शिशुकस्य शिवशास्त्रप्राप्तिः (Śiśuka’s Attainment of Śaiva Teaching and Grace)

Verse 1

ऋषय ऊचुः । धौम्याग्रजेन शिशुना क्षीरार्थं हि तपः कृतम् । तस्मात्क्षीरार्णवो दत्तस्तस्मै देवेन शूलिना

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ແທ້ຈິງ ເດັກນ້ອຍຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງ ທໍມະຍະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະເພື່ອໄດ້ນົມ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ໄດ້ປະທານທະເລນົມໃຫ້ແກ່ເຂົາ»។

Verse 2

स कथं शिशुको लेभे शिवशास्त्रप्रवक्तृताम् । कथं वा शिवसद्भावं ज्ञात्वा तपसि निष्ठितः

ເດັກນ້ອຍນັ້ນໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນຜູ້ອະທິບາຍຄຳສອນອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະໄດ້ແນວໃດ? ແລະເມື່ອຮູ້ແຈ້ງສະພາວະແທ້ຂອງພຣະສິວະແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນໃນຕະປະສະຍາແນວໃດ?

Verse 3

कथं च लब्धविज्ञानस्तपश्चरणपर्वणि । रुद्राग्नेर्यत्परं वीर्यं लभे भस्म स्वरक्षकम्

«ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບປັນຍາທາງວິນຍານອັນແທ້ ຂ້ອຍຄວນດຳເນີນໄປຕາມເສັ້ນທາງ ແລະຂັ້ນຕອນແຫ່ງຕະປະສະຍາແນວໃດ? ຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບພະລັງອັນສູງສຸດຈາກໄຟຂອງຣຸດຣະ—ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (bhasma) ຜູ້ປົກປ້ອງຕົນເອງ—ແນວໃດ?»

Verse 4

वायुरुवाच । न ह्येष शिशुकः कश्चित्प्राकृतः कृतवांस्तपः । मुनिवर्यस्य तनयो व्याघ्रपादस्य धीमतः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ເດັກນ້ອຍນີ້ບໍ່ແມ່ນຄົນທຳມະດາທາງໂລກດອກ ເພາະລາວໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ. ລາວແມ່ນບຸດຂອງພຣະມຸນີຜູ້ປັນຍາສູງ ນາມ ວະຍາຄຣະປາດະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາມຸນີ»

Verse 5

जन्मान्तरेण संसिद्धः केनापि खलु हेतुना । स्वपदप्रच्युतो दिष्ट्या प्राप्तो मुनिकुमारताम्

ດ້ວຍຄວາມສຳເລັດທີ່ສັ່ງສົມມາຈາກຊາດກ່ອນ ລາວເຄີຍບັນລຸຄວາມສົມບູນ; ແຕ່ດ້ວຍເຫດບາງປະການ ລາວຕົກຈາກສະຖານະຂອງຕົນ. ແຕ່ໂດຍບຸນວາສະນາ ລາວໄດ້ມາເຖິງພາວະເປັນມຸນີນ້ອຍ.

Verse 6

महादेवप्रसादस्य भाग्यापन्नस्य भाविनः । दुग्धाभिलाषप्रभवद्वारतामगमत्तपः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງມະຫາເທວະ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຊະຕາກໍາສຸກງອມ ແລະມົງຄຸນກໍາລັງຈະມາເຖິງ ຕະປະໄດ້ກາຍເປັນປະຕູ—ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜານ້ໍານົມ.

Verse 7

अतः सर्वगणेशत्वं कुमारत्वं च शाश्वतम् । सह दुग्धाब्धिना तस्मै प्रददौ शंकरः स्वयम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະເອງ ໄດ້ປະທານໃຫ້ລາວ ອໍານາດເປັນເຈົ້າເຫນືອກະນະທັງປວງຢ່າງຖາວອນ ແລະສະຖານະກຸມາຣະອັນນິລັນດອນ—ເປັນພຣະບຸດທິບ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງປະທານທະເລນ້ໍານົມເປັນພອນອັນສັກສິດອີກດ້ວຍ.

Verse 8

तस्य ज्ञानागमोप्यस्य प्रसादादेव शांकरात् । कौमारं हि परं साक्षाज्ज्ञानं शक्तिमयं विदुः

ແມ່ນແຕ່ການເຂົ້າເຖິງອາຄະມະແຫ່ງປັນຍາປົດປ່ອຍຂອງລາວ ກໍເກີດຈາກພຣະກະລຸນາຂອງສັງກະຣະແຕ່ຜູ້ດຽວ. ເພາະບັນດາ຤ິສີຮູ້ວ່າ ປັນຍາສູງສຸດອັນເຫັນແຈ້ງໂດຍກົງ ແມ່ນຄໍາສອນຂອງກຸມາຣະ—ປັນຍາທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງພະລັງງານເທວີ (Śakti).

Verse 9

शिवशास्त्रप्रवक्तृत्वमपि तस्य हि तत्कृतम् । कुमारो मुनितो लब्धज्ञानाब्धिरिव नन्दनः

ແທ້ຈິງ ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ລາວຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຜູ້ປະກາດຊິວະສາດ (Śiva-śāstra). ເຢົາວະຊົນເທວະນັ້ນ—ນັນດະນະ—ໄດ້ກາຍເປັນດັ່ງທະເລແຫ່ງປັນຍາທີ່ພຶ່ງໄດ້ຮັບ ໂດຍຜ່ານມຸນິ.

Verse 10

दृष्टं तु कारणं तस्य शिवज्ञानसमन्वये । स्वमातृवचनं साक्षाच्छोकजं क्षीरकारणात्

ໃນການປະສານເຂົ້າກັນແຫ່ງຊິວະປັນຍາ ເຫັນໄດ້ວ່າ ເຫດປັດໃຈແທ້ຂອງສະພາບນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດ ແຕ່ເປັນຄໍາຂອງແມ່ຂອງລາວເອງ—ຄວາມໂສກທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍກົງ ເນື່ອງຈາກນ້ໍານົມເປັນເຫດ.

Verse 11

कदाचित्क्षीरमत्यल्पं पीतवान्मातुलाश्रमे । ईर्षयया मातुलसुतं संतृप्तक्षीरमुत्तमम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນອາສຣົມຂອງລຸງຝ່າຍແມ່ ລາວໄດ້ດື່ມນົມເພີຍແຕ່ໜ້ອຍນິດ. ແຕ່ດ້ວຍຄວາມອິດສາ ລາວເບິ່ງລູກຊາຍຂອງລຸງ ຜູ້ອິ່ມເຕັມດ້ວຍນົມອັນດີເລີດ.

Verse 12

पीत्वा स्थितं यथाकामं दृष्ट्वा वै मातुलात्मजम् । उपमन्युर्व्याघ्रपादिः प्रीत्या प्रोवाच मातरम्

ເມື່ອເຫັນລູກຂອງລຸງຝ່າຍແມ່ຢືນຢູ່ນັ້ນ ຫຼັງຈາກດື່ມຈົນສົມໃຈ ອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີນາມອີກວ່າ ວະຍາຄຣະປາດ ໄດ້ເວົ້າກັບແມ່ດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 13

उपमन्युरुवाच । मातर्मातर्महाभागे मम देहि तपस्विनि । गव्यं क्षीरमतिस्वादु नाल्पमुष्णं पिबाम्यहम्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ແມ່ເອີຍ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະເປັນນາງຜູ້ຖືຕະປະ, ຂໍໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍແດ່. ຂ້ອຍດື່ມນົມງົວອັນຫວານລໍ້າ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງອຸ່ນ.”

Verse 14

वायुरुवाच । तच्छ्रुत्वा पुत्रवचनं तन्माता च तपस्विनी । व्याघ्रपादस्य महिषी दुःखमापत्तदा च सा

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກຊາຍ ແມ່ຂອງລາວຜູ້ເປັນນາງຖືຕະປະ ແລະເປັນມະຫິສີຂອງ ວະຍາຄຣະປາດ ກໍຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງໍາໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 15

उपलाल्याथ सुप्रीत्या पुत्रमालिंग्य सादरम् । दुःखिता विललापाथ स्मृत्वा नैर्धन्यमात्मनः

ແລ້ວນາງດ້ວຍຄວາມຮັກອັນລຶກຊຶ້ງ ໄດ້ລູບລ້ຽງລູກຊາຍ ແລະກອດເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແຕ່ໃນໃຈນາງເສົ້າໝອງ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ ເມື່ອນຶກເຖິງຄວາມຍາກຈົນຂອງຕົນ.

Verse 16

स्मृत्वास्मृत्वा पुनः क्षीरमुपमन्युस्स बालकः । देहि देहीति तामाह रुद्रन्भूयो महाद्युतिः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງນົມຄືນແລ້ວຄືນອີກ, ເດັກນ້ອຍອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ສົ່ງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີອັນຍິ່ງ, ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ອີກຄັ້ງ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະຣຸດຣະວ່າ: “ຂໍປະທານ, ຂໍປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ!”

Verse 17

तद्धठं सा परिज्ञाय द्विजपत्नी तपस्विनी । शान्तये तद्धठस्याथ शुभोपायमरीरचत्

ເມື່ອນາງເຂົ້າໃຈຄວາມດື້ດຶນນັ້ນ, ພັນລະຍາຂອງພຣາຫມະນະ ຜູ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ, ເພື່ອໃຫ້ມັນສົງບົບລົງ, ນາງຈຶ່ງຄິດຄົ້ນວິທີອັນມົງຄຸນເພື່ອນຳໄປສູ່ຄວາມສະຫງົບ.

Verse 18

उञ्छवृत्त्यार्जितान्बीजान्स्वयं दृष्ट्वा च सा तदा । बीजपिष्टमथालोड्य तोयेन कलभाषिणी

ໃນເວລານັ້ນ ນາງໄດ້ເຫັນເມັດພືດທີ່ໄດ້ມາຈາກການເກັບກ່ຽວທີ່ເຫຼືອ ແລະນາງຜູ້ມີສຽງຫວານໄດ້ບົດເມັດເປັນແປ້ງ ແລ້ວຄົນກັບນ້ຳ។

Verse 19

एह्येहि मम पुत्रेति सामपूर्वं ततस्सुतम् । आलिंग्यादाय दुःखार्ता प्रददौ कृत्रिमं पयः

ນາງເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ “ມາເດີ, ມາເດີ—ລູກຂອງແມ່” ແລ້ວປອບໃຈເດັກກ່ອນ; ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ນາງກອດເຂົາໄວ້ໃກ້ ແລະໃຫ້ນ້ຳນົມທຽມ.

Verse 20

पीत्वा च कृत्रिमं क्षीरं मात्रां दत्तं स बालकः । नैतत्क्षीरमिति प्राह मातरं चातिविह्वलः

ເມື່ອເດັກນ້ອຍໄດ້ດື່ມນ້ຳນົມທຽມທີ່ແມ່ໃຫ້ແລ້ວ ລາວກໍວຸ້ນວາຍຫນັກ ແລະເວົ້າກັບແມ່ວ່າ “ນີ້ບໍ່ແມ່ນນ້ຳນົມ.”

Verse 21

दुःखिता सा तदा प्राह संप्रेक्ष्याघ्राय मूर्धनि । समार्ज्य नेत्र पुत्रस्य कराभ्यां कमलायते

ໃນເວລານັ້ນ ນາງຜູ້ເສົ້າໂສກໄດ້ເວົ້າ—ເບິ່ງໃກ້ໆ ແລະດົມກິ່ນທີ່ສີສະຂອງລູກ; ດ້ວຍມືທັງສອງ ນາງເຊັດຕາຂອງລູກຊາຍ ທີ່ດັ່ງດອກບົວ।

Verse 22

जनन्युवाच । तटिनी रत्नपूर्णास्तास्स्वर्गपातालगोचराः । भाग्यहीना न पश्यन्ति भक्तिहीनाश्च ये शिवे

ແມ່ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນ້ຳທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍແກ້ວມະນີ ທີ່ໄຫຼຜ່ານສະຫວັນແລະປາຕານ ຄົນຂາດວາສະນາບໍ່ໄດ້ເຫັນ; ແລະຜູ້ຂາດພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະກໍບໍ່ໄດ້ເຫັນ.”

Verse 23

राज्यं स्वर्गं च मोक्षं च भोजनं क्षीरसंभवम् । न लभन्ते प्रियाण्येषां न तुष्यति यदा शिवः

ເມື່ອພຣະສິວະບໍ່ພໍໃຈ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບທັງອຳນາດຮາຊະ ທັງສະຫວັນ ທັງໂມກສະ; ແມ່ນແຕ່ຄວາມສຸກອັນເປັນທີ່ຮັກ—ເຊັ່ນອາຫານບຳລຸງທີ່ເກີດຈາກນົມ—ກໍບໍ່ເຖິງເຂົາເຈົ້າ।

Verse 24

भवप्रसादजं सर्वं नान्यद्देवप्रसादजम् । अन्यदेवेषु निरता दुःखार्ता विभ्रमन्ति च

ຄວາມສຳເລັດທັງປວງເກີດຈາກພຣະກະລຸນາຂອງພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ບໍ່ແມ່ນຈາກພຣະກະລຸນາຂອງເທວະອື່ນ. ຜູ້ທີ່ໝົກມຸ່ນໃນເທວະອື່ນ ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ ແລະພາກັນພະເລີນຫຼົງຜິດຕໍ່ໄປ।

Verse 25

क्षीरं तत्र कुतो ऽस्माकं वने निवसतां सदा । क्व दुग्धसाधनं वत्स क्व वयं वनवासिनः

“ທີ່ນັ້ນຈະມີນົມໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ປ່າເປັນນິດ? ລູກເອີຍ, ວິທີຫານົມຢູ່ໃສ—ແລະພວກເຮົາກໍແຕ່ຄົນຢູ່ປ່າ?”

Verse 26

कृत्स्नाभावेन दारिद्र्यान्मया ते भाग्यहीनया । मिथ्यादुग्धमिदं दत्तम्पिष्टमालोड्य वारिणा

ເນື່ອງຈາກຂາດແຄນທຸກຢ່າງ ແລະຄວາມທຸກຍາກ, ຂ້ອຍຜູ້ອັບໂຊກໄດ້ຖວາຍ ‘ນົມປອມ’ ນີ້ໃຫ້ເຈົ້າ—ເຮັດຈາກແປ້ງກວນກັບນ້ຳ.

Verse 27

त्वं मातुलगृहे स्वल्पं पीत्वा स्वादु पयः शृतम् । ज्ञात्वा स्वादु त्वया पीतं तज्जातीयमनुस्मरन्

ເຈົ້າໄດ້ດື່ມນົມຕົ້ມຫວານໆ ຢູ່ເຮືອນລຸງຝ່າຍແມ່ ແຕ່ພຽງນ້ອຍໜຶ່ງ. ເມື່ອຮູ້ວ່າມັນຫວານເມື່ອຊິມແລ້ວ ເຈົ້າກໍຄິດຮອດສິ່ງທີ່ຄ້າຍກັນນັ້ນເລື້ອຍໆ.

Verse 28

दत्तं न पय इत्युक्त्वा रुदन् दुःखीकरोषि माम् । प्रसादेन विना शंभो पयस्तव न विद्यते

ເຈົ້າຮ້ອງໄຫ້ ແລະເວົ້າວ່າ ‘ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ນົມ’ ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເສົ້າໃຈ. ໂອ ພຣະສັມພູ, ບໍ່ມີພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ນົມສໍາລັບພຣະອົງກໍບໍ່ມີເລີຍ.

Verse 29

पादपंकजयोस्तस्य साम्बस्य सगणस्य च । भक्त्या समर्पितं यत्तत्कारणं सर्वसम्पदाम्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍດ້ວຍສັດທາ ທີ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສີວະອົງນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະອຸມາ ແລະມີຄະນະພຣະຄະນະບໍລິວານ—ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະການສໍາເລັດທຸກປະການ.

Verse 30

अधुना वसुदोस्माभिर्महादेवो न पूजितः । सकामानां यथाकामं यथोक्तफलदायकः

ບັດນີ້ ໂອ ວະສຸ, ພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະມະຫາເທວະ. ແຕ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຜົນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້—ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປາຖະໜາລາວະກິດ ຜົນຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເຂົາ.

Verse 31

धनान्युद्दिश्य नास्माभिरितः प्रागर्चितः शिवः । अतो दरिद्रास्संजाता वयं तस्मान्न ते पयः

«ເພາະເບິ່ງແຕ່ຊັບສິນ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວະຢູ່ທີ່ນີ້ແຕ່ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນທຸກຍາກ; ເພາະເຫດນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ມີນົມຈະຖວາຍທ່ານ».

Verse 32

पूर्वजन्मनि यद्दत्तं शिवमुद्दिश्य वै सुतः । तदेव लभ्यते नान्यद्विष्णुमुद्दिश्य वा प्रभुम्

ໂອ ສູຕະ! ສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ໃຫ້ໃນຊາດກ່ອນ ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ ຜົນຂອງມັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບ; ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ ແມ່ນແຕ່ຈະອຸທິດແດ່ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າກໍຕາມ.

Verse 33

वायुरुवाच । इति मातृवचः श्रुत्वा तथ्यं शोकादिसूचकम् । बालो ऽप्यनुतपन्नंतः प्रगल्भमिदमब्रवीत्

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງແມ່ ອັນເປັນຄວາມຈິງ ແລະສະທ້ອນຄວາມໂສກເສົ້າ ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍຜູ້ບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກຜິດ ກໍ່ກ່າວຢ່າງກ້າຫານດັ່ງນີ້।

Verse 34

उपमन्युरुवाच । शोकेनालमितो मातः सांबो यद्यस्ति शंकरः । त्यज शोकं महाभागे सर्वं भद्रं भविष्यति

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ເຈົ້າຖືກຄວາມໂສກຄອບງໍາ. ຖ້າສາມບະ—ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຮ່ວມກັບອຸມາ—ມີຢູ່ແທ້, ຈົ່ງລະຄວາມໂສກເສົ້າ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ; ທຸກສິ່ງຈະເປັນມົງຄຸນແນ່ນອນ.”

Verse 35

शृणु मातर्वचो मेद्य महादेवो ऽस्ति चेत्क्वचित् । चिराद्वा ह्यचिराद्वापि क्षीरोदं साधयाम्यहम्

ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້ອຍໃນມື້ນີ້: ຖ້າມະຫາເທວະມີຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ, ຈະຊ້າຫຼືໄວ, ຂ້ອຍຈະບັນລຸການໄປເຖິງທະເລນ້ຳນົມ (ກະສີໂຣດ) ໃຫ້ໄດ້ແນ່ນອນ।

Verse 36

वायुरुवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य बालकस्य महामतेः । प्रत्युवाच तदा माता सुप्रसन्ना मनस्विनी

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເດັກນ້ອຍຜູ້ມີປັນຍານັ້ນແລ້ວ ແມ່—ຜູ້ສະຫງົບໃຈ ແລະ ແນ່ວແນ່ໃນຈິດ—ກໍຕອບກັບດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 37

मातोवाच । शुभं विचारितं तात त्वया मत्प्रीतिवर्धनम् । विलंबं मा कथास्त्वं हि भज सांबं सदाशिवम्

ແມ່ເວົ້າວ່າ: «ລູກທີ່ຮັກ, ເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາດີແລ້ວ—ມັນເພີ່ມຄວາມປິຕິຂອງແມ່. ຢ່າຊັກຊ້າດ້ວຍຄຳເວົ້າອື່ນ; ຈົ່ງນະມັດສະການ ສາມບະ ສະດາຊິວະ, ພຣະຊິວະຜູ້ຮ່ວມກັບອຸມາ»។

Verse 38

सर्वस्मादधिको ऽस्त्येव शिवः परमकारणम् । तत्कृतं हि जगत्सर्वं ब्रह्माद्यास्तस्य किंकराः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະຊິວະສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ ແລະເປັນເຫດປັດໃຈສູງສຸດ. ຈັກກະວານທັງປວງເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ; ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍເປັນພຽງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

तत्प्रसादकृतैश्वर्या दासास्तस्य वयं प्रभोः । तं विनान्यं न जानीमश्शंकरं लोकशंकरम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ອຳນາດແລະສິຣິອັນເປັນເຈົ້າຂອງທີ່ພວກເຮົາມີ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ພວກເຮົາເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ນັ້ນ. ນອກຈາກພຣະອົງ ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ອື່ນ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກທັງປວງ.

Verse 40

अन्यान्देवान्परित्यज्य कर्मणा मनसा गिरा । तमेव सांबं सगणं भज भावपुरस्सरम्

ຈົ່ງລະທິ້ງເທວະອື່ນໆທັງປວງ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ—ສາມບະ ຜູ້ຢູ່ກັບອຸມາ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະອົງ—ດ້ວຍກາຍ ດ້ວຍໃຈ ແລະດ້ວຍວາຈາ ໂດຍໃຫ້ພຣະພັກດີເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 41

तस्य देवाधिदेवस्य शिवस्य वरदायिनः । साक्षान्नमश्शिवायेति मंत्रो ऽयं वाचकः स्मृतः

ສໍາລັບພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເທວາທິເທວາ ແລະ ຜູ້ປະທານພອນ—ມົນຕຣາ “ນະມະສິວາຍະ” ນີ້ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນນາມທີ່ຊີ້ພຣະອົງໂດຍກົງ.

Verse 42

सप्तकोटिमहामंत्राः सर्वे सप्रणवाः परे । तस्मिन्नेव विलीयंते पुनस्तस्माद्विनिर्गताः

ມະຫາມົນຕຣາເຈັດໂກດິທັງປວງ—ລ້ວນສູງສຸດ ແລະ ປະກອບດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ”—ລະລາຍເຂົ້າໃນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ; ແລະ ອີກຄັ້ງ ກໍເກີດອອກມາຈາກພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວນັ້ນ.

Verse 43

सप्रसादाश्च ते मंत्राः स्वाधिकाराद्यपेक्षया । सर्वाधिकारस्त्वेको ऽयं मंत्र एवेश्वराज्ञया

ມົນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ຈິງໃຫ້ພຣະກະລຸນາ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະ ສິດຂອງແຕ່ລະຄົນ. ແຕ່ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ, ມົນຕຣານີ້ພຽງອັນດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນມົນຕຣາທີ່ມີອໍານາດຄອບຄຸມທົ່ວໄປ.

Verse 44

यथा निकृष्टानुत्कृष्टान्सर्वानप्यात्मनः शिवः । क्षमते रक्षितुं तद्वन्मंत्रो ऽयमपि सर्वदा

ດັ່ງພຣະສິວະ ຜູ້ເຫັນສັດທັງປວງເປັນຂອງພຣະອົງເອງ—ຈະຕໍ່າຫຼືສູງກໍຕາມ—ຍັງສາມາດປົກປ້ອງໄດ້; ມົນຕຣານີ້ກໍເຊັ່ນກັນ ສາມາດໃຫ້ການຄຸ້ມຄອງໄດ້ເສມອ.

Verse 45

प्रबलश्च तथा ह्येष मंत्रो मन्त्रान्तरादपि । सर्वरक्षाक्षमो ऽप्येष नापरः कश्चिदिष्यते

ມົນຕຣານີ້ມີອານຸພາບແຮງກ້າຢ່າງຍິ່ງ ແຮງກວ່າມົນຕຣາອື່ນໆດ້ວຍ. ມັນສາມາດໃຫ້ການຄຸ້ມຄອງຄົບຖ້ວນທຸກດ້ານ ແລະບໍ່ມີອື່ນໃດຖືກວ່າເທົ່າທຽມມັນ.

