Adhyaya 18

Verse 1

सूत उवाच । अथाहं संप्रवक्ष्यामि सर्वधर्मोत्तमोत्तमम् । उमामहेश्वरं नाम व्रतं सर्वार्थसिद्धिदम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທຳອັນຍອດຢ່າງຍິ່ງໃນທຳທັງປວງ—ວຣະຕະນາມ «ອຸມາມະເຫສະວອນ» ອັນໃຫ້ຄວາມສຳເລັດແກ່ເປົ້າໝາຍທຸກປະການ।

Verse 2

आनर्त्त संभवः कश्चिन्नाम्ना वेदरथो द्विजः । कलत्रपुत्रसंपन्नो विद्वानुत्तमवंशजः

ໃນແດນອານັຣຕະ ມີດວິຊະຜູ້ໜຶ່ງນາມ ເວທະຣະຖະ। ທ່ານພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາແລະບຸດລານ ເປັນຜູ້ຮູ້ ແລະເກີດໃນວົງສານອັນສູງສົ່ງ।

Verse 3

तस्यैवं वर्तमानस्य ब्राह्मणस्य गृहाश्रमे । बभूव शारदानाम कन्या कमललोचना

ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນດຳລົງຢູ່ໃນຄະຫັດຖະອາສຣົມດັ່ງນີ້ ກໍໄດ້ມີທິດານາມ «ຊາຣະດາ» ຜູ້ມີດວງຕາດຸຈດອກບົວ ເກີດຂຶ້ນແກ່ທ່ານ।

Verse 4

तां रूपलक्षणोपेतां बालां द्वादशहायनाम् । ययाचे पद्मनाभाख्यो मृतदारश्च स द्विजः

ນາງສາວນ້ອຍນັ້ນ ມີຄວາມງາມແລະໝາຍມົງຄຸນ ອາຍຸສິບສອງປີ ຖືກດວິຊະນາມ ປັດມະນາພະ ຜູ້ທີ່ເມຍໄດ້ຕາຍແລ້ວ ມາຂໍແຕ່ງງານ।

Verse 5

महाधनस्य शांतस्य सदा राजसखस्य च । याञ्चाभंगभयात्तस्य तां कन्यां प्रददौ पिता

ເນື່ອງຈາກເຂົາມັ່ງຄັ່ງຫຼາຍ ມີໃຈສະງົບ ແລະເປັນມິດກັບພະຣາຊາເສມອ ພໍ່ຂອງນາງກົວຄວາມອັບອາຍຈາກການປະຕິເສດ ຈຶ່ງມອບລູກສາວນັ້ນໃຫ້ເຂົາ।

Verse 6

मध्यंदिने कृतोद्वाहः स विप्रः श्वशुरालये । संध्यामुपासितुं सायं सरस्तटमुपाययौ

ເມື່ອພິທີແຕ່ງງານໄດ້ສຳເລັດໃນຍາມທ່ຽງ ທີ່ເຮືອນພໍ່ເມຍ ພຣາຫມັນນັ້ນຍາມແລງໄດ້ໄປທີ່ຝັ່ງສະນ້ຳ ເພື່ອປະກອບສັນທະຍາອຸປາສະນາ।

Verse 7

उपास्य संध्यां विधिवत्प्रत्यागच्छत्तमोवृते । मार्गे दष्टो भुजंगेन ममार निजकर्मणा

ເມື່ອໄດ້ບູຊາສັນທະຍາຕາມພິທີແລ້ວ ໃນຍາມທີ່ຄວາມມືດແຜ່ຄຸມ ລາວກໍກັບຄືນ; ກາງທາງຖືກງູກັດ ແລະສິ້ນຊີວິດດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນເອງ।

Verse 8

तस्मिन्मृते कृतोद्वाहे सहसा तस्य बांधवाः । चुक्रुशुः शोकसंतप्तौ श्वशुरावस्य कन्यका

ເມື່ອເຂົາຕາຍຢ່າງກະທັນຫັນ ທັງທີ່ພິທີແຕ່ງງານພຶ່ງສຳເລັດ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ; ພໍ່ເມຍແລະເຈົ້າສາວນ້ອຍກໍຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍທຸກຂ໌ໂສກ।

Verse 9

निर्हृत्य तं बंधुजना जग्मुः स्वं स्वं निवेशनम् । शारदा प्राप्तवैधव्या पितुरेवालये स्थिता

ເມື່ອນຳເຂົາໄປປະກອບພິທີສົບແລ້ວ ຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍກໍກັບໄປເຮືອນຂອງຕົນໆ. ນາງຊາຣະດາ ເມື່ອຕົກເປັນແມ່ໝ້າຍ ກໍພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງບິດາ.

Verse 10

भूताच्छादनभोज्येन भर्त्रा विरहिता सती । निनाय कतिचिन्मासान्सा बाला पितृमंदिरे

ເມື່ອພັດພາກຈາກສາມີຜູ້ເຄີຍຈັດຫາເສື້ອຜ້າແລະອາຫານໃຫ້ ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນໄດ້ຢູ່ໃນເຮືອນບິດາຫຼາຍເດືອນ

Verse 11

एकदा नैध्रुवो नाम कश्चिद्वृद्धतरो मुनिः । अन्धः शिष्यकरग्राही तन्मंदिरमुपाययौ

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມຸນີຊະລາຊື່ ໄນດຣຸວະ ຜູ້ຕາບອດ ແລະຈັບມືສິດຂອງຕົນ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນນັ້ນ

Verse 12

तस्मिन्वृद्धे गृहं प्राप्ते क्वापि यातेषु बंधुषु । साक्षादिवात्मनो दैवं सा बाला समुपागमत्

ເມື່ອມຸນີຊະລານັ້ນມາຮອດເຮືອນ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງໄປທີ່ອື່ນແລ້ວ ນາງເດັກສາວກໍເຂົ້າໄປຫາທ່ານ ດັ່ງກັບເປັນພຣະພອນແຫ່ງຊະຕາກຳທີ່ປາກົດຕໍ່ນາງ

Verse 13

स्वागतं ते महाभाग पीठेस्मिन्नुपविश्यताम् । नमस्ते मुनिनाथाय प्रियं ते करवाणि किम्

“ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານຜູ້ມີພາກຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະນີ້ ຂ້ານ້ອຍຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະມຸນີນາຖາ—ຂ້ານ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດຈຶ່ງຈະເປັນທີ່ພໍໃຈທ່ານ?”

Verse 14

इत्युक्त्वा भक्तिमास्थाय कृत्वा पादावनेजनम् । वीजयित्वा परिश्रांतं तं मुनिं पर्यतोषयत्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ອາໄສພັກຕິເປັນທີ່ພຶ່ງ ລ້າງພະບາດຂອງມຸນີ; ແລ້ວພັດວີໃຫ້ທ່ານຜູ້ເມື່ອຍລ້າ ຈົນທ່ານພໍໃຈດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຂອງນາງ.

Verse 15

श्रांतं पीठे समावेश्य कृत्वाभ्यंगं स्वपाणिना । कृतस्नानं च विधिवत्कृतदेवार्चनं मुनिम्

ນາງໃຫ້ມຸນີຜູ້ເມື່ອຍລ້ານັ່ງເທິງອາສນະ ແລ້ວນວດຊໍາລະກາຍ (ອະພະຍັງຄະ) ດ້ວຍມືຂອງນາງ; ຈາກນັ້ນຈັດໃຫ້ທ່ານອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລະບູຊາເທວະຕາຕາມກົດລະບຽບ.

Verse 16

सुखासनोपविष्टं तं धूपमाल्यानुलेपनैः । अर्चयित्वा वरान्नेन भोजयामास सादरम्

ເມື່ອທ່ານນັ່ງຢູ່ໃນສຸຂາສນະຢ່າງສະບາຍ ນາງໄດ້ອະຣະຈະນາບູຊາດ້ວຍທູບ ພວງມາລາ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ; ແລ້ວຖວາຍອາຫານອັນປະເສີດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 17

भुक्त्वा च सम्यक्छनकैस्तृप्तश्चानंदनिर्भरः । चकारांधमुनिस्तस्यै सुप्रीतः परमाशिषम्

ເມື່ອທ່ານຮັບປະທານອາຫານຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຢ່າງສະຫງົບຊ້າໆ ມຸນີຕາບອດນັ້ນກໍອິ່ມເອີມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ທ່ານຈຶ່ງປະທານພອນອັນສູງສຸດແກ່ນາງ.

Verse 18

विहृत्य भर्त्रा सहसा च तेन लब्ध्वा सुतं सर्वगुणैर्वरिष्ठम् । कीर्तिं च लोके महतीमवाप्य प्रसादयोग्या भव देवतानाम्

“ໃນໄມ່ຊ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ເສວຍສຸກຮ່ວມກັບສາມີ; ແລະຈະໄດ້ບຸດຜູ້ປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ. ໄດ້ຊື່ສຽງອັນໃຫຍ່ໃນໂລກແລ້ວ ຈົ່ງເປັນຜູ້ສົມຄວນແກ່ພຣະອະນຸເຄາະຂອງເທວະຕາທັງຫຼາຍ.”

Verse 19

इत्यभिव्याहृतं तेन मुनिना गतचक्षुषा । निशम्य विस्मिता बाला प्रत्युवाच कृतांजलिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ພະມຸນີຜູ້ສູນສາຍຕາໄດ້ກ່າວ ນາງສາວນ້ອຍກໍປະຫລາດໃຈ ແລ້ວປະນົມມືຕອບກ່າວ

Verse 20

ब्रह्मंस्त्वद्वचनं सत्यं कदाचिन्न मृषा भवेत् । तदेतन्मंदभाग्यायाः कथमेतत्फलिष्यति

“ໂອ ພຣາຫມັນມຸນີ ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານເປັນສັດຈະ ບໍ່ເຄີຍເປັນຄຳຫລອກ; ແຕ່ສຳລັບຂ້າຜູ້ວາສະນານ້ອຍ ມັນຈະໃຫ້ຜົນແນວໃດ?”

Verse 21

शिलाग्र्यामिव सद्वृष्टिः शुनक्यामिव सत्क्रिया । विफला मंदभाग्यायामाशीर्ब्रह्मविदामपि

“ດັ່ງຝົນດີຕົກໃສ່ຍອດຫີນແລ້ວໄຫຼເສຍໄປ, ດັ່ງພິທີດີທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍ່ຄວນ—ສຳລັບຜູ້ວາສະນາອ່ອນ ແມ່ນແຕ່ພອນຂອງຜູ້ຮູ້ພຣະພຣົມກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ”

Verse 22

सैषाहं विधवा ब्रह्मन्दुष्कर्मफलभागिनी । त्वदाशीर्वचनस्यास्य कथं यास्यामि पात्रताम्

“ໂອ ພຣາຫມັນ ຂ້າເປັນແມ່ຫມ້າຍ ເປັນຜູ້ຮັບຜົນແຫ່ງກຳຊົ່ວ; ຂ້າຈະເປັນພາຊະນະທີ່ສົມຄວນຕໍ່ຖ້ອຍຄຳອວຍພອນຂອງທ່ານນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 23

मुनिरुवाच । त्वामनालक्ष्य यत्प्रोक्तमंधेनापि मयाऽधुना । तदेतत्साधयिष्यामि कुरु मच्छासनं शुभे

ມຸນີກ່າວວ່າ: “ແມ່ນວ່າຂ້າຕາບອດ ແລະເພິ່ງກ່າວໄປໂດຍບໍ່ທັນຮູ້ຈັກເຈົ້າ ແຕ່ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຄຳນັ້ນສຳເລັດແນ່ນອນ. ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ”

Verse 24

उमामहेश्वरं नाम व्रतं यदि चरिष्यसि । तेन व्रतानुभावेन सद्यः श्रेयोऽनुभोक्ष्यसे

ຖ້າເຈົ້າປະຕິບັດພຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອຸມາ–ມະເຫສະວະຣະ’ ແລ້ວ ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະຕະນັ້ນ ເຈົ້າຈະໄດ້ສຳຜັດຄວາມດີສູງສຸດໃນທັນທີ

Verse 25

शारदोवाच । त्वयोपदिष्टं यत्नेन चरिष्याम्यपि दुश्चरम् । तद्व्रतं ब्रूहि मे ब्रह्मन्विधानं वद विस्तरात्

ສາຣະດາກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຈະຍາກກໍຕາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມຄຳສອນຂອງທ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໂອ ພຣາຫມັນ ຂໍທ່ານບອກພຣະຕະນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະອະທິບາຍວິທີປະຕິບັດໃຫ້ລະອຽດ

Verse 26

मुनिरुवाच । चैत्रे वा मार्गशीर्षे वा शुक्लपक्षे शुभे दिने । व्रतारंभं प्रकुर्वीत यथावद्गुर्वनुज्ञया

ພຣະລິສີກ່າວວ່າ: ໃນເດືອນໄຈຕຣ ຫຼື ມາຣກະສີຣສະ ໃນວັນມົງຄຸນແຫ່ງປັກຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກສະ) ພຶງເລີ່ມພຣະຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂດຍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູອາຈານ

Verse 27

अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभयोरपि पर्वणोः । संकल्पं विधिवत्कृत्वा प्रातःस्नानं समाचरेत्

ໃນວັນສັກສິດທັງສອງ—ຕິຖີທີ 8 ແລະ ຕິຖີທີ 14—ເມື່ອໄດ້ເຮັດສັງກັນປະ (saṅkalpa) ຕາມພິທີແລ້ວ ພຶງອາບນ້ຳຍາມເຊົ້າ

Verse 28

सन्तर्प्य पितृदेवादीन्गत्वा स्वभवनं प्रति । मंडपं रचयेद्दिव्यं वितानाद्यैरलंकृतम्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ (ພ້ອມຜູ້ຄວນຄາລະວະ) ໃຫ້ອິ່ມໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ແລະຈັດສ້າງມັນດະປະອັນວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍຜ້າວິຕານ ແລະສິ່ງປະດັບອື່ນໆ

Verse 29

फलपल्लवपुष्पाद्यैस्तोरणैश्च समन्वितम् । पंचवर्णैश्च तन्मध्ये रजोभिः पद्ममुद्धरेत्

ຈົ່ງປະດັບສະຖານບູຊາດ້ວຍໂຕຣະນະ (ພວງປະດັບ) ທີ່ເຮັດຈາກໝາກໄມ້ ໃບອ່ອນ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ແລ້ວກາງນັ້ນໃຫ້ໃຊ້ຜົງສີຫ້າຢ່າງວາດຮູບດອກບົວ।

Verse 30

चतुर्दशदलैर्बाह्ये द्वाविंशद्भिस्तदंतरे । तदंतरं षोडशभिरष्टभिश्च तदंतरे

ວົງກີບດ້ານນອກໃຫ້ມີ 14 ກີບ; ຂ້າງໃນນັ້ນ 22; ຂ້າງໃນອີກ 16; ແລະຂ້າງໃນຍິ່ງຂຶ້ນ 8 ກີບ।

Verse 31

एवं पद्मं समुद्धत्य पंचवर्णैर्मनोरमम् । चतुरस्रं ततः कुर्यादंतर्वर्तुलमुत्तमम्

ເມື່ອວາດດອກບົວອັນງາມດ້ວຍສີຫ້າຢ່າງແລ້ວ ຈົ່ງເຮັດຂອບສີ່ຫຼ່ຽມ; ແລະພາຍໃນນັ້ນໃຫ້ເຮັດວົງມົນອັນປະເສີດ।

Verse 32

व्रीहितंडुलराशिं च तन्मध्ये च सकूर्चकम् । कूर्चोपरि सुसंस्थाप्य कलशं वारिपूरितम्

ແລ້ວໃຫ້ວາງກອງເຂົ້າສານ ແລະກາງກອງນັ້ນໃຫ້ຕັ້ງກູຣຈະ (ກຸ່ມຫຍ້າດັຣພະສຳລັບພິທີ); ເທິງກູຣຈະໃຫ້ວາງກະລະສະ (kalaśa) ທີ່ເຕັມນ້ຳໃຫ້ໝັ້ນຄົງ।

Verse 33

कलशोपरि विन्यस्य वस्त्रं वर्णसमन्वितम् । तस्योपरिष्टात्सौवर्ण्यौ प्रतिमे शिवयोः शुभे । निधाय पूजयेद्भक्त्या यथाविभवविस्तरम्

ເທິງກະລະສະໃຫ້ວາງຜ້າທີ່ມີສີສັນ; ແລ້ວເທິງນັ້ນໃຫ້ປະດິດສະຖານຮູບທອງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະຊາຍາ; ຈາກນັ້ນຈົ່ງບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ແລະຈັດເຄື່ອງບູຊາຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ।

Verse 34

पंचामृतैस्तु संस्नाप्य तथा शुद्धोदकेन च । रुद्रैकादशकं जप्त्वा पंचाक्षरशताष्टकम्

ເມື່ອອາບສົງອົງເທວະດາດ້ວຍປັນຈາມຣິຕ (ນ້ຳອະມຣິດຫ້າຢ່າງ) ແລະຕາມດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ ພຶງສວດຣຸດຣະ 11 ຈົບ ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະມັນຕຣະປັນຈັກສະຣີ 108 ຄັ້ງ।

Verse 35

अभिमंत्र्य पुनः स्थाप्य पीठं मध्ये तथार्चयेत् । स्वयं शुद्धासनासीनो धौतशुक्लांबरः सुधीः

ເມື່ອອະທິຖານດ້ວຍມັນຕຣະແລ້ວ ຈົ່ງວາງປີຖະ (pīṭha) ໄວ້ກາງອີກຄັ້ງ ແລະບູຊາຕາມຄວນ; ຜູ້ບູຊາຜູ້ມີປັນຍາພຶງນັ່ງເທິງອາສນະອັນບໍລິສຸດ ນຸ່ງຜ້າຂາວທີ່ຊັກສະອາດ।

Verse 36

पीठमामंत्र्य मंत्रेण प्राणायामान्समाचरेत् । संकल्पं प्रवदेत्तत्र शिवाग्रे विहितांजलिः

ເຊີນປີຖະດ້ວຍມັນຕຣະແລ້ວ ພຶງປະຕິບັດປຣານາຍາມ; ຈາກນັ້ນປະນົມມືຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະສິວະ ແລະກ່າວສັງກັນປະ (saṅkalpa) ທີ່ນັ້ນ।

Verse 37

यानि पापानि घोराणि जन्मांतरशतेषु मे । तेषां सर्वविनाशाय शिवपूजां समारभे

ບາບອັນນ່າຢ້ານໃດໆ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນນັບຮ້ອຍ—ເພື່ອໃຫ້ສິ້ນສູນທັງໝົດ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເລີ່ມບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 38

सौभाग्यविजयारोग्यधर्मैश्वर्याभिवृद्धये । स्वर्गापवर्गसिद्ध्यर्थं करिष्ये शिवपूजनम्

ເພື່ອເພີ່ມພູນສິຣິມົງຄຸນ ຊັຍຊະນະ ສຸຂະພາບ ທັມມະ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ແລະເພື່ອບັນລຸສະຫວັນ ແລະອະປະວັກຄະ (ໂມກສະ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 39

इति संकल्पमुच्चार्य यथावत्सुसमाहितः । अंगन्यासं ततः कृत्वा ध्यायेदीशं च पार्वतीम्

ເມື່ອໄດ້ປະກາດສັງກັນປະ (saṅkalpa) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດອັງຄະ-ນຍາສະ (aṅga-nyāsa) ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພະອີສະ (ພະສິວະ) ແລະ ພະນາງປາຣະວະຕີ।

Verse 40

कुंदेंदुधवलाकारं नागाभरणभूषितम् । वरदाभयहस्तं च बिभ्राणं परशुं मृगम्

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ມີພຣະວະກາຍຂາວດຸດດອກກຸນທະ ແລະ ຈັນທຣາ ປະດັບດ້ວຍອາພອນນາກ; ພຣະຫັດໜຶ່ງປະທານພອນ ອີກຫັດໜຶ່ງປະທານອະໄພ ແລະຍັງຖືຂວານກັບກວາງ।

Verse 41

सूर्यकोटिप्रतीकाशं जगदानंदकारणम् । जाह्नवीजलसंपर्काद्दीर्घपिंगजटाधरम्

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດສຸຣິຍະນັບກົດິ ເປັນເຫດແຫ່ງອານັນຂອງໂລກ; ມີຊະຕາຍາວສີທອງອົມນ້ຳຕານ ອັນບໍລິສຸດໂດຍການສຳຜັດນ້ຳຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ)

Verse 42

उरगेंद्रफणोद्भूतमहामुकुटमंडितम् । शीतांशुखंडविलसत्कोटीरांगदभूषणम्

ພຣະອົງປະດັບດ້ວຍມະຫາມຸກຸດອັນເກີດຈາກພັງພານຂອງນາກະຣາຊ; ແລະປະດັບດ້ວຍຄົດີຣ (ມົງກຸດຍອດ) ກັບອັງກະດ (ກຳໄລແຂນ) ທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸດເສດຈັນທຣາອັນເຢັນລະອອນ

Verse 43

उन्मीलद्भालनयनं तथा सूर्येंदुलोचनम् । नीलकंठं चतुर्बाहुं गजेंद्राजिनवाससम्

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ມີນະຕຣາທີ່ໜ້າຜາກກຳລັງເປີດ ແລະມີສຸຣິຍະກັບຈັນທຣາເປັນດວງຕາ; ພຣະອົງເປັນນີລະກັນຖະ ມີສີ່ພຣະຫັດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜິວພະຍາຊ້າງ

Verse 44

रत्नसिंहासनारूढं नागाभरणभूषितम् । देवीं च दिव्यवसनां बालसूर्यायुतद्युतिम्

ປະທັບເທິງສິງຫາສນແກ້ວມະນີ ປະດັບດ້ວຍອາພອນນາກ; ແລະຂ້າງຄຽງນັ້ນ ພຣະເທວີນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຂຶ້ນນັບໝື່ນດວງ।

Verse 45

बालवेषां च तन्वंगीं बालशीतांशुशेखराम् । पाशांकुशवराभीतिं बिभ्रतीं च चतुर्भुजाम्

ແລະພຣະເທວີ—ຊົງພຣະວັຍເຍົາ ອົງອ່ອນຊ້ອຍ ສວມຈັນທຣະເສັ້ນນ້ອຍເປັນມົງກຸດ; ມີສີ່ພຣະຫັດ ຖືບ່ວງແລະອັງກຸສ ພ້ອມສະແດງມຸດຣາປະທານພອນ ແລະອະໄພ।

Verse 46

प्रसादसुमुखीमंबां लीलारसविहारिणीम् । लसत्कुरबकाशोकपुन्नागनवचंपकैः

ພຣະແມ່ອັມບາ ຜູ້ມີພຣະພັກສົດໃສດ້ວຍພຣະປະສາດ; ຊົງສະໜຸກໃນຣສແຫ່ງລີລາທິບ ແລະສ່ອງງາມທ່າມກາງດອກກຸຣະບະກະ ອະໂສກະ ປຸນນາກ ແລະຈຳປະກະອ່ອນໃໝ່।

Verse 47

कृतावतंसामुत्फुल्लमल्लिकोत्कलितालकाम् । कांचीकलापपर्यस्तजघनाभोगशालिनीम्

ຊົງສວມອະວະຕັງສະເປັນດອກໄມ້ ມີປອຍຜົມຖັກສອດດ້ວຍດອກມະລິ (ມະລິກາ) ບານເຕັມ; ປະດັບດ້ວຍສາຍຄາດແອວເປັນພວງ ທີ່ພາດພິງຢູ່ເທິງສະໂພກອັນອຸດົມງາມ।

Verse 48

उदारकिंकिणीश्रेणीनूपुराढ्यपदद्वयाम् । गंडमंडलसंसक्तरत्नकुंडलशोभिताम्

ພຣະບາດທັງສອງປະດັບດ້ວຍນູປຸຣະ ແລະແຖວກິ້ງກິນີທີ່ດັງກັງວານ; ຄວາມງາມຍິ່ງເພີ່ມພູນດ້ວຍຕຸ້ມຫູແກ້ວມະນີທີ່ຕິດແນບໃກ້ວົງແກ້ມ।

Verse 49

बिंबाधरानुरक्तांशुलसद्दशन कुड्मलाम् । महार्हरत्नग्रेवेयतारहारविराजिताम्

ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະເທວີ ຜູ້ມີຮິມຝີປາກແດງເຫມືອນໝາກບິມບາສຸກ ແຂ້ວສະຫວ່າງດຸດດອກຕູມ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍສາຍຄໍອັນມີຄ່າຈາກອັນມະນີ ແລະສາຍຮັດຣັດນະດຸດດາວພຣາວ.

Verse 50

नवमाणिक्यरुचिरकंकणांगदमुद्रिकाम् । रक्तांशुकपरीधानां रत्नमाल्यानुलेपनाम्

ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະນາງ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍກຳໄລ ສາຍຮັດແຂນ ແລະແຫວນທີ່ສະຫວ່າງດຸດຣູບີໃໝ່; ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າແດງ ແລະງາມດ້ວຍມາລາອັນມີຣັດນະ ພ້ອມນ້ຳຫອມລູບທາ.

Verse 51

उद्यत्पीनकुचद्वंद्वनिंदितांभोजकुड्मलाम् । लीलालोलासितापांगीं भक्तानुग्रहदायिनीम्

ຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະນາງ ຜູ້ມີຖັນຄູ່ເຕັມອິ່ມແລະຍົກສູງ ງາມເຫນືອກວ່າດອກບົວຕູມ; ແລະຜູ້ມີສາຍຕາເຫຼືອມຂ້າງອັນຫຼິ້ນລີລາ ຄ່ອຍໆເຄື່ອນໄຫວ ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ສັດທາ.

Verse 52

एवं ध्यात्वा तु हृत्पद्मे जगतः पितरौ शिवौ । जप्त्वा तदात्मकं मंत्रं तदंते बहिरर्चयेत्

ເມື່ອໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈເຖິງພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ ຜູ້ເປັນບິດາມານດາແຫ່ງໂລກແລ້ວ ພຶງສວດມົນຕຣາທີ່ເປັນອົງພຣະອົງທັງສອງ; ແລະເມື່ອຈົບແລ້ວ ພຶງປະກອບການບູຊາພາຍນອກ.

Verse 53

आवाह्य प्रतिमायुग्मे कल्पयेदासनादिकम् । अर्घ्यं च दद्याच्छिवयोर्मंत्रेणानेन मंत्रवित्

ເມື່ອອັນເຊີນພຣະອົງທັງສອງເຂົ້າສູ່ຮູບບູຊາຄູ່ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາພຶງຈັດອາສນະ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ; ແລ້ວຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ພຣະສິວະ ແລະພຣະສິວາ ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ເອງ.

Verse 54

नमस्ते पार्वतीनाथ त्रैलोक्यवरदर्षभ । त्र्यंबकेश महादेव गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ປາຣະວະຕີນາຖ ຜູ້ປະທານພອນແກ່ສາມໂລກ ດຸດດັ່ງອຸສະພະອັນປະເສີດ; ໂອ ຕຣະຍັມບະເກດ ມະຫາເທວ ຂໍຮັບອະຣະຄະຍະນີ້; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 55

नमस्ते देवदेवेशि प्रपन्नभयहारिणि । अंबिके वरदे देवि गृहाणार्घ्यं शिवप्रिये

ນົບນ້ອມແດ່ເທວີເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເທວີເຫນືອເທວທັງປວງ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມຢ້ານຂອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ; ໂອ ອັມບິກາ ຜູ້ປະທານພອນ ເທວີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ຂໍຮັບອະຣະຄະຍະນີ້।

Verse 56

इति त्रिवारमुच्चार्य दद्यादर्घ्यं समाहितः । गन्धपुष्पाक्षतान्सम्यग्धूपदीपान्प्रकल्पयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກ່າວສວດສາມເທື່ອແລ້ວ ຜູ້ບູຊາພຶ່ງຕັ້ງຈິດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລ້ວຖວາຍອະຣະຄະຍະ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶ່ງຈັດເຕັມໃຫ້ຖືກພິທີ ຄື ຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ເຂົ້າອັກສະຕະ ທູບ ແລະ ປະທີບ।

Verse 57

नैवेद्यं पायसान्नेन घृताक्तं परिकल्पयेत् । जुहुयान्मूलमंत्रेण हविरष्टोत्तरं शतम्

ພຶ່ງຈັດນະໄວເທດຍະເປັນພາຍະສະ (ເຂົ້າຫວານ) ຄົບກີ (ເນີຍໃສ); ແລະດ້ວຍມູລະມັນຕຣະ ພຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໂຮມະ ຈຳນວນ 108 ເທື່ອ।

Verse 58

तत उद्वास्य नैवेद्यं धूपनीराजनादिकम् । कृत्वा निवेद्य तांबूलं नमस्कुर्यात्समाहितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຮັດອຸດວາສະ (ພິທີສົ່ງຄືນ/ປິດພິທີ) ແລະສຳເລັດນະໄວເທດຍະພ້ອມທູບ ນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ) ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ພຶ່ງຖວາຍຕາມບູລະ; ແລ້ວນົບນ້ອມກົ້ມກາບດ້ວຍຈິດສະຫງົບ।

Verse 59

अथाभ्यर्च्योपचारेण भोजयेद्विप्रदंपती

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງສັກກາລະ ແລະການຕ້ອນຮັບອັນສົມຄວນແລ້ວ ພຶງໃຫ້ຄູ່ສາມີພັນລະຍາພຣາຫມັນຮັບປະທານອາຫານ។

Verse 60

एवं सायंतनीं पूजां कृत्वा विप्रानुमोदितः । भुंजीत वाग्यतो रात्रौ हविष्यं क्षीरभावितम्

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຍາມແລງ ແລະໄດ້ຮັບການອະນຸໂມທະນາຈາກພຣາຫມັນແລ້ວ ພຶງຮັບປະທານຕອນກາງຄືນດ້ວຍຄວາມສງົບ ຄືບໍ່ເວົ້າ ເປັນອາຫານຫວິສະຍະທີ່ປຸງດ້ວຍນົມ।

Verse 61

एवं संवत्सरं कुर्याद्व्रतं पक्षद्वये बुधः । ततः संवत्सरे पूर्णे व्रतोद्यापनमाचरेत्

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງຮັກສາວຣະຕະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ ໃນທັງສອງປັກ; ແລ້ວເມື່ອປີຄົບຖ້ວນ ພຶງປະກອບພິທີອຸດຍາປະນະ ເປັນການສຳເລັດວຣະຕະ।

Verse 62

शतरुद्राभिजप्तेन स्नापयेत्प्रतिमे जलैः । आगमोक्तेन मन्त्रेण संपूज्य गिरिजाशिवौ

ພຶງອາບນ້ຳແກ່ພຣະປະຕິມາດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການສວດ «ຊະຕະຣຸທຣີຍະ»; ແລະໃຊ້ມົນຕຣະຕາມອາຄະມະ ບູຊາພຣະຄິຣິຈາ ແລະພຣະສິວະໃຫ້ສົມບູນ।

Verse 63

सवस्त्रं ससुवर्ण च कलशं प्रति मान्वितम् । दत्त्वाचार्याय महते सदाचाररताय च । ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या यथाशक्त्याभिपूज्य च

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍແກ່ອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນສຸຈຣິດ ເປັນກະລະສະພ້ອມຜ້ານຸ່ງຫົ່ມ ແລະຄຳ ພ້ອມທັງພຣະປະຕິມາແລ້ວ ຈຶ່ງພຶງເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ແລະສັກກາລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ।

Verse 64

दद्याच्च दक्षिणां तेभ्यो गोहिरण्यांबरादिकम् । भुंजीत तदनुज्ञातः सहेष्टजनबंधुभिः

ພຶງຖວາຍທັກສິນາແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊັ່ນ ງົວ ຄຳ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະອື່ນໆ. ແລ້ວໂດຍການອະນຸຍາດຂອງທ່ານ ຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັບຄົນຮັກແລະຍາດພີ່ນ້ອງ.

Verse 65

एवं यः कुरुते भक्त्या व्रतं त्रैलोक्यविश्रुतम् । त्रिःसप्तकुलमुद्धृत्य भुक्त्वा भोगान्यथेप्सि तान्

ຜູ້ໃດປະພຶດວຣະຕະນີ້ອັນໂດງດັງໃນໄຕໂລກ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຈະຍົກກູ້ສາມຄູນເຈັດຊົ່ວຄົນໃນສາຍຕະກູນ ແລະໄດ້ເສວຍຜົນພອນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 66

इन्द्रादिलोकपालानां स्थानेषु रमते धुवम् । ब्रह्मलोके च रमते विष्णुलोके च शाश्वते

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມລະເລີງໃນແດນຂອງພຣະອິນທຣ໌ ແລະໂລກປາລອື່ນໆ ຢ່າງແນ່ນອນ; ທັງຍັງລະເລີງໃນພຣະຫມໂລກ ແລະໃນວິສນຸໂລກອັນນິລັນດອນດ້ວຍ.

Verse 67

शिवलोकमथ प्राप्य तत्र कल्पशतं पुनः । भुक्त्वा भोगान्सुविपुलाञ्छिवमेव प्रपद्यते

ຕໍ່ມາເມື່ອໄດ້ບັນລຸສິວະໂລກ ຜູ້ນັ້ນຈະເສວຍສຸກແລະພອນອັນອຸດົມຫຼາຍຢ່າງຍິ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຮ້ອຍກັລປະ; ແລະທ້າຍສຸດຈະເຂົ້າຮອດພຣະສິວະພຽງອົງດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ.

Verse 68

महाव्रतमिदं प्रोक्तं त्वमपि श्रद्धया चर । अत्यंतदुर्लभं वापि लप्स्यसे च मनोरथम्

ມະຫາວຣະຕະນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ; ເຈົ້າກໍພຶງປະພຶດດ້ວຍສັດທາ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ ເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບ ແລະຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈຂອງເຈົ້າຈະສຳເລັດ.

Verse 69

इत्यादिष्टा मुनींद्रेण सा बाला मुदिता भृशम् । प्रत्यग्रहीत्सुविश्रब्धा तद्वाक्यं सुमनोहरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກມຸນີນທຣາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງເດັກນ້ອຍນັ້ນຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ; ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໃຈແລະໃຈສະຫງົບ ນາງຮັບເອົາຖ້ອຍຄໍາອັນໄພເຣາະຈັບໃຈນັ້ນໄວ້।

Verse 70

अथ तस्याः समायाताः पितृमातृ सहोदराः । तं मुनिं सुखमासीनं ददृशुः कृतभोजनम्

ຕໍ່ມາ ພໍ່ ແມ່ ແລະພີ່ນ້ອງຂອງນາງກໍມາຮອດ; ພວກເຂົາເຫັນມຸນີນັ້ນນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ຫຼັງຈາກສຳເລັດພະອາຫານແລ້ວ।

Verse 71

सहसागत्य ते सर्वे नमश्चक्रुर्महात्मने । प्रसीद नः प्रसीदेति गृणतः पर्यपूज यन्

ພວກເຂົາທັງໝົດຮີບເຂົ້າມາ ແລ້ວກໍນົບນ້ອມຕໍ່ມະຫາອາດມາ; ຮ້ອງສັນລະເສີນຊ້ຳໆວ່າ “ຂໍໂປດເມດຕາພວກເຮົາ, ຂໍໂປດເມດຕາ” ແລ້ວບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 72

श्रुत्वा च ते तया साध्व्या पूजितं परमं मुनिम् । अनुग्रहवतं तस्यै श्रुत्वा हर्षं परं ययुः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນໄດ້ບູຊາມຸນີຜູ້ສູງສຸດ ແລະໄດ້ຍິນອີກວ່າ ທ່ານໄດ້ປະທານອະນຸເຄາະແກ່ນາງ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ।

Verse 73

ते कृतांजलयः सर्वे तमूचुर्मुनि पुंगवम्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ມຸນີຜູ້ເປັນເລີດນັ້ນ।

Verse 74

अद्य धन्या वयं सर्वे तवागमनमात्रतः । पावितं नः कुलं सर्वं गृहं च सफलीकृतम्

ມື້ນີ້ພວກເຮົາທຸກຄົນໄດ້ຮັບພອນ ພຽງແຕ່ທ່ານມາຮອດ. ວົງຕະກຸນທັງໝົດຂອງພວກເຮົາໄດ້ຮັບການຊຳລະລ້າງໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ເຮືອນຂອງພວກເຮົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກສົມຫວັງ.

Verse 75

इयं च शारदा नाम कन्या वैधव्यमागता । केनापि कर्मयोगेन दुर्विलंघ्येन भूयसा

ແລະ ຍິງສາວຜູ້ນີ້ ຊື່ວ່າ ສາຣະດາ ໄດ້ກາຍເປັນແມ່ຮ້າງ ຍ້ອນຜົນກຳທີ່ຮຸນແຮງ ເຊິ່ງຍາກທີ່ຈະຫຼີກລ່ຽງໄດ້.

Verse 76

सैषाद्य तव पादाब्जं प्रपन्ना शरणं सती । इमां समुद्धरासह्यात्सुघोराद्दुःख सागरात्

ດັ່ງນັ້ນ ມື້ນີ້ ນາງຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາເພິ່ງພາໃຕ້ຮົ່ມບາລະມີແທບຕີນດອກບົວຂອງທ່ານດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ. ຂໍໂຜດຊ່ວຍນາງໃຫ້ພົ້ນຈາກທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກໂສກທີ່ແສນສາຫັດນີ້ແດ່ທ້ອນ.

Verse 77

त्वयापि तावदत्रैव स्थातव्यं नो गृहांतिके । अस्मद्गृहमठेऽप्यस्मिन्स्नानपूजाजपोचिते

ແລະ ທ່ານຄວນພັກຢູ່ທີ່ນີ້ຈັກໄລຍະໜຶ່ງ ໃກ້ເຮືອນຂອງພວກເຮົາ ໃນອາສົມແຫ່ງນີ້ ເຊິ່ງເໝາະສົມສຳລັບການອາບນ້ຳຊຳລະກາຍ, ການບູຊາ ແລະ ການສວດມົນພາວະນາ.

Verse 78

एषा बालापि भगवन्कुर्वंती त्वत्पदार्चनम् । व्रतं त्वत्सन्निधावेव चरिष्यति महामुने

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ເຖິງວ່ານາງຈະຍັງນ້ອຍ ແຕ່ນາງກໍກຳລັງບູຊາຕີນຂອງທ່ານ; ແລະ ໂອ ພຣະມະຫາລືສີ, ນາງຈະຖືສິນບຳເພັນພາວະນາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

Verse 79

यावत्समाप्तिमायाति व्रतमस्यास्त्वदंतिके । उषित्वा तावदत्रैव कृतार्थान्कुरु नो गुरो

ໂອ ຄູຣຸເທວ! ຈົນກວ່າພຣະຕະຂອງນາງຈະສຳເລັດສິ້ນໃນພຣະພັກຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ທ່ານພັກຢູ່ທີ່ນີ້ຕະຫຼອດໄລຍະນັ້ນ ແລະໂປດໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຄວາມສຳເລັດດ້ວຍຄຳສອນແລະພອນຂອງທ່ານ।

Verse 80

एवमभ्यर्थितः सर्वैस्तस्या भ्रातृजनादिभिः । तथेति स मुनिश्रेष्ठस्तत्रोवास मठे शुभे

ດັ່ງນັ້ນ ທຸກຄົນ—ພີ່ນ້ອງຊາຍ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆຂອງນາງ—ໄດ້ອ້ອນວອນ. ມຸນີຜູ້ປະເສີດກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວພັກຢູ່ໃນມັດຖະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ।

Verse 81

सापि तेनोपदिष्टेन मार्गेण गिरिजाशिवौ । अर्चयंती व्रतं सम्यक्चचार विमला सती

ນາງກໍ—ຜູ້ບໍລິສຸດແລະມີສິນ—ໄດ້ປະຕິບັດຕາມມາກທີ່ທ່ານສອນ ບູຊາພຣະນາງຄິຣິຈາ ແລະພຣະສິວະຢ່າງຖືກພິທີ ແລະຮັກສາພຣະຕະນັ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນສົມບູນ।