Adhyaya 39

Verse 1

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महाभाग कथां पापप्रणाशिनीम् । नैःश्रेयस्याः श्रियोहेतुमविमुक्त समाश्रयाम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີພາກດີ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວອັນທໍາລາຍບາບນີ້—ອະວິມຸກຕະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງສິຣີຂອງ ນິຫສເຣຍະສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ)”

Verse 2

परं ब्रह्म यदाम्नातं निष्प्रपंचं निरात्मकम् । निर्विकल्पं निराकारमव्यक्तं स्थूलसूक्ष्मवत्

ພຣະພຣົມັນສູງສຸດນັ້ນ ດັ່ງທີ່ສຣຸຕິປະກາດໄວ້ ຢູ່ເຫນືອການປາກົດທັງປວງ ບໍ່ມີອັດຕາອັນຈໍາກັດ ເປັນນິຣະວິກັລປະ ບໍ່ມີຮູບ (ນິຣາກາຣະ) ແລະອະວະຍັກຕະ—ແຕ່ກໍແຜ່ຊ່ອນຢູ່ດັ່ງວ່າເປັນທັງຫຍາບແລະລະອຽດ

Verse 3

तदेतत्क्षेत्रमापूर्य स्थितं सर्वगमप्यहो । किमन्यत्र न शक्तोसौ जंतून्मोचयितुं भवात्

ພຣະອົງນັ້ນສະຖິດຢູ່ນີ້ ເຕັມທົ່ວເຂດສັກສິດນີ້—ແມ່ນວ່າຈະສະຫຼອງທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ແລ້ວເປັນເພາະຫຍັງ, ຖ້າມີຜູ້ຖາມ, ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ສາມາດປົດປ່ອຍສັດທັງຫຼາຍຈາກ ພະວະ (ວົງຈອນເກີດຕາຍ) ໃນທີ່ອື່ນໄດ້?

Verse 4

भवो ध्रुवं यदत्रैव मोचयेत्तं निशामय । महत्या योगयुक्त्या वा महादानैरकामिकैः

ຈົ່ງຮູ້ໄວ້: ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຍ່ອມປົດປ່ອຍໃນທີ່ນີ້ແນ່ນອນ. ທີ່ອື່ນໆ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະໄດ້ມາດ້ວຍຍົກຍ້ອງໂຍຄະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼືດ້ວຍມະຫາທານອັນໃຫຍ່ທີ່ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ

Verse 5

सुमहद्भिस्तपोभिर्वा शिवोन्यत्र विमोचयेत् । योगयुक्तिं न महतीं न दानानि महांति च

ຢູ່ບ່ອນອື່ນ ພຣະສິວະຈະປະທານໂມກສະໄດ້ດ້ວຍຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ໃນກາສີ ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງມີວິທີໂຍກະອັນສັບຊ້ອນ ຫຼືທານອັນມະຫາສານ।

Verse 6

न तपांस्यतिदीर्घाणि काश्यां मुक्त्यै शिवोर्थयेत् । वियुनक्ति न यत्काश्या उपसर्गे महत्यपि

ເພື່ອໂມກສະໃນກາສີ ພຣະສິວະບໍ່ຮ້ອງຂໍຕະປະອັນຍາວນານເກີນໄປ; ເພາະກາສີບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງຜູ້ໃດ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມມະຫາພິບັດກໍຕາມ।

Verse 7

अयमेव महायोग उपयोगस्त्विहा परः । नियमेन तु विश्वेशे पुष्पं पत्रं फलं जलम्

ໃນສະຖານນີ້ ‘ມະຫາໂຍກະ’ ອັນສູງສຸດມີພຽງນີ້: ດ້ວຍພັກຕິອັນມີວິໄນ ຖວາຍແດ່ວິສເວສະ ດອກໄມ້ ໃບໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ໍາ।

Verse 8

यद्दत्तं सुमनोवृत्त्या महादानं तदत्र वै । मुक्तिमंडपिकायां च क्षणं यत्स्थिरमास्यते

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ຢູ່ນີ້ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ແລະໃຈດີ ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນ ‘ມະຫາທານ’; ແລະແມ່ນແຕ່ນັ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົງພຽງຊົ່ວຂະນະໃນມຸກຕິ-ມັນດະປິກາ ກໍມີຄຸນຄ່າຍິ່ງ।

Verse 9

स्नात्वा गंगामृते शुद्धे तप एतदिहोत्तमम् । सत्कृत्य भिक्षवे भिक्षा यत्काश्यां परिदीयते । तुला पुरुष एतस्याः कलां नार्हति षोडशीम्

ເມື່ອອາບນ້ໍາໃນຄົງຄາອັນບໍລິສຸດດຸດອມຣິຕະແລ້ວ ຕະປະອັນສູງສຸດຢູ່ນີ້ຄື: ເຄົາລົບພິກຂຸ ແລະໃຫ້ທານພິກສາໃນກາສີ ພິທີລືຊື່ ‘ຕຸລາ-ປຸຣຸສະ’ ກໍບໍ່ທັນເທົ່າແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງໃນສິບຫົກສ່ວນຂອງບຸນນີ້।

Verse 10

हृदि संचिंत्य विश्वेशं क्षणं यद्विनिमील्यते । देवस्य दक्षिणे भागे महायोगोयमुत्तमः

ພິຈາລະນາພຣະວິສເວສະໃນດວງໃຈ ແລ້ວປິດຕາຊົ່ວຂະນະ—ໃນເຂດທິດໃຕ້ອັນສັກສິດຂອງກາສີ ນີ້ແມ່ນມະຫາໂຍຄະອັນສູງສຸດ।

Verse 11

इदमेव तपोत्युग्रं यदिंद्रिय विलोलताम् । निषिध्य स्थीयते काश्यां क्षुत्तापाद्यवमन्य च

ນີ້ແຕ່ຢ່າງດຽວແມ່ນຕະປະອັນຮຸນແຮງທີ່ສຸດ: ກົດຂັ້ນຄວາມຫວັ່ນໄຫວຂອງອິນທຣີ ແລ້ວຢືນຢັນຢູ່ໃນກາສີ ແມ່ນແມ່ນຈະບໍ່ໃສ່ໃຈຄວາມຫິວ ຄວາມຮ້ອນ ແລະອື່ນໆກໍຕາມ।

Verse 12

मासि मासि यदाप्येत व्रताच्चांद्रायणात्फलम् । अन्यत्र तदिहाप्येत भूतायां नक्तभोजनात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ບ່ອນອື່ນໄດ້ຮັບເດືອນຕໍ່ເດືອນດ້ວຍວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະ—ທີ່ນີ້ໃນເດືອນພູຕາ (ພາດຣະປະດະ) ໄດ້ຜົນດຽວກັນແຕ່ການກິນອາຫານຕອນກາງຄືນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 13

मासोपवासादन्यत्र यत्फलं समुपार्ज्यते । श्रद्धयैकोपवासेन तत्काश्यां स्यादसंशयम्

ຜົນບຸນທີ່ບ່ອນອື່ນສະສົມໄດ້ດ້ວຍການອົດອາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ—ໃນກາສີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ໄດ້ດ້ວຍການອົດອາຫານພຽງຄັ້ງດຽວດ້ວຍສັດທາ।

Verse 14

चातुर्मास्य व्रतात्प्रोक्तं यदन्यत्र महाफलम् । एकादश्युपवासेन तत्काश्यां स्यादसंशयम्

ມະຫາຜົນບຸນທີ່ບ່ອນອື່ນກ່າວວ່າໄດ້ຈາກວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະຍະ—ໃນກາສີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ໄດ້ດ້ວຍການອົດອາຫານໃນວັນເອກາດະສີ।

Verse 15

षण्मासान्न परित्यागाद्यदन्यत्र फलं लभेत् । शिवरात्र्युपवासेन तत्काश्यां जायते ध्रुवम्

ຜົນບຸນໃດທີ່ບ່ອນອື່ນໄດ້ຈາກການຮັກສາວິນັຍບໍ່ລະທິ້ງຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ຜົນບຸນນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນໃນກາສີ ໂດຍການອົບພະວາດອາຫານໃນວັນສິວະຣາຕຣີ.

Verse 16

वर्षं कृत्वोपवासानि लभेदन्यत्र यद्व्रती । तत्फलं स्यात्त्रिरात्रेण काश्यामविकलं मुने

ໂອ ມຸນີ, ຜົນບຸນທີ່ຜູ້ຖືວຣະຕະໄດ້ທີ່ອື່ນດ້ວຍການອົບພະວາດອາຫານຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ທີ່ກາສີໄດ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍການອົບພະວາດພຽງສາມຄືນ.

Verse 17

मासिमासि कुशाग्रांबु पानादन्यत्र यत्फलम् । काश्यामुत्तरवाहिन्यामेकेन चुलुकेन तत्

ຜົນບຸນໃດທີ່ບ່ອນອື່ນໄດ້ຈາກການຈິບນ້ຳທີ່ແຕະປາຍຫຍ້າກຸສະເດືອນແລ້ວເດືອນເລົ່າ ຜົນບຸນນັ້ນໃນກາສີ ທີ່ສາຍນ້ຳໄຫຼຂຶ້ນເໜືອ ໄດ້ດ້ວຍການຈິບນ້ຳພຽງຝາມືດຽວ.

Verse 18

अनंतो महिमा काश्याः कस्तं वर्णयितुं प्रभुः । विपत्तिमिच्छतो जंतोर्यत्रकर्णे जपः शिवः

ມະຫິມາແຫ່ງກາສີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ໃຜຈະມີກຳລັງພັນລະນາໄດ້? ເພາະທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຍາມຄັບຂັນ (ເວລາຈະຕາຍ) ກໍມີການກະຊິບຈະປະມັນຕຣາຂອງພຣະສິວະເຂົ້າຫູເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ.

Verse 19

शंभुस्तत्किंचिदाचष्टे म्रियमाणस्य जन्मिनः । कर्णेऽक्षरं यदाकर्ण्य मृतोप्यमृततां व्रजेत्

ພຣະສັມພູຕຣັດອັກສອນສັກສິດບາງປະການໃສ່ຫູຂອງມະນຸດຜູ້ກຳລັງຈະສິ້ນໃຈ; ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງອັນບໍ່ເສື່ອມສູນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍແລ້ວກໍໄປສູ່ຄວາມອະມະຕະ.

Verse 20

स्मारं स्मारं स्मररिपोः पुरीं त्वमिव शंकरः । अदुनोन्मंदरं यातो बहुशस्तदवाप्तये

ເມື່ອລະລຶກເຖິງນະຄອນຂອງຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງສະມະຣ (ພຣະສິວະ) ຊ້ຳໆ ເຈົ້າກໍເຫມືອນພຣະສັງກະຣ ໄດ້ໄປຫາທາມອັນປະເສີດນັ້ນຫຼາຍເທື່ອ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບັນລຸມັນ។

Verse 21

अगस्त्य उवाच । स्वकार्यनिपुणैः स्वामिन्गीर्वाणैरतिदारुणैः । त्याजितोहं पुरीं काशीं हरो त्याक्षीत्कुतः प्रभुः

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຊໍານານໃນການສໍາເລັດກິດຂອງຕົນ ແຕ່ໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງນະຄອນກາສີ; ແລ້ວພຣະຫະຣະ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ ຈະລະທິ້ງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 22

पराधीनोहमिव किं देवदेवः पिनाकवान् । काशिकां सोऽत्यजत्कस्मान्निर्वाणमणिराशिकाम्

ພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ຖືຄັນສອນປິນາກະ ຈະພຶງພາຜູ້ອື່ນເຫມືອນຂ້າພະເຈົ້າບໍ? ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະລະທິ້ງກາສິກາ—ກອງແກ້ວມະນີອັນຊື່ວ່າ ນິຣວານ (ໂມກສະ)—ນັ້ນ?

Verse 23

स्कंद उवाच । मित्रावरुणसंभूत कथयामि कथामिमाम् । तत्याज च यथा स्थाणुः काशीं विध्युपरोधतः

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກມິດຣະ ແລະ ວະຣຸນະ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນີ້—ວ່າດ້ວຍການກີດຂວາງຂອງພູວິນທະຍະ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ ‘ຈາກ’ ກາສີແນວໃດ।

Verse 24

प्रार्थितस्त्वं यथा लेखैः परोपकृतये मुने । द्रुहिणेन तथा रुद्रः स्वरक्षण विचक्षणः

ໂອ ມຸນີ! ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າຖືກອ້ອນວອນຜ່ານຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ອື່ນ ຉັນໃດ, ຣຸທຣະຜູ້ຮອບຮູ້ໃນການພິທັກຮັກສາຂອງພຣະອົງ ກໍຖືກດຣຸຫິນ (ພຣະພຣົມ) ອ້ອນວອນຉັນນັ້ນ.

