Adhyaya 11

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । अतः परं किमभवद्ब्रवीतु द्विजसत्तम । त्वद्वचनामृतं पीत्वा तृप्तिर्नास्ति मम प्रभो

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ຂໍທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊ ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ຟັງ. ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ແມ່ນໄດ້ດື່ມອະມຣິດແຫ່ງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານແລ້ວ ໃຈຂ້າຍັງບໍ່ອິ່ມ”

Verse 2

व्यास उवाच । अथ किंचिद्गते काले युगांतसमये सति । त्रेतादौ लोलजिह्वाक्ष अभवद्राक्षसेश्वरः

ພຣະວະຍາສ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປບໍ່ນ້ອຍ ແລະເວລາໃກ້ສິ້ນຍຸກມາຮອດ ໃນຕົ້ນເຕຣຕາຍຸກ ກໍເກີດຂຶ້ນ ໂລລະຈິຫວາກສະ ເປັນຈອມແຫ່ງຣາກສະ”

Verse 3

तेन विद्रावितं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । जित्वा स सकलांल्लोकान्धर्मारण्ये समागतः

ໂດຍເຂົານັ້ນ ໄຕໂລກທັງປວງ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ຖືກໄລ່ໃຫ້ໜີກະຈາຍ. ເມື່ອຊະນະທຸກໂລກແລ້ວ ເຂົາກໍມາຮອດ ທັມມາຣັນຍະ

Verse 4

तद्दृष्ट्वा सकलं पुण्यं रम्यं द्विजनिषे वितम् । ब्रह्मद्वेषाच्च तेनैव दाहितं च पुरं शुभम्

ເມື່ອເຫັນສະຖານທີ່ນັ້ນອັນເປັນບຸນລ້ວນ ງາມວິໄລ ແລະມີພຣາຫມັນມາພັກອາໄສຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມຊັງຕໍ່ພຣະພຣົມັນ ແລະລະບຽບອັນສັກສິດ ເຂົາຈຶ່ງເຜົານະຄອນອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ

Verse 5

दह्यमानं पुरं दृष्ट्वा प्रणष्टा द्विजसत्तमाः । यथागतं प्रजग्मुस्ते धर्मारण्यनिवासिनः

ເມື່ອເຫັນນະຄອນກໍາລັງໄໝ້ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍກໍໜີຫາຍໄປ. ຊາວທັມມາຣັນຍະກໍຈາກໄປ ກັບຄືນຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ເຄີຍມາ

Verse 6

श्रीमाताद्यास्तदा देव्यः कोपिता राक्षसेन वै । घातयंत्येव शब्देन तर्जयित्वा च राक्षसम्

ໃນເວລານັ້ນ ເທວີທັງຫຼາຍ—ສຣີມາຕາ ແລະອື່ນໆ—ໂກດກຽດຕໍ່ຣາກສະນັ້ນ. ດ້ວຍສຽງກຶກກ້ອງ ພວກນາງຕະເວນຂູ່ ດັ່ງຈະຟັນລົງໃຫ້ຕາຍ.

Verse 7

समुच्छ्रितास्तदा देव्यः शतशोऽथ सह स्रशः । त्रिशूलवरधारिण्यः शंखचक्रगदाधराः

ແລ້ວເທວີທັງຫຼາຍກໍລຸກຂຶ້ນ—ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຮ້ອຍ ແຕ່ເປັນພັນໆ. ບາງນາງຖືຕຣິຊູລ ແລະມຸດຣາແຫ່ງພອນ, ບາງນາງຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ.

Verse 8

कमंडलुधराः काश्चित्कशाखङ्गधराः पराः । पाशांकुशधरा काचित्खड्गखेटकधारिणी

ບາງນາງຖືກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ) ບາງນາງຖືແສ້ ແລະດາບ. ນາງໜຶ່ງຖືບາສ (ເຊືອກຄ້ອງ) ແລະອັງກຸສ, ອີກນາງໜຶ່ງຖືຂັດກະ ແລະໂລ່.

Verse 9

काचित्परशुहस्ता च दिव्यायुधधरा परा । नानाभरणभूषाढ्या नानारत्नाभिशोभिता

ນາງໜຶ່ງຖືປະຣະຊຸ (ຂວານ) ອີກນາງໜຶ່ງຖືອາວຸດທິບ. ພວກນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນຫຼາກຫຼາຍ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍອັນມະນີນານາ.

Verse 10

राक्षसानां विनाशाय ब्राह्मणानां हिताय च । आजग्मुस्तत्र यत्रास्ते लोलजिह्वो हि राक्षसः

ເພື່ອທຳລາຍພວກຣາກສະ ແລະເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງພຣາຫມັນ ພວກເທວີໄດ້ໄປຮອດບ່ອນທີ່ ໂລລະຊິຫວາ ຣາກສະ ພັກອາໄສຢູ່.

Verse 11

महादंष्ट्रो महाकायो विद्युज्जिह्वो भयंकरः । दृष्ट्वा ता राक्षसो घोरं सिंहनादमथाकरोत्

ຣາກສະສະອັນນ່າຢ້ານ—ມີຂຽວໃຫຍ່ ກາຍໃຫຍ່ມະຫາ ລີ້ນດັ່ງຟ້າຜ່າ—ເມື່ອເຫັນນາງ ກໍຮ້ອງສິງຫນາດອັນນ່າສະພຶງກົວ।

Verse 12

तेन नादेन महता त्रासितं भुवनत्रयम् । आपूरिता दिशः सर्वाः क्षुभितानेकसागराः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນມະຫານັ້ນ ໄຕໂລກສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ; ທຸກທິດຖືກເຕັມໄປດ້ວຍສຽງ ແລະທະເລຫຼາຍແຫ່ງກໍປັ່ນປ່ວນວຸ້ນວາຍ।

Verse 13

कोलाहलो महानासीद्धर्मारण्ये तदा नृप । तच्छ्रुत्वा वासवेनाथ प्रेषितो नलकूबरः

ໂອ ພະຣາຊາ ໃນເວລານັ້ນ ໃນທຳມາຣັນຍະ ເກີດຄວາມອື້ອອຶງໃຫຍ່. ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຍິນແລ້ວ ຈຶ່ງສົ່ງນະລະກູບະຣະໄປ.

Verse 14

किमिदं पश्य गत्वा त्वं दृष्ट्वा मह्यं निवेदय । तत्तस्य वचनं श्रुत्वा गतो वै नलकूबरः

“ເຈົ້າຈົ່ງໄປເບິ່ງວ່າ ນີ້ແມ່ນຫຍັງ; ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຈົ່ງກັບມາທູນແກ່ເຮົາ.” ນະລະກູບະຣະໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍອອກໄປແທ້ໆ.

Verse 15

दृष्ट्वा तत्र महायुद्धं श्रीमातालोलजिह्वयोः । यथादृष्टं यथाजातं शक्राग्रे स न्यवेदयत्

ເມື່ອເຫັນຢູ່ນັ້ນ ມະຫາຍຸດລະຫວ່າງ ສຣີມາຕາ ແລະ ໂລລະຊິຫວາ ແລ້ວ ລາວໄດ້ທູນແກ່ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ຕາມທີ່ເຫັນ ແລະຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນທຸກປະການ.

Verse 16

उद्वेजयति लोकांस्त्रीन्धर्मारण्यमितो गतः । तच्छ्रुत्वा वासवो विष्णुं निवेद्य क्षितिमागमत्

“ຈາກນີ້ໄປສູ່ ທັມມາຣັນຍະ ເຂົາກຳລັງເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກຫວາດຫວັນ।” ເມື່ອວາສະວະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຍິນ ກໍໄດ້ທູນແດ່ພຣະວິດສະນຸ ແລ້ວລົງສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 17

दाहितं तत्पुरं रम्यं देवानामपि दुर्लभम् । न दृष्टा वाडवास्तत्र गताः सर्वे दिशो दश

ນະຄອນອັນງາມນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ—ຖືກໄຟເຜົາຜານ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ເຫັນ ວາຑະວາḥ (ແມ່ມ້າ) ເລີຍ; ທັງໝົດໄດ້ໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 18

श्रीमाता योगिनी तत्र कुरुते युद्धमुत्तमम् । हाहाभूता प्रजा सर्वा इतश्चेतश्च धावति

ທີ່ນັ້ນ ສຣີມາຕາ ຜູ້ເປັນໂຍຄິນີ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນປະເສີດ. ປະຊາຊົນທັງໝົດຮ້ອງ “ຮາຍ ຮາຍ!” ແລ້ວວິ່ງວຸ່ນໄປມາດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ.

Verse 19

तच्छ्रुत्वा वासुदेवो हि गृहीत्वा च सुदर्शनम् । सत्यलोकात्तदा राजन्समागच्छन्महीतले

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະວາສຸເທວະ ໄດ້ຖື ສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ; ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແລ້ວໃນການນັ້ນ ຈາກສັດຍະໂລກ ລົງມາສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 20

धर्मारण्यं ततो गत्वा तच्चक्रं प्रमुमोच ह । लोलजिह्वस्तदा रक्षो मूर्च्छितो निपपात ह

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄປຮອດ ທັມມາຣັນຍະ ແລ້ວປ່ອຍຈັກຣະນັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນ ໂລລະຊິຫວາ ຣາກສະສະ ກໍສະຫຼົບລົງ ແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 21

त्रिशूलेन ततो भिन्नः शक्तिभिः क्रोधमूर्च्छितः । हन्यमानस्तदा रक्षः प्राणांस्त्यक्त्वा दिवं गतः

ແລ້ວຣາກະສະນັ້ນຖືກຕຣິສູນແທງທະລຸ ແລະຖືກອາວຸດສັກຕິຫຼາຍດອກຟັນຟາດ; ໃນຂະນະຖືກປາບປະຫານດ້ວຍໂທສະຄຸ້ມຄັ່ງ ມັນລະທິ້ງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 22

ततो देवाः सगंधर्वा हर्षनिर्भरमानसाः । तुष्टुवुस्तं जगन्नाथं सत्यलोकात्समागताः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຄັນທັບພະ ໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ມາຈາກສັດຕະຍະໂລກ ແລະສັນລະເສີນພຣະຈະກັນນາຖ ອົງເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 23

उद्वसं तत्समालोक्य विष्णुर्वचनमब्रवीत् । क्व च ते ब्राह्मणाः सर्वे ऋषीणामाश्रमे पुनः

ເມື່ອເຫັນວ່າສະຖານທີ່ນັ້ນກາຍເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ ພຣະວິສະນຸຈຶ່ງຕຣັດວ່າ: “ບັດນີ້ພຣາຫມະນທັງຫມົດຢູ່ໃສ—ໄດ້ກັບໄປຫາອາສຣົມຂອງລຶສີອີກຫຼື?”

Verse 24

ततो देवाः सगं धर्वा इतस्ततः पलायितान् । संशोध्य तरसा राजन्ब्राह्मणानिदमब्रुवन्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມຄັນທັບພະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໄດ້ເຮັ່ງຮີບຄົ້ນຫາພຣາຫມະນທີ່ຫນີໄປຄົນລະທິດຄົນລະທາງ ແລະກ່າວຄໍານີ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 25

श्रूयतां नो वचो विप्रा निहतो राक्षसाधमः । वासुदेवेन देवेन चक्रेण निरकृंतत

“ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມະນ) ທັງຫຼາຍ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງພວກເຮົາ: ຣາກະສະຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດນັ້ນຖືກປາບແລ້ວ—ພຣະວາສຸເທວະເທວະດາໄດ້ໃຊ້ຈັກຣາຕັດຂາດມັນ.”

Verse 26

तच्छ्रुत्वा वाडवाः सर्वे प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः । समाजग्मुस्तदा राजन्स्वस्वस्थाने समाविशन्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຊາວວາດະວາທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີ ດວງຕາເບີກບານດັ່ງດອກໄມ້ບານ. ໂອ້ ພະຣາຊາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຊຸມນຸມກັນ ແລ້ວກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ ແລະຕັ້ງຖິ່ນຖານອີກຄັ້ງ.

Verse 27

श्रीकांताय तदा राजन्वाक्यमुक्तं मनोरमम् । यस्मात्त्वं सत्यलोकाच्च आगतोऽसि जगत्प्रभुः । स्थापितं च पुरं चेदं हिताय च द्विजात्मनाम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ້ ພະຣາຊາ ໄດ້ມີຖ້ອຍຄຳອັນໄພເຣາະກ່າວແດ່ພຣະສຣີການຕະວ່າ: “ເນື່ອງຈາກທ່ານ ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ມາຈາກສັດຍະໂລກ ເມືອງນີ້ຈຶ່ງຖືກສ້າງຕັ້ງເພື່ອຄວາມເກື້ອກູນແກ່ພວກທະວິຊະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ”

Verse 28

सत्यमंदिरमिति ख्यातं तदा लोके भविष्यति । कृते युगे धर्मारण्यं त्रेतायां सत्यमंदिरम्

ແລ້ວຕໍ່ໄປ ມັນຈະໂດງດັງໃນໂລກນາມວ່າ “ສັດຍະມັນດິຣ” ໃນກຣິຕະຍຸກ ເອີ້ນວ່າ “ທັມມາຣັນຍະ” ແລະໃນເຕຣຕາຍຸກ ເອີ້ນວ່າ “ສັດຍະມັນດິຣ”

Verse 29

तच्छ्रुत्वा वासुदेवेन तथेति प्रतिपद्य च । ततस्ते वाडवाः सर्वे पुत्रपौत्रसमन्विताः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ວາສຸເທວະກໍຮັບວ່າ “ຕະຖາອິຕິ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວຊາວວາດະວາທັງປວງນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ,

Verse 30

सपत्नीकाः सानुचरा यथापूर्वं न्यवात्सिषुः । तपोयज्ञक्रियाद्येषु वर्तंतेऽध्ययनादिषु

ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ແລະຜູ້ຕິດຕາມ ພວກເຂົາໄດ້ຢູ່ອາໄສຄືເກົ່າ. ພວກເຂົາດຳລົງຢູ່ໃນຕະປະ ຍັນຍະ ແລະພິທີກຳອັນສັກສິດ ພ້ອມທັງສືບຕໍ່ການສຶກສາ (ອັດຍະຍະນະ) ແລະວິໄນອື່ນໆ ຢ່າງສະໝໍ້ເສມ.

Verse 31

एवं ते सर्वमाख्यातं धर्म वै सत्यमंदिरे

ດັ່ງນີ້ແລ, ໂອ ທັມມະ! ກ່ຽວກັບ ສັດຍະມັນດິຣ—ທີ່ສະຖິດອັນສັກສິດແຫ່ງສັດຈະ—ໄດ້ເລົ່າຖວາຍແກ່ທ່ານຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ।