Adhyaya 38

Verse 1

स्कंद उवाच । विवाहा ब्राह्म दैवार्षाः प्राजापत्यासुरौ तथा । गांधर्वो राक्षसश्चापि पैशाचोऽष्टम उच्यते

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ການແຕ່ງງານມີ ບຣາຫມະ, ໄດວະ, ອາຣສະ, ພຣາຊາປັດຕະຍະ ແລະ ອາສຸຣະ; ອີກທັງ ການທັຣວະ ແລະ ຣາກສະ—ສ່ວນປະເພດທີ່ແປດ ເອີ້ນວ່າ ໄພສາຈະ.

Verse 2

स ब्राह्मो वरमाहूय यत्र कन्या स्वलंकृता । दीयते तत्सुतः पूयात्पुरुषानेकविंशतिम्

ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ພຣາຫມະວິວາຫະ” ເມື່ອເຊີນເຈົ້າບ່າວມາ ແລ້ວມອບກຸມາຣີຜູ້ປະດັບງາມໃຫ້ເຂົາ. ບຸດທີ່ເກີດຈາກສະຫະພາບນັ້ນ ຊໍາລະບຸລຸດ 21 ຊົ່ວຄົນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 3

यज्ञस्थायर्त्विजे दैवस्तज्जःपाति चतुर्दश । वरादादाय गोद्वंद्वमार्षस्तज्जः पुनाति षट्

“ໄທວະວິວາຫະ” ແມ່ນການມອບກຸມາຣີໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະຣິດວິຊຜູ້ປະກອບຍັດ; ບຸດທີ່ເກີດຈາກນັ້ນຄຸ້ມຄອງ 14 ຊົ່ວຄົນ. “ອາຣະສະວິວາຫະ” ແມ່ນການຮັບໂຄຄູ່ໜຶ່ງຈາກເຈົ້າບ່າວ; ບຸດທີ່ເກີດຈາກນັ້ນຊໍາລະ 6 ຊົ່ວຄົນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 4

सहोभौ चरतां धर्ममित्युक्त्वा दीयतेर्थिने । यत्र कन्या प्राजापत्यस्तज्जो वंशान्पुनाति षट्

ບ່ອນທີ່ມອບກຸມາຣີໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົມຄວນ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງສອງຮ່ວມກັນປະພຶດທຳ” ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ປຣາຊາປັດຍະວິວາຫະ”. ບຸດທີ່ເກີດຈາກນັ້ນຊໍາລະສາຍວົງ 6 ສາຍໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 5

चत्वार एते विप्राणां धर्म्याः पाणिग्रहाः स्मृताः । आसुरः क्रयणाद्द्रव्यैर्गांधर्वोन्योन्य मैत्रतः

ທັງສີ່ນີ້ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຮູບແບບການຈັບມືແຕ່ງງານອັນຖືກທຳສໍາລັບພຣາຫມະ. “ອາສຸຣະວິວາຫະ” ເກີດຈາກການຊື້ດ້ວຍຊັບສິນ ແລະ “ຄານທັຣວະວິວາຫະ” ເກີດຈາກຄວາມຮັກສະໝັກໃຈຂອງທັງສອງ.

Verse 6

प्रसह्यकन्याहरणाद्राक्षसो निंदितः सताम् । छलेन कन्याहरणात्पैशाचो गर्हितोऽष्टमः

“ຣາກສະສະວິວາຫະ” ທີ່ເກີດຈາກການລັກພາກຸມາຣີດ້ວຍກໍາລັງ ຖືກສັດບຸລຸດຕໍານິ. “ໄປສາຈະວິວາຫະ” ອັນເປັນແບບທີ 8 ເກີດຈາກການລັກພາກຸມາຣີດ້ວຍກົນອຸບາຍ ກໍຖືກຕໍານິເຊັ່ນກັນ.

Verse 7

प्रायः क्षत्रविशोरुक्ता गांधर्वासुरराक्षसाः । अष्टमस्त्वेष पापिष्ठः पापिष्ठानां च संभवेत्

ຮູບແບບການແຕ່ງງານທີ່ເອີ້ນວ່າ ຄານທັຣວະ, ອາສຸຣະ ແລະ ຣາກຊະສະ ໂດຍຫຼາຍຖືກກ່າວໄວ້ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ ແລະ ໄວສະຍະ; ແຕ່ປະເພດທີ 8 ນີ້ເປັນບາບຫນັກທີ່ສຸດ—ເກີດໃນຫມູ່ຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດ.

Verse 8

सवर्णया करो ग्राह्यो धार्यः क्षत्रियया शरः । प्रतोदो वैश्यया धार्यो वासोंतः पज्जया तथा

ກັບຍິງວັນນະດຽວກັນ ໃຫ້ຈັບມືເປັນພິທີ; ກັບຍິງກະສັດຕຣິຍະ ໃຫ້ຖືລູກສອນ; ກັບຍິງໄວສະຍະ ໃຫ້ຖືປະໂຕດ (ໄມ້ກະຕຸ້ນ/ແສ້); ແລະກັບຍິງຊູດຣະ ໃຫ້ຈັບຊາຍຜ້າ.

Verse 9

असवर्णस्त्वेष विधिः स्मृतो दृष्टश्च वेदने । सवर्णाभिस्तु सर्वाभिः पाणिर्ग्राह्यस्त्वयं विधिः

ວິທີນີ້ຖືກຈື່ຈໍາໃນສະມຣິຕິ ແລະກໍປາກົດໃນຄໍາສອນອັນເປັນຫຼັກຐານ ສໍາລັບການຮ່ວມຕ່າງວັນນະ; ແຕ່ສໍາລັບຍິງວັນນະດຽວກັນທັງປວງ ກົດທີ່ນີ້ແມ່ນໃຫ້ຈັບແຕ່ມືເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

धर्म्यैर्विवाहैर्जायंते धर्म्या एव शतायुषः । अधर्म्यैर्धर्मरहिता मंदभाग्यधनायुषः

ຈາກການແຕ່ງງານອັນຖືກທໍາ ຍ່ອມເກີດລູກຫຼານຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທໍາ ມີອາຍຸຍືນເຖິງຮ້ອຍປີ; ຈາກການແຕ່ງງານອັນຜິດທໍາ ຍ່ອມເກີດຜູ້ຂາດທໍາ ມີໂຊກ ຊັບ ແລະອາຍຸນ້ອຍ.

Verse 11

ऋतुकालाभिगमनं धर्मोयं गृहिणः परः । स्त्रीणां वरमनुस्मृत्य यथाकाम्यथवा भवेत्

ການເຂົ້າໄປຫາພັນລະຍາໃນເວລາອັນຄວນ (ຣຶຕຸການ) ແມ່ນທໍາອັນສູງສຸດຂອງຄົນຄອບຄົວ. ຈົ່ງລະລຶກສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດແກ່ຍິງ ແລ້ວປະພຶດໃຫ້ກົງກັບຄວາມຍິນຍອມຕາມປາດຖະໜາຂອງນາງ—ບໍ່ຊັ້ນກໍຄວນງົດເວັ້ນ.

Verse 12

दिवाभिगमनं पुंसामनायुष्यं परं मतम् । श्राद्धाहः सर्वपर्वाणि यत्नात्त्याज्यानि धीमता

ການຮ່ວມສັງວາດໃນເວລາກາງວັນຂອງບຸລຸດ ຖືກເຫັນວ່າເປັນໂທດຫນັກຕໍ່ອາຍຸຍືນ. ຜູ້ມີປັນຍາພຶງຫຼີກລ້ຽງຢ່າງລະມັດລະວັງໃນວັນສຣາດທະ ແລະໃນວັນປາຣະວັນອັນສັກສິດທັງປວງ.

