Adhyaya 29

Verse 1

सूत उवाच । अतः परं शृणुध्वं हि लोहासुरविचेष्टितम् । बलेः पुत्रशतस्यापि कथयिष्यामि विश्रुतम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປເຖິງກິດຈະກໍາອັນໂດງດັງຂອງ ໂລຫາສຸຣະ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີຂອງລູກຊາຍຮ້ອຍຄົນຂອງ ບະລິ ດ້ວຍ.

Verse 2

यथा तौ भ्रातरौ वृद्धौ प्रापतुः स्थानमुत्तमम् । तदा प्रभृति वैराग्यं दैत्यो लोहासुरे दधौ

ເມື່ອພີ່ຊາຍຜູ້ໃຫຍ່ທັງສອງໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໄທຕະຍະ ໂລຫາສຸຣະ ກໍເກີດໄວຣາກຍະ ຄືຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ.

Verse 3

किं करोमि क्व गच्छामि तपसे स्थानमुत्तमम् । यस्य पारं न जानंति देवता मुनयो नराः

“ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ຄວນໄປໃສ—ໄປສູ່ສະຖານທີ່ບໍາເພັນຕະບະອັນສູງສຸດໃດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະ ມຸນີ ແລະມະນຸດກໍບໍ່ຮູ້ຂອບເຂດສຸດທ້າຍ?”

Verse 4

को मयाऽराध्यतां देवो हृदि चिंतयते भृशम् । इति चिंतयतस्तस्य मतिर्जाता महात्मनः

“ຂ້າພະເຈົ້າຄວນບູຊາເທວະອົງໃດ?”—ເຂົາຄິດພິຈາລະນາຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນໃຈ; ແລະເມື່ອຄິດຢູ່ ປະຕິຍານອັນໝັ້ນຄົງກໍເກີດຂຶ້ນໃນມະຫາອາດມານັ້ນ.

Verse 5

दधौ गंगां स्वशीर्षेण पुष्पवंतौ च नेत्रयोः । हृदा नारायणं देवं ब्रह्माणं कटिमंडले

ເຂົາໄດ້ອັນເຊີນແມ່ນ້ໍາຄົງຄາໄວ້ເທິງສີສະ; ວາງດອກໄມ້ທີ່ກໍາລັງບານໄວ້ເທິງດວງຕາທັງສອງ; ໃນໃຈໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະນາຣາຍະນະ ແລະທີ່ບໍລິເວນແອວໄດ້ປະດິດສະຖານ ພຣະພຣະຫມາ ດຸດດັ່ງມັນດະລະອັນຜ່ານພິທີສັກສິດ.

Verse 6

इंद्राद्या देवताः सर्वे यद्देहे प्रतिबिंबिताः । प्रपश्यंति तदात्मानं भास्करः सलिले यथा

ເທວະທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພະອິນທຣາ ເມື່ອເຫັນເງົາສະທ້ອນຂອງຕົນຢູ່ໃນກາຍຂອງລາວ ກໍໄດ້ເຫັນຮູບຂອງຕົນຢູ່ນັ້ນ ດັ່ງພະອາທິດສະທ້ອນໃນນ້ຳ.

Verse 7

तमेवाराधयिष्यामि निरंजनमकल्मषः । एवं कृत्वा मतिं दैत्य स्तपस्तेपे सुदुष्करम् । भीतो जन्मभयाद्घोराद्दुष्करं यन्महात्मभिः

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະນະມັດສະການບູຊາແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ—ນິຣັນຊະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ບໍ່ມີຄວາມເປື້ອນມົວ.” ເມື່ອຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ດາຍຕະຍະນັ້ນກໍບຳເພັນຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນນ່າສະພຶງຕໍ່ການເກີດຊ້ຳ—ທີ່ແມ່ນຍາກແມ່ນກະທັ້ງມະຫາອາດມາ.

Verse 8

अंबुभक्षो वायुभक्षः शीर्णपर्णाशनस्तथा । दिव्यं वर्षशतं साग्रं यदा तेपे महत्तपः । ततस्तुतोष भगवांस्त्रिशूलवरधारकः

ລາວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳ ແລ້ວດ້ວຍລົມ ແລະດ້ວຍໃບໄມ້ແຫ້ງ ບຳເພັນມະຫາຕະປະເປັນເວລາຮ້ອຍປີທິບຍະແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ। ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ຜູ້ຖືຕຣິຊູນອັນປະເສີດ ກໍພໍພຣະໄທ.

Verse 9

ईश्वर उवाच । वरं वृणीष्व भद्रं ते मनसा यदभीप्सितम् । लोहासुर मया देयं तव नास्ति तपोबलात्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງເລືອກພອນ; ຂໍໃຫ້ຄວາມສິຣິມົງຄຸນມີແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາ. ໂອ ໂລຫາສຸຣະ! ດ້ວຍພະລັງຕະປະຂອງເຈົ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮົາຈະບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ເຈົ້າໄດ້.”

Verse 10

इत्युक्तो दानवस्तत्र शंकराग्रे वचोऽब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ດານະວະກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຂອງຕົນ ຕໍ່ໜ້າພຣະສັງກະຣະ.

Verse 11

लोहासुर उवाच । यदि तुष्टोसि देवेश वरमेकं वृणोम्यहम् । शरीरस्याजरत्वं च मा मृत्योरपि मे भयम्

ໂລຫາສຸຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຂ້າຂໍພອນພຽງປະການດຽວ—ໃຫ້ກາຍຂ້າພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຢ່າໃຫ້ຂ້າຢ້ານແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍ”

Verse 12

जन्मन्यस्मिन्प्रभो भूयात्स्थातव्यं हृदये मम । एवमस्तु शिवः प्राह तत्र तं दानवेश्वरम्

“ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນຊາດນີ້ເທົ່ານັ້ນຂໍໃຫ້ເປັນໄປ, ແລະຂໍໃຫ້ຝັງແນ່ນອນໃນໃຈຂ້າ.” ພຣະສິວະຈຶ່ງຕອບແກ່ຈອມແຫ່ງດານະວະນັ້ນວ່າ “ເອວັມອັສຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ”

Verse 13

शर्वलब्धवरो दैवात्पुनस्तेपे महत्तपः । रम्ये सरस्वतीतीरे तरणाय भवार्णवात्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກ ສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຕາມພຣະລິຂິດແຫ່ງເທວະແລ້ວ, ລາວກໍກັບໄປບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຢູ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ເພື່ອຂ້າມທະເລແຫ່ງພະວະ (ວັດສົງສານ)

Verse 14

वत्सराणां सहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च । शंकते भगवानिंद्रो भीतस्तस्य तपोबलात्

ຕະຫຼອດພັນປີ—ຫຼາຍໝື່ນປີ ແມ່ນແຕ່ເຖິງໂກຕິປີ—ລາວຍັງຄົງບຳເນັດຕະປະ; ແລະພຣະອິນທຣະຜູ້ຄວນບູຊາກໍເກີດຄວາມກັງວົນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ພະລັງຕະປະນັ້ນ

Verse 15

मा मे पदच्युतिर्भूयाद्दैत्यल्लोहासुरात्क्वचित् । मघवान्गुप्तरूपेण समेत्याश्रमकाननम्

(ພຣະອິນທຣະຄິດວ່າ) “ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າຕົກຈາກຕຳແໜ່ງເພາະດາຍຕະ ໂລຫາສຸຣະ ໃນເວລາໃດເລີຍ।” ດັ່ງນັ້ນ ມະຆະວານ (ພຣະອິນທຣະ) ຈຶ່ງແປງກາຍເປັນຮູບອຳພາງ ເຂົ້າໄປຍັງປ່າແຫ່ງອາສຣົມ

Verse 16

तपोभंगं प्रकुरुते कंपयित्वा महासुरम् । ताडयंति शरीरे तं मुष्टिभिस्तीक्ष्णकर्कशैः

ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕະປະຂອງມະຫາອະສຸຣະຖືກທໍາລາຍ ໂດຍເຮັດໃຫ້ສັ່ນສະເທືອນ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍຕີຮ່າງກາຍຂອງມັນດ້ວຍກໍາປັ້ນອັນແຫຼມ ແຂງ ແລະດຸຮ້າຍ។

Verse 17

अथ तेन च दैत्येन ध्यानमुत्सृज्य वीक्षितम् । इंद्रेण तत्कृतं सर्वं तपोबलविनाशनम्

ແລ້ວໄທຕະຍະນັ້ນກໍລະທິ້ງສະມາທິ ແລະເບິ່ງໄປ ກໍຮູ້ວ່າ ການທໍາລາຍພະລັງຕະປະທັງໝົດນັ້ນ ເກີດຈາກພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ។

Verse 18

तस्य तैरभवद्युद्धमिंद्राद्यैरथ कर्क्कशैः । एकस्य बहुभिः सार्द्धं देवास्ते तेन संयुगे

ຕໍ່ມາ ການຮົບອັນດຸເດືອດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ລະຫວ່າງເຂົາ ແລະພຣະອິນທຣາພ້ອມເທວະອື່ນໆຜູ້ແຂງກ້າ; ໃນສົງຄາມນັ້ນ ເທວະຫຼາຍອົງຮ່ວມກັນຕໍ່ສູ້ກັບນັກຮົບພຽງຜູ້ດຽວ។

Verse 19

रुधिराक्लिन्नदेहा वै प्रहारैर्जर्जरीकृताः । केशवं शरणं प्राप्ता त्राहि त्राहीति भाषिणः

ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາເປື້ອນເລືອດ ແລະແຕກຍັບດ້ວຍການຟັນຕີ; ຈຶ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະເກສະວະ ຮ້ອງວ່າ “ຊ່ວຍເຮົາ! ຊ່ວຍເຮົາ!”

Verse 20

सूत उवाच । देवानां वाक्यमाकर्ण्य वासुदेवो जनार्दनः । युयुधे केशवस्तेन युद्धे वर्षशतं किल

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະວາສຸເທວະ ຈະນາຣະດະນະ—ພຣະເກສະວະ—ກໍເຂົ້າສູ້ກັບເຂົາ; ເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ສົງຄາມນັ້ນຍາວນານເຖິງຮ້ອຍປີ.

Verse 21

ततो नारायणं तत्र जिगाय स वरोर्जितः । अथ नारायणो देवो जितो लोहासुरेण तु

ແລ້ວດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພອນທີ່ໄດ້ຮັບ ລາວໄດ້ຊະນະພຣະນາຣາຍະນະຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທວະພຣະນາຣາຍະນະກໍຖືກໂລຫາສຸຣະປະລາຍໄດ້।

Verse 22

मंत्रयामास रुद्रेण ब्रह्मणा च पुनःपुनः । मीमांसित्वा त्रयो देवाः पुनर्युद्धसमुद्यमम्

ລາວໄດ້ປຶກສາຫາລືກັບພຣະຣຸທຣະ ແລະ ພຣະພຣົມ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ। ເມື່ອໄດ້ໄຕ່ຕອງແລ້ວ ເທວະທັງສາມກໍຕຽມຈະກໍ່ສົງຄາມອີກຄັ້ງ।

Verse 23

लोहासुरस्य दैत्यस्य वपुर्दृष्ट्वा पुनर्नवम् । महदासीत्पुनर्युद्धं दैत्यकेशवयोस्ततः

ເມື່ອເຫັນກາຍຂອງໄທຕະຍະ ໂລຫາສຸຣະ ກັບກາຍເປັນໃໝ່ອີກຄັ້ງ ການຮົບອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນອີກ ລະຫວ່າງໄທຕະຍະ ແລະ ເກສະວະ।

Verse 24

न ममार यदा दैत्यो विष्णुना प्रभविष्णुना । तरसा तं केशवोऽपि पातयामास भूतले

ເມື່ອໄທຕະຍະນັ້ນບໍ່ຕາຍ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍອານຸພາບຂອງພຣະວິສະນຸຜູ້ມີລິດທິ ເກສະວະຈຶ່ງໃຊ້ແຮງຟາດເຂົາລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 25

उत्तानं पतितं दृष्ट्वा पिनाकी परमेश्वरः । दधार हृदये तस्य स्वरूपं रूपवर्जितः

ເມື່ອເຫັນເຂົານອນຫງາຍລົງ ພຣະປິນາກີ ປຣະເມສະວະຣະ—ຜູ້ເຫນືອຮູບ—ໄດ້ຊົງດໍາຮົງສະພາວະແທ້ນັ້ນໄວ້ໃນພຣະຫົວໃຈ।

Verse 26

कण्ठे तस्थौ ततो ब्रह्मा तस्य लोहासुरस्य च । चरणौ पीडयामास स्वस्थित्या पुरुषोत्तमः

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງຄໍຂອງໂລຫາສຸຣະນັ້ນ; ແລະພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະໄດ້ກົດທັບຕີນຂອງມັນດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງພຣະອົງເອງ।

Verse 27

अथ दैत्यः समुत्तस्थौ भृशं बद्धोपि भूतले । दृष्ट्वोत्थितं ततो दैत्यं पातयंतं सुरोत्तमान्

ຕໍ່ມາ ດາຍຕະນັ້ນລຸກຂຶ້ນຢ່າງແຮງ ແມ່ນວ່າຖືກມັດແນ່ນຢູ່ກັບພື້ນດິນ. ເມື່ອເຫັນດາຍຕະລຸກຂຶ້ນອີກ ແລະກຳລັງລົ້ມລົງເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ,

Verse 28

उवाच दिव्यया वाचा विरंचिः कमलासनः

ໃນຂະນະນັ້ນ ວິຣັນຈິ ຜູ້ປະທັບເທິງດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວດ້ວຍສຽງທິບ

Verse 29

ब्रह्मोवाच । लोहासुर सदा रक्ष वाचोधर्ममभीक्ष्णशः । त्वया यत्प्रार्थितं रुद्रात्तदेव समुपस्थितम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ໂລຫາສຸຣະ ຈົ່ງຮັກສາທຳແຫ່ງວາຈາຂອງເຈົ້າໃຫ້ມັ້ນຄົງ—ຢ່າໃຫ້ຂາດຕອນ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານຂໍຈາກພຣະຣຸທຣະ ພອນນັ້ນແຫຼະ ບັດນີ້ໄດ້ມາຮອດເຈົ້າແລ້ວ।”

Verse 30

अहं विष्णुश्च रुद्रश्च त्रयोऽमी सुरसत्तमाः । त्वद्देहमुपवेक्ष्यामो यावदाभूतसंप्लवम्

“ຂ້າ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະຣຸທຣະ—ພວກເຮົາສາມພຣະອົງ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ—ຈະຢູ່ຄຸ້ມຄອງຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ ຈົນຮອດປຣະລະຍະ ອັນເປັນການລະລາຍສຸດທ້າຍແຫ່ງສັດທັງປວງ।”

Verse 31

दानवेश शिवप्राप्तिर्भावभक्त्यैव जायते । शिवं चालयितुं बुद्धिः कथं तव भविष्यति

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ການບັນລຸພຣະສິວະເກີດຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍພັກຕິຈາກໃຈແທ້ເທົ່ານັ້ນ. ແລ້ວຄວາມຄິດຈະໄປເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະຫວັ່ນໄຫວໃນເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 32

अचलांश्चालयेद्यस्तु प्रासादान्ब्राह्मणान्पुरान् । अचिरेणैव कालेन पातकेनैव लिप्यते

ແຕ່ຜູ້ໃດພະຍາຍາມສັ່ນຄອນສິ່ງທີ່ຄວນຢູ່ນິ່ງ—ວັດວາ, ພຣາຫມັນ, ແລະນະຄອນສັກສິດ—ຜູ້ນັ້ນໃນໄມ່ຊ້າຈະຖືກບາບເປື້ອນປົກຄຸມ

Verse 33

श्मशानवत्परित्याज्यः सत्यधर्मबहिष्कृतः । सत्यवागसि भद्रं ते मा विचालय देवताः

ຜູ້ທີ່ຖືກຂັບອອກຈາກສັດຈະແລະທຳ ຄວນຖືກຫຼີກເວັ້ນດັ່ງປ່າຊ້າ. ແຕ່ເຈົ້າເປັນຜູ້ເວົ້າຄຳຈິງ—ຂໍໃຫ້ຄວາມສຸກສະຫວັດດີມີແກ່ເຈົ້າ; ຢ່າລົບກວນເທວະ

Verse 34

येन यातास्तु पितरो येन याताः पितामहाः । तेन मार्गेण गंतव्यं न चोल्लंघ्या सतां गतिः

ເສັ້ນທາງທີ່ພໍ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະປູ່ຍ່າຕາຍາຍໄດ້ໄປແລ້ວ ຄວນໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ວິຖີຂອງຄົນດີບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດ

Verse 35

दानवेश पिता ते हि ददौ लोकत्रयं हरेः । वाक्पाशबद्धः पाताले राज्यं चक्रे महीपतिः

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ບິດາຂອງເຈົ້າໄດ້ຖວາຍໂລກທັງສາມອັນເປັນຂອງພຣະຫຣິ. ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄຳຂອງຕົນເອງ ກະສັດນັ້ນຈຶ່ງປົກຄອງຢູ່ໃນປາຕາລະ

Verse 36

तथा त्वमसि वाक्पाशाच्छिवभक्तिसमन्वितः । भूतले तिष्ठ दैत्येंद्र मा वाग्वैकल्प्यमाप्नुहि

ເຈົ້າກໍຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງວາຈາຂອງຕົນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ. ໂອ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ, ຈົ່ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ; ຢ່າໃຫ້ຄໍາເວົ້າຫວັ່ນໄຫວ ຫຼືຂັດແຍ້ງກັນ.

Verse 37

वरांस्ते च प्रदास्यामो मा विचाल्या हि देवताः

ແລະພວກເຮົາຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ; ແຕ່ຂໍຢ່າລົບກວນເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 38

व्यास उवाच । तच्छ्रुत्वा ब्रह्मणो वाक्यं संतुष्टो दानवेश्वरः । प्राह प्रसन्नया वाचा ब्रह्माणं केशवं हरम्

ວະຍາສາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈອມແຫ່ງດານະວະກໍພໍໃຈ ແລະດ້ວຍສຽງອັນປິຕິ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ພຣະເກສະວະ ແລະພຣະຫະຣະ.

Verse 39

लोहासुर उवाच । वाक्पाशबद्धस्तिष्ठामि न पुनर्भवतां बले । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च त्रयोऽमी सुरसत्तमाः

ໂລຫາສຸຣະກ່າວວ່າ: ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງຄໍາຂອງຂ້າ ຂ້າຈະຢູ່ຕໍ່ໄປ—ບໍ່ແມ່ນເພາະກໍາລັງຂອງພວກເຈົ້າອີກ. ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສະນຸ ແລະພຣະຣຸທຣະ—ທັງສາມນີ້ແມ່ນຍອດໃນຫມູ່ເທວະ.

Verse 40

स्थास्यंति चेच्छरीरे मे किं न लब्धं मया ततः । इदं कलेवरं मे हि समारूढं त्रिभिः सुरैः

ຖ້າພວກເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ໃນກາຍຂອງຂ້າເອງ ແລ້ວສິ່ງໃດຈະຍັງບໍ່ສໍາເລັດແກ່ຂ້າ? ເພາະກາຍນີ້ຂອງຂ້າ ແທ້ຈິງຖືກເທວະທັງສາມຂຶ້ນປະທັບ—ຄອບຄອງ—ແລ້ວ.

Verse 41

भूम्यां भवतु विख्यातं मत्प्रभावात्सुरोत्तमाः

ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ສູງສຸດ ໂດຍອານຸພາບຂອງຂ້າ ຂໍໃຫ້ສິ່ງນີ້ໂດ່ງດັງໃນແຜ່ນດິນ

Verse 42

लोहासुरस्य वाक्येन हर्षिता स्त्रिदशास्त्रयः । ददुः प्रत्युत्तरं तस्मै ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ເມື່ອພໍໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງ ໂລຫາສຸຣະ ພຣະເທວະທັງສາມກໍຍິນດີປິຕິ; ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ ໄດ້ຕອບເຂົາ

Verse 43

सत्यवाक्पाशतो दैत्यो न सत्याच्चलितो यतः । तेन सत्येन संतुष्टा दास्या मस्ते मनीप्सितम्

ໂອ ໄດຕະຍະ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເບື້ອນອອກຈາກຄວາມຈິງ ດຸດດັ່ງຖືກບ່ວງແຫ່ງວາຈາສັດຜູກໄວ້ ພວກເຮົາພໍໃຈໃນສັດນັ້ນ ແລະຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ

Verse 44

ब्रह्मोवाच । यथा स्नानं ब्रह्मज्ञानं देहत्यागो गयातले । धर्मारण्ये तथा दैत्य धर्म्मेश्वरपुरः स्थिते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ດັ່ງການອາບນ້ຳສັກສິດ ການຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນ ແລະແມ່ນການສະລະກາຍທີ່ ຄະຍາ ມີອານຸພາບສູງສຸດ ຉັນໃດ; ໂອ ໄດຕະຍະ ພິທີກຳໃນ ທັມມາຣັນຍະ ຕໍ່ໜ້າ ທັມເມສະວະຣະ-ປຸຣະ ກໍມີຜົນຍິ່ງຉັນນັ້ນ

Verse 45

कूपे तर्प्पणकं श्राद्धं शंसंति पितरो दिवि । संतुष्टा पिंडदानेन गयायां पितरो यथा

ບັນດາປິຕຣະໃນສະຫວັນ ສັນລະເສີນພິທີ ສຣາດທະ ທີ່ມີ ຕັຣປະນະ ຄຽງຄູ່ ທີ່ບໍ່ນ້ຳສັກສິດ; ດັ່ງທີ່ປິຕຣະພໍໃຈທີ່ ຄະຍາ ດ້ວຍການຖວາຍ ປິນຑະ

Verse 46

वांछंति तर्प्पणं कूपे धर्मारण्ये विशुद्धये । दानवेन्द्र शरीरं तु तीर्थं तव भविष्यति

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ຜູ້ຄົນຈະໂຫຍຫາການເຮັດ ຕັຣປະນະ ທີ່ບໍ່ນ້ຳໃນ ທັມມາຣັນຍະ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ກາຍຂອງທ່ານເອງຈະເປັນ ຕີຣຖະ.

Verse 47

एकविंशतिवारांस्तु गयायां तर्प्पणे कृते । पितॄणां या परा तृप्तिर्जायते दानवाधिप

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ເມື່ອເຮັດ ຕັຣປະນະ ທີ່ຄະຍາ ຄົບຊາວເອັດຄັ້ງ ຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດຂອງປິຕຣຶທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ—

Verse 48

धर्मेश्वर पुरस्तात्सा त्वेकदा पितृतर्पणात् । स्याद्वै दशगुणा तृप्तिः सत्यमेव न संशयः

—ຄວາມອິ່ມໃຈນັ້ນ ແທ້ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ ແມ່ນແຕ່ເຮັດ ປິຕຣຶ-ຕັຣປະນະ ພຽງຄັ້ງດຽວ ຕໍ່ໜ້າທັມເມສະວະຣະ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 49

पितॄणां पिंडदानेन अक्षय्या तृप्तिरस्त्विह । शिवरूपांतराले वै धर्मारण्ये धरातले

ຢູ່ນີ້ ໃນຜືນດິນແຫ່ງທັມມາຣັນຍະ—ໃນຊ່ວງຄັ້ນອັນສັກສິດທີ່ຖືກໝາຍໄວ້ໂດຍການປະກົດຂອງພຣະສິວະ—ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ ຂໍໃຫ້ປິຕຣຶໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ

Verse 50

श्रद्धयैव हि कर्त्तव्याः श्राद्धपिंडोदकक्रियाः । तथांतराले चास्माकं श्राद्धपिंडौ विशेषतः

ແທ້ຈິງ ພິທີສຣາດທະ—ການຖວາຍປິນຑະ ແລະການຫຼັ່ງນ້ຳອຸທະກະ—ພຶງເຮັດດ້ວຍສັດທາ ແລະໃນຊ່ວງຄັ້ນອັນສັກສິດນີ້ ສຣາດທະແລະປິນຑະຂອງພວກເຮົາມີຜົນພິເສດຍິ່ງ

Verse 51

तथा शरीरे क्वापिस्तांचिंता सत्योऽसि सुव्रत । त्रिषु लोकेषु दुष्प्रापं सत्यं ते दिवि संस्थितम्

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ້ຜູ້ສັດຈິງຜູ້ມີວັດດີ ຂໍຢ່າໃຫ້ຄວາມກັງວົນໃດໆ ຢູ່ໃນກາຍຂອງທ່ານ. ໃນສາມໂລກ ສັດຈະໄດ້ຍາກ; ສັດຈະຂອງທ່ານຕັ້ງມັ່ນແມ່ນແຕ່ໃນສະຫວັນ.

Verse 52

अस्मद्वाक्येन सत्येन तत्तथाऽसुरसत्तम । गयासमधिकं तीर्थं तव जातं धरातले

ໂດຍສັດຈະແຫ່ງວາຈາຂອງພວກເຮົາ ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນອະສູຣ ມັນຈະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນແນ່ນອນ. ບນແຜ່ນດິນ ມີຕີຣຖະອັນສັກສິດສໍາລັບທ່ານ ເທົ່າກັບ—ຫຼືຍິ່ງກວ່າ—ຄະຍາ.

Verse 53

अस्माकं स्थितिरव्यग्रा तव देहे न संशयः । सत्यपाशेन बद्धाः स्म दृढमेव त्वयाऽनघ

ການສະຖິດຢູ່ຂອງພວກເຮົາໃນກາຍຂອງທ່ານ ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ຖືກລົບກວນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ໂອ້ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ທ່ານໄດ້ມັດພວກເຮົາໄວ້ດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງສັດຈະຢ່າງແນ່ນຫນາ.

Verse 54

विष्णुरुवाच । गयाप्रयाग कस्याऽपि फलं समधिकं स्मृतम् । चतुर्द्दश्याममावास्यां लोहयष्ट्यां पिंडदानतः

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: ຜົນບຸນຂອງຄະຍາ ແລະ ປຣະຍາກະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເຫນືອກວ່າສະຖານທີ່ອື່ນໆ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີ ແລະ ວັນອະມາວັດສະຍາ ເມື່ອຖວາຍປິນຑະທານທີ່ໂລຫະຍັດຖີ.

Verse 55

बलिपुत्रस्य सत्येन महती तृप्तिरत्र हि । मा कुरुष्वात्र संदेहं तव देहे स्थिता स्वयम्

ແທ້ຈິງ ໂດຍສັດຈະຂອງບຸດແຫ່ງບາລີ ບັນພະບຸລຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມເອີມຢ່າງໃຫຍ່ໃນທີ່ນີ້. ຢ່າໄດ້ສົງໄສ; ນາງ (ອານຸພາບແຫ່ງບຸນ) ສະຖິດຢູ່ເອງໃນກາຍຂອງທ່ານ.

Verse 56

सरस्वती पुण्यतोया ब्रह्मलोकात्प्रयात्युत । प्लावयिष्यंति देहांगं मया सह सुसंगता

ນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ມີນ້ຳອັນສັກສິດ ຈະໄຫຼອອກມາຈາກພຣະພຣົມໂລກແນ່ນອນ; ຮ່ວມກັບຂ້ອຍຢ່າງກົມກຽວ ນາງຈະຊຳລະອະວັຍວະແຫ່ງກາຍໃຫ້ຊຸ່ມທ່ວມດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 57

यथो वै द्वारका वासो देवस्तत्र महेश्वरः । विरंचिर्यत्र तीर्थानि त्रीण्येतानि धरातले

ດັ່ງທີ່ ທວາຣະກາ ເປັນທີ່ພຳນັກອັນທິບພະ ແລະທີ່ນັ້ນພຣະມະເຫສວະຣະຖືກບູຊາ; ແລະບ່ອນໃດມີ ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣົມ) ສະຖິດ—ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ທັງສາມຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນຕີຣຖະອັນລືຊາ।

Verse 58

भविष्यति च पाताले स्वर्गलोके यमक्षये । विख्यातान्यसुरश्रेष्ठ पि तॄणां तृप्तिहेतवे

ໂອ ອະສຸຣະຜູ້ປະເສີດ! ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະລືຊາໃນປາຕາລ ໃນສະຫວັນໂລກ ແລະໃນແດນພຣະຍົມດ້ວຍ—ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນເຫດໃຫ້ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ।

Verse 59

अथान्यत्संप्रवक्ष्यामि गाथां पितृकृतां पराम् । आज्ञारूपां हि पुत्राणां तां शृणुष्व ममानघ

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະປະກາດກາຖາອັນສູງສຸດອີກບົດໜຶ່ງ ທີ່ປິຕຣຶໄດ້ຮຽບຮຽງ—ເປັນຄຳສອນໃນຮູບແບບຄຳສັ່ງສຳລັບລູກຊາຍ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງຟັງເຖີດ।

Verse 60

पितर ऊचुः । शंकरस्याग्रतः स्थानं रुद्रलोकप्रदं नृणाम् । पापदेहविशुद्ध्यर्थं पापेनोपहतात्मनाम्

ປິຕຣຶທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ເບື້ອງໜ້າພຣະສັງກະຣະ ມີສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ ທີ່ປະທານຣຸທຣະໂລກແກ່ມະນຸດ; ເພື່ອຊຳລະກາຍອັນເປື້ອນບາບ ສຳລັບດວງຈິດທີ່ຖືກບາບທຳຮ້າຍ।

Verse 61

तस्मिंस्तिलोदकेनापि सद्गतिं यांति तर्पिताः । पितरो नरकाद्वा पि सुपुत्रेण सुमेधसा

ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖວາຍ “ຕິໂລທະກະ” ຄືນ້ຳປົນງາ ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣ) ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ ກໍຈະໄປສູ່ສຸຄະຕິ. ແທ້ຈິງ ໂດຍອານຸພາບຂອງລູກຊາຍຜູ້ດີ ແລະມີປັນຍາ ປິຕຣຍັງພົ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກນະລົກ.

Verse 62

गोप्रदानं प्रशंसंति तत्तत्र पितृमुक्तये । पित्रादिकान्समुद्दिश्य दृष्ट्वा रुद्रं च केशवम्

ທີ່ນັ້ນ ການຖວາຍງົວ (ໂຄປຣະດານ) ຖືກສັນລະເສີນເພື່ອການປົດປ່ອຍຂອງປິຕຣ. ເມື່ອໄດ້ເອີ້ນນາມແລະອຸທິດແດ່ປິຕຣແລະອື່ນໆແລ້ວ ພຶງນະມັດສະການບູຊາທັງ ຣຸດຣະ ແລະ ເກສະວະ.

Verse 63

तिलपिण्याकपिंडेन तृप्तिं यास्यामहे पराम् । चतुर्द्दश्याममावास्यां तथा च पितृतर्पणम्

ດ້ວຍປິນດະທີ່ເຮັດຈາກກາກງາ (ຕິລະປິນຍາກະ) ພວກເຮົາຈະໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດແກ່ປິຕຣ. ອີກທັງ ຄວນເຮັດພິທີປິຕຣະຕັຣປະນະ ໃນວັນຈະຕຸຣທະສີ (ວັນທີ 14) ແລະໃນວັນອະມາວັດສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ).

Verse 64

अज्ञातगोत्रजन्मानस्तेभ्यः पिंडांस्तु निर्वपेत् । तेऽपि यांति दिवं सर्वे ये दत्त इति श्रुतिः

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ໂຄດຣະ ແລະກໍາເນີດ ກໍຄວນຖວາຍປິນດະໃຫ້ເຂົາເຊັ່ນກັນ. ສຣຸຕິກ່າວວ່າ “ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບທານ” ທຸກຄົນຍ່ອມໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 65

सर्वकार्याणि संत्यज्य मानवैः पुण्यमीप्सुभिः । प्राप्ते भाद्रपदे मासे गंतव्या लोहयिष्टका । अज्ञातगोत्रनाम्ना तु पिंड मंत्रमिमं शृणु

ມະນຸດຜູ້ປາຖະໜາບຸນ ຄວນລະທິ້ງກິດທັງປວງ; ເມື່ອເດືອນພາດຣະປະດະ (Bhādrapada) ມາຮອດ ຄວນໄປຍັງ ໂລຫະຍິດສະຕະກາ (Lohayiṣṭakā). ແລະບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງມົນຕຣະປິນດະນີ້ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ໂຄດຣະແລະນາມ.

Verse 66

पितृवंशे मृता ये च मातृवंशे तथैव च । अतीतगोत्रजास्तेभ्यः पिंडोऽयमुपतिष्ठतु

ຂໍໃຫ້ປິນດະນີ້ ຖວາຍແດ່ຜູ້ລ່ວງລັບໃນສາຍພໍ່ ແລະໃນສາຍແມ່ເຊັ່ນດຽວກັນ—ແດ່ບັນພະບຸລຸດຜູ້ຢູ່ໃນໂຄຕຣາເກົ່າກ່ອນທີ່ຜ່ານໄປແລະຖືກລືມເລືອນ

Verse 67

विष्णुरुवाच । अनेनैव तु मंत्रेण ममाग्रे सुरसत्तम । क्षीणे चंद्रे चतुर्द्दश्यां नभस्ये पिंडमाहरेत्

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ! ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເອງ ໃນເບື້ອງໜ້າຂ້າ ໃນເດືອນນະພັສຍະ ໃນວັນຈະຕຸຣະທະສີເມື່ອຈັນທຣາກຳລັງຫຼຸດຖອຍ ຄວນນຳປິນດະມາຖວາຍ

Verse 68

पितॄणामक्षया तृप्तिर्भविष्यति न संशयः । तिलपिण्याकपिंडेन पितरो मोक्षमाप्नुयुः

ບັນພະບຸລຸດຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດ້ວຍປິນດະທີ່ເຮັດຈາກກາກງາ ປິຕຣະອາດບັນລຸໂມກສະໄດ້

Verse 69

क्षणत्रयविनिर्मुक्ता मानवा जगतीतले । भविष्यंति न संदेहो लोहयष्ट्या तिलतर्पणे

ໂດຍການເຮັດຕັຣປະນະດ້ວຍງາ ທີ່ໂລຫະຍັສຕີ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຈະພົ້ນ (ຈາກນ້ຳໜັກແຫ່ງບາບ) ໃນພຽງສາມຂະນະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 70

स्नात्वा यः कुरुते चात्र पितृपिंडोदकक्रियाः । पितरस्तस्य तृप्यंति यावद्ब्रह्मदिवानिशम्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ປະກອບພິທີປິນດະ ແລະການຖວາຍນ້ຳ (ອຸທະກະ) ແດ່ບັນພະບຸລຸດຢູ່ນີ້ ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດເວລາທີ່ວັນແລະຄືນຂອງພຣະພຣະຫມາດຳລົງຢູ່

Verse 71

अमावास्यादिनं प्राप्य मासि भाद्रपदे सरः । ब्रह्मणो यष्टिकायां तु यः कुर्यात्पितृतर्पणम्

ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ເດືອນພາດຣະປະດະ ຜູ້ໃດກະທຳຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ແດ່ປິຕຣະ ທີ່ສະຣະສັກສິດ “ຢັດຕິກາ” ໄມ້ທອນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນພິເສດແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ।

Verse 72

पितरस्तस्य तृप्ताः स्युर्यावदाभूतसंप्लवम् । तेषां प्रसन्नो भगवानादिदेवो महेश्वरः

ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຢູ່ຈົນຮອດປຣະລະຍະ; ແລະເພື່ອພວກເຂົາ ພຣະພະຄະວານ ມະເຫສະວະຣະ ອາທິເທວ ຈະປະທານພຣະເມດຕາ।

Verse 73

अस्य तीर्थस्य यात्रायां मतिर्येषां भविष्यति । गोक्षीरेण तिलैः श्वेतैः स्नात्वा सारस्वते जले

ຜູ້ໃດທີ່ຈິດໃຈມຸ່ງສູ່ການຈາຣິກໄປຕີຣຖະນີ້ ເມື່ອອາບນ້ຳໃນນ້ຳສະຣັສວະຕີ ພ້ອມນ້ຳນົມງົວ ແລະງາຂາວ (ຍ່ອມເໝາະສົມຕໍ່ບຸນແກ່ປິຕຣະ)។

Verse 74

तर्पयेदक्षया तृप्तिः पितॄणां तस्य जायते । श्राद्धं चैव प्रकु र्वीत सक्तुभिः पयसा सह

ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະ; ແລ້ວຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ເສື່ອມສູນຈະເກີດແກ່ປິຕຣະຂອງຜູ້ນັ້ນ। ແລະພຶງປະກອບສຣາດທະ ດ້ວຍສັກຕຸ (ແປ້ງບາເລຄົ່ວ) ພ້ອມນ້ຳນົມ।

Verse 75

अमावास्यादिनं प्राप्य पितॄणां मोदमिच्छुकः । रुद्रतीर्थे ततो धेनुं दयाद्वस्त्राणि यमतीर्थके

ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ປາຖະນາໃຫ້ປິຕຣະມີຄວາມຍິນດີ ພຶງບໍລິຈາກງົວທີ່ ຣຸທຣະຕີຣຖະ; ແລະທີ່ ຍະມະຕີຣຖະກະ ພຶງບໍລິຈາກເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ।

Verse 76

विष्णुतीर्थे हिरण्यं च पितॄणां मोक्षमिच्छुकः । विनाक्षतैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव च । वारिमात्राल्लोहयष्ट्यां गयाश्राद्धफलं लभेत्

ຜູ້ປາຖະນາໃຫ້ບັນພະບຸລຸດໄດ້ໂມກສະ ພຶງຖວາຍຄຳທີ່ ວິສນຸ-ຕີຣຖະ. ທີ່ ໂລຫະຍັດສຕີ ແມ່ນແຕ່ນ້ຳຢ່າງດຽວ—ບໍ່ມີເຂົ້າອັກຊະຕະ, ບໍ່ມີຫຍ້າດັຣພະ, ແລະບໍ່ມີອາສນະ—ກໍໄດ້ຜົນຂອງຊຣາດທະທີ່ກະທຳທີ່ ຄະຍາ.

Verse 77

सूत उवाच । एतद्वः कथितं विप्रा लोहासुरविचेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວເຖິງການກະທຳທີ່ເກີ່ຍວກັບ ໂລຫາສຸຣະ. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບຂ້າພຣາຫມະນ ຫຼືຂ້າງົວ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 78

एकविंशतिवारन्तु गयायां पिंड पातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

ຜົນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນຑະທີ່ ຄະຍາ ຈົນຄົບຊາວເອັດຄັ້ງ ນັ້ນ ໄດ້ຮັບເທົ່າກັນເພີຍແຕ່ຟັງນີ້ຄັ້ງດຽວ.

Verse 79

चतुःष्कोटि द्विलक्षं च सहस्रं शतमेव च । धेनवस्तेन दत्ताः स्युर्माहात्म्यं शृणु यात्तु यः

ຜູ້ໃດຟັງມະຫາຕະມະຍະນີ້ ຖືກນັບເທົ່າກັບໄດ້ບໍລິຈາກງົວ: ສີ່ໂກຕິ, ສອງລັກ, ໜຶ່ງພັນ, ແລະໜຶ່ງຮ້ອຍ.