Verse 46

तस्मान्मन्त्रान्तरांस्त्यक्त्वा पञ्चाक्षरपरो भव । तस्मिञ्जिह्वांतरगते न किंचिदिह दुर्लभम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະຖິ້ມມັນຕຣາອື່ນໆ ແລະຈົ່ງອຸທິດໃຈທັງໝົດແກ່ມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ «ນະມະຫ໌ ຊິວາຍ». ເມື່ອມັນຢູ່ໃນລີ້ນເປັນຈາປະບໍ່ຂາດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ຍາກຈະບັນລຸ.

Verse 47

अघोरास्त्रं च शैवानां रक्षाहेतुरनुत्तमम् । तच्च तत्प्रभवं मत्वा तत्परो भव नान्यथा

ອາໂຄຣາສະຕຣາ ແມ່ນອາວຸດອັນສູງສຸດເພື່ອການປົກປ້ອງຂອງຜູ້ບູຊາພຣະຊິວະ. ຮູ້ວ່າມັນເກີດຈາກພຣະອົງສູງສຸດນັ້ນ ແລະເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈົ່ງອຸທິດໃຈທັງໝົດແກ່ພຣະອົງນັ້ນ—ຢ່າເປັນຢ່າງອື່ນ.

Verse 48

भस्मेदन्तु मया लब्धं पितुरेव तवोत्तमम् । विरजानलसंसिद्धं महाव्यापन्निवारणम्

«ແຕ່ບັດນີ້ ບັສມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບມາ—ດີເລີດຢ່າງຍິ່ງ ແທ້ໆຈາກພໍ່ຂອງເຈົ້າເອງ. ມັນສໍາເລັດດ້ວຍໄຟອັນປາສະຈາກຕັນຫາແລະມົນທິນ ເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ໄພພິບັດແລະຄວາມທຸກຍາກອັນໃຫຍ່»។

Verse 49

मंत्रं च ते मया दत्तं गृहाण मदनुज्ञया । अनेनैवाशु जप्तेन रक्षा तव भविष्यति

«ຈົ່ງຮັບເອົາມັນຕຣາທີ່ຂ້ອຍໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າ ຕາມການອະນຸຍາດຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອເຈົ້າຈາປະມັນຕຣານີ້ຢ່າງໄວ ການປົກປ້ອງຈະເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າແນ່ນອນ»។

Verse 50

वायुरुवाच । एवं मात्रा समादिश्य शिवमस्त्वित्युदीर्य च । विसृष्टस्तद्वचो मूर्ध्नि कुर्वन्नेव तदा मुनिः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຊີ້ນໍາແກ່ແມ່ພຣະອົງດັ່ງນີ້ ແລະເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ເກີດມົງຄຸນ—ເປັນມົງຄຸນແຫ່ງພຣະສິວະ» ມຸນີກໍຖືກອະນຸຍາດໃຫ້ຈາກໄປ; ທ່ານອອກເດີນທາງໂດຍຖືຄໍາສັ່ງນັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ ຄືຮັບນັບຖືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 51

तां प्रणम्यैवमुक्त्वा च तपः कर्तुं प्रचक्रमे । तमाह च तदा माता शुभं कुर्वंतु ते सुराः

ເຂົາໄດ້ກາບນົບນ້ອມນາງ ແລະເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມອອກໄປເພື່ອປະຕິບັດຕະປະ (ພິທີບໍລິສຸດ). ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ຂອງເຂົາກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍປະທານຄວາມສຸພະມົງຄົນແກ່ເຈົ້າ»។

Verse 52

अनुज्ञातस्तया तत्र तपस्तेपे स दुश्चरम् । हिमवत्पर्वतं प्राप्य वायुभक्षः समाहितः

ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກນາງແລ້ວ ເຂົາກໍປະຕິບັດຕະປະອັນຮຸນແຮງ ແລະຍາກລໍາບາກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄປຮອດພູຫິມະວັດ (ຫິມາລະຍະ) ເຂົາຕັ້ງຈິດໃນສະມາທິ ແລະດໍາລົງຊີວິດໂດຍກິນແຕ່ລົມ.

Verse 53

अष्टेष्टकाभिः प्रसादं कृत्वा लिंगं च मृन्मयम् । तत्रावाह्य महादेवं सांबं सगणमव्ययम्

ເມື່ອຈັດສ້າງສະຖານບູຊາໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍອິດ 8 ກ້ອນ ແລະປັ້ນລິງຄະດ້ວຍດິນເຜົາ ແລ້ວຈຶ່ງອັນເຊີນພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະສິວະຜູ້ຮ່ວມກັບອຸມາ (ສາມບະ)—ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະອົງ, ອົງອະມະຕະຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ.

Verse 54

भक्त्या पञ्चाक्षरेणैव पुत्रैः पुष्पैर्वनोद्भवैः । समभ्यर्च्य चिरं कालं चचार परमं तपः

ດ້ວຍສັດທາ ໃຊ້ມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ «ນະມະ ສິວາຍ» ແຕ່ຢ່າງດຽວ ລາວໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກໄມ້ປ່າທີ່ລູກໆນຳມາ; ແລ້ວບູຊາຢູ່ດົນນານ ຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາອັນສູງສຸດ។

Verse 55

ततस्तपश्चरत्तं तं बालमेकाकिनं कृशम् । उपमन्युं द्विजवरं शिवसंसक्तमानसम्

ຕໍ່ມາ ໄດ້ເຫັນເດັກນ້ອຍ ອຸປະມັນຍຸ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ—ກຳລັງປະພຶດຕະປະສະຍາ ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຜອມແຫ້ງ ແລະຈິດໃຈຝັງແນ່ນຢູ່ໃນພຣະສິວະຢ່າງໝົດຈິດໝົດໃຈ।

Verse 56

पुरा मरीचिना शप्ताः केचिन्मुनिपिशाचकाः । संपीड्य राक्षसैर्भावैस्तपसोविघ्नमाचरन्

ໃນອະດີດການ ມີສັດປີສາດບາງພວກ ຖືກພຣະມຸນີມາຣີຈິສາບໄວ້; ພວກນັ້ນຮັບອາການແຫ່ງຣາກສະສະ ແລະກົດຂີ່ບັນດາມຸນີ ເພື່ອຂັດຂວາງຕະປະສະຍາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ।

Verse 57

स च तैः पीड्यमानो ऽपि तपः कुर्वन्कथञ्चन । सदा नमः शिवायेति क्रोशति स्मार्तनादवत्

ແມ່ນແຕ່ຖືກພວກນັ້ນທຳຮ້າຍກົດຂີ່ ທ່ານກໍຍັງຝືນທຳຕະປະສະຍາຕໍ່ໄປ; ແລະດັ່ງສຽງຮ້ອງພິທີອັນດັງ ທ່ານຮ້ອງຊ້ຳໆຢູ່ເທື່ອລະເທື່ອວ່າ “ນະມະຫະ ຊິວາຍະ” ຢູ່ທຸກເວລາ।

Verse 58

तन्नादश्रवणादेव तपसो विघ्नकारिणः । ते तं बालं समुत्सृज्य मुनयस्समुपाचरन्

ພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນສຽງນັ້ນ ຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກແກ່ຕະປະສະຍາຂອງມຸນີທັງຫຼາຍກໍຖືກທຳລາຍ. ພວກນັ້ນປ່ອຍເດັກນ້ອຍນັ້ນໄວ້ ແລ້ວບັນດາມຸນີກໍເຂົ້າໄປຫາທ່ານ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບບູຊາ।

Verse 59

तपसा तस्य विप्रस्य चोपमन्योर्महात्मनः । चराचरं च मुनयः प्रदीपितमभूज्जगत्

ໂອ ບັນດາມຸນີ, ດ້ວຍຕະປະ (ຄວາມບຳເນັດ) ຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ແລະຂອງອຸປະມັນຍຸ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ດຸດດັ່ງຖືກສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນ.