Adhyaya 40

Verse 1

नारद उवाच । ज्ञातिभेदे तु संजाते तस्मिन्मोहेरके पुरे । त्रैविद्यैः किं कृतं ब्रह्मंस्तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຄວາມແບ່ງແຍກໃນຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນນະຄອນໂມເຮຣະກະນັ້ນ, ໂອ ພຣະພຣົມ! ພວກໄຕຣະວິດຍະ (ຜູ້ຮູ້ເວດ) ໄດ້ເຮັດຫຍັງ? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າຜູ້ຖາມນີ້”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । स्वस्थाने वाडवाः सर्वे हर्षनिर्भरमानसाः । अग्निहोत्रपरा केऽपि केऽपि यज्ञपरायणाः

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ວາດະວະທັງຫມົດຢູ່ປະຈຳທີ່ຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈອັນເບີກບານ. ບາງພວກອຸທິດຕົນແກ່ອັກນິໂຫຕຣະ ແລະບາງພວກມຸ່ງໝັ້ນໃນຍັດຍະພິທີ”

Verse 3

केऽपि चाग्निसमाधानाः केऽपि स्मार्ता निरंतरम् । पुराणन्यायवेत्तारो वेदवेदांगवादिनः

ບາງພວກມຸ່ງໝັ້ນໃນການຕັ້ງແລະຮັກສາໄຟສັກສິດ; ບາງພວກຖືຮັກສາປະເພນີສະມາຣຕະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຮູ້ປຸຣານະ ແລະ ນະຍາຍະ ແລະເປັນຜູ້ອະທິບາຍເວດ ແລະ ເວດາງຄະ

Verse 4

सुखेन स्वान्सदाचारान्कुर्वन्तो ब्रह्मवादिनः । एवं धर्मसमाचारान्कुर्वतां कुशलात्मनाम्

ບັນດາຜູ້ກ່າວຖຶງພຣະພຣະມັນ ປະພຶດສະດາຈາຣະຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມສະບາຍແລະສົງົບ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຜູ້ມີໃຈອັນດີງາມປະຕິບັດຈາຣິດແຫ່ງທັມມະອັນຖືກຕ້ອງ…

Verse 5

स्थानाचारान्कुलाचारानधिदेव्याश्च भाषितान् । धर्मशास्त्रस्थितं सर्वं काजेशैरुदितं च यत्

ພວກເຂົາປະພຶດຕາມຈາຣີດຂອງຖິ່ນຖານ ແລະຈາຣີດຂອງຕະກູນ ພ້ອມທັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ອະທິເທວີໄດ້ກ່າວ; ແລະທຸກສິ່ງທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນທຳມະສາດຣາ ກັບທີ່ກາເຈສະ (ຜູ້ມີອໍານາດ) ໄດ້ປະກາດໄວ້ດ້ວຍ।

Verse 6

परंपरागतं धर्म मूचुस्ते वाडवोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ວາຑະວະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ສອນທຳມະທີ່ສືບທອດມາຕາມປະເພນີ (ປຣຳປຣາ)

Verse 7

ब्राह्मणा ऊचुः । उपास्ते यश्च लिखितं रक्तपादैस्तु वाडवाः । ज्ञातिश्रेष्ठः स विज्ञेयो वलिर्देयस्ततः परम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດບູຊາເອກະສານທີ່ວາຑະວະຂຽນໄວ້ດ້ວຍຮອຍຕີນທາສີແດງ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຍາດ; ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຕໍ່ໄປ”

Verse 8

रक्तचंदनं प्रसाध्याथ प्रसिद्धं स्वकुलं तथा । कुंकुमारक्तपादैस्तैर्गंधपुष्पादिचर्चितैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຊະໂລມດ້ວຍຈັນທະນ໌ແດງ ພວກເຂົາກໍເຮັດໃຫ້ຕະກູນຂອງຕົນໂດງດັງ—ດ້ວຍຮອຍຕີນສີແດງທີ່ຍ້ອມດ້ວຍກຸມກຸມາ ປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ

Verse 9

संभूय लिखितं तच्च रक्तपादं तदुच्यते । रामस्य लेख्यं ते सर्वे पूजयंतु समाहिताः

ສິ່ງທີ່ຂຽນຮ່ວມກັນໃນທີ່ປະຊຸມນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ ‘ຣັກຕະປາດ’। ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາທຸກຄົນ ຕັ້ງຈິດໃຫ້ສະຫງົບແນ່ວແນ່ ແລະບູຊາເອກະສານທີ່ຂຽນໄວ້ຂອງພຣະຣາມານັ້ນ

Verse 10

रामस्य करमुद्रां च पूजयंतु द्विजाः सदा । येषां दोषाः सदाचारे व्यभिचारादयो यदि

ໃຫ້ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ບູຊາກະຣະມຸດຣາ (ຕາປະທັບມື) ຂອງພຣະຣາມາເປັນນິດ. ແຕ່ຖ້າໃນຄວາມປະພຶດດີມີຄວາມຜິດ ເຊັ່ນ ການຜິດປະເວນີ ແລະອື່ນໆ ກໍບໍ່ຄວນຖືດ້ວຍບໍ່ມີການແກ້ໄຂອັນຄວນ.

Verse 11

तेषां दण्डो विधेयस्तु य उक्तो विधिवद्विजैः । चिह्नं न राममुद्राया यावद्दंडं ददाति न

ສໍາລັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ພຶງກໍານົດໂທດຕາມທີ່ທະວິຊະຜູ້ຮູ້ໄດ້ກ່າວໄວ້ຕາມພິທີ. ຈົນກວ່າຈະຈ່າຍໂທດ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນຖືເຄື່ອງໝາຍມຸດຣາຂອງພຣະຣາມາ.

Verse 12

विना दण्डप्रदानेन मुद्राचिह्नं न धार्यते । मुद्राहस्ताश्च विज्ञेया वाडवा नृपसत्तम

ບໍ່ມີການຈ່າຍໂທດແລ້ວ ບໍ່ຄວນສວມເຄື່ອງໝາຍມຸດຣາ. ແລະຜູ້ໃດທີ່ມີມຸດຣາຢູ່ທີ່ມື ພຶງຮູ້ວ່າເປັນ ‘ວາດະວະ’ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ.

Verse 13

पुत्रे जाते पिता दद्द्याच्छ्रीमात्रे तु बलिं सदा । पलानि विंशतिः सर्प्पिर्गुडः पंचप लानि च

ເມື່ອບຸດເກີດ ບິດາພຶງຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແດ່ພຣະສຣີມາຕຣິ ເປັນນິດ. ໃນເຄື່ອງຖວາຍນັ້ນ ມີນ້ໍາມັນເນີຍໃສ 20 ປະລາ ແລະນ້ໍາຕານອ້ອຍກ້ອນ 5 ປະລາດ້ວຍ.

Verse 14

कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य जातमात्रः सुतस्तदा । षष्ठे च दिवसे राजन्षष्ठीं पूजयते सदा

ເມື່ອບຸດເພິ່ງເກີດ ພຶງອາຣະຈະນາບູຊາ(ເທວີ)ດ້ວຍກຸງກຸມ ແລະອື່ນໆ. ແລ້ວໃນວັນທີ 6 ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຶງບູຊາພຣະນາງສະສະຖີເທວີເປັນນິດ.

Verse 15

दद्यात्तत्र बलिं साज्यं कुर्याद्धि बलिपंचकम् । पंचप्रस्थान्बलीन्दद्यात्सवस्त्राञ्छ्रीफलैर्युतान्

ທີ່ນັ້ນພຶງຖວາຍບະລິພ້ອມນ້ຳມັນເນີຍໃສ ແລະພຶງປະກອບພິທີບະລິຫ້າປະການໃຫ້ຄົບ. ພຶງຖວາຍບະລິປະມານຫ້າປຣັສຖະ ພ້ອມຜ້າ ແລະຜົນໄມ້ມົງຄຸນ.

Verse 16

कुंकुमादिभिरभ्यर्च्य श्रीमात्रे भक्तिपूर्वकम् । वितशाठ्यं न कुर्वीत कुले संततिवृद्धये

ເມື່ອບູຊາພຣະສຣີມາຕຣິດ້ວຍກຸງກຸມະ ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມສັດທາ, ຢ່າເຮັດການຫລອກລວງໃນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ ຫຼືໃນຂອງຖວາຍ, ເພື່ອໃຫ້ສາຍສະກຸນເຈີຣິນຂຶ້ນ.

Verse 17

तद्धि चार्पयता द्रव्यं वृद्धौ यद्ध्रीणितं पुनः । जन्मनो नंतरं कार्यं जातकर्म यथाविधि

ແທ້ຈິງ ຜູ້ຖວາຍພຶງຖວາຍຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາອີກໃນຍາມຮຸ່ງເຮືອງ ຢ່າກັ້ນໄວ້. ແລະທັນທີຫຼັງການເກີດ ພຶງປະກອບພິທີຊາຕະກັມ (jātakarma) ຕາມຫຼັກພິທີ.

Verse 18

विप्रानुकीर्तिता याश्च वृत्तिः सापि विभज्यते । प्रथमा लभ्यमाना च वृत्तिर्वै यावती पुनः

ແລະການດຳລົງຊີວິດ (ວຣິຕຕິ) ທີ່ພຣາຫມັນກ່າວໄວ້ ກໍພຶງແບ່ງສັນເຊັ່ນກັນ. ສ່ວນທຳອິດແມ່ນວຣິຕຕິຕາມທີ່ໄດ້ມາ ຈະຫຼາຍນ້ອຍເທົ່າໃດກໍຕາມ.

Verse 19

तस्या वृत्तेरर्द्धभागो गोत्रदेव्यै तु कल्प्यताम् । द्विगुणं वणिजा चैव पुत्रं जाते भवेदिति

ຈາກວຣິຕຕິນັ້ນ ພຶງຈັດສັນເຄິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ໂຄຕຣະເທວີ (gotradevī) ເທວະຜູ້ຄຸ້ມຄອງສາຍສະກຸນ. ແລະສຳລັບພໍ່ຄ້າ ກຳນົດໃຫ້ເປັນສອງເທົ່າ ເພື່ອໃຫ້ຜົນມົງຄຸນຄືການໄດ້ບຸດເກີດຂຶ້ນ.

Verse 20

मांडलीयाश्च ये शूद्रास्तेषामर्ककरं त्विदम् । अडालजानां त्रिगुणं गोभुजानां चतुर्गुणम्

ສໍາລັບຊູດຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ ມານດະລີຍະ ນີ້ແມ່ນອາກອນທີ່ກໍານົດໄວ້ຊື່ວ່າ “ອັຣກະກະຣະ”; ສໍາລັບ ອະດາລະຊະ ເປັນສາມເທົ່າ ແລະສໍາລັບ ໂກພູຊະ ເປັນສີ່ເທົ່າ.

Verse 21

इत्येतत्कथितं सर्वमन्यच्च शूद्रजातिषु । यस्य दोषस्तु हत्यायाः समुद्भूतो विधेर्वशात्

ດັ່ງນີ້ ໄດ້ກ່າວອະທິບາຍທຸກຢ່າງແລ້ວ ພ້ອມທັງເລື່ອງອື່ນໆກ່ຽວກັບຫມູ່ຊູດຣະຫຼາຍພວກ. ບັດນີ້ ສໍາລັບຜູ້ໃດທີ່ໂທດແຫ່ງການຂ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຕາມອໍານາດແຫ່ງບົດບັນຍັດ—

Verse 22

दण्डस्तु विधिवत्तस्य कर्त्तव्यो वेदशास्त्रिभिः । अन्यायो न्यायवादी स्यान्निर्द्दोषे दोषदायकः

ໂທດຂອງຜູ້ນັ້ນ ພຶງຖືກກໍານົດຕາມວິທີການ ໂດຍຜູ້ຮູ້ວິທະຍາແຫ່ງເວດ ແລະ ຊາສະຕຣະ. ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ຄວາມອະທໍາຈະປອມໂຕເປັນຄວາມຍຸດຕິທໍາ—ເມື່ອໂທດຖືກວາງໃສ່ຜູ້ບໍ່ມີຜິດ.

Verse 23

पंक्तिभेदस्य कर्ता च गोसहस्रवधः स्मृतः । वृत्तिभागविभजनं तथा न्यायविचारणम् । श्रीरामदूतकस्याग्रे कर्त्तव्यमिति निश्चयः

ຜູ້ໃດກໍ່ຕາມທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການແຕກແຍກໃນ “ປັງກະຕິ” (ແຖວຮ່ວມກິນ/ສາມັກຄີທາງສັງຄົມ) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເທົ່າກັບຜູ້ຂ້າງົວໜຶ່ງພັນ. ການແບ່ງປັນຊີວິດການຫາກິນແລະສ່ວນແບ່ງ ພ້ອມທັງການພິຈາລະນາຄວາມຍຸດຕິທໍາ—ຖືກຕັດສິນແນ່ນອນວ່າຕ້ອງເຮັດຕໍ່ໜ້າທູດແຫ່ງພຣະສີຣາມ ຄື ຫນຸມານ.

Verse 24

तस्य पूजां प्रकुर्वीत तदा कालेऽथवा सदा । तैलेन लेपयेत्तस्य देहे वै विघ्नशांतये

ຄວນປະກອບການບູຊາພຣະອົງ ໃນເວລາອັນຄວນ ຫຼືແມ່ນບູຊາເປັນນິດ. ເພື່ອໃຫ້ອຸປະສັກສົງົບ ຄວນຊະໂລມພຣະກາຍຂອງພຣະອົງດ້ວຍນ້ໍາມັນ.

Verse 25

धूपं दीपं फलं दद्यात्पुष्पैर्नानाविधैः किल । पूजितो हनुमानेव ददाति तस्य वांछितम्

ພຶງຖວາຍທູບ ປະທີບ ໝາກໄມ້ ແລະດອກໄມ້ນານາຊະນິດເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ເມື່ອບູຊາພຣະຫນຸມານແລ້ວ ພຣະອົງຈະປະທານສິ່ງທີ່ຜູ້ບູຊາປາດຖະໜາ.

Verse 26

प्रतिपुत्रं तु तस्याग्रे कुर्यान्नान्यत्र कुत्रचित् । श्रीमाताबकुलस्वामिभागधेयं तु पूर्वतः

ສໍາລັບລູກຊາຍແຕ່ລະຄົນ ພຶງເຮັດພິທີນັ້ນຕໍ່ໜ້າເຂົາເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ໃຫ້ເຮັດທີ່ອື່ນ. ແລະກ່ອນອື່ນ ພຶງກັນສ່ວນອັນຄວນເປັນຂອງ ສຣີມາຕາບະກຸລະສວາມີ ໄວ້ກ່ອນ.

Verse 27

पश्चात्प्रतिग्रहं विप्रैः कर्त्तव्यमिति निश्चितम् । समागमेषु विप्राणां न्यायान्यायविनिर्णये

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ການຮັບທານ (ປະຕິຄຣະຫະ) ໂດຍພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຖືກກໍານົດວ່າຄວນເຮັດ—ໃນທີ່ປະຊຸມພຣາຫມັນ ເພື່ອວິນິດໄຊຄວາມຍຸດຕິທໍາ ແລະບໍ່ຍຸດຕິທໍາ.

Verse 28

निर्णयं हृदये धृत्वा तत्रस्थं श्रावयेद्द्विजान् । केवलं धर्मबुद्ध्या च पक्षपातं विवर्जयेत्

ເມື່ອຍຶດຄໍາຕັດສິນໄວ້ໃນໃຈຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວ ພຶງປະກາດໃຫ້ດວິຊະທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນຟັງ. ແລະດ້ວຍຈິດທີ່ມຸ່ງທາງທໍາລ້ວນໆ ພຶງລະທິ້ງຄວາມລໍາເອຽງ.

Verse 29

सर्वेषां संमतं कार्यं तद्ध्यविकृतमेव च । आकारितस्ततो विप्रः सभायां भयमेति चेत्

ສິ່ງໃດທີ່ທຸກຄົນເຫັນພ້ອມ ພຶງປະຕິບັດຕາມນັ້ນ; ເພາະສິ່ງນັ້ນຍ່ອມບໍ່ດ່າງພ້ອຍ. ແຕ່ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ຖືກເຊີນແລ້ວ ກັບຮູ້ສຶກຢ້ານໃນສະພາ—

Verse 30

न तस्य वाक्यं श्रोतव्यं निर्णीतार्थनिवारणे । यस्य वर्जस्तु क्रियते मिलित्वा सर्व वाडवैः

ບໍ່ຄວນຟັງຄໍາຂອງຜູ້ນັ້ນ ເມື່ອລາວພະຍາຍາມລົ້ມລ້າງເລື່ອງທີ່ຕັດສິນຖືກຕ້ອງແລ້ວ—ຜູ້ທີ່ຊຸມຊົນທັງປວງປະຊຸມກັນແລ້ວຂັບອອກ।

Verse 31

खानपानादिकं सर्वं कार्यं तेन विवर्जयेत् । तस्य कन्या न दातव्या तत्संसर्गी च तादृशः

ການຄົບຫາທັງປວງ ເຊັ່ນ ການກິນດື່ມ ພຶງຫຼີກເວັ້ນຈາກລາວ ບໍ່ຄວນຍົກທິດາໃຫ້ແຕ່ງງານກັບລາວ ຫຼືກັບຜູ້ທີ່ຄົບຫາລາວແລະມີນິສັຍດຽວກັນ

Verse 32

ततो दंडं प्रकुर्वीत सर्वैरेव द्विजोत्तमैः । भोजनं कन्यकादानमिति दाशरथेर्मतम्

ຈາກນັ້ນ ທວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງປວງພຶງຮ່ວມກັນລົງໂທດຕາມພິທີກົດທຳ ສ່ວນການໃຫ້ອາຫານ ແລະການໃຫ້ທິດາ (ກັນຍາທານ) ນັ້ນ ເປັນທັດສະນະທີ່ສືບວ່າເປັນຂອງດາສະຣະຖີ

Verse 33

यत्किंचित्कुरुते पापं लब्धुं स्थलमथापि वा । शुष्कार्द्रं वसते चान्ने तस्मादन्नं परि त्यजेत्

ຖ້າຜູ້ໃດກໍຕາມກະທໍາບາບບາງຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອໄດ້ຕໍາແໜ່ງຫຼືທີ່ທາງ ແລ້ວຍັງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທັງແຫ້ງແລະເປັຽກ ພຶງລະທິ້ງອາຫານຈາກຜູ້ນັ້ນໂດຍສິ້ນເຊີງ

Verse 34

कुर्वंस्तत्पापभागी स्यात्तस्य दंडो यथाविधि । न्यायं न पश्यते यस्तु शक्तौ सत्यां सदा यतः

ຜູ້ໃດທີ່ໜຸນຫຼັງຄວາມຊົ່ວນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບສ່ວນແຫ່ງບາບນັ້ນ; ສໍາລັບລາວກໍມີໂທດຕາມກົດ ແລະຜູ້ໃດມີກໍາລັງອໍານາດແທ້ໆ ແຕ່ບໍ່ທໍານຸບໍາລຸງຄວາມຍຸດຕິທໍາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມນ່າຕໍາໜິເສມອ

Verse 35

पापभागी स विज्ञेय इति सत्यं न संशयः । उत्कोचं यस्तु गृह्णाति पापिनां दुष्टकर्मिणाम् । सकलं च भवेत्तस्य पापं नैवात्र सशयः

ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຮ່ວມສ່ວນໃນບາບ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຜູ້ໃດຮັບສິນບົນຈາກຄົນບາບຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວ ບາບທັງໝົດນັ້ນຈະຕົກແກ່ຜູ້ນັ້ນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 36

तस्यान्नं गृह्यते नैव कन्यापि न कदाचन । हितमाचरते यस्तु पुत्राणामपि वै नरः

ຢ່າຮັບອາຫານຂອງລາວເດັດຂາດ ແລະຢ່າຍົກລູກສາວໃຫ້ລາວໃນເວລາໃດໆ. ແຕ່ບຸລຸດຜູ້ປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດແທ້ ແມ່ນແຕ່ແກ່ລູກຊາຍຂອງຕົນ ພຶງຖືປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດນີ້.

Verse 37

स एतान्नियमान्सर्वान्पालयेन्नात्र संशयः । एवं पत्रं लिखित्वा तु वाडवास्ते प्रह र्षिताः

ລາວພຶງຮັກສາຂໍ້ວິນັຍທັງໝົດນີ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະເມື່ອໄດ້ຂຽນໃບສານດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກວາຑະວະກໍຍິນດີປິຕິ.

Verse 38

प्राप्ते कलियुगे घोरे यथा पापं न कुर्वते । इति ज्ञात्वा तु सर्वे ते न्यायधर्मं प्रचक्रिरे

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ໃນຍາມທີ່ກາລີຍຸກອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດ ຜູ້ຄົນຈະພຶງຫ້າມໃຈບໍ່ໃຫ້ກະທຳບາບໄດ້ແນວໃດ—ເຂົາທັງຫມົດຈຶ່ງສ້າງຕັ້ງທຳແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳ.

Verse 39

व्यास उवाच । कलौ प्राप्ते द्विजाः सर्वे स्थानभ्रष्टा यतस्ततः । पक्षमुत्कलं ग्रहीष्यंति तथा स्युः पक्षपातिनः

ພະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກາລີມາຮອດ ດວິຊະທັງຫມົດຈະຫຼຸດຈາກຖານະອັນຄວນຂອງຕົນ ກະຈາຍໄປທົ່ວທິດ. ພວກເຂົາຈະຈັບພັກພວກ ແລະດັ່ງນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ລຳອຽງມີອະຄະຕິ.

Verse 40

भोक्ष्यंते म्लेच्छकग्रामान्कोलाविध्वंसिभिः किल । वेदभ्रष्टाश्च ते विप्रा भविष्यंति कलौ युगे

ໃນກາລີຍຸກ ຜູ້ທຳລາຍພວກໂກລາ ຈະກືນກິນບ້ານເມືອງຂອງພວກມເລັດຈະແນ່ນອນ; ແລະພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນຈະຕົກຈາກພຣະເວດໃນຍຸກມືດນັ້ນ.

Verse 42

यस्मिन्गोत्रे समुत्पन्ना वाडवा ये महाबलाः

ວາດະວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ເກີດຈາກໂຄດຣະ (ສາຍຕະກູນ) ໃດ?

Verse 43

व्यास उवाच ज्ञायते गोत्रसंज्ञाऽथ केचिच्चैव पराक्रमैः । यस्ययस्य च यत्कर्म तस्य तस्यावटंककः

ພຣະວຽສາກ່າວວ່າ: ຊື່ໂຄດຣະຍ່ອມຮູ້ໄດ້—ບາງຄົນຮູ້ຈັກກັນໂດຍວິລະກຳ. ແລະວຽກງານໃດທີ່ແຕ່ລະຄົນເຮັດ ວຽກນັ້ນເອງເປັນເຄື່ອງໝາຍ (ອະວະຕັງກະກະ) ຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 44

अवटंकैर्हि ज्ञायंते नान्यथा ज्ञायते क्वचित् । गोत्रैश्च प्रवरैश्चैव अवटंकैर्नृपात्मज

ເຂົາເຈົ້າຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແຍກແຍະ (ອະວະຕັງກະກະ) ເຫຼົ່ານີ້; ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃດທີ່ຈະຮູ້ໄດ້ໃນທຸກບ່ອນ. ທັງໂຄດຣະ ແລະ ປຣະວະຣະ ກໍດ້ວຍ—ຜ່ານເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້, ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ.

Verse 47

व्यास उवाच । ज्ञायंते यत्रयत्रस्था माध्यंदिनीया महाबलाः । कौथमीं च समाश्रित्य केचिद्विप्रा गुणान्विताः

ພຣະວຽສາກ່າວວ່າ: ພວກມາດະຍັນດິນຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຖືກຮູ້ຈັກໃນທຸກບ່ອນທີ່ເຂົາເຈົ້າອາໄສ. ແລະເມື່ອອາໄສປະເພນີຄໍຖຸມີດ້ວຍ ກໍມີພຣາຫມັນບາງພວກຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳ.

Verse 48

ऋगथर्वणजा शाखा नष्टा सा च महामते । एवं वै वर्तमानास्ते वाडवा धर्मसंभवाः

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່! ສາຂາທີ່ເກີດຈາກ ຣິກ ແລະ ອະຖັຣວັນ ໄດ້ສູນຫາຍໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ວາຑະວະຜູ້ເກີດຈາກທຳ ຍັງດຳລົງຢູ່ໃນຮູບນີ້.

Verse 49

धर्मारण्ये महाभागाः पुत्रपौत्रान्विताऽभवन् । शूद्राः सर्वे महाभागाः पुत्रपौत्र समावृताः

ໃນ ທັມມາຣັນຍະ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານພ້ອມລູກແລະຫຼານ. ທຸກຄົນ—ເປັນຊູດຣະ—ກໍເປັນຜູ້ມີສິຣິ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລູກຫຼານ.

Verse 50

धर्मारण्ये महातीर्थे सर्वे ते द्विजसेवकाः । अभवन्रामभक्ताश्च रामाज्ञां पालयंति च

ໃນ ທັມມາຣັນຍະ ອັນເປັນມະຫາຕີຣຖະນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ດວິຊະ. ເຂົາເປັນພັກຕະແຫ່ງພຣະຣາມ ແລະຍັງຮັກສາພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມດ້ວຍ.

Verse 51

आज्ञामत्याऽदरेणेह हनूमंतश्च वीर्यवान् । पालयेत्सोऽपि चेदानीं सुप्राप्ते वै कलौ युगे

ໃນທີ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມເຫັນດີອັນຊື່ສັດ ແລະຄວາມເຄົາລົບ ແມ່ນແຕ່ພຣະຫນຸມານຜູ້ມີພະລັງກໍຈະຮັກສາພຣະບັນຊານັ້ນ—ເຊັ່ນດຽວກັນໃນບັດນີ້ ເມື່ອກາລີຍຸກໄດ້ມາຮອດຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 52

अदृष्टरूपी हनुमांस्तत्र भ्रमति नित्यशः । त्रैविद्या वाडवा यत्र चातुर्विद्यास्तथैव च

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຫນຸມານຜູ້ມີຮູບອັນມອງບໍ່ເຫັນ ຍ່າງວຽນຢູ່ເປັນນິດ; ບ່ອນທີ່ວາຑະວະຊຳນານໃນໄຕຣະວິທະຍາ ແລະບາງພວກກໍຊຳນານໃນຈະຕຸຣະວິທະຍາເຊັ່ນກັນ.

Verse 53

सभायामुपविष्टा येऽन्यायात्पापं प्रकुर्वते । जयो हि न्यायकर्तॄणामजयोऽन्यायकारिणाम्

ຜູ້ໃດນັ່ງໃນສະພາແລ້ວກໍ່ບາບດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທຳ—ໄຊຊະນະແທ້ເປັນຂອງຜູ້ກະທຳຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະຄວາມພ່າຍແພ້ເປັນຂອງຜູ້ກະທຳອະທຳ.

Verse 54

सापराधे यस्तु पुत्रे ताते भ्रातरि चापि वा । पक्षपातं प्रकुर्वीत तस्य कुप्यति वायुजः

ຖ້າຜູ້ໃດເຮັດອະຄະຕິເຂົ້າຂ້າງລູກ ພໍ່ ຫຼືພີ່ນ້ອງທີ່ມີຄວາມຜິດ—ພຣະຫນຸມານ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ ຈະບໍ່ພໍໃຈຜູ້ນັ້ນ.

Verse 55

कुपितो हनुमानेष धननाशं करोति वै । पुत्रनाशं करोत्येव धामनाशं तथैव च

ເມື່ອພຣະຫນຸມານອົງນີ້ໂກດ ທ່ານຍ່ອມນຳໃຫ້ທຣັບສິນສູນເສຍ; ນຳໃຫ້ລູກຫຼານສູນເສຍ ແລະເຮືອນຊານກໍພິນາດເຊັ່ນກັນ.

Verse 56

सेवार्थं निर्मितः शूद्रो न विप्रान्परिषेवते । वृत्तिं वा न ददात्येव हनुमांस्तस्य कुप्यति

ຊູດຣະຜູ້ຖືກສ້າງເພື່ອການຮັບໃຊ້ ຖ້າບໍ່ປະຄອງຮັບໃຊ້ພຣາຫມັນ ຫຼືບໍ່ອຸປະຖຳປັດໃຈດຳລົງຊີວິດໃຫ້ທ່ານ—ພຣະຫນຸມານຈະບໍ່ພໍໃຈຜູ້ນັ້ນ.

Verse 57

अर्थनाशं पुत्रनाशं स्थाननाशं महा भयम् । कुरुते वायुपुत्रो हि रामवाक्यमनुस्मरन्

ໂດຍລະລຶກພຣະດຳຣັດຂອງພຣະຣາມ ບຸດແຫ່ງວາຍຸຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດການສູນເສຍທຣັບ ສູນເສຍລູກຫຼານ ສູນເສຍຕຳແໜ່ງ ແລະຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 58

यत्र कुत्र स्थिता विप्राः शूद्रा वा नृपसत्तम । न निर्द्धना भवेयुस्ते प्रसादाद्राघवस्य च

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ ພຣາຫມັນ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ ຊູດຣ—ອາໄສຢູ່ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ຣາຆະວະ (ພຣະສີຣາມ) ຂໍໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຂັດສົນຍາກຈົນ।

Verse 59

यो मूढश्चाप्यधर्मात्मा पापपाषंडमाश्रितः । निजान्विप्रान्परित्यज्य परज्ञातींश्च मन्यते

ຜູ້ຊາຍຜູ້ໂງ່ເຂົາ ແລະບໍ່ດຳຣົງທັມ ຜູ້ໄປພຶ່ງພາລັດທິພາລອັນເປັນບາບ ຈະລະທິ້ງພຣາຫມັນຂອງຕົນ ແລ້ວຖືຄົນນອກເປັນຍາດພີ່ນ້ອງ।

Verse 60

तस्य पूर्वकृतं पुण्यं भस्मीभवति नान्यथा । अन्येषां दीयते दानं स्वल्पं वा यदि वा बहु

ບຸນທີ່ເຂົາເຄີຍສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຍ່ອມກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຜົນອື່ນ. ທານທີ່ເຂົາໃຫ້ ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍ ກໍຖືກນັບວ່າເປັນຂອງຜູ້ອື່ນ ບໍ່ເປັນບຸນຂອງຕົນ।

Verse 61

यथा भवति वै पूर्वं ब्रह्मविष्णुशिवैः कृतम् । तस्य देवा न गृह्णंति हृव्यं कव्यं च पूर्वजाः

ດັ່ງທີ່ໃນການເກົ່າກ່ອນ ພຣະພຣົມ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະສິວະ ໄດ້ວາງບັນຍັດໄວ້ ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ຮັບ “ຮັວຍະ” ຂອງເຂົາ ແລະບັນພະບຸຣຸດກໍບໍ່ຮັບ “ກັວຍະ” ຂອງເຂົາເຊັ່ນກັນ।

Verse 62

वंचयित्वा निजान्विप्रानन्येभ्यः प्रददेत्तु यः । तस्य जन्मार्जितं पुण्यं भस्मीभवति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດຫຼອກລວງພຣາຫມັນຂອງຕົນ ແລ້ວນຳທານໄປໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ບຸນທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດຊີວິດ ຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນທັນທີນັ້ນເອງ।

Verse 63

ब्रह्मविष्णुशिवैश्चैव पूजिता ये द्विजोत्तमाः ते । षां ये विमुखाः शूद्रा रौरवे निवसंति ते

ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະສິວະ ຍັງບູຊາ—ສ່ວນຊູດຣະຜູ້ຫັນຫນ້າຫນີ ແລະ ເປັນສັດຕູຕໍ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະຢູ່ໃນນະລົກຊື່ “ເຣົາຣະວະ” (Raurava)

Verse 64

यो लौल्याच्च कुलाचारं गोत्राचारं प्रलोपयेत् । स्वाचारं यो न कुर्वीत कदाचिद्वै विमोहितः

ຜູ້ໃດເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ທຳລາຍຈາຣີດຕະກູນ ແລະ ຈາຣີດແຫ່ງໂຄດ, ແລະຜູ້ໃດຖືກມົວໝອງຈົນບໍ່ປະພຶດຕາມວິໄນອັນຖືກທຳຂອງຕົນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຕົກຕ່ຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ

Verse 65

सर्वनाशो भवेत्तस्य भस्मीभवति तत्क्षणात् । तस्मात्सर्वः कुलाचारः स्थानाचारस्तथैव च

ສຳລັບຄົນແບບນັ້ນ ຄວາມພິນາດທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນ; ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລາວປານດັ່ງກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາຣີດຕະກູນ ແລະ ຄວາມປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງຕາມຖິ່ນຖານ ຄວນຖືຮັກສາໄວ້ແນ່ນອນ

Verse 66

गोत्राचारः पालनीयो यथावित्तानुसारतः । एवं ते कथितं राजन्धर्मारण्यं पुरातनम्

ຈາຣີດແຫ່ງໂຄດ (ວົງສາ) ຄວນຮັກສາຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທຳມາຣັນຍະອັນໂບຮານ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແກ່ພຣະອົງແລ້ວ

Verse 67

स्थापितं देवदेवैश्च ब्रह्मविष्णुशिवादिभिः । धर्मारण्यं कृतयुगे त्रेतायां सत्यमंदिरम् । द्वापरे वेदभवनं कालौ मोहेरकं स्मृतम्

ສະຖານທີ່ນີ້ຖືກສະຖາປະນາໂດຍເທວະເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະສິວະ ແລະອື່ນໆ. ໃນກຣິຕະຍຸກ ເອີ້ນວ່າ “ທັມມາຣັນຍະ”; ໃນເຕຣຕາຍຸກ “ສັດຕະຍະມັນດິຣ”; ໃນດວາປະຣະຍຸກ “ເວດະພະວະນະ”; ແລະໃນກະລິຍຸກ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ໂມເຮຣະກະ” (Moheraka)

Verse 68

ब्रह्मोवाच । य इदं शृणुयात्पुत्र श्रद्धया परया युतः । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं सर्वकिल्बिषनाशनम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ລູກເອີຍ ຜູ້ໃດຟັງມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງທັມມາຣັນຍະນີ້ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຍ່ອມທຳລາຍບາບມົນທິນທັງປວງ ແລະນຳຄວາມບໍລິສຸດມາໃຫ້

Verse 69

मनोवाक्कायजनितं पातकं त्रिविधं च यत् । तत्सर्वं नाशमायाति श्रवणात्कीर्तनात्सुकृत्

ບາບສາມປະເພດທີ່ເກີດຈາກໃຈ ວາຈາ ແລະກາຍ ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມສູນສິ້ນໄປດ້ວຍການຟັງ ແລະການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ (ກີຣຕະນະ) ມະຫາຕະມະຍະນີ້ ແລະກາຍເປັນບຸນ (ສຸກຣິຕ)

Verse 70

धन्यं यशस्यमायुष्यं सुखसंतानदायकम् । माहात्म्यं शृणुयाद्वत्स सर्वसौख्याप्तये नरः

ມະຫາຕະມະຍະນີ້ເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ເພີ່ມອາຍຸ ແລະປະທານລູກຫຼານອັນເປັນສຸກ. ລູກເອີຍ ມະນຸດຄວນຟັງເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສຸກທຸກປະການ

Verse 71

सर्वतीर्थेषु यत्पुण्यं सर्वक्षेत्रेषु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति धर्मारण्यस्य सेवनात्

ບຸນທີ່ມີໃນຕີຣຖະທັງປວງ ແລະຜົນທີ່ມີໃນກະເສດຣະທັງປວງ—ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບດ້ວຍການບຳເນົາບູຊາ ແລະໄປນະມັດສະການທັມມາຣັນຍະ

Verse 72

नारद उवाच । धर्मारण्यस्य माहात्म्यं यच्छ्रुतं त्वन्मुखांबुजात् । धर्मवाप्यां यत्र धर्म्मस्तपस्तेपे सुदुष्कुरम्

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງທັມມາຣັນຍະທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຟັງຈາກປາກດຸດດອກບົວຂອງທ່ານ—ທີ່ນັ້ນ ທີ່ທັມມະວາປີ ພຣະທັມມະໄດ້ບຳເນົາຕະປະອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ

Verse 73

तस्य क्षेत्रस्य महिमा मया त्वत्तोऽवधारितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि धर्मारण्यदिदृक्षया

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈມະຫິມາແຫ່ງເຂດສັກສິດນັ້ນຈາກທ່ານ. ຂໍໃຫ້ສະວັດດີມົງຄຸນມີແກ່ທ່ານ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເດີນທາງ ໂດຍປາຖະໜາຈະເຫັນ ທັມມາຣັນຍະ.

Verse 74

तत्र वाक्यजलौघेन पावितोऽहं चतुर्मुख

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໂດຍກະແສແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ.

Verse 75

व्यास उवाच । इदमाख्यानकं सर्वं कथितं पांडुनंदन । यच्छ्रुत्वा गोसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ບຸດແຫ່ງປານຑຸ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າອາຂະຍານອັນສັກສິດນີ້ທັງໝົດແລ້ວ. ຜູ້ໃດຟັງ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທານໂຄພັນຕົວ.”

Verse 76

अपुत्रो लभते पुत्रान्निर्द्धनो धनवान्भवेत् । रोगी रोगात्प्रमुच्येत बद्धो मुच्येत बंधनात्

ຜູ້ບໍ່ມີບຸດຈະໄດ້ບຸດ; ຜູ້ຂັດສົນຈະກາຍເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ. ຜູ້ເຈັບປ່ວຍຈະພົ້ນຈາກໂລກ, ແລະຜູ້ຖືກຜູກມັດຈະພົ້ນຈາກພັນທະນາການ.

Verse 77

विद्यार्थी लभते विद्यामुत्तमां कर्मसाधनाम् । तीर्थयात्राफलं तस्य कोटिकन्याफलं लभेत्

ຜູ້ແສວງຫາວິຊາຈະໄດ້ວິຊາອັນປະເສີດ ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ກິດອັນຄວນຄ່າສໍາເລັດ. ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກສູ່ຕີຣຖະ ແລະຍັງໄດ້ບຸນທີ່ເວົ້າກັນວ່າເທົ່າກັບ ‘ໂກຕິກັນຍາ’ ອີກດ້ວຍ.

Verse 78

यः श्रृणोति नरो भक्त्या नारी वाथ नरोत्तम । निरयं नैव पश्यंति एकोत्तरशतैः सह

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ! ບໍ່ວ່າຊາຍຫຼືຍິງ ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເຫັນນະລົກ ພ້ອມດ້ວຍຍາດ 101 ຄົນ

Verse 79

शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिभिस्तथा । पुराणपुस्तकं राजन्प्रयतः शिष्टसंमतः

ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອນໍາຄຳພີປຸຣານະໄປປະດິດໄວ້ໃນສະຖານທີ່ມົງຄຸນ ແລະປະດັບດ້ວຍຜ້າລີນິນເປັນຕົ້ນແລ້ວ ພຶງປະພຶດດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຈັນຍາທີ່ບັນດິດຍອມຮັບ

Verse 80

अर्चयेच्च यथा न्यायं गंधमाल्यैः पृथक्पृथक् । समाप्तौ नृप ग्रंथस्य वाचकस्यानुपूजनम्

ແລະພຶງບູຊາຕາມພິທີ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງຫອມ ແລະພວງມາລາແຍກເປັນສ່ວນໆ ເມື່ອຈົບຄຳພີແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາ ພຶງນະມັດສະການຜູ້ສະດັບອ່ານໃຫ້ເໝາະສົມ

Verse 81

दानादिभिर्यथान्यायं संपूर्णफलहेतवे । मुद्रिकां कुंडले चैव ब्रह्मसूत्रं हिरण्मयम्

ເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພຶງໃຫ້ທານຕາມຄວນ ເຊັ່ນ ແຫວນ ຕຸ້ມຫູ ແລະສາຍສັກສິດ ພຣະຫມະສູດ (ຍັຊໂຍປະວີຕ) ທຳດ້ວຍຄຳ

Verse 82

वस्त्राणि च विचित्राणि गंधमाल्यानुलेपनैः । देववत्पूजनं कृत्वा गां च दद्यात्पयस्विनीम्

ແລະຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຫອມ ພວງມາລາ ແລະນ້ຳມັນທາ ເມື່ອບູຊາດັ່ງບູຊາເທວະແລ້ວ ພຶງໃຫ້ທານໂຄຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມດ້ວຍ

Verse 83

एवं विधानतः श्रुत्वा धर्मारण्यकथानकम् । धर्मारण्यनिवासस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຟັງຕາມພິທີກຳນົດ ນິທານອັນສັກສິດແຫ່ງ ທັມມາຣັນຍະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທາງຈິດວິນຍານແຫ່ງການພຳນັກໃນ ທັມມາຣັນຍະ ຢ່າງແນ່ນອນ