Adhyaya 41

Verse 1

स्कंद उवाच । उषित्वैवं गृहे विप्रो द्वितीयादाश्रमात्परम् । वलीपलितसंयुक्तस्तृतीयाश्रममाविशेत्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣາຫມັນຢູ່ໃນອາສຣົມຄະຣະຫັດຕາມນີ້ ແລະສຳເລັດຂັ້ນທີສອງແລ້ວ; ເມື່ອມີຮອຍຍັບແລະຜົມຫງອກ ພຶງເຂົ້າສູ່ອາສຣົມທີສາມ ຄື ວານະປຣັສຖະ (ຜູ້ຢູ່ປ່າ)។

Verse 2

अपत्यापत्यमालोक्य ग्राम्याहारान्विसृज्य च । पत्नीं पुत्रेषु संत्यज्य पत्न्या वा वनमाविशेत्

ເມື່ອເຫັນລູກແລະຫຼານຢູ່ດີມີສຸກ ແລະປອດໄພແລ້ວ ພ້ອມທັງລະອາຫານແບບໂລກີ ພຶງຝາກພັນລະຍາໄວ້ໃຫ້ລູກຊາຍ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ພຶງເຂົ້າປ່າພ້ອມພັນລະຍາ។

Verse 3

वसानश्चर्मचीराणि साग्निर्मुन्यन्नवर्तनः । जटी सायंप्रगे स्नायी श्मश्रुलोनखलोमभृत्

ນຸ່ງໜັງສັດແລະເຄື່ອງນຸ່ງຈາກເປືອກໄມ້ ຮັກສາໄຟສັກສິດ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານປ່າ ມີຜົມຈະຕາ ອາບນ້ຳເຊົ້າແລະແລງ ແລະເປັນວັດຕະຕະປະ ພຶງປ່ອຍໜວດ ຜົມ ເລັບ ແລະຂົນກາຍໃຫ້ບໍ່ຕັດ.

Verse 4

शाकमूलफलैर्वापि पंचयज्ञन्न हापयेत् । अम्मूलफलभिक्षाभिरर्चयेद्भिक्षुकातिथीन्

ແມ່ນແຕ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ ກໍບໍ່ພຶງລະເລີຍປັນຈະມະຫາຍັດ; ແລະດ້ວຍທານເປັນນ້ຳ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ ພຶງນົບນ້ອມບູຊາພິກຂຸ ແລະແຂກຜ່ານທາງ.

Verse 5

अनादाता च दाता च दांतः स्वाध्यायतत्परः । वैतानिकं च जुहुयादग्निहोत्रं यथाविधि

ພຶງເປັນຜູ້ບໍ່ຮັບຂອງທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ ແຕ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ; ສຳລວມຕົນ ແລະອຸທິດໃນສະວາດຫຍາຍ; ແລະພຶງຖວາຍອາຮຸຕີໃນພິທີວາຍຕານິກະ ພ້ອມປະກອບອັກນິໂຫຕຣະຕາມວິທີ.

Verse 6

मुन्यन्नैः स्वयमानीतैः पुरोडाशांश्च निर्वपेत् । स्वयंकृतं च लवणं खादेत्स्नेहं फलोद्रवम्

ດ້ວຍເຂົ້າທັນຍາຫານປ່າທີ່ຕົນເອງເກັບມາ ພຶງຈັດເຮັດແລະຖວາຍພຸໂຣດາຊະ (puroḍāśa) ເປັນເຄັກຍັດ; ແລະພຶງກິນເກືອທີ່ຕົນເຮັດເອງ ພ້ອມກັບເນີຍໃສ/ໄຂມັນ ແລະນ້ຳຜົນໄມ້.

Verse 7

वर्जयेच्छेलुशिग्रू च कवकं पललं मधु । मुन्यन्नमाश्विनेमासि त्यजेद्यत्पूर्वसंचितम्

ພຶງຫຼີກເວັ້ນ chelu ແລະ śigrū ພ້ອມທັງເຫັດ/ເຊື້ອຣາ ຊີ້ນ ແລະນ້ຳເຜິ້ງ. ໃນເດືອນ Āśvina ພຶງລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ທັນຍາຫານປ່າທີ່ເກັບສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 8

ग्राम्याणि फलमूलानि फालजान्नं च संत्यजेत् । दंतोलूखलको वा स्यादश्मकुट्टोथ वा भवेत्

ພຶງລະທິ້ງຜົນໄມ້ແລະຫົວຮາກຈາກບ້ານ ພ້ອມທັງເຂົ້າທັນຍາທີ່ໄດ້ຈາກການໄຖນາ. ອາດດຳລົງຊີວິດເປັນຜູ້ຕຳດ້ວຍຄົກ-ສາກ ຫຼືເປັນຜູ້ບົດດ້ວຍຫີນກໍໄດ້.

Verse 9

सद्यः प्रक्षालको वा स्यादथवा माससंचयी । त्रिषड्द्वादशमासान्नफलमूलादिसंग्रही

ລາວອາດເປັນຜູ້ເກັບແລ້ວໃຊ້ໃນວັນນັ້ນເລີຍ ຫຼືເປັນຜູ້ສະສົມໄວ້ໜຶ່ງເດືອນ; ຫຼືອາດຮວບຮວມເສບຽງເຂົ້າທັນຍາ ຜົນໄມ້ ຫົວຮາກ ແລະອື່ນໆ ໄວ້ສາມ ຫົກ ຫຼືສິບສອງເດືອນ.

Verse 10

नक्ताश्ये कांतराशी वा षष्ठकालाशनोपि वा । चांद्रायणव्रती वा स्यात्पक्षभुग्वाथ मासभुक्

ລາວອາດເປັນນັກຕາຊີ (naktāśī) ກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ ຫຼືກິນໂດຍເວັ້ນຊ່ວງເວລາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ກິນພຽງທຸກຄັ້ງທີ່ຫົກ. ຫຼືອາດຖືພຣະວຣະ Cāndrāyaṇa ຫຼືກິນພຽງໜຶ່ງຄັ້ງຕໍ່ໜຶ່ງປັກ (ຄື່ງເດືອນ) ຫຼືໜຶ່ງຄັ້ງຕໍ່ເດືອນ.

Verse 11

वैखानस मतस्थस्तु फलमूलाशनोपि वा । तपसा शोषयेद्देहं पितॄन्देवांश्च तर्पयेत्

ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນວັດໄວຂານະ—ແມ່ນແຕ່ກິນຜົນໄມ້ແລະຮາກໄມ້—ພຶງຝຶກກາຍດ້ວຍຕະປະ ແລະເຮັດຕັຣປະນະຕາມພິທີໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະພໍໃຈ

Verse 12

अग्निमात्मनि चाधाय विचरेदनिकेतनः । भिक्षयेत्प्राणयात्रार्थं तापसान्वनवासिनः

ເມື່ອຈຸດອັກນິອັນສັກສິດໄວ້ໃນຕົນແລ້ວ ພຶງເດີນທາງໄປໂດຍບໍ່ມີທີ່ຢູ່ຖາວອນ; ແລະເພື່ອປະຄອງຊີວິດເທົ່ານັ້ນ ພຶງຂໍບິນທະບາດຈາກຕະປະສິນຜູ້ຢູ່ປ່າ

Verse 13

ग्रामादानीय वाश्नीयादष्टौ ग्रासान्वसन्वने । इत्थं वनाश्रमी विप्रो ब्रह्मलोके महीयते

ນຳອາຫານຈາກບ້ານມາ ແລ້ວໃນຂະນະຢູ່ປ່າ ພຶງກິນພຽງແປດຄຳເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນີ້ ພຣາຫມະນຜູ້ຢູ່ວນາສຣະມະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນພຣະຫມະໂລກ

Verse 14

अतिवाह्यायुषोभागं तृतीयमिति कानने । आयुषस्तु तुरीयांशे त्यक्त्वा संगान्परिव्रजेत्

ເມື່ອໄດ້ຜ່ານສ່ວນທີສາມຂອງອາຍຸໃນປ່າແລ້ວ ຕໍ່ມາໃນສ່ວນທີສີ່ຂອງຊີວິດ ພຶງລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນທັງປວງ ແລ້ວອອກຈາລິກເປັນປະຣິວຣາຊະກະ

Verse 15

ऋणत्रयमसंशोध्य त्वनुत्पाद्य सुतानपि । तथा यज्ञाननिष्ट्वा च मोक्षमिच्छन्व्रजत्यधः

ແຕ່ຖ້າບໍ່ໄດ້ຊຳລະໜີ້ສາມປະການ—ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດ ແລະບໍ່ໄດ້ປະກອບຍັດ—ແຕ່ກັບປາຖະໜາໂມກສະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກສູ່ທາງຕ່ຳ (ລົ້ມເຫຼວໃນມັກຄາ)

Verse 16

वायुतत्त्वं भ्रुवोर्मध्ये वृत्तमंजनसन्निभम् । यंबीजमीशदैवत्यं ध्यायन्वायुं जयेदिति

ພຶງພິຈາລະນາຕັດຕະວະແຫ່ງວາຍຸ ຢູ່ກາງຄິ້ວ—ເປັນວົງມົນ ດຳດັ່ງອັນຈັນ—ແລະລະລຶກພະຍາງຄ໌ບີຈະ “ຢັງ” ທີ່ມີພຣະອີສະເປັນປະທານ; ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງຊະນະລົມປຣານໄດ້.

Verse 17

एक एव चरेन्नित्यमनग्निरनिकेतनः । सिद्ध्यर्थमसहायः स्याद्ग्राममन्नार्थमाश्रयेत्

ພຶງຈາລິກໄປມາເປັນນິດແຕ່ຜູ້ດຽວ ບໍ່ຮັກສາໄຟພາຍນອກ ແລະບໍ່ມີເຮືອນຖາວອນ. ເພື່ອຄວາມສຳເລັດທາງທຳ ພຶງຢູ່ໄຮ້ສະຫາຍ; ເຂົ້າບ້ານກໍແຕ່ເພື່ອຂໍອາຫານ.

Verse 18

जीवितं मरणं वाथ नाभिकांक्षेत्क्वचिद्यतिः । कालमेव प्रतीक्षेत निर्देशं भृतको यथा

ນັກບວດບໍ່ພຶງປາຖະໜາທັງຊີວິດ ຫຼືຄວາມຕາຍ ໃນເວລາໃດໆ. ພຶງພຽງລໍຖ້າ “ກາລະ” ເທົ່ານັ້ນ ດັ່ງຂ້າຮັບໃຊ້ລໍຖ້າຄຳສັ່ງນາຍ.

Verse 19

सर्वत्र ममता शून्यः सर्वत्र समतायुतः । वृक्षमूलनिकेतश्च मुमुक्षुरिह शस्यते

ໃນນີ້ ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ: ຜູ້ທີ່ປາສະຈາກຄວາມຍຶດຕິດທຸກແຫ່ງ, ມີຄວາມເສມອພາກທຸກແຫ່ງ, ແລະໃຫ້ໂຄນໄມ້ເປັນທີ່ພັກອາໄສ.

Verse 20

ध्यानं शौचं तथा भिक्षा नित्यमेकांतशीलता । यतेश्चत्वारिकर्माणि पंचमं नोपपद्यते

ການພິຈາລະນາສະມາທິ, ຄວາມບໍລິສຸດ, ການບິນທະບາດ, ແລະຄວາມຮັກໃນຄວາມສະງົບໂດດດ່ຽວເປັນນິດ—ນີ້ແມ່ນກິດ 4 ປະການຂອງນັກບວດ; ກິດທີ 5 ບໍ່ມີ.

Verse 21

वार्षिकांश्चतुरोमासान्विहरेन्न यतिः क्वचित् । बीजांकुराणां जंतूनां हिंसा तत्र यतो भवेत्

ໃນສີ່ເດືອນແຫ່ງລະດູຝົນ ຍະຕິ (ນັກບວດ) ບໍ່ພຶງຈາລິກໄປໃສເລີຍ ເນື່ອງຈາກເວລານັ້ນອາດເກີດການເບຍດບຽນຕໍ່ຍອດງອກຂອງເມັດພືດ ແລະສັດນ້ອຍໆ ໄດ້ງ່າຍ।

Verse 22

गच्छेत्परिहरन्जन्तून्पिबेत्कं वस्त्रशोधितम् । वाचं वदेदनुद्वेगां न क्रुध्येत्केनचित्क्वचित्

ພຶງເດີນຢ່າງລະມັດລະວັງ ເວັ້ນຫ່າງຈາກສັດມີຊີວິດ; ພຶງດື່ມນ້ຳທີ່ກອງດ້ວຍຜ້າ; ພຶງເວົ້າວາຈາທີ່ບໍ່ກໍ່ໃຫ້ຜູ້ອື່ນຫວັ່ນໄຫວ; ແລະບໍ່ພຶງໂກດໃຜ ບ່ອນໃດເລີຍ।

Verse 23

चरेदात्मसहायश्च निरपेक्षो निराश्रयः । नित्यमध्यात्मनिरतो नीचकेश नखो वशी

ພຶງດຳລົງຊີວິດໂດຍມີອາຕະມັນເປັນສະຫາຍພຽງຜູ້ດຽວ—ບໍ່ພຶງພາ ບໍ່ອາໄສຜູ້ອື່ນ—ສະໝັກໃນອັດຍາດມະປະຕິບັດເປັນນິດ, ຕັດຜົມແລະເລັບໃຫ້ສັ້ນ, ແລະສຳລວມຕົນ।

Verse 24

कुसुंभवासा दंडाढ्यो भिक्षाशी ख्यातिवर्जितः । अलाबुदारुमृद्वेणु पात्रं शस्तं न पंचमम्

ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຍ້ອມດ້ວຍກຸສຸມພະ (ດອກຄຳຝອຍ), ຖືໄມ້ເທົ້າ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ, ແລະຫຼີກຫ່າງຈາກຊື່ສຽງ. ພາຊະນະທີ່ຄວນແມ່ນເຮັດຈາກໝາກນ້ຳເຕົ້າ, ໄມ້, ດິນເຜົາ ຫຼື ໄມ້ໄຜ່; ຊະນິດທີ່ຫ້າບໍ່ຖືກຮັບຮອງ।

Verse 25

न ग्राह्यं तैजसं पात्रं भिक्षुकेण कदाचन । वराटके संगृहीते तत्रतत्र दिनेदिने

ພິກຂຸບໍ່ພຶງຮັບພາຊະນະໂລຫະເລີຍ ບໍ່ວ່າເມື່ອໃດ. ພຶງເກັບວະຣາຏະກະ (ຫອຍເບ້ຍ) ຕາມບ່ອນຕ່າງໆ ມື້ຕໍ່ມື້।