Verse 13

तत्र गच्छन्स्त्रियं मोहाद्धर्मात्प्रच्यवते परात्

ໃນໂອກາດເຫຼົ່ານັ້ນ ຖ້າໄປຫາຍິງດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຈາກທຳອັນສູງສຸດ.

Verse 14

ऋतुकालाभिगामी यः स्वदारनिरतश्च यः । स सदा ब्रह्मचारी च विज्ञेयः सद्गृहाश्रमी

ຜູ້ໃດເຂົ້າໃກ້ (ພັນລະຍາ) ແຕ່ໃນລະດູການທີ່ຄວນ ແລະຈົ່ງຮັກສາຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຄູ່ຄອງອັນຊອບທຳຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣະຫມະຈາຣີເສມອ ແລະເປັນຄະຫັດຖະອາສຣົມີຜູ້ແທ້.

Verse 15

ऋतुः षोडशयामिन्यश्चतस्रस्ता सुगर्हिताः । पुत्रास्तास्वपि या युग्मा अयुग्माः कन्यका प्रजाः

ລະດູ (ຣິຕຸ) ມີ 16 ຄືນ; ໃນນັ້ນ 4 ຄືນຖືກຕຳນິຢ່າງໜັກ. ແມ່ນແຕ່ໃນຄືນທີ່ເຫຼືອ ຖ້າປະສົມໃນຄືນເລກຄູ່ຈະໄດ້ລູກຊາຍ; ຄືນເລກຄີຈະໄດ້ລູກສາວເປັນລູກຫຼານ.

Verse 16

त्यक्त्वा चंद्रमसं दुःस्थं मघां पौष्णं विहाय च । शुचिः सन्निर्विशेत्पत्नीं पुन्नामर्क्षे विशेषतः । शुचिं पुत्रं प्रसूयेत पुरुषार्थप्रसाधकम्

ເວັ້ນວັນຈັນທຣະທີ່ບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ແລະລະເວັ້ນນັກສັດຣະ Maghā ແລະ Pauṣṇa ດ້ວຍ ຜູ້ບໍລິສຸດພຶງເຂົ້າໃກ້ພັນລະຍາ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີດາວລັກສະນະຊື່ Punnāma. ດັ່ງນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍຊີວິດມະນຸດ: ທຳ, ອັດຖະ, ກາມ, ແລະ ໂມກສະ.

Verse 17

आर्षे विवाहे गोद्वंद्वं यदुक्तं तन्न शस्यते । शुल्कमण्वपि कन्यायाः कन्या विक्रयपापकृत्

ໃນການແຕ່ງງານແບບ ອາຣະສະ (Ārṣa) ‘ຄູ່ງົວ’ ທີ່ກ່າວໄວ້ ບໍ່ຄວນຖືເປັນລາຄາຊື້ຂາຍ ແລະບໍ່ນ່າສັນລະເສີນ. ແມ່ນແຕ່ຮັບຄ່ານ້ອຍໆເພື່ອລູກສາວ ກໍເປັນບາບເຫມືອນຂາຍລູກສາວຕົນ.

Verse 18

अपत्यविक्रयी कल्पं वसेद्विट्कृमिभोजने । अतो नाण्वपि कन्याया उपजीवेत्पिता धनम्

ຜູ້ໃດຂາຍລູກຫຼານຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຢູ່ໃນນະລົກທີ່ກິນຂີ້ເຫຍື້ອແລະແມງໜອນ ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປະ. ດັ່ງນັ້ນ ພໍ່ບໍ່ຄວນດຳລົງຊີວິດແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຊັບນ້ອຍໆທີ່ໄດ້ມາຈາກລູກສາວ.

Verse 19

स्त्रीधनान्युपजीवंति ये मोहादिह बांधवाः । न केवलं निरयगास्तेषामपि हि पूर्वजाः

ບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນໃຊ້ຊັບຂອງແມ່ຍິງ (ສະຕຣີທະນະ) ພວກນັ້ນຈະໄປນະລົກ; ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເຂົາເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາກໍຖືກລາກລົງດ້ວຍ.

Verse 20

पत्या तुष्यति यत्र स्त्री तुष्येद्यत्र स्त्रिया पतिः । तत्र तुष्टा महालक्ष्मीर्निवसेद्दानवाऽरिणा

ບ່ອນໃດທີ່ເມຍພໍໃຈໃນຜົວ ແລະບ່ອນໃດທີ່ຜົວພໍໃຈເນື່ອງດ້ວຍເມຍ ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະຫາລັກສະມີຜູ້ປິຕິຍິນດີ ຈະສະຖິດຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍສັດຕູແຫ່ງດານະວະ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 21

वाणिज्यं नृपतेः सेवा वेदानध्यापनं तथा । कुविवाहः क्रियालोपः कुले पतनहेतवः

ການຄ້າຂາຍ, ການຮັບໃຊ້ກະສັດ, ແລະການສອນພຣະເວດເພື່ອຫາລ້ຽງຊີບ; ພ້ອມທັງການແຕ່ງງານບໍ່ຖືກທຳນອງ ແລະການລະເລີຍພິທີກຳທີ່ກຳນົດ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ຕະກູນຕົກຕ່ຳ.

Verse 22

कुर्याद्वैवाहिके वह्नौ गृह्यकर्मान्वहं गृही । पंचयज्ञक्रियां चापि पक्तिं दैनंदिनीमपि

ຄະຫັດຖະຜູ້ຄອງເຮືອນພຶງປະກອບກິດພິທີຄຣິຫຍະທຸກມື້ໃນໄຟສັກສິດແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານ ແລະບຳເນີນປັນຈະຍັດຍະທັງຫ້າ ພ້ອມກັບການຫຸງຫາ ແລະຖວາຍອາຫານປະຈຳວັນດ້ວຍ

Verse 23

गृहस्थाश्रमिणः पंच सूना कर्म दिने दिने । कंडनी पेषणी चुल्ली ह्युदकुंभस्तु मार्जनी

ສຳລັບຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣົມຄະຫັດຖະ ມີ ‘ສູນາ’ ຫ້າປະການທີ່ຕິດຕາມວຽກງານປະຈຳວັນ: ການຮ່ອນ/ຊຳລະ, ການບົດ, ເຕົາໄຟ, ໝໍ້ນ້ຳ, ແລະການກວາດຖູ

Verse 24

तासां च पंचसूनानां निराकरणहेतवः । क्रतवः पंच निर्दिष्टा गृहि श्रेयोभिवर्धनाः

ເພື່ອກຳຈັດໂທດທີ່ເກີດຈາກສູນາທັງຫ້ານັ້ນ ໄດ້ກຳນົດຄຣະຕຸ/ຍັດຍະຫ້າປະການ ອັນເພີ່ມພູນສະຫວັດດີ ແລະຄຸນຄ່າທາງທຳໃຫ້ແກ່ຄະຫັດຖະ

Verse 25

पाठनं ब्रह्मयज्ञः स्यात्तर्पणं च पितृ क्रतुः । होमो दैवो बलिर्भौतोऽतिथ्यर्चा नृक्रतुः क्रमात्

ການອ່ານສວດແລະສຶກສາແມ່ນ ພຣະຫມະຍັດຍະ; ການຕັຣປະນະແມ່ນ ພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ; ການໂຫມະໃນໄຟແມ່ນ ເທວະຍັດຍະ; ການຖວາຍບະລິແມ່ນ ພູຕະຍັດຍະ; ແລະການນົບນ້ອມຕ້ອນຮັບແຂກແມ່ນ ນຣິຍັດຍະ—ຕາມລຳດັບ

Verse 26

पितृप्रीतिं प्रकुर्वाणः कुर्वीत श्राद्धमन्वहम् । अन्नोदकपयोमूलैः फलैर्वापि गृहाश्रमी

ເພື່ອໃຫ້ບັນພະບຸລຸດປິຕິ ຄະຫັດຖະພຶງປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ທຸກມື້—ໂດຍໃຊ້ອາຫານ, ນ້ຳ, ນົມ, ຮາກ/ຫົວ, ຫຼືແມ່ນຜົນໄມ້ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ

Verse 27

गोदानेन च यत्पुण्यं पात्राय विधिपूर्वकम् । सत्कृत्य भिक्षवे भिक्षां दत्त्वा तत्फलमाप्नुयात्

ບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍໂຄທານແກ່ຜູ້ຄວນຮັບຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ຜົນບຸນນັ້ນກໍໄດ້ເທົ່າກັນ ເມື່ອນັບຖືພະພິກຂຸ/ນັກຈາລິກ ແລະໃຫ້ທານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 28

तपोविद्यासमिद्दीप्ते हुतं विप्रास्य पावके । तारयेद्विघ्नसंघेभ्यः पापाब्धेरपि दुस्तरात्

ອາຫຸຕິທີ່ຖວາຍລົງໃນໄຟຂອງພຣາຫມັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຕະປະແລະວິຊາສັກສິດ ຍ່ອມນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນຝູງອຸປະສັກ ແມ່ນແຕ່ທະເລແຫ່ງບາບອັນຂ້າມຍາກກໍຂ້າມໄດ້।

Verse 29

अनर्चितोऽतिथिर्गेहाद्भग्नाशो यस्य गच्छति । आजन्मसंचितात्पुण्यात्क्षणात्स हि बहिर्भवेत्

ຖ້າແຂກຜູ້ມາຢ້ຽມບໍ່ໄດ້ຮັບການນັບຖື ແລ້ວອອກຈາກເຮືອນໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງທີ່ແຕກສະລາຍ ຄົນນັ້ນຈະຖືກພາກອອກຈາກບຸນທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 30

सांत्वपूर्वाणि वाक्यानि शय्यार्थे भूस्तृणोदके । एतान्यपि प्रदेयानि सदाभ्यागत तुष्टये

ເພື່ອໃຫ້ແຂກຜູ້ມາຮອດພໍໃຈ ຄວນໃຫ້ຄໍາປອບໃຈ ແລະສໍາລັບການພັກຜ່ອນໃຫ້ບ່ອນນອນບນພື້ນດິນ ຫຍ້າ ແລະນໍ້າ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຄວນມອບໃຫ້ແກ່ອາຄັນຕຸກະເສມອ।

Verse 31

गृहस्थः परपाकादी प्रेत्य तत्पशुतां व्रजेत् । श्रेयः परान्नपुष्टस्य गृह्णीयादन्नदो यतः

ຄົນເຮືອນທີ່ດໍາລົງຊີວິດໂດຍກິນອາຫານທີ່ຄົນອື່ນປຸງ ເມື່ອຕາຍໄປຈະໄປສູ່ສະພາບເປັນສັດລ້ຽງຂອງເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຮັບເອົາສິ່ງທີ່ປະເສີດ: ເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ພຶ່ງອາຫານຄົນອື່ນ।

Verse 32

आदित्योढोऽतिथिः सायं सत्कर्तव्यः प्रयत्नतः । असत्कृतोन्यतो गच्छन्दुष्कृतं भूरि यच्छति

ແຂກຜູ້ມາຮອດຍາມແລງ ປານດັ່ງຖືກນໍາມາໂດຍຕາເວັນຕົກ ພຶງໄດ້ຮັບການຕ້ອນຮັບບູຊາດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມເປັນພິເສດ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ຮັບການເຄາະລົບແລ້ວເຂົາໄປທີ່ອື່ນ ຈະນໍາບາບກຳຫຼາຍມາສູ່ເຮືອນນັ້ນ.

Verse 33

भुंजानोऽतिथिशेषान्नमिहायुर्धनभाग्भवेत् । प्रणोद्यातिथिमन्नाशी किल्बिषी च गृहाश्रमी

ຜູ້ກິນອາຫານທີ່ເຫຼືອຈາກແຂກ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະຄວາມຮັ່ງມີໃນໂລກນີ້. ແຕ່ຄົນຄອບຄົວທີ່ກິນໂດຍຂັບໄລ່ແຂກ ຍ່ອມຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບ.

Verse 34

वैश्वदेवांत संप्राप्तः सूर्योढो वातिथिः स्मृतः । न पूर्वकाल आयातो न च दृष्टचरः क्वचित्

ຜູ້ທີ່ມາຮອດໃນຕອນສິ້ນສຸດພິທີໄວສະວະເທວະ ປານດັ່ງມາພ້ອມຕາເວັນຕົກ ເອີ້ນວ່າ ‘ວາ-ອະຕິຖິ’ ແຂກບັງເອີນບໍ່ໄດ້ແຈ້ງລ່ວງໜ້າ: ບໍ່ໄດ້ມາກ່ອນ ແລະການປະພຶດກໍບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກມາກ່ອນ.

Verse 35

बलिपात्रकरे विप्रे यद्यन्योतिथिरागतः । अदत्त्वा तं बलिं तस्मै यथाशक्त्यान्नमर्पयेत्

ເມື່ອພຣາຫມັນຖືພາຊະນະບາລິຢູ່ ຖ້າມີແຂກອື່ນມາຮອດ ບໍ່ພຶງໃຫ້ບາລິນັ້ນແກ່ເຂົາ; ແຕ່ພຶງຖວາຍອາຫານໃຫ້ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 36

कुमाराश्च स्ववासिन्यो गर्भिण्योऽतिरुजान्विताः । अतिथेरादितोप्येते भोज्या नात्र विचारणा

ເດັກນ້ອຍ ແມ່ຍິງໃນເຮືອນ ແມ່ຍິງຖືພາ ແລະຜູ້ທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍໂລກຮ້າຍແຮງ—ທັງໝົດນີ້ພຶງໄດ້ຮັບອາຫານກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ກ່ອນແຂກ; ໃນເລື່ອງນີ້ບໍ່ມີທີ່ໃຫ້ລັງເລ.

Verse 37

पितृदेवमनुष्येभ्यो दत्त्वाश्नात्यमृतं गृही । स्वार्थं पचन्नघं भुंक्ते केवलं स्वोदरंभरिः

ຄະຫັດຖະຜູ້ຖວາຍອາຫານແກ່ປິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ), ແກ່ເທວະ ແລະແກ່ມະນຸດກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກິນ ຍ່ອມໄດ້ຊົມອະມຣິຕະ. ແຕ່ຜູ້ຫຸງຫາເພື່ອຕົນເອງລ້ວນໆ ກິນແຕ່ບາບ—ເປັນແຕ່ຜູ້ເຕີມທ້ອງຕົນເອງ.

Verse 38

माध्याह्निकं वैश्वदेवं गृहस्थः स्वयमाचरेत् । पत्नी सायं बलिं दद्यात्सिद्धान्नैर्मंत्रवर्जितम्

ຕອນທ່ຽງ ຄະຫັດຖະພຶງເຮັດພິທີ Vaiśvadeva ດ້ວຍຕົນເອງ. ຕອນແລງ ພັນລະຍາພຶງວາງບະລິ (bali) ດ້ວຍອາຫານສຸກ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສວດມັນຕຣາ.

Verse 39

एतत्सायंतनं नाम वैश्वदेवं गृहाश्रमे । सायंप्रातर्भवेदेव वैश्वदेवं प्रयत्नतः

ໃນອາສຣົມຂອງຄະຫັດຖະ ນີ້ເອີ້ນວ່າ “Vaiśvadeva ຍາມແລງ”. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຶງພາກພຽນເຮັດ Vaiśvadeva ທັງຕອນແລງ ແລະຕອນເຊົ້າ.

Verse 40

वैश्वदेवेन ये हीना आतिथ्येन विवर्जिताः । सर्वे ते वृषला ज्ञेयाः प्राप्तवेदा अपि द्विजाः

ຜູ້ໃດຂາດ Vaiśvadeva ແລະປາດສະຈາກ atithya (ການຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍທຳ) ຈົ່ງຮູ້ວ່າທຸກຄົນນັ້ນເປັນ vṛṣala ແມ່ນແຕ່ເປັນທະວິຊະ ແລະຮຽນຮູ້ເວດາແລ້ວກໍຕາມ.

Verse 41

अकृत्वा वैश्वदेवं तु भुंजते ये द्विजाधमाः । इह लोकेन्नहीनाः स्युः काकयोनिं व्रजंत्यथ

ດວິຊະຜູ້ຕ່ຳຊ້າທີ່ກິນໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດ Vaiśvadeva ກ່ອນ ຈະຂາດແຄນອາຫານໃນໂລກນີ້; ແລ້ວຕໍ່ມາຈະໄປສູ່ຍົນີເປັນກາ.

Verse 42

वेदोदितं स्वकं कर्म नित्यं कुर्यादतंद्रितः । तद्धि कुर्वन्यथाशक्ति प्राप्नुयात्सद्गतिं पराम्

ຄວນປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຂອງຕົນທຸກມື້ຕາມທີ່ພຣະເວດບັນຍັດ ໂດຍບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ. ເມື່ອເຮັດຕາມກຳລັງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສັດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 43

षष्ठ्यष्टम्योर्वसेत्पापं तैले मांसे सदैव हि । पंचदश्यां चतुर्दश्यां तथैव च भगेक्षुरे

ໃນວັນຕິຖີທີ 6 ແລະ 8 ບາບຖືກກ່າວວ່າສິງສະຖິດຢູ່ໃນນ້ຳມັນແລະເນື້ອສັດ. ເຊັ່ນດຽວກັນໃນວັນທີ 14 ແລະ 15 ແລະຍັງຢູ່ໃນກາມະພອນ (ການເສບກາມ) ດ້ວຍ.

Verse 44

उदयं तं न चेक्षेत नास्तं यंतं न मध्यगम् । न राहुणोपसृष्टं च नांबुसंस्थं दिवाकरम्

ບໍ່ຄວນຈ້ອງດວງອາທິດໃນຍາມຂຶ້ນ ບໍ່ໃນຍາມຕົກ ບໍ່ໃນຍາມຢູ່ກາງຟ້າ. ບໍ່ໃນຍາມຖືກຣາຫູກົດກັ້ນ (ຄຣາສ) ແລະບໍ່ໃນຍາມສະທ້ອນຢູ່ໃນນ້ຳ.

Verse 45

न वीक्षेतात्ममनोरूपमाशुधावेन्न वर्षति । नोल्लंघयेद्वत्सतंत्रीं न नग्नो जलमाविशेत्

ບໍ່ຄວນເບິ່ງເງົາສະທ້ອນຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຫຼົງຕິດ; ເມື່ອບໍ່ມີຝົນ ບໍ່ຄວນແລ່ນໄວ. ບໍ່ຄວນກ້າວຂ້າມເຊືອກຜູກລູກງົວ ແລະບໍ່ຄວນລົງນ້ຳໃນສະພາບເປືອຍກາຍ.

Verse 46

देवतायतनं विप्रं धेनुं मधुमृदं घृतम् । जातिवृद्धं वयोवृद्धं विद्यावृद्धं तपस्विनम्

ເທວະສະຖານ, ພຣາຫມັນ, ງົວ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ດິນເຫນຽວ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee); ພ້ອມທັງຜູ້ເຖົ້າໂດຍຊາດຕະກູນ, ໂດຍອາຍຸ, ໂດຍວິຊາ ແລະ ນັກຕະປະສະວິນ—ຄວນນົບນ້ອມເຄົາລົບ ແລະຖະນອມດູແລ.

Verse 47

अश्वत्थं चैत्यवृक्षं च गुरुं जलभृतं घटम् । सिद्धान्नं दधिसिद्धार्थं गच्छन्कुर्यात्प्रदक्षिणम्

ໃນຂະນະເດີນໄປ ພຶງເວັນປະທັກສິນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຮອບຕົ້ນອັສວັດຖະ (ຕົ້ນໄພພົບ), ຕົ້ນໄມ້ໄຈຕະຍະ, ຄູອາຈານ, ໝໍ້ນ້ຳທີ່ເຕັມນ້ຳ, ອາຫານສຸກ, ນົມສົ້ມ ແລະ ເມັດມັດສະຕາດ ໂດຍນັບເປັນມງຄົນຄ້ຳຈຸນທຳມະ।

Verse 48

रजस्वलां न सेवेत नाश्नीयात्सह भार्यया । एकवासा न भुंजीत न भुंजीतोत्कटासने

ບໍ່ພຶງມີຄວາມສຳພັນສະໜິດກັບຍິງທີ່ກຳລັງມີປະຈຳເດືອນ; ແລະບໍ່ພຶງກິນເຂົ້າຮ່ວມກັບພັນລະຍາ. ບໍ່ພຶງກິນໂດຍນຸ່ງຫົ່ມພຽງຜືນດຽວ, ແລະບໍ່ພຶງກິນໃນທ່າອຸດກະຕາສະນະ (ນັ່ງຍອງ).

Verse 49

नाश्नंतीं स्त्रीं समीक्षेत तेजस्कामो द्विजोत्तमः । असंतर्प्य पितॄन्देवान्नाद्यादन्नं नवं क्वचित्

ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຜູ້ປາຖະໜາເຕຊັສທາງວິນຍານ ບໍ່ພຶງເບິ່ງຍິງໃນຂະນະທີ່ນາງກຳລັງກິນ. ແລະຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ສະໜອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣະ ແລະ ເທວະກ່ອນ ກໍຢ່າກິນອາຫານທີ່ປຸງໃໝ່ເດັດຂາດ।

Verse 50

पक्वान्नं चापि नो मांसं दीर्घकालं जिजीविषुः । न मूत्रं गोव्रजे कुर्यान्न वल्मीके न भस्मनि

ຜູ້ປາຖະໜາອາຍຸຍືນ ພຶງກິນອາຫານທີ່ສຸກແລ້ວ ແລະຫຼີກເວັ້ນເນື້ອສັດ. ຢ່າປັດສະວະໃນຄອກງົວ, ຢ່າເທິງຈອມປວກ (ວັລມີກະ), ແລະຢ່າເທິງຂີ້ເຖົ່າ।

Verse 51

न गर्तेषु ससत्वेषु न तिष्ठन्न व्रजन्नपि । गोविप्रसूर्यवाय्वग्नि चंद्रर्क्षांबु गुरूनपि

ຢ່າຂັບຖ່າຍໃນຫຼຸມທີ່ມີສັດມີຊີວິດຢູ່ ບໍ່ວ່າຈະຢືນຢູ່ຫຼືເດີນໄປກໍຕາມ. ແລະຢ່າກະທຳໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາງົວ, ພຣາຫມະນະ, ດວງອາທິດ, ລົມ, ໄຟ, ດວງຈັນ, ດາວ, ນ້ຳ, ຫຼືຄູອາຈານແລະຜູ້ເຖົ້າແກ່।

Verse 52

अभिपश्यन्न कुर्वीत मलमूत्रविसर्जनम् । तिरस्कृत्यावनिं लोष्टकाष्ठपर्णतृणादिभिः

ເມື່ອມີຄົນເບິ່ງຢູ່ ບໍ່ພຶງຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ ຫຼື ປັດສະວະ. ຄວນບັງພື້ນດິນດ້ວຍກ້ອນດິນ ໄມ້ ໃບໄມ້ ຫຍ້າ ແລະອື່ນໆ ເພື່ອເປັນກຳບັງ។

Verse 53

प्रावृत्य वाससा मौलिं मौनी विण्मूत्रमुत्सृजेत् । यथासुखमुखो रात्रौ दिनेच्छायांधकारयोः

ຄຸມສີສະດ້ວຍຜ້າ ແລະຮັກສາຄວາມສງົບ (ມອນ) ແລ້ວຈຶ່ງຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ ແລະ ປັດສະວະ. ຕອນກາງຄືນໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງທີ່ສະດວກ; ຕອນກາງວັນໃຫ້ເຮັດໃນຮົ່ມ ຫຼື ທີ່ມືດ.

Verse 54

भीतिषु प्राणबाधायां कुर्यान्मलविसर्जनम् । मुखेनोपधमेन्नाग्निं नग्नां नेक्षेत योषितम्

ມີແຕ່ໃນຍາມຫວາດກົວ ຫຼື ເມື່ອຊີວິດຖືກຄຸກຄາມ ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄວນຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ. ຢ່າເປົ່າໄຟດ້ວຍປາກ ແລະຢ່າເບິ່ງຍິງເປືອຍກາຍ.

Verse 55

नांघ्री प्रतापयेदग्नौ न वस्त्वशुचि निक्षिपेत् । प्राणिहिंसां न कुर्वीत नाश्नीयात्संध्ययोर्द्वयोः

ຢ່າອົບອຸ່ນຕີນຢູ່ໄຟ ແລະຢ່າວາງສິ່ງໃດໆໃນບ່ອນບໍ່ບໍລິສຸດ. ຢ່າເຮັດຮ້າຍສັດມີຊີວິດ ແລະຢ່າກິນໃນສອງຍາມສັນທະຍາ ຄື ຍາມອາລຸນ ແລະ ຍາມແລງ.

Verse 56

न संविशेत संध्यायां प्रत्यक्सौम्यशिरा अपि । विण्मूत्रष्ठीवनं नाप्सु कुर्याद्दीर्घजिजीविषुः

ຢ່ານອນໃນຍາມສັນທະຍາ ແມ່ນແຕ່ຫັນຫົວໄປທາງເໜືອກໍຕາມ. ຜູ້ປາດຖະໜາອາຍຸຍືນ ບໍ່ພຶງຂັບຖ່າຍອຸຈາລະ ປັດສະວະ ຫຼື ຖົ່ມນ້ຳລາຍລົງໃນນ້ຳ.

Verse 57

नाचक्षीत धयंतीं गां नेंद्रचापं प्रदर्शयेत् । नैकः सुप्यात्क्वचिच्छून्ये न शयानं प्रबोधयेत्

ບໍ່ຄວນເບິ່ງງົວໃນຂະນະທີ່ນາງກຳລັງໃຫ້ນົມລູກ ແລະບໍ່ຄວນຊີ້ໃຫ້ເບິ່ງຮຸ້ງ. ບໍ່ຄວນນອນຄົນດຽວໃນບ່ອນວ່າງເປົ່າ ແລະບໍ່ຄວນປຸກຄົນທີ່ກຳລັງນອນຢູ່ຢ່າງກະທັນຫັນ.

Verse 58

पंथानं नैकलो यायान्न वार्यंजलिना पिबेत् । न दिवोद्भूत सारं च भक्षयेद्दधिनो निशि

ບໍ່ຄວນເດີນທາງຕາມຖະໜົນຄົນດຽວ ແລະບໍ່ຄວນດື່ມນ້ຳໂດຍຕັກດ້ວຍຝາມືທີ່ປະນົມຮວມກັນ. ຕອນກາງຄືນບໍ່ຄວນກິນ ‘ສານ’ ທີ່ລອຍຂຶ້ນໃນຕອນກາງວັນ ຄື ນົມສົ້ມ/ດາຮີ ຫຼືຊັ້ນໜ້າຂອງມັນ.

Verse 59

स्त्रीधर्मिण्या नाभिवदेन्नाद्यादातृप्ति रात्रिषु । तौर्यत्रिक प्रियो न स्यात्कांस्ये पादौ न धावयेत्

ບໍ່ຄວນຖວາຍນະມັດສະການແກ່ສະຕຣີທີ່ຢູ່ໃນໄລຍະມີປະຈຳເດືອນ. ຕອນກາງຄືນບໍ່ຄວນກິນຈົນອິ່ມເກີນ. ບໍ່ຄວນຫຼົງໃນການບັນເທີງດ້ວຍເພງ ຟ້ອນ ແລະດົນຕີ, ແລະບໍ່ຄວນລ້າງຕີນໃນພາຊະນະທອງສຳລິດ.

Verse 60

श्राद्धं कृत्वा पर श्राद्धे योऽश्नीयाज्ज्ञानवर्जितः । दातुः श्राद्धफलं नास्ति भोक्ता किल्बिषभुग्भवेत्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ຂອງຕົນແລ້ວ ຖ້າຜູ້ຂາດປັນຍາໄປກິນໃນສຣາດທະຂອງຄົນອື່ນ ຜູ້ຖວາຍທານຈະບໍ່ໄດ້ຜົນແຫ່ງສຣາດທະ ແລະຜູ້ກິນຈະເປັນຜູ້ເສວຍບາບ.

Verse 61

न धारयेदन्यभुक्तं वासश्चो पानहावपि । न भिन्न भाजनेश्नीयान्नासीताग्न्यादि दूषिते

ບໍ່ຄວນນຸ່ງເສື້ອຜ້າ ຫຼືໃສ່ເກີບທີ່ຄົນອື່ນໃຊ້ແລ້ວ. ບໍ່ຄວນກິນຈາກພາຊະນະທີ່ແຕກ ແລະບໍ່ຄວນນັ່ງໃນບ່ອນທີ່ຖືກເປື້ອນໂດຍໄຟ ແລະສິ່ງອື່ນໆ (ບ່ອນບໍ່ບໍລິສຸດ).

Verse 62

आरोहणं गवां पृष्ठे प्रेतधूमं सरित्तरम् । बालातपं दिवास्वापं द्यजेद्दीर्घं जिजीविषुः

ຜູ້ປາດຖະນາອາຍຸຍືນ ພຶງຫຼີກເວັ້ນການຂຶ້ນຂີ່ຫຼັງງົວ, ຄວັນຈາກພິທີສົບ, ຂ້າມແມ່ນ້ຳຢ່າງປະມາດ, ຕາກແດດແຮງ, ແລະນອນກາງວັນ.

Verse 63

स्नात्वा न मार्जयेद्गात्रं विसृजेन्न शिखां पथि । हस्तौ शिरो न धुनुयान्नाकर्षेदासनं पदा

ຫຼັງອາບນ້ຳ ບໍ່ພຶງຖູກາຍໃຫ້ແຫ້ງ; ໃນທາງບໍ່ພຶງປ່ອຍຈຸກຜົມສັກສິດ (śikhā) ໃຫ້ຄາຍ. ບໍ່ພຶງສະບັດມືເຫນືອສີສະ ແລະບໍ່ພຶງລາກບ່ອນນັ່ງດ້ວຍຕີນ.

Verse 64

नोत्पाटयेल्लोमनखं दशनेन कदाचन । करजैः करजच्छेदं तृणच्छेदं विवर्जयेत्

ບໍ່ພຶງດຶງຜົມຫຼືຖອນຂົນ ແລະບໍ່ພຶງກັດເລັບດ້ວຍຟັນ. ພຶງຫຼີກເວັ້ນການສີກເລັບດ້ວຍເລັບ ແລະການເດັດຫຼືຫັກຫຍ້າ.

Verse 65

शुभायन यदायत्यां त्यजेत्तत्कर्म यत्नतः । अद्वारेण न गंतव्यं स्ववेश्मपरवेश्मनोः

ເມື່ອເວລາມົງຄຸນໃກ້ມາ ພຶງພາກພຽນຫຼີກເວັ້ນການກະທຳທີ່ທຳໃຫ້ມົງຄຸນເສື່ອມ. ບໍ່ພຶງເຂົ້າເຮືອນຕົນຫຼືເຮືອນຄົນອື່ນທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນປະຕູ.

Verse 66

क्रीडेन्नाक्षैः सहासीत न धर्मघ्नैर्न रोगिभिः । न शयीत क्वचिन्नग्नः पाणौ भुंजीत नैव च

ບໍ່ພຶງຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ; ບໍ່ພຶງຄົບຫາຜູ້ທຳລາຍທຳມະ ຫຼືຜູ້ເຈັບໄຂ້. ບໍ່ພຶງນອນທີ່ໃດໂປ່ເປືອຍ ແລະບໍ່ພຶງກິນຈາກມືໂດຍບໍ່ມີພາຊະນະອັນຄວນ.

Verse 67

आर्द्रपादकरास्योश्नन्दीर्घकालं च जीवति । संविशेन्नार्द्रचरणो नोच्छिष्टः क्वचिदाव्रजेत्

ຜູ້ໃດກິນອາຫານໃນຂະນະທີ່ຕີນ ມື ແລະປາກຍັງຊຸ່ມຢູ່ ກ່າວກັນວ່າຈະມີອາຍຸຍືນ. ແຕ່ບໍ່ຄວນນອນດ້ວຍຕີນຊຸ່ມ ແລະບໍ່ຄວນໄປໃສໃນສະພາບອຸຈຉິດ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຈາກເສດອາຫານ).

Verse 68

शयनस्थो न चाश्नीयान्नपिबेन्न जपेद्द्विजः । सोपानत्कश्चनाचामेन्न तिष्ठन्धारया पिबेत्

ດວິຊະບໍ່ຄວນກິນ ບໍ່ຄວນດື່ມ ແລະບໍ່ຄວນສວດຈະປະ ໃນຂະນະນອນ. ຜູ້ໃດກໍບໍ່ຄວນເຮັດອາຈະມະນະໃນຂະນະໃສ່ເກີບ; ແລະບໍ່ຄວນຢືນດື່ມນ້ຳໂດຍຊົດເປັນສາຍຕໍ່ເນື່ອງດັ່ງທາຣາ.

Verse 69

सर्वं तिलमयं नाद्यात्सायं शर्माभिलाषुकः । न निरीक्षेत विण्मूत्रे नोच्छिष्टः संस्पृशेच्छिरः

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກສະບາຍ ບໍ່ຄວນກິນອາຫານທີ່ເຮັດດ້ວຍງາລ້ວນໆໃນຍາມແລງ. ບໍ່ຄວນເບິ່ງອຸຈຈາລະແລະປັດສາວະ, ແລະໃນສະພາບອຸຈຉິດບໍ່ຄວນແຕະສະໝອງ/ສີສະຂອງຕົນ.

Verse 70

नाधितिष्ठेत्तुषांगार भस्मकेशकपालिकाः । पतितैः सह संवासः पतनायैव जायते

ບໍ່ຄວນຢ່າງເຫຍື້ອເຂົ້າ, ຖ່ານໄຟ, ເຖົ່າ, ຜົມ, ຫຼືຖ້ວຍກະໂຫຼກ. ການຢູ່ຮ່ວມໃກ້ຊິດກັບຜູ້ປະຕິຕະ (ຜູ້ຕົກຈາກທຳ) ນຳໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 71

श्रावयेद्वैदिकं मंत्रं न शूद्राय कदाचन । ब्राह्मण्याद्धीयते विप्रः शूद्रो धर्माच्च हीयते

ບໍ່ຄວນສວດ ຫຼືສອນມັນຕຣາແຫ່ງເວດໃຫ້ຊູດຣະໄດ້ຍິນເດັດຂາດ. ດ້ວຍການກະທຳນັ້ນ ວິປຣະຍ່ອມເສື່ອມຈາກພຣາຫມະນະພາວະ ແລະຊູດຣະກໍຖືກກ່າວວ່າຫຼຸດອອກຈາກທຳເຊັ່ນກັນ.

Verse 72

धर्मोपदेशः शूद्राणां स्वश्रेयः प्रतिघातयेत् । द्विजशुश्रूषणं धर्मः शूद्राणां हि परो मतः

ໃນທີ່ນີ້ກ່າວວ່າ ການສອນທຳບາງປະການແກ່ຊູດຣະ ອາດຂັດຂວາງຄວາມເຈຣິນຂອງຕົນເອງ. ສຳລັບຊູດຣະ ການຮັບໃຊ້ແລະປະຄອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແມ່ນຖືກນັບເປັນທຳສູງສຸດ.

Verse 73

कंडूयनं हि शिरसः पाणिभ्यां न शुभं मतम् । आताडनं कराभ्यां च क्रोशनं केशलुंचनम्

ການເກົາຫົວດ້ວຍມື ບໍ່ຖືວ່າເປັນມງຄົນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ການຕີຕົນເອງດ້ວຍມື, ການຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນດັງໆ, ຫຼືການດຶງຜົມຖອນຜົມ ກໍບໍ່ເປັນມງຄົນ.

Verse 74

अशास्त्रवर्तिनो भूपाल्लुब्धात्कृत्वा प्रतिग्रहम् । ब्राह्मणः सान्वयो याति नरकानेकविंशतिम्

ຖ້າພຣາຫມັນຮັບທານ (pratigraha) ຈາກກະສັດຜູ້ໂລບທີ່ບໍ່ປະພຶດຕາມຊາສະຕຣະ (śāstra) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນພ້ອມທັງວົງສາຕະກູນ ຈະໄປສູ່ນະລົກຍີ່ສິບເອັດແຫ່ງ.

Verse 75

अकालविद्युत्स्तनिते वर्षर्तौ पांसुवर्षणे । महावातध्वनौ रात्रावनध्यायाः प्रकीर्तिताः

ເມື່ອມີຟ້າຜ່າແລະຟ້າຮ້ອງຜິດການ, ໃນລະດູຝົນ, ເມື່ອມີຝຸ່ນຕົກດັ່ງຝົນ, ແລະໃນຍາມຄ່ຳຄືນທ່າມກາງສຽງຄຳຮາມຂອງລົມໃຫຍ່—ເວລາເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດເປັນອະນັດຫຍາຍ (ງົດການສຶກສາເວທ).

Verse 76

उल्कापाते च भूकंपे दिग्दाहे मध्यरात्रिषु । संध्ययोर्वृषलोपांते राज्ञोराहोश्च सूतके

ໃນຄາວອຸລະກາຕົກ, ແຜ່ນດິນໄຫວ, ໄຟໄໝ້ຕາມທິດ; ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ; ໃນຊ່ວງຕໍ່ຂອງສັນທະຍາ; ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຄວາມວຸ່ນວາຍ; ແລະໃນໄລຍະສູຕະກະ (ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດທາງພິທີ) ອັນເກີດຈາກການສິ້ນພະຊົນຂອງກະສັດ ຫຼືເນື່ອງຈາກຣາຫູ—ເວລາເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືວ່າເປັນອະນັດຫຍາຍ/ເວລາຄວນສຳລວມພິທີ.

Verse 77

दर्शाष्टकासु भूतायां श्राद्धिकं प्रतिगृह्य च । प्रतिपद्यपि पूर्णायां गजोष्ट्राभ्यां कृतांतरे

ໃນວັນດັຣຊາ ແລະ ອັດຖະກາ, ໃນວັນພູຕາອັນອັບມົງຄຸນ, ຫຼັງຈາກຮັບເຄື່ອງບູຊາສໍາລັບສຣາດທະ, ແລະໃນວັນປະຕິປະດາຫຼັງວັນເຕັມດວງຈັນ—ເມື່ອຊ່ວງເວລາຖືກລົບກວນໂດຍຊ້າງແລະອູດ—ພຶງນັບເປັນອະນັດຫຍາຍ ຄືເວລາຫ້າມຮຽນຄໍາສັກສິດ.

