດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍແດ່ ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄໍຫອຍຂອງຂ້ອຍຮ້ອນຮົນ."

Verse 83

स तदाहेति विप्रोहं पृष्टः सन्गरुडाग्रतः । वसाम्येषु निषादेषु जातिमात्रोपजीवकः

ເມື່ອຖືກຖາມຕໍ່ໜ້າພະຄຣຸດ ພຣາຫມັນນັ້ນຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກນິສາດ; ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສແຕ່ສະຖານະຕາມກຳເນີດ ບໍ່ມີອາຊີບແທ້ອື່ນໃດ”

Verse 84

तं प्रेष्य गरुडो दूरं भक्षयित्वाथ भूरिशः । नभो विक्षोभयांचक्रे प्रलयानिल सन्निभः

ພະຄຣຸດຜູ້ມີລິດທິແຮງ ໂຍນເຂົາໄປໄກ ແລ້ວກໍກືນກິນ; ດຸດດັ່ງລົມແຫ່ງປຣະລະຍະ ທຳໃຫ້ຟ້າສັ່ນສະເທືອນປັ່ນປ່ວນຢ່າງຮຸນແຮງ।

Verse 85

तं दृष्ट्वा तिग्मतेजस्कं ज्वालाततदिगंतरम् । ज्वलद्दावानलं शैलमिव बिभ्युर्दिवौकसः

ເມື່ອເຫັນລາວລຸກໄຫມ້ດ້ວຍເດດອັນແຫຼມຄົມ ແລະເປວໄຟແຜ່ໄປຮອດຂອບຟ້າ ຊາວສະຫວັນກໍສັ່ນກົວ—ດຸດດັ່ງເຫັນພູເຂົາຖືກໄຟປ່າອັນຮຸນແຮງຫໍ້ຫຸ້ມ।

Verse 86

ते सन्नह्यंत युद्धाय सज्जीकृत बलायुधाः । अध्यास्य वाहनान्याशु सर्वे वर्मभृतः सुराः

ພວກເຂົາກໍຕຽມພ້ອມເພື່ອຮົບ ຈັດກຳລັງແລະອາວຸດໃຫ້ພ້ອມ; ແລະເທວະທັງຫມົດຜູ້ສວມເກາະ ກໍຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 87

तिर्यग्गतीरविर्नायं नायमग्निः सधूमवान् । क्षणप्रभाप्यसौ नैव को नः सम्मुख एत्यसौ

“ນີ້ບໍ່ແມ່ນຕາເວັນທີ່ເຄື່ອນຜ່ານຟ້າ ແລະບໍ່ແມ່ນໄຟທີ່ມີຄວັນ; ແຕ່ກໍບໍ່ແມ່ນແສງວາບຊົ່ວຂະນະ—ຜູ້ໃດກັນທີ່ກຳລັງມາປະຈັນໜ້າພວກເຮົາ?”

Verse 88

न दैत्येषु प्रभेदृक्स्यान्नाकृतिर्दानवेष्वियम् । महासाध्वसदः कोयमस्माकं हृत्प्रकंपनः

ນີ້ບໍ່ແມ່ນຊະນິດທີ່ຮູ້ຈັກໃນຫມູ່ໄດຕະຍະ ແລະຮູບຮ່າງແບບນີ້ກໍບໍ່ພົບໃນຫມູ່ດານະວະ. ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ຜູ້ນຳຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ ໃຫ້ໃຈເຮົາສັ່ນ?

Verse 89

यावत्संभावयंतीति नीतिज्ञा अपि निर्जराः । तावद्दुधाव स्वौ पक्षौ पक्षिराजो महाबलः

ໃນຂະນະທີ່ເທວະຜູ້ບໍ່ຕາຍ—ແມ່ນແຕ່ຊ່ຽວຊານໃນນະໂຍບາຍ—ຍັງກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ ພະຍານົກຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ກໍຕີປີກທັງສອງຂ້າງ

Verse 90

निपेतुः पक्षवातेन सायुधाश्च सवाहनाः । न ज्ञायंते क्व संप्राप्ता वात्यया पार्णतार्णवत्

ດ້ວຍລົມຈາກປີກຂອງລາວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍລົ້ມລົງ—ຍັງຖືອາວຸດ ແລະຍັງນັ່ງຢູ່ເທິງພາຫະນະ—ບໍ່ອາດຮູ້ໄດ້ວ່າຖືກພັດໄປຮອດໃສ ດັ່ງໃບໄມ້ຖືກລົມບ້າໝູນກວາດໄປ

Verse 91

अथ तेषु प्रणष्टेषु बुद्ध्या विज्ञाय पक्षिराट् । कोशागारं सुधायाः स तत्रापश्यच्च रक्षिणः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພວກເຂົາຖືກກະຈາຍຫາຍໄປ ພະຍານົກກໍໃຊ້ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ ເຫັນຄັງສຸທາ (ນ້ຳອະມຣິຕ) ແລະທີ່ນັ້ນກໍເຫັນຜູ້ພິທັກຮັກສາດ້ວຍ

Verse 92

शस्त्रास्त्रोद्यतपाणींस्तान्सुरानाधूय सर्वशः । ददर्श कर्तरीयंत्रममृतोपरिसंस्थितम्

ລາວສັ່ນສະບັດເທວະທີ່ຊູອາວຸດແລະອາວຸດພຸ່ງອອກໄປທົ່ວທິດ ແລ້ວເຫັນກົນໄກຄ້າຍກັບກັນໄກກັນຕະໄກ ຕັ້ງຢູ່ເທິງອະມຣິຕ (ນ້ຳອະມະຕະ)

Verse 93

मनःपवनवेगेन भ्रममाणं महारयम् । अपिस्पृशंतं मशकं यत्खंडयति कोटिशः

ມັນໝຸນວຽນດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງໃຈແລະລົມ ເຄື່ອນໄປດ້ວຍກຳລັງອັນມະຫາສານ; ນ່າຢ້ານຢິ່ງ ຈົນແມ່ນຍຸງທີ່ເຂົ້າໃກ້ ກໍແຕກອອກເປັນລ້ານສ່ວນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງແຕະຕ້ອງເລີຍ

Verse 94

उपोपविश्य पक्षींद्रस्तस्य यंत्रस्य निर्भयः । क्षणं विचारयामास किमत्र करवाण्यहो

ແລ້ວກະສັດແຫ່ງນົກ ຜູ້ບໍ່ຫວາດຫວັນ ກໍນັ່ງລົງໃກ້ກົນໄກນັ້ນ ແລະຄິດພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວວ່າ “ອະນິຈຈາ—ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ຢູ່ນີ້?”

Verse 95

स्प्रष्टुं न लभ्यते चैतद्वात्या न प्रभवेदिह । क उपायोत्र कर्तव्यो वृथा जातो ममोद्यमः

“ສິ່ງນີ້ແມ່ນແຕ່ຈະແຕະກໍບໍ່ໄດ້ ແລະຢູ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ລົມພາຍຸກໍບໍ່ອາດຊະນະມັນໄດ້. ໃນເລື່ອງນີ້ຄວນໃຊ້ອຸບາຍໃດ? ຄວາມພະຍາຍາມຂອງຂ້ອຍຄືຈະເປັນປະໂຫຍດບໍ່ໄດ້”

Verse 96

न बलं प्रभवेदत्र न किंचिदपि पौरुषम् । अहो प्रयत्नो देवानामेतत्पीयूषरक्षणे

“ຢູ່ນີ້ ກຳລັງດິບບໍ່ເປັນຜົນ ແລະຄວາມກ້າຫານຢ່າງດຽວກໍບໍ່ຊ່ວຍ. ນ່າອັດສະຈັນແທ້ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງເທວະທັງຫຼາຍໃນການພິທັກສາປີຢູສະ—ນ້ຳອະມະຕະນີ້!”

Verse 97

यदि मे शंकरे भक्तिर्निर्द्वंद्वातीव निश्चला । तदा स देवदेवो मां वियुनक्तु महाऽधिया

“ຖ້າຄວາມພັກຕິຂອງຂ້ອຍຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ແທ້ຈິງແນ່ນອນ ປາດສະຈາກຄວາມສອງໃຈໃນຈິດ ແລ້ວຂໍໃຫ້ເທວະເທວ—ມະຫາເທວ—ດ້ວຍປັນຍາອັນຍິ່ງ ຊີ້ນຳຂ້ອຍໃຫ້ໄດ້ວິເວກອັນຖືກ ແລະຫົນທາງອັນຄວນໄປ”

Verse 98

यद्यहं मातृभक्तोस्मि स्वामिनः शंकरादपि । तदा मे बुद्धिरत्रास्तु पीयूषहरणं क्षमा

ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ແມ່ຢ່າງແທ້ຈິງ—ແມ່ນກະທັ້ງເຫນືອກວ່າໜ້າທີ່ຕໍ່ພຣະສະວາມີ ສັງກະຣະ—ຂໍໃຫ້ປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ການນຳອະມຣິຕະໄປໄດ້ສຳເລັດ

Verse 99

आत्मार्थं नोद्यमश्चायं हृत्स्थो वेत्तीति विश्वगः । मातुर्दास्यविमोक्षाय यतेहममृतं प्रति

ຄວາມພະຍາຍາມນີ້ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ ແລະສະພັງພົວພັນທົ່ວສາກົນ ຍ່ອມຮູ້. ຂ້າພະເຈົ້າມຸ່ງຫາອະມຣິຕະ ເພື່ອປົດປ່ອຍແມ່ຈາກຄວາມເປັນທາດເທົ່ານັ້ນ

Verse 100

जरितौ पितरौ यस्य बालापत्यश्च यः पुमान् । साध्वी भार्या च तत्पुष्ट्यै दोषोऽकृत्येपि तस्य न

ສຳລັບຊາຍຜູ້ທີ່ມີພໍ່ແມ່ເຖົ້າແກ່ ມີລູກນ້ອຍ ແລະມີພັນລະຍາຜູ້ມີສິນ—ເພື່ອຫຼ້ຽງດູພວກເຂົາ ແມ່ນກະທັ້ງເຮັດສິ່ງທີ່ປົກກະຕິຖືວ່າບໍ່ສົມຄວນ ກໍບໍ່ເປັນທໍາຜິດແກ່ລາວ

Verse 110

ततः कैटभजित्प्राह वैनतेयं मुदान्वितः । वृतंवृतं महोदार देहिदेहि वरद्वयम्

ແລ້ວຜູ້ປະຫານໄກຕະພະ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບໄວນເຕຍ (ກະຣຸດ) ວ່າ: “ໂອ ຜູ້ໃຈກວ້າງ, ຈົ່ງເລືອກ—ເລືອກເຖີດ! ຂໍພອນຈາກເຮົາສອງປະການ”

Verse 120

इत्युक्त्वा सहितो मात्रा वैनतेयो विनिर्ययौ । कुशासने च तैरुक्तो धृत्वा पीयूषभाजनम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໄວນເຕຍໄດ້ອອກໄປພ້ອມກັບແມ່; ແລະຕາມຄຳຊີ້ນຳຂອງພວກເຂົາ ລາວໄດ້ວາງພາຊະນະອະມຣິຕະໄວ້ເທິງອາສນະຫຍ້າກຸສະ ແລ້ວຖືປະຄອງໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 130

विश्वेशानुगृहीतानां विच्छिन्नाखिलकर्मणाम् । भवेत्काशीं प्रति मतिर्नेतरेषां कदाचन

ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫາຈາກ ວິສເວສະວະຣະ ເຈົ້າແຫ່ງກາສີ ແລະຜູ້ທີ່ກຳທັງປວງທີ່ສະສົມໄດ້ຖືກຕັດຂາດແລ້ວ ຈຶ່ງມີໃຈເອົາຈິງມຸ່ງສູ່ກາສີ; ສ່ວນຄົນອື່ນ ໃຈຫັນໄປຫາກາສີແບບນັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ

Verse 140

काश्यां प्रसन्नौ संजातौ देवौ शंकरभास्करौ । गरुडस्थापिताल्लिंगादाविरासीदुमापतिः

ໃນກາສີ ເທວະສອງພຣະອົງ—ສັງກະຣະ ແລະ ພາສະກະຣະ—ຊົງພໍພຣະໄທ; ແລະຈາກລິງຄະທີ່ກະຣຸດໄດ້ສະຖາປະນາ ອຸມາປະຕິ ຄື ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສະວາມີແຫ່ງອຸມາ ໄດ້ປາກົດພຣະອົງ

Verse 150

तस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । काश्यां पैशंगिले तीर्थे खखोल्कस्य विलोकनात् । नरश्चिंतितमाप्नोति नीरोगो जायते क्षणात्

ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ໃນກາສີ ທີ່ຕີຣະຖະໄພສັງກິລະ ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຂະຂໂຄລກະ ບຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ແລະກາຍເປັນປອດໂລກໃນພິບຕາ

Verse 151

नरः श्रुत्वैतदाख्यानं खखोल्कादित्यसंभवम् । गरुडेशेन सहितं सर्वपापैः प्रमुच्यते

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງຕຳນານອັນສັກສິດນີ້ ວ່າດ້ວຍຂະຂໂຄລກະ ຜູ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍຄວາມເກືອກກຽວກັບອາທິຕະຍະ (ພຣະອາທິດ) ພ້ອມດ້ວຍກະຣຸເຑສະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