Adhyaya 34

Verse 1

स्कंद उवाच । पुनर्ददर्श तन्वंगी चित्रपट्यां घटोद्भव । स्वर्गद्वारात्पुरोभागे श्रीमतीं मणिकर्णिकाम्

ສະກັນດາກ່າວວ່າ: ແລ້ວດິນແດນສັກສິດຜູ້ມີອົງອ່ອນຊ້ອຍນັ້ນ ໄດ້ເຫັນອະກັສຕະຍະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ ອີກຄັ້ງໃນ ຈິດຣາປະຕີ; ແລະທີ່ໜ້າ ສະວັກດວາຣາ ລາວໄດ້ດຳເນີນດັດສະນາ ສຣີມະຕີ ມະນິກັນນິກາ ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 2

संसारसर्पदष्टानां जंतूनां यत्र शंकरः । अपसव्येन हस्तेन ब्रूते ब्रह्मस्पृशञ्छ्रुतिम्

ທີ່ນັ້ນ ສໍາລັບສັດທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກງູແຫ່ງສັງສາຣະກັດ ພຣະສັງກະຣະ—ໃຊ້ມືທີ່ຫັນໄປທາງຊ້າຍສຳຜັດພຣະພຣະມັນ—ໄດ້ກ່າວສຣຸຕິອັນໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 3

न कापिलेन योगेन न सांख्येन न च व्रतैः । या गतिः प्राप्यते पुंभिस्तां दद्यान्मोक्षभूरियम्

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍໂຍຄະຂອງກະປິລະ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍສາງຂະຍະ, ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍວຣະຕະ—ແຜ່ນດິນແຫ່ງໂມກສະນີ້ ປະທານໃຫ້ມະນຸດເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ ທີ່ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຈະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມຍາກຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 4

वैकुंठे विष्णुभवने विष्णुभक्तिपरायणाः । जपेयुः सततं मुक्त्यै श्रीमतीं मणिकर्णिकाम्

ໃນໄວກຸນຖະ ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ວິສນຸພັກຕິຢ່າງໝົດໃຈ ຈະສວດຈັບນາມ “ສຣີມະຕີ ມະນິກັນນິກາ” ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອໂມກສະ।

Verse 5

हुत्वाग्निहोत्रमपि च यावज्जीवं द्विजोत्तमाः । अंते श्रयंते मुक्त्यै यां सेयं श्रीमणिकर्णिका

ແມ່ນແຕ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເຮັດອັກນິໂຫຕຣະຕະຫຼອດຊີວິດ ໃນບັ້ນປາຍກໍຍັງເຂົ້າພຶ່ງພານາງເພື່ອໂມກສະ—ນາງນັ້ນແຫຼະຄື ສຣີ ມະນິກັນນິກາ ນີ້ເອງ।

Verse 6

वेदान्पठित्वा विधिवद्ब्रह्मयज्ञरता भुवि । यां श्रयंति द्विजा मुक्त्यै सेयं श्रीमणिकर्णिका

ເມື່ອໄດ້ອ່ານວິດາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພຣະພຣະຫມະຍັດ (ການສຶກສາແລະສະທາຍາຍອັນສັກສິດ) ບັນດາທະວິຊະຍ່ອມເຂົ້າພຶ່ງນາງເພື່ອໂມກສະ—ນາງນັ້ນແຫຼະຄື ສຣີມະນິກັນນິກາ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ

Verse 7

इष्ट्वा क्रतूनपि नृपा बहून्पर्याप्तदक्षिणान् । श्रयंते श्रेयसे धन्याः प्रांतेऽधिमणिकर्णिकम्

ແມ່ນແຕ່ກະສັດ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບກຣະຕຸຫຼາຍຢ່າງ ພ້ອມທັກສິນາອັນພຽງພໍ—ໃນປາຍຊີວິດ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍັງເຂົ້າພຶ່ງມະນິກັນນິກາເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດ

Verse 8

सीमंतिन्योपि सततं पतिव्रतपरायणाः । मुक्त्यै पतिमनुव्रज्य श्रयंति मणिकर्णिकाम्

ແມ່ນແຕ່ແມ່ຍິງຜູ້ຖືພະຕິວຣະຕາ ອຸທິດຕົນຕໍ່ພຣະສາມີຢູ່ເສມອ ກໍຕາມສາມີໄປ ແລະເຂົ້າພຶ່ງມະນິກັນນິກາເພື່ອໂມກສະ

Verse 9

वैश्या अपि च सेवंते न्यायोपार्जितसंपदः । धनानि साधुसात्कृत्वा प्रांते श्रीमणिकर्णिकाम्

ພວກໄວຊະຍະກໍເຊັ່ນກັນ—ຜູ້ມີຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍທາງທຳ—ເມື່ອນຳຊັບໄປມອບໃຫ້ສາທຸຊົນເປັນທານແລ້ວ ໃນປາຍຊີວິດຈຶ່ງເຂົ້າພຶ່ງສຣີມະນິກັນນິກາ

Verse 10

त्यक्त्वा पुत्रकलत्रादि सच्छूद्रा न्यायमार्गगाः । निर्वाणप्राप्तये चैनां भजेयुर्मणिकर्णिकाम्

ຊູດຣະຜູ້ດີ—ຜູ້ເດີນຕາມທາງທຳ—ເມື່ອລະຄວາມຍຶດຕິດໃນລູກ ເມຍ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ພຶງບູຊາແລະສະຫວັດດີພຣະມະນິກັນນິກາເພື່ອບັນລຸນິຣວານ

Verse 11

यावज्जीवं चरंतोपि ब्रह्मचर्य जितेंद्रियाः । निःश्रेयसे श्रयंत्येनां श्रीमतीं मणिकार्णकाम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດພຣະຫມະຈັນຕະຫຼອດຊີວິດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍທັງຫຼາຍ ກໍຍັງເຂົ້າພຶ່ງພາມະນິກັນນິກາອັນສະຫງ່າງາມນີ້ ເພື່ອນິຫສເຣຍສະອັນສູງສຸດ।

Verse 12

अतिथीनपि संतर्प्य पंचयज्ञरता अपि । गृहस्थाश्रमिणो नेमां त्यजेयुर्मणिकर्णिकाम्

ແມ່ນແຕ່ຄົນຄອບຄົວຜູ້ບຳລຸງແຂກ ແລະສະໝັກໃຈໃນປັນຈະຍັຍນະທັງຫ້າປະຈຳວັນ ກໍບໍ່ຄວນລະທິ້ງມະນິກັນນິກາ

Verse 13

वानप्रस्थाश्रमयुजो ज्ञात्वा निर्वाणसाधनम् । सन्नियम्येंद्रियग्रामं मणिकर्णीमुपासते

ຜູ້ຢູ່ໃນຂັ້ນວານະປຣັສຖະ ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງເປັນສາທະນະໄປສູ່ນິຣວານ ກໍສຳລວມອິນທຣີຍທັງຫຼາຍຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລ້ວນະມັດສະການມະນິກັນນີ

Verse 14

अनन्यसाधनां मुक्तिं ज्ञात्वा शास्त्रैरनेकधा । मुमुक्षुभिस्त्वेकदंडैः सेव्यते मणिकर्णिका

ເມື່ອຮູ້ຈາກຄຳພີຫຼາຍປະການວ່າ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນໄດ້ດ້ວຍນາງເປັນອຸປາຍະອັນບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າ ຜູ້ໃຝ່ໂມກສະຜູ້ຖືເອກະດັນດະ ຈຶ່ງຮັບໃຊ້ມະນິກັນນິກາ

Verse 15

दंडयित्वा मनोवाचं कायं नित्यं त्रिदंडिनः । नैःश्रेयसीं श्रियं प्राप्तुं श्रयंते मणिकर्णिकाम्

ພວກຕຣິດັນດິນຜູ້ສະຫຼະໂລກ ຜູ້ຝຶກຝົນໃຈ ວາຈາ ແລະກາຍ ຢ່າງສະເໝີ ເຂົ້າພຶ່ງພາມະນິກັນນິກາ ເພື່ອໄດ້ຮັບສິຣີແຫ່ງນິຫສເຣຍສະອັນສູງສຸດ

Verse 16

चांद्रायणव्रतैः कृच्छ्रैर्भर्तुः शुश्रूषणैरपि । निनाय क्षणवत्कालमायुःशेषस्य सानघा

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຖືພຣະວຣະຕະຈັນທຣາຍະນະອັນຫນັກ ແລະຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ ພ້ອມກັບການປະນິບັດຮັບໃຊ້ຜົວດ້ວຍພັກຕິ ນາງຜູ້ບໍ່ມີບາບໄດ້ເຮັດໃຫ້ອາຍຸທີ່ເຫຼືອຜ່ານໄປດັ່ງພຽງຊົ່ວພິບຕາ।

Verse 17

शिखी मुंडी जटी वापि कौपीनी वा दिगंबरः । मुमुक्षुः को न सेवेत मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्

ຈະໄວ້ຈຸກຜົມ (ສິຂາ) ຫຼືໂກນຫົວ ຫຼືໄວ້ຜົມຊະຕາ ຫຼືນຸ່ງແຕ່ຜ້າກໍປີນ ຫຼືເປັນດິຄຳພຣະ—ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະຜູ້ໃດຈະບໍ່ໄປພຶ່ງມະນິກັນນິກາ ຜູ້ປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນ?

Verse 18

उवाच च प्रसन्नास्य आशीर्भिरभिनद्य च । उत्तिष्ठतं प्रकुरुतं महानेपथ्यमद्य वै

ແລ້ວດ້ວຍໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອງໃສ ທ່ານໄດ້ທັກທາຍພວກເຂົາດ້ວຍພອນ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລະຈັດການຕຽມການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນມື້ນີ້ເທິງ”

Verse 19

संत्युपायाः सहस्रं तु मुक्तये न तथा मुने । हेलयैषा यथा दद्यान्निर्वाणं मणिकर्णिका

ໂອ ມຸນີ ແມ່ນວ່າມີວິທີສູ່ຄວາມຫຼຸດພົ້ນນັບພັນ ແຕ່ບໍ່ມີອັນໃດເທົ່ານີ້; ມະນິກັນນິກາຍັງປະທານນິຣວານໄດ້ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍດັ່ງບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ

Verse 20

अनशनव्रतभृते त्रिकालाभ्यवहारिणे । प्रांते दद्यात्समां मुक्तिमुभाभ्यां मणिकर्णिका

ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອົດອາຫານ ແລະຜູ້ກິນອາຫານຕາມສາມການ—ມະນິກັນນິກາປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນຢ່າງເທົ່າກັນແກ່ທັງສອງ ໃນຍາມສຸດທ້າຍແຫ່ງຊີວິດ

Verse 21

यथोक्तमाचरेदेको निष्ठा पाशुपतंव्रतम् । निरंतरं स्मरेदेको हृद्येनां मणिकर्णिकाम्

ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ຜູ້ໜຶ່ງອາດປະພຶດພຣະວຣະຕະປາຊຸປະຕະຕາມທີ່ກຳນົດດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງພຽງແຕ່ລະລຶກມະນິກັນນິກາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍໃນໃຈ.

Verse 22

दृष्टात्र वपुषः पाते द्वयोश्च सदृशी गतिः । तस्मात्सर्वविहायाशु सेव्यैषा मणिकर्णिका

ໃນນີ້ເຫັນຊັດວ່າ ເມື່ອກາຍຕົກດັບ ຄະຕິຂອງທັງສອງກໍຄ້າຍກັນ ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງລະທິ້ງທຸກຢ່າງ ແລ້ວຮີບໄປສະແຫວງຫາ ແລະບຳເນົາບູຊາມະນິກັນນິກາໃນທັນທີ.

Verse 23

स्वर्गद्वारे विशेयुर्ये विगाह्य मणिकर्णिकाम् । तेषां विधूतपापानां कापि स्वर्गो न दूरतः

ຜູ້ໃດທີ່ລົງອາບນ້ຳໃນມະນິກັນນິກາ ຊຳລະບາບໃຫ້ຫມົດ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ປະຕູສະຫວັນ ສຳລັບເຂົາ ແດນສະຫວັນບໍ່ໄກເລີຍ.

Verse 24

स्वर्गद्वाः स्वर्गभूरेषा मोक्षभूर्मणिकर्णिका । स्वर्गापवर्गावत्रैव नोपरिष्टान्न चाप्यधः

ມະນິກັນນິກາແມ່ນປະຕູສະຫວັນ ແມ່ນຜືນດິນແຫ່ງສະຫວັນ ແລະແມ່ນພູມແຫ່ງໂມກສະ ສະຫວັນແລະການຫຼຸດພົ້ນຢູ່ທີ່ນີ້ເອງ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ເທິງ ແລະບໍ່ແມ່ນຢູ່ລຸ່ມທີ່ອື່ນ.

Verse 25

दत्त्वा दानान्यनेकानि विगाह्य मणिकर्णिकाम् । स्वर्गद्वारं प्रविष्टा ये न ते निरयगामिनः

ຜູ້ທີ່ໃຫ້ທານຫຼາຍປະການ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນມະນິກັນນິກາ ຈາກນັ້ນເຂົ້າສູ່ປະຕູສະຫວັນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ນະລົກ.

Verse 26

स्वर्गापवर्गयोरर्थः कोविदैश्च निरूपितः । स्वर्गः सुखं समुद्दिष्टमपवर्गो महासुखम्

ນັກປັນຍາໄດ້ກຳນົດຄວາມໝາຍຂອງສະຫວັນ ແລະ ອະປະວັກຄະ (ໂມກສະ) ຢ່າງແຈ້ງຊັດ: ສະຫວັນແມ່ນພຽງຄວາມສຸກ, ແຕ່ອະປະວັກຄະແມ່ນມະຫາສຸກອັນສູງສຸດ।

Verse 27

मणिकर्ण्युपविष्टस्य यत्सुखं जायते सतः । सिंहासनोपविष्टस्य तत्सुखं क्व शतक्रतोः

ຄວາມປິຕິທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ມີທຳຜູ້ນັ່ງຢູ່ມະນິກັນນິກາ—ຄວາມປິຕິນັ້ນຈະມີຢູ່ໃສສຳລັບສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ຜູ້ນັ່ງເທິງບັນລັງ?

Verse 28

महासुखं यदुद्दिष्टं समाधौ विस्मृतात्मनाम् । श्रीमत्यां मणिकर्ण्यां तत्सहजेनैव जायते

‘ມະຫາສຸກ’ ທີ່ກ່າວວ່າເປັນຂອງຜູ້ທີ່ໃນສະມາທິລືມຕົນ—ໃນມະນິກັນນິກາອັນມີສິຣີນັ້ນ ມະຫາສຸກນັ້ນເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ ດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 29

स्वर्गद्वारात्पुरोभागे देवनद्याश्च पश्चिमे । सौभाग्यभाग्यैकनिधिः काचिदेका महास्थली

ທາງໜ້າຂອງສະຫວັນດວາຣ ແລະ ທາງຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳເທວະ ມີມະຫາສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງດຽວ—ເປັນຄັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ໂຊກດີ।

Verse 30

यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका

ຈຳນວນເມັດຊາຍທີ່ສ່ອງປະກາຍໂດຍການສຳຜັດຂອງຕາເວັນຜູ້ຮຸ່ງໂລດມີເທົ່າໃດ, ດຣຸຫິນາ (ພຣະພຣົມ) ກໍມາທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ແຕ່ມະນິກັນນິການີ້ບໍ່ເຄີຍເປັນ ‘ນໄຕ’ ຄືບໍ່ເຄີຍກາຍເປັນທຳມະດາ ຫຼືໝົດສິ້ນຄວາມສັກສິດ।

Verse 31

संति तीर्थानि तावंति परितो मणिकर्णिकाम् । यावद्भिस्तिलमात्रापि न भूमिर्विरलीकृता

ຮອບໆ ມະນິກັນນິກາ ມີຕີຣຖະອັນສັກສິດຫຼາຍນັບບໍ່ຖ້ວນ ຈົນດິນບໍ່ເຫຼືອວ່າງແມ່ນແຕ່ຂະໜາດເມັດງາທີ່ບໍ່ມີຕີຣຖະ।

Verse 32

यदन्वये कोपि मुक्तः संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । तद्वंश्यास्तत्प्रभावेण मान्याः स्वर्गौकसामपि

ຖ້າໃນສາຍວົງສະກຸນໃດ ມີຜູ້ໜຶ່ງໄປຮອດມະນິກັນນິກາແລ້ວໄດ້ຮັບໂມກສະ ດ້ວຍອຳນາດນັ້ນ ລູກຫຼານຂອງລາວກໍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ຊາວສະຫວັນ।

Verse 33

तर्पिताः पितरो येन संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । सप्तसप्त तथा सप्त पूर्वजास्तेन तारिताः

ຜູ້ໃດໄປຮອດມະນິກັນນິກາ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະ ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ—ເຈັດແລະເຈັດ ແລະອີກເຈັດຊົ່ວຄົນ।

Verse 34

आमध्याद्देवसरित आ हरिश्चंद्रमडपात् । आ गंगा केशवादा च स्वर्द्वारान्मणिकर्णिका

ມະນິກັນນິກາ ກວ້າງອອກຈາກກາງແຫ່ງເທວະສະຣິດ ໄປຮອດ ຫຣິຊັນທຣະ-ມັນຑະປະ ແລະຈາກ ຄັງຄາ-ເກສະວະ ໄປຮອດ ສະຫວັນດວາຣະ।

Verse 35

एतद्रजःकणतुलां त्रिलोक्यपि न गच्छति । एतत्प्राप्त्यै प्रयतते त्रिलोकस्थोऽखिलो भवी

ແມ່ນແຕ່ໄຕໂລກກໍບໍ່ອາດເທົ່າຄ່າຂອງຝຸ່ນຜົງເມັດນ້ອຍໜຶ່ງຈາກສະຖານທີ່ນີ້; ດັ່ງນັ້ນສັດທັງປວງໃນໄຕໂລກຈຶ່ງພາກພຽນເພື່ອໄດ້ບັນລຸມັນ।

Verse 36

कलावती चित्रपटीं पश्यंतीत्थं मुहुर्मुहुः । ज्ञानवापीं ददर्शाथ श्रीविश्वेश्वरदक्षिणे

ກະລາວະຕີໄດ້ເບິ່ງຜ້າຮູບວາດອັນອັດສະຈັນນັ້ນຊ້ຳໆ; ແລ້ວນາງໄດ້ເຫັນ “ຍານະວາປີ” ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ສຣີວິສເວສະວະຣະ ໃນກາສີ.

Verse 37

यदंबुसततं रक्षेद्दुर्वृत्ताद्दंडनायकः । संभ्रमो विभ्रमश्चासौ दत्त्वा भ्रातिं गरीयसीम्

ນ້ຳນັ້ນຖືກປົກປ້ອງຢູ່ເສມອຈາກຄົນຊົ່ວໂດຍຫົວໜ້າຜູ້ພິທັກ; ແລະ ສຳພຣະມະ ພ້ອມດ້ວຍ ວິພຣະມະ ໄດ້ປະທານລັດສະໝີແລະກຽດສັກອັນສູງສຸດໃຫ້ແກ່ນ້ຳນັ້ນ.

Verse 38

योष्टमूर्तिर्महादेवः पुराणे परिपठ्यते । तस्यैषांबुमयी मूर्तिर्ज्ञानदा ज्ञानवापिका

ໃນປຸຣານະ ມະຫາເທວະຖືກສັນລະເສີນວ່າມີຮູບເປັນສະຕຣີ; ແລະ “ຍານະວາປິກາ” ນີ້ແມ່ນຮູບອັນເປັນນ້ຳຂອງພຣະອົງ ຜູ້ປະທານຍານະ.

Verse 39

नेत्रयोरतिथीकृत्य ज्ञानवापी कलावती । कदंबकुसुमाकारां बभार क्षणतस्तनुम्

ດັ່ງກັບວ່າ “ຍານະວາປີ” ຮັບດວງຕາຂອງນາງເປັນແຂກຜູ້ມີກຽດ; ກະລາວະຕີຈຶ່ງໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍດຸດດອກກະດຳພະໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ.

Verse 40

अंगानि वेपथुं प्रापुः स्विन्ना भालस्थली भृशम् । हर्षवाष्पांबुकलिले जाते तस्या विलोचने

ອວັຍວະຂອງນາງເລີ່ມສັ່ນໄຫວ, ໜ້າຜາກຊຸ່ມໂຊກດ້ວຍເຫື່ອຢ່າງແຮງ; ແລະດວງຕາພຣ່າມົວດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງປີຕິທີ່ປົນກັບຢອດນ້ຳທີ່ໄຫຼ.

Verse 41

तस्तंभ गात्रलतिका मुखवैवर्ण्यमाप च । स्वरोथ गद्गदो जातो व्यभ्रंशत्तत्करात्पटी

ອະວະກາຍອັນອ່ອນຊ້ອຍຂອງນາງກໍແຂງທື່ອທັນທີ; ໃບໜ້າກໍຈາງສີ. ສຽງກໍຕິດຄໍສັ່ນໆ ແລະຜ້າ (ປະຕີ) ກໍຫຼຸດຈາກມືຕົກລົງ.

Verse 42

साक्षणं स्वं विसस्मार काहं क्वाहं न वेत्ति च । सौषुप्तायां दशायां च परमात्मेव निश्चला

ໃນຂະນະນັ້ນນາງລືມຕົນເອງ; ບໍ່ຮູ້ວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນໃຜ? ຂ້ອຍຢູ່ໃສ?” ຢູ່ໃນພາວະດຸດນອນຫຼັບເລິກ ນາງຢືນນິ່ງ—ດັ່ງອາດມັນທີ່ລະລາຍໃນປະຣະມາດມັນ.

Verse 43

अथ तत्परिचारिण्यस्त्वरमाणा इतस्ततः । किं किं किमेतदेतत्किं पृच्छंति स्म परस्परम्

ແລ້ວບັນດານາງຮັບໃຊ້ກໍຮີບຮ້ອນໄປມາ ຖາມກັນຊ້ຳໆວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ມັນແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 44

तदवस्थां समालोक्य तां ताश्चतुरचेतसः । विज्ञाय सात्त्विकैर्भावैरिदमूचूः परस्परम्

ເມື່ອເຫັນອາການນາງ ບັນດາຍິງຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍຮູ້ວ່າ ນີ້ເກີດຈາກພາວະສັດຕະວິກ (sāttvika-bhāva) ແລະຈຶ່ງກ່າວກັນດັ່ງນີ້.

Verse 45

भवांतरे प्रेमपात्रमेतयैक्षितु किंचन । चिरात्तेन च संगत्य सुखमूर्च्छामवाप ह

ໃນຊາດອື່ນ ການປາກົດອັນສັກສິດນີ້ເຄີຍເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມຮັກໃຫ້ນາງໄດ້ເບິ່ງ. ບັດນີ້ເມື່ອຜ່ານໄປດົນນານ ໄດ້ພົບກັນອີກ ນາງກໍຕົກສູ່ພາວະມົວມືດດ້ວຍສຸກອານັນດາ.

Verse 46

अथनेत्थं कथमियमकांडात्पर्यमूमुहत् । प्रेक्षमाणा रहश्चित्रपटीमति पटीयसीम्

ແລ້ວພວກນາງກໍພິສົງວ່າ “ນາງນີ້ເປັນຢ່າງໃດຈຶ່ງຕົກລົງໃນອາການສະຫຼົບອັນມືດມົນຢ່າງກະທັນຫັນ?”—ແລະໃນທີ່ລັບກໍເພ່ງພິນິດນາງຜູ້ຮູ້ທັນລະອຽດນັ້ນ ຈິດລະອຽດດຸດຜ້າວາດງາມ।

Verse 47

तन्मोहस्य निदानं ताःसम्यगेव विचार्य च । उपचेरुर्महाशांतैरुपचारैरनाकुलम्

ເມື່ອພວກນາງໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງເຖິງເຫດແຫ່ງຄວາມມືດມົນນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ປະຄອງປະຄອງດູແລນາງດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ບໍ່ວຸ່ນວາຍ ໂດຍໃຊ້ການບໍລິການແລະຢາບຳບັດອັນໃຫ້ສັນຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 48

काचित्तां वीजयांचक्रे कदलीतालवृंतकैः । बिसिनीवलयैरन्या धन्यां तां पर्यभूषयत्

ນາງໜຶ່ງພັດວີດ້ວຍກ້ານກ້ວຍແລະກ້ານຕານ; ອີກນາງໜຶ່ງປະດັບນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນດ້ວຍກຳໄລທຳດ້ວຍໃຍບົວ

Verse 49

अमंदैश्चंदनरसैरभ्यषिंचदमुं परा । अशोकपल्लवैरस्याः काचिच्छोकमनीनशत्

ອີກນາງໜຶ່ງພອມນາງດ້ວຍນ້ຳຈັນທະນາຢ່າງຫຼາຍ; ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງໃຊ້ຊໍ່ໃບອະໂສກາພະຍາຍາມຂັບໄລ່ຄວາມໂສກຂອງນາງ

Verse 50

धारामंडपधारांबुसीकरैस्तत्तनूलताम् । इष्टार्थविरहग्लानां सिंचयामास काचन

ອີກນາງໜຶ່ງຄ່ອຍໆພອມກາຍອັນອ່ອນນຸ່ມດຸດເຄືອວັນຂອງນາງ ດ້ວຍລະອອງນ້ຳລະອຽດຈາກນ້ຳທີ່ໄຫຼໃນທາຣາ-ມັນຑະປະ ເພື່ອປອບໂລມຜູ້ອ່ອນແຮງເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກສິ່ງທີ່ນາງປາຖະໜາຮັກຍິ່ງ

Verse 51

जलार्द्रवाससा काचिदेतस्यास्तनुमावृणोत् । कर्पूरक्षोदजालेपैरन्यास्तामन्वलेपयन्

ນາງໜຶ່ງໄດ້ຫຸ້ມກາຍນາງດ້ວຍຜ້າທີ່ຊຸ່ມນ້ຳ; ອີກຫຼາຍນາງກໍພາກັນທາເລບຈາກຜົງການບູນຢ່າງເຄົາລົບ।

Verse 52

पद्मिनीदलशय्या च काचित्यरचयन्मृदुम् । काचित्कुलिशनेपथ्यं दूरीकृत्य तदंगतः

ນາງໜຶ່ງຈັດທີ່ນອນອ່ອນນຸ່ມດ້ວຍໃບບົວ; ອີກນາງໜຶ່ງກໍເອົາເຄື່ອງປະດັບທີ່ແຂງກະດ້າງອອກຈາກກາຍນາງ ແລ້ວວາງໄວ້ຂ້າງໜຶ່ງ।

Verse 53

मुक्ताकलापं रचयांचक्रे वक्षोजमंडले । काचिच्छशिमुखी तां तु चंद्रकांतशिलातले

ນາງໜຶ່ງຈັດພວງໄຂ່ມຸກເປັນກຸ່ມໄວ້ເທິງອົງອົບຂອງນາງ; ແລະນາງອີກຜູ້ໜ້າດັ່ງຈັນທຣາ ກໍວາງນາງໄວ້ເທິງແຜ່ນຫີນຈັນທຣະການຕ໌।

Verse 54

स्वापयामास तन्वंगीं स्रवच्छीतांबुशीतले । दृष्ट्वोपचार्यमाणां तामित्थं बुद्धिशरीरिणी

ນາງໃຫ້ສະຕຣີຜູ້ອວຍວະອ່ອນຊ້ອຍນອນຫຼັບເທິງພື້ນຜິວອັນເຢັນນັ້ນ ທີ່ເຢັນຍິ່ງຂຶ້ນດ້ວຍນ້ຳເຢັນທີ່ຢອດລົງ. ເມື່ອເຫັນນາງຖືກປະຄອງຮັກສາຢ່າງນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາກໍກ່າວຖ້ອຍຄຳຕາມຄວນ।

Verse 55

अतितापपरीतांगी ताः सखीः प्रत्यभाषत । एतस्यास्तापशांत्यर्थं जानेहं परमौषधम्

ເມື່ອຖືກຄວາມຮ້ອນແຮງຄອບງຳ ນາງໄດ້ກ່າວກັບສະຫາຍທັງຫຼາຍວ່າ: “ເພື່ອສະງົບຄວາມແຜດເຜົານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກໂອສົດອັນສູງສຸດຢູ່ທີ່ນີ້”

Verse 56

उपचारानिमान्सवार्न्दूरी कुरुत मा चिरम् । अपतापां करोम्येनां सद्यः पश्यत कौतुकम्

ຈົ່ງໃຫ້ເອົາບໍລິວານ ແລະ ພິທີບູຊາທັງປວງນີ້ອອກໃນທັນທີ—ຢ່າຊັກຊ້າ. ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ນາງພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນໄໝ້ໃນທັນທີ; ຈົ່ງເບິ່ງອັດສະຈັນນີ້ເຖີດ.

Verse 57

दृष्ट्वा चित्रपटीमेषा सद्यो विह्वलतामगात् । अत्रैव काचिदेतस्याः प्रेमभूरस्ति निश्चितम्

ເມື່ອເຫັນຜືນຜ້າຮູບພາບນັ້ນ ນາງກໍພົ້ນຕົວບໍ່ໄດ້ ແລະ ວຸ້ນວາຍໃນທັນທີ. ແນ່ນອນວ່າ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ເອງ ມີພື້ນແຫ່ງຄວາມຮັກ—ສາຍພັນແຫ່ງວາສະນາ—ສໍາລັບນາງ.

Verse 58

अतश्चित्रपटीस्पर्शात्परितापं विहास्यति । वाक्याद्बुद्धिशरीरिण्यास्ततस्तत्परिचारिकाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດຜືນຜ້າຮູບພາບນັ້ນ ນາງຈະປ່ອຍວາງຄວາມທຸກຮ້ອນໄໝ້ໄປ. ຈາກນັ້ນ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງສະຕີຜູ້ມີປັນຍາ ບໍລິວານຂອງນາງກໍປະຕິບັດຕາມນັ້ນ.

Verse 59

निधाय तत्पुरः प्रोचुः पटीं पश्य कलावति । तवानंदकरी यत्र काचिदस्तीष्टदेवता

ເມື່ອນໍາໄປວາງໄວ້ຕໍ່ໜ້ານາງ ພວກນາງກໍກ່າວວ່າ: “ກະລາວະຕີ ເອີຍ ຈົ່ງເບິ່ງຜືນຜ້າຮູບພາບນີ້. ທີ່ນີ້ມີຮູບແຫ່ງອິດຕະເທວະຕາ (ເທວະຕາທີ່ເຈົ້າເລືອກນັບຖື) ອັນເປັນທີ່ຮັກ ເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມປິຕິຂອງເຈົ້າ.”

Verse 60

सापीष्टदेवतानाम्ना तत्पटीदर्शनेन च । सुधासेकमिव प्राप्य मूर्छां हित्वोत्थिता द्रुतम्

ແລະນາງ—ເມື່ອໄດ້ຍິນນາມແຫ່ງອິດຕະເທວະຕາຂອງນາງ ແລະ ໄດ້ເຫັນຜືນຜ້າຮູບພາບນັ້ນ—ປານດັ່ງຖືກປະພົມດ້ວຍນ້ຳອະມຣິຕ; ນາງລະອາການສະຫຼົບ ແລະ ລຸກຂຶ້ນໃນທັນທີ.

Verse 61

अवग्रहपरिम्लाना वर्षासारैरिवौषधीः । पुनरालोकयांचक्रे ज्ञानदां ज्ञानवापिकाम्

ດັ່ງຢາສະຫມຸນໄພທີ່ເຫື່ອຍແຫ້ງຈາກໄພແຫ້ງແລ້ງ ແຕ່ຟື້ນຄືນດ້ວຍຝົນຫຍອດທໍາອິດ, ນາງໄດ້ຫັນໄປເບິ່ງ “ຍານະວາປີ” ບໍ່ນ້ໍາສັກສິດຜູ້ປະທານປັນຍາທາງວິນຍານອີກຄັ້ງ।

Verse 62

स्पृष्ट्वा कलावती तां तु वापीं चित्रगतामपि । लेभे भवांतरज्ञानं यथासीत्पूर्वर्जन्मनि

ເມື່ອກະລາວະຕີໄດ້ແຕະບໍ່ນ້ໍານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ມັນຢູ່ໃນຮູບວາດເທົ່ານັ້ນ—ນາງກໍໄດ້ຮັບຍານຮູ້ເຖິງພົບອື່ນ ດັ່ງທີ່ເຄີຍມີໃນຊາດກ່ອນ।

Verse 63

पुनर्विचारयांचक्रे वापी माहात्म्यमुत्तमम् । अहो चित्रगतापीयं संस्पृष्टा ज्ञानवापिका

ນາງໄດ້ຄິດທົບທວນອີກຄັ້ງເຖິງມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງບໍ່ນ້ໍານັ້ນ: “ໂອ້! ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຮູບພາບ, ‘ຍານະວາປີ’ ນີ້ເມື່ອແຕະແລ້ວ ກໍຍັງປະທານອານຸພາບໄດ້”

Verse 64

ज्ञानं मे जनयामास भवांतर समुद्भवम् । अथ तासां पुरो हृष्टा कथयामास सुंदरी

“ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ໃນໃຈຂ້ອຍ ເກີດຍານຮູ້ທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກອີກຊາດໜຶ່ງ.” ແລ້ວນາງຜູ້ງາມກໍປິຕິຍິນດີ ເລີ່ມເລົ່າໃຫ້ບັນດານາງຕິດຕາມຟັງຕໍ່ໜ້າ

Verse 65

निजं प्राग्भव वृत्तांतं ज्ञानवापीप्रभावजम् । कलावत्युवाच । एतस्माज्जन्मनः पूर्वमहं ब्राह्मणकन्यका

ກະລາວະຕີໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວແຫ່ງຊາດກ່ອນຂອງນາງ ອັນເກີດຈາກອານຸພາບຂອງ “ຍານະວາປີ”: “ກ່ອນຊາດນີ້ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນທິດາພຣາຫມັນ”

Verse 66

उपविश्वेश्वरं काश्यां ज्ञानवाप्यां रमे मुदा । जनको मे हरिस्वामी जनयित्री प्रियंवदा

ໃນນະຄອນກາສີ ທີ່ອຸປະວິສເວສະວະຣ ແລະທີ່ຍານະວາປີອັນສັກສິດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຊື່ນບານດ້ວຍປິຕິ. ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄື ຫຣິສວາມິນ ແລະມານດາຄື ປຣິຍັມວະດາ.

Verse 67

आख्या मम सुशीलेति मां च विद्याधरोऽहरत् । मध्येमार्गं निशीथेथ तदोप मलयाचलम्

ຂ້າພະເຈົ້າມີນາມວ່າ ‘ສຸສີລາ’ ແລະວິທະຍາທອນຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ພາຂ້າພະເຈົ້າໄປ. ຕໍ່ມາໃນກາງທາງ ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ລາວໄດ້ເຖິງພູມະລະຍາຈະລະ.

Verse 68

रक्षसा सहतो वीरो राक्षसं स जघानह । रक्षोपि मुक्तं शापात्तु दिव्यवपुरवाप ह

ວີຣະບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຣາກສະສະໂຈມຕີ ຈຶ່ງປະຫານຣາກສະສະນັ້ນລົງ. ແລະຣາກສະສະຕົນນັ້ນເອງ ເມື່ອພົ້ນຈາກຄຳສາບ ກໍໄດ້ຮັບຮ່າງທິບ.

Verse 69

अवाप जन्मगंधर्वस्त्वसौ मलयकेतुतः । कर्णाटनृपतेः कन्या बभूवाहं कलावती

ລາວໄດ້ເກີດເປັນຄັນທັບພະ ຊື່ ມະລະຍະເກຕຸ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນ ກະລາວະຕີ ທິດາຂອງກະສັດແຫ່ງກັນນາດ.

Verse 70

इति ज्ञानं ममोद्भूतं ज्ञानवापीक्षणात्क्षणात् । इति तस्या वचः श्रुत्वा सापि बुद्धिशरीरिणी

“ດັ່ງນີ້ ປັນຍາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ທັນທີ—ດ້ວຍການເຫັນຍານະວາປີເທົ່ານັ້ນ.” ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ນາງອີກຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ປານດັ່ງມີກາຍເປັນປັນຍາບໍລິສຸດ ກໍຖືກກະທົບໃຈແລະຕອບຮັບ.

Verse 71

ताश्च तत्परिचारिण्यः प्रहृष्टास्यास्तदाऽभवन् । प्रोचुस्तां प्रणिपत्याथ पुण्यशीलां कलावतीम्

ໃນເວລານັ້ນ ນາງຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ທັງຫຼາຍກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ພວກນາງກາບນົບ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ ກະລາວະຕີ ຜູ້ມີສີນອັນເປັນບຸນ ແລະຈິດປະພຶດເຕັມໄປດ້ວຍກຸສົນ.

Verse 72

अहो कथं हि सा लभ्या यत्प्रभावोयमीदृशः । धिग्जन्म तेषां मर्त्येऽस्मिन्यैर्नैक्षि ज्ञानवापिका

ໂອ້! ບໍ່ນ້ຳອັນສັກສິດນັ້ນຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອອຳນາດບຸນລິດຂອງມັນພິສົດພິສັນປານນີ້? ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ຕຳນິແກ່ກຳເນີດຂອງມະນຸດໃນໂລກນີ້ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຍານະວາປີ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ.

Verse 73

कलावति नमस्तुभ्यं कुरुनोपि समीहितम् । जनिं सफलयास्माकं नय नः प्रार्थ्य भूपतिम्

ໂອ ກະລາວະຕີ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ; ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານຄວາມປາຖະໜາຂອງພວກເຮົາດ້ວຍ. ຂໍໃຫ້ກຳເນີດຂອງພວກເຮົາເປັນຜົນ ໂດຍຂໍວອນພະຣາຊາ ແລ້ວນຳພວກເຮົາໄປ (ທີ່ນັ້ນ).

Verse 74

अयं च नियमोस्माकमद्यारभ्य कलावति । निर्वेक्ष्यामो महाभोगान्दृष्ट्वा तां ज्ञानवापिकाम्

ແລະນີ້ແມ່ນວັດຖຸປະຕິຍານຂອງພວກເຮົາຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ ໂອ ກະລາວະຕີ: ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນ ຍານະວາປີ ແລ້ວ ພວກເຮົາຈະລະທິ້ງຄວາມເພີດເພີນອັນໃຫຍ່ທັງປວງ ເຫັນວ່າໄຮ້ຄ່າ.

Verse 75

अवश्यं ज्ञानवापी सा नाम्ना भवितुमर्हति । चित्रं चित्रगतापीह या तव ज्ञानदायिनी

ແນ່ນອນ ນາງສົມຄວນຈະໄດ້ຊື່ວ່າ ‘ຍານະວາປີ’ ຕາມນາມ. ນ່າອັດສະຈັນແທ້—ແມ່ນແຕ່ເປັນພຽງບໍ່ນ້ຳຢູ່ນີ້ ກໍຍັງປະທານຍານຄວາມຮູ້ໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 76

ओंकृत्य तासां वाक्यं सा स्वाकारं परिगोप्य च । प्रियाणि कृत्वा भूभर्तुः प्रस्तावज्ञा व्यजिज्ञपत्

ນາງໄດ້ເວົ້າ “ໂອມ” ອັນເປັນມົງຄຸນ ເພື່ອຮັບຄໍາຂອງພວກເຂົາ ແລະປິດບັງໃຈຄິດຂອງຕົນ; ຜູ້ຮູ້ຈັກເວລານັ້ນ ໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ໃຫ້ກະສັດພໍໃຈກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງທູນຄໍາຂໍຕໍ່ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ.

Verse 77

कलावत्युवाच । जीवितेश न मे त्वत्तः किंचित्प्रियतरं क्वचित् । त्वामासाद्य पतिं राजन्प्राप्ताः सर्वे मनोरथाः

ກະລາວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຍແຫ່ງຊີວິດຂ້າ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນທຸກທີ່ຈະຮັກຍິ່ງກວ່າທ່ານ. ໂອ ພະຣາຊາ, ໄດ້ທ່ານເປັນສາມີ ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຂອງຂ້າກໍສຳເລັດແລ້ວ.”

Verse 78

एको मनोरथः प्रार्थ्यो ममास्त्यत्रार्यपुत्रक । विचारपथमापन्नस्तवापि स महाहितः

“ແຕ່ຍັງມີຄວາມປາຖະໜາອັນໜຶ່ງທີ່ຂ້າຄວນທູນຂໍຢູ່ນີ້, ໂອ ກຸມານຜູ້ສູງສົງ. ມັນໄດ້ເຂົ້າສູ່ທາງແຫ່ງການຄິດພິຈາລະນາຂອງທ່ານແລ້ວ ແລະເປັນປະໂຫຍດຢ່າງຍິ່ງ.”

Verse 79

मम तु त्वदधीनायाः सुदुष्प्रापतरो महान् । तव स्वाधीनवृत्तेस्तु सिद्धप्रायो मनोरथः

“ສໍາລັບຂ້າ—ຜູ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂອງທ່ານ—ເປົ້າໝາຍອັນໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ມາຍາກຫຼາຍ; ແຕ່ສໍາລັບທ່ານ ຜູ້ດໍາເນີນການດ້ວຍອໍານາດຕົນແລະເສລີ, ຄວາມປາຖະໜານັ້ນເກືອບຈະສໍາເລັດແລ້ວ.”

Verse 80

प्राणेश किं बहूक्तेन यदि प्राणैः प्रयोजनम् । तदाभिलषितं देहि प्राणा यास्यंत्यथान्यथा

“ໂອ ນາຍແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຂ້າ, ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເຮັດໄມ? ຖ້າທ່ານຫ່ວງໃຍຊີວິດຂ້າ ຈົ່ງປະທານສິ່ງທີ່ຂ້າປາຖະໜາ; ບໍ່ຊັ້ນ ລົມຫາຍໃຈຂ້າຈະຈາກໄປ.”

Verse 81

प्राणेभ्योपि गरीयस्यास्तस्या वाक्यं निशम्य सः । उवाच वचनं राजा तस्याः स्वस्यापि च प्रियम्

ເມື່ອພະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ—ຜູ້ທີ່ພະອົງຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ—ກະສັດຈຶ່ງຕອບດ້ວຍວາຈາທີ່ເປັນທີ່ພໍໃຈທັງນາງ ແລະ ພະອົງເອງ।

Verse 82

राजोवाच । नाहं प्रिये तवादेयमिह पश्यामि भामिनि । प्राणा अपि मम क्रीतास्त्वया शीलकलागुणैः

ກະສັດຕັດວ່າ: “ທີ່ຮັກ ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ, ໃນທີ່ນີ້ຂ້າພະອົງບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ຄວນຫວງຫ້າມຈາກເຈົ້າ. ແມ່ນແຕ່ຊີວິດຂອງຂ້າພະອົງກໍດຸຈຖືກເຈົ້າຊື້ໄວ້ແລ້ວ ດ້ວຍສີນ ສິລະປະ ແລະ ຄຸນງາມຄວາມດີຂອງເຈົ້າ.”

Verse 83

अविलंबितमाचक्ष्व कृतं विद्धि कलावति । भवद्विधानां साध्वीनामन्येऽप्राप्यं न किंचन

“ກະລາວະຕີ ເອີຍ, ຈົ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ; ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ. ສໍາລັບນາງຜູ້ມີສີນທຳດີເຊັ່ນເຈົ້າ, ສິ່ງທີ່ຄົນອື່ນວ່າບໍ່ອາດໄດ້ ກໍບໍ່ແມ່ນອະໄລຍະ.”

Verse 84

कः प्रार्थ्यः प्रार्थनीयं किं को वा प्रार्थयिता प्रिये । न पृथग्जनवत्किंचिद्वर्तनं नौ कलावति

“ທີ່ຮັກ, ຈະຕ້ອງວິງວອນໃຜ, ຈະຂໍສິ່ງໃດ, ແລະຜູ້ຂໍແທ້ໆແມ່ນໃຜ? ກະລາວະຕີເອີຍ, ລະຫວ່າງເຮົາບໍ່ມີການຄົວຄ້າແບບຄົນທົ່ວໄປທີ່ແຍກກັນ.”

Verse 85

देशः कोशो बलं दुर्गं यदन्यदपि भामिनि । तत्त्वदीयं न मे किंचित्स्वाम्यमात्रमिहास्ति मे

“ແຜ່ນດິນ, ຄັງຊັບ, ກອງທັບ, ປ້ອມປາການ ແລະສິ່ງອື່ນໃດໆ ໂອ້ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ລ້ວນເປັນຂອງເຈົ້າ. ທີ່ນີ້ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະອົງບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນຂອງຕົນ; ເຫຼືອແຕ່ນາມ ‘ຄວາມເປັນເຈົ້າ’ ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 86

तच्च स्वाम्यं ममान्यत्र त्वदृते जीवितेश्वरि । राज्यं त्यजेयं त्वद्वाक्यात्तृणीकृत्यापि मानिनि

ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າ, ນອກຈາກເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າບໍ່ມີສິດຫຼືອຳນາດເປັນເຈົ້າທີ່ໃດເລີຍ. ໂອ ຜູ້ສົງ່າ, ຕາມຄຳເຈົ້າ ຂ້າຈະສະຫຼະແມ່ນກະທັ້ງອານາຈັກ ເຫັນເປັນເພຍຟາງຫຍ້າ.

Verse 87

माल्पकेतोर्महीजानेरिति वाक्यं निशम्य सा । प्राह गंभीरया वाचा वचश्चारु कलावती

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມາລປະເກຕຸ ກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ກະລາວະຕີຜູ້ມີວາຈາງາມ ກໍຕອບດ້ວຍສຽງເລິກແລະໝັ້ນຄົງ.

Verse 88

कलावत्युवाच । नाथ प्रजासृजापूर्वं सृष्टा नानाविधाः प्रजाः । प्रजाहिताय संसृष्टं पुरुषार्थचतुष्टयम्

ກະລາວະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຖາ, ໃນການສ້າງໂລກແຕ່ເດີມ ເພື່ອໃຫ້ເກີດປະຊາ ໄດ້ສ້າງສັດທັງຫຼາຍນານາຊະນິດ; ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກ ຈຶ່ງສະຖາປະນາ ‘ປຸຣຸສາຣຖະ’ ສີ່ປະການ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ແລະ ໂມກສະ.”

Verse 89

तद्विहीनाजनिरपि जल बुद्बुदवन्मुधा । तस्मादेकोपि संसाध्यः परत्रेह च शर्मणे

ການເກີດທີ່ຂາດສິ່ງນັ້ນກໍເປັນໄຮ້ປະໂຫຍດ ເຫມືອນຟອງນ້ຳເທິງຜິວນ້ຳ. ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຄວາມສະຫງົບທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຄວນພາກພຽນສຳເລັດແມ່ນແຕ່ເປົ້າໝາຍດຽວກໍດີ.

Verse 90

यत्रानुकूल्यं दंपत्योस्त्रिवर्गस्तत्र वर्धते । यदुच्यते पुराविद्भिरिति तत्तथ्यमीक्षितम्

ບ່ອນໃດທີ່ຜົວເມຍມີຄວາມກົງກັນ ແລະເກື້ອກູນກັນ, ບ່ອນນັ້ນ ‘ຕຣິວັກ’—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ—ຈະເຈີຣິນ. ສິ່ງທີ່ນັກປັນຍາໂບຮານເຄີຍກ່າວ ໄດ້ປະຈັກວ່າເປັນຄວາມຈິງ.

Verse 91

मद्विधाना तु दासीनां शतं तेऽस्तीह मंदिरे । तथापि नितरां प्रेम स्वामिनो मयि दृश्यते

ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນວັງຂອງທ່ານມີນາງຮັບໃຊ້ເຊັ່ນຂ້າເຖິງຮ້ອຍຄົນ; ແຕ່ຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງຂອງນາຍກັບປາກົດຊັດວ່າເອົາໃຈໃສ່ຂ້າເປັນພິເສດ.

Verse 92

तव दास्यपि भोगाढ्या किमुतांकस्थलीचरी । तत्राप्यनन्यसंपत्तिस्तत्र स्वाधीनभर्तृता

ແມ່ນແຕ່ນາງຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານກໍຢູ່ໃນຄວາມສຸກສະບາຍ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເທິງຕັກຂອງທ່ານຈະເທົ່າໃດ! ແຕ່ທີ່ນັ້ນກໍຍັງມີຊັບອັນເອກະລັກ: ຜົວຜູ້ສັດຊື່ ແລະຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 93

विपश्चित्संचयेदर्थानिष्टापूर्ताय कर्मणे । तपोर्थमायुर्निर्विघ्नं दारांश्चापत्यलब्धये

ຜູ້ມີປັນຍາພຶງສະສົມຊັບເພື່ອການບູຊາຍັຊະນະ ແລະກິດອິດຕະ-ປູຣຕະ (ທານ ແລະກຸສົນສາທາລະນະ); ພຶງປາຖະໜາອາຍຸທີ່ບໍ່ມີອຸປະສັກເພື່ອຕະບະ; ແລະພຶງຮັບພັນລະຍາເພື່ອໄດ້ບຸດຫຼານ.

Verse 94

तवैतत्सर्वमस्तीह विश्वेशानुग्रहात्प्रिय । पूरणीयोऽभिलाषो मे यदि तद्वचम्यहं शृणु

ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງ ວິສເວສະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ) ສິ່ງທັງປວງນີ້ກໍເປັນຂອງທ່ານຢູ່ນີ້ແລ້ວ; ແຕ່ຍັງມີຄວາມປາຖະໜາໜຶ່ງຂອງຂ້າທີ່ຕ້ອງໃຫ້ສຳເລັດ. ຖ້າທ່ານເຫັນດີ ຈົ່ງຟັງຄຳຂ້າ.

Verse 95

तूर्णं प्रहिणु मां नाथ विश्वनाथपुरीं प्रति । प्राणाः प्रयाता प्रागेव वपुः शेषास्मि केवलम्

ໂອ້ ນາຖ, ຈົ່ງສົ່ງຂ້າໄປຫາ ວິສະວະນາຖະປູຣີ (ກາສີ) ໂດຍໄວ. ປານດັ່ງວ່າລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງຂ້າໄດ້ຈາກໄປກ່ອນແລ້ວ; ເຫຼືອແຕ່ກາຍນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 96

माल्यकेतुः कलावत्या इत्याकर्ण्य वचः स्फुटम् । क्षणं विचार्य स्वहृदि राजा प्रोवाच तां प्रियाम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນແຈ້ງຊັດຂອງ ກະລາວະຕີ ພະຣາຊາ ມາລະເກຕຸ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໃນພຣະຫົວໃຈຊົ່ວຄາວ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ

Verse 97

प्रिये कलावति यदि तव गंतव्यमेव हि । राज्यलक्ष्म्यानया किं मे चलया त्वद्विहीनया

“ໂອ້ ກະລາວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຖ້າເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງໄປແທ້ ລາຊະລັກສະມີອັນຜັນຜວນນີ້ຈະມີຄ່າອັນໃດແກ່ຂ້າ ເມື່ອຂາດເຈົ້າ”

Verse 98

न राज्यं राज्यमित्याहू राज्यश्रीः प्रेयसी ध्रुवम् । सप्तांगमपि तद्राज्यं तया हीनं तृणायते

“ເຂົາກ່າວກັນວ່າ ອານາຈັກບໍ່ແມ່ນ ‘ອານາຈັກ’ ຢ່າງແທ້; ສິຣີແຫ່ງອໍານາດກະສັດນັ້ນແທ້ຈິງຄືນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ແມ່ນແຕ່ລັດທີ່ຄົບອົງປະກອບເຈັດປະການ ຖ້າຂາດນາງ ກໍກາຍເປັນຫຍ້າໄຮ້ຄ່າ”

Verse 99

निःसपत्नं कृतं राज्यं भुक्त्वा भोगान्निरंतरम् । हृषीकार्थाः कृतार्थाश्च विधृता आधृतिः प्रिये

“ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ອານາຈັກນີ້ປອດຈາກຄູ່ແຂ່ງ ແລະໄດ້ເສວຍສຸກບໍ່ຂາດສາຍ; ອິນທຣີຍະທັງຫມົດອີ່ມເຕັມ ແລະຄວາມພໍໃຈກໍດໍາລົງຢູ່”

Verse 100

अपत्यान्यपि जातानि किं कर्तव्यमिहास्ति मे । अवश्यमेव गंतव्याऽवाभ्यां वाराणसी पुरी

“ລູກຫຼານກໍເກີດແລ້ວ; ທີ່ນີ້ຂ້າຍັງມີໜ້າທີ່ອັນໃດເຫຼືອອີກ? ແນ່ນອນ ພວກເຮົາທັງສອງຈະຕ້ອງໄປສູ່ນະຄອນວາຣານະສີ”

Verse 110

अथ प्रातः समुत्थाय कृत्वा शौचाचमक्रियाम् । राज्ञ्या विनिर्दिष्टपथा ज्ञानवापीं नृपो ययौ

ແລ້ວໃນຍາມເຊົ້າ ກະສັດຕື່ນຂຶ້ນ ຊໍາລະກາຍ ແລະ ປະກອບພິທີອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ໍາບໍລິສຸດ) ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະມະເຫສີຊີ້ນໍາ ຈຶ່ງໄປຫາ ຍານະວາປີ (Jñānavāpī)។

Verse 120

तावद्विमानमापन्नं सक्वणत्किंकिणीगणम् । पश्यतां सर्वलोकानां चन्द्रमौलिरथोरथात्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງຊາວໂລກທັງປວງ ວິມານທິບກໍມາຮອດ ມີສຽງກະດິ່ງນ້ອຍໆດັງກັງວານເປັນພວງ ແລະ ຈັນທຣະເມົາລີ—ພຣະສິວະຜູ້ທຣົງຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ—ປາກົດອອກຈາກລົດສົງຄາມ।

Verse 127

पठित्वा पाठयित्वा वा श्रुत्वा वा श्रद्धयान्वितः । ज्ञानवाप्याः शुभाख्यानं शिवलोके महीयते

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ອ່ານເອງ ໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ຟັງ ນິທານອັນເປັນມົງຄຸນແຫ່ງ ຍານະວາປີ (Jñānavāpī) ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນ ສິວະໂລກ (Śivaloka)។