Adhyaya 52

Verse 1

ईश्वर उवाच । अन्यदाख्यानकं वक्ष्ये पुरा वृत्तं नराधिप । सकुटुम्बो गतः स्वर्गं मुनिर्यत्र महातपाः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໂອ ນະຣາທິປະ, ເຮົາຈະເລົ່າອາຂະຍານບູຮານອື່ນອີກ. ທີ່ສະຖານອັນສັກສິດນັ້ນ ມຸນີຜູ້ມີຕະປະຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເຖິງສະວັນພ້ອມທັງຄອບຄົວ.

Verse 2

उत्तानपाद उवाच । कथं नाकं गतो विप्रः सकुटुम्बो महानृषिः । कौतुकं परमं देव कथयस्व मम प्रभो

ອຸຕຕານະປາດະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣາຫມະນະ-ຣິສິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ໄປສູ່ສະວັນພ້ອມຄອບຄົວແນວໃດ? ນີ້ແມ່ນຄວາມພິສົງສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । चित्रसेन इति ख्यातः काशीराजः पुराभवत् । शूरो दाता सुधर्मात्मा सर्वकामसमृद्धिमान्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໃນການບູຮານ ມີພະຣາຊາແຫ່ງກາສີ ຜູ້ໂດ່ງດັງນາມວ່າ ຈິຕຣະເສນະ—ກ້າຫານ ໃຈບຸນໃນທານ ມີຈິດຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມສົມບູນໃນການບັນລຸຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນທັງປວງ.

Verse 4

सा पुरी जनसंकीर्णा नानारत्नोपशोभिता । वाराणसीति विख्याता गङ्गातीरमुपाश्रिता

ນະຄອນນັ້ນແອດແນ່ນດ້ວຍຜູ້ຄົນ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາຊະນິດ। ມັນໂດ່ງດັງນາມ “ວາຣານະສີ” ແລະອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ।

Verse 5

शरच्चन्द्रप्रतीकाशा विद्वज्जनविभूषिता । इन्द्रयष्टिसमाकीर्णा गोपगोकुलसंवृता

ນາງເມືອງນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາໃນລະດູສາຣັດ ປະດັບດ້ວຍຊຸມນຸມນັກປັນຍາ। ເຕັມໄປດ້ວຍເສົາອິນທຣະຍັດສະຕິອັນສູງ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍຄົນເລີ້ຍງງົວກັບຝູງງົວ।

Verse 6

बहुध्वजसमाकीर्णा वेदध्वनिनिनादिता । वणिग्जनैर्बहुविधैः क्रयविक्रयशालिनी

ນະຄອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍທຸງຫຼາຍປະເພດ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງສວດພຣະເວດ। ມັນຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍການຄ້າ ເຕັມໄປດ້ວຍພໍ່ຄ້ານານາຊະນິດທີ່ຂະຫຍັນຊື້ຂາຍ।

Verse 7

यन्त्रादानैः प्रतोलीभिरुच्चैश्चान्यैः सुशोभिता । देवतायतनैर्दिव्यैराश्रमैर्गहनैर्युता

ນະຄອນນັ້ນງາມດ້ວຍປະຕູທາງເຂົ້າທີ່ສູງສົງ ແລະສິ່ງກໍ່ສ້າງອັນນ່າພິສົດອື່ນໆ। ພາຍໃນມີເທວາລັຍອັນທິບຂອງເທວະດາ ແລະອາສຣົມອັນສະງົບເງີຍບເລິກເລັ່ງ।

Verse 8

नानापुष्पफलैर्रम्या कदलीखण्डमण्डिता । पनसैर्बकुलैस्तालैरशोकैराम्रकैस्तथा

ນະຄອນນັ້ນງາມລະມຸນດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້ນານາ ປະດັບດ້ວຍດົງກ້ວຍ। ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕົ້ນໝາກຂະນຸນ ຕົ້ນບະກຸລາ ຕົ້ນຕານ ຕົ້ນອະໂສກ ແລະຕົ້ນໝາກມ່ວງດ້ວຍ។

Verse 9

राजवृक्षकपित्थैश्च दाडिमैरुपशोभिता । वेदाध्ययननिर्घोषैः पवित्रीकृतमङ्गला

ສະຖານນັ້ນຍິ່ງງາມດ້ວຍຕົ້ນຣາຊະວຶກສະ, ຕົ້ນກະປິດຖະ ແລະ ຕົ້ນທັບທິມ; ແລະຄວາມເປັນມົງຄຸນຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍສຽງດັງຕໍ່ເນື່ອງແຫ່ງການສະທາຍະຍາຍພຣະເວດ

Verse 10

तस्या उत्तरदिग्भागे आश्रमोऽभूत्सुशोभनः । तन्मन्दारवनं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ໃນທິດເໜືອຂອງສະຖານນັ້ນ ມີອາສຣົມອັນງາມຍິ່ງ; ປ່ານັ້ນມີນາມວ່າ “ມັນດາຣະວະນະ” ໂດງດັງໃນສາມໂລກ

Verse 11

बहुमन्दारसंयुक्तं तेन मन्दारकं विदुः । विप्रो दीर्घतपा नाम सर्वदा तत्र तिष्ठति

ເນື່ອງຈາກມີຕົ້ນມັນດາຣະຫຼາຍ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກກັນວ່າ “ມັນດາຣະກະ” ທີ່ນັ້ນມີພຣາຫມັນນາມ “ທີຣຄະຕະປັສ” ພຳນັກຢູ່ເປັນນິດ

Verse 12

तपस्तपति सोऽत्यर्थं तेन दीर्घतपाः स्मृतः । स तिष्ठति सपत्नीकः ससुतः सस्नुषस्तथा

ທ່ານບຳເນັດຕະປະຢ່າງແຮງກ້າ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ທີຣຄະຕະປັສ” ທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນພ້ອມພັນລະຍາ ພ້ອມບຸດ ແລະພ້ອມລູກສະໄພດ້ວຍ

Verse 13

शुश्रूषन्ति सदा तस्य पुत्राः पञ्च प्रयत्नतः । तस्य पुत्रः कनीयांस्तु ऋक्षशृङ्गो महातपाः

ບຸດທັງຫ້າຂອງທ່ານ ຮັບໃຊ້ທ່ານຢູ່ເປັນນິດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃນບັນດາບຸດນັ້ນ ຜູ້ນ້ອຍສຸດຊື່ “ຣຶກສະສຶງຄະ” ເປັນມະຫາຕະປັສວີ

Verse 14

वेदाध्ययनसम्पन्नो ब्रह्मचारी गुणान्वितः । योगाभ्यासरतो नित्यं कन्दमूलफलाशनः

ທ່ານນັ້ນສຳເລັດໃນການສຶກສາພຣະເວດ ເປັນພຣະພົມຈາຣີຜູ້ມີວິໄນ ແລະມີຄຸນທຳ; ນິດທິພຽນຝຶກໂຍຄະເປັນນິດ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫົວພືດ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້।

Verse 15

तिष्ठते मृगरूपेण मृगयूथचरस्तदा । दिनान्ते च दिनान्ते च मातापित्रोः समीपगः

ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານຢູ່ໃນຮູບກວາງ ແລະເດີນທາງປະປົນຢູ່ກັບຝູງກວາງ; ທຸກໆຄ່ຳເມື່ອສິ້ນວັນ ກໍເຂົ້າໄປໃກ້ມານດາບິດາຂອງຕົນ।

Verse 16

अभिवादयते नित्यं भक्तिमान्मुनिपुत्रकः । पुनर्गच्छति तत्रैव कानने गिरिगह्वरे

ບຸດຂອງມຸນີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ຖວາຍນະມັດສະການເປັນນິດ; ແລ້ວກໍກັບໄປອີກຄັ້ງຍັງປ່າເດີມນັ້ນ ສູ່ຫຸບເຂົາແລະຊ່ອງຜາໃນພູ.

Verse 17

क्रीडन्बालमृगैः सार्द्धं प्रत्यहं स मुनेः सुतः । कदाचिद्दैवयोगेन ऋक्षशृङ्गो ममार सः

ບຸດຂອງມຸນີນັ້ນ ຫຼິ້ນກັບລູກກວາງທຸກມື້; ແຕ່ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍການປະສົບຂອງພຣະພອນຊະຕາ ຣຶກສະສຶງຄະ (Ṛkṣaśṛṅga) ຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ.

Verse 52

। अध्याय

ສິ້ນສຸດອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງຈົບບົດ.