Adhyaya 48

Verse 1

स्कंद उवाच । शृणुष्व मैत्रावरुणे द्वारवत्यां यदूद्वहः । दानवानां वधार्थाय भुवोभारापनुत्तये

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ໄມຕຣາວະຣຸນະ! ທີ່ ດວາຣະວະຕີ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນວົງຍະດຸ (ພຣະກຣິດສະນະ) ໄດ້ປາກົດເພື່ອທຳລາຍພວກດານະວະ ແລະເພື່ອບັນເທົາພາລະຂອງແຜ່ນດິນ.”

Verse 2

आविरासीत्स्वयं कृष्णः कृष्णवर्त्मप्रतापवान् । वासुदेवो जगद्धाम देवक्या वसुदेवतः

ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງມັກຄາຂອງພຣະກຣິດສະນະ. ພຣະອົງແມ່ນ ວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ພັກພິງຂອງຈັກກະວານ ປະສູດຈາກ ເທວະກີ ໃນສາຍວາສຸເທວະ.

Verse 3

साशीतिलक्षं तस्यासन्कुमारा अर्कवर्चसः । स्वर्गे पितादृशा बालाः सुशीला न हि कुंभज

ພຣະອົງມີພຣະຣາຊບຸດ 80 ລັກ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ໂອ ກຸມພະຊະ! ໃນສະຫວັນມີເດັກນ້ອຍດຸດບິດາ—ແທ້ຈິງແລ້ວມີຄຸນທຳ ແລະສຸພາບສູງສົ່ງ.

Verse 4

अतीवरूपसंपन्ना अतीव सुमहाबलाः । अतीव शस्त्रशास्त्रज्ञा अतीव शुभलक्षणाः

ພວກເຂົາມີຮູບງາມຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີພະລັງອັນມະຫາສານ; ຊ່ຽວຊານຢ່າງຍິ່ງໃນອາວຸດ ແລະໃນສາດສະຕຣະ (śāstra); ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 6

तांद्रष्टुं मानसः पुत्रो ब्रह्मणस्तपसांनिधिः । कृतवल्कलकौपीनो धृत कृष्णाजिनांबरः । गृहीतब्रह्मदंडश्च त्रिवृन्मौंजी सुमेखलः । उरस्थलस्थ तुलसी मालया समलंकृतः

ເພື່ອໄປເບິ່ງນາງ ນາຣະດະ—ບຸດຜູ້ເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເປັນຄັງແຫ່ງຕະປະ—ໄດ້ອອກເດີນທາງ ນຸ່ງຜ້າເປືອກໄມ້ແລະຜ້າຄາດເອວ ຄຸມໜັງກວາງດຳ ຖືໄມ້ທ່ອນພຣາຫມັນ ຄາດເຂັມຂັດມຸນຊະສາມສາຍອັນງາມ ແລະປະດັບອົກດ້ວຍພວງມາລາຕຸລະສີອັນສັກສິດ।

Verse 7

गोपीचंदननिर्यास लसदंगविलेपनः । तपसा कृशसर्वांगो मूर्तो ज्वलनवज्ज्वलन्

ອວັຍວະຂອງທ່ານສ່ອງປະກາຍດ້ວຍການທາຜົງກອປີຈັນທະນະ; ຮ່າງກາຍທັງໝົດທີ່ຜອມລົງດ້ວຍຕະປະ ລຸກໂພງດຸດໄຟທີ່ມີຮູບກາຍ।

Verse 8

आजगामांबरचरो नारदो द्वारकापुरीम् । विश्वकर्मविनिर्माणां जितस्वर्गपुरीश्रियम्

ນາຣະດະຜູ້ເດີນທາງໃນອາກາດ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນທະວາຣະກາ—ອັນວິສະວະກັມມະເນຣະມິດສ້າງ—ຊຶ່ງຄວາມງາມສະຫງ່າຂອງມັນເຫນືອກວ່ານະຄອນສະຫວັນທັງຫຼາຍ।

Verse 9

तंदृष्ट्वा नारदं सर्वे विनम्रतरकंधराः । प्रबद्ध मूर्धांजलयः प्रणेमुर्वृष्णिनंदनाः

ເມື່ອເຫັນນາຣະດະ ທຸກຄົນກໍກົ້ມຄໍລົງຢ່າງນອບນ້ອມ; ບັນດາເຈົ້າຊາຍວົງວຣິຊນີ ປະນົມມືໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວກ່າວຄຳນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 10

