Adhyaya 20

Verse 1

। युधिष्ठिर उवाच । श्रुता मे विविधा धर्माः संहारास्त्वत्प्रसादतः । कृता देवेन सर्वेण ये च दृष्टास्त्वयानघ

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງທັງຫຼາຍດຣະມະ ແລະການສັງຫາຣະ (ການລະລາຍ/ການສິ້ນສຸດ) ທີ່ເທວະຜູ້ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງໄດ້ກະທຳ—ເຫດການເຫຼົ່ານັ້ນເອງທີ່ທ່ານ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 2

साम्प्रतं श्रोतुमिच्छामि प्रभावं शार्ङ्गधन्वनः । त्वयानुभूतं विप्रेन्द्र तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງພຣະອານຸພາບຂອງຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງຄະ (ພຣະວິສະນຸ). ໂອ ວິປຣະເອນດຣາ ທ່ານໄດ້ປະສົບດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖີດ

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि प्रजासंहारलक्षणम् । यच्चिह्नं दृश्यते तत्र यथा कल्पो विधीयते

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນີ້ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງປຣະລະຍະ ການສູນສະລາຍຂອງສັດທັງປວງ—ໃນເວລານັ້ນມີນິມິດໃດປາກົດ ແລະວົງຈອນກັລປະດຳເນີນແລະຖືກຈັດຕາມລະບຽບແນວໃດ।

Verse 4

उल्कापाताः सनिर्घाता भूमिकम्पस्तथैव च । पतते पांशुवर्षं च निर्घोषश्चैव दारुणः

ອຸລະກາຕົກລົງພ້ອມສຽງຟ້າຮ້ອງ ແຜ່ນດິນກໍສັ່ນໄຫວ. ຝຸ່ນຜົງຕົກລົງເປັນຝົນ ແລະສຽງກຳທຶກອັນນ່າຢ້ານກໍດັງກ້ອງ।

Verse 5

यक्षकिन्नरगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । सर्वे ते प्रलयं यान्ति युगान्ते समुपस्थिते

ຢັກສະ, ກິນນະຣະ, ຄັນທັຣວະ, ປິສາຈ, ສັດທີ່ມີສະພາບດັ່ງນາກ ແລະ ຣາກສະ—ທັງໝົດລ້ວນໄປສູ່ປຣະລະຍະ ເມື່ອຍຸການຕະ ຄືປາຍຍຸກ ມາຮອດ।

Verse 6

पर्वताः सागरा नद्यः सरांसि विविधानि च । वृक्षाः शेषं समायान्ति वल्लीजातं तृणानि च

ພູເຂົາ, ມະຫາສະໝຸດ, ແມ່ນ້ຳ ແລະ ບຶງສະຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ—ແມ່ນແຕ່ຕົ້ນໄມ້ກໍເຫຼືອພຽງຊາກສ່ວນ; ເຄືອວັນ ແລະ ຫຍ້າທັງຫຼາຍກໍເຖິງສະພາບເຫຼືອຄ້າງນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 7

एवं हि व्याकुलीभूते सर्वौषधिजलोज्झिते । काष्ठभूते तु संजाते त्रैलोक्ये सचराचरे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທຸກສິ່ງກາຍເປັນຄວາມວຸ້ນວາຍ—ເມື່ອສະໝຸນໄພແລະນ້ຳທັງປວງຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ຫາຍໄປ—ແລະເມື່ອໄຕໂລກະ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ກາຍເປັນດັ່ງໄມ້ແຫ້ງ,

Verse 8

यावत्पश्यामि मध्याह्ने स्नानकाल उपस्थिते । त्रैलोक्यं ज्वलनाकारं दुर्निरीक्षं दुरासदम्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງໃນຍາມທ່ຽງ ເມື່ອເວລາອາບນ້ຳຊຳລະມາຮອດ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໄຕຣໂລກເປັນດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ—ເບິ່ງບໍ່ໄດ້ ແລະເຂົ້າໃກ້ບໍ່ໄດ້

Verse 9

द्वौ सूर्यौ पूर्वतस्तात पश्चिमोत्तरयोस्तथा । तथैव दक्षिणे द्वौ च सूर्यौ दृष्टौ प्रतापिनौ

ໂອ້ຜູ້ຮັກ, ທາງຕາເວັນອອກປາກົດດວງຕາເວັນສອງດວງ; ເຊັ່ນດຽວກັນທາງຕາເວັນຕົກ ແລະທາງເໜືອ; ແລະທາງໃຕ້ກໍເຫັນດວງຕາເວັນສອງດວງອັນຮຸ່ງໂລດ

Verse 10

द्वौ सूर्यौ नागलोकस्थौ मध्ये द्वौ गगनस्य च । इत्येते द्वादशादित्यास्तपन्ते सर्वतो दिशम्

ດວງຕາເວັນສອງດວງຢູ່ໃນນາກະໂລກ; ແລະອີກສອງດວງຢູ່ກາງຟ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ອາທິຕະຍະທັງສິບສອງ ແຜດເຜົາໄປທົ່ວທຸກທິດ

Verse 11

पृथिवीमदहन्सर्वां सशैलवनकाननाम् । नादग्धं दृश्यते किंचिदृते रेवां च मां तथा

ພວກນັ້ນໄດ້ເຜົາແຜ່ນດິນທັງປວງ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງດານ. ບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ໄໝ້ ເວັ້ນແຕ່ແມ່ນ້ຳເຣວາ ແລະຕົວຂ້າພະເຈົ້າເອງ

Verse 12

पृथिव्यां दह्यमानायां हविर्गन्धश्च जायते । ततो मे शुष्यते गात्रं तृषाप्येवं दुरासदा

ເມື່ອແຜ່ນດິນກຳລັງໄໝ້ ກິ່ນຫອມແຫ່ງຮະວິຣ (ເຄື່ອງບູຊາໃນຍັດຍະ) ກໍເກີດຂຶ້ນ. ແລ້ວກາຍຂ້າພະເຈົ້າແຫ້ງຜາກ ແລະຄວາມຫິວນ້ຳອັນທົນຍາກກໍຄອບງຳ

Verse 13

न हि विन्दामि पानीयं शोषितं च दिवाकरैः । यावत्कमण्डलुं वीक्षे शुष्कं तत्रापि तज्जलम्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ພົບນ້ຳດື່ມເລີຍ—ຖືກແດດຕາເວັນເຜົາຈົນແຫ້ງ. ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງກະມັນດະລຸ ນ້ຳໃນນັ້ນກໍແຫ້ງໝົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 14

ततोऽहं शोकसंतप्तो विशेषात्क्षुत्तृषार्दितः । उत्पपात क्षितेरूर्ध्वं पश्यमानो दिवं प्रति

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ—ໂດຍສະເພາະຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ—ຈຶ່ງກະໂດດຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນ ແລະເບິ່ງໄປຫາຟ້າ.

Verse 15

तावत्पश्यामि गगने गृहं शृङ्गारभूषितम् । ततस्तज्ज्ञातुकामोऽहं प्रस्थितो राजसत्तम

ໃນຂະນະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເຮືອນວິມານໜຶ່ງໃນອາກາດ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາລັງການອັນງາມສະຫງ່າ. ດ້ວຍຄວາມໃຄ່ຮູ້ວ່າມັນແມ່ນຫຍັງ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງອອກເດີນໄປຫາມັນ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 16

प्राकारेण विचित्रेण कपाटार्गलभूषितम् । विचित्रशिखरोपेतं द्वारदेशमुपागतः

ມັນຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກຳແພງປ້ອມອັນວິຈິດ ປະດັບດ້ວຍປະຕູແລະກອນດານ; ມີຍອດຫໍອັນພິສົດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຖິງບ່ອນປະຕູ.

Verse 17

षडशीतिसहस्राणि योजनानां समुच्छ्रये । तदर्धं तु पृथक्त्वेन काञ्चनं रत्नभूषितम्

ຄວາມສູງຂອງມັນພຸ່ງຂຶ້ນເຖິງ ແປດໝື່ນຫົກພັນ ໂຍຊະນາ; ແລະຄວາມກວ້າງມີເພີງຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ. ມັນຕັ້ງໂດດເດັ່ນແຍກອອກ—ເປັນທອງອັນສະຫງ່າ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວຮັດຕະນະ.

Verse 18

तत्र मध्ये परां शय्यां पश्यामि नृपसत्तम । शय्योपरि शयानं तु पुरुषं दिव्यमूर्धजम्

ໃນກາງທີ່ນັ້ນ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພະເຕຽງບັນທົມອັນສູງສຸດ; ແລະເທິງນັ້ນມີບຸຣຸດຜູ້ມີເສັ້ນຜົມທິບນອນຢູ່.

Verse 19

विकुञ्चिताग्रकेशान्तं समस्तं योजनायतम् । मुकुटेन विचित्रेण दीप्तिकान्तेन शोभितम्

ປາຍເສັ້ນຜົມຂອງພຣະອົງງໍ້ງາມຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍ; ພຣະວະກາຍທັງໝົດຍາວໜຶ່ງໂຍຊະນະ, ແລະປະດັບດ້ວຍມົງກຸດວິຈິດທີ່ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມງາມອັນຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 20

श्यामं कमलपत्राभं सुप्रभं च सुनासिकम् । सिंहास्यमायतभुजं गल्लश्मश्रुवराङ्कितम्

ພຣະອົງມີສີຊຽມ, ດວງຕາດຸດໃບກົກບົວ, ສ່ອງແສງແລະມີດັ່ງງາມ; ໃບໜ້າດຸດສິງ, ແຂນຍາວ, ແລະທີ່ແກ້ມມີເຄົາຫນວດແລະເຄົາຄາງອັນປະນີດເປັນເຄື່ອງໝາຍ.

Verse 21

त्रिवलीभङ्गसुभगं कर्णकुण्डलभूषितम् । विशालाभं सुपीनाङ्गं पार्श्वस्वावर्तभूषितम्

ພຣະອົງງາມດ້ວຍຮອຍພັບຕຣິວະລີອັນອ່ອນຊ້ອຍ, ປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູຄຸນຑະລະ; ພຣະວະກາຍກວ້າງໃຫຍ່ແລະສົມບູນ, ທີ່ຂ້າງກາຍມີລາຍວຽນອັນເປັນມົງຄຸນເປັນເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 22

शोभितं कटिभागेन विभक्तं जानुजङ्घयोः । पद्माङ्किततलं देवमाताम्रसुनखाङ्गुलिम्

ພຣະອົງສົງ່າງາມທີ່ສ່ວນແອວ, ແລະສ່ວນເຂົ່າກັບແຂ້ງຂາແຍກເຫັນຊັດ; ຝາຕີນຂອງພຣະເທວະມີເຄື່ອງໝາຍດອກບົວ, ແລະເລັບນິ້ວຕີນມີສີແດງດຸດທອງແດງ.

Verse 23

मेघनादसुगम्भीरं सर्वावयवसुन्दरम् । शय्यामध्यगतं देवमपश्यं पुरुषोत्तमम्

ມີສຽງລຶກຫນັກດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ ງາມພ້ອມທຸກອະວະຍະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະປຸຣຸໂສຕະມະ ປະທັບຢູ່ກາງແທ່ນບັນທົມ।

Verse 24

शङ्खचक्रगदापाणिं शयानं दक्षिणेन तु । अक्षसूत्रोद्यतकरं सूर्यायुतसमप्रभम्

ພຣະອົງເອນບັນທົມ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ; ທາງຂວາຍົກພຣະຫັດຖືອັກສະສູດຣ (ມາລາຈະປະ) ສ່ອງປະກາຍດຸຈສຸລິຍະໝື່ນດວງ।

Verse 25

तं दृष्ट्वा भक्तिमान्देवं स्तोतुकामो व्यवस्थितः । जयेश जय वागीश जय दिव्याङ्गभूषण

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ຢືນພ້ອມຈະສັນລະເສີນວ່າ: “ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຈະເຢຊ! ໄຊ ໂອ ວາກີຊ! ໄຊ ໂອ ຜູ້ມີອະວະຍະທິບປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນສະຫວັນ!”

Verse 26

जय देवपते श्रीमन्साक्षाद्ब्रह्म सनातन । तव लोकाः शरीरस्थास्त्वं गतिः परमेश्वर

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພຣະປະຕິແຫ່ງເທວະ ຜູ້ສະຫງ່າງາມ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ໂດຍຕົງ ອັນນິລັນດອນ. ໂລກທັງປວງສະຖິດຢູ່ໃນພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ; ໂອ ປະຣເມສະວະຣ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍ।

Verse 27

त्वदाधारा हि देवेश सर्वे लोका व्यवस्थिताः । त्वं श्रेष्ठः सर्वसत्त्वानां त्वं कर्ता धरणीधरः

ໂອ ເທເວຊະ ໂລກທັງປວງຕັ້ງຢູ່ເທິງພຣະອົງເປັນຖານຮອງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາສັດທັງຫມົດ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກະທຳ ແລະເປັນທະຣະນີທະຣ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ।

Verse 28

त्वं हौत्रमग्निहोत्राणां सूत्रमन्त्रस्त्वमेव च । गोकर्णं भद्रकर्णं च त्वं च माहेश्वरं पदम्

ພຣະອົງແມ່ນເຄື່ອງບູຊາຂອງພຣາຫມັນໃນພິທີອັກນິໂຫຕຣ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນສູຕຣ ແລະ ມັນຕຣ. ພຣະອົງແມ່ນໂກກັນນະ ແລະ ພັດຣະກັນນະ, ແລະພຣະອົງແມ່ນມາເຮສະວະຣະປະທ—ສະຖານສູງສຸດແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 29

त्वं कीर्तिः सर्वकीर्तीनां दैन्यपापप्रणाशिनी । त्वं नैमिषं कुरुक्षेत्रं त्वं च विष्णुपदं परम्

ພຣະອົງແມ່ນກຽດສັກສີແຫ່ງກຽດສັກສີທັງປວງ, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຕໍ່າຕ້ອຍແລະບາບ. ພຣະອົງແມ່ນໄນມິສະ ແລະ ກຸຣຸເກສະຕຣະ; ພຣະອົງຍັງແມ່ນວິສະນຸປະທອັນສູງສຸດ—ທີ່ພຳນັກອັນປະເສີດຂອງພຣະວິສະນຸ.

Verse 30

त्वया तु लीलया देव पदाक्रान्ता च मेदिनी । त्वया बद्धो बलिर्देव त्वयेन्द्रस्य पदं कृतम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ດ້ວຍລີລາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ແຜ່ນດິນຖືກກ້າວຂ້າມດ້ວຍພຣະບາດ. ໂດຍພຣະອົງ ບາລີຖືກຜູກມັດ; ໂດຍພຣະອົງ ຕຳແໜ່ງຂອງອິນທຣະຈຶ່ງຖືກສ້າງໃຫ້ໝັ້ນຄົງອີກຄັ້ງ.

Verse 31

त्वं कलिर्द्वापरं देव त्रेता कृतयुगं तथा । प्रलम्बदमनश्च त्वं स्रष्टा त्वं च विनाशकृत्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນກະລິຍຸກ ແລະ ດວາປະຣະຍຸກ; ພຣະອົງແມ່ນເຕຣຕາຍຸກ ແລະ ກຣິຕະຍຸກດ້ວຍ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປາບປຣະລັມບະ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ ແລະ ຜູ້ນຳມາຊຶ່ງການລະລາຍ (ປຣະລະຍະ) ດ້ວຍ.

Verse 32

त्वया वै धार्यते लोकास्त्वं कालः सर्वसंक्षयः । त्वया हि देव सृष्टास्ताः सर्वा वै देवयोनयः

ໂດຍພຣະອົງແທ້ໆ ໂລກທັງຫຼາຍຖືກຄ້ຳຈຸນ; ພຣະອົງແມ່ນກາລະ ຜູ້ລະລາຍທຸກສິ່ງ. ໂດຍພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ບັນດາຫມູ່ເທວະ ແລະ ສາຍພົວພັນສະຫວັນທັງປວງນັ້ນ ຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

Verse 33

त्वं पन्थाः सर्वलोकानां त्वं च मोक्षः परा गतिः । ब्रह्मा त्वदुद्भवो देवो रजोरूपः सनातनः । रुद्रः क्रोधोद्भवोऽप्येवं त्वं च सत्त्वे व्यवस्थितः

ພຣະອົງແມ່ນເສັ້ນທາງຂອງສັບພະໂລກທັງປວງ ແລະພຣະອົງແມ່ນໂມກສະ—ຈຸດໝາຍສູງສຸດ. ຈາກພຣະອົງ ພຣະພຣະຫມາເກີດຂຶ້ນ ເປັນເທວະນິລັນດອນຜູ້ມີສະພາວະຣະຊັສ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຣຸດຣະເກີດຈາກຄວາມໂກດ. ແຕ່ພຣະອົງສະຖິດມັ່ນໃນສັດຕະວະ.

Verse 34

एतच्चराचरं देव क्रीडनार्थं त्वया कृतम् । एवं संतप्तदेहेन स्तुतो देवो मया प्रभुः

ໂອ ພຣະເທວະ! ສິ່ງທັງປວງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງນີ້ ພຣະອົງສ້າງເພື່ອລີລາອັນທິບຍ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍກາຍທີ່ຖືກທຸກຂ໌ເຜົາຜານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນພຣະປຣະພູ—ຜູ້ເປັນນາຍ.

Verse 35

भक्त्या परमया राजन्सर्वभूतपतिः प्रभुः । स्तुवन्वै तत्र पश्यामि वारिपूर्णांस्ततो घटान्

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ໃນຂະນະທີ່ສັນລະເສີນພຣະປຣະພູ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຫມໍ້ທັງຫຼາຍເຕັມນ້ຳຈົນປຽມປາກ.

Verse 36

ततो मया विस्मृता या तृषा सा वर्धिता पुनः । उपासर्पं ततस्तस्य पार्श्वं वै पुरुषस्य हि

ຕໍ່ມາ ຄວາມຫິວນ້ຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍລືມໄປ ກໍກັບເພີ່ມຂຶ້ນອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຂ້າງກາຍຂອງຊາຍຜູ້ນັ້ນ.

Verse 37

पानीयं पातुकामेन चिन्तितं च मया पुनः । नापश्यत हि मां चैष सुप्तोऽपि न च बुध्यते

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະດື່ມນ້ຳ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຄິດອີກຄັ້ງວ່າຈະເຮັດແນວໃດ. ແຕ່ເຂົາບໍ່ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ; ແມ່ນແຕ່ນອນຫຼັບຢູ່ກໍບໍ່ຕື່ນ.

Verse 38

यस्तु पापेन संमूढः सुखं सुप्तं प्रबोधयेत् । जायते तस्य पापस्य ब्रह्महत्याफलं महत्

ຜູ້ໃດຖືກບາບຫຼອກລວງ ແລ້ວໄປປຸກຜູ້ທີ່ນອນຫຼັບຢ່າງສຸກສະບາຍ ຜົນແຫ່ງບາບນັ້ນໜັກຫນາຢ່າງຍິ່ງ ເທົ່າກັບຜົນຂອງການຂ້າພຣາຫມັນ।

Verse 39

एवं संचिन्त्यमाने तु द्वितीयो ह्यागतः पुमान् । नेक्षते जल्पते किंचिद्वामस्कन्धे मृगाजिनी

ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກຳລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ນັ້ນ ຊາຍຄົນທີສອງກໍມາຮອດ ລາວບໍ່ເບິ່ງ ແລະບໍ່ເວົ້າຫຍັງ; ທີ່ບ່າຊ້າຍມີໜັງກວາງພາດຢູ່।

Verse 40

जटी कमण्डलुधरो दण्डी मेखलया वृतः । भस्मोन्मृदितसर्वाङ्गो महातेजास्त्रिलोचनः

ລາວເປັນຜູ້ມີຊະຕາ ຖືກະມັນດະລຸ ຖືຄັນດາບໄມ້ ແລະຄາດເມຂະລາຮອບແອວ; ທົ່ວກາຍທາດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ມີຕະເຈະຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີສາມນະຕາ।

Verse 41

यावत्तं स्तोतुकामोऽहमपश्यं स्वच्छचक्षुषा । तावत्सर्वाङ्गसम्भूत्यामहत्या रूपसम्पदा

ເມື່ອຂ້ອຍປາຖະໜາຈະສັນລະເສີນ ແລະເບິ່ງລາວດ້ວຍສາຍຕາອັນແຈ້ງໃສ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍປາກົດພະພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເກີດຈາກອະວັຍະວະທົ່ວກາຍຂອງລາວ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຮູບສົມບັດ।

Verse 42

अपश्यं संवृतां नारीं सर्वाभरणभूषिताम् । दृष्ट्वा तां पतितो भूमौ जयस्वेति ब्रुवंस्ततः

ຂ້ອຍເຫັນນາງຜູ້ຖືຜ້າຄຸມ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ; ເມື່ອເຫັນນາງ ຂ້ອຍກໍລົ້ມກົດລົງກັບພື້ນ ແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ຈົ່ງມີໄຊ!”

Verse 43

जय रुद्राङ्गसम्भूते जयवाहिनि सनातनि । जय कौमारि माहेन्द्रि वैष्णवी वारुणी तथा

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເກີດຈາກອົງກາຍຂອງພຣະຣຸທຣະ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ທົງພະລັງອັນນິລັນດອນ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ກໍມາຣີ, ມາເຮນທຣີ, ໄວສະນະວີ ແລະດັ່ງດຽວກັນ ວາຣຸນີ.

Verse 44

जय कौबेरि सावित्रि जय धात्रि वरानने । तृष्णया तप्तदे हस्य रक्षां कुरु चराचरे

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ກໍເບຣີ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງໃນພຣະນາມ ສາວິຕຣີ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ທາຕຣີ ຜູ້ມີພຣະພັກງາມ. ຂໍພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຂ້າພະເຈົ້າ—ກາຍທີ່ຖືກຄວາມຫິວນ້ຳເຜົາໄໝ້—ທ່າມກາງສັບພະສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ.

Verse 45

श्रीदेव्युवाच । प्रसन्ना विप्रशार्दूल तव वाक्यैः सुशोभनैः । वर्तते मानसे यत्ते मया ज्ञातं द्विजोत्तम

ພຣະນາງສີຣີເທວີຕັດວ່າ: “ໂອ້ ເສືອໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ, ເຮົາປິຕິຍິນດີດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນງາມຂອງເຈົ້າ. ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວ”

Verse 46

शृणु विप्र ममाप्यस्ति व्रतमेतत्सुदारुणम् । स्त्रीलघुत्वान्मयारब्धं दुष्करं मन्दमेधया

“ຈົ່ງຟັງ ໂອ້ ພຣາຫມັນ—ສຳລັບເຮົາກໍມີວຣະຕະອັນເຂັ້ມງວດແລະນ່າຢ້ານນີ້ເຊັ່ນກັນ. ເນື່ອງຈາກຄວາມບາງເບົາ/ຄວາມຫວັ່ນໄຫວຂອງຍິງ ເຮົາຈຶ່ງເລີ່ມມັນ; ວຣະຕະນີ້ຍາກແທ້ສຳລັບຜູ້ປັນຍາທຶບ”

Verse 47

यदि भावी च मे पुत्रो धर्मिष्ठो लोकविश्रुतः । विप्रस्य तु स्तनं दत्त्वा पश्चाद्दास्यामि बालके

“ຖ້າບຸດຊາຍຈະເກີດແກ່ເຮົາ—ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ແລະໂດ່ງດັງໃນໂລກ—ເມື່ອເຮົາໄດ້ມອບນ້ຳນົມຈາກອົກໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຈະມອບໃຫ້ແກ່ເດັກນ້ອຍ”

Verse 48

स मे पुत्रः समुत्पन्नो यथोक्तो मे महामुने । स्तनं पिब त्वं विप्रेन्द्र यदि जीवितुमिच्छसि

ໂອ ມະຫາມຸນີ! ລູກຊາຍຂອງຂ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຖ້າປາດຖະນາຈະມີຊີວິດ ຈົ່ງດື່ມນ້ຳນົມຈາກຖັນນີ້ເຖີດ.

Verse 49

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अकार्यमेतद्विप्राणां यस्त्विमं पिबते स्तनम् । पुनश्चैवोपनयनं व्रतसिद्धिं न गच्छति

ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ການນີ້ບໍ່ຄວນແກ່ພຣາຫມະນະ. ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳນົມຈາກຖັນນີ້ ຈະຕ້ອງຮັບພິທີອຸປນະຍະນະອີກຄັ້ງ ແລະບໍ່ບັນລຸຄວາມສຳເລັດແຫ່ງວຣະຕະ.

Verse 50

ब्राह्मणत्वं त्रिभिर्लोकैर्दुर्लभं पद्मलोचने । संस्कारैः संस्कृतो विप्रो यैश्च जायेत तच्छृणु

ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ, ຄວາມເປັນພຣາຫມະນະນັ້ນຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ. ວິປຣະຖືກຂັດເກົາດ້ວຍສັງສະກາຣະ; ຈົ່ງຟັງວ່າ ພິທີໃດແດ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົາເປັນພຣາຫມະນະໂດຍແທ້.

Verse 51

प्रथमं चैव नारीषु संस्कारैर्बीजवापतम् । बीजप्रक्षेपणादेव बीजक्षेपः स उच्यते

ປະການທຳອິດ ໃນສັງສະກາຣະທີ່ກ່ຽວກັບສະຕຣີ ແມ່ນ ‘ການຫວ່ານເມັດ’ (ບີຊະວາປະນະ). ເນື່ອງຈາກເປັນການວາງເມັດໂດຍກົງ ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ບີຊະເກສະປະ’ ຄືການປ່ອຍເມັດ.

Verse 52

तदन्ते च महाभागे गर्भाधानं द्वितीयकम् । पुंसवनं तृतीयं तु सीमन्तं च चतुर्थकम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ພິທີທີສອງແມ່ນ ‘ຄັນພາທານ’ (Garbhādhāna); ທີສາມແມ່ນ ‘ປຸງສະວະນະ’ (Puṃsavana); ແລະທີສີ່ແມ່ນສັງສະກາຣະ ‘ສີມັນຕະ’ (Sīmanta).

Verse 53

पञ्चमं जातकर्म स्यान्नाम वै षष्ठमुच्यते । निष्क्रामः सप्तमश्चैव ह्यन्नप्राशनमष्टमम्

ປະການທີ 5 ແມ່ນ “ຊາຕະກັມ” (Jātakarma); ປະການທີ 6 ແມ່ນ “ນາມະກະຣະນະ” (ພິທີຕັ້ງຊື່). ປະການທີ 7 ແມ່ນ “ນິສກຣະມະນະ” (ອອກນອກເຮືອນຄັ້ງທໍາອິດ) ແລະ ປະການທີ 8 ແມ່ນ “ອັນນະປຣາຊະນະ” (ປ້ອນອາຫານແຂງຄັ້ງທໍາອິດ).

Verse 54

नवमं वै चूडकर्म दशमं मौञ्जिबन्धनम् । ऐषिकं दार्विकं चैव सौमिकं भौमिकं तथा

ປະການທີ 9 ແມ່ນ “ຈູຑາກັມ” (ພິທີໂກນຜົມ) ແລະ ປະການທີ 10 ແມ່ນ “ເມົານຈີ-ບັນທະນະ” (ຜູກສາຍຄາດຈາກຫຍ້າມຸນຈະ). ຍັງມີພິທີກ່ຽວກັບເຊື້ອໄຟສັກສິດ (aiṣika), ກ່ຽວກັບໄມ້ (dārvika), ກ່ຽວກັບໂສມະ (saumika) ແລະ ກ່ຽວກັບພື້ນດິນ (bhaumika).

Verse 55

पत्नीसंयोजनं चान्यद्दैवकर्म ततः परम् । मानुष्यं पितृकर्म स्याद्दशमाष्टासु शोभने

ການປະສານກັບພັນລະຍາ (ພິທີແຕ່ງງານ) ແມ່ນສັງສະກາຣະອີກປະການໜຶ່ງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນພິທີກຳແດ່ເທວະ (daivakarma). ຕໍ່ມາແມ່ນພິທີຂອງມະນຸດ ແລະ ພິທີແດ່ບັນພະບຸລຸດ (pitṛkarma)—ດັ່ງນີ້ ໃນການນັບອັນມົງຄຸນ ຈຶ່ງນັບຢູ່ໃນ “ສິບ” ແລະ “ແປດ”.

Verse 56

भूतं भव्यं तथेष्टं च पार्वणं च ततः परम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນແມ່ນການຖວາຍແດ່ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ (bhūta), ການຖວາຍອັນເປັນມົງຄຸນ (bhavya), ພິທີອິສຕິ (iṣṭi) ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນພິທີປາຣະວະນະ (pārvaṇa).

Verse 57

श्राद्धं श्रावण्यामाग्रयणं च चैत्राश्वयुज्यां दशपौर्णमास्याम् । निरूढपशुसवनसौत्रामण्यग्निष्टोमात्यग्निष्टोमाः

ໃນເດືອນສຣາວະນະ ມີພິທີ Śrāddha; ພິທີ Āgrayaṇa; ແລະໃນເດືອນ Caitra ແລະ Āśvayuja ໃນວັນເພັງ ມີພິທີ Daśa-paurṇamāsa—ພ້ອມທັງຍັນ Nirūḍha-paśu, Savana, Sautrāmaṇi, Agniṣṭoma ແລະ Atyagniṣṭoma.

Verse 58

षोडषीवाजपेयातिरात्राप्तोर्यामोदशवाजपेयाः । सर्वभूतेषु क्षान्तिरनसूया शौचमङ्गलमकार्पण्यमस्पृहेति

ຍັງນັບຮວມພິທີຍັດສັກສິດ Ṣoḍaśī, Vājapeya, Atirātra, Āptoryāma ແລະ Oḍaśa ກັບ Vājapeya ດ້ວຍ. ແລະຄຸນທຳຄື: ຄວາມອົດທົນຕໍ່ສັດທັງປວງ, ບໍ່ອິດສາບໍ່ປອງຮ້າຍ (an-asūyā), ຄວາມບໍລິສຸດ (śauca), ການປະພຶດອັນເປັນມົງຄຸນ, ຄວາມໃຈກວ້າງບໍ່ຕະໜີ (akārpaṇya), ແລະບໍ່ມີຄວາມຢາກ (aspṛhā).

Verse 59

एभिरष्टचत्वारिंशद्भिः संस्कारैः संकृतो ब्राह्मणो भवति

ເມື່ອຖືກຂັດເກົາຕາມພິທີດ້ວຍ saṃskāra ທັງ 48 ປະການນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ບຸກຄົນຈຶ່ງເປັນພຣາຫມັນແທ້។

Verse 60

एवं ज्ञात्वा महाभागे न तु मां पातुमर्हसि । शिशुपेयं स्तनं भद्रे कथं वै मद्विधः पिबेत्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສນາ ເຈົ້າບໍ່ຄວນໃຫ້ຂ້າດື່ມນົມ. ໂອ ນາງຜູ້ດີ ເຕົ້ານົມນີ້ມີໄວ້ໃຫ້ທາຣົກດື່ມ; ຄົນເຊັ່ນຂ້າຈະດື່ມໄດ້ແນວໃດ?

Verse 61

ममैतद्वचनं श्रुत्वा नारी वचनमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງຂ້າ ນາງນັ້ນກໍໄດ້ກ່າວຕອບກັບ។

Verse 62

यदि त्वं न पिबेः स्तन्यं पयो बालो मरिष्यति । श्रूयते त्रिषु लोकेषु वेदेषु च स्मृतिष्वपि । मुच्यते सर्वपापेभ्यो भ्रूणहत्या न मुञ्चति

ຖ້າເຈົ້າບໍ່ດື່ມນົມນີ້ ໂອ ເດັກນ້ອຍ ທາຣົກນັ້ນຈະຕາຍ. ໃນສາມໂລກ—ໃນພຣະເວດ ແລະ ສະມຣິຕິກໍດີ—ໄດ້ຍິນກັນວ່າຄົນອາດພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໄດ້ ແຕ່ບາບການຂ້າຕົວອ່ອນ (bhrūṇa-hatyā) ບໍ່ງ່າຍຈະຫຼຸດພົ້ນ।

Verse 63

भवित्री तव हत्या च महाभागवतः पुनः । जन्मानि च शतान्यष्टौ क्लिश्यते भ्रूणहत्यया

ແລະ ການຖືກຂ້າຂອງທ່ານຈະເກີດຂຶ້ນອີກຢ່າງແນ່ນອນ, ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ; ເພາະບາບກຳຂອງການຂ້າເດັກໃນທ້ອງ, ຜູ້ກະທຳຈະຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານເຖິງແປດຮ້ອຍຊາດ.

Verse 64

मृतः शुनत्वं चाप्नोति वर्षाणां तु शतत्रयम् । ततस्तस्य क्षये जाते काकयोनिं व्रजेत्पुनः

ຫຼັງຈາກຕາຍແລ້ວ, ຜູ້ກະທຳຈະໄປເກີດເປັນໝາເປັນເວລາສາມຮ້ອຍປີ; ເມື່ອໝົດເວລານັ້ນແລ້ວ, ກໍຈະໄປເກີດໃນກຳເນີດຂອງກາອີກຄັ້ງ.

Verse 65

तत्रापि च शतान्यष्टौ क्लिश्यते पापकर्मणि । वराहो दश जन्मानि तदन्ते जायते कृमिः

ແມ້ແຕ່ຢູ່ໃນນັ້ນ, ຜູ້ກະທຳບາບກໍຍັງຖືກທໍລະມານເຖິງແປດຮ້ອຍປີ. ລາວຕ້ອງເກີດເປັນໝູປ່າເຖິງສິບຊາດ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍໄປເກີດເປັນໜອນ.

Verse 66

ततश्चारोहिणीं प्राप्य गोगजाश्वनृजन्मभाक् । श्रूयते श्रुतिशास्त्रेषु वेदेषु च परंतप

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອເຂົ້າສູ່ 'ວິຖີຂາຂຶ້ນ', ລາວຈະໄປເກີດເປັນງົວ, ຊ້າງ, ມ້າ ແລະ ມະນຸດ ຕາມລຳດັບ—ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນມາໃນພະສຣຸຕິ, ພະສາດສະດາ ແລະ ພະເວດ, ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ.

Verse 67

सर्वपापाधिकं पापं बालहत्या द्विजोत्तम । बालहत्यायुतो विप्रः पच्यते नरके ध्रुवम्

ການຂ້າເດັກນ້ອຍເປັນບາບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າບາບທັງປວງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ພາມ. ພາມຜູ້ແປດເປື້ອນດ້ວຍການຂ້າເດັກນ້ອຍຍ່ອມຖືກເຜົາໄໝ້ໃນນະລົກຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 68

वर्षाणि च शतान्यष्टौ प्राप्नोति यमयातनाम् । तस्मादल्पतरो दोषः पिबतो मे स्तनं तव

ເຂົາຈະຮັບທັນທະກຳແລະການທໍລະມານຂອງພະຍົມເປັນເວລາແປດຮ້ອຍປີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂທດຈຶ່ງເບົາກວ່າ ຖ້າເຈົ້າດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົກຂ້າ.

Verse 69

तथैवापिबतः पापं जायते बहुवर्षिकम् । क्षुधातृषाविरामस्ते पुण्यं च पिबतः स्तनम्

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຖ້າບໍ່ດື່ມ ບາບຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ດົນຫຼາຍປີ. ການດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົກ ຈະລະງັບຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ແລະບຸນ (puṇya) ກໍເພີ່ມໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 70

अतो न चेतः संदिग्धं कर्तव्यमिह कर्हिचित् । एहि विप्र यथाकामं बालार्थे पिब मे स्तनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງເຈົ້າສົງໄສໃນທີ່ນີ້ເມື່ອໃດເລີຍ. ມາເຖີດ ໂອ ວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົກຂ້າຕາມປາຖະໜາ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເດັກນ້ອຍ.

Verse 71

ततोऽहं वचनं श्रुत्वा स्तनं पातुं समुद्यतः । न च तृप्तिं विजानामि पिबतः स्तनमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຂ້າໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາງ ຂ້າກໍເລີ່ມດື່ມນ້ຳນົມຈາກອົກ. ແຕ່ເຖິງຈະດື່ມນ້ຳນົມອັນປະເສີດນັ້ນ ຂ້າກໍບໍ່ຮູ້ຈັກຄວາມອິ່ມໃຈເລີຍ.

Verse 72

त्रिंशद्वर्षसहस्राणि भारतैवं शतानि च । ततः प्रबुद्धोत्सङ्गेऽहं मायानिद्राविमोहितः

ສາມສິບພັນປີ—ແລະຍັງມີອີກເປັນຮ້ອຍໆປີ ໂອ ພາຣະຕະ—ແລ້ວຂ້າຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນຢູ່ໃນຕັກນັ້ນ ຖືກຫຼອກລວງໂດຍນິທຣາແຫ່ງມາຍາ (māyā-nidrā).

Verse 73

निद्राविगतमोहोऽहं यावत्पश्यामि पाण्डव । तावत्सुप्तं न पश्यामि न च तं बालकं विभो

ເມື່ອຄວາມຫຼົງໃນນິທຣາຫາຍໄປຈາກຂ້າ, ໂອ ປານດະວະ, ຕາມທີ່ຂ້າເບິ່ງຮອບໆ ຂ້າບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດນອນຫຼັບ ແລະບໍ່ເຫັນເດັກນ້ອຍນັ້ນ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 74

चतुरस्तांश्च वै कुम्भान् पश्यामि तत्र भारत । न च पश्यामि तां देवीं गता वै कुत्रचिच्च ते

ທີ່ນັ້ນຂ້າເຫັນໄຫສີ່ໃບ, ໂອ ພາຣະຕະ; ແຕ່ຂ້າບໍ່ເຫັນພຣະເທວີນັ້ນ—ນາງໄດ້ໄປບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງແທ້ໆ ຊຶ່ງເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້.

Verse 75

एवं विमृश्यमानस्य चिन्तयानस्य तिष्ठतः । ईषद्धसितया वाचा देवी वचनमब्रवीत्

ເມື່ອເຂົາຢືນຢູ່ ພິຈາລະນາແລະຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດ, ພຣະເທວີໄດ້ເວົ້າດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມບາງໆ ວ່າດັ່ງນີ້.

Verse 76

श्रीदेव्युवाच । कृष्णः स पुरुषः सुप्तो द्वितीयोऽप्यागतो हरः । ये चत्वारश्च ते कुम्भाः समुद्रास्ते द्विजोत्तम

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ບຸກຄົນຜິວຄ່ຳຜູ້ທີ່ເຈົ້າເຫັນນອນຫຼັບນັ້ນ ແມ່ນ ກຣິສນະ (ວິສນຸ)؛ ຜູ້ທີ່ມາເປັນຄົນທີສອງ ແມ່ນ ຫະຣະ (ຊິວະ)؛ ແລະໄຫທັງສີ່ນັ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນມະຫາສະໝຸດທັງສີ່.”

Verse 77

यश्च बालस्त्वया दृष्टो ब्राह्मा लोकपितामहः । अहं च पृथिवी ज्ञेया सप्तद्वीपा सर्वता

“ແລະເດັກນ້ອຍທີ່ເຈົ້າເຫັນນັ້ນ ແມ່ນ ພຣະພຣົມາ—ປິຕາມະຫະ ຜູ້ເປັນປູ່ໃຫຍ່ແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ແລະຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຂ້ານີ້ແມ່ນແຜ່ນດິນໂລກເອງ—ຄອບຄຸມທົ່ວທິດ—ພ້ອມດ້ວຍທະວີບທັງເຈັດ.”

Verse 78

या गता त्वां परित्यज्य भूतले सुप्रतिष्ठिता । इमां च प्रेक्षसे विप्र नर्मदां सरितां वराम्

ນາງຜູ້ໄດ້ຈາກໄປ ປະຖິ້ມເຈົ້າໄວ້ ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງພື້ນດິນແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າໄດ້ເຫັນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດານີ້—ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ.

Verse 79

सर्वसत्त्वोपकाराय बृहते पुण्यलक्षणा । रेवानदी तु विख्याता न मृता तेन नर्मदा

ເພື່ອອຸປະການແກ່ສັດທັງປວງ ນາງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງບຸນ. ແມ່ນ້ຳນີ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ເຣວາ’. ນາງ ‘ບໍ່ຕາຍ’—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ນະຣະມະດາ’.

Verse 80

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ स्वस्थो भव महामुने । इत्युक्त्वा मां तदा देवी तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງໄປສູ່ຄວາມສະງົບ; ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຸກ ໂອ ມະຫາມຸນີ. ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ ກໍອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 81

एवं हि शेते भगवान्सत्त्वस्थः प्रलये सदा । सत्त्वरूपो महादेवो यदाधारे जगत्स्थितम्

ດັ່ງນີ້ແທ້ ໃນການປຣະລະຍະ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະອົງມີພຣະບັນທົມຢູ່ເສມອໃນພາວະສັດຕະວະ. ພຣະມະຫາເທວະຜູ້ມີຮູບເປັນສັດຕະວະນັ້ນແຫຼະ ແມ່ນຖານຮອງຮັບທີ່ຈັກກະວານດຳລົງຢູ່.

Verse 82

एवं मयानुभूतं तु दृष्टमाश्चर्यमुत्तमम् । सर्वपापहरं पुण्यं कथितं ते नरोत्तम

ດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະສົບດ້ວຍຕົນເອງ ແລະໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດນີ້. ຄຳເລົ່າອັນບຸນສັກສິດ ຜູ້ລ້າງບາບທັງປວງນີ້ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ, ໂອ ນະໂຣຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ.

Verse 83

विष्णोश्चरितमित्युक्तं यत्त्वया परिपृच्छितम् । भूय एव महाबाहो किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ! ເລື່ອງຈະຣິດອັນສັກສິດຂອງພຣະວິດສະນຸ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມນັ້ນ ໄດ້ກ່າວແລ້ວ. ບັດນີ້ອີກຄັ້ງ—ເຈົ້າປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?