Adhyaya 33

Verse 1

अगस्त्य उवाच । स्कंदज्ञानोदतीर्थस्य माहात्म्यं वद सांप्रतम् । ज्ञानवापीं प्रशंसंति यतः स्वर्गौकसोप्यलम्

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ຈົ່ງເລົ່າມະຫິມາແຫ່ງ ສະກັນດະ-ຍາໂນດາ ຕີຣະຖະ. ເພາະວ່າ ຍານະວາປີ ຖືກສັນລະເສີນຢ່າງສູງ ຈົນແມ່ນຜູ້ຢູ່ສະຫວັນກໍຍັງສັນລະເສີນ.

Verse 2

स्कंद उवाच । घटोद्भव महाप्राज्ञ शृणु पापप्रणोदिनीम् । ज्ञानवाप्याः समुत्पत्तिं कथ्यमानां मयाधुना

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນັກບວດຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ຈົ່ງຟັງ; ບັດນີ້ເຮົາຈະເລົ່າກໍ່ກຳເນີດຂອງ ຍານະວາປີ ອັນຂັບໄລ່ບາບ.

Verse 3

अनादिसिद्धे संसारे पुरा देवयुगे मुने । प्राप्तः कुतश्चिदीशानश्चरन्स्वैरमितस्ततः

ໂອ ມຸນີ, ໃນໂລກສັງສານອັນບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະຕັ້ງມັ່ນມາແຕ່ເດີມ, ໃນຍຸກເທວະອັນໂບຮານ, ອີສານະໄດ້ມາຈາກບ່ອນໃດບໍ່ຮູ້ ແລ້ວທ່ອງທ່ຽວຢ່າງເສຣີໄປມາ.

Verse 4

न वर्षंति यदाभ्राणि न प्रावर्तंत निम्रगाः । जलाभिलाषो न यदा स्नानपानादि कर्मणि

ເມື່ອເມກບໍ່ຕົກຝົນ ແລະແມ່ນ້ຳຢຸດໄຫຼ; ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ນ້ຳ ສຳລັບການອາບນ້ຳ ແລະດື່ມນ້ຳກໍຫາຍໄປ—ເມື່ອນັ້ນໂລກຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ.

Verse 5

क्षारस्वादूदयोरेव यदासीज्जलदर्शनम् । प्रथिव्यां नरसंचारे वतर्माने क्वचित्क्वचित्

ເມື່ອໃນແຜ່ນດິນ ທ່າມກາງການພະເນຈອນຂອງຜູ້ຄົນ ເຫັນນ້ຳໄດ້ພຽງບາງແຫ່ງບາງທີ—ແລະຍັງເປັນແຕ່ນ້ຳເຄັມຫຼືນ້ຳຈືດ—ຄວາມຂາດແຄນນ້ຳຈຶ່ງປາກົດຊັດ.

Verse 6

निर्वाणकमलाक्षेत्रं श्रीमदानंदकाननम् । महाश्मशानं सर्वेषां बीजानां परमूषरम्

ນີ້ແມ່ນທົ່ງດອກບົວແຫ່ງນິຣວານ, ເປັນປ່າແຫ່ງອານັນດະອັນສະຫງ່າງາມ; ເປັນມະຫາສະມະສານຂອງທຸກຜູ້, ທີ່ເມັດພັນແຫ່ງກັມທັງປວງກາຍເປັນດິນກັນດານສູງສຸດ ບໍ່ອາດງອກໄດ້.

Verse 7

महाशयनसुप्तानां जंतूनां प्रतिबोधकम् । संसारसागरावर्त पतज्जंतुतरंडकम्

ມັນປຸກສັດທັງຫຼາຍຜູ້ນອນຫຼັບຢູ່ເທິງຕຽງໃຫຍ່ (ແຫ່ງອະວິຊາ); ເປັນແພຊີວິດໃຫ້ແກ່ສັດຜູ້ຕົກລົງໃນກະແສວົງວຽນຂອງທະເລສັງສາຣ.

Verse 8

यातायातातिसंखिन्न जंतुविश्राममंडपम । अनेकजन्मगुणित कर्मसूत्रच्छिदाक्षुरम्

ເປັນສາລາພັກຜ່ອນໃຫ້ແກ່ສັດຜູ້ເຫນື່ອຍລ້າຈາກການໄປມາບໍ່ຢຸດ; ເປັນຄົມມີດອັນແຫຼມຄົມທີ່ຕັດຂາດເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງກັມ ທີ່ຖັກທໍຜ່ານຫຼາຍຊາດກຳເນີດ.

Verse 9

सच्चिदानंदनिलयं परब्रह्मरसायनम् । सुखसंतानजनकं मोक्षसाधनसिद्धिदम्

ນີ້ແມ່ນທີ່ສະຖິດແຫ່ງ ສັດ-ຈິດ-ອານັນດະ ເປັນນ້ຳອະມຣິດແຫ່ງ ປະຣະພຣະຫມັນ; ກໍ່ໃຫ້ເກີດສາຍສຸກອັນບໍ່ຂາດ ແລະປະທານຄວາມສຳເລັດແຫ່ງສາທະນະເພື່ອໂມກສະ।

Verse 10

प्रविश्य क्षेत्रमेतत्स ईशानो जटिलस्तदा । लसत्त्रिशूलविमलरश्मिजालसमाकुलः

ແລ້ວພຣະອີຊານ ຜູ້ມີຊະຕາຜົມພັນ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຂດສັກສິດນີ້; ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຂ່າຍລັດສະໝີບໍລິສຸດທີ່ວາບວັບອອກຈາກຕຣິສູລອັນສະຫວ່າງຂອງພຣະອົງ।

Verse 11

आलुलोके महालिंगं वैकुंठपरमेष्ठिनोः । महाहमहमिकायां प्रादुरास यदादितः

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ ມະຫາລິງຄະ ອັນເຄີຍປາກົດຂຶ້ນແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ໃນການປະລະກັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງແຫ່ງ ‘ຂ້ອຍ, ຂ້ອຍ’ (ອະຫັງກາຣ) ລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄວກຸນຖະ ແລະ ປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ)។

Verse 12

ज्योतिर्मयीभिर्मालाभिः परितः परिवेष्टितम् । वृंदैर्वृंदारकर्षीणां गणानां च निरंतरम्

ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານດ້ວຍພວງມາລາອັນເປັນແສງ; ແລະມີຫມູ່ເທວະດາພ້ອມທັງກະນະຂອງພຣະສິວະມາປະຄອງຮັບໃຊ້ຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 13

सिद्धानां योगिनां स्तोमैरर्च्यमानं निरंतरम् । गीयमानं च गंधर्वैः स्तूयमानं च चारणैः

ມັນຖືກບູຊາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍໂດຍຫມູ່ສິດທະ ແລະ ໂຍຄີຈຳນວນຫຼາຍ; ຖືກຂັບຮ້ອງໂດຍຄັນທັຣວະ ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍຈາຣະນະຢູ່ເນືອງນິດ।

Verse 14

अंगहारैरप्सरोभिः सेव्यमानमनेकधा । नीराज्यमानं सततं नागीभिर्मणिदीपकैः

ມັນຖືກຮັບໃຊ້ດ້ວຍຫຼາຍວິທີໂດຍອັບສະຣາ ຜ່ານທ່າຟ້ອນອັງຄະຫາຣອັນອ່ອນຊ້ອຍ; ແລະນາກີກໍ່ເຮັດນີຣາຊະນາບູຊາຢູ່ເສມອ ດ້ວຍປະທີບມະນີດຸຈເພັດພອຍ.

