Adhyaya 150

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज कुसुमेश्वरमुत्तमम् । दक्षिणे नर्मदाकूले उपपातकनाशनम्

ພຣະມາຣກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າແດ່ ມະຫາຣາດ, ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງໄປຍັງ ກຸສຸເມສວຣະ ຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ຜູ້ທຳລາຍບາບກຳທັງປວງ.

Verse 2

कामेन स्थापितो देवः कुसुमेश्वरसंज्ञितः । ख्यातः सर्वेषु लोकेषु देवदेवः सनातनः

ເທບພະເຈົ້າອົງນີ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໂດຍ ກາມະເທບ, ມີຊື່ວ່າ ກຸສຸເມສວຣະ. ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນທຸກໂລກ, ພຣະອົງຄືເທບແຫ່ງເທບຜູ້ເປັນນິລັນດອນ.

Verse 3

कामो मनोभवो विश्वः कुसुमायुधचापभृत् । स कामान् ददाति सर्वान् पूजितो मीनकेतनः

ກາມະເທບ ຜູ້ເກີດຈາກຈິດໃຈ, ຜູ້ແຜ່ໄປທົ່ວ, ຜູ້ຖືອາວຸດດອກໄມ້ ແລະ ທະນູ, ເມື່ອຖືກບູຊາໃນນາມ ມິນະເກຕະນະ, ຍ່ອມປະທານທຸກສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 4

तेन निर्दग्धकायेन चाराध्य परमेश्वरम् । अनङ्गेन तथा प्राप्तमङ्गित्वं नर्मदातटे

ຕໍ່ມາ, ເຖິງແມ່ນວ່າຮ່າງກາຍຂອງລາວຈະຖືກເຜົາໄຫມ້, ອະນັງຄະ ໄດ້ບູຊາ ພຣະປະຣະເມສວຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້, ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງກາຍກັບຄືນມາ.

Verse 5

युधिष्ठिर उवाच । अङ्गिभृतस्य नाशत्वमनङ्गस्य तु मे वद । न श्रुतं न च मे दृष्टं भूतपूर्वं कदाचन

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ ຜູ້ທີ່ມີກາຍນັ້ນພິນາດໄດ້ແນວໃດ ແລະ ອະນັງກະ (ຜູ້ໄຮ້ກາຍ) ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ.

Verse 6

एतत्सर्वं यथा वृत्तमाचक्ष्व द्विजसत्तम । श्रोतुमिच्छामि विप्रेन्द्र भीमार्जुनयमैः सह

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່າ ທຸກຢ່າງນີ້ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງພ້ອມກັບ ພີມະ, ອາຣຊຸນ ແລະ ພີ່ນ້ອງຝາແຝດທັງສອງ.

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आदौ कृतयुगे तात देवदेवो महेश्वरः । तपश्चचार विपुलं गङ्गासागरसंस्थितः

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ໃນຕົ້ນກຣິຕະຍຸກ ມະເຫສະວະຣະ—ເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ—ປະພຶດຕະບະອັນໃຫຍ່ ໂດຍປະທັບຢູ່ ຄົງຄາ-ສາຄະຣະ.

Verse 8

तेन सम्पादिता लोकास्तपसा ससुरासुराः । जग्मुस्ते शरणं सर्वे देवदेवं शचीपतिम्

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະບະຂອງພຣະອົງ ໂລກທັງຫມົດ—ພ້ອມທັງເທວະແລະອະສຸຣະ—ຖືກເຮັດໃຫ້ປັ່ນປ່ວນ. ດັ່ງນັ້ນທຸກຜູ້ຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອິນທຣະ ຈອມແຫ່ງເທວະ ແລະສາມີຂອງສະຈີ.

Verse 9

व्यापकः सर्वभूतानां देवदेवो महेश्वरः । संतापयति लोकांस्त्रींस्तन्निवारय गोपते

ມະເຫສະວະຣະ ເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນສັດທັງປວງ ກຳລັງແຜດເຜົາໄຕໂລກ. ໂອ ອິນທຣະ ຈອມແຫ່ງເທວະ ຂໍໃຫ້ທ່ານຫ້າມປາມມັນເຖີດ!

Verse 10

श्रुत्वा तद्वचनं तेषां देवानां बलवृत्रहा । चिन्तयामास मनसा तपोविघ्नायचादिशत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອິນທຣາ ຜູ້ປະຫານວຶຕຣະອັນມີພະລັງ ກໍ່ຄິດໃນໃຈ ແລ້ວອອກຄໍາສັ່ງໃຫ້ຂັດຂວາງຕະປະນັ້ນ।

Verse 11

अप्सरां मेनकां रम्भां घृताचीं च तिलोत्तमाम् । वसन्तं कोकिलं कामं दक्षिणानिलमुत्तमम्

ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນນາງອັບສະຣາ ເມນະກາ ຣັມພາ ຄຣິຕາຈີ ແລະ ຕິໂລຕຕະມາ; ພ້ອມທັງລະດູວະສັນ ນົກໂກກິລ ກາມະເທວ ແລະລົມໃຕ້ອັນປະເສີດ।

Verse 12

गत्वा तत्र महादेवं तपश्चरणतत्परम् । क्षोभयध्वं यथान्यायं गङ्गासागरवासिनम्

“ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ເຂົ້າເຝົ້າພຣະມະຫາເທວ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບໍາເພັນຕະປະ; ແລ້ວດ້ວຍອຸບາຍອັນສົມຄວນ ຈົ່ງກະທົບໃຫ້ພຣະຜູ້ສະຖິດຢູ່ກັງກາ-ສາຄຣ ນັ້ນຫວັ່ນໄຫວແລະຖືກລົບກວນ.”

Verse 13

एवमुक्तास्तु ते सर्वे देवराजेन भारत । देवाप्सरःसमोपेता जग्मुस्ते हरसन्निधौ

ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອຖືກເທວະຣາຊາກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍຝູງນາງອັບສະຣາແຫ່ງສະຫວັນ ກໍ່ໄປສູ່ພຣະສຳນັກຂອງຫຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 14

वसन्तमासे कुसुमाकराकुले मयूरदात्यूहसुकोकिलाकुले । प्रनृत्य देवाप्सरगीतसंकुले प्रवाति वाते यमनैरृताकुले

ໃນເດືອນວະສັນ ເມື່ອປ່າສວນແນ່ນດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະຄັບຄັ່ງດ້ວຍນົກຢູງ ນົກນ້ຳ ນົກແກ້ວ ແລະນົກໂກກິລ; ເມື່ອກ້ອງກັງວານດ້ວຍເພງແລະລຳຟ້ອນຂອງນາງອັບສະຣາ—ໃນຄາວນັ້ນ ລົມກໍ່ພັດມາ ອວົນດ້ວຍອິດທິພົນແຫ່ງຍະມະ ແລະ ໄນຣິຕະ ຄືຄວາມຕາຍແລະຄວາມຫວາດຫວັນ।

Verse 15

तेन संमूर्छिताः सर्वे संसर्गाच्च खगोत्तमाः । मधुमाधवगन्धेन सकिन्नरमहोरगाः

ໂດຍອຳນາດເສນ່ຫານັ້ນ ທຸກຜູ້ທຸກສັດກໍມືດສະຫຼົບ; ແລະດ້ວຍການສຳພັດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ນົກຜູ້ປະເສີດ—ພ້ອມຄິນນະຣາ ແລະນາກໃຫຍ່—ກໍເມົາມົນດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງ ມະທຸ ແລະ ມາທະວະ ອັນຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງໃນລະດູບ່ອນ.

Verse 16

यावदालोकते तावत्तद्वनं व्याकुलीकृतम् । वीक्षते मदनाविष्टं दशावस्थागतं जनम्

ເທົ່າທີ່ສາຍຕາຈະເຫັນ ປ່ານັ້ນກໍຖືກກະທົບໃຫ້ວຸ້ນວາຍ; ແລະເຫັນຜູ້ຄົນຖືກ ກາມະ (ຄວາມໃຄ່) ຄອບງຳ ຕົກຢູ່ໃນສະພາບແລະຂັ້ນຕອນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 17

देवदेवोऽपि देवानामवस्थात्रितयं गतः । सात्त्विकीं राजसीं राजंस्तामसीं तां शृणुष्व मे

ແມ່ນແຕ່ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກໍເຂົ້າສູ່ສະພາບສາມປະການ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ: ສັດຕະວິກະ, ຣາຊະສິກະ, ແລະ ຕາມະສິກະ.

Verse 18

एकं योगसमाधिना मुकुलितं चक्षुर्द्वितीयं पुनः पार्वत्या जघनस्थलस्तनतटे शृङ्गारभारालसम् । अन्यद्दूरनिरस्तचापमदनक्रोधानलोद्दीपितं शम्भोर्भिन्नरसं समाधिसमये नेत्रत्रयं पातु वः

ຂໍໃຫ້ນັດຕາທັງສາມຂອງພຣະສັມພູ ຈົ່ງປົກປ້ອງທ່ານ: ນັດຕາໜຶ່ງປິດຢູ່ໃນໂຍກະ-ສະມາທິ; ນັດຕາທີສອງກໍອ່ອນລ້າດ້ວຍນ້ຳໜັກແຫ່ງສິ່ງຮັກ ເມື່ອພັກພິງຢູ່ທີ່ສະໂພກແລະອົກຂອງພຣະປາຣະວະຕີ; ແລະນັດຕາອື່ນ—ລຸກໂພງເປັນໄຟແຫ່ງຄວາມໂກດຕໍ່ມະທະນະ ຜູ້ທີ່ຄັນທະນູຖືກຂັບໄລ່ໄປໄກ—ສະແດງ຤ິດອັນແຕກຕ່າງໃນຂະນະສະມາທິ ຂໍຈົ່ງຄຸ້ມຄອງທ່ານ

Verse 19

एवं दृष्टः स देवेन सशरः सशरासनः । भस्मीभूतो गतः कामो विनाशः सर्वदेहिनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກພຣະເທວະເຈົ້າທອດພຣະເນດ ກາມະ—ພ້ອມທັງລູກສອນແລະຄັນທະນູ—ກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າແລ້ວຈາກໄປ; ແລະກາຍເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມພິນາດຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ ເພາະຄວາມໃຄ່ນຳພາຄວາມພັງທະລາຍ.

Verse 20

कामं दृष्ट्वा क्षयं यातं तत्र देवाप्सरोगणाः । भीता यथागतं सर्वे जग्मुश्चैव दिशो दश

ເມື່ອເຫັນກາມເທວະຖືກທຳລາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຝູງເທວະແລະອັບສະຣາທັງຫຼາຍກໍຫວາດກົວ; ແລ້ວຕ່າງຈາກໄປດັ່ງທີ່ມາ ກະຈາຍໄປສູ່ທິດທັງສິບ.

Verse 21

कामेन रहिता लोकाः ससुरासुरमानवाः । ब्रह्माणं शरणं जग्मुर्देवा इन्द्रपुरोगमाः

ເມື່ອກາມຫາຍໄປ ໂລກທັງຫຼາຍ—ທັງເທວະ ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ—ກໍຂາດພະລັງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ; ເທວະທີ່ມີພຣະອິນທຣານຳໜ້າ ຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 22

सीदमानं जगद्दृष्ट्वा तमूचुः परमेष्ठिनम् । जानासि त्वं जगच्छेषं प्रभो मैथुनसम्भवात्

ເມື່ອເຫັນໂລກກຳລັງຊຸດໂຊມດັ່ງຈະຈົມລົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ວ່າ: “ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊາບວ່າການກໍ່ກຳເນີດເກີດຈາກການຮ່ວມຄູ່ຂອງສາມີພັນລະຍາ; ດັ່ງນັ້ນສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງໂລກນີ້ພຣະອົງກໍຊາບ.”

Verse 23

प्रजाः सर्वा विशुष्यन्ति कामेन रहिता विभो

ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ມີອານຸພາບ, ສັດທັງປວງກຳລັງເຫື່ອຍແຫ້ງແລະຊຸດໂຊມ ເນື່ອງຈາກຂາດກາມ.

Verse 24

एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां देवानां प्रपितामहः । जगाम सहितस्तत्र यत्र देवो महेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະປຣາປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງໄປພ້ອມກັບພວກເຂົາ ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ພຣະມະເຫສວະຣະປະທັບຢູ່.

Verse 25

अतोषयज्जगन्नाथं सर्वभूतमहेश्वरम् । स्तुतिभिस्तण्डकैः स्तोत्रैर्वेदवेदाङ्गसम्भवैः

ລາວໄດ້ບູຊາໃຫ້ພຣະຈະກັນນາຖ ພຣະມະເຫສວະ—ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍຄໍາສັນລະເສີນ ບົດທັນດະກະມີຈັງຫວະ ແລະສະໂຕຕຣະທີ່ອີງຈາກພຣະເວດ ແລະເວດາງຄະ।

Verse 26

ततस्तुष्टो महादेवो देवानां परमेश्वरः । उवाच मधुरां वाणीं देवान्ब्रह्मपुरोगमान्

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ເປັນປະເມສວອນແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ກໍໄດ້ກ່າວວາຈາອັນຫວານຊື່ນແກ່ເທວະທີ່ມີພຣະພຣົມເປັນຫົວໜ້າ।

Verse 27

किं कार्यं कश्च सन्तापः किं वागमनकारणम् । देवतानामृषीणां च कथ्यतां मम माचिरम्

“ມີການງານອັນໃດ ແລະຄວາມທຸກຮ້ອນນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ດ້ວຍເຫດໃດຈຶ່ງມາ? ຂໍໃຫ້ບອກເຮົາໃນທັນທີ ທັງເທວະແລະລຶສີ ຢ່າຊັກຊ້າ।”

Verse 28

देवा ऊचुः । कामनाशाज्जगन्नाशो भवितायं चराचरे । त्रैलोक्यं त्वं पुनः शम्भो उत्पादयितुमर्हसि

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກາມຖືກທໍາລາຍ ໂລກທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຈະພິນາດ. ໂອ ພຣະສັມພຸ ພຣະອົງຄວນບັນດານໃຫ້ໄຕໂລກເກີດຂຶ້ນໃໝ່.”

Verse 29

एतच्छ्रुत्वा वचस्तेषां विमृश्य परमेश्वरः । चिन्तयामास कामस्य विग्रहं भुवि दुर्लभम्

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາເຈົ້າ ພຣະປະຣະເມສວອນໄດ້ໄຕ່ຕອງ ແລະເລີ່ມຄິດເຖິງວິກຣະຫະຂອງກາມ—ຮູບປະກົດອັນຫາຍາກໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 30

आजगाम ततः शीघ्रमनङ्गो ह्यङ्गतां गतः । प्राणदः सर्वभूतानां पश्यतां नृपसत्तम

ແລ້ວອະນັງຄະ (ກາມເທວ) ກໍມາຮອດຢ່າງໄວວາ ແທ້ຈິງໄດ້ກັບຄືນຮູບກາຍອີກຄັ້ງ—ຜູ້ປະທານລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດແກ່ສັດທັງປວງ—ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນຈ້ອງມອງ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ।

Verse 31

ततः शङ्खनिनादेन भेरीणां निःस्वनेन च । अभ्यनन्दंस्ततो देवं सुरासुरमहोरगाः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍສຽງສັງຂ໌ກັງວານ ແລະສຽງກອງເບຣີດັງສະໜັ່ນ ພຣະເທວະນັ້ນຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະ, ອະສຸຣ ແລະມະໂຫຣກ (ນາກໃຫຍ່) ທັງຫຼາຍພ້ອມກັນ।

Verse 32

नमस्ते देवदेवेश कृतार्थाः सुरसत्तमाः । विसर्जिताः पुनर्जग्मुर्यथागतमरिन्दम

“ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ!”—ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ບັນລຸຈຸດປະສົງແລ້ວ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ກັບ ແລະກໍກັບໄປຕາມທາງເດີມດັ່ງທີ່ມາ, ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ।

Verse 33

गतेषु सर्वदेवेषु कामदेवोऽपि भारत । तपश्चचार विपुलं नर्मदातटमाश्रितः

ເມື່ອເທວະທັງປວງໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ກາມເທວະກໍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພາຣະຕະ, ໄດ້ບຳເນີນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໂດຍອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາເປັນທີ່ພຶ່ງ।

Verse 34

तपोजपकृशीभूतो दिव्यं वर्षशतं किल । महाभूतैर्विघ्नकरैः पीड्यमानः समन्ततः

ດ້ວຍຕະປະແລະການຈະປະມັນຕຣາ ພຣະອົງຊູບຜອມລົງ, ແທ້ຈິງຕະຫຼອດໜຶ່ງຮ້ອຍປີທິບ; ແລະຖືກມະຫາພູດຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກ ລົບກວນບີບຄັ້ນຈາກທຸກດ້ານ।

Verse 35

आत्मविघ्नविनाशार्थं संस्मृतः कुण्डलेश्वरः । चकार रक्षां सर्वत्र शरपाते नृपोत्तम

ເພື່ອທຳລາຍອຸປະສັກທີ່ຄຸກຄາມຕົນ ພະອົງໄດ້ລະລຶກນາມ ແລະ ອັນເຊີນກຸນຑເລສະວະຣະ; ທ່າມກາງຝົນລູກສອນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ກຸນຑເລສະວະຣະໄດ້ບັນດານການຄຸ້ມຄອງໄວ້ທົ່ວທິດ.

Verse 36

ततस्तुष्टो महादेवो दृढभक्त्या वरप्रदः । वरेण छन्दयामास कामं कामविनाशनः

ຕໍ່ມາ ມະຫາເທວະຜູ້ປະທານພອນ ຊົມຊື່ນດ້ວຍພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງ ແລະ ພ້ອມຈະປະທານພອນ. ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍກາມະ ໄດ້ເຊີນກາມະໃຫ້ເລືອກພອນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 37

ज्ञात्वा तुष्टं महादेवमुवाच झषकेतनः । प्रणतः प्राञ्जलिर्भूत्वा देवदेवं त्रिलोचनम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າມະຫາເທວະຊົມຊື່ນແລ້ວ ຊະສະເກຕະນ (ກາມະເທວະ) ຈຶ່ງກ່າວ. ກ້ມກາບ ແລະ ປະນົມມື ທູນຕໍ່ເທວະເທວະ ພຣະຜູ້ມີສາມນັຍນາ.

Verse 38

यदि तुष्टोऽसि देवेश यदि देयो वरो मम । अत्र तीर्थे जगन्नाथ सदा संनिहितो भव

“ຖ້າພຣະອົງຊົມຊື່ນ ໂອ ຈອມເທວະ; ຖ້າພອນຈະປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ໂອ ຈະກັນນາຖ ສະຖິດຢູ່ໃນຕີຣະຖະນີ້ຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 39

तथेति चोक्त्वा वचनं देवदेवो महेश्वरः । जगामाकाशमाविश्य स्तूयमानोऽप्सरोगणैः

ເມື່ອຕຣັດວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວ ເທວະເທວະ ມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຟ້າອາກາດ ແລະ ຈາກໄປ ໂດຍມີຝູງອັບສະຣາສັນລະເສີນສະຕູຕິ.

Verse 40

गते चादर्शनं देवे कामदेवो जगद्गुरुम् । स्थापयामास राजेन्द्र कुसुमेश्वरसंज्ञितम्

ເມື່ອເທວະນັ້ນຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ໂອ ພະຣາຊາເອກ, ກາມເທວະໄດ້ສະຖາປະນາ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນຄູໂລກ ໃນທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍນາມ “ກຸສຸເມສະວະຣະ”។

Verse 41

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युपवासपरायणः । चैत्रमासे चतुर्दश्यां मदनस्य दिनेऽथवा

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະຕັ້ງໃຈໃນອຸປະວາສ—ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນໄຈຕຣະ ຫຼືໃນວັນອັນສັກສິດແດ່ມະດະນະ (ກາມະ)—

Verse 42

प्रभाते विमले प्राप्ते स्नात्वा पूज्य दिवाकरम् । तिलमिश्रेण तोयेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ເມື່ອຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດແຈ້ງໃສມາຮອດ ພຶງອາບນ້ຳແລ້ວບູຊາພຣະສຸຣິຍະ; ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ນ້ຳປົນງາ ຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣຶເທວະ (ບັນພະບຸຣຸດ)

Verse 43

कृत्वा स्नानं विधानेन पूजयित्वा च तं नृप । पिण्डनिर्वपणं कुर्यात्तस्य पुण्यफलं शृणु

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີວິໄນ ແລະບູຊາພຣະອົງແລ້ວ ພຶງກະທຳການຖວາຍປິນຑະ; ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນຂອງກິດນັ້ນ

Verse 44

सत्त्रयाजिफलं यच्च लभते द्वादशाब्दिकम् । पिण्डदानात्फलं तच्च लभते नात्र संशयः

ຜົນບຸນໃດທີ່ຜູ້ປະກອບສັດຕຣະຍັດຍະໄດ້ຮັບຕະຫຼອດສິບສອງປີ ຜົນບຸນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຈາກການຖວາຍປິນຑະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ

Verse 45

अङ्कुल्लमूले यः पिण्डं पित्ःनुद्दिश्य दापयेत् । तस्य ते द्वादशाब्दानि तृप्तिं यान्ति पितामहाः

ຜູ້ໃດທີ່ຢູ່ໂຄນຕົ້ນອັງກຸລລາ ຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ອຸທິດແດ່ປິຕຣ (Pitṛ) ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດສິບສອງປີ.

Verse 46

कृमिकीटपतङ्गा ये तत्र तीर्थे युधिष्ठिर । प्राप्नुवन्ति मृताः स्वर्गं किं पुनर्ये नरा मृताः

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ! ແມ່ນແຕ່ໜອນ ແມງ ແລະຜີເສື້ອກາງຄືນທີ່ຕາຍຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນຍັງໄດ້ສະຫວັນ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນມະນຸດທີ່ຕາຍຢູ່ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນຫຼາຍພຽງໃດ!

Verse 47

संन्यासं कुरुते योऽत्र जितक्रोधो जितेन्द्रियः । कुसुमेशे नरो भक्त्या स गच्छेच्छिवमन्दिरम्

ຜູ້ໃດຢູ່ກຸສຸເມສະນີ້ ຮັບສັນນຍາສະ (saṃnyāsa) ຊະນະໂທສະ ແລະສຳລວມອິນທຣີ ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິຈະໄປສູ່ພຣະທີ່ສະຖິດຂອງພຣະສິວະ

Verse 48

तत्र दिव्याप्सरोभिश्च देवगन्धर्वगायनैः । क्रीडते सेव्यमानस्तु कल्पकोटिशतं नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ທີ່ນັ້ນເຂົາຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ໂດຍອັບສະຣາທິບ ແລະນັກຂັບຮ້ອງຄັນທະຣະວະເທວ; ໄດ້ຮັບກຽດແລ້ວ ຈຶ່ງສະໜຸກສະບາຍຕະຫຼອດຮ້ອຍໂກຕິກັລປະ

Verse 49

पूर्णे चैव ततः काल इह मानुष्यतां गतः । जायते राजराजेन्द्रैः पूज्यमानो नृपो महान्

ເມື່ອເວລານັ້ນຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເຂົາກັບມາເກີດເປັນມະນຸດໃນໂລກນີ້ ເກີດເປັນພຣະຣາຊາຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ແມ່ນແຕ່ຣາຊາທິຣາຊກໍຍັງນົບນ້ອມບູຊາ

Verse 50

सुरूपः सुभगो वाग्मी विक्रान्तो मतिमाञ्छुचिः । जीवेद्वर्षशतं साग्रं सर्वव्याधिविवर्जितः

ຜູ້ມີຮູບງາມ ມີສິຣິມົງຄຸນ ວາຈາໄພເຣາະ ກ້າຫານ ສະຫຼາດ ແລະ ບໍລິສຸດ—ຍ່ອມມີອາຍຸຄົບຮ້ອຍປີ ແລະ ເກີນກວ່ານັ້ນ ປອດຈາກໂຣກໄພທັງປວງ।

Verse 51

एतत्पुण्यं पापहरं तीर्थकोटिशताधिकम् । कुसुमेशेति विख्यातं सर्वदेवनमस्कृतम्

ບຸນນີ້ເປັນຜູ້ລ້າງບາບ ຍິ່ງໃຫຍ່ເກີນກວ່າທີຣະຖະນັບຮ້ອຍໂກຕິ; ເລື່ອງລືວ່າ ‘ກຸສຸເມສະ’ ແລະ ເປັນທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມນະມັດສະການ।

Verse 150

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ (ໝາຍຫົວຂໍ້ບົດ)