Adhyaya 2

Verse 1

सूत उवाच

ສູຕະ ກ່າວວ່າ:

Verse 2

। अध्याय

ອັດຍາຍ (Adhyāya): ຫົວຂໍ້ບົດ/ບົດທີ.

Verse 3

विस्तरं नर्मदायास्तु तीर्थानां मुनिसत्तम । कोऽन्यः शक्तोऽस्ति वै वक्तुमृते ब्रह्माणमीश्वरम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ໃຜຈະສາມາດພັນລະນາທີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງນະຣະມະດາໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ? ບໍ່ມີໃຜ ນອກຈາກພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 4

एतमेव पुरा प्रश्नं पृष्टवाञ्जनमेजयः । वैशंपायनसंज्ञं तु शिष्यं द्वैपायनस्य ह

ຄໍາຖາມນີ້ເອງ ໃນການກ່ອນ ພຣະຊະນະເມຊະຍະ ໄດ້ຖາມຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໄວສັມປາຍະນະ ສິດຂອງ ດວຍປາຍະນະ (ວະຍາສະ)

Verse 5

रेवातीर्थाश्रितं पुण्यं तत्ते वक्ष्यामि शौनक । पुरा पारीक्षितो राजा यज्ञादीक्षासु दीक्षितः

ໂອ ຊາວນະກະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງບຸນອັນບໍລິສຸດທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນທີຣະຖະຂອງ ເຣວາ (ນະຣະມະດາ)। ໃນການກ່ອນ ພຣະຣາຊາ ປາຣີກຊິດ ໄດ້ຮັບດີກຊາ ເພື່ອພິທີຍັດຍະ (yajña)

Verse 6

संभृते तु हविर्द्रव्ये वर्तमानेषु कर्मसु । आसीनेषु द्विजाग्र्येषु हूयमाने हुताशने

ເມື່ອເຄື່ອງບູຊາ (ຮະວິສ) ໄດ້ຖືກຮວບຮວມຄົບ ແລະພິທີກຳລັງດຳເນີນ; ເມື່ອດວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ່ງຢູ່ ແລະກຳລັງຖວາຍອາຮຸຕິລົງໃນພຣະອັກນີ (ຫຸຕາຊະນະ) ຕາມພິທີ—

Verse 7

वर्तमानासु सर्वत्र तथा धर्मकथासु च । श्रूयमाणे तथा शब्दे जनैरुक्ते त्वहर्निशम्

ແລະເມື່ອທົ່ວທຸກແຫ່ງມີການເລົ່າທຳມະກະຖາ; ເມື່ອຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນັ້ນຖືກໄດ້ຍິນ—ທີ່ຜູ້ຄົນເວົ້າກັນທັງກາງວັນກາງຄືນ—

Verse 8

यज्ञभूमौ कुलपते दीयतां भुज्यतामिति । विविधांश्च विनोदान्वै कुर्वाणेषु विनोदिषु

ໃນຍັດຍະພູມິ ໂອ້ເຈົ້າແຫ່ງວົງຕະກູນ ມີສຽງເອີ້ນຂຶ້ນວ່າ “ຈົ່ງໃຫ້ທານ; ຈົ່ງຮັບປະທານອາຫານ!” ແລະເມື່ອຜູ້ຮ່ວມພິທີກຳລັງຊື່ນບານ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດການບັນເທີງງານບຸນຫຼາຍຮູບແບບ

Verse 9

एवंविधे वर्तमाने यज्ञे स्वर्गसदःसमे । वैशंपायनमासीनं पप्रच्छ जनमेजयः

ເມື່ອຍັດຍະແບບນັ້ນກຳລັງດຳເນີນ—ດຸຈັ່ງສະພາແຫ່ງສະຫວັນ—ພຣະຈະນະເມໄຊໄດ້ຖາມພຣະໄວສັມປາຍະນະຜູ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 10

जनमेजय उवाच । द्वैपायनप्रसादेन ज्ञानवानसि मे मतः । वैशंपायन तस्मात्त्वां पृच्छामि ऋषिसन्निधौ

ພຣະຈະນະເມໄຊກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະປະສາດຂອງ ທວິປາຍະນະ (ວະຍາສະ) ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີຍານຮູ້ແທ້ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ໄວສັມປາຍະນະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມເຈົ້າ—ໃນທ່າມກາງສຳນັກຂອງພຣະຣິຊີທັງຫຼາຍ”

Verse 11

ब्रूहि मे त्वं पुरावृत्तं पितृणां तीर्थसेवनम् । चिरं नानाविधान्क्लेशान् प्राप्तास्त इति मे श्रुतम्

ຂໍທ່ານເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ກ່ຽວກັບການໄປບູຊາຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ຂອງບັນພະບຸລຸດຂ້ອຍໃຫ້ຟັງແນ່। ຂ້ອຍໄດ້ຍິນວ່າເປັນເວລາດົນນານ ພວກເຂົາປະສົບຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການ।

Verse 12

कथं द्यूतजिताः पार्था मम पूर्वपितामहाः । आसमुद्रां महीं विप्र भ्रमन्तस्तीर्थलोभतः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ພວກປາຣຖະ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸລຸດຂ້ອຍ ຜູ້ພ່າຍໃນການຫຼິ້ນລູກເຕົ໋າ ໄດ້ພາກັນພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນຈົນເຖິງທະເລທີ່ລ້ອມຮອບ ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາໃນຕີຣຖະ ແນວໃດ?

Verse 13

केन ते सहितास्तात भूमिभागाननेकशः । चेरुः कथय तत्सर्वं सर्वज्ञोऽसि मतो मम

ໂອ ທ່ານຜູ້ເຄົາລົບ! ພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງຮ່ວມກັບໃຜ ແລະໄດ້ທ່ອງໄປຫຼາຍພາກສ່ວນຂອງແຜ່ນດິນ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເພາະຂ້ອຍເຫັນວ່າທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ।

Verse 14

वैशंपायन उवाच

ໄວສັມປາຍະນ ກ່າວວ່າ:

Verse 15

कथयिष्यामि भूनाथ यत्पृष्टं तु त्वयाऽनघ । नमस्कृत्य विरूपाक्षं वेदव्यासं महाकविम्

ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ຂ້ອຍຈະເລົ່າຕາມທີ່ທ່ານຖາມ—ໂດຍນອບນ້ອມນະມັດສະການພຣະວິຣູປາກສະ ຜູ້ມີສາມເນດ ແລະ ພຣະເວດະວະຍາສະ ມະຫາກະວີ ກ່ອນ।

Verse 16

पितामहास्तु ते पञ्च पाण्डवाः सह कृष्णया । उषित्वा ब्राह्मणैः सार्धं काम्यके वन उत्तमे

ປິຕາມະຫາຂອງທ່ານ—ປານດະວະທັງຫ້າ—ພ້ອມດ້ວຍ ກຣິສນາ (ດຣອບປະດີ) ຢູ່ຮ່ວມກັບພຣາຫມັນໃນປ່າກາມຍະກະອັນປະເສີດ…

Verse 17

प्रधानोद्दालके तत्र कश्यपोऽथ महामतिः । विभाण्डकश्च राजेन्द्र मुरुश्चैव महामुनिः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເປັນປະທານຄື ອຸດດາລະກະ; ອີກທັງ ກັສຍະປະ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່; ແລະ ໂອ ຣາເຈນດຣະ, ວິພານຑະກະ ແລະ ມຸຣຸ ດ້ວຍ—ມະຫາມຸນີ

Verse 18

पुलस्त्यो लोमशश्चैव तथान्ये पुत्रपौत्रिणः । स्नात्वा निःशेषतीर्थेषु गतास्ते विन्ध्यपर्वतम्

ປຸລັສຕະຍະ ແລະ ໂລມະຊະ ພ້ອມດ້ວຍລະສີອື່ນໆ ທີ່ມີລູກແລະຫຼານຮ່ວມທາງ, ເມື່ອອາບນ້ຳບຸນໃນຕີຣຖະທັງປວງແລ້ວ ກໍໄປສູ່ພູວິນທະຍະ

Verse 19

ते च तत्राश्रमं पुण्यं सर्वैर्वृक्षैः समाकुलम् । चम्पकैः कर्णकारैश्च पुन्नागैर्नागकेसरैः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນອາສຣົມອັນບຸນສິດ ໜາແນ່ນໄປດ້ວຍໄມ້ທຸກຊະນິດ—ປະດັບດ້ວຍ ຈຳປາ, ກັນນະກາຣະ, ປຸນນາກ ແລະ ນາກະເກສະຣະ

Verse 20

बकुलैः कोविदारैश्च दाडिमैरुपशोभितम् । पुष्पितैरर्जुनैश्चैव बिल्वपाटलकेतकैः

ມັນຍິ່ງງາມຂຶ້ນດ້ວຍໄມ້ບະກຸລ, ໂກວິດາຣະ ແລະ ໝາກທັບທິມ; ພ້ອມດ້ວຍໄມ້ອັຣຈຸນະທີ່ອອກດອກ, ບິລວະ, ປາຕະລະ ແລະ ເກຕະກະ

Verse 21

कदम्बाम्रमधूकैश्च निम्बजम्बीरतिन्दुकैः । नालिकेरैः कपित्थैश्च खर्जूरपनसैस्तथा

ປ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນກະດຳພະ, ໝາກມ່ວງ ແລະ ມະທູກະ; ມີຕົ້ນນີມ, ຈຳບີຣະ(ຊິດຣອນ) ແລະ ຕິນດຸກະ; ພ້ອມທັງຕົ້ນຫມາກພ້າວ, ກະປິດຖະ, ຕົ້ນອິນທະຜະລຳ(ຄຳພູ) ແລະ ຂະນຸນ ອີກດ້ວຍ.

Verse 22

नानाद्रुमलताकीर्णं नानावल्लीभिरावृतम् । सपुष्पं फलितं कान्तं वनं चैत्ररथं यथा

ປ່າອັນງາມນັ້ນກະຈາຍໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອວັນຫຼາຍຊະນິດ, ຖືກຫຸ້ມຫໍ້ດ້ວຍເຄືອຫຼາກຫຼາຍ; ມີດອກບານ ແລະ ໝາກດົກ ງາມດັ່ງສວນໄຈຕຣະຣະຖະອັນເລື່ອງຊື່.

Verse 23

जलाश्रयैस्तु विपुलैः पद्मिनीखण्डमण्डितम् । सितोत्पलैश्च संछन्नं नीलपीतैः सितारुणैः

ບ່ອນນັ້ນປະດັບດ້ວຍອ່າງນ້ຳກວ້າງໃຫຍ່ ແລະ ຜືນສະຫຼອງບົວຫຼາຍຕອນ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍອຸດປະລະສີຂາວ ແລະ ບົວສີຟ້າ, ສີເຫຼືອງ, ສີຂາວ, ແລະ ສີແດງເຮືອງ.

Verse 24

हंसकारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् । आडीकाकबलाकाभिः सेवितं कोकिलादिभिः

ບ່ອນນັ້ນແອອັດດ້ວຍຫົງ ແລະ ເປັດກາຣັນດະວະ, ງາມດ້ວຍນົກຈັກຣະວາກະ; ແລະຍັງມີນົກອື່ນໆ ເຊັ່ນ ນົກຍາງ ແລະ ໂກກິລະ(ນົກຄູກຄູ) ມາອາໄສ.

Verse 25

सिंहैर्व्याघ्रैर्वराहैश्च गजैश्चैव महोत्कटैः । महिषैश्च महाकायैः कुरङ्गैश्चित्रकैः शशैः

ທີ່ນັ້ນມີສິງ, ເສືອ ແລະ ໝູປ່າ; ມີຊ້າງຜູ້ກ້າແຂງ; ມີຄວາຍຮ່າງໃຫຍ່; ແລະຍັງມີກວາງ, ກວາງລາຍຈຸດ ແລະ ກະຕ່າຍປ່າອີກດ້ວຍ.

Verse 26

गण्डकैश्चैव खड्गैश्च गोमायुसुरभी युतम् । सारङ्गैर्मल्लकैश्चैव द्विपदैश्च चतुष्पदैः

ປ່ານັ້ນຍັງເຕັມໄປດ້ວຍສັດຢ່າງ gaṇḍaka ແລະ khaḍga; ມີ gomāyu (ໝາໄນ) ແລະສັດທີ່ຫອມກອບກິ່ນ, ມີກວາງ sāraṅga ແລະ mallaka, ພ້ອມທັງສັດສອງຕີນແລະສີ່ຕີນຫຼາຍຫຼາຍ।

Verse 27

तथाच कोकिलाकीर्णं मनःकान्तं सुशोभितम् । जीवंजीवकसंघैश्च नानापक्षिसमायुतम्

ທີ່ນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍນົກ kokilā (ນົກກາເຫວ່າ) ອັນຊວນໃຈຊື່ນ ແລະງາມສະຫງ່າ; ມີຝູງນົກ jīvaṃjīvaka ແອອັດ ແລະປະກອບດ້ວຍນົກນານາຊະນິດຫຼາຍປະການ।

Verse 28

दुःखशोकविनिर्मुक्तं सत्त्वोत्कटमनोरमम् । क्षुत्तृषारहितं कान्तं सर्वव्याधिविवर्जितम्

ທີ່ນັ້ນພົ້ນຈາກຄວາມທຸກແລະໂສກ ມີສະເໜ່ sāttvika ອັນບໍລິສຸດ ຊວນໃຈໃຫ້ຊື່ນບານ; ບໍ່ມີຄວາມຫິວຫຼືກະຫາຍ ງາມເຮືອງຮອງ ແລະປອດຈາກໂລກໄພທັງປວງ।

Verse 29

सिंहीस्तनं पिबन्त्यत्र कुरंगाः स्नेहसंयुतम् । मार्जारमूषकौ चोभाववलेहत उन्मुखौ

ທີ່ນັ້ນ ກວາງ kuraṅga ດື່ມນ້ຳນົມຈາກເຕົ້ານົມຂອງສິງຫນີ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ແມ່ນແຕ່ແມວແລະໜູກໍຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍບໍ່ມີຄວາມພະຍາດ ເງີຍໜ້າຂຶ້ນແລ້ວເລຍກິນ (ອາຫານ) ດ້ວຍກັນ।

Verse 30

पञ्चास्याः पोतकेभाश्च भोगिनस्तु कलापिनः । दृष्ट्वा तद्विपिनं रम्यं प्रविष्टाः पाण्डुनन्दनाः

ເມື່ອເຫັນປ່າອັນງາມລ້ຳນັ້ນ—ທີ່ແມ່ນແຕ່ສິງ, ລູກຊ້າງ, ງູ bhogin ແລະນົກຢູງ (kalāpin) ກໍອາໄສຢູ່—ບຸດແຫ່ງພານຑຸ (Pāṇḍu) ຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນປ່ານັ້ນ।

Verse 31

मार्कण्डं दृष्टवांस्तत्र तरुणादित्यसन्निभम् । ऋषिभिः सेव्यमानं तु नानाशास्त्रविशारदैः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນ ພຣະລິສີມາຣະກັນເດຍ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດອ່ອນວັຍ ແລະມີລິສີຜູ້ຊໍານານໃນຊາສຕຣາອັນສັກສິດຫຼາຍປະການຄອຍຮັບໃຊ້.

Verse 32

कुलीनैः सत्त्वसम्पन्नैः शौचाचारसमन्वितैः । धीसंगतैः क्षमायुक्तैस्त्रिसंध्यं जपतत्परैः

ສະຖານນັ້ນມີຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີມາຊຸມນຸມ—ເຕັມໄປດ້ວຍສັດຕະວະ ຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາບັນ; ຝຶກຈິດດີ ມີຄວາມອົດທົນ ແລະອຸທິດໃຈໃນການຈະປະທີ່ສາມສັນທະຍາ.

Verse 33

ऋग्यजुःसामविहितैर्मन्त्रैर्होमपरायणैः । केचित्पञ्चाग्निमध्यस्थाः केचिदेकान्तसंस्थिताः

ບາງພວກອຸທິດໃຈໃນການບູຊາໄຟ (ໂຫມະ) ດ້ວຍມົນຕຣາຕາມທີ່ກໍານົດໃນ ຣິກ ຍະຈຸຣ ແລະ ສາມະ; ບາງພວກບໍາເພັນຕະປະຢູ່ກາງໄຟຫ້າ ແລະບາງພວກຕັ້ງມັ່ນໃນຄວາມສະຫງົບເອກັນຕ໌.

Verse 34

ऊर्ध्वबाहुनिरालम्बा आदित्यभ्रमणाः परे । सायंप्रातर्भुजश्चान्ये एकाहारास्तथा परे

ບາງພວກຢືນຊູແຂນຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ; ບາງພວກປະຕິບັດວັດຕະການເວັນຮອບດວງອາທິດ. ບາງພວກກິນແຕ່ເຊົ້າແລະແລງ ແລະບາງພວກຖືພຣົດກິນພຽງຄັ້ງດຽວຕໍ່ມື້.

Verse 35

द्वादशाहात्तथा चान्ये अन्ये मासार्धभोजनाः । दर्शे दर्शे तथा चान्ये अन्ये शैवालभोजनाः

ບາງພວກກິນອາຫານເມື່ອຄົບສິບສອງມື້; ບາງພວກກິນເມື່ອຄົບຄຶ່ງເດືອນ. ບາງພວກກິນໃນພິທີດັຣຊະທຸກຄັ້ງໃນວັນເດືອນດັບ ແລະບາງພວກດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍສາຫຼ່າຍແລະພືດນ້ໍາ.

Verse 36

पिण्याकमपरेऽभुजन् केचित्पालाशभोजनाः । अपरे नियताहारा वायुभक्ष्याम्बुभोजनाः

ບາງຄົນກິນປິນຍາກ (ກາກນ້ຳມັນ); ບາງຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບປາລາຊະ. ອື່ນໆອີກຜູ້ມີວິນັຍອາຫານເຂັ້ມງວດ ຖືອາກາດເປັນອາຫານ ຫຼືດື່ມແຕ່ນ້ຳຢ່າງດຽວ.

Verse 37

एवंभूतैस्तथा वृद्धैः सेव्यते मुनिपुंगवैः । ततो धर्मसुतः श्रीमानाश्रमं तं प्रविश्य सः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍໄດ້ຮັບການປະນົບປະນອມຈາກພຣະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ມຸນີ ແລ້ວບຸດແຫ່ງທຳມະຜູ້ສະຫງ່າງາມກໍເຂົ້າສູ່ອາສຣົມນັ້ນ.

Verse 38

दृष्ट्वा मुनिवरं शान्तं ध्यायमानं परं पदम् । प्रादक्षिण्येन सहसा दण्डवत्पतितोऽग्रतः

ເມື່ອເຫັນພຣະມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ສະງົບ ແລະກຳລັງເຂົ້າສະມາທິໃນປຣະມະປະດະ ລາວກໍຮີບເຮັດປະທັກສິນາ ແລ້ວລົງກາຍກຣາບແບບດັນດະວັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ກຣາບທີ່ພຣະບາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 39

भक्त्यानुपतितं दृष्ट्वा चिरादादाय लोचनम् । को भवानित्युवाचेदं धर्मं धीमानपृच्छत

ເມື່ອເຫັນລາວລົງກາຍດ້ວຍພັກຕິ ຫຼັງຈາກເວລາຜ່ານໄປດົນ ພຣະມຸນີຜູ້ມີປັນຍາຈຶ່ງຍົກສາຍຕາຂຶ້ນ ແລະຖາມຕາມທຳມະວ່າ “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ?”

Verse 40

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दारकस्तत्समीपगः । आहायं धर्मराजस्ते दर्शनार्थं समागतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ເດັກຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຢູ່ໃກ້ກໍກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນທຳມະຣາຊາ; ທ່ານມາເພື່ອຂໍດາຣະຊະນະຂອງທ່ານ.”

Verse 41

तच्छ्रुत्वादारकेणोक्तं वचनं प्राह सादरः । एह्येहि वत्सवत्सेति किंचित्स्थानाच्चलन्मुनिः । तं तु स्नेहादुपाघ्राय आसने उपवेशयत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງເດັກນ້ອຍ ມຸນີໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ “ມາເດີ, ມາເດີ, ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ” ແລ້ວລຸກຈາກທີ່ນັ່ງເພີຍນ້ອຍ ດົມສີສະດ້ວຍຄວາມຮັກເພື່ອຕ້ອນຮັບ ແລະໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະ।

Verse 42

उपविष्टे सभायां तु पूजां कृत्वा यथाविधि । वन्यैर्धान्यैः फलैर्मूलै रसैश्चैव पृथग्विधैः

ເມື່ອລາວນັ່ງຢູ່ໃນສະພາແລ້ວ ກໍໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຖວາຍເຂົ້າທັນຍາພືດຈາກປ່າ ໝາກໄມ້ ຫົວແລະຮາກ ພ້ອມນ້ໍາຮສຫຼາກຊະນິດ।

Verse 43

पाण्डवा ब्राह्मणैः सार्द्धं यथायोग्यं प्रपूजिताः । मुहूर्तादथ विश्रम्य धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

ພວກປານດະວະພ້ອມກັບພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຢ່າງເໝາະສົມ। ຫຼັງຈາກພັກຜ່ອນຊົ່ວຄາວ ທໍາມະບຸດຣະ ຢຸທິສຖິຣ…

Verse 44

पृच्छति स्म मुनिश्रेष्ठं कौतूहलसमन्वितः । भगवन्सर्वलोकानां दीर्घायुस्त्वं मतो मम

ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ເຕັມໃຈ ລາວໄດ້ຖາມມຸນີຜູ້ປະເສີດວ່າ “ຂ້າແຕ່ພະພະຄະວານ, ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າ ທ່ານເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນຍາວເກີນກວ່າລົກາທັງປວງ.”

Verse 45

सप्तकल्पानशेषेण कथयस्व ममानघ । कल्पक्षयेऽपि लोकस्य स्थावरस्येतरस्य च

“ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າເລື່ອງກັນດາກັລປະເຈັດຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ວ່າເມື່ອກັລປະສິ້ນສຸດ ລົກາທັງຫຼາຍ ແລະສັດທັງປວງ ທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ຈະໄປສູ່ຊະຕາກຳແນວໃດ।”

Verse 46

न विनष्टोऽसि विप्रेन्द्र कथं वा केन हेतुना । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्रान्ताश्च या मुने

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ພິນາດໄປໄດ້ແນວໃດ—ເນື່ອງຈາກເຫດໃດ? ແລະ ໂອ ມຸນີ, ບັນດາແມ່ນ້ຳເລີ່ມແຕ່ຄົງຄາ ທີ່ໄຫຼໄປຮອດທະເລ ນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ?

Verse 47

तासां मध्ये स्थिताः काः स्वित्काश्चैव प्रलयं गताः । का नु पुण्यजला नित्यं कानु न क्षयमागता

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານັ້ນ ແມ່ນ້ຳໃດຍັງຄົງຢູ່ ແລະ ແມ່ນ້ຳໃດໄດ້ລະລາຍເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະ? ແມ່ນ້ຳໃດມີນ້ຳບຸນອັນບໍລິສຸດເປັນນິດ ແລະ ແມ່ນ້ຳໃດບໍ່ເຄີຍເສື່ອມສະລາຍ?

Verse 48

एतत्कथय मे तात प्रसन्नेनान्तरात्मना । श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण ऋषिभिः सह बान्धवैः

ໂອ ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນສະຫງົບແລະເມດຕາ. ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ພ້ອມກັບບັນດາລຶສີ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ອຍ

Verse 49

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञ धर्मपुत्र युधिष्ठिर । कथयामि यथा न्यायं यत्पृच्छसि ममानघ

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງທັມມະ. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍຕາມຂົງເຂດອັນຖືກຕ້ອງ ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ”

Verse 50

सर्वपापहरं पुण्यं पुराणं रुद्रभाषितम् । यः शृणोति नरो भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु

ປຸຣານະອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ພຣະຣຸທຣະໄດ້ກ່າວໄວ້ ຍ່ອມກຳຈັດບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ເຖິງຜົນບຸນອັນປະເສີດທີ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບ

Verse 51

अश्वमेध सहस्रेण वाजपेयशतेन च । तत्फलं समवाप्नोति राजन्नास्त्यत्र संशयः

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການບູຊາອັດສະວະເມທະ 1,000 ຄັ້ງ ແລະ ວາຊະເປຍ 100 ຄັ້ງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ

Verse 52

ब्रह्मघ्नश्च सुरापी च स्तेयी गोघ्नश्च यो नरः । मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रस्य वचनं यथा

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຂ້າພຣາຫມັນ ຜູ້ດື່ມສຸຣາ ຜູ້ລັກຂໂມຍ ຫຼືຜູ້ຂ້າງົວ—ກໍຍັງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະຣຸທຣະ

Verse 53

गङ्गा तु सरितां श्रेष्ठा तथा चैव सरस्वती । कावेरी देविका चैव सिन्धुः सालकुटी तथा

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ຄົງຄາແມ່ນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ສະຣັສວະຕີ, ຄາເວຣີ, ເທວິກາ, ສິນທຸ ແລະ ສາລະກຸຕີ ກໍເປັນສາຍນ້ຳສັກສິດ

Verse 54

सरयूः शतरुद्रा च मही चर्मिलया सह । गोदावरी तथा पुण्या तथैव यमुना नदी

ດັ່ງນັ້ນ ສະຣະຍູ, ສະຕະຣຸທຣາ, ແມ່ນ້ຳມະຫີພ້ອມຈະຣະມິລາ, ໂຄທາວະຣີອັນບໍລິສຸດ ແລະ ແມ່ນ້ຳຍະມຸນາ ກໍສັກສິດເຊັ່ນກັນ

Verse 55

पयोष्णी च शतद्रुश्च तथा धर्मनदी शुभा । एताश्चान्याश्च सरितः सर्वपापहराः स्मृताः

ພະໂຍສະນີ, ສະຕະດຣຸ ແລະ ທັມມະນະດີອັນເປັນມົງຄຸນ ກໍສັກສິດ. ແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ແມ່ນ້ຳອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 56

किं तु ते कारणं तात वक्ष्यामि नृपसत्तम । समुद्राः सरितः सर्वाः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

ແຕ່ຂ້າຈະບອກເຫດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ໂອ້ລູກເອີຍ ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ: ໃນທຸກໆກັລປ ມະຫາສະມຸດແລະແມ່ນ້ຳທັງປວງ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະ (ການລະລາຍ)

Verse 57

सप्तकल्पक्षये क्षीणे न मृता तेन नर्मदा । नर्मदैकैव राजेन्द्र परं तिष्ठेत्सरिद्वरा

ແມ່ນແຕ່ການພິນາດຂອງກັລປເຈັດຄັ້ງຈະສຳເລັດແລ້ວ ນະຣະມະດາກໍບໍ່ສູນສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຣາເຈນດຣາ ນະຣະມະດາພຽງສາຍດຽວດຳລົງຢູ່ຢ່າງສູງສຸດ—ເປັນແມ່ນ້ຳປະເສີດທີ່ສຸດ

Verse 58

तोयपूर्णा महाभाग मुनिसंघैरभिष्टुता । गंगाद्याः सरितश्चान्याः कल्पे कल्पे क्षयं गताः

ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກຫມູ່ມຸນີ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາແລະແມ່ນ້ຳອື່ນໆ ກໍຍັງສິ້ນສຸດລົງໃນທຸກໆກັລປ ຢູ່ປາຍກັລປ

Verse 59

एषा देवी पुरा दृष्टा तेन वक्ष्यामि तेऽनघ

ເທວີນີ້ເຄີຍຖືກເຫັນໃນການກ່ອນ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຂ້າຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງນາງໃຫ້ເຈົ້າຟັງ