Verse 26

गोसहस्रवधं पापं श्रुतिरेषा सनातनी । हृदि सस्नेह भावेन चेद्द्रक्षेत्स्त्रियमेकदा

ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນແຫ່ງສຣຸຕິອັນນິລັນດອນ: ຖ້າຜູ້ໃດເບິ່ງຜູ້ຍິງແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ດ້ວຍຄວາມເອັນດູທີ່ປົນກາມຢູ່ໃນໃຈ ບາບນັ້ນເທົ່າກັບການຂ້າງົວພັນໂຕ।

Verse 27

कोटिद्वयं ब्रह्मकल्पं कुंभीपाकी न संशयः । एककालं चरेद्भैक्षं न कुर्यात्तत्र विस्तरम्

ຕະຫຼອດສອງໂກຕິປີແຫ່ງພຣະພຣົມ ຜູ້ນັ້ນຈະທົນທຸກໃນນະລົກກຸມພີປາກະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນພຶງຮັບບິນທະບາດພຽງວັນລະຄັ້ງ ແລະຢ່າຈັດການໃຫ້ຟຸ່ມເຟືອຍໃນເລື່ອງນັ້ນ।

Verse 28

विधूमेसन्न मुसले व्यंगारे भुक्तवज्जने । वृत्ते शरावसंपाते भिक्षां नित्यं चरेद्यतिः

ຍະຕິພຶງອອກຮັບບິນທະບາດເປັນນິດ ເມື່ອເຕົາບໍ່ມີຄວັນ ສາກຢຸດນິ່ງ ຖ່ານໄຟມອດ ຜູ້ຄົນກິນແລ້ວ ແລະສຽງກະທົບຂອງພາຊະນະສົງົບລົງ।

Verse 29

अल्पाहारो रहःस्थायी त्त्विंद्रियार्थेष्वलोलुपः । रागद्वेषविर्निर्मुक्तो भिक्षुर्मोक्षाय कल्पते

ກິນນ້ອຍ ຢູ່ສະງົບສົງັດ ບໍ່ໂລບໃນອາລົມແຫ່ງອິນທຣີ ແລະພົ້ນຈາກຣາຄະກັບທະເສະ—ພິກຂຸເຊັ່ນນີ້ຍ່ອມເໝາະສົມແກ່ໂມກສະ।

Verse 30

आश्रमे तु यतिर्यस्य मुहूर्तमपि विश्रमेत् । किं तस्यानेकतंत्रेण कृतकृत्यः स जायते

ແຕ່ຖ້າຍະຕິໄດ້ພັກແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະໃນອາສຣົມ ຈະຕ້ອງການວິທີປະພຶດອື່ນໆຫຼາຍອີກເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນກຣິຕະກຣິຕຍະ—ຜູ້ສໍາເລັດກິດທີ່ພຶງສໍາເລັດແລ້ວ।

Verse 31

संचितं यद्ग्रहस्थेन पापमामरणांतिकम् । निर्धक्ष्यति हि तत्सर्वमेकरात्रोषितो यतिः

ບາບທັງໝົດທີ່ຄະຫັດຖະສະສົມໄວ້ຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ—ຍະຕິຜູ້ພັກຢູ່ແມ່ນແຕ່ຄືນດຽວ ກໍຈະເຜົາໃຫ້ໝົດສິ້ນແທ້ໆ।

Verse 32

दृष्ट्वा जराभिभवनमसह्यं रोगपीडितम् । देहत्यागं पुनर्गर्भं गर्भक्लेशं च दारुणम्

ເມື່ອເຫັນອຳນາດຂອງຄວາມແກ່ຊະລາທີ່ຄອບງຳ ແລະຄວາມທຸກທົນຈາກໂລກພະຍາດອັນທົນບໍ່ໄດ້; ເຫັນການລະທິ້ງກາຍ (ຄວາມຕາຍ) ແລະການເກີດໃໝ່ໃນຄັນອີກ ພ້ອມທັງຄວາມທຸກໃນຄັນອັນນ່າຢ້ານ—

Verse 33

नानायोनि निवासं च वियोगं च प्रियैः सह । अप्रियैः सह संयोगमधर्माद्दुःखसंभवम्

—ການຢູ່ອາໄສໃນຍົນິຫຼາຍປະເພດ, ການພັດພາກຈາກຜູ້ຮັກ, ການຄົບຄ້າກັບຜູ້ບໍ່ຮັກ, ແລະຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກອະທັມ

Verse 34

पुनर्निरयसंवासंनानानरकयातनाः । कर्मदोषसमुद्भूता नृणांगतिरनेकधा

ຍັງມີການຢູ່ໃນນະລົກ ແລະການທໍລະມານຫຼາຍປະການໃນນະລົກນານາ; ເກີດຈາກໂທດແຫ່ງກຳ—ຄະຕິຂອງມະນຸດມີຫຼາຍທາງ

Verse 35

देहेष्वनित्यतां दृष्ट्वा नित्यता परमात्मनः । कुर्वीत मुक्तये यत्नं यत्रयत्राश्रमे रतः

ເມື່ອເຫັນຄວາມບໍ່ຖາວອນຂອງຮ່າງກາຍ ແລະຄວາມຖາວອນຂອງປະຣະມາຕະມັນ ຄວນພາກເພຍເພື່ອໂມກສະ—ໂດຍອຸທິດໃຈໃນອາສຣົມໃດໆທີ່ຕົນພຳນັກຢູ່

Verse 36

करपात्रीति विख्याता भिक्षापात्रविवर्जिता । तेषां शतगुणं पुण्यं भवत्येव दिनेदिने

ຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ກະຣະປາຕຣິນ’—ຜູ້ບໍ່ມີບາດຂໍທານ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນເພີ່ມພູນຮ້ອຍເທົ່າ ມື້ຕໍ່ມື້.

Verse 37

आश्रमांश्चतुरस्त्वेवं क्रमादासेव्य पंडितः । निर्द्वंद्वस्त्यक्तसंगश्च ब्रह्मभूयाय कल्पते

ດັ່ງນັ້ນ ບຸກຄົນຜູ້ຮູ້ ໄດ້ປະພຶດຕາມລຳດັບອາສຣົມທັງສີ່ໂດຍຖືກຕ້ອງ—ພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕໍ່ ແລະລະຄວາມຍຶດຕິດ—ຍ່ອມເໝາະສົມຕໍ່ການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 38

असंयतः कुबुद्धीनामात्मा बंधाय कल्पते । धीमद्भिः संयतः सोपि पदं दद्यादनामयम्

ສຳລັບຄົນໂງ່ ຕົນທີ່ບໍ່ສຳລວມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພັນທະ; ແຕ່ຕົນນັ້ນເອງ ເມື່ອຖືກຝຶກໂດຍຜູ້ມີປັນຍາ ຍ່ອມປະທານສະຖານະອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ໂສກ.

Verse 39

श्रुति स्मृति पुराणं च विद्योपनिषदस्तथा । श्लोकाः मंत्राणि भाष्याणि यच्चान्यद्वाङ्मयं क्वचित्

ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ, ພ້ອມທັງ ປຸຣານ; ວິທະຍາ ແລະ ອຸປນິສັດ; ສະໂລກ, ມັນຕຣະ, ພາສະຍະ ແລະ ວາຈາສັກສິດອື່ນໃດກໍຕາມ—

Verse 40

वेदानुवचनं ज्ञात्वा ब्रह्मचर्य तपो दमः । श्रद्धोपवासः स्वातंत्र्यमात्मनोज्ञानहेतवः

ເມື່ອຮູ້ການສາທະຍາຍ ແລະການສອນພຣະເວດ; ພຣະຫມະຈັນທຣະ, ຕະປະ, ແລະດະມະ; ການອົດອາຫານດ້ວຍສັດທາ ແລະຄວາມເປັນໄທພາຍໃນ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດອາດມະຍານ.

Verse 41

स हि सर्वैर्विजिज्ञास्य आत्मैवाश्रमवर्तिभिः । श्रोतव्यस्त्वथ मंतव्यो द्रष्टव्यश्च प्रयत्नतः

ອາດມັນ (Ātman) ນັ້ນແຫຼະ ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳແຫ່ງອາສຣົມທັງຫຼາຍ ຄວນຮູ້ໃຫ້ແທ້. ຄວນຟັງກ່ອນ, ແລ້ວຄວນພິຈາລະນາ, ແລະສຸດທ້າຍຄວນປະຈັກແຈ້ງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 42

आत्मज्ञानेन मुक्तिः स्यात्तच्च योगादृते नहि । स च योगश्चिरं कालमभ्यासादेव सिध्यति

ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mokṣa) ເກີດຈາກຄວາມຮູ້ແຈ້ງໃນອາດມັນ; ແຕ່ຄວາມຮູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີໂຍຄະ. ແລະໂຍຄະນັ້ນສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍການຝຶກປະຕິບັດຍາວນານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 43

नारण्यसंश्रयाद्योगो न नानाग्रंथ चिंतनात् । न दानैर्न व्रतैर्वापि न तपोभिर्न वा मखैः

ໂຍຄະບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍການໄປພຶ່ງພາປ່າໄມ້ຢ່າງດຽວ ຫຼືດ້ວຍການຄິດຄົ້ນຄຳພີຫຼາຍໆ. ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍທານ, ວຣະຕະ, ຕະປະ, ຫຼືພິທີຍັດຍາ (yajña) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 44

न च पद्मासनाद्योगो न वा घ्राणाग्रवीक्षणात् । न शौचे न न मौनेन न मंत्राराधनैरपि

ໂຍຄະບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍການນັ່ງປັດມາສະນະເທົ່ານັ້ນ ຫຼືດ້ວຍການເພ່ງປາຍດັ່ງ. ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍພິທີຊຳລະ (śauca), ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມງຽບ (mauna), ແລະບໍ່ແມ່ນແຕ່ການບູຊາມັນຕຣາຢ່າງດຽວ.

Verse 45

अभियोगात्सदाभ्यासात्तत्रैव च विनिश्चयात् । पुनःपुनरनिर्वेदात्सिध्येद्योगो न चान्यथा

ໂຍຄະຈະສຳເລັດດ້ວຍການພາກພຽນຢ່າງມຸ່ງໝັ້ນ, ດ້ວຍການຝຶກປະຕິບັດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ດ້ວຍຄວາມແນ່ວແນ່ໃນນັ້ນແຕ່ຢ່າງດຽວ, ແລະດ້ວຍການອົດທົນຊ້ຳໆໂດຍບໍ່ທໍ້ຖອຍ—ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 46

आत्मक्रीडस्य सततं सदात्ममिथुनस्य च । आत्मन्येव सु तृप्तस्य योगसिद्धिर्न दूरतः

ຜູ້ໃດທີ່ຊື່ນຊົມຢູ່ໃນອາດມັນເສມອ, ຄົບຄືນກັບອາດມັນແຕ່ຜູ້ດຽວ, ແລະອິ່ມເອມໃນອາດມັນ—ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງໂຍຄະບໍ່ໄກ.

Verse 47

अत्रात्मव्यतिरेकेण द्वितीयं यो न पश्यति । आत्मारामः स योगींद्रो ब्रह्मीभूतो भवेदिह

ໃນນີ້ ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຫັນ ‘ອັນທີສອງ’ ນອກຈາກອາດມັນ, ຜູ້ຊື່ນຊົມໃນອາດມັນນັ້ນ ຈະເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄີ ແລະໃນຊີວິດນີ້ເອງຈະບັນລຸພຣະພຣົມັນ.

Verse 48

संयोगस्त्वात्ममनसोर्योग इत्युच्यते बुधैः । प्राणापानसमायोगो योग इत्यपि कैश्चन

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ‘ໂຍຄະ’ ແມ່ນການປະສານກັນຂອງອາດມັນແລະຈິດ; ບາງທ່ານກໍກ່າວວ່າ ໂຍຄະແມ່ນການຮ່ວມກັນຢ່າງກົມກຽວຂອງປຣານະແລະອະປານະ.

Verse 49

विषयेंद्रिय संयोगो योग इत्यप्यपंडितैः । विषयासक्तचित्तानां ज्ञानं मोक्षश्च दूरतः

ຄົນບໍ່ຮູ້ກໍຍັງເອີ້ນການສຳຜັດຂອງອິນທຣີຍກັບອາລົມວ່າ ‘ໂຍຄະ’; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ຈິດຕິດພັນກັບອາລົມ ປັນຍາແລະໂມກສະຍັງຢູ່ໄກ.

Verse 50

दुर्निवारा मनोवृत्तिर्यावत्सा न निवर्तते । किं वदंत्यपियोगस्य तावन्नेदीयसी कुतः

ຕາບໃດທີ່ຄວາມເຄື່ອນໄຫວຟຸ້ງຊ່ານຂອງຈິດ—ຍາກຈະຫ້າມ—ຍັງບໍ່ສົງົບ ຈະໃຫ້ໃຜກ່າວເຖິງໂຍຄະໄດ້ແນວໃດ? ແລ້ວໂຍຄະຈະໃກ້ໄດ້ຢ່າງໃດ

Verse 51

वृत्तिहीनं मनः कृत्वा क्षेत्रज्ञे परमात्मनि । एकीकृत्य विमुच्येत योगयुक्तः स उच्यते

ເຮັດໃຫ້ໃຈປາດຈາກຄວາມໄຫວວຽນ ແລ້ວຮວມໃຫ້ເປັນໜຶ່ງໃນ ກເສດຣະຊະຍະ—ປະຣະມາຕະມັນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນ; ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ໂຢກະຍຸກຕະ”.

Verse 52

बहिर्मुखानि सर्वाणि कृत्वा खान्यंतराणि वै । मनस्येवेंद्रियग्रामं मनश्चात्मनि योजयेत्

ຫັນ “ປາກທາງ” ທັງໝົດໃຫ້ເຂົ້າຂ້າງໃນ ບໍ່ໃຫ້ຫັນອອກນອກ; ຮວບຮວມຫມູ່ອິນທຣີຍະທັງປວງໄວ້ໃນໃຈ ແລ້ວຜູກໃຈນັ້ນເຂົ້າກັບອາຕະມັນ.

Verse 53

सर्वभावविनिर्मुक्तं क्षेत्रज्ञं ब्रह्मणि न्यसेत् । एतद्ध्यानं च योगश्च शेषोन्यो ग्रंथविस्तरः

ຄວນນໍາ ກເສດຣະຊະຍະ ຜູ້ພົ້ນຈາກສະພາວະທັງປວງ ໄປວາງໃນ ພຣະຫມັນ. ນີ້ແມ່ນທຽນ, ນີ້ແມ່ນໂຢກະ; ສ່ວນອື່ນໆເປັນແຕ່ການຂະຫຍາຍຄຳໃນຄຳພີ.

Verse 54

यन्नास्ति सर्वलोकेषु तदस्तीति विरुध्यते । कथ्यमानं तदन्यस्य हृदयेनावतिष्ठते

ສິ່ງທີ່ບໍ່ພົບໃນໂລກທັງປວງ ເມື່ອກ່າວວ່າ “ມີ” ຍ່ອມຖືກຂັດແຍ້ງ; ແຕ່ເມື່ອເວົ້າເຖິງ ມັນກໍມາສະຖິດໃນໃຈຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 55

स्वसंवेद्यं हि तद्ब्रह्म कुमारी स्त्री सुखं यथा । अयोगी नैव तद्वेत्ति जात्यंध इव वर्तिकाम्

ພຣະຫມັນນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປະສົບການຕົນເອງ ເຫມືອນສາວນ້ອຍຮູ້ສຸກຂອງສະຕຣີໃນຕົນ. ຜູ້ບໍ່ມີໂຢກະບໍ່ຮູ້ມັນ ເຫມືອນຄົນຕາບອດແຕ່ກໍາເນີດບໍ່ຮູ້ຈັກຕະກຽງ.

Verse 56

नित्याभ्यसनशीलस्य स्वसंवेद्यं हि तद्भवेत् । तत्सूक्ष्मत्वादनिर्देश्यं परं ब्रह्म सनातनम्

ຜູ້ທີ່ຝຶກປະຕິບັດເປັນນິດ ຄວາມຈິງນັ້ນຍ່ອມຮູ້ແຈ້ງດ້ວຍຕົນເອງໂດຍກົງ. ເນື່ອງຈາກຄວາມລະອຽດລຶກຊຶ້ງ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດອັນນິລັນດອນ ຈຶ່ງບໍ່ອາດຊີ້ບອກ ຫຼືນິຍາມໄດ້

Verse 57

क्षणमप्येकमुदकं यथा न स्थिरतामियात् । वाताहतं यथा चित्तं तस्मात्तस्य न विश्वसेत्

ເຫມືອນນ້ຳທີ່ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະກໍບໍ່ຢູ່ນິ່ງ ຈິດທີ່ຖືກລົມແຫ່ງກິເລດແລະຄວາມຢາກກະທົບ ກໍຫວັ່ນໄຫວຢູ່ເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນຢ່າໄວ້ໃຈຈິດນັ້ນຕາມສະພາບຂອງມັນ

Verse 58

अतोऽनिलं निरुंधीत चित्तस्य स्थैर्य हेतवे । मरुन्निरोधनार्थाय षडंगं योगमभ्यसेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຈິດມີຄວາມໝັ້ນຄົງ ພຶງຂັດຂວາງແລະຄວບຄຸມລົມປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ). ເພື່ອຄວບຄຸມລົມນັ້ນ ພຶງຝຶກຍົກະຫົກອົງ (ສັດອັງຄະ)

Verse 59

आसनं प्राणसंरोधः प्रत्याहारश्च धारणा । ध्यानं समाधिरेतानि योगांगानि भवंति षट्

ອາສນະ, ການຂັດຂວາງປຣານ, ປຣັດຍາຫາຣ, ທາຣະນາ, ທຽນ, ແລະ ສະມາທິ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອົງຫົກຂອງຍົກະ

Verse 60

आसनानीह तावंति यावंत्यो जीवयो नयः । सिद्धासनमिदं प्रोक्तं योगिनो योगसिद्धिदम्

ໃນນີ້ ອາສນະມີຫຼາຍເທົ່າກັບອາການແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດມີຊີວິດ. ແຕ່ ‘ສິດທາສນະ’ ນີ້ຖືກປະກາດໄວ້ ວ່າເປັນອາສນະທີ່ປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຍົກະແກ່ຍົກີ

Verse 61

एतदभ्यसनान्नित्यं वर्ष्मदार्ढ्यमवाप्नुयात्

ເມື່ອຝຶກປະຕິບັດນີ້ເປັນນິດ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ພະລັງກາຍ

Verse 62

दक्षिणं चरणं न्यस्य वामोरूपरि योगवित् । याम्योरूपरि वामं च पद्मासनमिदं विदुः

ນັກຮູ້ໂຍຄະກ່າວວ່າ ວາງຕີນຂວາໄວ້ເທິງຂາອ່ອນຊ້າຍ ແລ້ວວາງຕີນຊ້າຍເທິງຂາອ່ອນຂວາ ນີ້ແມ່ນປັດມາສະນະ (ທ່າດອກບົວ)

Verse 63

कराभ्यां धारयेत्पश्चादंगुष्ठौ दृढबंधवित् । भवेत्पद्मासनादस्मादभ्यासाद्दृढविग्रहः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ການຜູກຢ່າງໝັ້ນຄົງ ພຶງໃຊ້ມືທັງສອງຈັບນິ້ວໂປ້ຕີນໃຫ້ແນ່ນ; ດ້ວຍການຝຶກປັດມາສະນະນີ້ ກາຍຈະແຂງແຮງແລະແນ່ນຫນາ

Verse 64

अथवा ह्यासने यस्मिन्सुखमस्योपजायते । स्वस्तिकादौ तदध्यास्य योगं युंजीत योगवित्

ຫຼືວ່າ ໃນອາສະນະໃດທີ່ຄວາມສະບາຍເກີດຂຶ້ນໂດຍທໍາມະຊາດແກ່ເຂົາ ເຊັ່ນ ສະວັສຕິກາສະນະ ແລະອື່ນໆ ເມື່ອນັ່ງແບບນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະພຶງປະກອບໂຍຄະ

Verse 65

यत्प्राप्य न निवर्तेत यत्प्राप्य न च शोचति । तल्लभ्यते षडंगेन योगेन कलशोद्भव

ສິ່ງບັນລຸທີ່ເມື່ອໄດ້ແລ້ວບໍ່ຫວນກັບ ແລະເມື່ອໄດ້ແລ້ວບໍ່ໂສກເສົ້າ—ໂອ ອະກັດສະຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້—ຍ່ອມໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະຫົກອົງ

Verse 66

केशभस्मतुषांगार कीकसादि प्रदूषिते । नाभ्यसेत्पूतिगंधादौ न स्थाने जनसंकुले

ບໍ່ຄວນປະຕິບັດໃນສະຖານທີ່ປົ່ນເປື້ອນດ້ວຍຜົມ ຂີ້ເຖົ່າ ແກບ ຖ່ານ ກະດູກ ແລະອື່ນໆ; ບໍ່ຄວນໃນບ່ອນກິ່ນເໝັນ ແລະບໍ່ຄວນໃນບ່ອນຄົນແອອັດ।

Verse 67

सर्वबाधाविरहिते सर्वेंद्रियसुखावहे । मनःप्रसादजनने स्रग्धूपामोदमोदिते

ຄວນປະຕິບັດໃນບ່ອນທີ່ປາດສະຈາກອຸປະສັກທັງປວງ ໃຫ້ຄວາມສະບາຍແກ່ອິນທຣີທັງໝົດ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜ່ອງໃສໃນໃຈ ແລະຊື່ນບານດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງພວງມາລາແລະທູບ।

Verse 68

नातितृप्तः क्षुधार्तो न न विण्मूत्रप्रबाधितः । नाध्वखिन्नो न चिंतार्तो योगं युंजीत योगवित्

ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະພຶງເຂົ້າສູ່ໂຍຄະເມື່ອບໍ່ອິ່ມເກີນໄປ ບໍ່ຖືກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ ບໍ່ຖືກລົບກວນດ້ວຍການຂັບຖ່າຍ ບໍ່ເມື່ອຍຈາກການເດີນທາງ ແລະບໍ່ທຸກຂ໌ດ້ວຍຄວາມກັງວົນ।

Verse 69

न तोयवह्निसामीप्ये न जीर्णारण्यगोष्ठयोः । न दंशमशकाकीर्णे न चैत्ये न च चत्वरे

ບໍ່ຄວນປະຕິບັດໃກ້ນ້ຳ ຫຼືໃກ້ໄຟ; ບໍ່ຄວນໃນບ່ອນຊຳຮຸດ ໃນປ່າ ຫຼືໃນຄອກງົວ; ບໍ່ຄວນໃນບ່ອນທີ່ມີແມງກັດແລະຍຸງຊຸກ; ບໍ່ຄວນໃນໄຈຕະຍະ (ສະຖານສັກສິດ) ແລະບໍ່ຄວນທີ່ສີ່ແຍກ।

Verse 70

निमीलिताक्षः सत्त्वस्थो दंतैर्दंतान्न संस्पृशेत् । तालुस्थाचलजिह्वश्च संवृतास्यः सुनिश्चलः

ຫຼັບຕາຢ່າງອ່ອນໂຍນ ຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຕະວະອັນແຈ້ງສະຫງົບ ຢ່າກົດຟັນໃຫ້ແນ່ນ; ໃຫ້ລີ້ນນິ່ງ ວາງໄວ້ທີ່ເພດານປາກ; ປິດປາກໄວ້ ແລະຢູ່ໃນຄວາມນິ່ງສະຫງົບຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 71

सन्नियम्येंद्रियग्रामं नातिनीचोच्छ्रितासनः । मध्यमं चोत्तमं चाथ प्राणायाममुपक्रमेत्

ເມື່ອສຳລວມກຸ່ມອິນທຣີຍະໃຫ້ດີ ແລະນັ່ງອາສນະບໍ່ຕ່ຳເກີນ ບໍ່ສູງເກີນ ແລ້ວ ພຶງເລີ່ມປະຕິບັດປຣານາຍາມ—ເລີ່ມຈາກຂັ້ນປານກາງ ແລ້ວກ້າວໄປສູ່ວິທີອັນສູງສຸດ।

Verse 72

चलेऽनिले चलं सर्वं निश्चले तत्र निश्चलम् । स्थाणुत्वमाप्नुयाद्योगी ततोऽनिलनिरुंधनात्

ເມື່ອລົມປຣານເຄື່ອນ ທຸກສິ່ງກໍຫວັ່ນໄຫວ; ເມື່ອເຮັດໃຫ້ນິ່ງ ທຸກສິ່ງກໍນິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການກັ້ນລົມປຣານ ໂຍຄີຈຶ່ງໄດ້ຄວາມໝັ້ນຄົງດຸດເສົາທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 73

यावद्देहे स्थितः प्राणो जीवितं तावदुच्यते । निर्गते तत्र मरणं ततः प्राणं निरुंधयेत्

ຕາບໃດທີ່ປຣານຢູ່ໃນກາຍ ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ຊີວິດ’; ເມື່ອມັນອອກໄປ ກໍແມ່ນຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ພຶງຝຶກວິໄນ ແລະຄວບຄຸມປຣານໃຫ້ດີ।

Verse 74

यावद्बद्धो मरुद्देहे यावच्चेतो निराश्रयम् । यावद्दृष्टिर्भुवोर्मध्ये तावत्कालभयं कुतः

ຕາບໃດທີ່ລົມປຣານຖືກຜູກໄວ້ໃນກາຍ ຕາບໃດທີ່ໃຈຕັ້ງຢູ່ໂດຍບໍ່ອາໄສພາຍນອກ ແລະຕາບໃດທີ່ສາຍຕາຈອງຢູ່ກາງຄິ້ວ—ແລ້ວຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ກາລະ (ຄວາມຕາຍ) ຈະເກີດຈາກໃສ?

Verse 75

कालसाध्वसतोब्रह्मा प्राणायामं सदाचरेत् । योगिनः सिद्धिमापन्नाः सम्यक्प्राणनियंत्रणात्

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ອຳນາດແຫ່ງກາລະ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຈຶ່ງປະພຶດປຣານາຍາມເປັນນິດ. ໂຍຄີທັງຫຼາຍບັນລຸສິດທິ (siddhi) ໂດຍການຄວບຄຸມປຣານຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 76

मंदो द्वादशमात्रस्तु मात्रा लघ्वक्षरा मता । मध्यमो द्विगुणः पूर्वादुत्तमस्त्रिगुणस्ततः

ປຣານາຍາມະຂັ້ນອ່ອນ (ສໍາລັບຜູ້ເລີ່ມ) ມີ 12 ມາດຣາ; “ມາດຣາ” ແມ່ນເວລາຂອງພະຍາງສັ້ນ. ຂັ້ນກາງເປັນສອງເທົ່າ ແລະຂັ້ນສູງເປັນສາມເທົ່າຕໍ່ໄປ.

Verse 77

स्वेदं कंपं विषादं च जनयेत्क्रमशस्त्वसौ । प्रथमेन जयेत्स्वेदं द्वितीयेन तु वेपथुम्

ການປະຕິບັດນີ້ຈະເກີດເຫື່ອ, ອາການສັ່ນ, ແລະຄວາມຫົວໃຈຫົດຫູ່ຕາມລໍາດັບ. ຂັ້ນທໍາອິດຊະນະເຫື່ອ; ຂັ້ນທີສອງຊະນະອາການສັ່ນ.

Verse 78

विषादं हि तृतीयेन सिद्धः प्राणोथ योगिनः । भवेत्क्रमात्सन्निरुद्धः सिद्धः प्राणोथ योगिना । क्रमेण सेव्यमानोसौ नयते यत्र चेच्छति

ແທ້ຈິງ ດ້ວຍຂັ້ນທີສາມ ຄວາມຫົວໃຈຫົດຫູ່ກໍຖືກຊະນະ; ແລ້ວປຣານຂອງໂຍຄີຈຶ່ງສໍາເລັດສົມບູນ. ເມື່ອປຣານຖືກກັ້ນແລະຄອບຄອງຢ່າງໝັ້ນຄົງຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍການຝຶກຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ມັນຈະນໍາໂຍຄີໄປບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 79

हठान्निरुद्धप्राणोयं रोमकूपेषु निःसरेत् । देहंविदारयत्येष कुष्ठादिजनयत्यपि

ຖ້າກັ້ນປຣານດ້ວຍຄວາມຝືນ ປຣານນີ້ອາດຈະພຸ່ງອອກທາງຮູຂຸມຂົນ. ມັນອາດຈະຉີກຂາດຮ່າງກາຍ ແລະກໍອາດກ່ອໂລກເຊັ່ນໂລກເຮື້ອນເປັນຕົ້ນ.

Verse 80

तत्प्रत्याययितव्योसौ क्रमेणारण्यहस्तिवत् । वन्यो गजो गजारिर्वा क्रमेण मृदुतामियात्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນນໍາມັນໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດແບບຄ່ອຍໆ—ເຫມືອນຊ້າງປ່າໃນດົງ. ຊ້າງປ່າ ຫຼືແມ່ນແຕ່ສັດຕູຂອງຊ້າງ ກໍຈະອ່ອນໂຍນໄດ້ກໍດ້ວຍການຝຶກທີລະນ້ອຍ.

Verse 81

करोति शास्तृनिर्देशं न च तं परिलंघयेत् । तथा प्राणो हदिस्थोयं योगिनाक्रमयोगतः । गृहीतः सेव्यमानस्तु विश्रंभमुपगच्छति

ດັ່ງຄົນປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງສອນຂອງຄູອາຈານ ແລະບໍ່ລະເມີດ ສັນນັ້ນປຣານະທີ່ສະຖິດໃນຫົວໃຈ ຖືກໂຍຄີຝຶກຄວບຄຸມທີລະຂັ້ນດ້ວຍຄຣະມະໂຍກ. ເມື່ອຖືກສໍາລວມແລະເຝົ້າຮັກສາຢ່າງມັ່ນຄົງ ປຣານະຍ່ອມພັກສົງົບໃນຄວາມເຊື່ອໃຈອັນສະຫງົບງາມ

Verse 82

षट्त्रिंशदंगुलो हंसः प्रयाणं कुरुते बहिः । सव्यापसव्यमार्गेण प्रयाणात्प्राण उच्यते

ຫັງສະ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ) ເຄື່ອນອອກນອກໄດ້ຮອດປະມານ 36 ອັງກຸລະ. ເນື່ອງຈາກມັນເດີນທາງຕາມທາງຊ້າຍແລະຂວາ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ປຣານະ’ ຄືຜູ້ເຄື່ອນອອກໄປຂ້າງໜ້າ

Verse 83

शुद्धिमेति यदा सर्वं नाडीचक्र मनाकुलम् । तदैव जायते योगी क्षमः प्राणनिरोधने

ເມື່ອເຄືອຂ່າຍນາດີ-ຈັກຣະທັງໝົດບໍລິສຸດ ແລະບໍ່ມີຄວາມວຸ່ນວາຍ ເມື່ອນັ້ນໂຍຄີຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແທ້ ເປັນຜູ້ສາມາດໃນການນິໂຣດປຣານະ

Verse 84

दृढासनो यथाशक्ति प्राणं चंद्रेण पूरयेत् । रेचयेदथ सूर्येण प्राणायामोयमुच्यते

ນັ່ງອາສນະໃຫ້ໝັ້ນຄົງຕາມກໍາລັງ ພຶງສູດປຣານະເຂົ້າທາງນາດີ ‘ຈັນທຣະ’ ແລ້ວຈຶ່ງຜ່ອນອອກທາງນາດີ ‘ສູຣະຍະ’ ນີ້ແມ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣານາຍາມະ

Verse 85

स्रवत्पीयूषधारौघं ध्यायंश्चंद्रसमन्वितम् । प्राणायामेन योगींद्रः सुखमाप्नोति तत्क्षणात्

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງກະແສນ້ໍາອະມຣິຕະທີ່ໄຫຼຫຼັ່ງດັ່ງທ່ວມທົ່ງ ອັນປະກອບດ້ວຍຫຼັກຈັນທຣະ ໂຍຄີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກໃນທັນທີດ້ວຍປຣານາຍາມະ

Verse 86

रविणा प्राणमाकृष्य पूरयेदौदरीं दरीम् । कुंभयित्वा शनैः पश्चाद्योगी चंद्रेण रेचयेत्

ດຶງປຣານາຜ່ານນາດີສຸຣິຍະ ແລ້ວເຕີມໃຫ້ເຕັມໂພງທ້ອງ; ຈາກນັ້ນກັ້ນໄວ້ໃນກຸມພະກະ ແລ້ວໂຍຄີຈຶ່ງຜ່ອນລົມອອກຊ້າໆທາງນາດີຈັນທຣະ.

Verse 87

ज्वलज्वलनपुंजाभं शीलयन्नुष्मगुं हृदि । अनेन याम्यायामेन योगींद्रः शर्मभाग्भवेत्

ຝຶກບໍລິບູນຄວາມຮ້ອນໃນດວງໃຈ ດຸດດັ່ງກອງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ; ດ້ວຍປຣານາຍາມະ ‘ຢາມຍະ’ ນີ້ ໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນຄວາມສະຫງົບແລະສຸຂະພາບດີ.

Verse 88

इत्थं मासत्रयाभ्यासादुभयायामसेवनात् । शुद्धनाडीगणो योगी सिद्धप्राणोभिधीयते

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອຝຶກຕໍ່ເນື່ອງສາມເດືອນ ແລະປະຕິບັດປຣານາຍາມະທັງສອງແບບ, ໂຍຄີຜູ້ທີ່ນາດີທັງຫຼາຍຖືກຊໍາລະບໍລິສຸດ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ສິດທະ-ປຣານາ’ (ຜູ້ສໍາເລັດປຣານາ).

Verse 89

यथेष्टं धारणं वायोरनलस्य प्रदीपनम् । नादाभिव्यक्तिरारोग्यं भवेन्नाडीविशोधनात्

ຈາກການຊໍາລະນາດີ ຍ່ອມເກີດຜົນ: ການກັ້ນລົມໄດ້ຕາມໃຈ, ການຈຸດໄຟພາຍໃນໃຫ້ລຸກ, ການປາກົດຂອງນາດະ (ສຽງພາຍໃນ), ແລະສຸຂະພາບແຂງແຮງ.

Verse 90

प्राणोदेहगतोवायुरायामस्तन्निबंधनम् । एकश्वासमयी मात्रा प्राणायामो निरुच्यते

ປຣານາແມ່ນລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນກາຍ; ‘ອາຍາມະ’ ແມ່ນການຄວບຄຸມແລະການຍັບຍັ້ງມັນ. ຫນ່ວຍທີ່ວັດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈໜຶ່ງຄັ້ງ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປຣານາຍາມະ’.

Verse 91

प्राणायामेऽधमे घर्मः कंपो भवति मध्यमे । उत्तिष्ठेदुत्तमे देहो बद्धपद्मासनो मुहुः

ໃນການຝຶກປຣານາຍາມ ຂັ້ນຕ່ຳຈະເກີດເຫື່ອ; ຂັ້ນກາງຈະມີອາການສັ່ນ. ຂັ້ນສູງສຸດ ແມ່ນແມ່ນຜູກປັດມາສະນະແນ່ນຫນາ ກາຍກໍຍົກຂຶ້ນເອງຊ້ຳໆ.

Verse 92

प्राणायामैर्दहेद्दोषान्प्रत्याहारेण पातकम् । मनोधैर्यं धारणया ध्यानेनेश्वरदर्शनम्

ດ້ວຍປຣານາຍາມ ຍ່ອມເຜົາຜານມົນທິນແລະຄວາມບົກພ່ອງໃນກາຍ; ດ້ວຍປຣັດຍາຫາຣ ຍ່ອມທຳລາຍບາບ. ດ້ວຍທາຣະນາ ໃຈຍ່ອມໝັ້ນຄົງ; ແລະດ້ວຍທະຍານ ຍ່ອມໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ.

Verse 93

समाधिना लभेन्मोक्षं त्यक्त्वा धर्मं शुभाशुभम् । आसनेन वपुर्दार्ढ्यं षडंगमिति कीर्तितम्

ດ້ວຍສະມາທິ ຍ່ອມໄດ້ໂມກສະ ໂດຍກ້າວພົ້ນຈາກຜົນຂອງທຳອັນເປັນທັງດີແລະຊົ່ວ. ດ້ວຍອາສະນະ ກາຍຍ່ອມແຂງແກ່ນ—ນີ້ແມ່ນທີ່ກ່າວວ່າ ວິທີປະພຶດຫົກອົງປະກອບ.

Verse 94

प्राणायामद्विषट्केन प्रत्याहार उदाहृतः । प्रत्याहारैर्द्वादशभिर्धारणा परिकीर्तिता

ປຣັດຍາຫາຣ ຖືກກ່າວວ່າ ສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍປຣານາຍາມເປັນຊຸດສິບສອງ. ແລະທາຣະນາ ຖືກປະກາດວ່າ ສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍປຣັດຍາຫາຣສິບສອງຄັ້ງ.

Verse 95

भवेदीश्वरसंगत्यै ध्यानं द्वादशधारणम् । ध्यानद्वादशकेनैव समाधिरभिधीयते

ເພື່ອການສັມພັນກັບພຣະເຈົ້າ ທະຍານຖືກກ່າວວ່າ ປະກອບດ້ວຍທາຣະນາສິບສອງ. ແລະດ້ວຍທະຍານສິບສອງນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ສະມາທິ.

Verse 96

समाधेः परतो ज्योतिरनंतं स्वप्रकाशकम् । तस्मिन्दृष्टे क्रियाकांडं यातायातं निवर्तते

ເຫນືອກວ່າສະມາທິ ມີແສງສະຫວ່າງອັນອະນັນຕະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນນັ້ນ ພິທີກຳ ແລະວົງຈອນການມາໄປ (ເກີດໃໝ່) ກໍຢຸດລົງ

Verse 97

पवने व्योमसंप्राप्ते ध्वनिरुत्पद्यते महान् । घंटादीनां प्रवाद्यानां ततः सिद्धिरदूरतः

ເມື່ອປຣານະວາຍຸເຂົ້າເຖິງອາກາດພາຍໃນ ຈະເກີດນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຄ້າຍສຽງກະດິ່ງ ແລະເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນ ສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ບໍ່ໄກ

Verse 98

प्राणायामेन युक्तेन सर्वव्याधिक्षयोभवेत् । अयुक्ताभ्यासयोगेन सर्वव्याधिसमुद्भवः

ດ້ວຍປຣານາຍາມະທີ່ຖືກຕ້ອງ ໂລກໄພທັງປວງຍ່ອມສູນໄປ; ແຕ່ດ້ວຍການຝຶກທີ່ບໍ່ຖືກ ໂລກໄພທັງປວງກໍເກີດຂຶ້ນ

Verse 99

हिक्का श्वासश्च कासश्च शिरः कर्णाक्षिवेदनाः भवंति विविधा दोषाः पवनस्य व्यतिक्रमात्

ອາການສະອຶກ, ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງລົມຫາຍໃຈ, ໄອ, ແລະອາການເຈັບຫົວ ຫູ ຕາ—ຄວາມທຸກທໍລະມານຫຼາຍປະການເກີດຈາກວາຍຸຖືກລົບກວນ ແລະຄລາດຈາກລຳດັບ

Verse 100

युक्तं युक्तं त्यजेद्वायुं युक्तंयुक्तं च पूरयेत् । युक्तंयुक्तं च बध्नीयादित्थं सिध्यति योगवित्

ໃຫ້ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ປ່ອຍລົມອອກຢ່າງພອດີ ສູດລົມເຂົ້າຢ່າງພອດີ ແລະກັ້ນລົມໄວ້ຢ່າງພອດີ; ດ້ວຍວິທີນີ້ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະຍ່ອມສຳເລັດ

Verse 110

नित्यं सोमकलापूर्णं शरीरं यस्य योगिनः । तक्षकेणापि दष्टस्य विषं तस्य न सर्पति

ໂຍຄີຜູ້ທີ່ກາຍຖືກເຕັມໄປດ້ວຍສານຈັນທຣາອັນເຢັນເປັນອະມຣິຕະຢູ່ເສມອ, ແມ່ນແຕ່ຖືກທັກສະກະກັດ ພິດກໍບໍ່ແຜ່ຊານໃນກາຍຂອງລາວ.

Verse 120

सगुणं वणर्भेदेन निर्गुणं केवलं मतम् । समंत्रं सगुणं विद्धि निर्गुणं मंत्रवर्जितम्

ໂດຍການແຍກແຍະອັກສອນສັກສິດ (ວັນນະ) ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າມີ “ສະກຸນ” ແລະ “ນິຣກຸນ”; ຮູບທີ່ມີມັນຕຣາແມ່ນສະກຸນ, ສ່ວນນິຣກຸນແມ່ນສິ່ງທີ່ປາດສະຈາກມັນຕຣາ.

Verse 130

युक्ताहारविहारश्च युक्तचेष्टो हि कर्मसु । युक्तनिद्रावबोधश्च योगी तत्त्वं प्रपश्यति

ຜູ້ເປັນໂຍຄີທີ່ພອດດີໃນອາຫານແລະການພັກຜ່ອນ, ພອດດີໃນຄວາມພາກພຽນໃນການກະທຳ, ແລະພອດດີໃນການນອນກັບການຕື່ນ—ໂຍຄີນັ້ນຍ່ອມເຫັນຕັດຕະວະ (ຄວາມຈິງ) ໂດຍກົງ.

Verse 140

चंद्रांगे तु समभ्यस्य सूर्यांगे पुनरभ्यसेत् । यावत्तुल्या भवेत्संख्या ततो मुद्रां विसर्जयेत्

ເມື່ອຝຶກໃນນາດີຈັນທຣາແລ້ວ ພຶງຝຶກອີກໃນນາດີສຸຣິຍະ ຈົນກວ່າຈຳນວນການນັບຈະເທົ່າກັນ; ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍມຸດຣາ.

Verse 150

जालंधरे कृते बंधे कंठसकोचलक्षणे । न पीयूषं पतत्यग्नौ न च वायुः प्रधावति

ເມື່ອເຮັດຈາລັນທະຣະບັນທະ—ມີລັກສະນະຄໍຖືກຮັດຫຍໍ້—ອະມຣິຕະ (ປີຍູສະ) ບໍ່ຕົກລົງໃນໄຟຍ່ອຍອາຫານ ແລະລົມປຣານະກໍບໍ່ພຸ່ງພານໄປມາ.

Verse 160

योजनानां शतं यातुं शक्तिःस्यान्निमिषार्धतः । अचिंतितानि शास्त्राणि कंठपाठी भवंति हि

ໃນຄື່ງການກະພິບຕາ ອາດໄດ້ພະລັງເດີນທາງໄດ້ຮ້ອຍໂຍຊະນະ; ແລະຄຳພີທີ່ບໍ່ເຄີຍຮຽນກໍກາຍເປັນຈື່ຈຳໄດ້ ແລະສາມາດສວດທ່ອງໄດ້—ນີ້ແຫຼະແມ່ນຜົນສຳເລັດທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 170

काश्यां सुखेन कैवल्यं यथालभ्येत जंतुभिः । योगयुक्त्याद्युपायैश्च न तथान्यत्र कुत्रचित्

ໃນກາສີ ສັດທັງຫຼາຍບັນລຸໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ໄດ້ໂດຍງ່າຍ—ດ້ວຍວິທີໂຍຄະ ແລະອຸບາຍທີ່ກ່ຽວເນື່ອງ—ຊຶ່ງບ່ອນອື່ນໃດໆ ບໍ່ມີເລີຍ।

Verse 180

जलस्य धारणं मूर्ध्नि विश्वेश स्नानजन्मनः । एष जालंधरो बंधः समस्तसुरदुर्लभः

ໂອ ວິສເວຊະ! ການກັກຮັກສາ ‘ນ້ຳ’ ໄວ້ທີ່ກະຫຼ່ອມສີສະ—ອັນເກີດຈາກການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນ ຈາລັນທະຣະ-ບັນທະ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງປວງກໍຍາກຈະໄດ້ມາ।