Adhyaya 86

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज पिङ्गलावर्तमुत्तमम् । सङ्गमस्य समीपस्थं रेवाया उत्तरे तटे । हव्यवाहेन राजेन्द्र स्थापितः पिङ्गलेश्वरः

ພຣະມາຣກັນເດຍກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ມະຫາຣາຊາ ຄວນໄປຫາປິງກະລາວັດອັນປະເສີດ ຢູ່ໃກ້ສັງຄະມະ ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ຣາຊິນດຣາ ປິງກະເລສະວະຣະ ຖືກປະດິດສະຖານໂດຍຮັວຍະວາຫະນະ (ອັກນີ).

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । हव्यवाहेन भगवन्नीश्वरः स्थापितः कथम् । एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसादाद्वक्तुमर्हसि

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ໂອ້ພຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ພຣະເຈົ້າຖືກຮັວຍະວາຫະນະ (ອັກນີ) ປະດິດສະຖານໄດ້ຢ່າງໃດ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ທ່ານຄວນກ່າວເຖິງ.

Verse 3

मार्कण्डेय उवाच । शम्भुना रेतसा राजंस्तर्पितो हव्यवाहनः । प्राप्तसौख्येन रौद्रेण गौर्याक्रीडनचेतसा

ພຣະມາຣກັນເດຍກ່າວວ່າ: ໂອ້ຣາຊາ ຮັວຍະວາຫະນະ (ອັກນີ) ໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈດ້ວຍເຣຕະສະຂອງຊັມພູ. ແລະດ້ວຍເຕຊະອັນດຸດັນນັ້ນ—ເກີດຈາກຄວາມປິຕິຂອງພຣະສິວະເມື່ອກຣີດາກັບເກົາຣີ—ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບພະລັງອັນນ່າອັດສະຈັນ.

Verse 4

हव्यवाहमुखे क्षिप्तं रुद्रेणामिततेजसा । रुद्रस्य रेतसा दग्धस्तीर्थयात्राकृतादरः

ຖືກຮຸດຣະຜູ້ມີເຕຊະຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ໂຍນເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງຮັວຍະວາຫະນະ; ອັກນີຖືກເຣຕະສະຂອງຮຸດຣະເຜົາໄໝ້ ແລະຕໍ່ມາກໍເກີດຄວາມເຄົາລົບພ້ອມຄວາມຕັ້ງໃຈ ຈະອອກເດີນທາງຈາຣິກໄປຫາຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງຫຼາຍ.

Verse 5

सागरांश्च नदीर्गत्वा क्रमाद्रेवां समागतः । चचार परया भक्त्या ध्यानमुग्रं हुताशनः

ໄດ້ໄປຫາທະເລ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍຕາມລຳດັບ ຮຸຕາຊນ (ອັກນີ) ຈຶ່ງມາຮອດແມ່ນ້ຳເຣວາ. ທີ່ນັ້ນທ່ານໄດ້ປະພຶດດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເຮັດສະມາທິອັນເຂັ້ມຂັ້ນ.

Verse 6

वायुभक्षः शतं साग्रं यावत्तेपे हुताशनः । तावत्तुष्टो महादेवो वरदो जातवेदसः । संनिधौ समुपेत्याथ वचनं चेदमब्रवीत्

ຮຸຕາຊນ (ອັກນີ) ກິນແຕ່ລົມເປັນອາຫານ ບຳເນັດຕະປະເປັນເວລາເຕັມໜຶ່ງຮ້ອຍປີ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ. ແລ້ວມະຫາເທວະຜູ້ພໍພຣະໄທ ຜູ້ປະທານພອນແກ່ຊາຕະເວດັສ ໄດ້ເຂົ້າມາຢູ່ໃນສຳນັກ ແລະກ່າວຄຳນີ້.

Verse 7

ईश्वर उवाच । वरं वृणीष्व हव्याश यस्ते मनसि वर्तते

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮັວຍາຊະ (ອັກນີ) ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ.”

Verse 8

वह्निरुवाच । नमस्ते सर्वलोकेश उग्रमूर्ते नमोऽस्तु ते । रेतसा तव संदग्धः कुष्ठी जातो महेश्वर । कृपां कुरु महादेव मम रोगं विनाशय

ວະຫນິ (ອັກນີ) ກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະຮູບອັນດຸຮ້າຍ. ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຖືກເຜົາໂດຍເດຊໄຟຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນໂລກຂີ້ທູດ. ໂອ ມະຫາເທວະ ໂປຣດເມດຕາ ທຳລາຍໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.”

Verse 9

ईश्वर उवाच । हव्यवाह भवारोगो मत्प्रसादाच्च सत्वरम् । अत्र तीर्थे कृतस्नानः स्वरूपं प्रतिपत्स्यसे

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຮັວຍະວາຫະ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງເຮົາ ໂລກຂອງເຈົ້າຈະຫາຍໄປໂດຍໄວ. ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນີ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ຄືນສູ່ສະພາບຮູບແທ້ຂອງຕົນ.”

Verse 10

इत्युक्त्वा च महादेवस्तत्रैवान्तरधीयत । अनन्तरं हव्यवाहः सस्नौ रेवाजले त्वरन्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມະຫາເທວະກໍອັນຕະທານໄປທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຕໍ່ມາທັນທີ ຫວັຍວາຫະ (ອັກນີ) ຮີບໄປອາບນ້ຳໃນນ້ຳແຫ່ງເຣວາ.

Verse 11

तदैव रोगनिर्मुक्तोऽभवद्दिव्यस्वरूपवान् । स्थापयामास देवेशं स वह्निः पिङ्गलेश्वरम्

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ລາວພົ້ນຈາກໂລກາພາດ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮູບທິບ. ແລ້ວ ວະຫນິ (ອັກນີ) ໄດ້ສະຖາປະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງເປັນ “ປິງກະເລສະວະຣະ”.

Verse 12

नाम्ना संपूजयामास तुष्टाव स्तुतिभिर्मुदा । ततो जगाम देशं स्वं देवानां हव्यवाहनः

ລາວໄດ້ບູຊາຕາມພິທີອັນຄວນ ແລະເອີ້ນພຣະນາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ. ແລ້ວ ຫວັຍວາຫະນະ ຜູ້ຂົນສົ່ງເຄື່ອງບູຊາແກ່ເທວະທັງປວງ ກໍກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ.

Verse 13

हव्यवाहेन भूपैवं स्थापितः पिङ्गलेश्वरः । जितक्रोधो हि यस्तत्र उपवासं समाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ປິງກະເລສະວະຣະ ຖືກສະຖາປະນາໂດຍ ຫວັຍວາຫະ (ອັກນີ). ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຊະນະຄວາມໂກດໄດ້ແລ້ວ ປະພຶດອຸປະວາສຕາມພິທີ—

Verse 14

अतिरान्त्रफलं तस्य अन्ते रुद्रत्वमाप्नुयात् । गुणान्विताय विप्राय कपिलां तत्र भारत

ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼືອຄະນາ; ໃນທ້າຍສຸດ ຈະບັນລຸ “ຣຸທຣະຕະ” (ຄວາມເປັນອັນໜຶ່ງກັບຣຸທຣະ). ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ພາຣະຕະ ຄວນຖວາຍທານໂຄ “ກະປິລາ” (ສີນ້ຳຕານແດງ) ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ມີຄຸນທຳ.

Verse 15

अलंकृत्य सवत्सां च शक्त्यालङ्कारभूषिताम् । यः प्रयच्छति राजेन्द्र स गच्छेत्परमां गतिम्

ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດຖວາຍທານງົວພ້ອມລູກງົວ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາລັງການອັນເໝາະສົມ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 86

। अध्याय

“ອັດຍາຍ (Adhyāya)” — ເຄື່ອງໝາຍຄໍໂລຟອນໃນປະເພນີຕົ້ນສະບັບ ເພື່ອຊີ້ຂອບເຂດ ຫຼື ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງບົດ/ບາບ.