Adhyaya 151

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । उत्तरे नर्मदाकूले तीर्थं परमशोभनम् । जयवाराहमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ທີ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ມີທີຣະຖະອັນງາມຍິ່ງ—ມະຫາດມະຍະຂອງ ‘ຊະຍະວະຣາຫະ’—ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 2

उद्धृता जगती येन सर्वदेवनमस्कृता । लोकानुग्रहबुद्ध्या च संस्थितो नर्मदातटे

ພຣະອົງຜູ້ຍົກແຜ່ນດິນຂຶ້ນ—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມ—ດ້ວຍພຣະເມດຕາເພື່ອອະນຸເຄາະໂລກ ຈຶ່ງປະທັບຢູ່ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षते मधुसूदनम् । मुच्यते सर्वपापेभ्यो दशजन्मानुकीर्तनात्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ເບິ່ງພຣະມະທຸສູດນະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ທັງບາບທີ່ສະສົມແລະນັບຕໍ່ມາສິບຊາດ

Verse 4

मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः । रामो रामश्च कृष्णश्च बुद्धः कल्किश्च ते दश

ມັດສະຍະ, ກູຣມະ ແລະ ວະຣາຫະ; ຕໍ່ມາ ນະຣະສິງຫະ ແລະ ວາມະນະ; ຣາມະ ແລະ (ປະຣະຊຸ-)ຣາມະ, ກຣິດສະນະ, ພຸດທະ ແລະ ກັລກິ—ນີ້ແມ່ນອະວະຕາຣະສິບ

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । मत्स्येन किं कृतं तात कूर्मेण मुनिसत्तम । वराहेण च किं कर्म नरसिंहेन किं कृतम्

ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ທ່ານຜູ້ເປັນດັ່ງບິດາ, ໂອ້ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງໄດ້ກະທຳອັນໃດໃນປາງມັດສະຍະ? ໃນປາງກູຣມະເປັນຢ່າງໃດ? ໃນປາງວະຣາຫະໄດ້ກະທຳກິດໃດ ແລະ ໃນປາງນະຣະສິງຫະໄດ້ເຮັດອັນໃດ?

Verse 6

वामनेन च रामेण राघवेण च किं कृतम् । बुद्धरूपेण किं वापि कल्किना किं कृतं वद

ແລ້ວໃນປາງວາມະນະ ແລະ ໃນປາງຣາມະ—ຣາຆະວະ ພຣະອົງໄດ້ກະທຳອັນໃດ? ໃນຮູບພຸດທະກໍໄດ້ເຮັດອັນໃດ ແລະ ກັລກິໄດ້ກະທຳອັນໃດ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງ

Verse 7

एवमुक्तस्तु विप्रेन्द्रो धर्मपुत्रेण धीमता । उवाच मधुरां वाणीं तदा धर्मसुतं प्रति

ເມື່ອບຸດແຫ່ງທຳຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດກໍໄດ້ເວົ້າວາຈາອັນຫວານຊື່ນ ເພື່ອຕອບແກ່ບຸດແຫ່ງທຳໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 8

श्रीमार्कण्डेय उवाच । मीनो भूत्वा पुरा कल्पे प्रीत्यर्थं ब्रह्मणो विभुः । समर्पयत्समुद्धृत्य वन्दान्मग्नान्महार्णवे

ພຣະສີມາຣກັນເດຍໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນກັລປະເກົ່າກ່ອນ ພຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ອະວະຕານເປັນມັດສະຍະ (ປາ) ເພື່ອໃຫ້ພຣະພຣະຫມາພໍໃຈ ແລະໄດ້ກູ້ພຣະເວດທີ່ຈົມໃນມະຫາສະມຸດ ນຳມາຖວາຍຄືນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 9

अमृतोत्पादने राजन्कूर्मो भूत्वा जगद्गुरुः । मन्दरं धारयामास तथा देवीं वसुंधराम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຍາມກວນສະມຸດເພື່ອໃຫ້ເກີດອະມຣິຕະ ພຣະຄູໂລກໄດ້ອະວະຕານເປັນກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ຮອງຮັບພູມັນດະຣາ ແລະຍັງຄ້ຳຈຸນເທວີວະສຸນທະຣາ—ແມ່ພື້ນດິນດ້ວຍ.

Verse 10

उज्जहार धरां मग्नां पातालतलवासिनीम् । वाराहं रूपमास्थाय देवदेवो जनार्दनः

ພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະທັງປວງ ໄດ້ອະວະຕານເປັນວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ແລ້ວຍົກແຜ່ນດິນທີ່ຈົມລົງ ຢູ່ໃນປາຕາລາ ຂຶ້ນມາ.

Verse 11

नरस्यार्द्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्द्धतनुं तथा । हिरण्यकशिपोर्वक्षो विददार नखाङ्कुशैः

ພຣະອົງໄດ້ເຮັດພຣະວະກາຍເຄິ່ງໜຶ່ງເປັນມະນຸດ ແລະເຄິ່ງໜຶ່ງເປັນສິງ ແລ້ວໃຊ້ເລັບດຸດຕະຂໍ ຂີດຂາດອົກຂອງຫິຣັນຍະກະຊິປຸ.

Verse 12

जटी वामनरूपेण स्तूयमानो द्विजोत्तमैः । तद्दिव्यं रूपमास्थाय क्रमित्वा मेदिनीं क्रमैः

ພຣະອົງຊົງມີຜົມຊະຕາ ປາກົດເປັນວາມະນະ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ; ແລ້ວພຣະອົງຮັບຮູບທິບນັ້ນ ແລະກ້າວຍ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້າມແຜ່ນດິນເປັນລຳດັບ.

Verse 13

कृतवांश्च बलिं पश्चात्पातालतलवासिनम् । स्थापयित्वा सुरान् सर्वान् गतो विष्णुः स्वकं पुरम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ພະລິເປັນຜູ້ຢູ່ໃນແດນປາຕາລ; ແລະເມື່ອສະຖາປະນາເທວະທັງປວງໃຫ້ໝັ້ນຄົງແລ້ວ ພຣະວິສນຸກໍໄດ້ກັບສູ່ພຣະທາມຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 14

जमदग्निसुतो रामो भूत्वा शस्त्रभृतां वरः । क्षत्रियान् पृथिवीपालानवधीद्धैहयादिकान्

ພຣະຣາມ ພຣະບຸດຂອງຊະມະດັກນິ ເມື່ອເປັນຜູ້ຖືອາວຸດອັນຍອດຢ່າງແທ້ ກໍໄດ້ປະຫານກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ເຊັ່ນພວກໄຫຫະຍະເປັນຕົ້ນ।

Verse 15

कश्यपाय महीं दत्त्वा सपर्वतवनाकराम् । तपस्तपति देवेशो महेन्द्रेऽद्यापि भारत

ເມື່ອຖວາຍແຜ່ນດິນພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະແຫຼ່ງແຮ່ໃຫ້ແກ່ກັດຊະຍະປະແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຍັງບຳເນັດຕະປະຢູ່ເທິງພູມະເຫນທຣາຈົນທຸກມື້ນີ້ ໂອ ພາຣະຕະ।

Verse 16

ततो दाशरथी रामो रावणं देवकण्टकम् । सगणं समरे हत्वा राज्यं दत्त्वा विभीषणे

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາມ ພຣະບຸດແຫ່ງທະສະຣະຖະ ໄດ້ປະຫານຣາວະນະ ຜູ້ເປັນໜາມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ພົນໃນສົງຄາມ ແລ້ວປະທານຣາຊະອານາຈັກໃຫ້ແກ່ວິພີສະນະ।

Verse 17

पालयित्वा नयाद्भूमिं मखैः संतर्प्य देवताः । स्वर्गं गतो महातेजा रामो राजीवलोचनः

ເມື່ອປົກຄອງແຜ່ນດິນດ້ວຍນະໂຍບາຍອັນຖືກທຳມະ ແລະເຮັດໃຫ້ເທວະທັງປວງອິ່ມໃຈດ້ວຍພິທີຍັດຍະແລ້ວ ພຣະຣາມຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ກໍເສດຈໄປສູ່ສະຫວັນ।

Verse 18

वसुदेवगृहे भूयः संकर्षणसहायवान् । अवतीर्णो जगन्नाथो वासुदेवो युधिष्ठिर

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເຮືອນຂອງວະສຸເທວະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ວາສຸເທວະ—ໄດ້ອະວະຕານລົງ ໂດຍມີສັງກະຣະຊະນະເປັນຜູ້ເກື້ອໜູນ ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ।

Verse 19

सोऽवधीत्तव सामर्थ्याद्वधार्थं दुष्टभूभृताम् । चाणूरकंसकेशीनां जरासंधस्य भारत

ໂອ ພາຣະຕະ ໂດຍອານຸພາບຂອງທ່ານ ພຣະອົງໄດ້ປະຫານ ເພື່ອໃຫ້ກະສັດອະທຳພິນາດ ຄື ຈານູຣະ ກັງສະ ເກຊິນ ແລະ ຈະຣາສັນທະ।

Verse 20

तेन त्वं सुसहायेन हत्वा शत्रून्नरेश्वर । भोक्ष्यसे पृथिवीं सर्वां भ्रातृभिः सह संभृताम्

ດ້ວຍການເກື້ອໜູນອັນແຂງແກ່ຂອງພຣະອົງ ໂອ ນເຣສະວະຣະ ທ່ານຈະປະຫານສັດຕູທັງຫຼາຍ ແລ້ວຈຶ່ງເສວຍສຸກເຫນືອແຜ່ນດິນທັງປວງ ອັນຖືກຄ້ຳຈຸນຢ່າງດີ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ।

Verse 21

तथा बुद्धत्वमपरं नवमं प्राप्स्यतेऽच्युतः । शान्तिमान्देवदेवेशो मधुहन्ता मधुप्रियः

ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ອະຈຸຕະຈະບັນລຸສະພາວະອື່ນອີກ—ຄື ພຸດທະພາວະ ເປັນປາງທີ່ເກົ້າ; ສະງົບສັນຕິ ເປັນເທວະເທວະເອສະ ເປັນຜູ້ສັງຫານມະທຸ ແລະເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງມະທຸ (ຄວາມຫວານ/ນ້ຳອະມິດ)។

Verse 22

तेन बुद्धस्वरूपेण देवेन परमेष्ठिना । भविष्यति जगत्सर्वं मोहितं सचराचरम्

ໂດຍເທວະນັ້ນ ຜູ້ເປັນປະເມດຖິນ ເມື່ອຮັບຮູບເປັນພຸດທະ ໂລກທັງປວງຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງມົວ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ।

Verse 23

न श्रोष्यन्ति पितुः पुत्रास्तदाप्रभृति भारत । न गुरोर्बान्धवाः शिष्या भविष्यत्यधरोत्तरम्

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ພາຣະຕະ ລູກຊາຍຈະບໍ່ຟັງພໍ່; ສິດ ແລະ ຍາດພີ່ນ້ອງກໍບໍ່ນົບນ້ອມຕາມຄູບາອາຈານ—ສິ່ງຕ່ຳຈະຂຶ້ນເທິງສິ່ງສູງ।

Verse 24

जितो धर्मो ह्यधर्मेण चासत्येन ऋतं जितम् । जिताश्चौरैश्च राजानः स्त्रीभिश्च पुरुषा जिताः

ທຳມະຈະຖືກອະທຳມະຊະນະ ແລະ ຣິຕະ—ລະບຽບແຫ່ງຄວາມຈິງ—ຈະຖືກຄວາມເທັດຊະນະ; ກະສັດຈະຖືກໂຈນຊະນະ ແລະ ບຸລຸດຈະຖືກສະຕຣີຄອບງຳ।

Verse 25

सीदन्ति चाग्निहोत्राणि गुरौ पूजा प्रणश्यति । सीदन्ति मानवा धर्माः कलौ प्राप्ते युधिष्ठिर

ພິທີອັກນິໂຫຕຣະຈະເສື່ອມຖອຍ ການບູຊາຄູບາອາຈານຈະສູນຫາຍ; ແລະເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ໂອ ຢຸທິສຖິຣ ຂົງເຂດທຳມະຂອງມະນຸດຈະຫວ່າງໄຫວ।

Verse 26

द्वादशे दशमे वर्षे नारी गर्भवती भवेत् । कन्यास्तत्र प्रसूयन्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः

ໃນປີທີ່ສິບສອງ—ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງປີທີ່ສິບ—ເດັກຍິງຈະຕັ້ງຄັນ; ທີ່ນັ້ນເດັກຍິງຈະຄອດລູກ—ນີ້ແມ່ນຄໍາຂອງພຣາຫມັນ ຫຣິປິງກະລະ।

Verse 27

भविष्यति ततः कल्किर्दशमे जन्मनि प्रभुः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າ ກັລກິ ຈະອຸບັດຂຶ້ນ—ໃນການເກີດ (ອະວະຕາຣ) ຄັ້ງທີ່ສິບ।

Verse 28

एतत्ते कथितं राजन्देवस्य परमेष्ठिनः । कारणं दश जन्मनां सर्वपापक्षयंकरम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວເຖິງເຫດແລະປະຫວັດການອະວະຕານ 10 ປະການຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປຣະເມດຖິນ) ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.