Verse 15

विद्याधरीकिन्नरीभिस्त्रिकालं कृतमंडनम् । अमरीचमरीराजि वीज्यमानमितस्ततः

ວິດຍາທາຣີ ແລະ ກິນນະຣີ ປະດັບຕົວໃຫ້ສາມເວລາທຸກມື້; ແລະມັນຖືກພັດຈາກທຸກດ້ານໂດຍຂະບວນນາງຟ້າຜູ້ສ່ອງປະກາຍ ດ້ວຍພັດຊາມະຣາອັນວິບວັບ.

Verse 16

अस्येशानस्य तल्लिंगं दृष्ट्वेच्छेत्यभवत्तदा । स्नपयामि महल्लिंगं कलशैः शीतलैर्जलैः

ເມື່ອເຫັນລິງຄະຂອງອີສານນັ້ນ ຄວາມປາຖະໜາກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີວ່າ: “ຂ້າຈະສະນະປະຍາມິ ອາບສົງມະຫາລິງຄະນີ້ ດ້ວຍກະລະສະທີ່ເຕັມນ້ຳເຢັນ.”

Verse 17

चखान च त्रिशूलेन दक्षिणाशोपकंठतः । कुंडं प्रचंडवेगेन रुद्रोरुद्रवपुर्धरः

ແລ້ວຣຸດຣະ—ຜູ້ຖືຮູບຣຸດຣະອັນດຸຮ້າຍ—ໄດ້ໃຊ້ຕຣິຊູລຂຸດກຸນຑະຢູ່ຂ້າງທິດໃຕ້ ດ້ວຍແຮງອັນກ້າຫານຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

Verse 18

पृथिव्यावरणांभांसि निष्क्रांतानि तदा मुने । भूप्रमाणाद्दशगुणैर्यैरियं वसुधावृता

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ນ້ຳທີ່ຫໍ້ລ້ອມແຜ່ນດິນໄດ້ພຸ່ງທະລຸອອກມາ—ນ້ຳນັ້ນເປັນຜູ້ຫໍ້ລ້ອມໂລກນີ້ ມີປະລິມານເກີນຂະໜາດແຜ່ນດິນເຖິງສິບເທົ່າ.

Verse 19

तैर्जलैः स्नापयांचक्रे त्वत्स्पृष्टैरन्यदेहिभिः । तुषारैर्जाड्यविधुरैर्जंजपूकौघहारिभिः

ດ້ວຍນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີສົງ—ນ້ຳທີ່ສັດມີກາຍອື່ນໆ ບໍ່ອາດແຕະຕ້ອງ; ແຕ່ເມື່ອຖືກພຣະອົງສຳຜັດ ກໍເຫມືອນນ້ຳຄ້າງເຢັນ ຂັບຄວາມທຶບຊາ ແລະໄລ່ຝູງຍຸງໃຫ້ຫາຍໄປ।

Verse 20

सन्मनोभिरिवात्यच्छैरनच्छैर्व्योमवर्त्मवत् । ज्योत्स्नावदुज्ज्वलच्छायैः पावनैः शंभुनामवत्

ນ້ຳນັ້ນໃສບໍ່ມີມົນທິນ—ດັ່ງໃຈອັນດີງາມ; ບໍ່ດ່າງດຳດັ່ງທາງແຫ່ງນະພາ; ສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນ ແລະຊຳລະບາບດັ່ງນາມຂອງພຣະສຳພູ

Verse 21

पीयूषवत्स्वादुतरैः सुखस्पर्शैर्गवांगवत् । निष्पापधीवद्गंभीरैस्तरलैः पापिशर्मवत्

ຫວານກວ່ານ້ຳອະມຣິຕ ແລະສຳຜັດແລ້ວສຸກສະບາຍ—ດັ່ງອະໄວຍະວະຂອງງົວ; ລຶກດັ່ງປັນຍາບໍ່ມີບາບ ແລະໄຫຼອ່ອນໂຍນ—ປະທານຄວາມສະບາຍແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ

Verse 22

विजिताब्जमहागंधैः पाटलामोदमोदिभिः । अदृष्टपूर्वलोकानां मनोनयनहारिभिः

ກິ່ນຫອມຂອງມັນເຫນືອກວ່າກິ່ນຫອມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງດອກບົວ ເພີ່ມຄວາມຊື່ນບານດ້ວຍກິ່ນດອກປາຏະລາ; ຊັກນຳໃຈແລະສາຍຕາຂອງໂລກທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນອັດສະຈັນເຊັ່ນນີ້ມາກ່ອນ

Verse 23

अज्ञानतापसंतप्त प्राणिप्राणैकरक्षिभिः । पंचामृतानां कलशैः स्नपनातिफलप्रदैः

ດ້ວຍໝໍ້ແຫ່ງປັນຈາມຣິຕ—ຜູ້ປົກປ້ອງລົມຫາຍໃຈຂອງສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກໄຟແຫ່ງອະວິຊາເຜົາ—ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີສົງ ອັນໃຫ້ຜົນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫນືອປະມານ

Verse 24

श्रद्धोपस्पर्शि दृदयलिंग त्रितयहेतुभिः । अज्ञानतिमिरार्काभैर्ज्ञानदान निदायकैः

ດ້ວຍກຳອັນຖືກສຳຜັດໂດຍສັດທາ—ເປັນເຫດແຫ່ງເຄື່ອງໝາຍສາມປະການໃນການບູຊາອັນສັກສິດ—ແລະດ້ວຍທານແຫ່ງຍານອັນສ່ອງໄສດຸດຕາເວັນ ຂັບໄລ່ຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາ,

Verse 25

विश्वभर्तुरुमास्पर्शसुखातिसुखकारिभिः । महावभृथसुस्नान महाशुद्धिविधायिभिः

—ດ້ວຍກຳທີ່ປະທານຄວາມສຸກສູງສຸດ ດ້ວຍການສຳຜັດຂອງອຸມາແດ່ພຣະຜູ້ອຸ້ມຊູໂລກ, ແລະດ້ວຍການອາບນ້ຳອະວະພຶດະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອັນປະເສີດ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດອັນໃຫຍ່—

Verse 26

सहस्रधारैः कलशैः स ईशानो घटोद्भव । सहस्रकृत्वः स्नपयामास संहृष्टमानसः

ແລ້ວອີສານະ, ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້ (ອະກັດສະຕະ), ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ, ໄດ້ອາບສະນົມ (ພຣະອົງ) ຊ້ຳໆ—ຖືກວ່າພັນເທື່ອ—ດ້ວຍຄະລະຊະທີ່ໄຫຼເປັນພັນສາຍ

Verse 27

ततः प्रसन्नो भगवान्विश्वात्मा विश्वलोचनः । तमुवाच तदेशानं रुद्रं रुद्रवपुर्धरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ—ອາດມັນແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ມີນະຕາເຫັນທົ່ວໂລກ—ຊົມຊື່ນພໍພຣະໄທ ແລ້ວຕັດກັບອີສານະນັ້ນ, ກັບຣຸດຣະຜູ້ຖືຮູບແຫ່ງຣຸດຣະເອງ

Verse 28

तव प्रसन्नोस्मीशान कर्मणानेन सुव्रत । गुरुणानन्यपूर्वेण ममातिप्रीतिकारिणा

“ໂອ ອີສານະ, ດ້ວຍກຳນີ້ ເຮົາພໍພຣະໄທໃນເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນປະເສີດ; ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດຸດຄຸຣຸ—ບໍ່ເຄີຍມີກ່ອນ—ເຈົ້າໄດ້ນຳຄວາມປິຕິຢ່າງຍິ່ງມາໃຫ້ເຮົາ.”

Verse 29

ततस्त्वं जटिलेशान वरं ब्रूहि तपोधन । अदेयं न तवास्त्यद्य महोद्यमपरायण

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ອີຊານະຜູ້ມີຜົມຊະຕາ ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ປາດຖະໜາ ໂອ ຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ! ມື້ນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດ “ບໍ່ຄວນໃຫ້” ແກ່ເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນຄວາມພາກພຽນອັນໃຫຍ່.

Verse 30

ईशान उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश वरयोग्योस्म्यहं यदि । तदेतदतुलं तीर्थं तव नाम्नास्तु शंकर

ອີຊານະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ ແລະຖ້າຂ້າພະອົງສົມຄວນແກ່ພອນ ຂໍໃຫ້ຕີຣະຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ ມີນາມຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ໂອ ສັງກະຣະ.”

Verse 31

विश्वेश्वर उवाच । त्रिलोक्यां यानि तीर्थानि भूर्भुवःस्वः स्थितान्यपि । तेभ्योखिलेभ्यस्तीर्थेभ्यः शिवतीर्थमिदं परम्

ວິສເວສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຕີຣະຖະທັງຫມົດໃນໄຕໂລກ—ໃນພື້ນດິນ ໃນໂລກກາງ ແລະໃນສະຫວັນ—ເໜືອກວ່າຕີຣະຖະທັງປວງ ຕີຣະຖະແຫ່ງພຣະສິວະນີ້ເປັນສູງສຸດ.”

Verse 32

शिवज्ञानमिति ब्रूयुः शिवशब्दार्थचिंतकाः । तच्च ज्ञानं द्रवीभूतमिह मे महिमोदयात्

ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາຄວາມໝາຍຂອງຄໍາວ່າ “ສິວະ” ຍ່ອມເອີ້ນວ່າ “ສິວະ-ຍານ”. ແລະຍານນັ້ນເອງ ໂດຍການອຸບັດຂຶ້ນແຫ່ງພຣະສະຫງ່າລາສີຂອງເຮົາ ທີ່ນີ້ ປານດັ່ງລະລາຍເປັນການປະຈັກຊັດແບບໄຫຼລື່ນ.

Verse 33

अतो ज्ञानोद नामैतत्तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । अस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते

ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະຖະນີ້ຈຶ່ງມີນາມວ່າ “ຍາໂນດາ” ແມ່ນ “ການຜຸດພຸ່ງແຫ່ງຍານ” ແລະໂດງດັງໃນໄຕໂລກ. ແຕ່ພຽງເຫັນມັນເທົ່ານັ້ນ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 34

ज्ञानोदतीर्थसंस्पर्शादश्वमेधफलं लभेत् । स्पर्शनाचमनाभ्यां च राजसूयाश्वमेधयोः

ພຽງແຕ່ໄດ້ສຳຜັດທ່ານ້ຳສັກສິດນາມ «ຍາໂນດາ» ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການປະກອບອັສວເມທະຍັດ. ແລະດ້ວຍການສຳຜັດພ້ອມທັງເຮັດອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳສັກສິດ) ຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັສວເມທະທັງສອງ

Verse 35

फल्गुतीर्थे नरः स्नात्वा संतर्प्य च पितामहान् । यत्फलं समवाप्नोति तदत्र श्राद्धकर्मणा

ບຸນຜົນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳທີ່ ຟັລກຸ ຕີຣະຖະ ແລະການບຳລຸງບັນພະບຸລຸດໃຫ້ອິ່ມໃຈ ບຸນຜົນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ທີ່ນີ້ ໂດຍການປະກອບພິທີສຣາດທະ

Verse 36

गुरुपुष्यासिताष्टम्यां व्यतीपातो यदा भवेत् । तदात्र श्राद्धकरणाद्गयाकोटिगुणं भवेत्

ເມື່ອໂຍຄະ “ວະຕີປາຕະ” ເກີດຂຶ້ນໃນວັນອັສຕະມີຂ້າງແຮມ ພາຍໃຕ້ກຸຣຸ (ພຶຫັດສະບໍດີ) ແລະນັກສັດຕະຣາປຸສຍະ ການເຮັດສຣາດທະທີ່ນີ້ ຈະໃຫ້ຜົນບຸນເກີນກວ່າຄຸນແຫ່ງຄະຍາເປັນໂກຕິເທົ່າ

Verse 37

यत्फलं समवाप्नोति पितॄन्संतर्प्य पुष्करे । तत्फलं कोटिगुणितं ज्ञानतीर्थे तिलोदकैः

ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດອິ່ມໃຈທີ່ ປຸສກະຣະ ບຸນຜົນນັ້ນເອງ ເມື່ອອຸທິດດ້ວຍນ້ຳງາ (ຕິລະ-ອຸທະກະ) ທີ່ ຍານະຕີຣະຖະ ຈະເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ

Verse 38

सन्निहत्यां कुरुक्षेत्रे तमोग्रस्ते विवस्वति । यत्फलं पिंडदानेन तज्ज्ञानोदे दिने दिने

ທີ່ ກຸຣຸກເສດຕຣະ ໃນການ “ສັນນິຫັດຕະຍາ” ເມື່ອພຣະອາທິດຖືກຄວາມມືດຄອບງຳ (ຄຣາສ) ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນຑະ ບຸນຜົນນັ້ນເອງ ຍ່ອມໄດ້ທີ່ ຍາໂນດາ ທຸກມື້ທຸກວັນ

Verse 39

पिंडनिर्वपणं येषां ज्ञानतीर्थे सुतैः कृतम् । मोदंते शिवलोके ते यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດທີ່ບຸດໄດ້ຖວາຍປິນດະທີ່ ຍານະຕີຣຖະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກພຣະສິວະ ຈົນກວ່າມະຫາປຣະລະຍະຈະມາເຖິງ।

Verse 40

अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुपवासी नरोत्तमः । प्रातः स्नात्वाथ पीतांभस्त्वंतर्लिंगमयो भवेत्

ໃນວັນທີ 8 ແລະ ວັນທີ 14 ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດພຶງຖືອຸປະວາສ. ອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າແລ້ວດື່ມນ້ຳນັ້ນ ຈິດພາຍໃນຈະເປັນລິງຄະມະຍ—ເປັນພຣະສິວະມະຍ।

Verse 41

एकादश्यामुपोष्यात्र प्राश्नाति चुलुकत्रयम् । हृदये तस्य जायंते त्रीणि लिंगान्यसंशयम्

ຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນວັນເອກາດະສີ ພຶງຖືອຸປະວາສ ແລ້ວຈິບນ້ຳສາມອຸ້ງມື. ໃນດວງໃຈຂອງຜູ້ນັ້ນ ລິງຄະສາມອົງຈະເກີດຂຶ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 42

ईशानतीर्थे यः स्नात्वा विशेषात्सोमवासरे । संतर्प्य देवर्षि पितॄन्दत्त्वा दानम स्वशक्तितः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ອີສານະຕີຣຖະ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈັນ—ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ເທວະ ຣິສີ ແລະ ປິຕຣະ ພ້ອມທັງໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ,

Verse 43

ततः समर्च्य श्रीलिंगं महासंभारविस्तरैः । अत्रापि दत्त्वा नानार्थान्कृतकृत्योभवेन्नरः

ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງບູຊາ ສຣີລິງຄະ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍເຄື່ອງສັກກາລະອັນຫຼາກຫຼາຍແລະພິທີອັນພິສະດານ ແລ້ວຍັງໃຫ້ທານນານາປະການ ບຸກຄົນນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ສຳເລັດສົມບູນ—ກິດທີ່ຄວນເຮັດໄດ້ເຮັດແລ້ວ।

Verse 44

उपास्य संध्यां ज्ञानोदे यत्पापं काललोपजम् । क्षणेन तदपाकृत्य ज्ञानवाञ्जायते द्विजः

ເມື່ອບຳເນີນສັນທະຍາອຸປາສະນາ ທີ່ ຍາໂນດາ ບາບທີ່ເກີດຈາກການລະເລີຍເວລາອັນຄວນ ຈະຖືກກຳຈັດໃນພິບຕາ ແລະ ດວິຊະຈະໄດ້ຮັບປັນຍາແທ້।

Verse 45

शिवतीर्थमिदं प्रोक्तं ज्ञानतीर्थमिदं शुभम् । तारकाख्यमिदं तीर्थं मोक्षतीर्थमिदं धुवम्

ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ສິວະ-ຕີຣຖະ; ສະຖານມົງຄຸນນີ້ເປັນຕີຣຖະແຫ່ງຍານ ຕີຣຖະນີ້ມີນາມລືຊາ ‘ຕາຣະກະ’ ແລະເປັນຕີຣຖະປະທານໂມກສະແນ່ນອນ।

Verse 46

स्मरणादपि पापौघो ज्ञानोदस्य क्षयेद्ध्रुवम् । दर्शनात्स्पर्शनात्स्नानात्पानाद्धर्मादिसंभवः

ແມ່ນແຕ່ພຽງລະນຶກເຖິງ ຍາໂນດາ ກະແສບາບອັນຫຼາຍກໍຈະສິ້ນໄປແນ່ນອນ। ດ້ວຍການເຫັນ ການແຕະຕ້ອງ ການອາບນ້ຳ ແລະການດື່ມນ້ຳທີ່ນັ້ນ ທຳມະ ແລະຜົນມົງຄຸນອື່ນໆ ຈະເກີດຂຶ້ນ।

Verse 47

डाकिनीशाकिनी भूतप्रेतवेतालराक्षसाः । ग्रहाः कूष्मांडझोटिंगाः कालकर्णी शिशुग्रहाः

ດາກິນີ ແລະ ຊາກິນີ; ພູຕ ເປຣຕ ເວຕາລ ແລະ ຣາກສະສ; ກຣະຫະອັນຮ້າຍ; ກູສະມານຑະ ແລະ ໂຊຕິງກະ; ກາລະການນີ ແລະ ວິນຍານຈັບເດັກ—

Verse 48

ज्वरापस्मारविस्फोटद्वितीयकचतुर्थकाः । सर्वे प्रशममायांति शिवर्तार्थजलेक्षणात्

ໄຂ້, ອະປະສະມາຣ (ລົມຊັກ), ໂຣກຜື່ນພອງ, ແລະໄຂ້ທີ່ກັບຄືນໃນວັນທີ 2 ແລະ ວັນທີ 4—ທັງໝົດນີ້ສົງບລົງເມື່ອໄດ້ເຫັນນ້ຳແຫ່ງ ສິວະຣະຕາຣຖະ।

Verse 49

ज्ञानोदतीर्थपानीयैर्लिंगं यः स्नापयेत्सुधीः । सर्वतीर्थोदकैस्तेन ध्रुवं संस्नापितं भवेत्

ຜູ້ສັດທາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ໃດນຳນ້ຳແຫ່ງຕີຣຖະ «ຍານໂນດາ» ອາບສົງພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນເທົ່າກັບໄດ້ອາບສົງດ້ວຍນ້ຳຈາກຕີຣຖະທັງປວງ

Verse 50

ज्ञानरूपोह मेवात्र द्रवमूर्तिं विधाय च । जाड्यविध्वंसनं कुर्यां कुर्यां ज्ञानोपदेशनम्

“ເຮົາເອງແມ່ນສະພາວະແຫ່ງຍານ; ຢູ່ນີ້ເຮົາຈະຮັບຮູບເປັນນ້ຳ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມທຶບທື່ນ ແລະປະທານອຸປະເທດແຫ່ງຍານແທ້”

Verse 51

इति दत्त्वा वराञ्छंभुस्तत्रैवांतरधीयत । कृतकृत्यमिवात्मानं सोप्यमंस्तत्रिशूलभृत्

ເມື່ອປະທານພອນດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະສັມພູກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ຜູ້ຖືຕຣິສູລະຄິດວ່າຕົນເອງປານດັ່ງໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດແລ້ວ

Verse 52

ईशानो जटिलो रुद्रस्तत्प्राश्य परमोदकम् । अवाप्तवान्परं ज्ञानं येन निर्वृतिमाप्तवान्

ອີສານະ—ຣຸທຣະຜູ້ມີຊະຕາ—ເມື່ອດື່ມນ້ຳອັນສູງສຸດນັ້ນແລ້ວ ກໍໄດ້ບັນລຸຍານສູງສຸດ ແລະດ້ວຍຍານນັ້ນຈຶ່ງເຖິງຄວາມສະຫງົບເກສົມຢ່າງສົມບູນ

Verse 53

स्कंद उवाच । कलशोद्भव चित्रार्थमितिहासं पुरातनम् । ज्ञानवाप्यां हि यद्वृत्तं तदाख्यामि निशामय

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ກະລະໂສດພະວະ ຈົ່ງຟັງ. ເຮົາຈະເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ອັນນ່າພິສົດ—ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ ຍານະວາປີ ບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຍານ”

Verse 54

हरिस्वामीति विख्यातः काश्यामासीद्विजः पुरा । तस्यैका तनया जाता रूपेणाऽप्रतिमा भुवि

ໃນການເກົ່າແກ່ ທີ່ນະຄອນກາສີ ມີພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ມີນາມວ່າ “ຫຣິສວາມິນ” ມີຊື່ສຽງ. ທ່ານມີທິດາພຽງຜູ້ດຽວ ຜູ້ມີຄວາມງາມໃນໂລກບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ.

Verse 55

न समा शीलसंपत्त्या तस्या काचन भूतले । कलाकलापकुशला स्वरेणजितकोकिला

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີຍິງໃດເທົ່າທຽມນາງໃນທຣັບແຫ່ງຄຸນທຳ. ນາງຊໍານານໃນສິລະປະທັງປວງ ແລະຄວາມຫວານແຫ່ງສຽງນາງ ຍັງຊະນະນົກກຸກິລາ.

Verse 56

न नारी तादृगस्तीह ना भरी किन्नरी न च । विद्याधरी न नो नागी गंधर्वी नासुरी न च

ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ມີຍິງໃດດັ່ງນາງ—ບໍ່ແມ່ນນາງຟ້າ ບໍ່ແມ່ນກິນນະຣີ. ບໍ່ແມ່ນວິທຍາທະຣີ ບໍ່ແມ່ນນາກີ ບໍ່ແມ່ນຄັນທັຣວີ ແມ່ນແຕ່ອະສຸຣີກໍບໍ່ອາດເທົ່າທຽມ.

Verse 57

निर्वाणनरसिंहोयं भक्तनिर्वाणकारणम् । मणिप्रदीपनागोयं महामणिविभूषणः

ນີ້ແມ່ນນຣະສິງຫະຜູ້ປະທານໂມກສະ—ເປັນເຫດແຫ່ງນິຣວານຂອງພວກພັກຕະ. ນີ້ແມ່ນນາກຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງປະທີບມະນີ ປະດັບດ້ວຍມະຫາມະນີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 58

तदास्य शरणं यातो मन्ये दर्शभयाच्छशी । दिवापि न त्यजेत्तां तु त्रस्तश्चंडमरीचितः

ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ດວງຈັນກໍຍັງໄດ້ໄປພຶ່ງພານາງ ເພາະຢ້ານວ່າຈະຖືກນາງກົດຮັດດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງ. ແມ່ນແຕ່ກາງວັນກໍບໍ່ລະຈາກນາງ ເພາະຫວາດກົວຕໍ່ຮັງສີອັນແຮງກ້າຂອງຕາເວັນ.

Verse 59

तद्भ्रूर्भ्रमरराजीव गंडपत्रलतांतरे । उदंचन्न्यंचदुड्डीन गतेरभ्यासभाजिनी

ຄິ້ວຂອງນາງ—ດຸດພະມອນຮາຊາ—ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ກາງໃບເຄືອຂອງແກ້ມ ຍົກຂຶ້ນແລ້ວຫຼຸດລົງ ດັ່ງກຳລັງຝຶກສິລະປະການບິນອັນວ່ອງໄວ।

Verse 60

तच्चारुलोचनक्षेत्रे विचरंतौ च खंजनौ । सदैव शारदीं प्रीतिं निर्विशेते निजेच्छया

ໃນທົ່ງແຫ່ງດວງຕາອັນງາມຂອງນາງ ຄູ່ນົກຂັນຊະນະດັ່ງຈະທ່ອງໄປມາ; ແລະດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ ພວກມັນເຂົ້າສູ່ຄວາມປິຕິແຫ່ງລະດູສາຣະທຢູ່ເສມອ।

Verse 61

सुदत्या रदनश्रेणी छेदेषु विषमेषुणा । विहिता कांचनी रेखा क्वेंदावेतावती कला

ແຖວຟັນອັນງາມຂອງນາງ—ແມ່ນວ່າມີຊ່ອງແບ່ງບໍ່ເທົ່າກັນ—ກໍດູຄືມີເສັ້ນຄຳຖືກຂີດໄວ້ໂດຍລູກສອນອັນແຫຼມ. ດວງຈັນຈະມີສິລະປະແບບນັ້ນຢູ່ໃສ?

Verse 62

प्रायो मदन भूपाल हर्म्य रत्नांतरे शुभे । जितप्रवालसुच्छाये तस्या रदनवाससी

ໂອ ພະຣາຊາ, ຟັນແລະຮິມຝີປາກຂອງນາງ ດຸດວັງແກ້ວມະນີອັນມົງຄຸນຂອງພຣະກາມະເທວ—ສ່ອງສະຫວ່າງຈາກພາຍໃນ ແລະສີສັນຍັງເຫນືອກວ່າປະກາລັງແດງອັນສົດໃສ।

Verse 63

स्वर्गे मर्त्ये च पाताले नैषा रेखा क्वचित्स्त्रियाम् । तत्कंठरेखात्रितय व्याजेन शपते स्मरः

ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກມະນຸດ ຫຼືໃນປາຕານ ບໍ່ມີສະຕຣີໃດມີເສັ້ນແບບນີ້ເລີຍ. ແລະໂດຍອ້າງເຖິງເສັ້ນສາມເສັ້ນທີ່ຄໍຂອງນາງ ແມ່ນແຕ່ສະມະຣະ (ພຣະກາມະເທວ) ກໍດູຄືຈະສາບານປະຕິຍານ।

Verse 64

शंके चित्त भुवो राज्ञो लसत्पटकुटीद्वयम् । अनर्घ्यरत्नकोशाढ्यं तम्या वक्षोरुहद्वयम्

ຂ້າພະເຈົ້າສົງໄສວ່າ ທີ່ພັກຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງກາມເທບ ຄົງກາຍເປັນສາລາຜ້າສອງຫຼັງທີ່ສ່ອງປະກາຍ—ແມ່ນອົງອົບສອງຂ້າງຂອງນາງ—ຮັ່ງມີດັ່ງຄັງແກ້ວມະນີອັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້।

Verse 65

अनंगभू नियमतोऽदृश्ये मध्ये नतभ्रुवः । रोमालीलक्षिकामूर्ध्वामिव यष्टिं विधिर्व्यधात्

ດ້ວຍການສຳລວມຢ່າງມີລະບຽບ ພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ປັ້ນກາງກາຍຂອງນາງໃຫ້ລະອຽດຈົນເກືອບມອງບໍ່ເຫັນ—ດັ່ງໄມ້ທ່ອນບາງ—ແລະຂີດເສັ້ນຂົນກາຍໄວ້ຂ້າງເທິງ ເຫມືອນເຄື່ອງໝາຍປະທັບ।

Verse 66

तस्या नाभीदरीं प्राप्य कंदर्पोऽनंगता गतः । पुनः प्राप्तुमिवांगानि तप्यते परमं तपः

ເມື່ອເຖິງຮູຮ່ອງນາບີຂອງນາງ ກັນດັຣພະກໍກັບເປັນ ‘ອະນັງຄະ’ ໄຮ້ກາຍອີກຄັ້ງ; ປານດັ່ງຈະກູ້ອວັຍວະຄືນ ຈຶ່ງປະພຶດຕະບະອັນແຮງກ້າທີ່ສຸດ।

Verse 67

गुरुणैतन्नितंबेन महामन्मथ दीक्षया । भुवि के के युवानो न स्वाधीना प्रापितादृशाम्

ດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງສະໂພກອັນກວ້າງນັ້ນ—ປານດັ່ງພິທີດິກສາເຂົ້າສູ່ມະຫາມັນມະຖະ—ໃນໂລກນີ້ຈະມີໜຸ່ມຄົນໃດບໍ່ຖືກນຳໃຫ້ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງທັດສະນະນັ້ນ?

Verse 68

ऊरुस्तंभेन चैतस्याः स्तंभवत्कस्यनो मनः । तस्तंभेन मुने वापि सुवृत्तेन सुवर्तनम्

ດ້ວຍຄວາມແນ່ນຫນາດັ່ງເສົາຂອງຂາອ່ອນນາງ ໃຈຜູ້ໃດຈະບໍ່ຮູ້ສຶກຖືກຕຶງໃຫ້ນິ່ງງັນ? ແມ່ນແຕ່ມຸນີກໍອາດໃຫ້ເສັ້ນທາງອັນໝັ້ນຄົງຂອງຕົນຫວັ່ນໄຫວ ເນື່ອງຈາກ ‘ເສົາ’ ນັ້ນ।

Verse 69

पादांगुष्ठनखज्योतिः प्रभया कस्य न प्रभा । विवेकजनिताऽध्वंसि मुने तस्या मृगीदृशः

ດ້ວຍລັດສະໝີຈາກເລັບນິ້ວໂປ້ຕີນຂອງນາງ ຄວາມສະຫວ່າງຂອງໃຜຈະບໍ່ຖືກກົດກັ້ນ? ໂອ ມຸນີ, ຄວາມແນ່ວແນ່ທີ່ເກີດຈາກວິເວກຂອງນາງຜູ້ມີດວງຕາດຸດກວາງ ຍ່ອມກະຈາຍມົນເສນ່ຫາທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍທັງປວງ.

Verse 70

सा प्रत्यहं ज्ञानवाप्यां स्नायं स्नायं शिवालये । संमार्जनादि कर्माणि कुरुतेऽनन्यमानसा

ນາງອາບນ້ຳທຸກມື້ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ໃນຍານະ-ວາປີ ແລະໃນສິວາລະຍະ ນາງກະທຳກິດບໍລິການເຊັ່ນ ກວາດ ແລະຊຳລະລ້າງ ດ້ວຍໃຈທີ່ອຸທິດບໍ່ແບ່ງປັນ.

Verse 71

तत्पादप्रतिबिंबेषु रेखा शष्पांकुरं चरन् । नान्यद्वनांतरं याति काश्यां यूनां मनोमृगः

ເມື່ອເລັມກິນຫນໍ່ອ່ອນແຫ່ງເສັ້ນລາຍທີ່ເຫັນໃນເງົາສະທ້ອນແຫ່ງພະບາດຂອງນາງ “ກວາງແຫ່ງໃຈ” ຂອງໜຸ່ມໆເມືອງກາສີ ບໍ່ໄປຫາປ່າທາງອື່ນເລີຍ.

Verse 72

तदास्य पंकजं हित्वा यूनां नेत्रालिमालया । न लतांतरमासेवि अप्यामोदप्रसूनयुक्

ເມື່ອລະທິ້ງດອກບົວແຫ່ງໃບໜ້ານາງແລ້ວ ພວງເຜິ້ງຄືດວງຕາຂອງໜຸ່ມໆ ບໍ່ໄດ້ໄປອາໄສເຄືອອື່ນໃດ ແມ່ນແຕ່ເຄືອນັ້ນຈະອຸດົມດ້ວຍດອກຫອມກໍຕາມ.

Verse 73

सुलोचनापि सा कन्या प्रेक्षेतास्यं न कस्यचित् । सुश्रवा अपि सा बाला नादत्ते कस्यचिद्वचः

ແມ່ນແຕ່ນາງມີດວງຕາງາມ ນາງກໍບໍ່ເບິ່ງໜ້າຜູ້ໃດ; ແມ່ນແຕ່ນາງມີຊື່ສຽງດີ ນາງກໍບໍ່ຮັບຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ໃດ—ແມ່ນແຕ່ຄຳສູ່ຂໍຄວາມຮັກ.

Verse 74

सुशीला शीलसंपन्ना रहस्तद्विरहातुरैः । प्रार्थितापि सुरूपाढ्यैर्नाभिलाषं बबंध सा

ສຸຊີລາ ຜູ້ມີຄຸນທຳແລະສີນຈັນດີງາມ ແມ່ນແທ້. ແມ່ນວ່າຊາຍໜຸ່ມຮູບງາມຜູ້ທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມພັດພາກ ຈະມາອ້ອນວອນຢ່າງລັບໆ ນາງກໍບໍ່ໄດ້ຜູກໃຈປາຖະໜາກັບຜູ້ໃດເລີຍ.

Verse 75

धनैस्तस्याजनेतापि युवभिः प्रार्थितो बहु । नाशकत्तां सुलीलां सदातुं शीलोर्जितश्रियम्

ແມ່ນວ່າຊາຍໜຸ່ມຫຼາຍຄົນນຳຊັບສິນມາອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ບິດາຂອງນາງກໍບໍ່ອາດຍົກມອບນາງຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍງາມນັ້ນໃຫ້ໄດ້ ເພາະສະຫງ່າລາສີຂອງນາງເກີດຈາກສີນແລະຄຸນທຳ.

Verse 76

ज्ञानोदतीर्थभजनात्सा सुशीला कुमाग्किा । बहिरंतस्तदाऽद्राक्षीत्सर्वलिंगमयं जगत

ໂດຍການບຳເນົາພະພິທີບູຊາທີ່ ຍານໂນດາ ຕີຣຖະ ນາງສຸຊີລາໄດ້ເຫັນໃນການນັ້ນ—ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ—ວ່າໂລກທັງປວງແຜ່ຊ່ອນດ້ວຍສະພາວະແຫ່ງສິວະລິງຄະ ອັນເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະອົງ.

Verse 77

कदाचिदेकदा तां तु प्रसुप्तां सदनांगणे । मोहितो रूपसंपत्त्या कश्चिद्विद्याधरोऽहरत्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອນາງນອນຫຼັບຢູ່ໃນລານເຮືອນ ວິດຍາທະຣະຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຫຼົງໃນຄວາມງາມຂອງນາງ ກໍໄດ້ອຸ້ມນາງໄປ.

Verse 78

व्योमवर्त्मनितां रात्रौ यावन्मलयपर्वतम् । स निनीषति तावच्च विद्युन्माली समागतः

ເມື່ອລາວພານາງໄປໃນຍາມຄ່ຳຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ ໝາຍຈະນຳໄປຮອດພູມະລະຍະ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວິດຍຸນມາລີກໍມາຮອດ.

Verse 79

राक्षसो भीषणवपुः कपालकृतकुंडलः । वसारुधिरलिप्तांगः श्मश्रुलः पिंगलोचनः

ມີຣາກະສະຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງກົວປາກົດຂຶ້ນ—ສວມຕຸ້ມຫູທຳດ້ວຍກະໂຫຼກ ອວັຍວະເປື້ອນໄຂມັນແລະເລືອດ ມີໜວດເຄົາ ແລະຕາສີເຫຼືອງອົມນ້ຳຕານ।

Verse 80

राक्षस उवाच । ममदृग्गोचरं यातो विद्याधरकुमारक । अद्य त्वामेतया सार्धं प्रेषयामि यमालयम्

ຣາກະສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ກຸມານວິທະຍາທະຣ ເຈົ້າເຂົ້າມາຢູ່ໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງຂ້າແລ້ວ. ມື້ນີ້ຂ້າຈະສົ່ງເຈົ້າ—ພ້ອມນາງນີ້—ໄປຍັງຍະມາລະຍະ (ຖິ່ນພະຍົມ).”

Verse 81

इति श्रुत्वाथ सा वाक्यं व्याघ्राघ्राता मृगी यथा । चकंपेऽतीव संभीता कदलीदलवन्मुहुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ນາງກໍສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ—ດັ່ງແມ່ກວາງທີ່ເສືອໄດ້ກິ່ນ—ສັ່ນຊ້ຳໆເຫມືອນໃບກ້ວຍ।

Verse 82

निजघान त्रिशूलेन रक्षो विद्याधरं च तम् । विद्याधरकुमारोपि नितरां मधुराकृतिः

ຣາກະສະນັ້ນໄດ້ຟັນດ້ວຍຕຣິສູນ ແລະເຮັດໃຫ້ວິທະຍາທະຣນັ້ນບາດເຈັບ; ກຸມານວິທະຍາທະຣກໍ—ແມ່ນຈະມີຮູບງາມອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ—ກໍຕ້ອງເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ।

Verse 83

तद्भीषणत्रिशूलेन भिन्नोस्को महाबलः । जघान मुष्टिघातेन वज्रपातोपमेन तम्

ແມ່ນວ່າອົກຂອງຜູ້ມີພະລັງນັ້ນຖືກຕຣິສູນອັນນ່າຢ້ານຜ່າອອກ ແຕ່ລາວຍັງຕີສວນດ້ວຍກຳປັ້ນ ດຸດດັ່ງວັດຊະຣະຕົກ (ຟ້າຜ່າ) ໃສ່ມັນ।

Verse 84

नरमांसवसामत्तं विद्युन्मालिनमाहवे । चूर्णितो मुष्टिपातेन सोऽपतद्वसुधातले

ໃນສະໜາມຮົບ, ວິທຍຸນມາລິນ ຜູ້ເມົາໃນຊີ້ນ ແລະ ໄຂມັນມະນຸດ ຖືກທຸບຈົນແຫຼກດ້ວຍກຳປັ້ນດຽວ ແລະ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 85

राक्षसो मृत्युवशगो वज्रेणेव महीधरः । विद्याधरोपि तच्छूलघातेन विकलीकृतः

ຍັກຕົນນັ້ນຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ ລົ້ມລົງຄືກັບພູເຂົາທີ່ຖືກຟ້າຜ່າ; ແລະ ວິທະຍາທອນ ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ພິການດ້ວຍການໂຈມຕີຂອງຫອກນັ້ນ.

Verse 86

उवाच गद्गदं वाक्यं विघूर्णित विलोचनः । प्रिये मुधा समानीता सुशित्यर्धोक्तिमुच्चरन्

ດ້ວຍດວງຕາທີ່ປິ່ນໄປມາດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ລາວເວົ້າດ້ວຍສຽງທີ່ຕີບຕັນ ອອກສຽງຂາດໆຫາຍໆວ່າ: 'ທີ່ຮັກ... ເຈົ້າຖືກພາມາທີ່ນີ້ໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ...'

Verse 87

जहौ प्राणान्रणे वीरस्तां प्रियां परितः स्मरन्

ວິລະບຸລຸດຜູ້ນັ້ນໄດ້ເສຍສະລະຊີວິດໃນສະໜາມຮົບ ໂດຍລະນຶກເຖິງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຢູ່ທຸກຫົນແຫ່ງ.

Verse 88

अनन्यपूर्वसंस्पर्श सुखं समनुभूय सा । तमेव च पतिं मत्वा चक्रे शोकाग्निसात्तनुम्

ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດຄວາມສຸກຈາກການສຳຜັດທີ່ບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກມາກ່ອນ ນາງຈຶ່ງຖືວ່າລາວເປັນຜົວພຽງຜູ້ດຽວ ແລະ ມອບຮ່າງກາຍຂອງນາງໃຫ້ແກ່ໄຟແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າ.

Verse 89

लिंगत्रयशरीरिण्यास्तस्याः सान्निध्यतः स हि । दिव्यं वपुः समासाद्य राक्षसस्त्रिदिवं ययौ

ແທ້ຈິງ ໂດຍພຽງແຕ່ຄວາມຢູ່ໃກ້ຂອງນາງ—ຜູ້ຖືກາຍລະອຽດສາມຊັ້ນ—ຣາກສະນັ້ນໄດ້ຮັບຮູບກາຍທິບ ແລະໄປສູ່ຕຣິດິວ ຄືໂລກສະຫວັນ।

Verse 90

रणे पणीकृतप्राणो विद्याधरसुतोपि सः । अंते प्रियां स्मरन्प्राप जनुर्मलयकेतुतः

ແມ່ນແທ້ ເຖິງວ່າເຂົາເປັນບຸດຂອງວິທຍາທະຣ ຜູ້ນຳຊີວິດໄປເປັນພະນັນໃນສົງຄາມ ແຕ່ໃນທ້າຍສຸດ ເມື່ອລະລຶກເຖິງນາງຜູ້ຮັກ ລາວໄດ້ຮັບການເກີດໃໝ່ຜ່ານມະລະຍະເກຕຸ।

Verse 91

ध्यायंती सापि तं बाला विद्याधरकुमारकम् । विरहाग्नौ विसृष्टासुः कर्णाटे जन्मभागभूत्

ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນກໍຍັງຈົ່ງຈິດພິຈາລະນາເຖິງເຈົ້າຊາຍວິທຍາທະຣ; ປ່ອຍຊີວິດໃນໄຟແຫ່ງຄວາມພັດພາກ ແລ້ວນາງຖືກກຳນົດໃຫ້ໄປເກີດໃນກັນນາດ (Karṇāṭa)។

Verse 92

सुतो मलयकेतोस्तां कालेन परिणीतवान् । माल्यकेतुरनंगश्रीः पित्रा दत्तां कलावतीम्

ເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ບຸດຂອງມະລະຍະເກຕຸ—ມາລະຍະເກຕຸ ຜູ້ສະຫງ່າງາມດ້ວຍສິຣິແຫ່ງອະນັງຄະ (ກາມເທວ)—ໄດ້ແຕ່ງງານກັບນາງກະລາວະຕີ ຜູ້ທີ່ບິດາໄດ້ມອບໃຫ້ເປັນຄູ່।

Verse 93

सापि प्राग्वासनायोगाल्लिंगार्चनरता सती । हित्वा मलयजक्षोदं विभूतिं बह्वमंस्त वै

ເນື່ອງຈາກວາສະນາຈາກຊາດກ່ອນ ນາງຜູ້ສຸດສິນ ແລະສັດຊື່ ກໍຍິນດີໃນການບູຊາລິງຄະ; ລະທິ້ງຜົງຈັນທະນ໌ ແລ້ວນັບຖືວິພູຕິ (ຂີ້ເທົ່າສັກສິດ) ເປັນຂອງລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດ।

Verse 94

मुक्ता वैदूर्य माणिक्य पुष्परागेभ्य एव सा । मेने रुद्राक्षनेपध्यमनर्घ्यं गर्भसुंदरी

ກັບພະສຸນດະຣີເຫັນວ່າ ເຄື່ອງປະດັບຈາກເມັດຣຸດຣາກະຊະ ມີຄ່າຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຍິ່ງກວ່າໄຂ່ມຸກ ໄພທູຣຍ ມານິກຍ ແລະພຸສປະຣາກ (ໂທແພຊ)។

Verse 95

कलावती माल्यकेतुं पतिं प्राप्य पतिव्रता । अपत्यत्रितयं लेभे दिव्यभोगसमृद्धिभाक्

ກະລາວະຕີໄດ້ມາລະຍະເກຕຸເປັນສາມີ ແລະຍືນຢັນໃນທຳຂອງປະຕິວຣະຕາ; ນາງໄດ້ລູກສາມຄົນ ແລະເສວຍຄວາມຮັ່ງມີພ້ອມສຸກອັນດຸຈທິບພະ।

Verse 96

एकदा कश्चिदौदीच्यो माल्यकेतुं नरेश्वरम् । चित्रकृच्चित्रपटिकां चित्रां दर्शितवानथ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ຊາຍຈາກທິດເໜືອຜູ້ເປັນຈິດຕະກອນ ໄດ້ນຳແຜ່ນພາບວາດອັນນ່າພິສົດໄປສະແດງແດ່ພະຣາຊາມາລະຍະເກຕຸ।

Verse 97

सर्वसौंदर्यनिलया सर्वलक्षणसत्खनिः । अधिशेते ध्रुवं ध्वांतं तन्मौलिं ब्रध्न साध्वसात्

ນາງ—ທີ່ສະຖິດແຫ່ງຄວາມງາມທັງປວງ ແລະເປັນຂຸມຄຳແຫ່ງລັກສະນະມົງຄຸນ—ເຫັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກະທັນຫັນວ່າ ຄວາມມືດອັນໝັ້ນຄົງໄດ້ທັບຢູ່ເທິງມົງກຸດຂອງລາວ।

Verse 98

मुहुर्मुहुः प्रपश्यंती रहसि प्राणदेवताम् । विसस्मार स्वमपि च समाधिस्थेव योगिनी

ເມື່ອເບິ່ງເຫັນຊ້ຳໆໃນທີ່ສະງົບລັບ ພຣານະເທວະຕາ—ເທວະແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຂອງນາງ—ນາງກໍລືມແມ່ນແຕ່ຕົນເອງ ດຸຈໂຍຄິນີຜູ້ຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ।

Verse 99

क्षणमुन्मील्य नयने कृत्वा नेत्रातिथिं पटीम् । तर्जन्यग्रमथोत्क्षिप्य स्वात्मानं समबोधयत्

ນາງເປີດຕາພຽງຊົ່ວຂະນະ ໃຫ້ຜືນຜ້າທີ່ມີຮູບວາດນັ້ນເປັນ ‘ແຂກ’ ແກ່ສາຍຕາ; ແລ້ວຍົກປາຍນິ້ວຊີ້ ປຸກຕົນໃຫ້ກັບຄືນສູ່ສະຕິ.

Verse 100

संभेदोयमसे रम्य उपलोलार्कमग्रतः । उपश्रीकेशवपदं वरणैषा सरिद्वरा

“ນີ້ແມ່ນສັງຄົມນ້ຳທີ່ງາມຫຼາຍ ແສງຕາເວັນສັ່ນໄຫວສະທ້ອນເທິງນ້ຳ. ທີ່ນີ້ມີ ‘ຮອຍພຣະບາດຂອງເກສະວະ’ ອັນສະຫງ່າງາມ; ແລະແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດນີ້ຊື່ ວະຣະນາ.”

Verse 110

तृणीकृत्य निजं देहं यत्र राजर्षिसत्तमः । हरिश्चंद्रः सपत्नीको व्यक्रीणाद्भूरयं हि सा

ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ນັ້ນແທ້ ທີ່ພຣະຣາຊະຣິສີຜູ້ປະເສີດ ຫະຣິສະຈັນທຣະ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ—ເຫັນກາຍຕົນເປັນດັ່ງຫຍ້າ ແລ້ວຂາຍຕົນເອງ.

Verse 120

एषा मत्स्योदरी रम्या यत्स्नातो मानवोत्तमः । मातुर्जातूदरदरीं न विशेदेष निश्चयः

ຕີຣຖະອັນງາມນີ້ຊື່ ‘ມັດສະໂຍດະຣີ’; ຜູ້ເປັນຄົນດີຍິ່ງທີ່ອາບນ້ຳບຸນທີ່ນີ້ ຈະບໍ່ກັບໄປເຂົ້າສູ່ຮອຍແຍກແຫ່ງຄັນມານດາອີກ—ແນ່ນອນ.

Verse 130

चतुर्वेदेश्वरश्चैष चतुर्वेदधरो विधिः । लभेद्यद्वीक्षणाद्विप्रो वेदाध्ययनजं फलम्

ຜູ້ນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິເທດທັງສີ່—ພຣະພຣົມ ຜູ້ຖືວິເທດທັງສີ່. ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ພຣາຫມັນກໍໄດ້ຮັບຜົນອັນເກີດຈາກການສຶກສາວິເທດ.

Verse 140

वैरोचनेश्वरश्चैष पुरः प्रह्लादकेशवात् । बलिकेशवनामासावेष नारदकेशवः

ສະຖານສັກສິດນີ້ແມ່ນ ໄວໂຣຈເນສະວະຣາ. ຕໍ່ໜ້າ ພຣະຫລາດ-ເກສະວະ ມີເກສະວະອົງນີ້ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ບາລິ-ເກສະວະ” ແລະຍັງໂດງດັງວ່າ “ນາຣະດ-ເກສະວະ” ອີກດ້ວຍ.

Verse 150

बिंदुमाधवभक्तो यस्तं यमोपि नमस्यति । प्रणवात्मा य एकोऽस्ति नादबिंदु स्वरूपधृक्

ຜູ້ໃດເປັນພັກຕະຂອງ ບິນດຸ-ມາດະວະ ແມ່ນແຕ່ພຣະຍົມກໍຍັງນົບນ້ອມ. ເພາະອົງເອກນັ້ນມີສະພາບເປັນປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະຊົງຮູບເປັນ ນາດ ແລະ ບິນດຸ.

Verse 160

यस्यार्चनाल्लभेज्जंतुः प्रियत्वं सर्वजन्तुषु । इदमायतनं श्रेष्ठं मणिमाणिक्यनिर्मितम्

ດ້ວຍການບູຊາພຣະອົງ ສັດຕະວາຍໄດ້ຮັບຄວາມເປັນທີ່ຮັກໃນບັນດາສັດທັງປວງ. ອາຍະຕະນະນີ້ປະເສີດ ສ້າງດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະອັນມະນີລ້ຳຄ່າ.

Verse 170

कालेश्वरकपर्दीशौ चरणावतिनिर्मलौ । ज्येष्ठेश्वरो नितंबश्च नाभिर्वै मध्यमेश्वरः

ກາເລສະວະຣາ ແລະ ກະປັຣດີສະ ເປັນຜູ້ພິທັກອັນບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ພຣະບາດ. ຊເຍສະຖະເອສະວະຣາ ຢູ່ທີ່ສະໂພກ ແລະທີ່ສະດືອແທ້ໆແມ່ນ ມັດຍະເມສະວະຣາ.

Verse 180

अशोकाख्यमिदं तीर्थं गंगाकेशव एष वै । मोक्षद्वारमिदं श्रेष्ठं स्वर्ग द्वारमिदं विदुः

ຕີຣຖະນີ້ຊື່ວ່າ “ອະໂສກະ” ແລະແທ້ຈິງແມ່ນ ຄັງຄາ-ເກສະວະ. ສະຖານອັນປະເສີດນີ້ແມ່ນ “ປະຕູແຫ່ງໂມກສະ” ແລະຍັງຮູ້ຈັກວ່າ “ປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ” ອີກດ້ວຍ.