Adhyaya 25

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत प्रवक्ष्यामि कथां कलशजन्मनः । यामाकर्ण्य नरो भूयाद्विरजा ज्ञानभाजनम्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງຜູ້ເກີດຈາກຄະລະສະນ້ຳ (ອະກັດສະຕະຍະ) ຟັງແລ້ວຄົນຈະໄຮ້ມົນທິນ ແລະເໝາະສົມຮັບຍານແທ້।

Verse 2

गिरिं प्रदक्षिणीकृत्य श्रीसंज्ञं कलशोद्भवः । सपत्नीको ददर्शाथ रम्यं स्कंदवनं महत्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມພູທີ່ຊື່ «ສຣີ» ແລ້ວ ຤ິສີຜູ້ເກີດຈາກຄະລະສະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ພ້ອມພັນລະຍາ ໄດ້ເຫັນສະກັນດະວະນະອັນກວ້າງໃຫຍ່ ແລະງາມລະມຸນ।

Verse 3

सर्वर्तं कुसुमाढ्यं च रसवत्फलपादपम् । सुसेव्य कंदमूलाढ्यं सुवल्कलमहीरुहम्

ປ່ານັ້ນບານດອກທຸກລະດູ ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະຕົ້ນໄມ້ອອກໝາກຫວານຊຸ່ມ; ເຂົ້າໄປບູຊາໄດ້ງ່າຍ ມີຫົວແລະຮາກພືດຫຼາຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍໄມ້ໃຫຍ່ດຸດດັ່ງນຸ່ງເປືອກໄມ້ອ່ອນລະມຸນ।

Verse 4

निवीतश्वापदगणं ससरित्पल्वलावृतम् । स्वच्छ गंभीरकासारं सारं सर्वभुवः परम्

ສະຖານນັ້ນປອດຈາກຝູງສັດປ່າ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍແມ່ນ້ຳ ແລະສະໜອງບົວ; ທະເລສາບທັງຫຼາຍໃສແຈ້ງແລະເລິກ—ເປັນທີ່ພັກພິງອັນດີເລີດ ແລະສູງສຸດໃນບັນດາດິນແດນທົ່ວໂລກ।

Verse 5

नानापतत्रिसंघुष्टं नानामुनिजनोषितम् । तपःसंकेतनिलयमिवैकं संपदां पदम्

ສະຖານນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍຝູງນົກນານາຊະນິດ ແລະເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງຫມູ່ມຸນີຫຼາກຫຼາຍ; ດູປານດັ່ງເຮືອນດຽວທີ່ກຳນົດໄວ້ເພື່ອຕະປະ ແລະເປັນບັນລັງດຽວແຫ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ।

Verse 6

लोहितो नाम तत्रास्ति गिरिः स्वर्णगिरिप्रभः । सुकंदरप्रस्रवणः स्वसानु शिखरप्रभः

ທີ່ນັ້ນມີພູເຂົານາມ ‘ໂລຫິຕະ’ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງພູຄຳ; ມີຖ້ຳງາມ ແລະນ້ຳພຸ-ທາລາໄຫຼລື່ນ, ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍປະພາແຫ່ງສັນພູແລະຍອດພູຂອງຕົນເອງ।

Verse 7

कैलासस्यैकशकलं कर्मभूमाविहागतम् । तपस्तप्तुमिव प्रोच्चैर्नानाश्चर्यसमन्वितम्

ດູປານດັ່ງຊິ້ນໜຶ່ງຂອງໄກລາສາໄດ້ລົງມາສູ່ໂລກແຫ່ງກຳຂອງມະນຸດນີ້; ສູງສົ່ງ, ປະດັບດ້ວຍອັດສະຈັນນານາ, ດັ່ງຖືກຈັດໄວ້ເພື່ອການບຳເພັນຕະປະ।

Verse 8

तत्राद्राक्षीन्मुनिश्रेष्ठोऽगस्त्यः साक्षात्षडाननम् । प्रणम्य दंडवद्भूमौ सपत्नीको महातपाः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ອະກັດສະຕະ ໄດ້ເຫັນພຣະສະດານນະ (ສະກັນດະ) ດ້ວຍຕາຕົນເອງ; ມະຫາຕະປະສີນັ້ນພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ກໍ່ກົດກາບລົງກັບພື້ນດິນດຸດດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ໃນການປະນົມກາຍສາດຕາງຄະຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 9

तुष्टाव गिरिजासूनुं सूक्तैः श्रुतिसमुद्भवैः । तथा स्वकृतया स्तुत्या प्रबद्ध करसंपुटः

ດ້ວຍມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນພຣະບຸດແຫ່ງຄິຣິຊາ (ສະກັນດະ) ດ້ວຍສຸກຕະອັນເກີດຈາກເວດ; ແລະຍັງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນທີ່ຕົນຮ່າງຂຶ້ນເອງ ອັນຮ້ອຍຮຽງດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 10

अगस्तिरुवाच । नमोस्तु वृंदारकवृंदवंद्य पादारविंदाय सुधाकराय । षडाननायामितविक्रमाय गौरीहृदानंदसमुद्भवाय

ອະກັສຕິກ່າວວ່າ: ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີພຣະບາດດອກບົວທີ່ຝູງເທວະທັງຫຼາຍບູຊາ; ແດ່ພຣະອົງດັ່ງດວງຈັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມເຢັນແລະພອນ; ແດ່ພຣະຫົກພັກຕຣ໌ຜູ້ມີລິດອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ບັງເກີດເປັນຄວາມປິຕິທີ່ຜຸດຂຶ້ນໃນດວງໃຈຂອງເທວີໂກຣີ।

Verse 11

नमोस्तु तुभ्यं प्रणतार्तिहंत्रे कर्त्रे समस्तस्य मनोरथानाम् । दात्रे रथानां परतारकस्य हंत्रे प्रचंडासुर तारकस्य

ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກົດກົງກາບ; ຜູ້ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທັງປວງສຳເລັດ; ຜູ້ປະທານລົດທິບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າມພົ້ນອັນສູງສຸດ; ແລະຜູ້ປະຫານອະສຸຣະຕາຣະກະຜູ້ດຸຮ້າຍ।

Verse 12

अमूर्तमूर्ताय सहस्रमूर्तये गुणाय गुण्याय परात्पराय । अपारपाराय परापराय नमोस्तु तुभ्यं शिखिवाहनाय

ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ໄຮ້ຮູບແຕ່ກໍມີຮູບ; ຜູ້ປາກົດໄດ້ນັບພັນ; ຜູ້ເປັນຄຸນທຳເອງ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ມີຄຸນ; ຜູ້ເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອ; ຜູ້ມີຝັ່ງອັນຫາບໍ່ເຫັນ; ຜູ້ພົ້ນທັງສູງແລະຕ່ຳ—ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງນົກຢູງເປັນພາຫະນະ।

Verse 13

नमोस्तु ते ब्रह्मविदांवराय दिगंबरायांबर संस्थिताय । हिरण्यवर्णाय हिरण्यबाहवे नमो हिरण्याय हिरण्यरेतसे

ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ; ດິກັມບະຣະດຸດດັ່ງນຸ່ງຟ້າ, ສະຖິດມັ່ນໃນເວຫາ; ຜິວພັນທອງ, ແຂນທອງ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທອງ, ຜູ້ມີເດຊະແລະພະລັງສ້າງສັນອັນເປັນທອງ।

Verse 14

तपःस्वरूपाय तपोधनाय तपःफलानां प्रतिपादकाय । सदा कुमाराय हिमारमारिणे तणीकृतैश्वर्य विरागिणे नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຕະປະເປັນສະພາວະ; ຜູ້ມີຄວາມມັ່ງຄັ່ງເປັນພຣະພຣະຕະປະ; ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງການປະພຶດປະຕິບັດທາງວິນຍານ; ຜູ້ເປັນກຸມາຣະຍຸວະເທວະດາຕະຫຼອດການ; ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງຫິມາຣະ; ແລະຜູ້ເຫັນອຳນາດໂລກີເປັນເພີຍເສັ້ນຫຍ້າ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີວິຣາຄະ।

Verse 15

नमोस्तु तुभ्यं शरजन्मने विभो प्रभातसूर्यारुणदंतपंक्तये । बालाय चाबालपराक्रमाय षाण्मातुरायालमनातुराय

ຂໍນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ ຜູ້ເກີດໃນກໍອໍ້; ແຖວຟັນຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນແດງຍາມອະຮຸນ. ຂໍນະໂມແດ່ກຸມານຜູ້ກ້າຫານເກີນວັຍ; ແດ່ພຣະບຸດຂອງແມ່ທັງຫົກ ຜູ້ພໍພຽງເສມອ ແລະບໍ່ເຄີຍຮ້ອນຮົນ.

Verse 16

मीढुष्टमायोत्तरमीढुषे नमो नमो गणानां पतये गणाय । नमोस्तु ते जन्मजरातिगाय नमो विशाखाय सुशक्तिपाणये

ນະໂມແດ່ຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງຍິ່ງ ແລະຜູ້ໃຫ້ທານສູງສຸດ; ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະກະນາ (gaṇa) ຜູ້ເປັນຄະນະເອງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ພົ້ນຈາກການເກີດແລະຄວາມແກ່; ນະໂມແດ່ວິສາຂະ ຜູ້ຖືຫອກສັກຕິອັນເກັ່ງກ້າໃນພຣະຫັດ.

Verse 17

सर्वस्य नाथस्य कुमारकाय क्रौंचारये तारकमारकाय । स्वाहेय गांगेय च कार्तिकेय शैवेय तुभ्यं सततं नमोऽस्तु

ຂໍໃຫ້ນະໂມແດ່ພຣະອົງຢູ່ເປັນນິດ—ໂອ ກຸມານ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງກຣອຸນຈະ; ຜູ້ປາບທາຣະກະ. ພຣະບຸດແຫ່ງສະວາຫາ ແລະແຫ່ງຄົງຄາ, ກາຣຕິເກຍ, ແລະສາຍທິບຂອງພຣະສິວະ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງຕະຫຼອດໄປ.

Verse 18

इत्थं परिष्टुत्य स कार्तिकेयं नमो नमस्त्वित्यभिभाषमाणः । द्विस्त्रिःपरिक्रम्य पुरो विवेश स्थितो मुनीशोपविशेति चोक्तः

ເມື່ອສັນລະເສີນພຣະກາຣຕິເກຍດັ່ງນີ້ແລ້ວ ແລະເວົ້າຊ້ຳໆວ່າ “ນະໂມ ນະມັສຕຸ” ລາວໄດ້ເດີນວຽນປະທັກສິນສອງຫຼືສາມຮອບ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຕໍ່ໜ້າ. ເມື່ອຢືນຢູ່ນັ້ນ ກໍມີຄຳກ່າວວ່າ “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ຈົ່ງນັ່ງເຖີດ”

Verse 19

कार्तिकेय उवाच । क्षेमोस्ति कुंभज मुने त्रिदशैकसहायकृत् । जाने त्वामिह संप्राप्तं तथा विंध्याचलोन्नतिम्

ພຣະກາຣຕິເກຍກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສຸກມີແດ່ທ່ານ ໂອ ມຸນີກຸມພະຊະ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້. ເຮົາຮູ້ວ່າທ່ານມາທີ່ນີ້ຫຼັງຈາກໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອເທວະທັງຫຼາຍ; ແລະເຮົາກໍຮູ້ເລື່ອງພູວິນທະຍະທີ່ກຳລັງຍົກຕົນສູງຂຶ້ນດ້ວຍ”

Verse 20

अविमुक्ते महाक्षेत्रे क्षेमं त्र्यक्षेण रक्षिते । यत्र क्षीणायुषां साक्षाद्विरूपाक्षोऽस्ति मोक्षदः

ໃນອະວິມຸກຕະ ມະຫາເຂດສັກສິດ ທີ່ພຣະຜູ້ມີຕາສາມຄຸ້ມຄອງ ທຸກຢ່າງປອດໄພ; ທີ່ນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອາຍຸກໍາລັງຫຼຸດລົງ ພຣະວິຣູປາກສະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ ເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 21

भूर्भुवः स्वस्तले वापि न पातालतले मलम् । नोर्ध्वलोके मया दृष्टं तादृक्क्षेत्रं क्वचिन्मुने

ບໍ່ແມ່ນໃນພູຫ໌ ບຸວະຫ໌ ຫຼື ສະວະຫ໌ ແລະບໍ່ແມ່ນໃນປາຕາລາ; ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກສູງໆ ຂ້າກໍບໍ່ເຄີຍເຫັນທີ່ໃດເລີຍ ໂອ້ ມຸນີ ທີ່ມີເຂດສັກສິດເຊັ່ນກາສີ.

Verse 22

अहमेकचरोप्यत्र तत्क्षेत्रप्राप्तये मुने । तप्ये तपांसिनाद्यापि फलेयुर्मे मनोरथाः

ໂອ້ ມຸນີ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເດີນທາງຢູ່ຜູ້ດຽວ ກໍຍັງບໍາເນັດຕະປະ (tapas) ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ບັນລຸເຂດນັ້ນ; ຂໍໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງອອກຜົນ.

Verse 23

न तत्पुण्यैर्न तद्दानैर्न तपोभिर्न तज्जपैः । न लभ्यं विविधैर्यज्ञैर्लभ्यमैशादनुग्रहात्

ການໄດ້ບັນລຸ (ກາສີ) ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍບຸນຢ່າງດຽວ ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍທານ ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍຕະປະ ບໍ່ໄດ້ມາດ້ວຍຊະປະ; ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຍັດຍະຫຼາຍປະເພດກໍບໍ່ໄດ້—ແຕ່ໄດ້ມາດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງອີສະ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 24

ईश्वरानुग्रहादेव काशीवासः सुदुर्लभः । सुलभः स्यान्मुने नूनं न वै सुकृतकोटिभिः

ດ້ວຍພຣະອະນຸເຄາະຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ການໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນກາສີຈຶ່ງຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ໂອ້ ມຸນີ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກຸສົນນັບໂກຕິກໍບໍ່ເຮັດໃຫ້ງ່າຍໄດ້.

Verse 25

अन्यैव काचित्सा सृष्टिर्विधातुर्याऽतिरेकिणी । न तत्क्षेत्रगुणान्वक्तुमीश्वरोऽपीश्वरो यतः

ກາຊີແມ່ນການສ້າງອັນສັກສິດອີກລະດັບ ເຫນືອກວ່າການສ້າງຂອງພຣະຜູ້ສ້າງເສຍອີກ; ຄຸນຂອງເຂດນີ້ບໍ່ອາດກ່າວໃຫ້ຄົບໄດ້ ເພາະພຣະສິວະ—ຈອມເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ—ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແລະຜູ້ອຸປະຖຳຂອງມັນ

Verse 26

अहो मतेः सुदौर्बल्यमहोभाग्यस्य दौर्विधम् । अहो मोहस्य माहात्म्यं यत्काशीह न सेव्यते

ໂອ້! ຈິດໃຈຊ່າງອ່ອນແອ; ໂອ້! ໂຊກຊະຕາຊ່າງບິດເບືອນ. ໂອ້! ອໍານາດແຫ່ງໂມຫະຍິ່ງໃຫຍ່ ຈົນໃນໂລກນີ້ກາຊີບໍ່ຖືກແສວງຫາ ແລະບໍ່ຖືກບໍລິການດ້ວຍພັກຕິ

Verse 27

शरीरं जीर्यते नित्यं संजीर्यंतींद्रियाण्यपि । आयुर्मृगो मृगयुना कृतलक्ष्यो हि मृत्युना

ຮ່າງກາຍເສື່ອມຊຳຮຸດຢູ່ເທື່ອລະນ້ອຍ ແລະອິນທຣີຍະກໍສຶກຫຼໍ່ລົງບໍ່ຢຸດ. ອາຍຸດັ່ງກວາງ—ທີ່ຄວາມຕາຍຜູ້ເປັນນາຍພານໄດ້ໝາຍເປົ້າໄວ້ແລ້ວ

Verse 28

सापदं संपदं ज्ञात्वा सापायं कायमुच्चकैः । चपला चपलं चायुर्मत्वा काशीं समाश्रयेत्

ເມື່ອຮູ້ວ່າຄວາມຮັ່ງມີມີອັນຕະລາຍຕິດຕາມ ແລະຮ່າງກາຍນີ້ກໍເຕັມໄປດ້ວຍໄພ; ເຫັນວ່າໂຊກລາບບໍ່ແນ່ນອນ ແລະອາຍຸກໍບໍ່ແນ່ນອນ—ຄວນເຂົ້າພຶ່ງພາກາຊີ

Verse 29

यावन्नैत्यायुषश्चांतस्तावत्काशी न मुच्यते । कालः कलालवस्यापि संख्यातुं नैव विस्मरेत्

ຕາບໃດທີ່ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງອາຍຸທີ່ກໍານົດຍັງບໍ່ມາ ກໍຢ່າປ່ອຍກາຊີ. ກາລະເວລາບໍ່ເຄີຍລືມນັບແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນອັນລະອຽດທີ່ສຸດ ເຊັ່ນ ກະລາ ແລະ ລະວະ

Verse 30

जरानिकटनिक्षिप्ता बाधंते व्याधयो भृशम् । तथापि देहो नानेहो नाहो काशीं समीहते

ເມື່ອຄວາມແກ່ເຂົ້າໃກ້ ໂລກຮ້າຍກໍກົດທັບຢ່າງໜັກ; ແຕ່ກາຍນີ້ບໍ່ທໍ້ໃຈ ບໍ່ຄ່ຳຄວນ—ຕາບໃດຍັງໂຫຍຫາກາສີ.

Verse 31

तीर्थस्नानेन जप्येन परोपकरणोक्तिभिः । विनार्थं लभ्यते धर्मो धर्मादर्थः स्वयं भवेत्

ດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນທີຣຖະ, ດ້ວຍຈະປະ (ສວດມົນ), ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ເກື້ອກູນຜູ້ອື່ນ ຍ່ອມໄດ້ທັມມະໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ທຣັບໂລກີ; ແລະຈາກທັມມະ ຄວາມຮັ່ງມີຍ່ອມເກີດຂຶ້ນເອງ.

Verse 32

विनैवार्थार्जनोपायं धर्मादर्थो भवेद्ध्रुवम् । अतोऽर्थचिंतामुत्सृज्य धर्ममेकं समाश्रयेत्

ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີວິທີຫາຊັບຕາມປົກກະຕິ ຄວາມຮັ່ງມີກໍຍ່ອມເກີດຈາກທັມມະແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມກັງວົນເລື່ອງລາບ ແລ້ວພຶ່ງພາທັມມະຢ່າງດຽວ.

Verse 33

धर्मादर्थोऽर्थतः कामः कामात्सर्वसुखोदयः । स्वर्गोपि सुलभो धर्मात्काश्ये का दुर्लभा परम्

ຈາກທັມມະເກີດຄວາມຮັ່ງມີ; ຈາກຄວາມຮັ່ງມີ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຖືກທຳນອງຍ່ອມສຳເລັດ; ເມື່ອສຳເລັດ ຄວາມສຸກທັງປວງຍ່ອມບານອອກ. ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນກໍໄດ້ງ່າຍດ້ວຍທັມມະ—ໃນກາສີ ຈະມີຫຍັງທີ່ຍາກຈະໄດ້ອີກ?

Verse 34

उपायत्रयमेवात्र स्थाणुर्निर्वाणकारणम् । शर्वाण्यग्रेव भाणाद्धा परिनिर्णीय सर्वतः

ໃນທີ່ນີ້ ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະກາດວ່າ ມີວິທີສາມປະການເທົ່ານັ້ນເປັນເຫດແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ; ແລະພຣະສະຣວານີກໍໄດ້ພິຈາລະນາທຸກດ້ານແລ້ວ ກ່າວໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 35

पूर्वं पाशुपतो योगस्ततस्तीर्थं सितासितम् । ततोप्येकमनायासमविमुक्तं विमुक्तिदम्

ອັນດັບທໍາອິດແມ່ນ ປາຊຸປະຕະໂຍຄະ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຊື່ ສີຕາສິຕ. ແຕ່ເຫນືອກວ່ານັ້ນຍັງມີທາງອັນບໍ່ຕ້ອງຝືນ—ອະວິມຸກຕ, ຜູ້ປະທານ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 36

श्रीशैल हिमशैलाद्या नानान्यायतनानि च । त्रिदंडधारणंचापि संन्यासः सर्वकर्मणाम्

ສຣີໄສລ ແລະ ຫິມໄສລ ພ້ອມທັງສະຖານສັກສິດອື່ນໆຫຼາຍ; ການຖື ຕຣິດັນຑະ (ໄມ້ຄໍາສາມ) ແລະ ສັນນຍາສະ ລະທິ້ງກຳທັງປວງ—ກໍເປັນທາງທີ່ຮູ້ຈັກກັນ

Verse 37

तपांसि नानारूपाणि व्रतानि नियमा यमाः । सिंधूनामपि संभेदा अरण्यानि बहून्यपि

ຕະປະຫຼາຍຮູບແບບ, ວຣະຕະ, ນິຍະມະ ແລະ ຍະມະ; ການແບ່ງແຍກຫຼາຍຢ່າງຂອງແມ່ນ້ໍາ; ແລະປ່າຫຼາຍໆດ້ວຍ—ລ້ວນຖືກກ່າວວ່າເປັນສາທະນະ

Verse 38

मानसान्यपि भौमानि धारातीर्थादिकानि च । ऊषराश्चापि पीठानि ह्यच्छिन्नाम्नायपाठनम्

ຕີຣຖະໃນໃຈ (ມານະສະ) ແລະ ຕີຣຖະໃນໂລກ—ເຊັ່ນ ທາຣາຕີຣຖະ ແລະອື່ນໆ; ທັງທີ່ນັ່ງປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດ; ແລະການສາທະຍາຍ ອາມນາຍະ (ສາຍສືບຄຳພີ) ຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ—ລ້ວນຖືກນັບເປັນອຸປາຍ

Verse 39

जपश्चापि मनूनां च तथाऽग्निहवनानि च । दानानि नानाक्रतवो देवतोपासनानि च

ການຈະປະມົນຕຣາ, ການຖວາຍໂຫມະລົງໃນໄຟສັກສິດ; ທານ, ຍັດຍະ/ກຣະຕຸ ຫຼາຍປະເພດ, ແລະການອຸປາສະນາເທວະທັງຫຼາຍ—ລ້ວນຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນສາທະນະແຫ່ງທຳ

Verse 40

त्रिरात्रं पंचरात्राणि सांख्ययोगादयस्तथा । विष्णोराराधनं श्रेष्ठं मुक्तयेऽभिहितं किल

ການຖືພຣະຕະສາມຄືນ ຫ້າຄືນ ແລະວິທີປະຕິບັດເຊັ່ນ ສາງຂະຍະ ແລະ ໂຍຄະ ຖືກກ່າວໄວ້; ແຕ່ເພື່ອໂມກສະ ການອາຣາທະນາພຣະວິສນຸແມ່ນທາງອັນສູງສຸດ.

Verse 41

पुर्यश्चापि समाख्यातानृतजंतु विमुक्तिदा । कैवल्यसाधनानीह भवंत्येव विनिश्चितम्

ແລະນະຄອນສັກສິດທີ່ຖືກປະກາດ—ຜູ້ໃຫ້ການພົ້ນທຸກແກ່ສັດຜູ້ມີກາຍ—ແທ້ຈິງແມ່ນເຄື່ອງບັນລຸໄກວັນຍະໃນນີ້; ເປັນທີ່ຕັ້ງໄວ້ແນ່ນອນ.

Verse 42

एतानि यानि प्रोक्तानि काशीप्राप्तिकराणि च । प्राप्य काशीं भवेन्मुक्तो जंतुर्नान्यत्रकुत्रचित्

ວິທີທັງຫມົດທີ່ກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ກາສີ—ເມື່ອໄດ້ຮອດກາສີ ສັດຍ່ອມພົ້ນ; ບ່ອນອື່ນໃດໆ ບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 43

अतएव हि तत्क्षेत्रं पवित्रमतिचित्रकृत् । विश्वेशितुः प्रियनित्यं विष्वग्ब्रह्माण्डमंडले

ດັ່ງນັ້ນ ກເສດຣະນັ້ນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະນ່າພິສົດອັນວິຈິດ; ທົ່ວມະນະດົນແຫ່ງຈັກກະວານ ມັນເປັນທີ່ຮັກນິລັນດອນຂອງພຣະວິສເວສະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 44

इदमेव हि तत्क्षेत्रं कुशलप्रश्नकारणम् । एह्येहि देहि मे स्पर्शं निजगात्रस्य सुव्रत

ແທ້ຈິງ ກເສດຣະນີ້ເອງແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດການຖາມສຸກດີດ້ວຍມົງຄຸນ. ມາເຖີດ ມາເຖີດ—ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ສຳຜັດກາຍຂອງເຈົ້າເອງ, ໂອ ຜູ້ມີພຣະຕະອັນດີ.

Verse 46

त्रिरात्रमपिये काश्यां वसंति नियतेंद्रियाः । तेषां पुनंति नियतं स्पृष्टाश्चरणरेणवः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ກາສີພຽງສາມຄືນ ດ້ວຍການສຳລວມອິນທຣີ—ພຽງໄດ້ສຳຜັດຝຸ່ນຈາກພຣະບາດຂອງເຂົາ ກໍຍ່ອມຊຳລະຜູ້ອື່ນໃຫ້ບໍລິສຸດແນ່ນອນ।

Verse 47

त्वं तु तत्र कृतावासः कृतपुण्यमहोच्चयः । उत्तरप्रवहा स्नान जातपिंगलमूर्धजः

ແຕ່ທ່ານ—ໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະສະສົມບຸນອັນໃຫຍ່; ເມື່ອອາບນ້ຳໃນອຸຕຕະປຣະວາຫາ ຜົມຂອງທ່ານກໍກາຍເປັນສີປິງຄະລະ (ເຫຼືອງນ້ຳຕານ) ເປັນເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດ।

Verse 48

तव तत्र तु यत्कुंडमगस्तीश्वरसन्निधौ । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च कृतसर्वोदकक्रियः

ແລະສະລະນ້ຳຂອງທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃກ້ພຣະອະກັສຕີເອສະວະຣະ—ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລະດື່ມນ້ຳນັ້ນ ຍ່ອມຖືກນັບວ່າໄດ້ສຳເລັດພິທີກຳແຫ່ງນ້ຳທັງປວງ।

Verse 49

पितॄन्पिंडैः समभ्यर्च्य श्रद्धाश्राद्धविधानतः । कृत्यकृत्यो भवेज्जंतुर्वाराणस्याः फलं लभेत्

ເມື່ອບູຊາບັນພະບຸລຸດດ້ວຍປິນຑະ ຕາມວິທີສຣາດທະດ້ວຍສັດທາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນ ‘ກຣິຕຍະ-ກຣິຕຍະ’ (ກິດສຳເລັດແລ້ວ) ແລະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງວາຣານະສີ।

Verse 50

इत्युक्त्वा सर्वगात्राणि स्पष्ट्वा कुंभोद्भवस्य च । स्कंदोऽमृतसरोवारि विगाह्य सुखमाप्तवान्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະໄດ້ສຳຜັດອະວະຍະທັງປວງຂອງລະສີກຸມໂພດພະວະ (ອະກັສຕະຍະ) ສະກັນດະກໍດຳລົງລົງໃນນ້ຳແຫ່ງອະມຣິຕະສະໂຣວະຣະ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມຜ່ອນຄາຍກັບຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 51

जय विश्वेश नेत्राणि विनिमील्य वदन्नपि । ततः किंचित्क्षणं दध्यौ गुहः स्थाणुसुनिश्चलः

“ໄຊຊະນະແດ່ ວິສເວສະ!”—ແມ່ນແຕ່ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ກຸຫາ (ສະກັນດະ) ກໍປິດຕາ; ແລ້ວຊົ່ວຄາວໜຶ່ງເຂົ້າສະມາທິ ແລະຢືນຢັນນິ່ງສະຫງົບ ດຸຈພຣະສິວະຜູ້ໝັ້ນຄົງ (ສະຖານຸ)।

Verse 52

स्कंदे विसर्जितध्याने सुप्रसन्नमनोमुखे । प्रतीक्ष्य वागवसरं पप्रच्छाथ मुनिर्गुहम्

ເມື່ອສະກັນດະອອກຈາກສະມາທິ ແລະໃຈກັບໃບໜ້າຜ່ອງໃສສະຫງົບ, ມຸນີຈຶ່ງຄອຍໂອກາດອັນຄວນແກ່ຖ້ອຍຄຳ ແລ້ວຖາມກຸຫາ।

Verse 53

अगस्तिरुवाच । स्वामिन्यथा भगवता भगवत्यै पुराऽकथि । वाराणस्यास्तु महिमा हिमशैलभुवे मुदा

ອະກັດສະຕິກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະອົງ, ເຊັ່ນທີ່ພຣະພະຄະວານເຄີຍຕັດບອກແກ່ພຣະນາງພະຄະວະຕີໃນການກ່ອນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢູ່ເຂົາຫິມະວານ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເລົ່າມະຫິມາແຫ່ງວາຣານະສີໃຫ້ຂ້າພະອົງຟັງດ້ວຍ.”

Verse 54

त्वया यथा समाकर्णि तदुत्संगनिवासिना । तथा कथय षड्वक्त्र तत्क्षेत्रं मेऽतिरोचते

“ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນຈາກພຣະອົງຜູ້ສະຖິດຢູ່ເທິງຕັກຂອງນາງ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າຕາມນັ້ນເຖີດ ໂອ້ ຜູ້ມີຫົວໜ້າຫົກ; ແດນສັກສິດນັ້ນເຮັດໃຫ້ຂ້າພະອົງປິຕິຍິ່ງ.”

Verse 55

स्कंद उवाच । शृणुष्व मैत्रावरुणे यथा भगवताऽकथि । तत्क्षेत्रस्याविमुक्तस्य मम मातुः पुरः पुरा

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ້ ໄມຕຣາວະຣຸນ (ອະກັດສະຕິ), ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍຕັດໄວ້ໃນການກ່ອນ ຕໍ່ໜ້າແມ່ຂອງຂ້າ ກ່ຽວກັບກະເສດຣະ ‘ອະວິມຸກຕະ’, ຂ້າຈະເລົ່າຕາມນັ້ນ.”

Verse 56

श्रुतं च यत्तदुत्संगे स्थितेन स्थिरचेतसा । माहात्म्यं तच्छृणु मुने कथ्यमानं मयाऽनघ

ແລະສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນ ເມື່ອພັກຢູ່ເທິງຕັກຂອງນາງ ດ້ວຍຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ—ໂອ ມຸນີ ຈົ່ງຟັງມະຫິມານັ້ນ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເລົ່າບອກບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນບາບ

Verse 57

गुह्यानां परमं गुह्यमविमुक्तमिहेरितम् । तत्र संनिहिता सिद्धिस्तत्र नित्यं स्थितो विभुः

ໃນທີ່ນີ້ “ອະວິມຸກຕະ” ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄວາມລັບສູງສຸດໃນບັນດາຄວາມລັບທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນ ສິດທິ (ສິດທິ) ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ແລະພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊ່ອນທົ່ວທຸກສິ່ງ ປະທັບຢູ່ຕະຫຼອດການ

Verse 58

भूर्लोके नैव संलग्नं तत्क्षेत्रं त्वंतरिक्षगम् । अयोगिनो न वीक्षंते पश्यंत्येव च योगिनः

ເຂດສັກສິດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຜູກຕິດກັບພູໂລກແທ້ໆ; ມັນເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນອັນຕະຣິກ (ເກີນການເຫັນທົ່ວໄປ). ຜູ້ບໍ່ແມ່ນໂຍຄີບໍ່ເຫັນ, ແຕ່ໂຍຄີຍ່ອມເຫັນແທ້

Verse 59

यस्तत्र निवसेद्विप्र संयतात्मा समाहितः । त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

ໂອ ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ຜູ້ໃດພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍການສຳລວມຕົນ ແລະຈິດໃຈຕັ້ງໝັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ກິນສາມເວລາກໍຕາມ—ຍ່ອມເປັນດຸດຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມຫາຍໃຈເທົ່ານັ້ນ

Verse 60

निमेषमात्रमपि यो ह्यविमुक्तेऽतिभक्तिभाक् । ब्रह्मचर्यसमायुक्तं तेन तप्तं महत्तपः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດໃນອະວິມຸກຕະ ເພີຍຊົ່ວພິບຕາດຽວ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິອັນແຮງກ້າ ແລະປະກອບດ້ວຍພຣະຫມະຈັນຍະ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ

Verse 61

यस्तु मासं वसेद्धीरो लघ्वाहारो जितेंद्रियः । सर्वं तेन व्रतं चीर्णं दिव्यं पाशुपतं भवेत्

ຜູ້ໃດມີໃຈໝັ້ນຄົງ ພັກອາໄສໃນກາສີ/ອະວິມຸກຕະ ໜຶ່ງເດືອນ ກິນອາຫານແຕ່ພອດປະມານ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ—ດ້ວຍການນັ້ນເອງ ຍ່ອມເທົ່າກັບບໍາເນົາວຣະຕະທັງປວງສໍາເລັດ; ກາຍເປັນວຣະຕະປາຊຸປະຕະອັນທິບພະ ທີ່ພຣະສິວະພໍໃຈ.

Verse 62

संवत्सरं वसंस्तत्र जितक्रोधो जितेंद्रियः । अपरस्वविपुष्टांगः परान्नपरिवर्जकः

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນຄົບໜຶ່ງປີ—ຊະນະຄວາມໂກດ ແລະຄວບຄຸມອິນທຣີ—ບໍ່ບໍາລຸງກາຍດ້ວຍຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະບໍ່ປະຕິເສດອາຫານທີ່ຜູ້ອື່ນຖວາຍ; ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນອັນຄວນແກ່ການພັກອາໄສອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 63

परापवादरहितः किंचिद्दानपरायणः । समाः सहस्रमन्यत्र तेन तप्तं महत्तपः

ຜູ້ໃດປາສຈາກການກ່າວຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ແລະອຸທິດໃຈໃນການໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ—ໂດຍການຢູ່ກາສີແລະຄວາມປະພຶດນັ້ນ—ຍ່ອມໄດ້ບໍາເນົາຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເທົ່າກັບພັນປີໃນທີ່ອື່ນ.

Verse 64

यावज्जीवं वसेद्यस्तु क्षेत्रमाहात्म्यविन्नरः । जन्ममृत्यु भयं हित्वा स याति परमां गतिम्

ແຕ່ຜູ້ໃດຮູ້ມະຫິມາແຫ່ງເຂດສັກສິດນີ້ ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດຊີວິດ—ລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວເກີດແລະຕາຍ—ຍ່ອມໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 65

न योगैर्या गतिर्लभ्या जन्मांतरशतैरपि । अन्यत्रहेलया साऽत्र लभ्येशस्य प्रसादतः

ຄະຕິທີ່ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍໂຍຄະກໍບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ໃນຫຼາຍຮ້ອຍຊາດ—ທີ່ນີ້ ໃນສະຖານນີ້ ກັບໄດ້ຮັບໂດຍງ່າຍ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະເຈົ້າສິວະ.

Verse 66

ब्रह्महा योऽभिगच्छेद्वै दैवाद्वाराणसीं पुरीम् । तस्य क्षेत्रस्य माहात्म्याद्ब्रह्महत्या निवर्तते

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ຖ້າໂຊກຊະຕານຳໃຫ້ໄປຮອດນະຄອນວາຣານະສີ ດ້ວຍມະຫິມາແຫ່ງກະເສດສັກສິດນັ້ນ ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາກໍຖືກລົບລ້າງໄປ।

Verse 67

आदेहपतनं यावद्योविमुक्तं न मुंचति । न केवलं ब्रह्महत्या प्रकृतिश्च निवर्तते

ຜູ້ໃດບໍ່ລະທິ້ງອະວິມຸກຕະຈົນກວ່າກາຍນີ້ຈະລົ້ມລົງ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາຖືກລົບ ແຕ່ທຳມະຊາດເກົ່າທີ່ຜູກມັດກໍຖືກຖອນຄືນ।

Verse 68

अनन्यमानसो भूत्वा तत्क्षेत्रं यो न मुंचति । स मुंचति जरामृत्युं गर्भवासं सुदुःसहम्

ເມື່ອເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ຜູ້ໃດບໍ່ລະທິ້ງກະເສດສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກຊະລາແລະມະຣະນະ ແລະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ອັນສາຫັດໃນການຢູ່ໃນຄັນມານດາ।

Verse 69

अविमुक्तं निषेवेत देवर्षिगणसेवितम् । यदीच्छेन्मानवो धीमान्न पुनर्जननं भुवि

ຖ້າມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາປາຖະໜາບໍ່ໃຫ້ເກີດໃໝ່ອີກໃນໂລກ ກໍພຶງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາອະວິມຸກຕະ ອັນມີໝູ່ເທວະແລະລຶສີທັງຫຼາຍຄອຍບຳເລີງສັກກາລະ।

Verse 70

अविमुक्तं न मुंचेत संसारभयमोचनम् । प्राप्य विश्वेश्वरं देवं न स भूयोऽभिजायते

ບໍ່ຄວນລະທິ້ງອະວິມຸກຕະ ຜູ້ປົດເປື້ອງຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານ; ເມື່ອໄດ້ບັນລຸພຣະວິສເວສະວະຣະເທວະຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເກີດອີກເລີຍ।

Verse 71

कृत्वा पापसह्स्राणि पिशाचत्वं वरंत्विह । न तु क्रतुशतप्राप्यः स्वर्गः काशीपुरीं विना

ແມ່ນແຕ່ເຮັດບາບນັບພັນ ການເປັນປິສາດຢູ່ທີ່ນີ້ຍັງດີກວ່າ; ເພາະສະຫວັນທີ່ໄດ້ຈາກຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງ ບໍ່ອາດບັນລຸແທ້ໄດ້ ຫາກບໍ່ມີກາຊີປຸຣີ।

Verse 72

अंतकाले मनुष्याणां भिद्यमानेषु मर्मसु । वातेनातुद्यमानानां स्मृतिर्नैवोपजायते

ໃນຍາມມໍລະນະ ເມື່ອຈຸດມະຣະມະ (ຈຸດຊີວິດ) ຂອງມະນຸດກຳລັງແຕກສະລາຍ ແລະຖືກລົມພາຍໃນທໍລະມານ ຄວາມຈື່ຈຳກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ।

Verse 73

तत्रोत्क्रमणकाले तु साक्षाद्विश्वेश्वरः स्वयम् । व्याचष्टे तारकं ब्रह्म येनासौ तन्मयो भवेत्

ທີ່ນັ້ນ ໃນຍາມອອກຈາກກາຍ ພຣະວິສເວສະວະຣະອົງເອງ ຊົງອະທິບາຍ “ຕາຣະກະ ພຣະຫມັນ” ໂດຍກົງ; ດ້ວຍນັ້ນ ຜູ້ໃກ້ມໍລະນະຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີສະພາບດຽວກັບພຣະອົງ।

Verse 74

अशाश्वतमिदं ज्ञात्वा मानुष्यं बहुकिल्बिषम् । अविमुक्तं निषेवेत संसारभयनाशनम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າຊີວິດມະນຸດນີ້ບໍ່ຖາວອນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍມົນທິນຫຼາຍ ຄວນເຂົ້າພຶ່ງອະວິມຸກຕະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 75

विघ्रैरालोड्यमानोपि योऽविमुक्तं न मुंचति । नैःश्रेयसी श्रियं प्राप्य दुःखांतं सोधिगच्छति

ແມ່ນແຕ່ຖືກອຸປະສັກສັ່ນຄອນ ຜູ້ໃດບໍ່ລະທິ້ງອະວິມຸກຕະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສິຣີອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ແລະເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດແຫ່ງທຸກຂ໌।

Verse 76

महापापौघशमनीं पुण्योपचयकारिणीम् । भुक्तिमुक्तिप्रदामंते को न काशीं सुधीः श्रयेत्

ນາງຜູ້ບັນເທົາກະແສບາບໃຫຍ່ ເພີ່ມພູນກອງບຸນ ແລະປະທານທັງຄວາມສຸກໂລກີກັບໂມກສະໃນທ້າຍສຸດ—ຜູ້ມີປັນຍາໃດຈະບໍ່ຂໍພຶ່ງພາກາສີ?

Verse 77

एवं ज्ञात्वा तु मेधावी नाविमुक्तं त्यजेन्नरः । अविमुक्तप्रसादेन विमुक्तो जायते यतः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນລະທິ້ງອະວິມຸກຕະ; ເພາະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງອະວິມຸກຕະ ຈຶ່ງໄດ້ຫຼຸດພົ້ນແທ້ຈິງ

Verse 78

अविमुक्तस्य माहात्म्यं षड्भिर्वक्त्रैः कथं मया । वक्तुं शक्यं न शक्नोति सहस्रास्योपि यत्परम्

ຂ້ອຍຈະພັນລະນາມະຫິມາຂອງອະວິມຸກຕະ ດ້ວຍປາກພຽງຫົກໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີປາກພັນກໍຍັງກ່າວບໍ່ຄົບຖ້ວນເຖິງສິຣິອັນສູງສຸດນັ້ນ

Verse 458

अपि काश्याः समागच्छत्स्पर्शवत्स्पर्श इष्यते । मयात्र तिष्ठता नित्यं किंतु त्वं तत आगतः

ແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດຂອງຜູ້ທີ່ກຳລັງມາຈາກກາສີ ກໍຖືວ່າເປັນການສຳຜັດອັນຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຂ້ອຍຢູ່ນີ້ເປັນນິດ—ແຕ່ເຈົ້າກັບມາຈາກທີ່ນັ້ນ