Verse 78

खरोष्ट्रक्रोष्ट्र विरुते समवाये रुदत्यपि । उपाकर्मणि चोत्सर्गे नाविमार्गे तरौ जले

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຂອງລາແລະອູດ, ເມື່ອມີຄວາມອຶກທຶກແລະການຮ້ອງໄຫ້, ໃນເວລາພິທີອຸປາກັຣມະນ ແລະ ອຸດສັຣກະ, ແລະເມື່ອຢູ່ໃນເສັ້ນທາງເຮືອ, ຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ ຫຼື ຢູ່ໃນນ້ໍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເວລາທີ່ຄວນງົດການຮຽນຄໍາສັກສິດ.

Verse 79

आरण्यकमधीत्यापि बाणसाम्नोरपि ध्वनौ । अनध्यायेषु चैतेषु नाधीयीत द्विजः क्वचित्

ແມ່ນແຕ່ກໍາລັງຮຽນອາຣັນຍະກະຢູ່ກໍຕາມ, ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງລູກທະນູ ແລະສຽງຂັບຮ້ອງສາມັນ, ແລະໃນສະພາບອະນັດຫຍາຍທັງຫມົດເຊັ່ນນີ້, ດວິຊະບໍ່ຄວນຮຽນຢູ່ບ່ອນໃດເລີຍ.

Verse 80

कृतांतरायो न पठेद्भेकाखु श्वाहि बभ्रुभिः । भूताष्टम्योः पंचदश्योर्ब्रह्मचारी सदा भवेत्

ເມື່ອມີອຸປະສັກຮົບກວນ ບໍ່ຄວນສວດອ່ານທ່າມກາງກົບ, ໜູ, ໝາ, ງູ ແລະ ນີວົນ. ໃນວັນພູຕາ ແລະ ອັດຖະມີ, ແລະໃນຕິຖີທີ 15, ພຣະຫມະຈາຣີພຶງຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະຫມະຈັນທຣະຍະເສມອ.

Verse 81

अनायुष्यकरं चैव परदारोपसर्पणम् । तस्मात्तद्दूरतस्त्याज्यं वैरिणां चोपसेवनम्

ການເຂົ້າໄປໃກ້ພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ເປັນເຫດໃຫ້ອາຍຸສັ້ນລົງ; ດັ່ງນັ້ນພຶງລະຖິ້ມມັນແຕ່ໄກ—ແລະການຄົບຫາກັບສັດຕູກໍຄວນລະເຊັ່ນກັນ.

Verse 82

पूर्वर्द्धिभिः परित्यक्तमात्मानं नावमानयेत् । सदोद्यमवतां यस्माच्छ्रियो विद्या न दुर्लभाः

ແມ່ນແຕ່ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເກົ່າຈະຈາກໄປ ກໍຢ່າດູໝິ່ນຕົນເອງ; ເພາະຜູ້ຂະຫຍັນພາກພຽນຢູ່ເສມໍ ສີລັກຊະມີແລະວິທະຍາ ບໍ່ແມ່ນຂອງຫາຍາກ।

Verse 83

सत्यं ब्रूयात्प्रियं ब्रूयान्नब्रूयात्सत्यमप्रियम् । प्रियं च नानृतं ब्रूयादेष धर्मो घटोद्भव

ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະເວົ້າຄໍາທີ່ນ່າຟັງ; ຢ່າເວົ້າຄວາມຈິງທີ່ກະທົບໃຈ ແລະຢ່າເວົ້າຄໍາຕົວະແມ່ນແຕ່ຈະຫວານກໍຕາມ। ນີ້ແມ່ນທຳມະ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້।

Verse 84

भद्रमेव वदेन्नित्यं भद्रमेव विचिंतयेत् । भद्रैरेवेह संसर्गो नाभद्रैश्च कदाचन

ຈົ່ງເວົ້າແຕ່ຄໍາມົງຄຸນເສມໍ ແລະຄິດແຕ່ສິ່ງມົງຄຸນເສມໍ। ໃນໂລກນີ້ຈົ່ງຄົບຫາແຕ່ສັດບຸລຸດ ຢ່າຄົບຄົນຊົ່ວເລີຍ।

Verse 85

रूपवित्तकुलैर्हीनान्सुधीर्नाधिक्षिपेन्नरान् । पुप्पवंतौ न चेक्षेत त्वशुचिर्ज्योतिषां गणम्

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນດູໝິ່ນຜູ້ຂາດຄວາມງາມ ຂາດຊັບ ຫຼືຂາດຕະກູນ. ແລະເມື່ອຢູ່ໃນພາວະບໍ່ບໍລິສຸດ ຢ່າເບິ່ງຄູ່ທີ່ກໍາລັງເລີ້ນຮັກ ແລະຢ່າຈ້ອງເບິ່ງຝູງດາວໃນຟ້າ।

Verse 86

वाचोवेगं मनोवेगं जिह्वावेगं च वर्जयेत् । उत्कोच द्यूत दौत्यार्त द्रव्यं दूरात्परित्यजेत्

ຈົ່ງຫ້າມຄວາມຫວັ່ນໄຫວຮີບຮ້ອນຂອງວາຈາ ຂອງໃຈ ແລະຂອງລີ້ນ. ແລະຈົ່ງລະທິ້ງແຕ່ໄກຊັບທີ່ໄດ້ມາຈາກສິນບົນ ການພະນັນ ການເປັນນາຍໜ້າ/ຄົນກາງ ຫຼືຈາກຄວາມທຸກຍາກແລະການບີບບັງຄັບ।

Verse 87

गोब्राह्मणाग्नीनुच्छिष्ट पाणिना नैव संस्पृशेत् । न स्पृशेदनिमित्ते नखानि स्वानि त्वनातुरः

ດ້ວຍມືທີ່ເປື້ອນດ້ວຍອາຫານເຫຼືອ ຢ່າແຕະຕ້ອງງົວ ພຣາຫມັນ ຫຼືໄຟສັກສິດເດັດຂາດ। ແລະຖ້າບໍ່ມີເຫດອັນຄວນ ຄົນທີ່ແຂງແຮງບໍ່ຄວນແຕະຫຼືຄຸດເລັບຂອງຕົນ।

Verse 88

गुह्यजान्यपि लोमानि तत्स्पर्शादशुचिर्भवेत् । पादधौतोदकं मूत्रमुच्छिष्टान्नोदकानि च

ແມ່ນແຕ່ຂົນທີ່ເກີດໃນສ່ວນລັບ ເມື່ອແຕະຕ້ອງແລ້ວຍ່ອມເປັນມົນທິນ। ເຊັ່ນດຽວກັນ ນ້ຳລ້າງຕີນ ປັດສະວະ ແລະນ້ຳທີ່ກ່ຽວກັບອາຫານເຫຼືອ ກໍເປັນຂອງບໍ່ບໍລິສຸດ।

Verse 89

निष्ठीवनं च श्लेष्माणं गृहाद्दूरं विनिक्षिपेत् । अहर्निशं श्रुतेर्जाप्याच्छौचाचारनिषेवणात् । अद्रोहवत्या बुद्ध्या च पूर्वं जन्म स्मरेद्द्विजः

ຄວນນຳນ້ຳລາຍແລະເສມະໄປຖິ້ມໃຫ້ໄກຈາກເຮືອນ। ດ້ວຍການສວດສະຫຼຸບສຣຸຕິແຫ່ງເວດາທັງກາງວັນກາງຄືນ ດ້ວຍການປະພຶດຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາອັນຖືກ ແລະດ້ວຍຈິດບໍ່ປອງຮ້າຍ ດວິຊະຍ່ອມລະລຶກຊາດກ່ອນໄດ້।

Verse 90

वृद्धान्प्रयत्नाद्वंदेत दद्यात्तेषां स्वमासनम् । विनम्रधमनिस्तस्मादनुयायात्ततश्च तान्

ຄວນກ້ອມນົບຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະມອບບ່ອນນັ່ງຂອງຕົນໃຫ້ທ່ານ। ດ້ວຍທ່າທາງຖ່ອມຕົນ ຄວນອອກໄປອຳນວຍຕາມຫຼັງທ່ານຕໍ່ມາເພື່ອເປັນການເຄົາລົບ।

Verse 91

श्रुति भूदेव देवानां नृप साधु तपस्विनाम् । पतिव्रतानां नारीणां निंदां कुर्यान्न कर्हिचित्

ຢ່າໄດ້ນິນທາຫຼືກ່າວຮ້າຍຕໍ່ສຣຸຕິ-ເວດາ ຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນພູເທວະ ຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຕໍ່ກະສັດ ຕໍ່ສາທຸແລະຜູ້ຖືຕະປະ ແລະຕໍ່ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ।

Verse 92

न मनुष्यस्तुतिं कुर्यान्नात्मानमपमानयेत् । अभ्युद्यतं न प्रणुदेत्परमर्माणि नोच्चरेत्

ຢ່າສັນລະເສີນຄົນທາງໂລກ ແລະຢ່າຫຼຸດຄ່າຕົນເອງ. ຜູ້ໃດເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຢ່າຜັກໄສ, ແລະຢ່າເວົ້າເຖິງຄວາມລັບອັນອ່ອນໄຫວຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 93

अधर्मादेधते पूर्वं विद्वेष्टॄनपि संजयेत् । सर्वतोभद्रमाप्यापि ततो नश्येच्च सान्वयः

ຈາກອະທັມ ໃນຕອນຕົ້ນອາດເຫັນຄືວ່າຮຸ່ງເຮືອງ ແມ່ນກະທັ້ງກົດຂີ່ຜູ້ຊັງໄດ້. ແຕ່ແມ່ນໄດ້ ‘ຄວາມດີງາມຮອບດ້ານ’ ແລ້ວ ທ້າຍທີ່ສຸດກໍພິນາດພ້ອມທັງວົງສາ.

Verse 94

उद्धृत्य पंच मृत्पिंडान्स्नायात्परजलाशये । अनुद्धृत्य च तत्कर्तुरेनसः स्यात्तुरीयभाक्

ໃຫ້ຍົກກ້ອນດິນຫ້າກ້ອນອອກຈາກນ້ຳແລ້ວ ຈຶ່ງອາບນ້ຳໃນສະນ້ຳ/ອ່າງນ້ຳຂອງຜູ້ອື່ນໄດ້. ຖ້າອາບໂດຍບໍ່ຍົກອອກ ຜູ້ອາບຈະຮັບບາບໜຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນຂອງຜູ້ກໍ່ເຫດນັ້ນ.

Verse 95

श्रद्धया पात्रमासाद्य यत्किंचिद्दीयते वसु । देशे काले च विधिना तदानंत्याय कल्पते

ຊັບສິນໃດໆ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ຖ້າຖວາຍດ້ວຍສັດທາແກ່ຜູ້ຄວນຮັບ ແລະເຮັດຕາມພິທີ ຕາມສະຖານທີ່ແລະເວລາອັນຖືກຕ້ອງ ຈະເປັນທານນຳໄປສູ່ບຸນອັນອະນັນຕະ.

Verse 96

भूप्रदो मंडलाधीशः सर्वत्रसुखिनोन्नदाः । तोयदाता सदा तृप्तो रूपवान्रूप्यदो भवेत्

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກທີ່ດິນ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງແວ່ນແຄວ້ນ ນຳຄວາມສຸກແລະສະຫວັດດີໄປທົ່ວ. ຜູ້ໃດໃຫ້ນ້ຳທານ ຈະອິ່ມໃຈຢູ່ເສມອ. ຜູ້ໃດໃຫ້ຂອງທີ່ເພີ່ມຄວາມງາມ ຈະງາມສະງ່າ; ແລະຜູ້ໃດໃຫ້ເງິນຂາວ (silver) ຈະມັ່ງຄັ່ງ.

Verse 97

प्रदीपदो निर्मलाक्षो गोदाताऽर्यमलोकभाक् । स्वर्णदाता च दीर्घायुस्तिलदः स्यात्तु सुप्रजाः

ຜູ້ຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ຈະໄດ້ສາຍຕາບໍລິສຸດແຈ້ງໃສ. ຜູ້ຖວາຍງົວ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງຍະມະ. ຜູ້ຖວາຍຄຳ ຈະມີອາຍຸຍືນ; ແລະຜູ້ຖວາຍງາ ຈະໄດ້ພອນໃຫ້ມີລູກຫຼານດີເລີດ.

Verse 98

वेश्मदो ऽत्युच्चसौधेशो वस्त्रदश्चंद्रलो कभाक् । हयप्रदो दिव्ययानो लक्ष्मीवान्वृषभप्रदः

ຜູ້ຖວາຍເຮືອນ ຈະເປັນເຈົ້າຂອງຄຸ້ມວັງອັນສູງສົ່ງ. ຜູ້ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກພະຈັນ. ຜູ້ຖວາຍມ້າ ຈະໄດ້ພາຫະນະທິບ; ແລະຜູ້ຖວາຍງົວເພດຜູ້ ຈະມີລັກສະມີແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 99

सुभार्यः शिबिका दाता सुपर्यंक प्रदोपि च । धान्यैः समृद्धिमान्नित्यमभयप्रद ईशिता

ຜູ້ຖວາຍສິບິກາ (ກະເສົາ/ພາລະກິນ) ຈະໄດ້ພັນລະຍາຜູ້ມີຄຸນທຳ; ຜູ້ຖວາຍຕຽງອັນປະເສີດກໍໄດ້ສຸກແລະເກຍດຕິ. ຖວາຍທັນຍາຫານແລ້ວຈະຮຸ່ງເຮືອງເສມອ; ແລະຜູ້ປະທານອະພະຍະ (ຄວາມບໍ່ຢ້ານ) ຈະໄດ້ອຳນາດແລະຄວາມເປັນໃຫຍ່.

Verse 100

ब्रह्मदो ब्रह्मलोकेज्यो ब्रह्मदः सर्वदो मतः । उपायेनापि यो ब्रह्म दापयेत्सोपि तत्समः

ຜູ້ຖວາຍພຣະພຣະຫມະວິທະຍາ (ປັນຍາອັນສັກສິດ) ຈະໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນພຣະຫມະໂລກ; ແທ້ຈິງຜູ້ຖວາຍພຣະພຣະຫມັນ ຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຖວາຍທານທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໃຊ້ອຸບາຍໃດໆ ໃຫ້ເກີດການຖວາຍພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ນັ້ນກໍເທົ່າກັນກັບຜູ້ຖວາຍນັ້ນ.

Verse 110

सा च वाराणसी लभ्या सदाचारवता सदा । मनसापि सदाचारमतो विद्वान्न लंघयेत्

ວາຣານະສີນັ້ນ ແທ້ຈິງຈະໄດ້ຮັບໂດຍຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນສະດາຈາຣ (ຄວາມປະພຶດຊອບ) ຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດສະດາຈາຣ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຄິດ.

Verse 115

इति श्रुत्वा वचः स्कंदो मैत्रावरुणिभाषितम् । अविमुक्तस्य माहात्म्यं वक्तुं समुपचक्रमे

ເມື່ອສະກັນດະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ໄມຕຣາວະຣຸນີກ່າວແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມພັນນາມະຫິມາ (ມາຫາຕະມະຍະ) ຂອງອະວິມຸກຕະ।