लिङ्ग-बेर-प्रतिष्ठाविधिः / The Procedure for Installing the Liṅga and the Bera (Icon)

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । लिंगस्यापि च बेरस्य शिवेन विहितं यथा

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຟັງວິທີປະດິດຖານອັນສູງສຸດ—ທີ່ພຣະສິວະໄດ້ບັນຍັດໄວ້ ສຳລັບທັງລິງຄະ ແລະ ຮູບບະເຣະ (ປະຕິມາ)»។

Verse 2

उपमन्युरुवाच । अनात्मप्रतिकूले तु दिवसे शुक्लपक्षके । शिवशास्त्रोक्तमार्गेण कुर्याल्लिंगं प्रमाणवत्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ໃນວັນທີ່ບໍ່ຂັດຕໍ່ຕົນ (ເປັນມົງຄຸນ), ໃນຊ່ວງຂ້າງຂຶ້ນ, ຄວນປັ້ນພຣະສິວະ-ລິງຄະໃຫ້ຖືກຂະໜາດ ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຄຳພີຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 3

स्वीकृत्याथ शुभस्थानं भूपरीक्षां विधाय च । दशोपचारान्कुर्वीत लक्षणोद्धारपूर्वकान्

ເມື່ອເລືອກເອົາສະຖານທີ່ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະກວດສອບພື້ນດິນໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນປະກອບອຸປະຈາຣະບູຊາສິບປະການ—ເລີ່ມຈາກການກຳນົດເຄົ້າແລະການຈັດຕຽມສະຖານທີ່ໃຫ້ຖືກລັກສະນະ—ເພື່ອໃຫ້ພິທີຖືກສ້າງຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງແດ່ພຣະສິວະ।

Verse 4

तेषां दशोपचाराणां पूर्वं पूज्य १ विनायकम् । स्थानशुद्ध्यादिकं कृत्वालिंगं स्नानालयं नयेत्

ໃນບັນດາການບໍລິການພິທີ 10 ປະການ (ທະສະໂອປະຈາຣ) ຄວນບູຊາ ວິນາຍະກະ (ພຣະຄະເນຊາ) ກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຊໍາລະສະຖານທີ່ ແລະພິທີອື່ນໆ ແລ້ວ ໃຫ້ນໍາ ສິວະລິງຄະ ໄປຍັງບ່ອນອາບນໍ້າເພື່ອອະພິເສກ.

Verse 5

शलाकया कांचनया २ कुंकुमादिरसाक्तया । लक्षितं लक्षणं शिल्पशास्त्रेण विलिखेत्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ປາກຂຽນຄໍາ ຈຸ່ມນໍ້າສີແດງກຸງກຸມ ແລະນໍ້າຫອມອື່ນໆ ແລ້ວຂຽນສະຫຼັກລັກສະນະມົງຄຸນທີ່ໄດ້ກໍານົດ ຕາມຄໍາສອນແຫ່ງສິລະປະສາດ (śilpaśāstra).

Verse 6

अष्टमृत्सलिलैर्वाथ पञ्चमृत्सलिलैस्तथा । लिङ्गं पिंडिकया सार्धं पञ्चगव्यैश्च शोधयेत्

ໃຫ້ຊໍາລະຊິວະລິງຄະ ພ້ອມກັບປິນດິກາ (ຖານ) ດ້ວຍນໍ້າທີ່ປົນດິນສັກສິດ 8 ປະເພດ ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍນໍ້າທີ່ປົນດິນສັກສິດ 5 ປະເພດ; ພ້ອມທັງຊໍາລະດ້ວຍ ປັນຈະຄະວະຍະ (pañcagavya) ອັນເປັນຂອງຊໍາລະຈາກງົວ 5 ຢ່າງ.

Verse 7

सवेदिकं समभ्यर्च्य दिव्याद्यं तु जलाशयम् । नीत्वाधिवासयेत्तत्र लिंगं पिंडिकया सह

ເມື່ອໄດ້ບູຊາອ່າງນໍ້າສັກສິດພ້ອມກັບເວດິກາ (ແທ່ນບູຊາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໃຫ້ນໍານໍ້າອັນປະເສີດທີ່ຄວນແກ່ພິທີ ແລະໃນທີ່ນັ້ນ ເຮັດພິທີອະທິວາສ (adhivāsa) ຕິດຕັ້ງຊິວະລິງຄະພ້ອມປິນດິກາ.

Verse 8

अधिवासालये शुद्धे सर्वशोभासमन्विते । सतोरणे सावरणे दर्भमालासमावृते

ໃນຫໍອະທິວາສະອັນບໍລິສຸດ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມທຸກປະການ—ມີປະຕູມົງຄຸນ ແລະຮົ້ວກັ້ນອັນສົມຄວນ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍພວງມາລາຫຍ້າດັບພະ (darbha) ອັນສັກສິດ—ພິທີຄວນຖືກປະກອບຂຶ້ນ.

Verse 9

दिग्गजाष्टकसंपन्ने दिक्पालाष्टघटान्विते । अष्टमंगलकैर्युक्ते कृतदिक्पालकार्चिते

ສະຖານນັ້ນຖືກຈັດໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍຊ້າງໃຫຍ່ 8 ຕົວແຫ່ງທິດ, ມີທິດປາລາ 8 ອົງພ້ອມກັບໝໍ້ກະລະສະພິທີ; ປະດັບດ້ວຍມົງຄຸນ 8 ປະການ ແລະໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ।

Verse 10

तेजसं दारवं वापि कृत्वा पद्मासनांकितम् । विन्यसेन्मध्यतस्तत्र विपुलं पीठकालयम्

ເມື່ອປັ້ນສ້າງອາສນະອັນສະຫວ່າງໄສ—ຈະເປັນໂລຫະມັນງາມຫຼືໄມ້ກໍໄດ້—ໃຫ້ມີເຄື່ອງໝາຍ «ປັດມາສະນະ»; ແລ້ວຈົ່ງວາງໃນກາງທີ່ນັ້ນ ຖານກວ້າງໃຫຍ່ເປັນພີຖະ (pīṭha) ສໍາລັບການບູຊາ।

Verse 11

द्वारपालान्समभ्यर्च्य भद्रादींश्चतुरःक्रमात् । समुद्रश्च विभद्रश्च सुनंदश्च विनंदकः

ເມື່ອບູຊາຜູ້ພິທັກປະຕູຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍເລີ່ມຈາກ «ພັດຣະ» ຕາມລໍາດັບ—ຄື ສະມຸດຣະ, ວິພັດຣະ, ສຸນັນດະ, ແລະ ວິນັນດະກະ—ຜູ້ບູຊາຈຶ່ງດໍາເນີນພິທີຕໍ່ໄປ।

Verse 12

स्नापयित्वा समभ्यर्च्य लिंगं वेदिकया सह । सकूर्चाभ्यां तु वस्त्राभ्यां समावेष्ट्यं समंततः

ເມື່ອອາບນ້ໍາແລະບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະພ້ອມກັບເວດິກາ (vedikā) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຈົ່ງຫໍ່ຮອບດ້ານທັງໝົດດ້ວຍຜ້າ 2 ຜືນທີ່ມີຂອບ (kūrcha)។

Verse 13

प्रापय्य शनकैस्तोयं पीठिकोपरि शाययेत् । प्राक्शिरस्कमधःसूत्रं पिंडिकां चास्य पश्चिमे

ເມື່ອຄ່ອຍໆ ຮິນນ້ຳລົງແລ້ວ ຈຶ່ງວາງໄວ້ເທິງພີຖິກາ (ຖານ). ໃຫ້ສ່ວນຫົວຫັນໄປທາງຕາເວັນອອກ; ສາຍນຳທາງໃຫ້ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ ແລະວາງຖານກົມ (ພິນດິກາ) ໄວ້ທາງຕາເວັນຕົກຂອງມັນ.

Verse 14

सर्वमंगलसंयुक्तं लिंगं तत्राधिवासयेत् । पञ्चरात्रं त्रिरात्रं वाप्येकरात्रमथापि वा

ທີ່ນັ້ນ ຄວນປະກອບພິທີອະທິວາສະນາ ແລະສະຖາປະນາ ພຣະລິງຄະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍມົງຄຸນທັງປວງ ແລະໃຫ້ປະທັບຢູ່ໃນຄວາມສັກສິດ ຫ້າຄືນ ຫຼືສາມຄືນ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄືນດຽວກໍໄດ້.

Verse 15

विसृज्य पूजितं तत्र शोधयित्वा च पूर्ववत् । संपूज्योत्सवमार्गेण शयनालयमानयेत्

ເມື່ອສິ້ນສຸດການບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນຊຳລະລ້າງ (ສະຖານທີ່ແລະເຄື່ອງບູຊາ) ອີກຄັ້ງດັ່ງເກົ່າ. ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍການນະມັດສະການຕາມພິທີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ ແລະນຳອົງສັກສິດທີ່ຖືກສະຖາປະນາໄປສູ່ຫ້ອງບັນທົມ.

Verse 16

तत्रापि शयनस्थानं कुर्यान्मंडलमध्यतः । शुद्धैर्जलैः स्नापयित्वा लिंगमभ्यर्चयेत्क्रमात्

ທີ່ນັ້ນອີກດ້ວຍ ຄວນຈັດທີ່ບັນທົມໃນກາງມັນດະລາທີ່ຖືກສະຖາປະນາ. ເມື່ອອາບນ້ຳພຣະລິງຄະດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາພຣະລິງຄະຕາມລຳດັບພິທີ.

Verse 17

ऐशान्यां पद्ममालिख्य शुद्धलिप्ते महीतले । शिवकुंभं शोधयित्वा तत्रावाह्य शिवं यजेत्

ໃນພື້ນດິນທີ່ຖືກຊຳລະແລະປູນທາໃໝ່ຢ່າງບໍລິສຸດ ຄວນວາດດອກບົວໃນທິດອີສານ (ຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ). ເມື່ອຊຳລະຊິວະກຸມພະ (ໝໍ້ສັກສິດ) ຕາມພິທີແລ້ວ ຈຶ່ງອາວາຫະນເຊີນພຣະສິວະເຂົ້າໄປໃນນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະອົງ.

Verse 18

वेदीमध्ये सितं पद्मं परिकल्प्य विधानतः । तस्य पश्चिमतश्चापि चंडिकापद्ममालिखेत्

ໃນກາງແທ່ນບູຊາ ຈົ່ງຈັດວາງດອກບົວສີຂາວຕາມພິທີກຳນົດ; ແລະທາງຕາເວັນຕົກຂອງມັນ ຈົ່ງວາດອາສນະດອກບົວຂອງ ຈັນຑິກາ ດ້ວຍ.

Verse 19

क्षौमाद्यैर्वाहतैर्वस्त्रैः पुष्पैर्दर्भैरथापि वा । प्रकल्प्य शयनं तस्मिन्हेमपुष्पं विनिक्षिपेत्

ໃຊ້ຜ້າລິນິນ ແລະຜ້າອື່ນໆທີ່ຊັກສະອາດດີ—ຫຼືຈະໃຊ້ດອກໄມ້ ແລະຫຍ້າດັຣພະກໍໄດ້—ເພື່ອຈັດເຮັດທີ່ບັນທົມອັນສັກສິດ; ແລ້ວວາງ “ດອກໄມ້ຄຳ” ເປັນເຄື່ອງບູຊາເທິງທີ່ນັ້ນ.

Verse 20

तत्र लिंगं समानीय सर्वमंगलनिःस्वनैः । रक्तेन वस्त्रयुग्मेन सकूर्चेन समंततः

ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງອັນເຊີນ ສິວະລິງຄະ ມາປະດິດໃຫ້ຖືກທີ່ ທ່າມກາງສຽງມົງຄຸນ ແລະຄຳອວຍພອນ; ແລ້ວຈັດຜ້າສີແດງສອງຜືນ ພ້ອມກັບກູຣຈະ (kūrca) ໄວ້ຮອບດ້ານທັງປວງ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງການບູຊາອະພິເສກ.

Verse 21

सह पिंडिकयावेष्ट्य शाययेच्च यथा पुरा । पुरस्तात्पद्ममालिख्य तद्दलेषु यथाक्रमम्

ຫໍ່ມັນພ້ອມກັບ ປິນຑິກາ (piṇḍikā) ແລ້ວວາງໃຫ້ນອນດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດມາກ່ອນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວາດດອກບົວໄວ້ທາງໜ້າ ແລະດຳເນີນຕາມລຳດັບເທິງກີບຂອງມັນ.

Verse 22

विद्येशकलशान्न्यस्येन्मध्ये शैवीं च वर्धनीम् । परीत्य पद्मत्रितयं जुहुयुर्द्विजसत्तमाः

ເມື່ອວາງຄະລະຊະ (kalasha) ຂອງ ວິດເຍຊະ ແລະວາງພາຊະນະ “ວັດທະນີ” ແຫ່ງໄສວະໄວ້ກາງແລ້ວ, ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເດີນວຽນຮອບຮູບດອກບົວສາມຊຸດ ແລ້ວຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟບູຊາ.

Verse 23

ते चाष्टमूर्तयः कल्प्याः पूर्वादिपरितः स्थिताः । चत्वारश्चाथ वा दिक्षु स्वध्येतारस्सजापकाः

ຮູບອົງທັງແປດນັ້ນ ພຶງຖືກພິຈາລະນາໃນສະມາທິຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຕັ້ງຢູ່ຮອບດ້ານ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ. ແລະໃນທິດທັງຫຼາຍຍັງມີຜູ້ຕິດຕາມອີກສີ່—ຜູ້ສວດເວດ ແລະຜູ້ປະຕິບັດຈະປະ—ຜູ້ດໍາລົງຢູ່ໃນການສວດຊໍ້າອັນສັກສິດ.

Verse 24

जुहुयुस्ते विरंच्याद्याश्चतस्रो मूर्तयः स्मृताः । दैशिकः प्रथमं तेषामैशान्यां पश्चिमे ऽथ वा

ຮູບອົງທີ່ເລີ່ມຈາກ ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນສີ່ມູຣຕິອັນປາກົດ ແລະພວກເຂົາກະທໍາການຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟ (ໂຮມ). ໃນພວກນັ້ນ «ໄດຊິກະ» ຜູ້ນໍາທາງແຫ່ງການປະກອບພິທີ ເປັນອົງທໍາອິດ—ຄວນວາງ/ບູຊາໃນທິດອີສານ ຫຼືບໍ່ກໍ່ໃນທິດຕາເວັນຕົກ.

Verse 25

प्रधानहोमं कुर्वीत सप्तद्रव्यैर्यथाक्रमम् । आचार्यात्पादमर्धं वा जुहुयुश्चापरे द्विजाः

ຜູ້ປະຕິບັດພຶງກະທໍາ «ປະທານໂຮມ» ຄືການຖວາຍໄຟຫຼັກ ຕາມລໍາດັບດ້ວຍວັດຖຸບູຊາທີ່ກໍານົດໄວ້ເຈັດຢ່າງ. ແລະບາງຄົນຜູ້ເປັນດວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ອາດຖວາຍເຂົ້າໄຟເພີ່ມເຕີມເປັນໜຶ່ງສ່ວນສີ່ ຫຼືເຄິ່ງສ່ວນ ຕາມທີ່ໄດ້ຮັບຈາກອາຈານ.

Verse 26

प्रधानमेकमेवात्र जुहुयादथ वा गुरुः । पूर्वं पूर्णाहुतिं हुत्वा घृतेनाष्टोत्तरं शतम्

ໃນພິທີນີ້ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິຫຼັກແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ຫຼືບໍ່ກໍ່ໃຫ້ຄູຣຸ (ຄູອາຈານ) ກະທໍາແທນ. ກ່ອນອື່ນ ຖວາຍ «ປູນນາຫຸຕິ» ອາຫຸຕິອັນຄົບຖ້ວນ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ດ້ວຍເນີຍໃສ (ghṛta).

Verse 27

मूर्ध्नि मूलेन लिंगस्य शिवहस्तं प्रविन्यसेत् । शतमर्धं तदर्धं वा क्रमाद्द्रव्यैश्च सप्तभिः

ເມື່ອວາງ «ພຣະຫັດຂອງພຣະສິວະ» (ມຸດຣາຂອງພຣະສິວະ) ໄວ້ເທິງກະຫຼອດສີສະ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບມູນຂອງລິງຄະ ແລ້ວພຶງປະກອບພິທີຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍວັດຖຸບູຊາເຈັດຢ່າງ—ຈະເຮັດໃຫ້ຄົບ 100 ຄັ້ງ (ຖວາຍ/ສວດ) ຫຼືເຄິ່ງນັ້ນ ຫຼືເຄິ່ງຂອງເຄິ່ງນັ້ນກໍໄດ້.

Verse 28

हुत्वाहुत्वा स्पृशेल्लिंगं वेदिकां च पुनः पुनः । पूर्णाहुतिं ततो हुत्वा क्रमाद्दद्याच्च दक्षिणाम्

ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິ (homa) ຊໍ້າໆແລ້ວ, ຜູ້ບູຊາຄວນແຕະພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ແລະເວດິກາ ຊໍ້າໆ. ຈາກນັ້ນເມື່ອຖວາຍປູນາຫຸຕິ (pūrṇāhuti) ແລ້ວ, ຈົ່ງມອບດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມລໍາດັບທີ່ກໍານົດ।

Verse 29

आचार्यात्पादमर्धं वा होत्ःणां स्थपतेरपि । तदर्धं देयमन्येभ्यः सदस्येभ्यश्च शक्तितः

ຈາກຄ່າບູຊາທີ່ຄວນຖວາຍ ຄວນແບ່ງໃຫ້ອາຈານ (ācārya) ໜຶ່ງສ່ວນສີ່ ຫຼືບໍ່ກໍ່ເປັນເຄິ່ງໜຶ່ງ; ແລະໃຫ້ແກ່ພຣະສະຫວັນ Hotṛ ແລະສະຖາປະຕິ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງພິທີ) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ຈາກສ່ວນນັ້ນ ໃຫ້ແບ່ງເຄິ່ງໜຶ່ງຕາມກຳລັງ ແກ່ຜູ້ປະກອບພິທີອື່ນໆ ແລະສະມາຊິກສະພາຜູ້ຮູ້.

Verse 30

ततः श्वभ्रे वृषं हैमं कूर्चं वापि निवेश्य च । मृदंभसा पञ्चगव्यैः पुनः शुद्धजलेन च

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຫຼຸມໜຶ່ງ ໃຫ້ນຳວົວຜູ້ທອງຄຳວາງລົງ ຫຼືບໍ່ກໍ່ໃຫ້ວາງມັດ kūrca ສຳລັບພິທີ. ແລ້ວໃຫ້ຊຳລະດ້ວຍດິນແລະນ້ຳ, ດ້ວຍຜະລິດຕະພັນຈາກງົວຫ້າຢ່າງ (pañcagavya), ແລະອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳບໍລິສຸດ.

Verse 31

शोधितां चंदनालिप्तां श्वभ्रे ब्रह्मशिलां क्षिपेत् । करन्यासं ततः कृत्वा नवभिः शक्तिनामभिः

ເມື່ອໄດ້ຊຳລະ Brahma-śilā ໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະທາດ້ວຍນ້ຳຈັນທະນາ ແລ້ວ ໃຫ້ວາງລົງໃນຫຼຸມທີ່ຈັດເຕັມ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປະກອບ kara-nyāsa ແລະອຸທິດມືໂດຍເອີ້ນນາມຂອງ Śakti ເກົ້າປະການ.

Verse 32

हरितालादिधातूंश्च बीजगंधौषधैरपि । शिवशास्त्रोक्तविधिना क्षिपेद्ब्रह्मशिलोपरि

ອີກທັງ ໃຫ້ວາງແຮ່ທາດເຊັ່ນ haritāla (orpiment) ແລະອື່ນໆ ພ້ອມກັບເມັດພືດ, ຂອງຫອມ, ແລະສົມຸນໄພຢາ ໄວ້ເທິງ Brahma-śilā ຕາມວິທີທີ່ຄຳພີຂອງພຣະສິວະກ່າວໄວ້.

Verse 33

प्रतिलिंगं तु संस्थाप्य क्षीरं वृक्षसमुद्भवम् । स्थितं बुद्ध्वा तदुत्सृज्य लिंगं ब्रह्मशिलोपरि

ເມື່ອຕັ້ງລິງຄະທົດແທນແລ້ວ ຈຶ່ງວາງນ້ຳຍາງຂາວຄ້າຍນ້ຳນົມທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນໄມ້ໄວ້ເທິງນັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ວ່າມັນຕັ້ງໝັ້ນດີແລ້ວ ຈຶ່ງປະໄວ້ ແລະສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້ເທິງຫີນສັກສິດ ພຣະພຣະຫມາ-ສິລາ.

Verse 34

प्रागुदक्प्रवरां किंचित्स्थापयेन्मूलविद्यया । पिंडिकां चाथ संयोज्य शाक्तं मूलमनुस्मरन्

ດ້ວຍມູນວິທະຍາ (ມັນຕຣາພື້ນຖານ) ຄວນວາງໃຫ້ເອຽງເລັກນ້ອຍໄປທາງຕາເວັນອອກແລະທາງເໜືອ. ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິນດິກາ ແລະລະລຶກໃນໃຈເຖິງມູນມັນຕຣາແຫ່ງສັກຕະ.

Verse 35

बन्धनं बंधकद्रव्यैः कृत्वा स्थानं विशोध्य च । दत्त्वा चार्घ्यं च पुष्पाणि कुर्युर्यवनिकां पुनः

ເມື່ອຈັດເຮັດການຜູກມັດດ້ວຍວັດຖຸຜູກມັດທີ່ເໝາະສົມ ແລະຊຳລະສະຖານທີ່ໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອາຣະຄະຍະ ແລະດອກໄມ້; ແລ້ວຈຶ່ງຈັດວາງມ່ານ (ຢະວະນິກາ) ອີກຄັ້ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 36

यथायोग्यं निषेकादि लिंगस्य पुरतस्तदा । आनीय शयनस्थानात्कलशान्विन्यसेत्क्रमात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ຄວນປະກອບພິທີເບື້ອງຕົ້ນເລີ່ມຈາກນິເສກະ (ການພອຍນ້ຳ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າລິງຄະ. ແລ້ວນຳກະລະສະ (ຄະລະຊະ) ຈາກບ່ອນພັກວາງ ມາຈັດວາງເປັນລຳດັບ.

Verse 37

महापूजामथारभ्य संपूज्य कलशान्दश । शिवमंत्रमनुस्मृत्य शिवकुंभजलांतरे

ເມື່ອເລີ່ມມະຫາປູຊາ ແລະບູຊາກະລະສະທັງສິບໃຫ້ສົມບູນແລ້ວ ຄວນລະລຶກພຣະມັນຕຣາແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະປະກອບການສັກສິດໃນນ້ຳພາຍໃນກຸມພະພຣະສິວະ.

Verse 38

अंगुष्ठानामिकायोगादादाय तमुदीरयेत् । न्यसेदीशानभागस्य मध्ये लिंगस्य मंत्रवित्

ເມື່ອນຳນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວນາມິກາມາປະສານກັນ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາຄວນຮັບເອົານັ້ນແລ້ວກ່າວມົນຕຣາ; ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຊຳນານມົນຕຣາຄວນວາງມັນໄວ້ກາງລິງຄະ ທີ່ພາກອີສານະ.

Verse 39

शक्तिं न्यसेत्तथा विद्यां विद्येशांश्च यथाक्रमम् । लिङ्गमूले शिवजलैस्ततो लिंगं निषेचयेत्

ຈາກນັ້ນ ຄວນເຮັດນະຍາສະວາງພຣະສັກຕິ ແລະວາງວິດຍາ ກັບວິດເຍຊະ ຕາມລຳດັບ. ຕໍ່ມາ ທີ່ໂຄນລິງຄະ ໃຊ້ນ້ຳອັນຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ແລ້ວລາດອາບລິງຄະ.

Verse 40

वर्धन्यां पिंडिकालिंगं विद्येशकलशैः पुनः । अभिषिच्यासनं पश्चादाधाराद्यं प्रकल्पयेत्

ນໍາລິງຄະພ້ອມປິນດິກາ (ຖານ) ວາງໃນພາຊະນະສໍາລັບພິທີອະພິເສກ ແລ້ວອາບລ້າງອີກຄັ້ງດ້ວຍກະລະສະນ້ໍາສັກສິດທີ່ອຸທິດແດ່ວິດເຢສະວະຣະ. ຈາກນັ້ນຈັດອາສະນະ ແລະຕຽມຖານຮອງເລີ່ມຈາກອາທາຣະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 41

कृत्वा पञ्चकलान्यासं दीप्तं लिंगमनुस्मरेत् । आवाहयेच्छिवौ साक्षात्प्राञ्जलिः प्रागुदङ्मुखः

ເມື່ອໄດ້ປະກອບນະຍາສະແຫ່ງກະລາ 5 ແລ້ວ ຄວນລະລຶກສະມາທິເຖິງລິງຄະອັນສ່ອງສະຫວ່າງ. ດ້ວຍຝາມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຫຼືທາງເໜືອ ຄວນອັນເຊີນພຣະສິວະໃຫ້ປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ.

Verse 42

सर्वाभरणशोभाढ्यं सर्वमंगलनिस्वनैः । ब्रह्मविष्णुमहेशार्कशक्राद्यैर्देवदानवैः

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມງາມຂອງເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງມົງຄຸນທັງປວງ—ມີພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສະວະ, ພຣະອາທິດ, ພຣະອິນທະຣາ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງເທວະດາ ແລະແມ່ນແຕ່ດານະວະ ມາປະຄອງແລະສັນລະເສີນ.

Verse 43

आनंदक्लिन्नसर्वांगैर्विन्यस्तांजलिमस्तकैः । स्तुवद्भिरेव नृत्यद्भिर्नामद्भिरभितो वृतम्

ຮອບດ້ານທັງໝົດ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ສັດທາ—ອະວະທຸກສ່ວນຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍອານັນທະ, ປະນົມມືວາງເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ບາງຄົນສັນລະເສີນ, ບາງຄົນຟ້ອນຮໍາ, ແລະບາງຄົນກໍກົ້ມກາບ ບູຊາພຣະອົງ.

Verse 44

ततः पञ्चोपचारांश्च कृत्वा पूजां समापयेत् । नातः परतरः कश्चिद्विधिः पञ्चोपचारकात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາຫ້າປະການ (pañcopacāra) ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສິ້ນສຸດພິທີບູຊາ. ບໍ່ມີວິທີພິທີໃດສູງກວ່າວິທີບູຊາຫ້າປະການນີ້.

Verse 45

प्रतिष्ठां लिंगवत्कुर्यात्प्रतिमास्वपि सर्वतः । लक्षणोद्धारसमये कार्यं नयनमोचनम्

ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບພຣະຮູບ (pratimā) ທຸກກໍລະນີ ກໍຄວນປະກອບພິທີປະຕິສະຖາ (pratiṣṭhā) ໃຫ້ເໝາະດັ່ງກັບພຣະລິງຄະຂອງພຣະສີວະ. ແລະໃນເວລາຟື້ນຟູເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ (lakṣaṇoddhāra) ຈໍາເປັນຕ້ອງປະກອບພິທີ “ເປີດດວງຕາ” (nayana-mocana).

Verse 46

जलाधिवासे शयने शाययेत्तान्त्वधोमुखीम् । कुम्भोदशायितां मंत्रैर्हृदि तां सन्नियोजयेत्

ໃນເວລາອະທິວາສະນ້ໍາ (jalādhivāsa) ຄວນໃຫ້ສາຍສັກສິດນັ້ນນອນລົງເທິງຕຽງພິທີ ໂດຍຫັນໜ້າລົງຂ້າງລຸ່ມ. ເມື່ອວາງໄວ້ໃນຄຸມພະ (ຫມໍ້ນ້ໍາພິທີ) ແລ້ວ ຈຶ່ງໃຊ້ມັນຕຣາຕິດຕັ້ງມັນໃຫ້ໝັ້ນໃນດວງໃຈ ໂດຍພິຈາລະນາພາຍໃນວ່າມັນຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພະລັງຂອງພຣະສີວະ.

Verse 47

कृतालयां परामाहुः प्रतिष्ठामकृतालयात् । शक्तः कृतालयः पश्चात्प्रतिष्ठाविधिमाचरेत्

ເຂົາກ່າວວ່າ ການປະດິດຖານທີ່ເຮັດໃນສະຖານທີ່ບູຊາທີ່ສ້າງສຳເລັດແລ້ວ ດີກວ່າການປະດິດຖານໃນບ່ອນທີ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອວິຫານສຳເລັດຖືກຕ້ອງ ແລະຜູ້ປະກອບມີກຳລັງ ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດພິທີຕິດຕັ້ງ (pratiṣṭhā) ຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 48

अशक्तश्चेत्प्रतिष्ठाप्य लिंगं बेरमथापि वा । शक्तेरनुगुणं पश्चात्प्रकुर्वीत शिवालयम्

ຖ້າບໍ່ສາມາດສ້າງວິຫານກ່ອນໄດ້ ຄວນຕັ້ງລິງຄະ ຫຼື ຮູບບີຣາ ກ່ອນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈຶ່ງສ້າງສະຖານສັກສິດແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 49

गृहार्चां च पुनर्वक्ष्ये प्रतिष्ठाविधिमुत्तमम् । कृत्वा कनीयसंबेरं लिंगं वा लक्षणान्वितम्

ຂ້ອຍຈະກ່າວອີກເທື່ອເຖິງພິທີປະຕິສະຖາປະນາອັນຍອດຢ່າງ ສຳລັບການບູຊາໃນເຮືອນ. ເມື່ອຈັດເຮັດຮູບບີຣາຂະໜາດນ້ອຍ ຫຼື ລິງຄະທີ່ມີລັກສະນະຖືກຕ້ອງຕາມຄຳສອນແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນພິທີອຸທິດຕັ້ງ.

Verse 50

अयने चोत्तरे प्राप्ते शुक्लपक्शे शुभे दिने । देवीं कृत्वा शुभे देशे तत्राब्जं पूर्ववल्लिखेत्

ເມື່ອເຖິງອຸດຕະຣາຍະນະອັນເປັນມົງຄຸນ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ ແລະໃນວັນດີ ຄວນອັນເຊີນເທວີໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ; ແລ້ວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ຂີດຮູບດອກບົວຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 51

विकीर्य पत्रपुष्पाद्यैर्मध्ये कुंभं निधाय च । परितस्तस्य चतुरः कलशान् दिक्षु विन्यसेत्

ເມື່ອໂປຍໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ໃຫ້ວາງກຸມພະນ້ຳສັກສິດໄວ້ກາງ. ແລ້ວຮອບໆນັ້ນ ໃຫ້ຈັດວາງກະລະສະສີ່ໃບໃນທິດທັງສີ່.

Verse 52

पञ्च ब्रह्माणि तद्बीजैस्तेषु पञ्चसु पञ्चभिः । न्यस्य संपूज्य मुद्रादि दर्शयित्वाभिरक्ष्य च

ໃຫ້ວາງ (nyāsa) ມັນຕຣາພຣະບຣະຫມະທັງຫ້າ ພ້ອມດ້ວຍພະຍາງຄ໌ບີຈະ (bīja) ຂອງມັນ ລົງໃນຈຸດທັງຫ້າທີ່ສອດຄ່ອງ ໂດຍອາໄສ nyāsa ຫ້າປະການ; ແລ້ວບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ສະແດງ mudrā ແລະເຄື່ອງໝາຍພິທີອື່ນໆ ແລະປົກປ້ອງດ້ວຍການຄຸ້ມຄອງອັນສັກສິດ.

Verse 53

विशोध्य लिंगं बेरं वा मृत्तोयाद्यैर्यथा पुरा । स्थापयेत्पुष्पसंछन्नमुत्तरस्थे वरासने

ເມື່ອຊໍາລະລ້າງ ລິງຄະ ຫຼື ຮູບບະເຣ (bera) ດ້ວຍດິນ ນໍ້າ ແລະວິທີທີ່ກໍານົດຕາມປະເພນີເກົ່າແລ້ວ ຈົ່ງປະດິດຕັ້ງໃຫ້ຖືກຄຸ້ມດ້ວຍດອກໄມ້ ເທິງອາສນະອັນປະເສີດ ທີ່ວາງໄວ້ທາງເໜືອ।

Verse 54

निधाय पुष्पं शिरसि प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीजलैः । समभ्यर्च्य पुनः पुष्पैर्जयशब्दादिपूर्वकम्

ໃຫ້ວາງດອກໄມ້ໄວ້ເທິງສີສະ ແລ້ວພອຍພົ່ນດ້ວຍນໍ້າປະພົມພິທີ (ນໍ້າປະພົມສັກສິດ)។ ຈາກນັ້ນ ບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍດອກໄມ້ ໂດຍມີສຽງມົງຄຸນເຊັ່ນ “ຊະຍະ!” ນໍາໜ້າ।

Verse 55

कुम्भैरीशानविद्यांतैः स्नापयेन्मूलविद्यया । ततः पञ्चकलान्यासं कृत्वा पूजां च पूर्ववत्

ຄວນອາບນໍ້າບູຊາ (ສນາປະ) ແກ່ລິງຄະພຣະສິວະ ດ້ວຍນໍ້າຈາກຄຸມພະຫຼາຍໃບ ໂດຍໃຊ້ມູລະວິທະຍາ (ມັນຕຣະຫຼັກ) ແລະໃນທ້າຍໃຫ້ປະກອບດ້ວຍອີສານະວິທະຍາ। ຈາກນັ້ນ ເຮັດນຍາສະແຫ່ງກະລາຫ້າ ແລ້ວບູຊາຕາມທີ່ກໍານົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 56

नित्यमाराधयेत्तत्र देव्या देवं त्रिलोचनम् । एकमेवाथ वा कुंभं मूर्तिमन्त्रसमन्वितम्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມຕາ (ພຣະສິວະ) ຄຽງຄູ່ກັບພຣະເທວີ ທຸກມື້. ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ອາດບູຊາຄຸມພະພຽງໃບດຽວ ທີ່ຖືກປະກອບດ້ວຍມູຣຕິ ແລະມັນຕຣະຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 57

न्यस्य पद्मांतरे सर्वं शेषं पूर्ववदाचरेत् । अत्यंतोपहतं लिंगं विशोध्य स्थापयेत्पुनः

ເມື່ອນໍາທຸກສິ່ງວາງໄວ້ໃນຍັນຕຣາຮູບດອກບົວ (padma) ແລ້ວ ພິທີທີ່ເຫຼືອໃຫ້ປະຕິບັດຕາມເກົ່າທຸກປະການ. ຖ້າລິງຄະຖືກເສຍຫາຍຫນັກ ຈົ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລ້ວຕິດຕັ້ງໃໝ່.

Verse 58

संप्रोक्षयेदुपहतमनागुपहतं यजेत् । लिंगानि बाणसंज्ञानि स्थापनीयानि वा न वा

ຖ້າພິທີ ຫຼື ວັດຖຸສັກສິດຖືກກະທົບເສຍຫາຍ ຈົ່ງຊໍາລະໂດຍການພອຍນໍ້າມົນ (saṁprokṣaṇa); ຖ້າບໍ່ເສຍຫາຍ ກໍໃຫ້ບູຊາຕໍ່ໄປ. ສ່ວນລິງຄະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ບານະ-ລິງຄະ” ຈະຕິດຕັ້ງກໍໄດ້ ຫຼືບູຊາໂດຍບໍ່ຕ້ອງຕິດຕັ້ງກໍໄດ້.

Verse 59

तानि पूर्वं शिवेनैव संस्कृतानि यतस्ततः । शेषाणि स्थापनीयानि यानि दृष्टानि बाणवत्

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ກ່ອນໄດ້ຮັບການຊໍາລະແລະປະພອນໂດຍພຣະສິວະເອງ ຕາມວິທີຫຼາຍປະການ ຢູ່ບ່ອນນັ້ນບ່ອນນີ້. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ—ສິ່ງໃດທີ່ເຫັນກະຈາຍຢູ່ຄືລູກສອນ—ໃຫ້ເກັບຮວບຮວມ ແລ້ວຕິດຕັ້ງໃຫ້ຖືກບ່ອນຂອງມັນ.

Verse 60

स्वयमुद्भूतलिंगे च दिव्ये चार्षे तथैव च । अपीठे पीठमावेश्य कृत्वा संप्रोक्षणं विधिम्

ສໍາລັບລິງຄະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ (svayambhūta) ແລະລິງຄະອັນທິບພະ (divya) ຫຼືທີ່ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍ຤ິສີ (ārṣa) ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ຖ້າບໍ່ມີຖານ (pīṭha) ຈົ່ງຕິດຕັ້ງຖານກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດພິທີພອຍນໍ້າມົນ (saṁprokṣaṇa) ຕາມວິທີກໍານົດ.

Verse 61

यजेत्तत्र शिवं तेषां प्रतिष्ठा न विधीयते । दग्धं श्लथं क्षतांगं च क्षिपेल्लिंगं जलाशये

ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ບູຊາພຣະສິວະ; ສໍາລັບລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີການກໍານົດໃຫ້ປະກອບພິທີປະຕິສະຖາ (ຕັ້ງໃໝ່) ອີກ. ແຕ່ຖ້າລິງຄະຖືກໄໝ້ ຫຼືຫຼວມຫຼຸດ ຫຼືສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງແຕກຫັກ ຈົ່ງໂຍນລົງໃນອ່າງນໍ້າ ຫຼືບ່ອນກັກນໍ້າ.

Verse 62

संधानयोग्यं संधाय प्रतिष्ठाविधिमाचरेत् । बेराद्वा विकलाल्लिंगाद्देवपूजापुरस्सरम्

ເມື່ອປະສານສິ່ງທີ່ຄວນປະສານໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບພິທີປຣະຕິສະຖາ (ພິທີສະຖາປະນາ/ອຸທິດຖວາຍ). ບໍ່ວ່າຈະເປັນຈາກເບຣາ (ຮູບປັ້ນ) ຫຼືຈາກລິງຄະທີ່ຍັງບໍ່ສົມບູນ ຂັ້ນຕອນຕ້ອງເຮັດໂດຍໃຫ້ການບູຊາເທວະ (ພຣະສິວະ) ກ່ອນ ເປັນເງື່ອນໄຂຈໍາເປັນ।

Verse 63

उद्वास्य हृदि संधानं त्यागं वा युक्तमाचरेत् । एकाहपूजाविहतौ कुर्याद्द्विगुणमर्चनम्

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສົ່ງຄືນພຣະອົງຜູ້ຖືກເຊີນມາ (udvāsya) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນຝຶກການລະລຶກພາຍໃນ ຕັ້ງພຣະສິວະໄວ້ໃນດວງໃຈ, ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນກໍໃຫ້ຖືການສະຫຼະລະວາງ. ຖ້າຂາດການບູຊາປະຈໍາວັນໄປ 1 ມື້ ຄວນບູຊາ 2 ເທົ່າເພື່ອຊົດເຊີຍແລະຟື້ນຟູ.

Verse 64

द्विरात्रे च महापूजां संप्रोक्षणमतः परम् । मासादूर्ध्वमनेकाहं पूजा यदि विहन्यते

ຖ້າການບູຊາຂາດຕອນກາງຄືນ 2 ຄືນ ຄວນປະກອບມະຫາບູຊາ ແລ້ວຕາມດ້ວຍພິທີສຳໂປຣກຊະນະ (saṃprokṣaṇa) ຄືການພອຍນ້ຳບໍລິສຸດ. ແຕ່ຖ້າຜ່ານໄປເກີນ 1 ເດືອນ ແລະຂາດບູຊາຫຼາຍມື້ ກໍຄວນຟື້ນຟູການບູຊາໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນອີກຄັ້ງຕາມຫຼັກພິທີ.

Verse 65

प्रतिष्ठा प्रोच्यते कैश्चित्कैश्चित्संप्रोक्षणक्रमः । संप्रोक्षणे तु लिंगादेर्देवमुद्वास्य पूर्ववत्

ບາງທ່ານກ່າວວ່າພິທີນີ້ເອີ້ນວ່າ «pratiṣṭhā» (ພິທີສະຖາປະນາ/ອຸທິດອົງ), ແຕ່ບາງທ່ານເອີ້ນວ່າ ຂັ້ນຕອນ «saṃprokṣaṇa» (ພິທີພອຍນ້ຳບໍລິສຸດ). ໃນພິທີ saṃprokṣaṇa ນັ້ນ ຕ້ອງເຮັດພິທີສົ່ງຄືນເທວະພາບທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ກ່ອນ ຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ, ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບການຊໍາລະຕໍ່ໄປ.

Verse 66

अष्टपञ्चक्रमेणैव स्नापयित्वा मृदंभसा । गवां रसैश्च संस्नाप्य दर्भतोयैर्विशोध्य च

ຕາມລໍາດັບພິທີ «ແປດ-ແລະ-ຫ້າ» ທີ່ກໍານົດໄວ້, ຄວນອາບສິ່ງບູຊາດ້ວຍນ້ຳທີ່ປົນດິນເຫນຽວ; ຈາກນັ້ນອາບອີກຄັ້ງດ້ວຍນ້ຳສານຈາກງົວ (ປັນຈະກະວະຍະ), ແລະສຸດທ້າຍຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກປະພອຍດ້ວຍຫຍ້າດັຣພະ (darbha).

Verse 67

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीतोयैर्मूलेनाष्टोत्तरं शतम् । सपुष्पं सकुशं पाणिं न्यस्य लिंगस्य मस्तके

ໃຫ້ພອຍນ້ຳປຣົກສະນີ (ນ້ຳສຳລັບພິທີພອຍ) ລົງເທິງ ສິວະລິງຄະ ໂດຍສະດຸດມູລະມັນຕຣາ 108 ເທື່ອ. ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມືທີ່ຖືດອກໄມ້ ແລະຫຍ້າກຸຊະ ໃຫ້ວາງໄວ້ເທິງຍອດ (ມົກຸດ) ຂອງລິງຄະ.

Verse 68

पञ्चवारं जपेन्मूलमष्टोत्तरशतं ततः । ततो मूलेन मूर्धादिपीठांतं संस्पृशेदपि

ຄວນສວດມູລມັນຕຣາ 5 ເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງສວດ 108 ເທື່ອ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ກ່າວມູລມັນຕຣານັ້ນ ຈົ່ງແຕະບ່ອນສັກສິດໃນກາຍ ຈາກສີສະໄປຮອດບ່ອນສຸດທ້າຍ ເພື່ອຊໍາລະກາຍໃຫ້ພ້ອມສໍາລັບບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 69

पूजां च महतीं कुर्याद्देवमावाह्य पूर्ववत् । अलब्धे स्थापिते लिंगे शिवस्थाने जले ऽथ वा

ເມື່ອໄດ້ອັນເຊີນເທວະດາດັ່ງເກົ່າແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່. ຖ້າບໍ່ມີລິງຄະທີ່ຖືກສະຖາປະນາແລ້ວ ກໍບູຊາໄດ້ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດແກ່ພຣະສິວະ ຫຼືແມ່ນໃນນ້ໍາກໍໄດ້.

Verse 70

वह्नौ रवौ तथा व्योम्नि भगवंतं शिवं यजेत्

ຄວນບູຊາພຣະພະຄະວານ ພຣະສິວະ ໃນໄຟສັກສິດ, ໃນດວງອາທິດ, ແລະໃນຟ້າກວ້າງໂລ່ງ ໂດຍເຫັນພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ສະຖິດພາຍໃນ ປາກົດຜ່ານຄວາມສະຫວ່າງເຫຼົ່ານັ້ນ.