Verse 25

अगस्त्य उवाच । कथं स भगवान्रुद्रो द्रुहिणेन कृपांबुधिः । प्रार्थितोभूत्किमर्थं च तन्मे ब्रूहि षडानन

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ພຣະຣຸດຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຖືກດຣຸຫິນ (ພຣະພຣົມ) ອ້ອນວອນຢ່າງໃດ ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ? ໂອ ພຣະສະກັນດະຜູ້ຫນ້າຫົກ (ສັດານນ) ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 26

स्कंद उवाच । पाद्मेकल्पे पुरावृत्ते मनोः स्वायंभुवेंतरे । अनावृष्टिरभूद्विप्र सर्वभूतप्रकंपिनी

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ໃນການໂບຮານ—ໃນປັດມະກັລປະ, ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງ ສະວາຍັມພູວະມະນຸ—ໄດ້ເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງບໍ່ມີຝົນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງປວງສັ່ນສະເທືອນ.”

Verse 27

तया तु षष्टिहायिन्या पीडिताः प्राणिनोऽखिलाः । केचिदंबुधितीरेषु गिरिद्रोणीषु केचन

ດ້ວຍຄວາມແຫ້ງແລ້ງທີ່ຍາວນານຫົກສິບປີນັ້ນ ສັດທັງປວງຖືກທຸກທໍລະມານ. ບາງພວກຢູ່ຕາມຝັ່ງທະເລ ແລະບາງພວກຢູ່ຕາມຮ່ອມພູໃນພູເຂົາ.

Verse 28

महानिम्नेषु कच्छेषु मुनिवृत्त्या जनाः स्थिताः । अरण्यान्यवनिर्जाता ग्रामखर्वट वर्जिता

ຜູ້ຄົນພັກອາໄສໃນທີ່ລຸ່ມລຶກ ແລະເຂດບຶງຕົມ ດຳລົງຊີວິດດຸດມຸນີ. ແຜ່ນດິນກາຍເປັນປ່າດົງ; ບ້ານແລະເມືອງຕະຫຼາດນ້ອຍໆຖືກປະລະທິ້ງ.

Verse 29

क्रव्यादा एव सर्वेषु नगरेषु पुरेषु च । आसन्नभ्रंलिहो वृक्षाः सर्वत्र क्षोणिमंडले

ໃນທຸກນະຄອນແລະທຸກເມືອງ ເຫຼືອແຕ່ພວກກຣະວະຍາດ—ຜູ້ກິນເນື້ອອັນດຸຮ້າຍ—ເທົ່ານັ້ນ. ແລະທົ່ວວົງພິພົບ ຕົ້ນໄມ້ຢືນສູງດັ່ງກຳລັງເລຍເມກ—ສູງແຕ່ຜອມແຫ້ງ.

Verse 30

चौरा एव महाचौरैरुल्लुठ्यंत इतस्ततः । मांसवृत्त्योपजीवंति प्राणिनः प्राणरक्षिणः

ແມ່ນແຕ່ພວກໂຈນກໍຖືກມະຫາໂຈນປົ່ນສະດົມໄປມາທົ່ວທິດ. ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ມຸ່ງແຕ່ຮັກສາຊີວິດ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຊີບພຶ່ງພາເນື້ອສັດ.

Verse 31

अराजके समुत्पन्ने लोकेऽत्याहितशंसिनि । प्रयत्नो विफलस्त्वासीत्सृष्टेः सृष्टिकृतस्तदा

ເມື່ອສະພາບບໍ່ມີກະສັດ (ບໍ່ມີການປົກຄອງ) ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ແລະນຳມາຊຶ່ງໂທດພິບັດຢ່າງຫນັກ ໃນການນັ້ນ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງພຣະຜູ້ສ້າງເພື່ອຄ້ຳຈຸນສັບພະສິ່ງ ກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 32

चिंतामवाप महती जगद्योनिः प्रजाक्षयात् । प्रजासु क्षीयमाणासु क्षीणा यज्ञादिकाः क्रियाः

ເນື່ອງຈາກສັດປະຊາກຳລັງພິນາດ ຄັນທະໂລກ—ພຣະພຣະຫມາ—ຈຶ່ງເກີດຄວາມກັງວົນຢ່າງໃຫຍ່. ເມື່ອສັດທັງຫຼາຍຫຼຸດລົງ ພິທີກຳອັນເລີ່ມດ້ວຍຍັດຍະກໍຄ່ອຍໆເສື່ອມຖອຍ.

Verse 33

तासु क्षीणासु संक्षीणाः सर्वे यज्ञभुजोऽभवन् । ततश्चिंतयता स्रष्ट्रा दृष्टो राजर्षिसत्तमः

ເມື່ອພິທີກຳເຫຼົ່ານັ້ນຫຼຸດຖອຍ ບັນດາເທວະຜູ້ເສວຍສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງກໍອ່ອນແຮງ. ແລ້ວພຣະຜູ້ສ້າງໃນຂະນະຄິດພິຈາລະນາ ໄດ້ເຫັນຣາຊະຣິສີຜູ້ຍອດຢ່າງສຸດ.

Verse 34

अविमुक्ते महाक्षेत्रे तपस्यन्निश्चलेंद्रियः । मनोरन्वयजो वीरः क्षात्रो धर्म इवोदितः

ໃນອະວິມຸກຕະ ມະຫາເຂດສັກສິດ (ກາສີ) ມີວີຣະບຸລຸດວັນນະກະສັດ ເກີດໃນສາຍສະກຸນຂອງມະນູ ບຳເນັດຕະປະດ້ວຍອິນທຣີຍະອັນໝັ້ນຄົງ ປານດັ່ງທຳມະເອງໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ.

Verse 35

रिपुंजय इति ख्यातो राजा परपुरंजयः । अथ ब्रह्मा तमासाद्य बहुगौरवपूर्वकम्

ມີກະສັດຜູ້ມີນາມລືຊາ ຣິປຸນຊະຍະ ເປັນຜູ້ພິຊິດນະຄອນຂອງສັດຕູ. ແລ້ວພຣະພຣົມໄດ້ເຂົ້າໄປພົບພຣະອົງ ດ້ວຍການນັບຖືແລະການຍົກຍ້ອງຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 36

उवाच वचनं राजन्रिपुंजय महामते । इलां पालय भूपाल ससमुद्राद्रिकाननाम्

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດຣິປຸນຊະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງປົກຄອງແລະຄຸ້ມຄອງໂລກນີ້ ພ້ອມທັງທະເລ ພູເຂົາ ແລະປ່າໄມ້.”

Verse 37

नागकन्यां नागराजः पत्न्यर्थं ते प्रदास्यति । अनंगमोहिनीं नाम्ना वासुकिः शीलभूषणाम्

ພະຍານາກຜູ້ເປັນກະສັດແຫ່ງນາກ ຈະມອບນາງນາກກັນຍາເປັນມະເຫສີໃຫ້ເຈົ້າ. ວາສຸກີຈະປະທານນາງນາມວ່າ ອະນັງຄະໂມຫິນີ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍສີນທຳອັນສູງສົ່ງ.

Verse 38

दिवोपि देवा दास्यंति रत्नानि कुसुमानि च । प्रजापालनसंतुष्टा महाराज प्रतिक्षणम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເນື່ອງດ້ວຍພຣະອົງປົກປ້ອງປະຊາຊົນຈົນເທວະດາພໍໃຈ, ແມ່ນແຕ່ເທວະດາໃນສະຫວັນກໍຈະມອບອັນມະນີແລະດອກໄມ້ໃຫ້ພຣະອົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທຸກຂະນະ.

Verse 39

दिवोदास इति ख्यातमतो नाम त्वमाप्स्यसि । मत्प्रभावाच्च नृपते दिव्यं सामर्थ्यमस्तु ते

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບນາມອັນລືຊາວ່າ ‘ດິໂວດາສ’. ແລະໂດຍອານຸພາບຂອງເຮົາ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ສະມັດທະນະແລະພະລັງທິບຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ.

Verse 40

परमेष्ठिवचः श्रुत्वा ततोसौ राजसत्तमः । वेधसं बहुशः स्तुत्वा वाक्यं चेदमुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ສັນລະເສີນ ເວທັສ ຜູ້ສ້າງ ຫຼາຍເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້។

Verse 41

राजोवाच । पितामह महाप्राज्ञ जनाकीर्णे महीतले । कथं नान्ये च राजानो मां कथं कथ्यते त्वया

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ປິຕາມະຫະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໃນໂລກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນແລະກະສັດອື່ນໆ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເອີ້ນເຖິງຂ້າພະເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ?”

Verse 42

ब्रह्मोवाच । त्वयि राज्यं प्रकुर्वाणे देवो वृष्टिं विधास्यति । पापनिष्ठे च वै राज्ञि न देवो वर्षते पुनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເຈົ້າປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງຣາຊະທັມ ເທວະຜູ້ໃຫ້ຝົນຈະບັນດານຝົນ; ແຕ່ຖ້າກະສັດຍຶດຕິດໃນບາບ ເທວະຈະບໍ່ໃຫ້ຝົນອີກ.”

Verse 43

राजोवाच । पितामह महामान्य त्रिलोकी करणक्षम । महाप्रसाद इत्याज्ञां त्वदीयां मूर्ध्न्युपाददे

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ປິຕາມະຫະ ຜູ້ນ່າເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ສາມາດຈັດລະບຽບໄຕຣໂລກ, ພຣະອາຊະນາຂອງທ່ານແມ່ນພຣະກະຣຸນາອັນໃຫຍ່.” ແລ້ວຈຶ່ງນ້ອມຮັບອາຊະນານັ້ນໄວ້ເທິງສະເຫຼີມສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ।

Verse 44

किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं तन्मदर्थं करोषि चेत् । ततः करोम्यहं राज्यं पृथिव्यामसपत्नवत्

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະທູນຂໍນ້ອຍໜຶ່ງ. ຖ້າທ່ານກະທໍາເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖາປະນາຣາຊະອໍານາດໃນແຜ່ນດິນໃຫ້ບໍ່ມີຜູ້ທັດເທົ່າ.”

Verse 45

ब्रह्मोवाच । अविलंबेन तद्ब्रूहि कृतं मन्यस्व पार्थिव । यत्ते हृदि महाबाहो तवादेयं न किंचन

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ; ຈົ່ງນັບວ່າສຳເລັດແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ, ສິ່ງໃດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະບໍ່ປະທານໃຫ້”

Verse 46

राजोवाच । यद्यहं पृथिवीनाथः सर्वलोकपितामह । तदादिविष दो देवा दिवि तिष्ठंतु मा भुवि

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ປິຕາມະຫະແຫ່ງສັບພະໂລກ, ຖ້າຂ້າເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຂໍໃຫ້ເທວະຜູ້ສະຖິດມາແຕ່ປະຖົມການ ຢູ່ໃນສະຫວັນ ບໍ່ໃຫ້ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ”

Verse 47

देवेषु दिवितिष्ठत्सु मयि तिष्ठति भूतले । असपत्नेन राज्येन प्रजासौख्यमवाप्स्यति

“ເມື່ອເທວະຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະ ຂ້າຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ, ປະຊາຊົນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກ ດ້ວຍລາຊະອານາຈັກທີ່ບໍ່ມີຄູ່ແຂ່ງ”

Verse 48

तथेति विश्वसृक्प्रोक्तो दिवोदासो नरेश्वरः । पटहं घोषयांचक्रे दिवं देवा व्रजंत्विति

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄຳຈາກຜູ້ສ້າງໂລກ, ພຣະຣາຊາດິໂວດາສາໄດ້ໃຫ້ຕີກອງປະກາດວ່າ: “ເທວະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ!”

Verse 49

मा गच्छंत्विह वै नागा नराः स्वस्था भवंत्वितः । मयि प्रशासति क्षोणीं सुराः स्वस्था भवंत्विति

“ຂໍໃຫ້ນາກາທັງຫຼາຍຢ່າໄປຈາກທີ່ນີ້; ຂໍໃຫ້ມະນຸດທັງຫຼາຍຢູ່ທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມປອດໄພ. ໃນຂະນະທີ່ຂ້າປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ຂໍໃຫ້ສຸຣະຄືເທວະທັງຫຼາຍ ຢູ່ຢ່າງສະຫງົບໃນແດນຂອງຕົນ”

Verse 50

एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा विश्वेशं प्रणिपत्य ह । यावद्विज्ञप्तुकामोभूत्तावदीशोब्रवीद्विधिम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະວິສເວສະວອນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງກາສີ. ເມື່ອທ່ານກຳລັງຈະທູນຄຳຂໍ ພຣະອີສະວອນກໍໄດ້ຕັດກ່ອນແກ່ຜູ້ກຳນົດ (ພຣະພຣະຫມາ)។

Verse 51

लोकेश्वर समायाहि मंदरो नाम भूधरः । कुशद्वीपादिहागत्य तपस्तप्येत दुष्करम्

“ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຂໍເຊີນເສດັດມາ. ພູເຂົານາມ ‘ມັນດະຣະ’ ໄດ້ມາຈາກກຸສະທະວີປ ແລະກຳລັງບຳເນັດຕະບະອັນຫນັກຫນ່ວງ.”

Verse 52

यावस्तस्मै वरं दातुं बहुकालं तपस्यते । इत्युक्त्वा पार्वतीनाथो नंदिभृंगिपुरोगमः

“ເຂົາໄດ້ບຳເນັດຕະບະມາດົນນານ ເພື່ອຂໍໃຫ້ປະທານພອນ.” ຕັດແລ້ວ ພຣະນາຖແຫ່ງພາຣະວະຕີ ໂດຍມີນັນດິນ ແລະ ພຣຶງຄີ ນຳໜ້າ ກໍເສດັດໄປ.

Verse 53

जगाम वृषमारुह्य मंदरो यत्र तिष्ठति । उवाच च प्रसन्नात्मा देवदेवो वृषध्वज

ພຣະອົງເສດັດຂຶ້ນປະທັບເທິງພະໂຄ (ວຶສະພະ) ແລ້ວໄປຫາບ່ອນທີ່ພູມັນດະຣະຢືນຢູ່. ແລ້ວພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ມີທຸງເປັນພະໂຄ ດ້ວຍໃຈຜ່ອງໃສ ຈຶ່ງຕັດວ່າ

Verse 54

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते वरं ब्रूहि धरोत्तम । सोथ श्रुत्वा महेशानं देवदेवं त्रिलोचनम्

“ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ຂໍຄວາມສະຫວັດດີຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ. ໂອ ພູຜາຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງທູນພອນທີ່ປາຖະໜາ.” ເມື່ອມັນດະຣະໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງມະເຫສານ ເທວະເທວາ ຜູ້ມີສາມເນດ ກໍຕອບຮັບຕາມຄວນ.

Verse 55

प्रणम्य बहुशो भूमावद्रिरेतद्व्यजिज्ञपत् । लीलाविग्रहभृच्छंभो प्रणतैक कृपानिधे

ເມື່ອກົດກາບລົງກັບພື້ນດິນຊ້ຳໆ ພູເຂົາໄດ້ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມວ່າ: “ໂອ ພຣະຊັມພູ ຜູ້ຊົງຮັບຮູບກາຍໃນລີລາອັນທິບ—ໂອ ຄັງແຫ່ງກະລຸນາພຽງອົງດຽວສໍາລັບຜູ້ກາບນົບ—ຂໍຈົ່ງຟັງຄໍາທູນຂອງຂ້າ”

Verse 56

सर्वज्ञोपि कथं नाम न वेत्थ मम वांछितम् । शरणागतसंत्राण सर्ववृत्तांतकोविद

“ແມ່ນພຣະອົງຊົງຮູ້ທຸກສິ່ງ ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າ? ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ ໂອ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທຸກເຫດການແລະທຸກສະພາບ!”

Verse 57

सर्वेषां हृदयानंद शर्वसर्वगसर्वकृत् । यदि देयो वरो मह्यं स्वभावादृषदात्मने

“ໂອ ຄວາມປິຕິແຫ່ງດວງໃຈທັງປວງ—ໂອ ພຣະສັຣວະ (Śarva) ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ ແລະເປັນຜູ້ກະທໍາທຸກສິ່ງ—ຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ ຜູ້ມີສະພາບເຉື່ອນຊາດັ່ງຫີນ…”

Verse 58

याचकायातिशोच्याय प्रणतार्तिप्रभंजक । ततोऽविमुक्तक्षेत्रस्य साम्यं ह्यभिलषाम्यहम्

“ສໍາລັບຂ້າ ຜູ້ເປັນຜູ້ຂໍ ແລະນ່າສົງສານຢ່າງຍິ່ງ—ໂອ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກາບນົບ—ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງປາຖະໜາຄວາມເທົ່າທຽມກັບເຂດສັກສິດຊື່ ‘ອະວິມຸກຕະ’.”

Verse 59

कुशद्वीप उमा सार्धं नाथाद्य सपरिच्छदः । मन्मौलौ विहितावासः प्रयात्वेष वरो मम

“ຂໍໃຫ້ພຣະນາຖ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ແລະບໍລິວານທັງປວງ ຈົ່ງເດີນທາງໃນວັນນີ້ໄປຫາ ກຸສະດວີປ ໂດຍໄດ້ຈັດວາງທີ່ປະທັບໄວ້ເທິງຍອດຂອງຂ້າ—ນີ້ແມ່ນພອນທີ່ຂ້າທູນຂໍ.”

Verse 60

सर्वेषां सर्वदः शंभुः क्षणं यावद्विचिंतयेत् । विज्ञातावसरो ब्रह्मा तावच्छंभुं व्यजिज्ञपत् । प्रणम्याग्रेसरो भूत्वा मौलौ बद्धकरद्वयः

ພຣະສັມພູ ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງແກ່ທຸກຜູ້ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງຢູ່ຊົ່ວຂະນະ. ພຣະພຣະຫມາເຫັນການອັນຄວນ ຈຶ່ງກາບທູນພຣະສັມພູ—ກົ້ມກາບ ກ້າວເຂົ້າໄປ ແລະປະນົມມືໄວ້ເທິງສີສະ.

Verse 61

ब्रह्मोवाच । विश्वेश जगतांनाथ पत्या व्यापारितोस्म्यहम् । कृतप्रसादेन विभो सृष्टिं कर्तुं चतुर्विधाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິສເວສະ ຈອມໂລກ; ໂອ ນາຖແຫ່ງສັບພະໂລກ! ໂດຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ຂ້າພະເຈົ້າຖືກມອບໝາຍໃຫ້ປະກອບການ. ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳການສ້າງໃຫ້ເປັນສີ່ປະການ.”

Verse 62

प्रयत्नेन मया सृष्टा सा सृष्टिस्त्वदनुज्ञया । अवृष्ट्या षष्टिहायिन्या तत्र नष्टाऽप्रजा भुवि

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງສັນສິ່ງທັງຫມົດນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍພຣະອະນຸຍາດຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີຝົນຕົກຕະຫຼອດຫົກສິບປີ ສັດທັງຫມົດໃນພື້ນດິນຈຶ່ງພິນາດ ໂລກກໍເຫຼືອແຕ່ຄວາມວ່າງເປົ່າ.”

Verse 63

अराजकं महच्चासीद्दुरवस्थमभूज्जगत् । ततो रिपुंजयो नाम राजर्षिर्मनुवंशजः

“ເມື່ອບໍ່ມີກະສັດ ຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ ໂລກຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກ. ແລ້ວຈຶ່ງປາກົດຣາຊະຣິສີນາມ ຣິປຸໍຈະຍະ ເກີດໃນວົງສາມະນຸ.”

Verse 64

मयाभिषिक्तो राजर्षिः प्रजाः पातुं नरेश्वरः । चकार समयं सोपि महावीर्यो महातपाः

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກແຕ່ງຕັ້ງຣາຊະຣິສີນັ້ນເປັນກະສັດ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາ. ທ່ານເປັນຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ ແລະມີຕະປະຍິ່ງ ຈຶ່ງວາງລະບຽບກົດໝາຍ ແລະວິໄນອັນຖືກຕ້ອງ.”

Verse 65

तवाज्ञया चेत्स्थास्यंति सर्वे दिविषदो दिवि । नागलोके तथा नागास्ततो राज्यं करोम्यहम्

ຖ້າດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງທ່ານ ເທວະທັງປວງຢູ່ສະຫວັນ ແລະນາກທັງຫຼາຍຢູ່ນາກໂລກ ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບພາລະປົກຄອງຕາມນັ້ນ

Verse 66

तथेति च मया प्रोक्तं प्रमाणीक्रियतां तु तत् । मंदराय वरो दत्तो भवेदेवं कृपानिधे

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ “ຕະຖາສຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ຂໍໃຫ້ຖ້ອຍຄຳນັ້ນຖືກຢືນຢັນເປັນຄວາມຈິງ ໂອ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ພອນທີ່ປະທານແກ່ມັນດະຣາ ຈົ່ງສຳເລັດດັ່ງນີ້

Verse 67

तस्य राज्ञः प्रजास्त्रातुं भूयाच्चैष मनोरथः । मम नाडीद्वयं राज्यं तस्यापि च शतक्रतोः

ຂໍໃຫ້ນີ້ເປັນຄວາມປາດຖະໜາເພີ່ມຂອງເຂົາ: ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາຊົນຂອງພຣະຣາຊານັ້ນ ອານາຈັກ ‘ນາດີສອງ’ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈົ່ງເປັນອານາຈັກຂອງເຂົາດ້ວຍ ແລະຂອງສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍ

Verse 68

मर्त्यानां गणना क्वेह निमेषार्ध निमेषिणाम् । देवोपि निर्मलं मत्वा मंदरं चारुकंदरम्

ໃນທີ່ນີ້ຈະນັບຈຳນວນມະນຸດໄດ້ຢ່າງໃດ ເມື່ອແມ່ນແຕ່ເທວະຜູ້ກະພິບຕາເພີງຄຶ່ງນິເມດກໍຍັງນັບບໍ່ຖ້ວນ? ແມ່ນແຕ່ເທວະເອງກໍເຫັນມັນດະຣາ—ຜູ້ມີຖ້ຳງາມ—ວ່າບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ແລ້ວຖວາຍການນັບຖື

Verse 69

विधेश्च गौरवं रक्षंस्तथोरी कृतवान्हरः । जंबूद्वीपे यथा काशी निर्वाणपददा सदा

ເພື່ອຮັກສາກຽດຕິຂອງວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງຮັບເອົາຕາມນັ້ນ ດັ່ງເມືອງກາສີໃນຊັມບູທະວີບ ທີ່ປະທານສະຖານະແຫ່ງນິຣວານະຢູ່ເປັນນິດ

Verse 70

तथा बहुतिथं कालं द्वीपोभूत्सोपि मंदरः । यियासुना च देवेन मंदरं चित्रकंदरम्

ດັ່ງນັ້ນ ເປັນເວລາຍາວນານ ພູມັນດະຣານັ້ນກໍເຫມືອນເກາະໜຶ່ງ. ແລະພຣະເທວະຜູ້ປາດຖະນາຈະເດີນທາງ ໄດ້ເບິ່ງແລ້ວເຂົ້າໄປຫາມັນດະຣາທີ່ມີຖ້ຳອັນອັດສະຈັນ.

Verse 71

निजमूर्तिमयं लिंगमविज्ञातं विधेरपि । स्थापितं सर्वसिद्धीनां स्थापकेभ्यः समर्पितुम्

ລິງຄ໌ອັນເກີດຈາກສະພາວະແທ້ຂອງພຣະອົງເອງ—ແມ່ນແຕ່ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ກໍຍັງບໍ່ຮູ້—ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາ ເພື່ອມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ສະຖາປະນາພິທີ ເປັນຖານແຫ່ງສິດທິທັງປວງ.

Verse 72

विपन्नानां च जंतूनां दातुं नैःश्रेयसीं श्रियम् । सर्वेषामिह संस्थानां क्षेत्रं चैवाभिरक्षितुम्

ເພື່ອປະທານ ໄນຫະສເຣຍະສີ ສຣີ—ສິຣິມົງຄຸນອັນນຳໄປສູ່ຄວາມພົ້ນທຸກ—ແກ່ສັດທັງຫຼາຍຜູ້ຕົກທຸກ ແລະເພື່ອພິທັກຮັກສາຂະເຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ພຳນັກຢູ່ນີ້ທັງປວງ.

Verse 73

मंदराद्रिगतेनापि क्षेत्रं नैतत्पिनाकिना । विमुक्तं लिंगरूपेण अविमुक्तमतः स्मृतम्

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ເດີນທາງໄປພູມັນດະຣາ ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງຂະເຕຣະນີ້. ເນື່ອງຈາກໃນຮູບລິງຄ໌ ມັນບໍ່ຖືກປະລະ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ແປວ່າ “ບໍ່ເຄີຍຖືກລະທິ້ງ”.

Verse 74

पुरा नंदवनं नाम क्षेत्रमेतत्प्रकीर्तितम् । अविमुक्तं तदारभ्य नामास्य प्रथितं भुवि

ໃນກາລກ່ອນ ຂະເຕຣະນີ້ເຄີຍໂດງດັງໃນນາມ ‘ນັນທະວະນະ’. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ນາມ ‘ອະວິມຸກຕະ’ ຂອງມັນກໍໂດງດັງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 75

नामाविमुक्तमभवदुभयोः क्षेत्रलिंगयोः । एतद्द्वयं समासाद्य न भूयो गर्भभाग्भवेत्

ທັງເຂດສັກສິດ ແລະ ລິງຄະ ຕ່າງກໍໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ອະວິມຸກຕະ”. ເມື່ອໄດ້ບັນລຸຄູ່ນີ້ (ອະວິມຸກຕະ-ເຂດ ແລະ ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ-ລິງຄະ) ແລ້ວ ຍ່ອມບໍ່ກັບໄປເປັນຜູ້ຮ່ວມຄັນອີກ ຄືບໍ່ເກີດໃໝ່.

Verse 76

अविमुक्तेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा क्षेत्रेऽविमुक्तके । विमुक्त एव भवति सर्वस्मात्कर्मबंधनात्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ-ລິງຄະ ໃນເຂດອະວິມຸກຕະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຫຼຸດພົ້ນແທ້ຈາກພັນທະແຫ່ງກຳທັງປວງ.

Verse 77

अर्चंति विश्वे विश्वेशं विश्वेशोर्चति विश्वकृत् । अविमुक्तेश्वरं लिंगं भुविमुक्तिप्रदायकम्

ພວກວິສະເວເທວະ ບູຊາພຣະວິສະເວສະ ຜູ້ເປັນຈອມໂລກທັງປວງ ແລະ ພຣະວິສະເວສະ—ຜູ້ສ້າງສາກົນ—ກໍບູຊາດ້ວຍ. ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ-ລິງຄະ ປະທານມົກຂະ ໄດ້ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນໂລກນີ້.

Verse 78

पुरा न स्थापितं लिंगं कस्यचित्केनचित्क्वचित् । किमाकृति भवेल्लिंगं नैतद्वेत्त्यपि कश्चन

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ລິງຄະນີ້ບໍ່ເຄີຍຖືກຕັ້ງໂດຍໃຜ ທີ່ໃດເລີຍ. ຮູບຮ່າງແທ້ຂອງລິງຄະເປັນແນວໃດ—ບໍ່ມີໃຜຮູ້ແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ.

Verse 79

आकारमविमुक्तस्य दृष्ट्वा ब्रह्माच्युतादयः । लिंगं संस्थापयामासुर्वसिष्ठाद्यास्तथषर्यः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນສັກສິດຂອງອະວິມຸກຕະ ພຣະພຣະຫມາ, ອະຈຸຕະ (ພຣະວິສະນຸ) ແລະອື່ນໆ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາລຶສີ ເລີ່ມຈາກ ວະສິດຖະ ກໍໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນ.

Verse 80

आदिलिंगमिदं प्रोक्तमविमुक्तेश्वरं महत् । ततो लिंगांतराण्यत्र जातानि क्षितिमंडले

ອະວິມຸກເຕສະວະຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນອາທິລິງຄະ. ຈາກລິງຄະນັ້ນ ລິງຄະອື່ນໆ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວົງແຜ່ນດິນນີ້

Verse 81

अविमुक्तेश नामापि श्रुत्वा जन्मार्जितादघात् । क्षणान्मुक्तो भवेन्मर्त्यो नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນນາມ “ອະວິມຸກເຕສະ” ເທົ່ານັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດໃນພິບຕາ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງສົງໄສຫຼືໂຕ້ຖຽງ

Verse 82

अविमुक्तेश्वरं लिंगं स्मृत्वा दूरगतोपि च । जन्मद्वयकृतात्पापात्क्षणादेव विमुच्यते

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຖ້າລະລຶກເຖິງລິງຄະອະວິມຸກເຕສະວະຣະ ກໍຈະພົ້ນໃນພິບຕາຈາກບາບທີ່ເຮັດໄວ້ສອງຊາດ

Verse 83

अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽविमुक्तमवलोक्य च । त्रिजन्मजनितं पापं हित्वा पुण्यमयो भवेत्

ໃນມະຫາເຂດສັກສິດອະວິມຸກຕະ ເມື່ອໄດ້ເຫັນອະວິມຸກຕະ ກໍຈະລະທິ້ງບາບທີ່ເກີດຈາກສາມຊາດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ

Verse 84

यत्कृतं ज्ञानविभ्रंशादेनः पंचसु जन्मसु । अविमुक्तेश संस्पर्शात्तत्क्षयेदेव नान्यथा

ບາບໃດໆ ທີ່ເຮັດໄວ້ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຜິດໃນປັນຍາ ຕະຫຼອດຫ້າຊາດ ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດອະວິມຸກເຕສະ ບາບນັ້ນຈະສິ້ນໄປແນ່ນອນ; ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ

Verse 85

अर्चयित्वा महालिंगमविमुक्तेश्वरं नरः । कृतकृत्यो भवेदत्र न च स्याज्जन्मभाक्कुतः

ເມື່ອໄດ້ບູຊາມະຫາລິງຄະ “ອະວິມຸກເຕສະວະຣະ” ແລ້ວ ບຸກຄົນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍຊີວິດໃນທີ່ນີ້ (ອະວິມຸກຕະ/ກາສີ); ແລ້ວຈະກັບໄປຕິດຢູ່ໃນການເກີດໃໝ່ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 86

स्तुत्वा नत्वार्चयित्वा च यथाशक्ति यथामति । अविमुक्ते विमुक्तेशं स्तूयते नम्यतेऽर्च्यते

ຕາມກຳລັງ ແລະ ຕາມປັນຍາຂອງຕົນ ດ້ວຍການສັນລະເສີນ ການກົ້ມກາບ ແລະ ການບູຊາ—ພຶງສັນລະເສີນ ກົ້ມກາບ ແລະ ນະມັດສະການ “ວິມຸກເຕສະ” ໃນອະວິມຸກຕະ

Verse 87

अनादिमदिदं लिंगं स्वयं विश्वेश्वरार्चितम् । काश्यां प्रयत्नतः सेव्यमविमुक्तं विमुक्तये

ລິງຄະນີ້ແມ່ນອະນາດິ ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ; ຖືກບູຊາໂດຍ “ວິສເວສະວະຣະ” ເອງ. ເພື່ອໂມກສະ ຄວນຮັບໃຊ້ອະວິມຸກຕະໃນກາສີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ

Verse 88

संति लिंगान्यनेकानि पुण्येष्वायतनेषु च । आयांति तानि लिंगानि माघीं प्राप्य चतुदर्शीम्

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດທັງຫຼາຍ ມີລິງຄະຫຼາຍອົງ; ແລະເມື່ອຮອດວັນຈະຕຸຣະທະສີ ໃນເດືອນມາຄະ ລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມມາຮອດທີ່ນີ້

Verse 89

कृष्णायां माघभूतायामविमुक्तेश जागरात् । सदा विगतनिद्रस्य योगिनो गतिभाग्भवेत्

ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ຂ້າງແຮມເດືອນມາຄະ ດ້ວຍການຢືນຢາມຕື່ນເພື່ອ “ອະວິມຸກເຕສະ” ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ຫຼັບໄຫຼ ແລະ ຕື່ນຮູ້ເສມໍ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຄະຕິອັນສູງສຸດ

Verse 90

नानायतनलिंगानि चतुर्वर्गप्रदान्यपि । माघकृष्णचतुर्दश्यामविमुक्तमुपासते

ລິງຄະຈາກສະຖານບູຊາຫຼາຍແຫ່ງ—ແມ່ນແຕ່ທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຈຸຕຸຣວັກຄະ—ໃນວັນຈະຕຸຣທະສີ ປັກມືດເດືອນມາຆະ ຍ່ອມນະມັດສະການອະວິມຸກຕະດ້ວຍສັດທາ.

Verse 91

किं बिभेति नरो धीरः कृतादघशिलोच्चयात् । अविमुक्तेश लिंगस्य भक्ति वज्रधरो यदि

ຄົນຜູ້ໝັ້ນຄົງຈະຢ້ານກອງບາບດັ່ງພູເຂົາທີ່ຕົນເຮັດໄວ້ໄປເພາະຫຍັງ, ຖ້າມີພັກຕິອັນແຂງດັ່ງວັຊຣະຕໍ່ລິງຄະຂອງອະວິມຸກເຕສະ?

Verse 92

क्वाविमुक्तं महालिंगं चतुर्वर्गफलोदयम् । क्व पापि पापशैलोऽल्पो यःक्षयेन्नामसंभृतः

ຈະມີການປຽບທຽບອັນໃດລະຫວ່າງມະຫາລິງຄະແຫ່ງອະວິມຸກຕະ—ແຫຼ່ງເກີດຜົນແຫ່ງຈຸຕຸຣວັກຄະ—ກັບ ‘ພູ’ ບາບນ້ອຍໆຂອງຄົນບາບ ທີ່ຖືກກັດກິນໄປແຕ່ພຽງເອີ້ນນາມ?

Verse 93

अविमुक्ते महाक्षेत्रे विश्वेशसमधिष्ठिते । यैर्न दृष्टं विमूढास्तेऽविमुक्तं लिंगमुत्तमम्

ໃນມະຫາເຂດສັກສິດອະວິມຸກຕະ ທີ່ພຣະວິສເວສະປະທັບເປັນປະທານ—ຜູ້ໃດບໍ່ໄດ້ເຫັນລິງຄະອະວິມຸກຕະອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຫຼົງມົວ.

Verse 94

द्रष्टारमविमुक्तस्य दृष्ट्वा दंडधरो यमः । दूरादेव प्रणमति प्रबद्धकरसंपुटः

ເມື່ອເຫັນຜູ້ທີ່ໄດ້ເຫັນອະວິມຸກຕະ ພຣະຍົມຜູ້ຖືຄະທາກໍຍັງນົບນ້ອມຈາກໄກ ພ້ອມປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 95

धन्यं तन्नेत्रनिर्माणं कृतकृत्यौ तु तौ करौ । अविमुक्तेश्वरं येन याभ्यामैक्षिष्ट यः स्पृशेत्

ບຸນຍິ່ງນັກແມ່ນການເກີດຂຶ້ນຂອງດວງຕານັ້ນ ແລະມືທັງສອງກໍສຳເລັດກິດ—ດ້ວຍຕານັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະອະວິມຸກເຕສະວະຣ ແລະດ້ວຍມືນັ້ນໄດ້ສຳຜັດພຣະອົງ।

Verse 96

त्रिसंध्यमविमुक्तेशं यो जपेन्नियतः शुचिः । दूरदेशविपन्नोपि काशीमृतफलं लभेत्

ຜູ້ໃດມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ສວດຈະປະນາມ “ອະວິມຸກເຕສະ” ໃນສາມຍາມສັນທະຍາ—ແມ່ນແຕ່ຕິດຂັດຢູ່ແດນໄກ—ກໍໄດ້ຜົນບຸນດັ່ງຜູ້ຕາຍໃນກາສີ।

Verse 97

अविमुक्तं महालिंगं दृष्ट्वा ग्रामांतरं व्रजेत् । लब्धाशुकार्यसंसिद्धिं क्षेमेण प्रविशेद्गृहम्

ເມື່ອໄດ້ເຫັນມະຫາລິງຄະແຫ່ງອະວິມຸກຕະແລ້ວ ຈະໄປຕໍ່ຫາບ້ານອື່ນກໍໄດ້; ຈະສຳເລັດກິດໄວ ແລະກັບເຂົ້າເຮືອນດ້ວຍຄວາມປອດໄພສຸກສະບາຍ।