Adhyaya 4

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततोऽर्णवात्समुत्तीर्य त्रिकूटशिखरे स्थितम् । महाकनकवर्णाभे नानावर्णशिलाचिते

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂ້າມພົ້ນມະຫາສະໝຸດ ແລ້ວຂຶ້ນໄປ ເຫັນພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງຍອດຕຣິກູດ—ສະຫວ່າງໄສດຸດຄຳທອງ ແລະປະດັບດ້ວຍຫີນຫຼາຍສີ।

Verse 2

महाशृङ्गे समासीनं रुद्रकोटिसमन्वितम् । महादेवं महात्मानमीशानमजमव्ययम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະມະຫາເທວະປະທັບນັ່ງເທິງຍອດໃຫຍ່ ມີຫມູ່ຣຸທຣະນັບໂກຕິລ້ອມຮອບ—ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ມີມະຫາອາດຕະມັນ ເປັນອີສານະ ບໍ່ເກີດ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 3

सर्वभूतमयं तात मनुना सह सुव्रत । भूयो ववन्दे चरणौ सर्वदेवनमस्कृतौ

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ! ພ້ອມກັບມະນຸ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກົ້ມກາບອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະຜູ້ແຜ່ຊານໃນສັດທັງປວງ—ພຣະບາດທີ່ເທວະທັງຫມົດນົບນ້ອມ।

Verse 4

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ—ເຄື່ອງໝາຍບົດ/ບົດທີ່ ຊີ້ຂອບເຂດຂອງຂໍ້ຄວາມອ່ານ।

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । एतच्छ्रुत्वा तु मे तात परं कौतूहलं हृदि । जातं तत्कथयस्वेति शृण्वतः सह बान्धवैः

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ, ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນີ້ ຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍໄດ້ໂປຣດເລົ່າເລື່ອງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາກຳລັງຟັງ—ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 6

का सा पद्मपलाशाक्षी तमोभूते महार्णवे । योगिवद्भ्रमते नित्यं रुद्रजां स्वां च याब्रवीत्

ນາງສາວຜູ້ມີດວງຕາດຸດກີບດອກບົວນັ້ນແມ່ນໃຜ? ເມື່ອມະຫາສະມຸດໃຫຍ່ກາຍເປັນຄວາມມືດ ນາງຍັງເດີນພະເນຈອນເປັນນິດດຸດໂຍຄີ—ແລະໄດ້ກ່າວວ່າ ຕົນເກີດຈາກພຣະຣຸທຣະ।

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतमेव मया प्रश्नं पुरा पृष्टो मनुः स्वयम् । तदेव तेऽद्य वक्ष्यामि अबलायाः समुद्भवम्

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍກ່າວວ່າ: ຄຳຖາມນີ້ແຫຼະ ຂ້າເຄີຍຖາມພຣະມະນຸດ້ວຍຕົນເອງແຕ່ກ່ອນ. ບັດນີ້ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ເຖິງກຳເນີດຂອງນາງສາວນັ້ນ।

Verse 8

व्यतीतायां निशायां तु ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । ततः प्रभाते विमले सृज्यमानेषु जन्तुषु

ເມື່ອຄືນຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປຣະເມດຖິນ ເຈົ້າເຫນືອສັດທັງປວງ ໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ, ໃນຍາມອະຣຸນອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ, ເມື່ອສັດມີຊີວິດກຳລັງຖືກບັງເກີດໃນການສ້າງສັນ,

Verse 9

मनुं प्रणम्य शिरसा पृच्छाम्येतद्युधिष्ठिर । केयं पद्मपलाशाक्षी श्यामा चंद्रनिभानना

ຂ້າພະເຈົ້າກ້ມຫົວນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະມະນຸ ແລ້ວຖາມດັ່ງນີ້ ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ: ນາງຜູ້ມີຜິວຄ່ຳ ຕາດຸດກີບດອກບົວ ແລະໃບໜ້າດຸດດວງຈັນນີ້ ແມ່ນໃຜ?

Verse 10

एकार्णवे भ्रमत्येका रुद्रजास्मीति वादिनी । सावित्री वेदमाता च ह्यथवा सा सरस्वती

ນາງເດີນພະເນຈອນຢູ່ຜູ້ດຽວໃນມະຫາສະມຸດຈັກກະວານອັນດຽວ ແລະກ່າວວ່າ “ຂ້າເກີດຈາກພຣະຣຸທຣະ।” ນາງແມ່ນສາວິຕຣີ ມານດາແຫ່ງເວທ—ຫຼືແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສະຣັສວະຕີເອງ?

Verse 11

मन्दाकिनी सरिच्छ्रेष्ठा लक्ष्मीर्वा किमथो उमा । कालरात्रिर्भवेत्साक्षात्प्रकृतिर्वा सुखोचिता

ນາງແມ່ນມັນດາກິນີ—ແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດບໍ? ຫຼືເປັນພຣະລັກສະມີ ຫຼືພຣະອຸມາ? ຫຼືແທ້ໆແມ່ນກາລາຣາຕຣີເອງ ຫຼືເປັນປຣະກຣິຕິ—ພະລັງດັ້ງເດີມຜູ້ເໝາະແກ່ການກໍ່ເກີດສຸກສະຫວັດດີ?

Verse 12

एतदाचक्ष्व भगवन्का सा ह्यमृतसंभवा । चरत्येकार्णवे घोरे प्रनष्टोरगराक्षसे

ຂໍພຣະຜູ້ເປັນພຣະອົງ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ: ນາງຜູ້ເກີດຈາກອະມຣິຕນັ້ນແມ່ນໃຜ, ຜູ້ເດີນທ່ອງໃນມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານພຽງໜຶ່ງດຽວ—ບ່ອນທີ່ງູແລະຣາກສະສາໄດ້ພິນາດແລ້ວ?

Verse 13

मनुरुवाच । शृणु वत्स यथान्यायमस्या वक्ष्यामि संभवम् । यया रुद्रसमुद्भूता या चेयं वरवर्णिनी

ມະນຸກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ, ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງກຳເນີດຂອງນາງ—ນາງຜູ້ເກີດຈາກຣຸທຣະ, ນາງຜູ້ມີສີສັນງາມຍິ່ງນີ້.

Verse 14

पुरा शिवः शान्ततनुश्चचार विपुलं तपः । हितार्थं सर्वलोकानामुमया सह शंकरः

ໃນການກ່ອນ ພຣະສິວະຜູ້ມີຮ່າງກາຍສະງົບ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ພຣະສັງກະຣະພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ໄດ້ກະທຳຕະປັສນັ້ນເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 15

ऋक्षशैलं समारुह्य तपस्तेपे सुदारुणम् । अदृश्यः सर्वभूतानां सर्वभूतात्मको वशी

ເມື່ອຂຶ້ນໄປຍັງ ຣຶກສະໄສລະ (Ṛkṣaśaila) ພຣະອົງໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນເຂັ້ມງວດຢ່າງຍິ່ງ; ບໍ່ປາກົດໃຫ້ສັດທັງປວງເຫັນ ແຕ່ເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ—ຜູ້ຄອບຄອງອຳນາດ ແລະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ.

Verse 16

तपतस्तस्य देवस्य स्वेदः समभवत्किल । तं गिरिं प्लावयामास स स्वेदो रुद्रसंभवः

ເມື່ອເທວະອົງນັ້ນກໍາລັງບໍາເນັດຕະປະ ແທ້ຈິງແລ້ວເຫື່ອກໍເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ; ແລະເຫື່ອນັ້ນອັນເກີດຈາກຣຸທຣະ ໄດ້ທ່ວມພູເຂົານັ້ນ

Verse 17

तस्मादासीत्समुद्भूता महापुण्या सरिद्वरा । या सा त्वयार्णवे दृष्टा पद्मपत्रायतेक्षणा

ຈາກນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແມ່ນ້ໍາອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະປະເສີດທີ່ສຸດ—ແມ່ນສາຍນ້ໍາດຽວກັນທີ່ເຈົ້າເຫັນໃນມະຫາສະໝຸດ ຜູ້ມີດວງຕາຍາວດັ່ງໃບບົວ

Verse 18

स्त्रीरूपं समवस्थाय रुद्रमाराधयत्पुरा । आद्ये कृतयुगे तस्मिन्समानामयुतं नृप

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນກຣິຕະຍຸກອັນເກົ່າແກ່ນັ້ນ ນາງເຄີຍຮັບຮູບເປັນສະຕຣີ ແລ້ວບູຊາອາຣາທະນາພຣະຣຸທຣະ ແລະດໍາຮົງພຣະຕະນັ້ນຕໍ່ເນື່ອງຈົນຄົບສິບພັນປີ

Verse 19

ततस्तुष्टो महादेव उमया सह शंकरः । ब्रूहि त्वं तु महाभागे यत्ते मनसि वर्तते

ແລ້ວພຣະສັງກະຣະ ມະຫາເທວະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ຈົ່ງກ່າວເຖີດ—ສິ່ງໃດທີ່ດໍາລົງຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ?”

Verse 20

सरिदुवाच । प्रलये समनुप्राप्ते नष्टे स्थावरजंगमे । प्रसादात्तव देवेश अक्षयाहं भवे प्रभो

ແມ່ນ້ໍາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອປຣະລະຍະມາຮອດ ແລະສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງຖືກທໍາລາຍ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ຢ່າງບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ”

Verse 21

सरित्सु सागरेष्वेव पर्वतेषु क्षयिष्वपि । तव प्रसादाद्देवेश पुण्या क्षय्या भवे प्रभो

ແມ່ນແຕ່ແມ່ນ້ຳ ມະຫາສະໝຸດ ແລະພູເຂົາທັງຫຼາຍຈະຫຼຸດຫາຍເສື່ອມສະລາຍໄປກໍຕາມ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະນາຍ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຄວາມບໍລິສຸດ ແລະສາມາດຫຼຸດບາບຂອງສັດທັງຫຼາຍໄດ້

Verse 22

पापोपपातकैर्युक्ता महापातकिनोऽपि ये । मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यो भक्त्या स्नात्वा तु शंकर

ຜູ້ທີ່ຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍບາບ ແລະອຸປະປາຕະກະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ກໍ່ມະຫາບາບກໍຕາມ ໂອ ພຣະສັງກະຣະ ເມື່ອອາບນ້ຳດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ

Verse 23

उत्तरे जाह्नवीदेशे महापातकनाशिनी । भवामि दक्षिणे मार्गे यद्येवं सुरपूजिता

ໃນແດນເໜືອຂອງຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ນາງໂດງດັງວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າແບບນີ້ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນໃນເສັ້ນທາງທາງໃຕ້ດ້ວຍ

Verse 24

स्वर्गादागम्य गंगेति यथा ख्याता क्षितौ विभो । तथा दक्षिणगङ्गेति भवेयं त्रिदशेश्वर

ດັ່ງທີ່ນາງລົງມາຈາກສະຫວັນ ແລະໂດງດັງໃນໂລກວ່າ ‘ຄົງຄາ’ ໂອ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດງດັງວ່າ ‘ຄົງຄາພາກໃຕ້’

Verse 25

पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु स्नात्वा यल्लभते फलम् । तत्फलं लभते मर्त्यो भक्त्या स्नात्वा महेश्वर

ຜົນບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງໃນໂລກ ຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ ໂອ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ມະນຸດຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ນີ້ດ້ວຍພັກຕິຍ່ອມໄດ້ຮັບ

Verse 26

ब्रह्महत्यादिकं पापं यदास्ते संचितं क्वचित् । मासमात्रेण तद्देव क्षयं यात्ववगाहनात्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ບາບໃດໆ ແມ່ນແຕ່ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ທີ່ສະສົມຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ, ເມື່ອລົງຈົມອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນີ້ ຈະສູນສິ້ນໃນເວລາພຽງໜຶ່ງເດືອນ।

Verse 27

यत्फलं सर्ववेदेषु सर्वयज्ञेषु शंकर । अवगाहेन तत्सर्वं भवत्विति मतिर्मम

ໂອ ພຣະສັງກະຣ! ຜົນບຸນໃດທີ່ມີໃນວິດທັງປວງ ແລະໃນຍັດຍະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ຜົນນັ້ນທັງໝົດບັງເກີດໄດ້ໂດຍການລົງຈົມອາບ (ອວກາຫນ) ທີ່ນີ້—ນີ້ແມ່ນຈິດຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າ।

Verse 28

सर्वदानोपवासेषु सर्वतीर्थावगाहने । तत्फलं मम तोयेन जायतामिति शंकर

ໂອ ພຣະສັງກະຣ! ຜົນບຸນແຫ່ງທານທັງປວງ ແລະອຸປະວາສ (ການອົບສິນ/ອົດອາຫານ) ທັງປວງ, ພ້ອມທັງຜົນຂອງການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ເກີດຂຶ້ນໂດຍນ້ຳຂອງຂ້ານີ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 29

मम तीरे नरा ये तु अर्चयन्ति महेश्वरम् । ते गतास्तव लोकं स्युरेतदेव भवेच्छिव

ໂອ ພຣະສິວະ! ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣ ຢູ່ຝັ່ງຂອງຂ້າ, ເມື່ອລະສັງຂານແລ້ວ ຂໍໃຫ້ເຂົາໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະອົງ; ຂໍໃຫ້ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ເຖີດ।

Verse 30

मम कूले महेशान उमया सह दैवतैः । वस नित्यं जगन्नाथ एष एव वरो मम

ໂອ ພຣະມະເຫສານ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ທີ່ຝັ່ງຂອງຂ້າເປັນນິດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ແລະໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ນີ້ແມ່ນພອນຂອງຂ້າແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 31

सुकर्मा वा विकर्मा वा शान्तो दान्तो जितेन्द्रियः । मृतो जन्तुर्मम जले गच्छतादमरावतीम्

ຈະເຮັດກຳດີຫຼືກຳຊົ່ວ ຈະເປັນຜູ້ສະຫງົບ ສຳລວມ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະກໍຕາມ—ສັດມີຊີວິດໃດທີ່ຕາຍໃນນ້ຳຂອງຂ້າ ຂໍໃຫ້ໄປສູ່ອະມະຣາວະຕີເຖີດ।

Verse 32

त्रिषु लोकेषु विख्याता महापातकनाशिनी । भवामि देवदेवेश प्रसन्नो यदि मन्यसे

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຖ້າພຣະອົງຊົງເຫັນວ່າສົມຄວນ ແລະຊົງພໍພຣະໄທ ຂໍໃຫ້ຂ້າເປັນທີ່ລືອຊາໃນສາມໂລກວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ।

Verse 33

एतांश्चान्यान्वरान्दिव्यान्प्रार्थितो नृपसत्तम । नर्मदया ततः प्राह प्रसन्नो वृषवाहनः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອນາງນະຣະມະດາອ້ອນວອນພອນທິບເຫຼົ່ານີ້ ແລະພອນອື່ນໆ ພຣະວຶສະວາຫະນະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຊົງພໍພຣະໄທ ຈຶ່ງຕຣັດຂຶ້ນ।

Verse 34

श्रीमहेश उवाच । एवं भवतु कल्याणि यत्त्वयोक्तमनिन्दिते । नान्या वरार्हा लोकेषु मुक्त्वा त्वां कमलेक्षणे

ພຣະສີມະເຫສະຕຣັດວ່າ: “ຂໍໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສົມຄວນແກ່ພອນ ນອກຈາກເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ”

Verse 35

यदैव मम देहात्त्वं समुद्भूता वरानने । तदैव सर्वपापानां मोचिनी त्वं न संशयः

ແຕ່ຂະນະທີ່ເຈົ້າເກີດຂຶ້ນຈາກກາຍຂອງຂ້າ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຕັ້ງແຕ່ຂະນະນັ້ນເຈົ້າແມ່ນຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 36

कल्पक्षयकरे काले काले घोरे विशेषतः । उत्तरं कूलमाश्रित्य निवसन्ति च ये नराः

ໃນການເວລາທີ່ນຳມາສູ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງກັລປະ—ໂດຍພິເສດໃນຍາມອັນນ່າຢ້ານ—ຜູ້ຄົນທີ່ພຶ່ງພາຝັ່ງເໜືອ ແລະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ…

Verse 37

अपि कीटपतङ्गाश्च वृक्षगुल्मलतादयः । आ देहपतनाद्देवि तेऽपि यास्यन्ति सद्गतिम्

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້ແລະນົກ, ທັງຕົ້ນໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ເຄືອວັນ ແລະອື່ນໆ—ຈົນກວ່າກາຍຈະລົ້ມລົງ—ພວກນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບສຸຄະຕິ (sadgati) ອັນດີງາມ

Verse 38

दक्षिणं कूलमाश्रित्य ये द्विजा धर्मवत्सलाः । आ मृत्योर्निवसिष्यन्ति ते गताः पितृमन्दिरे

ດວິຊະຜູ້ຮັກທຳມະ ແລະພຶ່ງພາຝັ່ງໃຕ້ ຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ; ຫຼັງນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ພິຕຣໂລກ (Pitṛloka) ຖິ່ນສະຖານແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ

Verse 39

अहं हि तव वाक्येन कस्मिंश्चित्कारणान्तरे । त्वत्तीरे निवसिष्यामि सदैव ह्युमया समम्

ແທ້ຈິງ ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ—ແລະເນື່ອງດ້ວຍເຫດອັນເປັນທິບພິເສດບາງປະການ—ຂ້າຈະພຳນັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ ຄຽງຄູ່ກັບອຸມາ

Verse 40

एवं देवि महादेवि एवमेव न संशयः । ब्रह्मेन्द्रचन्द्रवरुणैः साध्यैश्च सह विष्णुना

ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ເທວີ, ໂອ ມະຫາເທວີ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ, ອິນທຣະ, ຈັນທຣະ, ວະຣຸນ, ເຫຼົ່າສາທຍະ ແລະພຣະວິສນຸດ້ວຍ

Verse 41

उत्तरे देवि ते कूले वसिष्यन्ति ममाज्ञया । दक्षिणे पितृभिः सार्द्धं तथान्ये सुरसुन्दरि

ໂອ ເທວີ, ທີ່ຝັ່ງເໜືອຂອງເຈົ້າ ພວກເຂົາຈະພັກອາໄສຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ; ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ກັບປິຕຣະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ, ໂອ ນາງງາມແຫ່ງສະຫວັນ.

Verse 42

वसिष्यन्ति मया सार्द्धमेष ते वर उत्तमः । गच्छ गच्छ महाभागे मर्त्यान्पापाद्विमोचय

ພວກເຂົາຈະພັກອາໄສຮ່ວມກັບເຮົາ—ນີ້ແມ່ນພອນອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າ. ໄປເຖີດ ໄປເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງປົດປ່ອຍມະນຸດຈາກບາບ.

Verse 43

सहिता ऋषिसंघैश्च तथा सिद्धसुरासुरैः । एवमुक्ता महादेव उमया सहितो विभुः

ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຣິສີ ແລະທັງສິດທະ ເທວະ ອະສຸຣະ—ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນີ້—ພຣະມະຫາເທວ ຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ ປະທັບຢູ່ກັບພຣະອຸມາ.

Verse 44

वन्द्यमानोऽथ मनुना मया चादर्शनं गतः । तेन चैषा महापुण्या महापातकनाशिनी

ຕໍ່ມາ ເມື່ອມະນຸ ແລະເຮົາ ບູຊາສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານຈາກສາຍຕາ. ເພາະເຫດນັ້ນ ແມ່ນ້ຳນີ້ຈຶ່ງເປັນມະຫາບຸນ ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ.

Verse 45

कथिता पृच्छ्यते या ते मा ते भवतु विस्मयः । एषा गंगा महापुण्या त्रिषु लोकेषु विश्रुता

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ກ່າວອະທິບາຍແລ້ວ ເຈົ້າຍັງຖາມອີກ—ຢ່າໄດ້ປະຫຼາດໃຈ. ນີ້ແມ່ນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ອັນເປັນມະຫາບຸນ ໂດງດັງໃນສາມໂລກ.

Verse 46

दशाभिः पञ्चभिः स्रोतैः प्लावयन्ती दिशो दश । शोणो महानदश्चैव नर्मदा सुरसा कृता

ດ້ວຍສາຍນ້ຳສິບຫ້າສາຍ ນາງໄຫຼຖ້ວມທິດທັງສິບ. ແມ່ນ້ຳ Śoṇa, Mahānadā ແລະ Narmadā ກໍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນ ‘Surasā’ ຄືຖືກຊຳລະໃຫ້ສັກສິດໂດຍທິບ.

Verse 47

मन्दाकिनी दशार्णा च चित्रकूटा तथैव च । तमसा विदिशा चैव करभा यमुना तथा

Mandākinī, Daśārṇā ແລະດັ່ງນັ້ນ Citrakūṭā; ອີກທັງ Tamasā, Vidiśā, Karabhā ແລະດັ່ງນັ້ນ Yamunā.

Verse 48

चित्रोत्पला विपाशा च रञ्जना वालुवाहिनी । ऋक्षपादप्रसूतास्ताः सर्वा वै रुद्रसंभवाः

Citrotpalā, Vipāśā, Raṅjanā ແລະ Vāluvāvāhinī—ແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ເກີດຈາກ Ṛkṣapāda ແລະທັງໝົດແທ້ໆແມ່ນປາງປະກົດທີ່ອອກມາຈາກ Rudra.

Verse 49

सर्वपापहराः पुण्याः सर्वमंगलदाः शिवाः । इत्येतैर्नामभिर्दिव्यैः स्तूयते वेदपारगैः

ເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ປະທານມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະໂດຍສະພາບແທ້ແມ່ນຊິວະ; ດ້ວຍນາມທິບເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ຊຳນານໃນເວດາຈຶ່ງສັນລະເສີນນາງ.

Verse 50

पुराणज्ञैर्महाभागैराज्यपैः सोमपैस्तथा । इत्येतत्सर्वमाख्यातं महाभाग्यं नरोत्तम

ໂອ ນະໂຣຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ! ຄວາມສຸກສົມບູນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ທັງໝົດ ໄດ້ຖືກເລົ່າໄວ້ແລ້ວ—ໂດຍຜູ້ຮູ້ Purāṇa ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ໂດຍຜູ້ຖວາຍເນີຍໃສເປັນອາຮຸຕິ, ແລະໂດຍຜູ້ດື່ມ Soma ດ້ວຍ.

Verse 51

मनुनोक्तं पुरा मह्यममृतायाः समुद्भवम् । पुण्यं पवित्रमतुलं रुद्रोद्गीतमिदं शुभम्

ໃນການກ່ອນ ມະນູໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່ານາງເກີດຂຶ້ນຈາກອະມຣິຕາແນວໃດ—ເປັນເລື່ອງອັນສັກສິດ ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ມີທຽບ ແລະເປັນມງຄົດ ທີ່ພຣະຣຸທຣະໄດ້ຂັບຮ້ອງ

Verse 52

ये नराः कीर्तयिष्यन्ति भक्त्या शृण्वन्ति येऽपि च । प्रातरुत्थाय नामानि दश पञ्च च भारत

ຜູ້ໃດຈະສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິ ແລະຜູ້ໃດແມ່ນແຕ່ຟັງກໍດີ—ໂອ ພາຣະຕະ—ເມື່ອຕື່ນຕອນອາລຸນ ກໍພາວະນານາມທັງສິບຫ້າ

Verse 53

ते नराः सकलं पुण्यं लभिष्यन्त्यवगाहजम् । विमानेनार्कवर्णेन घण्टाशतनिनादिना

ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮັບບຸນທັງປວງອັນເກີດຈາກການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະ(ຈະເດີນທາງ)ໃນວິມານສີດຸດດວງອາທິດ ກັງວານດ້ວຍສຽງລະຄັງຮ້ອຍໃບ

Verse 54

त्यक्त्वा मानुष्यकं भावं यास्यन्ति परमां गतिम्

ເມື່ອສະລະສະພາບຄວາມເປັນມະນຸດແລ້ວ ພວກເຂົາຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