सांबः स्वरूपसौंदर्य गर्वसर्वस्वमोहितः । न ननाम मुनिं तत्र हसंस्तद्रूपसंपदम्

ແຕ່ສາມບະ—ຜູ້ຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຍິ່ງຍະໂສດ້ວຍຄວາມງາມຂອງຕົນ—ບໍ່ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ມຸນີໃນທີ່ນັ້ນ; ກັບຫົວເຮາະເຢາະຢັນຮູບລັກແລະສະພາບຂອງທ່ານດ້ວຍຊ້ຳ।

Verse 11

सांबस्य तमभिप्रायं विज्ञाय स महामुनिः । विवेश सुमहारम्यं नारदः कृष्णमंदिरम्

ເມື່ອຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງ ສາມບາ ແລ້ວ ມະຫາມຸນີ ນາຣະດະ ກໍເຂົ້າໄປສູ່ພະລາຊວັງ-ວິຫານຂອງ ພຣະກຣິສນະ ອັນງາມຍິ່ງ।

Verse 12

कृष्णोथ दृष्ट्वाऽगच्छंतं प्रत्युद्गम्य च नारदम् । मधुपर्केण संपूज्य स्वासने चोपवेशयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະກຣິສນະ ເຫັນ ນາຣະດະ ກຳລັງເຂົ້າມາ ຈຶ່ງເສດັດອອກໄປຕ້ອນຮັບ; ບູຊາດ້ວຍ ມະທຸປາຣກະ ແລ້ວເຊີນໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 13

कृत्वा कथा विचित्रार्थास्तत एकांतवर्तिनः । कृष्णस्य कर्णेऽकथयन्नारदः सांबचेष्टितम्

ເມື່ອສົນທະນາເລື່ອງອັນລຶກຊຶ້ງຫຼາກຫຼາຍແລ້ວ ໃນຍາມຢູ່ແບບເອກະລັກ ນາຣະດະ ໄດ້ກະຊິບເຂົ້າຫູພຣະກຣິສນະ ເຖິງການກະທຳຂອງ ສາມບາ।

Verse 14

अवश्यं किंचिदत्राऽस्ति यशोदानंदवर्धन । प्रायशस्तन्न घटतेऽसंभाव्यं नाथ वास्त्रियाम्

ແນ່ນອນວ່າ ທີ່ນີ້ຕ້ອງມີບາງຢ່າງ ໂອ ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງ ຢະໂຊດາ. ເລື່ອງແບບນີ້ໂດຍທົ່ວໄປບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ໂອ ພຣະນາຖ; ແລະໃນກໍລະນີຂອງສະຕຣີ ຍິ່ງຍາກຈະເປັນໄປໄດ້।

Verse 15

यूनां त्रिभुवनस्थानां सांबोऽतीव सुरूपवान् । स्वभावचंचलाक्षीणां चेतोवृत्तिः सुचंचला

ໃນບັນດາໜຸ່ມໆແຫ່ງໄຕໂລກ ສາມບາ ງາມສົມຮູບຢ່າງຍິ່ງ; ແລະສຳລັບສະຕຣີຜູ້ມີດວງຕາຊ່າງວອກແວກໂດຍທຳມະຊາດ ການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງໃຈກໍຜັນຜວນຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 16

अपेक्षंते न मुग्धाक्ष्यः कुलं शीलं श्रुतं धनम् । रूपमेव समीक्षंते विषमेषु विमोहिताः

ນາງສາວຕາໃສຜູ້ຫຼົງໄຫຼ ບໍ່ໄດ້ຊັ່ງວັດວົງຕະກູນ ສີນທຳ ຄວາມຮູ້ ຫຼືຊັບສິນ; ເມື່ອຫຼົງຜິດໃນບ່ວງກາມອັນສັບຊ້ອນ ກໍເບິ່ງແຕ່ຄວາມງາມພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ។

Verse 18

वामभ्रुवां स्वभावाच्च नारदस्य च वाक्यतः । विज्ञाताऽखिलवृत्तांतस्तथ्यं कृष्णोप्यमन्यत

ດ້ວຍນິໄສຂອງນາງຜູ້ຄິ້ວງາມເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພະລິສີນາຣະດະ, ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ຮູ້ເລື່ອງທັງໝົດ ແລະຮັບວ່າເປັນຄວາມຈິງ।

Verse 19

तावद्धैर्यंचलाक्षीणां तावच्चेतोविवेकिता । यावन्नार्थी विविक्तस्थो विविक्तेर्थिनि नान्यथा

ຄວາມອົດທົນຂອງນາງຕາວ່ອງໄວ ແລະພະລັງແຫ່ງການແຍກແຍະຂອງໃຈ ຢູ່ໄດ້ແຕ່ຕາມທີ່ຜູ້ຢັ້ວຍວນຍັງບໍ່ໄດ້ຢູ່ສອງຄົນໃນທີ່ສະງົບກັບນາງຜູ້ປາຖະນາຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນເລີຍ।

Verse 20

इत्थं विवेचयंश्चित्ते कृष्णः क्रोधनदीरयम् । विवेकसेतुनाऽस्तभ्य नारदं प्राहिणोत्सुधीः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈ ແລະໃຊ້ສະພານແຫ່ງວິເວກກັ້ນສາຍນ້ຳໂກດທີ່ໄຫຼແຮງ; ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງນາຣະດະໄປ।

Verse 21

सांबस्य वैकृतं किंचित्क्वचित्कृष्णोनवैक्षत । गते देवमुनौ तस्मिन्वीक्षमाणोप्यहर्निशम्

ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກພະລິສີເທວະນັ້ນໄດ້ຈາກໄປ ພຣະກຣິດສະນະກໍຍັງເຝົ້າມອງທັງກາງວັນກາງຄືນ; ແຕ່ກໍບໍ່ເຫັນຄວາມຜິດປົກກະຕິໃດໆໃນສາມບະເລີຍ।

Verse 22

कियत्यपि गते काले पुनरप्याययौ मुनिः । मध्ये लीलावतीनां च ज्ञात्वा कृष्णमवस्थितम्

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປພອດສົມ ມຸນີກໍກັບມາອີກ; ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະກຣິດສະນະ ປະທັບຢູ່ກາງຫມູ່ນາງຜູ້ຫຼິ້ນຢ່າງລີລາ ກໍໄປຮອດທີ່ນັ້ນ

Verse 23

बहिः क्रीडंतमाहूय सांबमित्याह नारदः । याहि कृष्णांतिकं तूर्णं कथयागमनं मम

ນາຣະດາເອີ້ນສາມບະຜູ້ກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ຂ້າງນອກ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໄປຫາພຣະກຣິດສະນະໂດຍໄວ ແລະບອກການມາຮອດຂອງຂ້າ”

Verse 24

सांबोपि यामि नोयामि क्षणमित्थमचिंतयत् । कथं रहःस्थ पितरं यामि स्त्रैणसखंप्रति

ສາມບະກໍຄິດຢູ່ຊົ່ວຄາວ: “ຂ້າຈະໄປ ຫຼືບໍ່ໄປ? ພໍ່ຢູ່ໃນທີ່ລັບ ກັບສະຫາຍໃນການຫຼິ້ນແຫ່ງຄາມ ຂ້າຈະເຂົ້າໄປໃກ້ໄດ້ແນວໃດ”

Verse 25

न यामि च कथं वाक्यादस्याहं ब्रह्मचारिणः । ज्वलदंगारसंकाश स्फुरत्सर्वांगतेजसः

“ແລະຖ້າຂ້າບໍ່ໄປ ຂ້າຈະກ້າລະເລີຍຄຳຂອງພຣະພຣະຫມຈາຣີນີ້ໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ມີເທຊະສ່ອງພົ້ນຈາກທຸກອະວະ ດັ່ງອັງການໄຟ?”

Verse 26

प्रणमत्सुकुमारेषु व्रीडितोयं मयैकदा । इदानीमपि नो यायामस्य वाक्यान्महामुनेः

“ເຄີຍມີຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້າກົ້ມກາບ ຂ້າເຄີຍອັບອາຍເພາະທ່ານ ຕໍ່ໜ້າຜູ້ອ່ອນໂຍນ; ບັດນີ້ກໍບໍ່ຄວນປະຕິເສດການໄປຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງມະຫາມຸນີນັ້ນ”

Verse 27

अत्याहितं तदस्तीह तदागोद्वयदर्शनात् । पितुः कोपोपि सुश्लाघ्यो मयि नो ब्राह्मणस्य तु

ໃນເລື່ອງນີ້ມີອັນຕະລາຍຫນັກ—ຂ້າຮູ້ຈາກນິມິດນັ້ນ ຄືການເຫັນໂຄເປັນຄູ່. ແມ່ນແຕ່ຄວາມໂກດຂອງພໍ່ກໍຍັງພໍທົນໄດ້; ແຕ່ຄວາມພິໂຣດຂອງພຣາຫມັນຕໍ່ຂ້າ ທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 28

ब्रह्मकोपाग्निनिर्दग्धाः प्ररोहंति न जातुचित् । अपराग्निविनिर्दग्धारो हंते दावदग्धवत्

ຜູ້ທີ່ຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຂອງພຣາຫມັນເຜົາ ບໍ່ເຄີຍງອກງາມອີກເລີຍ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກໄຟທົ່ວໄປເຜົາ ຍັງອາດງອກຄືນໄດ້—ດັ່ງປ່າທີ່ຖືກໄຟປ່າເຜົາ.

Verse 29

इति ध्यात्वा क्षणं सांबोऽविशदंतःपुरंपितुः । मध्ये स्त्रैणसभंकृष्णं यावज्जांबवतीसुतः

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຊົ່ວຂະນະ ສາມບະ—ບຸດຂອງຈາມບະວະຕີ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຍັງພະລາຊວັງຊັ້ນໃນຂອງບິດາ ທີ່ພຣະກຣິດສະນະຢູ່ກາງສະພາສະຕຣີ.

Verse 30

दूरात्प्रणम्य विज्ञप्तिं स चकार सशंकितः । तावत्तमन्वगच्छच्च नारदः कार्यसिद्धये

ລາວກໍກາບນົບຈາກໄກ ແລ້ວທູນຂໍດ້ວຍໃຈຫວາດຫວັນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ນາຣະດະກໍຕາມຫຼັງມາ ເພື່ອໃຫ້ກິດນັ້ນສຳເລັດ.

Verse 31

ससंभ्रमोथ कृष्णोपि दृष्ट्वा सांबं च नारदम् । समुत्तस्थौ परिदधत्पीतकौशेयमंबरम्

ເມື່ອພຣະກຣິດສະນະເຫັນສາມບະ ແລະ ນາຣະດະ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສຸພາບ ພ້ອມທັງຈັດແຕ່ງອາພອນໄໝສີເຫຼືອງໃຫ້ເປັນລະບຽບ.

Verse 32

उत्थिते देवकीसूनौ ताः सर्वा अपि गोपिकाः । विलज्जिताः समुत्तस्धुर्गृह्णंत्यः स्वंस्वमंबरम्

ເມື່ອພຣະບຸດຂອງເທວະກີລຸກຂຶ້ນ ບັນດາໂຄປີທັງຫມົດກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມອາຍ ແຕ່ລະຄົນຢືນຢັນເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນຄືນມາ។

Verse 33

महार्हशयनीये तं हस्ते धृत्वा महामुनिम् । समुपावेशयत्कृष्णः सांबश्च क्रीडितुं ययौ

ພຣະກຣິດສະນະຈັບມືມະຫາມຸນີ ແລ້ວໃຫ້ນັ່ງເທິງຕຽງອັນປະເສີດ; ສ່ວນສາມບະກໍໄປຫຼິ້ນ

Verse 34

तासां स्खलितमालोक्य तिष्ठंतीनां पुरो मुनिः । कृष्णलीलाद्रवीभूतवरांगानां जगौ हरिम्

ເມື່ອເຫັນສະຕຣີເຫຼົ່ານັ້ນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າແລ້ວສັ່ນໄຫວລົ້ນລື່ນ ມຸນີຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຫຣິ (ພຣະກຣິດສະນະ) ຕໍ່ໜ້າພວກນາງ—ຜູ້ທີ່ລີລາໄດ້ກະທົບໃຈ ແລະເຮັດໃຫ້ອວຍວະອ່ອນລະມຸນ

Verse 35

पश्यपश्य महाबुद्धे दृष्ट्वा जांबवतीसुतम् । इमाः स्खलितमापन्नास्तद्रूपक्षुब्धचेतसः

“ເບິ່ງເຖີດ ເບິ່ງເຖີດ ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ເມື່ອເຫັນບຸດຂອງຊາມບະວະຕີ ພວກນາງເຫຼົ່ານີ້ກໍເລີ່ມຍິ່ງຢອນ—ໃຈຖືກຮູບງາມຂອງເຂົາກະທົບຈົນຫວັ່ນໄຫວ”

Verse 36

कृष्णोपि सांबमाहूय सहसैवाशपत्सुतम् । सर्वा जांबवतीतुल्याः पश्यंतमपि दुर्विधेः

ພຣະກຣິດສະນະກໍເອີ້ນສາມບະເຂົ້າມາໃກ້ ແລ້ວສາບລູກຊາຍຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນວ່າ: “ໂອ້ຜູ້ອັບໂຊກ! ຂໍໃຫ້ສະຕຣີເຫຼົ່ານີ້ທັງຫມົດກາຍເປັນດັ່ງຊາມບະວະຕີ ແມ່ນແຕ່ເວລາທີ່ພວກນາງມອງເຈົ້າ!”

Verse 37

यस्मात्त्वद्रूपमालोक्य गोपाल्यः स्खलिता इमाः । तस्मात्कुष्ठी भव क्षिप्रमकांडागमनेन च

ເນື່ອງຈາກນາງກົບປາລີເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ສະດຸດເມື່ອເຫັນຄວາມງາມແຫ່ງຮູບຂອງເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເປັນໂລກຂີ້ທູດໃນທັນທີ; ແລະຂໍໃຫ້ມັນມາຮອດເຈົ້າຢ່າງກະທັນຫັນ ບໍ່ຊັກຊ້າ।

Verse 38

वेपमानो महाव्याधिभयात्सांबोपि दारुणात् । कृष्णं प्रसादयामास बहुशः पापशांतये

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ໂລກຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງນັ້ນ ສາມບະກໍສັ່ນສະທ້ານ ແລະໄດ້ອ້ອນວອນຂໍພຣະກຣິດສະນະໃຫ້ເມດຕາຊ້ຳໆ ເພື່ອໃຫ້ບາບຂອງຕົນສົງບົບລົງ।

Verse 39

कृष्णोप्यनेन संजानन्सांबं स्वसुतमौरसम् । अब्रवीत्कुष्ठमोक्षाय व्रज वैश्वेश्वरीं पुरीम्

ພຣະກຣິດສະນະກໍຮູ້ຈາກເຫດນີ້ວ່າ ສາມບະແມ່ນບຸດແທ້ຂອງພຣະອົງ ແລະຈຶ່ງຕັດວ່າ “ເພື່ອພົ້ນຈາກໂລກຂີ້ທູດ ຈົ່ງໄປຍັງນະຄອນຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ ຄື ວາຣານະສີ”

Verse 40

तत्र ब्रध्नं समाराध्य प्रकृतिं स्वामवाप्स्यसि । महैनसां क्षयो यत्र नास्ति वाराणसीं विना

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອບູຊາພຣະບຣັດນະຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນສູ່ສະພາບທໍາມະຊາດດັ່ງເດີມຂອງຕົນ; ເພາະການທໍາລາຍບາບໃຫຍ່ ບໍ່ມີທີ່ໃດເລີຍ ນອກຈາກວາຣານະສີ।

Verse 41

यत्र विश्वेश्वरः साक्षाद्यत्र स्वर्गापगा च सा । येषां महैनसां दृष्टा मुनिभिर्नैव निष्कृतिः । तेषां विशुद्धिरस्त्येव प्राप्य वाराणसीं पुरीम्

ທີ່ໃດພຣະວິສເວສະວະຣະປະທັບຢູ່ໂດຍຕົງ ແລະທີ່ໃດແມ່ນ້ຳສະຫວັນນັ້ນໄຫຼຜ່ານ—ຜູ້ທີ່ມີບາບໃຫຍ່ຈົນແມ່ນມຸນີກໍບໍ່ເຫັນທາງແກ້ໄຂ; ສໍາລັບພວກເຂົາດ້ວຍ ເມື່ອໄດ້ເຖິງນະຄອນວາຣານະສີ ຄວາມບໍລິສຸດຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ।

Verse 42

न केवलं हि पापेभ्यो वाराणस्यां विमुच्यते । प्राकृतेभ्योपि पापेभ्यो मुच्यते शंकराज्ञया

ໃນວາຣານະສີ ບຸກຄົນບໍ່ແຕ່ພົ້ນຈາກບາບເທົ່ານັ້ນ; ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະສັງກະຣະ ຍັງຖືກປົດປ່ອຍຈາກມົນທິນແລະຂໍ້ບົກພ່ອງແຕ່ເກີດອັນທົ່ວໄປອີກດ້ວຍ।

Verse 43

अथवा विदितं नो ते वल्लवीनां विचेष्टितम् । विनाष्टौनायिकाः कृष्ण कामयंतेऽबलाह्यमुम्

ຫຼືບາງທີເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວິທີທາງຂອງນາງຄົນລ້ຽງງົວ: ເມື່ອຄົນຮັກບໍ່ຢູ່, ໂອ ກຣິດສະນະ, ນາງນາຍິກາຜູ້ເຈັບປວດດ້ວຍຮັກ ຍັງປາຖະໜາແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນປາຖະໜາອີກດ້ວຍ।

Verse 44

तत्रानंदवने शंभोस्तवशाप निराकृतिः । सांब तत्त्वेरितं याहि नान्यथा शापनिर्वृतिः

ທີ່ນັ້ນ ໃນອານັນທະວະນະຂອງພຣະສັມພູ ຄຳສາບຂອງເຈົ້າຈະຖືກລົບລ້າງ. ໂອ ສາມບະ, ຈົ່ງໄປ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ປະກາດແລ້ວ; ບໍ່ມີທາງອື່ນໃຫ້ຄຳສາບສົງບລົງໄດ້।

Verse 45

ततः कृष्णं समापृच्छ्य कर्मनिर्मुक्तचेष्टितः । नारदः कृतकृत्यः सन्ययावाकाशवर्त्मना

ຕໍ່ມາ ນາຣະດະໄດ້ລາພຣະກຣິດສະນະ; ເມື່ອກິດສຳເລັດ ແລະພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງກັມແລ້ວ ກໍອອກເດີນທາງຕາມວິຖີແຫ່ງນະພາ।

Verse 46

सांबो वाराणसीं प्राप्य समाराध्यांशुमालिनम् । कुंडं तत्पृष्ठतः कृत्वा निजां प्रकृतिमाप्तवान्

ສາມບະເມື່ອເຖິງວາຣານະສີ ໄດ້ບູຊາອຳສຸມາລິນຕາມພິທີ; ແລ້ວສ້າງກຸນດະອັນສັກສິດໄວ້ດ້ານຫຼັງ ແລະໄດ້ຄືນສູ່ສະພາບທຳມະຊາດຂອງຕົນ (ສຸຂະພາບແລະຄວາມຄົບຖ້ວນ) ອີກຄັ້ງ।

Verse 47

सांबादित्यस्तदारभ्य सर्वव्याधिहरो रविः । ददाति सर्वभक्तेभ्योऽनामयाः सर्वसंपदः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ສາມບາດິຕະຍະ—ພຣະສຸລິຍະເທວະ—ເປັນຜູ້ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມບໍ່ມີໂລກພ້ອມທັງສົມບັດທຸກປະການແກ່ຜູ້ພັກດີທັງຫຼາຍ.

Verse 48

सांबकुंडे नरः स्नात्वा रविवारेऽरुणोदये । सांबादित्यं च संपूज्य व्याधिभिर्नाभिभूयते

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສາມບະກຸນດະ ໃນເວລາອະຣຸນໂອດະຍະຂອງວັນອາທິດ ແລ້ວບູຊາສາມບາດິຕະຍະຕາມພິທີ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຖືກໂລກໄພຄອບງຳ.

Verse 49

न स्त्री वैधव्यमाप्नोति सांबादित्यस्य सेवनात् । वंध्या पुत्रं प्रसूयेत शुद्धरूपसमन्वितम्

ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີຕໍ່ສາມບາດິຕະຍະ ນາງຍິງບໍ່ຕົກຢູ່ໃນພາວະແມ່ໝ້າຍ; ແລະນາງຍິງທີ່ເປັນໝັນກໍອາດຄອດບຸດຊາຍຜູ້ມີຮູບກາຍບໍລິສຸດແລະເປັນມົງຄຸນໄດ້.

Verse 50

शुक्लायां द्विज सप्तम्यां माघे मासि रवेर्दिने । महापर्व समाख्यातं रविपर्व समं शुभम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ໃນເດືອນມາຄະ ວັນສັບຕະມີໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ເມື່ອຕົງກັບວັນອາທິດ ຖືກປະກາດວ່າເປັນມະຫາປັຣວະ—ຣະວິປັຣວະອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 51

महारोगात्प्रमुच्येत तत्र स्नात्वारुणोदये । सांबादित्यं प्रपूज्यापि धर्ममक्षयमाप्नुयात्

ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນເວລາອະຣຸນໂອດະຍະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກຮ້າຍໃຫຍ່; ແລະດ້ວຍການບູຊາສາມບາດິຕະຍະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນທາງທັມອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 52

सन्निहत्यां कुरुक्षेत्रे यत्पुण्यं राहुदर्शने । तत्पुण्यं रविसप्तम्यां माघे काश्यां न संशयः

ບຸນກຸສົນໃດທີ່ໄດ້ຮັບທີ່ສັນນິຫັດຍາ ໃນກຸຣຸກເຩດຣະ ໂດຍການເຫັນຣາຫຸ ບຸນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ກາສີ ໃນເດືອນມາຆະ ໃນວັນຣະວິ-ສັບຕະມີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 53

मधौमासि रवेर्वारे यात्रा सांवत्सरी भवेत् । अशोकैस्तत्र संपूज्य कुंडे स्नात्वा विधानतः

ໃນເດືອນມະທຸ (ລະດູບານ) ໃນວັນອາທິດ ການຈາລິກ-ວຣະຕະນີ້ຍ່ອມເທົ່າກັບບຸນ ‘ປະຈຳປີ’; ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາດ້ວຍດອກອະໂສກ ແລະອາບນ້ຳໃນກຸນຑະຕາມພິທີ.

Verse 54

सांबादित्यं नरो जातु न शोकैरभिभूयते । संवत्सरकृतात्पापाद्बहिर्भवति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດຫັນໄປພຶງພາສາມບາດິຕະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຄີຍຖືກຄວາມໂສກຄອບງຳ; ແລະບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຍ່ອມຫາຍໄປໃນຂະນະນັ້ນເອງ.

Verse 55

विश्वेशात्पश्चिमाशायां सांबेनात्र महात्मना । सम्यगाराधिता मूर्तिरादित्यस्य शुभप्रदा

ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງວິສເວສະ ໃນສະຖານນີ້ ມະຫາຕະມະສາມບະໄດ້ອາຣາທະນາຮູບໜຶ່ງຂອງອາທິຕະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຊຶ່ງປະທານຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 56

इयं भविष्या तन्मूर्तिरगस्ते त्वत्पुरोऽकथि । तामभ्यर्च्य नमस्कृत्य कृत्वाष्टौ च प्रदक्षिणाः । नरो भवति निष्पापः काशीवास फलं लभेत्

ໂອ ອະກັສຕະຍະ! ໄດ້ກ່າວໄວ້ຕໍ່ໜ້າທ່ານວ່າ ‘ຮູບນີ້ເອງຈະດຳລົງຢູ່ໃນອະນາຄົດ’ ຜູ້ໃດບູຊາ ກໍາບັງຄົມ ແລະເວັນປະທັກສິນາ 8 ຮອບ ຍ່ອມພົ້ນບາບ ແລະໄດ້ຮັບຜົນເຕັມຂອງການຢູ່ອາໄສໃນກາສີ.

Verse 57

सांबादित्यस्य माहात्म्यं कथितं ते महामते । यच्छ्रुत्वापि नरो जातु यमलोकं न पश्यति

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າມະຫິມາຂອງ ສາມບາອາທິດຍະ (Sāmbāditya) ໃຫ້ທ່ານແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຈະບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຍະມະໂລກ ດິນແດນຂອງພຣະຍະມະ ເທວະແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 58

इदानीं द्रौपदादित्यं कथयिष्यामि तेनघ । तथा द्रौपदआदित्यः संसेव्यो भक्तसिद्धिदः

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ຂ້າຈະເລົ່າເຖິງ ດຣາວປະດາອາທິດຍະ (Draupadāditya). ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມເພີຍພະຍາຍາມ ເພາະພຣະອົງປະທານ “ສິດທິ” ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ.