Adhyaya 34

Verse 1

व्यास उवाच । एवं रामेण धर्मज्ञ जीर्णोद्धारः पुरा कृतः । द्विजानां च हितार्थाय श्रीमातुर्वचनेन च

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນໃນການກ່ອນ ພຣະຣາມຜູ້ຮູ້ທຳ ໄດ້ຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ຊຳຮຸດເສື່ອມໂຊມ—ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກທະວິຊະ ແລະຕາມພຣະດຳລັດຂອງສຣີມາຕາ”

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कीदृशं शासनं ब्रह्मन्रामेण लिखितं पुरा । कथयस्व प्रसादेन त्रेतायां सत्यमंदिरे

ພຣະຍຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຣິຊີ, ໃນການກ່ອນ ພຣະຣາມໄດ້ຂຽນຄຳສັ່ງປົກຄອງແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າດ້ວຍຄວາມເມດຕາ—ຄຳສັ່ງທີ່ອອກໃນຍຸກເຕຣຕາ ທີ່ສັດຕະຍະມັນດິຣ”

Verse 3

व्यास उवाच । धर्मारण्ये वरे दिव्ये बकुलार्के स्वधिष्ठिते । शून्यस्वामिनि विप्रेंद्र स्थिते नारायणे प्रभौ

ວະຍາສະ ກ່າວວ່າ: ໃນທຳມາຣັນຍະອັນສູງສຸດ ແລະ ທິບພະ—ບ່ອນທີ່ ບະກຸລາຣກະ ປະດິດສະຖານຢູ່ໃນອາສນະຂອງຕົນ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອ ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າ ປະທັບຢູ່ທີ່ ສູນຍະສວາມິນ…

Verse 4

रक्षणाधिपतौ देवे सर्वज्ञे गुणनायके । भवसागर मग्नानां तारिणी यत्र योगिनी

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງການປົກປ້ອງ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະ ເປັນຜູ້ນຳແຫ່ງຄຸນທັງປວງ—ປະທັບຢູ່; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໂຢຄິນີນາມ ‘ຕາຣິນີ’ ຊ່ວຍນຳຜູ້ທີ່ຈົມໃນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ-ພະວະ ໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ

Verse 5

शासनं तत्र रामस्य राघवस्य च नामतः । शृणु ताम्राश्रयं तत्र लिखितं धर्मशास्त्रतः

ຈົ່ງຟັງເຖິງ ພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາມ—ຣາຆະວະ—ທີ່ໄດ້ເອີ້ນນາມໄວ້ຊັດ; ມີກົດສານຈາລຶກໃນແຜ່ນທອງແດງ ຮຽບຮຽງຕາມ ທັມມະສາດ

Verse 6

महाश्चर्यकरं तच्च ह्यनेकयुगसंस्थितम् । सर्वो धातुः क्षयं याति सुवर्णं क्षयमेति च

ແລະນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນອັນນ່າອັດສະຈັນ ດຳລົງຢູ່ຂ້າມຫຼາຍຍຸກ; ໂລຫະທຸກຢ່າງຍ່ອມເສື່ອມສະລາຍ ແມ່ນແຕ່ຄຳກໍຍັງຫຼຸດຖອຍ

Verse 7

प्रत्यक्षं दृश्यते पुत्र द्विजशासनमक्षयम् । अविनाशो हि ताम्रस्य कारणं तत्र विद्यते

ລູກເອີຍ ເຫັນໄດ້ຊັດດ້ວຍຕາວ່າ ສານຈາລຶກຂອງພຣາຫມັນນັ້ນບໍ່ເສື່ອມສູນ; ເພາະໃນເລື່ອງນັ້ນມີເຫດໃຫ້ທອງແດງຄົງທົນບໍ່ພິນາດຢູ່

Verse 8

वेदोक्तं सकलं यस्माद्विष्णुरेव हि कथ्यते । पुराणेषु च वेदेषु धर्मशास्त्रेषु भारत

ເພາະສິ່ງທັງປວງທີ່ພຣະເວດສອນໄວ້ ຖືກປະກາດວ່າແທ້ຈິງແມ່ນພຣະວິດສະນຸ. ໂອ ພາຣະຕະ ໃນປຸຣານະ ໃນພຣະເວດ ແລະໃນທັມມະສາດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 9

सर्वत्र गीयते विष्णुर्नाना भावसमाश्रयः । नानादेशेषु धर्मेषु नानाधर्मनिषेविभिः

ທຸກແຫ່ງມີການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະວິດສະນຸ ໂດຍອາໄສອາລົມແລະພາວະຫຼາຍຢ່າງ. ໃນທັມມະຫຼາຍຮູບແບບຂອງດິນແດນຕ່າງໆ ໂດຍຜູ້ປະພຶດປະຕິບັດພິທີວັດຕະປະຕິບັດຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 10

नानाभेदैस्तु सर्वत्र विष्णुरेवेति चिंत्यते । अवतीर्णः स वै साक्षात्पुराणपुरुषो त्तमः

ແມ່ນແຕ່ຈະຄິດເຫັນດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ທຸກແຫ່ງກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ‘ເປັນພຣະວິດສະນຸແຕ່ຜູ້ດຽວ’। ພຣະອົງໄດ້ອະວະຕານລົງມາໂດຍຕົວຈິງ ເປັນບຸຣຸສະອຸດຕະມະຜູ້ປຸຣານະສັນລະເສີນ.

Verse 11

देववैरिविनाशाय धर्मसंरक्षणाय च । तेनेदं शासनं दत्तमविनाशात्मकं सुत

ເພື່ອທຳລາຍສັດຕູຂອງເທວະ ແລະເພື່ອປົກປ້ອງທັມມະ ຈຶ່ງປະທານຄຳສັ່ງນີ້—ລູກເອີຍ—ອັນມີສະພາບບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 12

यस्य प्रतापादृषद स्तारिता जलमध्यतः । वानरैर्वेष्टिता लंका हेलया राक्षसा हताः

ດ້ວຍວິລະພະລັງຂອງພຣະອົງ ຫີນຜາກໍຖືກເຮັດໃຫ້ລອຍຢູ່ກາງນ້ຳ; ລັງກາຖືກວານະຣະລ້ອມວົງ; ແລະຣາກສະສາຖືກປາບລົງໂດຍງ່າຍດາຍ.

Verse 13

मुनिपुत्रं मृतं रामो यमलोकादुपानयत् । दुंदुभिर्निहतो येन कबंधोऽभिहतस्तथा

ພຣະຣາມໄດ້ນໍາລູກຊາຍຂອງມຸນີຜູ້ຕາຍແລ້ວ ກັບຄືນມາ ແມ່ນແຕ່ຈາກໂລກຂອງພຣະຍົມ. ໂດຍພຣະອົງ ດຸນດຸບີຖືກປາບ ແລະ ກະບັນທະກໍຖືກປະຫານເຊັ່ນກັນ.

Verse 14

निहता ताडका चैव सप्तताला विभेदिताः । खरश्च दूषणश्चैव त्रिशिराश्च महासुरः

ທາດະກາກໍຖືກປາບ ແລະ ຕົ້ນຕາລທັງເຈັດຖືກຈອກທະລຸ. ຄະຣະ ແລະ ດູສະນະ ຖືກທໍາລາຍ ພ້ອມທັງ ຕຣິສິຣະ ອະສຸຣະໃຫຍ່ດ້ວຍ.

Verse 15

चतुर्दशसहस्राणि जवेन निहता रणे । तेनेदं शासनं दत्तमक्षयं न कथं भवेत्

ສິບສີ່ພັນຖືກສັງຫານຢ່າງວ່ອງໄວໃນສົງຄາມ. ເມື່ອຂໍ້ບັນຍັດນີ້ໄດ້ຮັບປະທານໂດຍຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນ ຈະບໍ່ເປັນອະຄົງທົນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 16

स्ववंशवर्णनं तत्र लिखित्वा स्वयमेव तु । देशकालादिकं सर्वं लिलेख विधिपूर्वकम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຂຽນການພັນລະນາວົງສາຂອງພຣະອົງດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ແລະໄດ້ບັນທຶກທຸກຢ່າງ—ສະຖານທີ່ ເວລາ ແລະອື່ນໆ—ຕາມພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 17

स्वमुद्राचिह्नितं तत्र त्रैविद्येभ्यस्तथा ददौ । चतुश्चत्वारिंशवर्षो रामो दशरथात्मजः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ມອບມັນ—ທີ່ປະທັບຕາມຸດຣາຂອງພຣະອົງເອງ—ແກ່ອາຈານຜູ້ຮູ້ໄຕຣເວດ. ພຣະຣາມ ໂອຣສຂອງທະສະຣະຖ ມີອາຍຸ 44 ປີ.

Verse 18

तस्मिन्काले महाश्चर्यं संदत्तं किल भारत । तत्र स्वर्णोपमं चापि रौप्योपमम थापि च

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ແທ້ຈິງໄດ້ມີອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຖືກປະທານ. ທີ່ນັ້ນປາກົດສິ່ງອັດສະຈັນດຸດທອງ ແລະດຸດເງິນດ້ວຍ.

Verse 19

उवाह सलिलं तीर्थे देवर्षिपितृतृप्तिदम् । स्ववंशनायकस्याग्रे सूर्येण कृतमेव तत्

ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນ ນ້ຳໄດ້ຖືກນຳອອກມາ ເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ເທວະ ເທວະຣິສີ ແລະບັນພະບຸລຸດ. ການນັ້ນແທ້ຈິງສຸຣະຍະເທວະໄດ້ກະທຳສຳເລັດ ຕໍ່ໜ້າຜູ້ນຳແຫ່ງວົງສາຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 20

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं रामो विष्णुं प्रपूज्य च । रामलेखविचित्रैस्तु लिखितं धर्मशासनम्

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸດ້ວຍພັກຕິ. ແລ້ວບັນຍັດແຫ່ງທັມມະຖືກຈາລຶກດ້ວຍຮູບແບບລາຍລັກອັກສອນອັນວິຈິດຂອງພຣະຣາມເອງ.

Verse 21

यद्दृष्ट्वाथ द्विजाः सर्वे संसारभयबंधनम् । कुर्वते नैव यस्माच्च तस्मान्निखिलरक्षकम्

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ດວິຊະທັງປວງບໍ່ສ້າງພັນທະອັນເກີດຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ສັງສາຣະອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແກ່ທຸກຜູ້ທຸກນາມ.

Verse 22

ये पापिष्ठा दुराचारा मित्रद्रोहरताश्च ये । तेषां प्रबोधनार्थाय प्रसिद्धिमकरोत्पुरा

ຜູ້ໃດທີ່ບາບໜັກ ປະພຶດຊົ່ວ ແລະຍິນດີໃນການຫັກຫຼັງມິດສະຫາຍ—ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຕື່ນຮູ້ ໃນການກ່ອນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເລື່ອງນີ້ໂດງດັງແຜ່ຫຼາຍ.

Verse 23

रामलेखविचित्रैस्तु विचित्रे ताम्रपट्टके । वाक्यानीमानि श्रूयंते शासने किल नारद

ໂອ ນາຣະດະ, ໃນແຜ່ນຈາລຶກທອງແດງອັນວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍເສັ້ນແລະໝາຍລາຍງາມ, ຖ້ອຍຄຳປະກາດເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ໄດ້ຍິນສືບທອດໃນສາສນາຈາລຶກພຣະຣາຊທານ.

Verse 24

आस्फोटयंति पितरः कथयंति पितामहाः । भूमिदोऽस्मत्कुले जातः सोऽस्मान्संतारयिष्यति

ພວກປິຕຣຶ ຕົກມືດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະພວກປິຕາມະຫາປະກາດວ່າ: “ໃນຕະກູນຂອງເຮົາ ໄດ້ເກີດຜູ້ບໍລິຈາກດິນ; ຜູ້ນັ້ນຈະນຳເຮົາຂ້າມພົ້ນ (ສັງສາຣ) ໄປ.”

Verse 25

बहुभिर्बहुधा भुक्ता राजभिः पृथिवी त्वियम् । यस्ययस्य यदा भूमिस्तस्यतस्य तदा फलम्

ແຜ່ນດິນນີ້ ກະສັດຫຼາຍພະອົງໄດ້ໃຊ້ສອຍແລະເພີດເພີນຫຼາຍວິທີ; ເມື່ອໃດດິນຢູ່ໃນມືຜູ້ໃດ ເມື່ອນັ້ນຜົນກໍເປັນຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 26

षष्टिवर्षसहस्राणि स्वर्गे वसति भूमिदः । आच्छेत्ता चानुमंता च तान्येव नरकं व्रजेत्

ຜູ້ບໍລິຈາກດິນ ຢູ່ໃນສະຫວັນເປັນເວລາຫົກໝື່ນປີ; ແຕ່ຜູ້ຍຶດຊິງ ແລະຜູ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຍຶດຊິງນັ້ນ ຈະໄປນະລົກເທົ່າເວລາດຽວກັນ.

Verse 27

संदंशैस्तुद्यमानस्तु मुद्गरैर्विनिहत्य च । पाशैः सुबध्यमानस्तु रोरवीति महास्वरम्

ຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄີມ, ຖືກຕີດ້ວຍຄ້ອນໃຫຍ່, ແລະຖືກມັດແນ່ນດ້ວຍບ່ວງ; ລາວຮ້ອງໄຫ້ໃນນະລົກ ໂຣຣະວະ ດ້ວຍສຽງອັນດັງກ້ອງ.

Verse 28

ताड्यमानः शिरे दंडैः समालिंग्य विभावसुम् । क्षुरिकया छिद्यमानो रोरवीति महास्वनम्

ຖືກຕີຫົວດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ, ຖືກບັງຄັບໃຫ້ກອດໄຟທີ່ລຸກໄໝ້, ແລະ ຖືກປາດດ້ວຍມີດແຖ, ລາວຮ້ອງໄຫ້ສຽງດັງໃນນະລົກ ໂຣຣະວະ.

Verse 29

यमदूतैर्महाघोरैर्ब्रह्मवृत्तिविलोपकः । एवंविधैर्महादुष्टैः पीड्यंते ते महागणैः

ຜູ້ທຳລາຍການດຳລົງຊີວິດຂອງພຣາມ ຈະຖືກທໍລະມານໂດຍຍົມມະທູດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ ແລະ ໂດຍກອງທັບຜູ້ທໍລະມານທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 30

ततस्तिर्यक्त्वमाप्नोति योनिं वा राक्षसीं शुनीम् । व्यालीं शृगालीं पैशाचीं महाभूतभयंकरीम्

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ລາວຈະຕົກໄປສູ່ການເກີດເປັນສັດ - ຫຼື ເກີດເປັນນາງຍັກ, ໝາແມ່, ງູແມ່, ໝາຈອກແມ່, ຫຼື ປີສາດແມ່ - ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຄືກັບຜີຮ້າຍ.

Verse 31

भूमेरंगुलहर्ता हि स कथं पापमाचरेत् । भूमेरंगुलदाता च स कथं पुण्यमाचरेत्

ຜູ້ທີ່ລັກເອົາທີ່ດິນເຖິງແມ່ນວ່າພຽງແຕ່ເທົ່າຄວາມກວ້າງຂອງນິ້ວມື - ລາວຈະບໍ່ເຮັດບາບໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍລິຈາກທີ່ດິນເຖິງແມ່ນວ່າພຽງແຕ່ເທົ່າຄວາມກວ້າງຂອງນິ້ວມື - ລາວຈະບໍ່ສ້າງບຸນກຸສົນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 32

अश्वमेधसहस्राणां राजसूयशतस्य च । कन्याशतप्रदानस्य फलं प्राप्नोति भूमिदः

ຜູ້ໃຫ້ທີ່ດິນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການເຮັດພິທີ ອັດສະວະເມດ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ, ພິທີ ລາຊະຊູຍະ ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ, ແລະ ການມອບຍິງສາວບໍລິສຸດ ໜຶ່ງຮ້ອຍຄົນໃຫ້ແຕ່ງງານ.

Verse 33

आयुर्यशः सुखं प्रज्ञा धर्मो धान्यं धनं जयः । संतानं वर्द्धते नित्यं भूमिदः सुखमश्मुते

ຜູ້ຖວາຍດິນ ອາຍຸຍືນ ຊື່ສຽງ ຄວາມສຸກ ປັນຍາ ທຳມະ ຂ້າວຂອງ ຊັບສິນ ແລະ ຊັຍຊະນະ ຈະເພີ່ມພູນຢູ່ເສມອ; ລູກຫຼານກໍເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງບໍ່ຂາດ. ຜູ້ໃຫ້ດິນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກແທ້.

Verse 34

भूमेरंगुलमेकं तु ये हरंति खला नराः । वंध्याटवीष्वतोयासु शुष्ककोटरवासिनः । कृष्णसर्पाः प्रजायंते दत्तदायापहारकाः

ຜູ້ຊົ່ວທີ່ລັກດິນແມ່ນແຕ່ກວ້າງໜຶ່ງນິ້ວ ເນື່ອງຈາກຍຶດເອົາສ່ວນທີ່ໄດ້ມອບເປັນສິດແລ້ວ ຈະເກີດໃໝ່ເປັນງູດຳ—ອາໄສໃນປ່າກັນດານ ຖິ່ນໄຮ້ນ້ຳ ແລະ ໂພງໄມ້ແຫ້ງ.

Verse 35

तडागानां सहस्रेण अश्वमेधशतेन वा । गवां कोटिप्रदानेन भूमिहर्त्ता विशुध्यति

ຜູ້ລັກດິນຈະບໍລິສຸດໄດ້ ກໍແຕ່ດ້ວຍບຸນທຽບເທົ່າການສ້າງອ່າງນ້ຳພັນແຫ່ງ ຫຼື ການປະກອບອັດສະວະເມດຍັນຍະຮ້ອຍຄັ້ງ ຫຼື ການຖວາຍໂຄໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 36

यानीह दत्तानि पुनर्धनानि दानानि धर्मार्थयशस्कराणि । औदार्यतो विप्रनिवेदितानि को नाम साधुः पुनराददीत

ໃນໂລກນີ້ ຊັບສິນແລະທານທີ່ໄດ້ໃຫ້ໄປແລ້ວ—ທານອັນເກີດທຳມະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ຊື່ສຽງ—ທີ່ຖວາຍດ້ວຍໃຈກວ້າງແລະອຸທິດແດ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ໃດຈະເປັນຄົນດີແທ້ແລ້ວກັບໄປເອົາຄືນ?

Verse 37

चलदलदललीलाचंचले जीवलोके तृणलवलघुसारे सर्वसंसारसौख्ये । अपहरति दुराशः शासनं ब्राह्मणानां नरकगहनगर्त्तावर्तपातोत्सुको यः

ໃນໂລກຂອງສັດມີຊີວິດນີ້—ຊຶ່ງສັ່ນໄຫວດັ່ງການລະເລີນຂອງກີບບົວທີ່ສັ່ນພິວ—ທີ່ຄວາມສຸກແຫ່ງສັງສານທັງປວງນ້ອຍນິດດັ່ງໃບຫຍ້າ, ຜູ້ມີຄວາມໂລບຊົ່ວທີ່ຍຶດເອົາໃບອະນຸຍາດທີ່ຂຽນໄວ້ຂອງພຣາຫມັນ ຍ່ອມຮີບຮ້ອນໄປສູ່ການຕົກວົນວຽນລົງໃນຫຼຸມເລິກແຫ່ງນະລົກ.

Verse 38

ये पास्यंति महीभुजः क्षितिमिमां यास्यंति भुक्त्वाखिलां नो याता न तु याति यास्यति न वा केनापि सार्द्धं धरा । यत्किंचिद्भुवि तद्विनाशि सकलं कीर्तिः परं स्थायिनी त्वेवं वै वसुधापि यैरुपकृता लोप्या न सत्कीर्तयः

ກະສັດທັງຫຼາຍອາດປົກປ້ອງແຜ່ນດິນນີ້ ແລະເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກຈົນຄົບຖ້ວນແລ້ວກໍຈາກໄປ; ແຕ່ທະຣາບໍ່ໄປກັບໃຜ—ບໍ່ກັບຜູ້ທີ່ໄປແລ້ວ, ບໍ່ກັບຜູ້ທີ່ກໍາລັງໄປ, ແລະບໍ່ກັບຜູ້ທີ່ຈະໄປ. ສິ່ງໃດໆໃນໂລກລ້ວນແຕ່ອະນິຈັງ; ມີແຕ່ກີຣຕິ—ກຽດຊື່ສຽງ—ທີ່ດໍາລົງຢູ່ຢ່າງສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ສັດກີຣຕິຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ເກື້ອກູນວະສຸທາ ຈຶ່ງບໍ່ອາດຖືກລົບເລືອນໄດ້.

Verse 39

एकैव भगिनी लोके सर्वेषामेव भूभुजाम् । न भोज्या न करग्राह्या विप्रदत्ता वसुंधरा

ໃນໂລກນີ້ ແຜ່ນດິນເປັນນ້ອງສາວຮ່ວມກັນພຽງຜູ້ດຽວຂອງກະສັດທັງປວງ. ດິນທີ່ໄດ້ຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນແລ້ວ ບໍ່ພຶງເສວຍເປັນຂອງຕົນ ແລະບໍ່ພຶງເກັບພາສີຈາກດິນນັ້ນ.

Verse 40

दत्त्वा भूमिं भाविनः पार्थिवेशान्भूयोभूयो याचते रामचन्द्रः । सामान्योऽयं धर्मसेतुर्नृपाणां स्वे स्वे काले पालनीयो भवद्भिः

ເມື່ອໄດ້ປະທານດິນແລ້ວ ພຣະຣາມຈັນທຣາກໍວອນຂໍຕໍ່ເຈົ້າແຜ່ນດິນໃນອະນາຄົດຊ້ໍາໆວ່າ: “ນີ້ແມ່ນສະພານແຫ່ງທຳມະອັນຮ່ວມກັນຂອງກະສັດ; ໃນການເວລາຂອງເຈົ້າແຕ່ລະຄົນ ຈົ່ງຮັກສາໃຫ້ດີ.”

Verse 41

अस्मिन्वंशे क्षितौ कोपि राजा यदि भविष्यति । तस्याहं करलग्नोस्मि मद्दत्तं यदि पाल्यते

ຖ້າໃນວົງສານີ້ ພາຍໜ້າຈະມີກະສັດຜູ້ໃດເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຜູກພັນຢູ່ກັບມືຂອງລາວ—ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານໄວ້ ຖືກຮັກສາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 42

लिखित्वा शासनं रामश्चातुर्वेद्यद्विजोत्तमान् । संपूज्य प्रददौ धीमान्वसिष्ठस्य च सन्निधौ

ເມື່ອຂຽນສາສນະບັດແຫ່ງການປະທານແລ້ວ ພຣະຣາມຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ບູຊານົບນ້ອມພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ຮູ້ຈັກຈະຕຸຣເວດຕາມພິທີ ແລ້ວປະທານໃຫ້ຢ່າງເປັນທາງການ ໃນທີ່ປະທັບຂອງວະສິດຖະ.

Verse 43

ते वाडवा गृहीत्वा तं पट्टं रामाज्ञया शुभम् । ताम्रं हैमाक्षरयुतं धर्म्यं धर्मविभूषणम्

ເມື່ອນອບນ້ອມຕາມພຣະບັນຊາອັນມົງຄຸນຂອງພຣະຣາມາ ພວກວາດະວະໄດ້ຍົກເອົາແຜ່ນຈາລຶກອັນສັກສິດນັ້ນ—ເປັນທອງແດງ ຈາລຶກດ້ວຍອັກສອນຄໍາ—ເປັນທຳມະໂດຍຕົນ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງທຳມະ.

Verse 44

पूजार्थं भक्तिकामार्थास्तद्रक्षणमकुर्वत । चंदनेन च दिव्येन पुष्पेण च सुगन्धिना

ເພື່ອການບູຊາ ດ້ວຍສັດທາແລະຄວາມປາຖະໜາຈະຮັບໃຊ້ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບໜ້າທີ່ປົກປ້ອງມັນ; ຖວາຍຈັນທະນາທິບ ແລະດອກໄມ້ຫອມ.

Verse 45

तथा सुवर्णपुष्पेण रूप्यपुष्पेण वा पुनः । अहन्यहनि पूजां ते कुर्वते वाडवाः शुभाम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍດອກໄມ້ຄໍາ—ຫຼືອີກຄັ້ງດ້ວຍດອກໄມ້ເງິນ—ພວກວາດະວະໄດ້ປະກອບການບູຊາອັນມົງຄຸນທຸກມື້.

Verse 46

तदग्रे दीपकं चैव घृतेन विमलेन हि । सप्तवर्तियुतं राजन्नर्घ्यं प्रकुर्वते द्विजाः

ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຕໍ່ໜ້ານັ້ນພວກເຂົາຍັງຕັ້ງປະທີບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສອັນບໍລິສຸດ—ມີໄສ້ເຈັດໄສ້; ແລະພວກດວິຊະຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມພິທີ.

Verse 47

नैवेद्यं कुर्वते नित्यं भक्तिपूर्वं द्विजोत्तमाः । रामरामेति रामेति मन्त्रमप्युच्चरंति हि

ພວກດວິໂຈຕະມະຖວາຍນະໄວເທຍະເປັນນິດດ້ວຍສັດທາ; ແລະຍັງສະດຸດມົນວ່າ “ຣາມາ ຣາມາ” “ຣາມາ ຣາມາ” ຊ້ຳໆ.

Verse 48

अशने शयने पाने गमने चोपवेशने । सुखे वाप्यथवा दुःखे राममन्त्रं समुच्चरेत्

ບໍ່ວ່າໃນຍາມກິນ ນອນ ດື່ມ ເດີນ ຫຼືນັ່ງ—ຈະເປັນຍາມສຸກຫຼືຍາມທຸກ—ຄວນສະເໝີສະຫຼອງສວດ “ມົນຕຣາພຣະຣາມ” ຢູ່ເນືອງນິດ

Verse 49

न तस्य दुःखदौर्भाग्यं नाधिव्याधिभयं भवेत् । आयुः श्रियं बलं तस्य वर्द्धयंति दिने दिने

ຜູ້ທີ່ຈັບຈິດສວດເຊັ່ນນີ້ ຈະບໍ່ມີທຸກຂ໌ ຫຼືເຄາະຮ້າຍ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຄັບແຄ້ນແລະໂລກໄພ; ອາຍຸ ສິຣີ ແລະກຳລັງ ຈະເພີ່ມພູນທຸກມື້

Verse 50

रामेति नाम्ना मुच्येत पापाद्वै दारुणादपि । नरकं नहि गच्छेत गतिं प्राप्नोति शाश्वतीम्

ດ້ວຍພຣະນາມ “ຣາມ” ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ ກໍພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ບາບອັນນ່າຢ້ານ; ບໍ່ໄປນະລົກ ແຕ່ໄດ້ຮັບຄະຕິອັນນິລັນດອນ

Verse 51

व्यास उवाच । इति कृत्वा ततो रामः कृतकृत्यममन्यत । प्रदक्षिणीकृत्य तदा प्रणम्य च द्विजान्बहून्

ພຣະວະຍາສກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຮັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະຣາມຈຶ່ງເຫັນວ່າພຣະອົງສຳເລັດກິດແລ້ວ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເວັນປະທັກສິນາ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ດວິຊະລິສີຫຼາຍອົງ

Verse 52

दत्त्वा दानं भूरितरं गवाश्वमहिषीरथम् । ततः सर्वान्निजांस्तांश्च वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອຖວາຍທານຢ່າງຫຼາຍ—ງົວ ມ້າ ຄວາຍ ແລະລົດ—ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ຄົນຂອງພຣະອົງທັງປວງ

Verse 53

अत्रैव स्थीयतां सर्वैर्यावच्चंद्रदिवाकरौ । यावन्मेरुर्महीपृष्ठे सागराः सप्त एव च

ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫມົດຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດວງອາທິດຍັງດໍາລົງ; ຕາບໃດທີ່ພູເມຣຸຍັງຕັ້ງຢູ່ເທິງຜິວໂລກ ແລະຕາບໃດທີ່ມະຫາສະມຸດທັງເຈັດຍັງມີຢູ່।

Verse 54

तावदत्रैव स्थातव्यं भवद्भिर्हि न संशयः । यदा हि शासनं विप्रा न मन्यंते नृपा भुवि

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານທັງຫມົດຈໍາເປັນຕ້ອງຢູ່ທີ່ນີ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ; ໂດຍສະເພາະເມື່ອກະສັດໃນໂລກບໍ່ນັບຖືພຣະບັນຍັດແຫ່ງທຳອັນຊອບ, ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫລາຍ।

Verse 55

अथवा वणिजः शूरा मदमायाविमोहिताः । मदाज्ञां न प्रकुर्वंति मन्यंते वा न ते जनाः

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ພໍ່ຄ້າຜູ້ກ້າຫານ ຜູ້ຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄວາມເມົາແລະມາຍາ ອາດຈະບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ; ຫຼືຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອາດບໍ່ຍອມຮັບເລີຍ।

Verse 56

तदा वै वायुपुत्रस्य स्मरणं क्रियतां द्विजाः । स्मृतमात्रो हनूमान्वै समागत्य करिष्यति

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ດວິຊະທັງຫລາຍ ຈົ່ງກະທໍາການລະລຶກເຖິງບຸດແຫ່ງວາຍຸ. ເພີງແຕ່ລະລຶກຮານຸມານ ພຣະອົງຈະມາໂດຍແນ່ນອນ ແລະຈະກະທໍາກິດທີ່ຈໍາເປັນໃຫ້ສໍາເລັດ।

Verse 57

सहसा भस्म तान्सत्यं वचनान्मे न संशयः । य इदं शासनं रम्यं पालयिष्यति भूपतिः

ໃນພິບຕາດຽວ ພຣະອົງຈະເຮັດໃຫ້ພວກນັ້ນເປັນຂີ້ເຖົ່າ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຄໍາຂອງເຮົາບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ກະສັດຜູ້ໃດຈະຮັກສາຄໍາສັ່ງອັນງາມນີ້…

Verse 58

वायुपुत्रः सदा तस्य सौख्यमृद्धिं प्रदास्यति । ददाति पुत्रान्पौत्रांश्च साध्वीं पत्नीं यशो जयम्

ບຸດແຫ່ງພະວາຍຸ ຄືພະຫນຸມານ ຈະປະທານຄວາມສຸກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃຫ້ເຂົາເສມອ. ທ່ານຍັງປະທານລູກຫຼານ, ພັນລະຍາຜູ້ມີສິນ, ຊື່ສຽງ ແລະໄຊຊະນະ.

Verse 59

इत्येवं कथयित्वा च हनुमंतं प्रबोध्य च । निवर्तितो रामदेवः ससैन्यः सपरिच्छदः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະໄດ້ຊີ້ນຳສອນສັ່ງພະຫນຸມານ ພະຣາມະເທວະຈຶ່ງຫັນກັບ ພ້ອມກອງທັບແລະບໍລິວານທັງປວງ.

Verse 60

वादित्राणां स्वनैर्विष्वक्सूच्यमानशुभागमः । श्वेतातपत्रयुक्तोऽसौ चामरैर्वी जितो नरैः । अयोध्यां नगरीं प्राप्य चिरं राज्यं चकार ह

ສຽງດົນຕີດັງກ້ອງປະກາດການມາຮອດອັນເປັນມງຄົດໄປທົ່ວທິດ. ພະອົງປະດັບດ້ວຍຮົ່ມຂາວ ແລະມີຜູ້ຮັບໃຊ້ພັດດ້ວຍຈາມະຣາ; ເມື່ອຮອດນະຄອນອະໂຍທະຍາ ກໍຄອງລາຊະອານາຈັກຍາວນານ.