Adhyaya 37

Verse 1

व्यास उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे प्रत्यूचुः पवनात्मजम् । अधुना सफलं जन्म जीवितं च सुजीवितम्

ພຣະຣືສີວຢາສ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນພຣາມທັງຫຼາຍຈຶ່ງຕອບກັບບຸດແຫ່ງພຣະພາຍວ່າ "ບັດນີ້ ການເກີດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນແລ້ວ ແລະ ຊີວິດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ດໍາລົງຢູ່ວ່າງຄຸ້ມຄ່າແລ້ວ".

Verse 2

अद्य नो मोढलोकानां धन्यो धर्मश्च वै गृहाः । धन्या च सकला पृथ्वी यज्ञधर्मा ह्यनेकशः

ມື້ນີ້ ສໍາລັບພວກເຮົາຊາວໂມທະ ທັມມະເປັນສິ່ງປະເສີດ ແລະ ບ້ານເຮືອນຂອງພວກເຮົາກໍເປັນສຸກ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ແຜ່ນດິນທັງມວນຍັງໄດ້ຮັບພອນ ເພາະມີການປະຕິບັດບູຊາຍັນ ແລະ ໜ້າທີ່ທາງທັມໃນຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 3

नमः श्रीराम भक्ताय अक्षविध्वंसनाय च । नमो रक्षःपुरीदाहकारिणे वज्रधारिणे

ຂໍນອບນ້ອມແດ່ສາວົກຂອງພຣະຣາມ ຜູ້ທໍາລາຍອັກສະກຸມານ. ຂໍນອບນ້ອມແດ່ຜູ້ເຜົາຜານເມືອງແຫ່ງຮາກສົດ ຜູ້ຊົງພະລັງດັ່ງສາຍຟ້າ.

Verse 4

जानकीहृदयत्राणकारिणे करुणात्मने । सीताविरह तप्तस्य श्रीरामस्य प्रियाय च

ນະໂມຕໍ່ຜູ້ເປັນກະລຸນາ ຜູ້ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງແກ່ດວງໃຈຂອງ ຊານະກີ; ແລະນະໂມຕໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສຣີຣາມ ຜູ້ຖືກເຜົາຮ້ອນໂດຍຄວາມພຣາກຈາກ ສີຕາ।

Verse 5

नमोऽस्तु ते महावीर रक्षास्मान्मज्जतः क्षितौ । नमो ब्राह्मणदेवाय वायुपुत्राय ते नमः

ນະໂມແດ່ທ່ານ ໂອ ມະຫາວີຣະ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາ ເມື່ອພວກເຮົາກຳລັງຈົມລົງໃນແຜ່ນດິນ। ນະໂມແດ່ເທວະຂອງພຣາຫມັນ; ນະໂມແດ່ທ່ານ ໂອ ບຸດແຫ່ງວາຍຸ।

Verse 6

नमोऽस्तु राम भक्ताय गोब्राह्मणहिताय च । नमोस्तु रुद्ररूपाय कृष्णवक्त्राय ते तमः

ນະໂມແດ່ຜູ້ເປັນພັກຕະຂອງ ຣາມ ແລະຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ງົວແລະພຣາຫມັນ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີຮູບດັ່ງຣຸດຣະ ຜູ້ມີໃບໜ້າຄ່ຳ—ນະໂມແດ່ທ່ານ।

Verse 7

अंजनीसूनवे नित्यं सर्वव्याधिहराय च । नागयज्ञोपवीताय प्रबलाय नमोऽस्तु ते

ນະໂມແດ່ທ່ານເປັນນິດ ໂອ ບຸດແຫ່ງອັນຈະນີ ຜູ້ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ. ນະໂມແດ່ທ່ານ ຜູ້ແຂງແກ່ງ ຜູ້ສວມນາກເປັນດັ່ງຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ)।

Verse 8

स्वयं समुद्रतीर्णाय सेतुबंधनकारिणे

ນະໂມແດ່ຜູ້ທີ່ຂ້າມທະເລດ້ວຍຕົນເອງ ແລະຜູ້ບັນດານໃຫ້ເກີດການຜູກສ້າງເສຕຸ (ຂົວ)।

Verse 9

व्यास उवाच । स्तोत्रेणैवामुना तुष्टो वायुपुत्रोऽब्रवीद्वचः । शृणुध्वं हि वरं विप्रा यद्वो मनसि रोचते

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອບຸດແຫ່ງວາຍຸພໍໃຈດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງ; ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ໃຈທ່ານພໍໃຈ”

Verse 10

विप्रा ऊचुः । यदि तुष्टोऽसि देवेश रामाज्ञापालक प्रभो । स्वरूपं दर्शयस्वाद्य लंकायां यत्कृतं हरे

ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ, ໂອ ຈອມເທວະ! ໂອ ພຣະຜູ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ; ໂອ ພຣະຫຣິ, ຂໍຈົ່ງສະແດງຮູບນັ້ນໃນວັນນີ້ ທີ່ໄດ້ສຳເລັດກິດໃນລັງກາ”

Verse 11

तथा विध्वंसवाद्य त्वं राजानं पापकारिणम् । दुष्टं कुमारपालं हि आमं चैव न संशयः

“ແລະດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງທຳລາຍກະສັດຜູ້ກໍ່ບາບນັ້ນ ຄື ກຸມາຣະປາລຜູ້ຊົ່ວ ພ້ອມທັງພວກພ້ອມພັນຂອງເຂົາ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ”

Verse 12

वृत्तिलोपफलं सद्यः प्राप्नुयात्त्वं तथा कुरु । प्रतीत्यर्थं महाबाहो किं विलंबं वदस्व नः

“ໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຜົນໃນທັນທີ ຈາກການສູນເສຍອາຊີບອັນຜິດທຳນັ້ນ—ຂໍຈົ່ງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ. ໂອ ມະຫາບາຫຸ, ເພື່ອຄວາມແນ່ໃຈ ເຫດໃດຈຶ່ງຊ້າ? ຈົ່ງບອກແລະສະແດງໃຫ້ເຮົາໃນບັດນີ້”

Verse 13

त्वयि चित्तेन दत्तेन स राजा पुण्यभाग्भवेत् । प्रत्यये दर्शिते वीर शासनं पालयिष्यति

“ຖ້າໃຈຂອງກະສັດນັ້ນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີສ່ວນໃນບຸນ. ໂອ ວີຣະ, ເມື່ອໄດ້ສະແດງຫຼັກຖານອັນແນ່ຊັດແລ້ວ ເຂົາຈະຮັກສາພຣະບັນຍັດແຫ່ງທຳ”

Verse 14

त्रयीधर्म्मः पृथिव्यां तु विस्तारं प्रापयिष्यति । धर्मधीर महावीर स्वरूपं दर्शयस्व नः

ແລ້ວ ທັມມະອັນຕັ້ງຢູ່ເທິງພຣະເວດທັງສາມ ຈະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ. ໂອ້ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນທັມມະ, ໂອ້ ມະຫາວີຣ, ຂໍໃຫ້ສະແດງສະວະຣູບແທ້ຂອງທ່ານໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ.

Verse 15

हनुमानुवाच । मत्स्वरूपं महाकायं न चक्षुर्विषयं कलौ । तेजोराशिमयं दिव्यमिति जानंतु वाडवाः

ຮານຸມານກ່າວວ່າ: ສະວະຣູບແທ້ຂອງຂ້າໃຫຍ່ມະຫາກາຍ; ໃນກະລີຍຸກ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ສາຍຕາທົ່ວໄປຈະເຫັນໄດ້. ຂໍໃຫ້ຜູ້ຮູ້ທັນຮູ້ວ່າ ມັນເປັນທິບ ເປັນມວນແຫ່ງລັດສະມີອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 16

तथापि परया भक्त्या प्रसन्नोऽहं स्तवादिभिः । वसनांतरितं रूपं दर्शयिष्यामि पश्यत

ແຕ່ກໍຕາມ ເພາະພໍໃຈໃນພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລະບົດສັນລະເສີນຂອງພວກເຈົ້າ ຂ້າຈະສະແດງຮູບໜຶ່ງທີ່ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງ—ຈົ່ງເບິ່ງ!

Verse 17

एवमुक्तास्तदा विप्राः सर्वकार्यसमुत्सुकाः । महारूपं महाकायं महापुच्छसमाकुलम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຜູ້ກະຕືລືລົ້ນໃຫ້ກິດທຸກຢ່າງສຳເລັດ ໄດ້ເຫັນມະຫາຮູບມະຫາກາຍ ອັນແອດແນ່ນດ້ວຍມະຫາຫາງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 18

दृष्ट्वा दिव्यस्वरूपं तं हनुमंतं जहर्षिरे । कथंचिद्धैर्यमालंब्य विप्राः प्रोचुः शनैः शनैः

ເມື່ອເຫັນສະວະຣູບທິບຂອງຮານຸມານນັ້ນ ພວກເຂົາກໍປິຕິຍິນດີ. ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍພະຍາຍາມຮວບຮວມຄວາມສະຫງົບໃຈຢ່າງຫຍຸ້ງຍາກ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າຊ້າໆ ຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 19

यथोक्तं तु पुराणेषु तत्तथैव हि दृश्यते । उवाच स हि तान्सर्वांश्चक्षुः प्रच्छाद्य संस्थितान्

ແທ້ຈິງ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນປຸຣານະ ກໍປາກົດເຫັນເປັນຈິງດັ່ງນັ້ນ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວກັບທຸກຄົນທີ່ຢືນຢູ່ນັ້ນ ໂດຍປິດບັງດວງຕາໄວ້

Verse 20

फलानीमानि गृह्णीध्वं भक्षणार्थमृषीश्वराः । एभिस्तु भक्षितैर्विप्रा ह्यतितृप्तिर्भविष्यति

“ຈົ່ງຮັບເອົາໝາກໄມ້ເຫຼົ່ານີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນຫມູ່ລຶສີ ເພື່ອການບໍລິໂພກ. ເມື່ອໄດ້ກິນມັນແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ທ່ານຈະອິ່ມເອມຢ່າງຍິ່ງແນ່ນອນ”

Verse 21

धर्मारण्यं विना वाद्य क्षुधा वः शाम्यति धुवम्

“ໂດຍບໍ່ຈໍາເປັນອອກຈາກ ທັມມາຣັນຍະ ແທ້ໆແລ້ວ ຄວາມຫິວຂອງພວກທ່ານຈະສົງບລົງແນ່ນອນ”

Verse 22

व्यास उवाच । क्षुधाक्रांतैस्तदा विप्रैः कृतं वै फलभक्षणम् । अमृतप्राशनमिव तृप्तिस्तेषामजायत

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກຄວາມຫິວຄອບງໍາ ໄດ້ບໍລິໂພກໝາກໄມ້. ຄວາມອິ່ມເອມເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ ດຸດດື່ມອະມຣິຕະດັ່ງນັ້ນ

Verse 23

न तृषा नैव क्षुच्चैव विप्राः संक्लिष्टमानसाः । अभवन्सहसा राजन्विस्मयाविष्टचेतसः

ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ໃຈເຄີຍຖືກທຸກຂ໌ ບໍ່ເຫຼືອທັງຄວາມກະຫາຍ ແລະບໍ່ເຫຼືອທັງຄວາມຫິວ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທັນໃດນັ້ນ ໃຈຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຄອບງໍາດ້ວຍຄວາມພິສະວົງ

Verse 24

ततः प्राहांजनीपुत्रः संप्राप्ते हि कलौ द्विजाः । नागमिष्याम्यहं तत्र मुक्त्वा रामेश्वरं शिवम्

ແລ້ວ ບຸດແຫ່ງອັນຈະນີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພວກດວິຊະ! ເມື່ອກະລີຍຸກມາຮອດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນ ໂດຍປະລະພຣະສິວະທີ່ຣາເມສະວະຣະໄວ້”

Verse 25

अभिज्ञानं मया दत्तं गृहीत्वा तत्र गच्छत । तथ्यमेतत्प्रतीयेत तस्य राज्ञो न संशयः

“ຈົ່ງນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຮັບຮູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ ແລ້ວໄປທີ່ນັ້ນ; ຄວາມຈິງນີ້ກະສັດຜູ້ນັ້ນຈະຍອມຮັບ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 26

इत्युक्त्वा बाहुमुद्धृत्य भुजयोरुभयोरपि । पृथग्रोमाणि संगृह्य चकार पुटिकाद्वयम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຍົກແຂນຂຶ້ນ; ຈາກແຂນທັງສອງ ລາວເກັບຂົນແຍກກັນ ແລ້ວເຮັດເປັນຫໍ່ນ້ອຍສອງຫໍ່

Verse 27

भूर्जपत्रेण संवेष्ट्य ते अदाद्विप्रकक्षयोः । वामे तु वामकक्षोत्थां दक्षिणोत्थां तु दक्षिणे

ລາວຫໍ່ມັນດ້ວຍເປືອກໄມ້ເບີຣຊ (bhūrja) ແລ້ວມອບໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຮັກແຮ້ຂອງພວກພຣາຫມະນ—ຫໍ່ຈາກຊ້າຍວາງຊ້າຍ ແລະຫໍ່ຈາກຂວາວາງຂວາ

Verse 28

कामदां रामभक्तस्य अन्येषां क्षयकारिणीम् । उवाच च यदा राजा ब्रूते चिह्नं प्रदीयताम्

ລາວອະທິບາຍວ່າ ມັນເປັນຜູ້ບັນດານໃຫ້ສົມປາດຖະນາແກ່ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຣາມ ແຕ່ສຳລັບຄົນອື່ນກັບນຳຄວາມພິນາດ; ແລະກ່າວວ່າ “ເມື່ອກະສັດຖາມ ຈົ່ງນຳເຄື່ອງໝາຍນີ້ຖວາຍ”

Verse 29

तदा प्रदीयतां शीघ्रं वामकक्षोद्भवा पुटी । अथवा तस्य राज्ञस्तु द्वारे तु पुटिकां क्षिप

ໃນເວລານັ້ນ ຈົ່ງຮີບມອບຖົງນ້ອຍທີ່ເກີດຈາກຮັກແຮ້ຊ້າຍ; ຫາກບໍ່ແລ້ວ ຈົ່ງໂຍນຖົງນັ້ນໄວ້ທີ່ປະຕູຂອງພະຣາຊານັ້ນເທິງໆ।

Verse 30

ज्वालयति च तत्सैन्यं गृहं कोशं तथैव च । महिष्यः पुत्रकाः सर्वं ज्वलमानं भविष्यति

ມັນຈະຈຸດໄຟເຜາກອງທັບນັ້ນ ທັງເຮືອນແລະຄັງຊັບດ້ວຍ; ພຣະມະເຫສີ ແລະ ພຣະໂອຣສ—ທຸກສິ່ງຈະລຸກໄໝ້ທັງມວນ।

Verse 31

यदा तु वृत्तिं ग्रामांश्च वणिजानां बलिं तथा । पूर्वं स्थितं तु यत्किंचित्तत्तद्दास्यति वाडवाः

ແຕ່ເມື່ອໃດ (ພະຣາຊາ) ປະທານເງິນຫຼຽນດຳລົງຊີວິດ ບ້ານເມືອງ ແລະ ຄ່າບູຊາ/ອາກອນຕາມຈາຣີດຈາກພໍ່ຄ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ເຄີຍກຳນົດໄວ້ກ່ອນ ໂອ ວາຑະວາຫ໌ ກໍຈະປະທານຕາມນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 32

लिखित्वा निश्चयं कृत्वाप्यथ दद्यात्स पूर्ववत् । करसंपुटकं कृत्वा प्रणमेच्च यदा नृपः

ເມື່ອຂຽນໄວ້ ແລະ ທຳໃຫ້ຄຳຕັດສິນໝັ້ນຄົງແລ້ວ ກໍພຶງປະທານດັ່ງເກົ່າ; ແລະເມື່ອພະຣາຊາປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບ…

Verse 33

संप्राप्य च पुरा वृत्तिं रामदत्तां द्विजोत्तमाः । ततो दक्षिणकक्षास्थकेशानां पुटिका त्वियम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ເມື່ອກ່ອນໄດ້ຮັບພຣະຣາມປະທານຄ່າດຳລົງຊີວິດແລ້ວ ຕໍ່ມາ (ຈົ່ງຮູ້ວ່າ) ຖົງນີ້ແມ່ນຖົງທີ່ມີຂົນຈາກຮັກແຮ້ຂວາ।

Verse 34

प्रक्षिप्यतां तदा सैन्यं पुरावच्च भविष्यति । गृहाणि च तथा कोशः पुत्रपौत्रादयस्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໂຍນມັນລົງທີ່ນັ້ນ; ກອງທັບຈະກັບເປັນເຊັ່ນເກົ່າ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ເຮືອນເຮືອນ, ຄັງຊັບ, ແລະ ລູກຫຼານທັງຫມົດ ຈະຖືກຟື້ນຄືນມາ.

Verse 35

वह्निना मुच्यमानास्ते दृश्यंते तत्क्षणादिति । श्रुत्वाऽमृतमयं वाक्यं हनुमंतोदितं परम्

“ພວກເຂົາຖືກເຫັນວ່າ ພົ້ນຈາກໄຟໃນທັນທີນັ້ນ!”—ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດທີ່ຫນຸມານກ່າວ ດຸດອະມຣິດແຫ່ງການຊ່ອຍຊີວິດ…

Verse 36

अलभन्त मुदं विप्रा ननृतुः प्रजगुर्भृशम् । जयं चोदैरयन्केऽपि प्रहसन्ति परस्परम्

ພວກພຣາຫມັນໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິ່ງ; ພວກເຂົາເຕັ້ນ ແລະ ຮ້ອງເພງດັງກ້ອງ. ບາງຄົນຮ້ອງວ່າ “ໄຊຍະ!” ແລະຫົວເຮາະກັນ

Verse 37

पुलकांकितसर्वाङ्गाः स्तुवन्ति च मुहुर्मुहुः । पुच्छं तस्य च संगृह्य चुचुंबुः केचिदुत्सुकाः

ທົ່ວຮ່າງກາຍຂອງເຂົາທັງຫມົດເກີດຂົນລຸກດ້ວຍປິຕິ; ພວກເຂົາສັນລະເສີນທ່ານຊ້ໍາໆ. ບາງຄົນຜູ້ກະຕືລືລົ້ນຈັບຫາງຂອງທ່ານແລ້ວຈູບ

Verse 39

ततः प्रोवाच हनुमांस्त्रिरात्रं स्थीयतामिह । रामतीर्थस्य च फलं यथा प्राप्स्यथ वाडवाः

ຕໍ່ມາ ຫນຸມານໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວາດະວາທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງພັກຢູ່ນີ້ສາມຄືນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຣາມະຕີຣຖະ.”

Verse 40

तथेत्युक्त्वाथ ते विप्रा ब्रह्मयज्ञं प्रचक्रिरे । ब्रह्मघोषेण महता तद्वनं बधिरं कृतम्

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວ ບັນດາພຣາຫມັນກໍເລີ່ມພິທີ ພຣະພຣົມຍັດຍະ. ດ້ວຍພຣະພຣົມໂຄສອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ສຽງສະທາຍພຣະເວດ—ເຮັດໃຫ້ປ່ານັ້ນດັ່ງຖືກທຳໃຫ້ຫູໜວກ ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງສັກສິດ.

Verse 41

स्थित्वा त्रिरात्रं ते विप्रा गमने कृतबुद्धयः । रात्रौ हनुमतोऽग्रे त इदमूचुः सुभक्तितः

ເມື່ອພັກຢູ່ສາມຄືນແລ້ວ ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍຕັ້ງໃຈຈະເດີນທາງ. ໃນຍາມຄ່ຳຄືນ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຫນຸມານ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍສັດທາອັນເລິກຊຶ້ງ.

Verse 42

ब्राह्मणा ऊचुः । वयं प्रातर्गमिष्यामो धर्मारण्यं सुनिर्मलम् । न विस्मार्या वयं तात क्षम्यतां क्षम्यतामिति

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ພວກເຮົາຈະໄປຫາ ທັມມາຣັນຍະ ປ່າສັກສິດອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຢ່າລືມພວກເຮົາ; ຂໍໂທດ, ຂໍໂທດເຖີດ.”

Verse 43

ततो वायुसुतो राजन्पर्वतान्महतीं शिलाम् । बृहतीं च चतुःशालां दशयोजनमायतीम्

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ ໄດ້ນຳແຜ່ນຫີນໃຫຍ່ຫຼວງມາຈາກພູ—ກວ້າງໃຫຍ່ມີສີ່ດ້ານ ແລະຍາວເຖິງສິບໂຍຊະນະ.

Verse 44

आस्तीर्य प्राह तान्विप्राञ्छिलायां द्विजसत्तमाः । रक्ष्यमाणा मया विप्राः शयीध्वं विगतज्वराः

ເມື່ອປູແຜ່ນຫີນນັ້ນແລ້ວ ລາວກ່າວແກ່ພຣາຫມັນເທິງຫີນວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ! ຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງຂ້າ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງນອນພັກແລະຫຼັບໃຫ້ສະບາຍ—ປາສະຈາກໄຂ້ ແລະຄວາມຢ້ານກົວ.”

Verse 45

इति श्रुत्वा ततः सर्वे निद्रामापुः सुखप्रदाम् । एवं ते कृतकृत्यास्तु भूत्वा सुप्ता निशामुखे

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ທຸກຄົນກໍເຂົ້າສູ່ນິທຣາອັນໃຫ້ຄວາມສຸກສະບາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ສຳເລັດໜ້າທີ່ແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງນອນໃນຕອນເລີ່ມຄ່ຳຄືນ.

Verse 46

कृपालुः स च रुद्रात्मा रामशासनपालकः । रक्षणार्थं हि विप्राणामतिष्ठच्च धरातले

ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ເມດຕາກະລຸນາ ມີສະພາບແຫ່ງຣຸທຣະ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກຄຳສັ່ງຂອງພຣະຣາມ. ເພື່ອປົກປ້ອງພຣາຫມະນາ ທ່ານຈຶ່ງຢືນຢັນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 47

व्यास उवाच । अर्द्धरात्रे तु संप्राप्ते सर्वे निद्रामुपागताः । तातं संप्रार्थयामास कृतानुग्रहको भवान्

ວະຍາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮອດຍາມກາງຄືນ ແລະທຸກຄົນໄດ້ຫຼັບໄປແລ້ວ ລາວຈຶ່ງອ້ອນວອນຕໍ່ບິດາວ່າ “ທ່ານໄດ້ໂຜດປະທານພຣະກະລຸນາແລ້ວ—(ຂໍໃຫ້ເຮັດນີ້ອີກດ້ວຍ)”

Verse 48

समीरण द्विजानेतान्स्थानं स्वं प्रापयस्व भोः । ततो निद्राभिभूतांस्तान्वायुपुत्रप्रणोदितः

“ໂອ ສະມີຣະນະ (ລົມ) ຂໍໃຫ້ນຳພຣາຫມະນາເຫຼົ່ານີ້ໄປຮອດຖິ່ນຂອງພວກເຂົາເອງ.” ແລ້ວຜູ້ທີ່ຖືກນິທຣາຄອບງຳນັ້ນ ກໍຖືກຜູ້ເປັນບຸດແຫ່ງວາຍຸກະຕຸ້ນ ແລະນຳໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 49

समुद्धृत्य शिलां तां तु पिता पुत्रेण भारत । विशिष्टो यापयामास स्वस्थानं द्विजसत्तमान्

ໂອ ພາຣະຕະ ບິດາໄດ້ອາໄສການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງບຸດ ຍົກແຜ່ນຫີນນັ້ນຂຶ້ນ ແລ້ວດ້ວຍພະລັງອັນພິເສດ ໄດ້ນຳພຣາຫມະນາຜູ້ປະເສີດໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກຂອງພວກເຂົາ.

Verse 50

षड्भिर्मासैश्च यः पन्था अतिक्रांतो द्विजातिभिः । त्रिभिरेव मुहूर्त्तैस्तु धर्मारण्यमवाप्तवान्

ເສັ້ນທາງທີ່ພວກທະວິຊະປົກກະຕິໃຊ້ເວລາຫົກເດືອນຈຶ່ງຂ້າມພົ້ນ, ທ່ານນັ້ນກັບໄປຮອດທຳມາຣັນຍະໃນເພີງສາມມຸຫູຣຕະ (ບໍ່ກີ່ຊົ່ວໂມງ) ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 51

भ्रममाणां शिलां ज्ञात्वा विप्र एको द्विजाग्रतः । वात्स्यगोत्रसमुत्पन्नो लोकान्संगीतवान्कलम्

ເມື່ອຮູ້ຈັກຫີນທີ່ກຳລັງໝຸນຢູ່ ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ເກີດໃນໂຄຕຣະວາດສະຍະ—ໄດ້ສະກົດໃຈຜູ້ຄົນດ້ວຍບົດເພງອັນອ່ອນຫວານ.

Verse 52

गीतानि गायनोक्तानि श्रुत्वा विस्मयमाययुः । प्रभाते सुप्रसन्ने तु उदतिष्ठन्परस्परम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນບົດເພງທີ່ນັກຂັບຮ້ອງຂັບຂານ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ; ແລະເມື່ອຮຸ່ງອອກອັນສະງົບແລະເປັນມົງຄຸນ ພວກເຂົາຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນແລ້ວສົນທະນາກັນ.

Verse 53

ऊचुस्ते विस्मिताः सर्वे स्वप्नोऽयं वाथ विभ्रमः । ससंभ्रमाः समुत्थाय ददृशुः सत्यमंदिरम्

ທຸກຄົນຕື່ນຕະລຶງແລ້ວກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຄວາມຝັນ ຫຼືເປັນມາຍາຫຼອກລວງ?” ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະໄດ້ເຫັນສັດຕະມັນດິຣ—ສະຖານສັກສິດແຫ່ງຄວາມຈິງ.

Verse 54

अंतर्बुद्ध्या समालोक्य प्रभावो वायुजस्य च । श्रुत्वा वेदध्वनिं विप्राः परं हर्षमुपागताः

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາພາຍໃນເຖິງພຣະອານຸພາບຂອງບຸດແຫ່ງວາຍຸ ແລະໄດ້ຍິນສຽງກັງວານແຫ່ງການສະທາຍາຍະເວດ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ.

Verse 55

ग्रामीणाश्च ततो लोका दृष्ट्वा तु महतीं शिलाम् । अद्भुतं मेनिरे सर्वे किमिदं किमिदं त्विति

ຕໍ່ມາ ຊາວບ້ານທັງຫຼາຍເມື່ອເຫັນຫີນໃຫຍ່ນັ້ນ ທຸກຄົນກໍເຫັນວ່າເປັນອັດສະຈັນ ແລະຖາມຊ້ຳໆວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ—ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?”

Verse 56

गृहेगृहे हि ते लोकाः प्रवदंति तथाद्भुतम् । ब्राह्मणैः पूर्यमाणा सा शिला च महती शुभा

ຜູ້ຄົນເວົ້າກັນເຖິງອັດສະຈັນນັ້ນຈາກເຮືອນສູ່ເຮືອນ; ແລະຫີນໃຫຍ່ອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ກໍຖືກຫ້ອມລ້ອມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພຣາຫມັນ

Verse 57

अशुभा वा शुभा वापि न जानीमो वयं किल । संवदंते ततो लोकाः परस्परमिदं वचः

ແລ້ວຜູ້ຄົນກໍພາກັນເວົ້າວ່າ “ຈະເປັນອັບມົງຄຸນ ຫຼືເປັນມົງຄຸນ ພວກເຮົາແທ້ໆກໍບໍ່ຮູ້” ແລະສົນທະນາກັນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 58

व्यास उवाच । ततो द्विजानां ते पुत्राः पौत्राश्चैव समागताः । ऊचुस्ते दिष्ट्या भो विप्रा आगताः पथिका द्विजाः

ພຣະວະຍາສກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ລູກແລະຫຼານຂອງພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາຊຸມນຸມ ແລະກ່າວວ່າ “ໂຊກດີແທ້ ໂອ ວິປຣາ! ໂອ ທະວິຊະຜູ້ເດີນທາງ! ທ່ານທັງຫຼາຍມາຮອດແລ້ວ!”

Verse 59

ते तु संतुष्टमनसा सन्मुखाः प्रययुर्मुदा । प्रत्युत्थानाभिवादाभ्यां परिरंभणकं तथा

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາມີໃຈພໍໃຈ ແລະຍິນດີ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປພົບກັນຕໍ່ໜ້າ; ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ກ່າວນະມັດສະການ ແລະກອດກັນດ້ວຍຄວາມປິຕິ

Verse 60

आघ्राणकादींश्च कृत्वा यथायोग्यं प्रपूज्य च । सर्वं विस्तार्य कथितं शीघ्रमागममात्मनः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີກຳເລີ່ມດ້ວຍ ອາຄຣານະ (āghrāṇa) ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະບູຊາຕາມຄວນແລ້ວ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຢ່າງລະອຽດ ແລ້ວຮີບກັບໄປຍັງທີ່ພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 61

ततः संपूज्य तत्सर्वान्गंधतांबूलकुंकुमैः । शांतिपाठं पठंतस्ते हृष्टा निजगृहान्ययुः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊານັບຖືທຸກທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ໃບພານ (ຕາມບູນ) ແລະກຸງກຸມ (kuṅkuma) ແລ້ວສວດ «ຊານຕິ-ປາຖ»; ດ້ວຍໃຈປິຕິ ຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນໆ.

Verse 63

आश्चर्यं परमं प्रापुः किमेतत्स्थानमुत्तमम् । अयं तु दक्षिण द्वारे शांतिपाठोऽत्र पठ्यते

ພວກເຂົາປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ: “ສະຖານທີ່ອັນສູງສຸດນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງສວດ ‘ຊານຕິ-ປາຖ’ ຢູ່ນີ້ ທີ່ປະຕູທາງທິດໃຕ້?”

Verse 64

गृहा रम्याः प्रदृश्यंते शचीपतिगृहोपमाः । प्रासादाः कुलमातॄणां दृश्यंते चाग्निशोभनाः

ເຮືອນອັນງາມສະຫງ່າປາກົດຂຶ້ນ ຄ້າຍດັ່ງເຮືອນຂອງ ຊະຈີປະຕິ (ອິນທຣາ) ແລະປະສາດຂອງ ກຸລະ-ມາຕຣິ ກໍປາກົດເຫັນ—ສະຫວ່າງໄສດຸດໄຟສັກສິດ.

Verse 65

एवं ब्रुवत्सु विप्रेषु महाशक्तिप्रपूजने । आगतो ब्राह्मणोऽपश्यत्तत्र विप्रकदंबकम्

ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນວາລະມະຫາບູຊາແດ່ ມະຫາຊັກຕິ (Mahāśakti) ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະເຫັນກຸ່ມພຣາຫມັນຈຳນວນຫຼາຍຊຸມນຸມກັນຢູ່.

Verse 66

हर्षितो भावितस्तत्र यत्र विप्राः सभासदः । उवाव दिष्ट्या भो विप्रा ह्यागताः पथिका द्विजाः

ເມື່ອເຫັນພຣາຫມັນທັງຫຼາຍນັ່ງຢູ່ໃນສະພາ ລາວກໍປິຕິແລະຊາບຊຶ້ງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂຊກດີແທ້ ໂອ ວິປຣາ! ທ່ານດວິຊະຜູ້ເດີນທາງໄດ້ມາຮອດແລ້ວ!”

Verse 67

प्रत्युत्तस्थुस्ततो विप्राः पूजां गृहीत्वा समागताः । प्रत्युत्थानाभिवादौ चाकुर्वंस्ते च परस्परम्

ແລ້ວພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກໍລຸກຂຶ້ນຕອບຮັບ ກ້າວອອກມາພ້ອມເຄື່ອງສັກກາລະ ແລະຕ່າງຝ່າຍຕ່າງກະທຳທຳນຽມລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບກັບການອະພິວາດຢ່າງເຄົາລົບຕໍ່ກັນ

Verse 68

ब्रूतेऽन्यो मम यत्नेन कार्यं नियतमेव हि । अन्यो ब्रूते महाभाग मयेदं कृतमित्युत

ຄົນໜຶ່ງກ່າວວ່າ “ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຂອງຂ້າ ວຽກນີ້ຍ່ອມຖືກຈັດໃຫ້ເປັນລະບຽບແນ່ນອນ” ອີກຄົນໜຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ວຽກນີ້ຂ້າເປັນຜູ້ເຮັດ”

Verse 69

पथिकानां वचः श्रुत्वा हर्षपूर्णा द्विजोत्तमाः । शांतिपाठं पठन्तस्ते हृष्टा निजगृहान्ययुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ເດີນທາງ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລ້ວພາກັນສວດ “ສານຕິ-ປາຖະ” ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແລະເດີນທາງກັບເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 70

विमृश्य मिलिताः प्रातर्ज्योतिर्विद्भिः प्रतिष्ठिताः । ब्राह्मे मूहूर्ते चोत्थाय कान्यकुब्जं गता द्विजाः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ພວກເຂົາກໍມາຊຸມນຸມກັນໃນຕອນເຊົ້າ ໂດຍມີຜູ້ຮູ້ເວລາມົງຄຸນເປັນຜູ້ນຳ; ຄືນຕື່ນໃນ “ພຣະຫມະ-ມຸຫູຣຕະ” ແລ້ວ ດວິຊະທັງຫຼາຍກໍອອກເດີນທາງໄປຫາ ການຍະກຸບຊະ

Verse 71

दोलाभिर्वाहिताः केचित्केचिदश्वै रथैस्तथा । केचित्तु शिबिकारूढा नानावाहनगाश्च ते

ບາງພວກຖືກຫາມມາໃນໂດລີ, ບາງພວກມາດ້ວຍມ້າ ແລະລົດຮົບ; ບາງພວກຂຶ້ນຊິບິກາ—ດັ່ງນັ້ນເຂົາເດີນທາງດ້ວຍພາຫະນະນານາປະເພດ។

Verse 72

तत्पुरं तु समासाद्य गंगायाः शोभने तटे । अकुर्वन्वसतिं वीराः स्नानदानादिकर्म्म च

ເມື່ອເຖິງນະຄອນນັ້ນ ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ບັນດາວີລະບຸລຸດໄດ້ຕັ້ງທີ່ພັກ ແລະປະກອບກິດທາງທຳ ເຊັ່ນ ການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະການໃຫ້ທານ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 73

चरेण केनचिद्दृष्टाः कथिता नृपसन्निधौ । अश्वाश्च बहुशो दोला रथाश्च बहुशो वृषाः

ຜູ້ສອດແນມຄົນໜຶ່ງເຫັນແລ້ວ ຈຶ່ງທູນລາຍງານຕໍ່ໜ້າພະຣາຊາ—ມີມ້າຫຼາຍ, ມີໂດລີຫຼາຍ, ມີລົດຮົບຫຼາຍ, ແລະມີງົວເພດຜູ້ຫຼາຍດ້ວຍ।

Verse 74

विप्राणामिह दृश्यंते धर्मारण्यनिवासिनाम् । नूनं ते च समायाता नृपेणोक्तं ममाग्रतः

ທີ່ນີ້ເຫັນບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ພັກອາໄສໃນທຳມາຣັນຍະ ແນ່ນອນພວກເຂົາມາຮອດແລ້ວ—ດັ່ງທີ່ພະຣາຊາເຄີຍກ່າວຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ।

Verse 75

अभिज्ञापय मे पूर्वं प्रेषिताः कपिसंनिधौ

ຂໍໃຫ້ແຈ້ງຂ້ອຍກ່ອນ ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກສົ່ງໄປກ່ອນ ຢູ່ໃກ້ກັບກະປິສັນນິທິ (Kapisaṃnidhi)।