दिव्यरथारोहणम् — Śiva’s Ascent on the Divine Chariot (Pre-battle Portents)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । ईदृग्विधं महादिव्यं नानाश्चर्यमयं रथम् । संनह्य निगमानश्वांस्तं ब्रह्मा प्रार्पयच्छिवम्

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຈັດຕຽມລົດອັນທິບຍິ່ງໃຫຍ່ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນນານາ ແລະໄດ້ຜູກມ້າທີ່ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດາເຂົ້າກັບມັນແລ້ວ, ພຣະພົມໄດ້ນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 2

शंभवेऽसौ निवेद्याधिरोपयामास शूलिनम् । बहुशः प्रार्थ्य देवेशं विष्ण्वादिसुरसमतम्

ເຂົາໄດ້ນຳຄຳຮ້ອງຂໍໄປທູນຕໍ່ ພຣະສັມພຸ ແລະອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ຕໍ່ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ພຣະສູລິນ ຜູ້ຖືຕຣິສູລ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນເທົ່າທຽມຂອງ ວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ.

Verse 3

ततस्तस्मिन्रथे दिव्ये रथप्राकारसंयुते । सर्वदेवमयः शंभुरारुरोह महाप्रभुः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊັມພູ (Śambhu) ຜູ້ຮວບຮວມພະລັງແລະພຣະສະຖິດຂອງເທວະທັງປວງ ໄດ້ເສດັດຂຶ້ນສູ່ລົດທິບອັນມີກໍ່ກຳແພງປ້ອງກັນ ເພື່ອໄປສູ່ສົງຄາມ।

Verse 4

ऋषिभिः स्तूयमानश्च देवगंधर्वपन्नगैः । विष्णुना ब्रह्मणा चापि लोकपालैर्बभूव ह

ພຣະອົງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນແທ້ໆ ຈາກພວກລຶສີ, ຈາກເທວະ, ຈາກຄັນທະວະ (Gandharva) ແລະພວກນາກ; ທັງຈາກພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະຜູ້ພິທັກໂລກທັງປວງດ້ວຍ।

Verse 5

उपावृतश्चाप्सरसां गणैर्गीतविशारदः । शुशुभे वरदश्शम्भुस्स तं प्रेक्ष्य च सारथिम्

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງອັບສະຣາຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຂັບຮ້ອງ, ພຣະຊັມພູ ຜູ້ປະທານພອນ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າງາມ; ແລະເມື່ອພຣະອົງເບິ່ງໄປຫາສາຣະຖີນັ້ນ ກໍຕຽມການໃນສົງຄາມທີ່ກຳລັງຄືບຄືນ।

Verse 6

तस्मिन्नारोऽहतिरथं कल्पितं लोकसंभृतम् । शिरोभिः पतिता भूमौ तुरगा वेदसंभवाः

ທີ່ນັ້ນ ລົດຮົບນັ້ນ—ທີ່ນາຣາ ແລະ ອະຫະຕິ ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງ ແລະຮວບຮວມດ້ວຍຊັບພະຍາກອນຈາກໂລກທັງປວງ—ຖືກຕີລົງໃຫ້ພັງ. ມ້າທີ່ເກີດຈາກເວດະ ກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ ຫົວກົ້ມຕົກລົງ।

Verse 7

चचाल वसुधा चेलुस्सकलाश्च महीधराः । चकंपे सहसा शेषोऽसोढा तद्भारमातुरः

ແຜ່ນດິນສັ່ນສະເທືອນ ແລະ ພູເຂົາທັງປວງກໍສັ່ນໄຫວ. ທັນໃດນັ້ນ ເສສະກໍສັ່ນດ້ວຍ ທຸກຂ໌ເພາະພາລະໜັກ ບໍ່ອາດອົດທົນນ້ຳໜັກນັ້ນໄດ້.

Verse 8

अथाधः स रथस्यास्य भगवान्धरणीधरः । वृषेन्द्ररूपी चोत्थाय स्थापयामास वै क्षणम्

ແລ້ວພາຍໃຕ້ລົດສົງຄາມນັ້ນ ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ—ໄດ້ລຸກຂຶ້ນໃນຮູບວົວຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຕັ້ງມັນໃຫ້ໝັ້ນຄົງຢູ່ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ.

Verse 9

क्षणांतरे वृषेन्द्रोऽपि जानुभ्यामगमद्धराम् । रथारूढमहेशस्य सुतेजस्सोढुमक्षमः

ພຽງຊົ່ວຂະນະຕໍ່ມາ ວົວຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍນັ້ນກໍຄຸກເຂົ່າລົງສູ່ດິນ ດ້ວຍບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ລັດສະໝີເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງລົດໄດ້.

Verse 10

अभीषुहस्तो भगवानुद्यम्य च हयांस्तदा । स्थापयामास देवस्य पचनाद्वैरथं वरम्

ແລ້ວພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຖືສາຍບັງເຫຼັກໄວ້ໃນພຣະຫັດ ຍົກແລະຄວບຄຸມມ້າທັງຫຼາຍ ແລະ ຈັດຕັ້ງໃຫ້ແກ່ເທວະ ລົດອັນງາມສະຫງ່າ—ລົດອັນຍອດຢ່າງ ທີ່ປະຈັນນາ (Pacanā) ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍຝີມື.

Verse 11

ततोऽसौ नोदयामास मनोमारुतरंहसः । ब्रह्मा हयान्वेदमयान्नद्धान्रथवरे स्थितः

ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງລົດອັນຍອດຢ່າງ ໄດ້ເຮັ່ງເຮັດໃຫ້ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນແລ່ນໄປ—ມ້າທີ່ໄວດັ່ງໃຈ ແລະ ດັ່ງລົມ, ທີ່ຖືກປັ້ນຂຶ້ນຈາກແກ່ນສານແຫ່ງເວດະ ແລະ ຖືກຄາດສາຍສຳລັບການເດີນທາງ.

Verse 12

पुराण्युद्दिश्य वै त्रीणि तेषां खस्थानि तानि हि । अधिष्ठिते महेशे तु दानवानां तरस्विनाम्

ອ້າງອີງຕາມເລື່ອງເກົ່າແກ່ ກ່າວວ່າມີຢູ່ແທ້ໆສາມປ້ອມ ແລະນັ້ນແມ່ນປ້ອມປະການໃນຟ້າຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແຕ່ເມື່ອພຣະມະເຫສະ (Mahēśa) ປະທັບຢືນເປັນປະທານ ອໍານາດຂອງດານະວະຜູ້ແຂງກ້າ ກໍຖືກນໍາເຂົ້າສູ່ອະທິປະໄຕຂອງພຣະອົງ।

Verse 13

अथाह भगवान्रुद्रो देवानालोक्य शंकरः । पशूनामाधिपत्यं मे धद्ध्वं हन्मि ततोऽसुरान्

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ຣຸທຣະ—ສັງກະຣະ (Śaṅkara)—ເບິ່ງໄປຫາເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງມອບອໍານາດເປັນເຈົ້າເຫນືອສັດທັງປວງ (ປາຊຸ—ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ໃຫ້ແກ່ຂ້ອຍ; ແລ້ວຂ້ອຍຈະຟາດຟັນອະສຸຣາທັງຫຼາຍ.”

Verse 14

पृथक्पशुत्वं देवानां तथान्येषां सुरोत्तमाः । कल्पयित्वैव वध्यास्ते नान्यथा दैत्यसत्तमाः

ໂອ ທ່ານເທວະຜູ້ປະເສີດ! ຈະຂ້າດາຍຕະຜູ້ເລີດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ ຕ້ອງຈັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຕົກຢູ່ໃນສະພາບ ‘ປາຊຸ’ ແບບແຍກກັນ—ສະພາບດັ່ງສັດທີ່ໄຮ້ກໍາລັງ—ຈຶ່ງຈະເຮັດໄດ້; ບໍ່ອາດສໍາເລັດໂດຍວິທີອື່ນໄດ້।

Verse 15

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवदेवस्य धीमतः । विषादमगमन्सर्वे पशुत्वं प्रतिशंकिताः

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະເທວະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ທຸກຄົນກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ເພາະຢ້ານວ່າຈະຖືກຫຼຸດລົງເປັນສະພາບ ‘ປາຊຸ’ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ)។

Verse 16

तेषां भावमथ ज्ञात्वा देवदेवोऽम्बिकापतिः । विहस्य कृपया देवाञ्छंभुस्तानिदमब्रवीत्

ເມື່ອພຣະເທວເທວ—ພຣະສັມພູ ຜູ້ເປັນອົງຄູ່ຂອງອັມບິກາ—ຮູ້ເຫັນສະພາບໃນໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ ກໍຍິ້ມ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບເທວະທັງຫຼາຍວ່າ:

Verse 17

शंभुरुवाच । मा वोऽस्तु पशुभावेऽपि पातो विबुधसत्तमाः । श्रूयतां पशुभावस्य विमोक्षः क्रियतां च सः

ພຣະສັມພຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານເທວະທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ່າມີການຕົກຕ່ຳເລີຍ—ແມ່ນແຕ່ຕົກໄປສູ່ສະພາບປາສຸ (paśu-bhāva) ຂອງວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ. ຈົ່ງຟັງ: ຂໍໃຫ້ໄດ້ຍິນວິທີພົ້ນຈາກສະພາບປາສຸພາບ ແລະຂໍໃຫ້ການຫຼຸດພົ້ນນັ້ນເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 18

यौ वै पाशुपतं दिव्यं चरिष्यति स मोक्ष्यति । पशुत्वादिति सत्यं वः प्रतिज्ञातं समाहिताः

ຜູ້ໃດທີ່ປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະອັນທິບພະຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ມົກສະ. «ຈາກສະພາບເປັນປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກມັດ) ຈະຖືກປົດປ່ອຍ»—ນີ້ແມ່ນຄໍາສັດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະຕິຍານແກ່ພວກເຈົ້າ; ຈົ່ງໝັ້ນຄົງ ແລະ ມີສະຕິ.

Verse 19

ये चाप्यन्ये करिष्यंति व्रतं पाशुपतं मम । मोक्ष्यंति ते न संदेहः पशुत्वात्सुरसत्तमाः

ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ອື່ນໆ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ຜູ້ຈະຮັບປະພຶດວຣະຕະປາຊຸປະຕະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ມົກສະ. ເພາະໂດຍສະພາບເປັນປາຊຸ (ຖືກຜູກມັດ) ເມື່ອໄດ້ພຶ່ງພາພຣະປາຊຸປະຕິ ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ກໍຄວນໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍ.

Verse 20

नैष्ठिकं द्वादशाब्दं वा तदर्थं वर्षकत्रयम् । शुश्रूषां कारयेद्यस्तु स पशुत्वाद्विमुच्यते

ຜູ້ໃດທີ່ກະທໍາ ຫຼື ຈັດໃຫ້ມີການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ (śuśrūṣā) ເພື່ອເປົ້າໝາຍນັ້ນ—ຈະເປັນວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ 12 ປີ ຫຼື ອີກທາງໜຶ່ງ 3 ປີເປັນຄ່າເທົ່າກັນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກສະພາບປາຊຸ (ວິນຍານຖືກຜູກມັດ).

Verse 21

तस्मात्परमिदं दिव्यं चरिष्यथ सुरोत्तमाः । पशुत्वान्मोक्ष्यथ तदा यूयमत्र न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຈາກນີ້ໄປຈົ່ງປະພຶດຕາມວິຖີອັນທິບພະນີ້; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມເປັນປາຊຸທີ່ຖືກຜູກມັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 22

सनत्कुमार उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य महेशस्य परात्मनः । तथेति चाब्रुवन्देवा हरिब्रह्मादयस्तथा

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມະສູງສຸດ, ພວກເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍ ຮະຣິ(ວິສນຸ), ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ ກ່າວຕອບວ່າ “ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ”.

Verse 23

तस्माद्वै पशवस्सर्वे देवासुरवराः प्रभोः । रुद्रः पशुपतिश्चैव पशुपाशविमोचकः

ດັ່ງນັ້ນ ສັດທັງປວງລ້ວນແທ້ໆເປັນ “ປະສຸ” ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຄືວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດ—ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະອະສຸຣະຜູ້ປະເສີດ. ມີແຕ່ຣຸດຣະເທົ່ານັ້ນເປັນ ປະສຸປະຕິ ແລະເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍປະສຸອອກຈາກພາຊະ (ເຄື່ອງຜູກມັດ).

Verse 24

तदा पशुपतीत्येतत्तस्य नाम महेशितुः । प्रसिद्धमभवद्वध्वा सर्वलोकेषु शर्मदम्

ໃນເວລານັ້ນ ຫຼັງຈາກພຣະອົງໄດ້ປະຫານສັດຕູແລ້ວ, ນາມ “ປະສຸປະຕິ” ຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ກໍໄດ້ໂດງດັງໄປໃນທຸກໂລກ ນຳພາຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະມົງຄຸນ.

Verse 25

मुदा जयेति भाषंतस्सर्वे देवर्षयस्तदा । अमुदंश्चाति देवेशो ब्रह्मा विष्णुः परेऽपि च

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາລິສີເທວະທັງປວງຮ້ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ «ຊະນະ! ຊະນະ!» ແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະອື່ນໆ—ກັບບໍ່ປິຕິຍິນດີ.

Verse 26

तस्मिंश्च समये यच्च रूपं तस्य महात्मनः । जातं तद्वर्णितुं शक्यं न हि वर्षशतैरपि

ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຮູບອັນປາກົດຂຶ້ນຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ຊ່າງເຫຼືອເກີນຈະພັນລະນາໄດ້ ແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີກໍບໍ່ພໍ.

Verse 27

एवं विधो महेशानो महेशान्यखिलेश्वरः । जगाम त्रिपुरं हंतुं सर्वेषां सुखदायकः

ດັ່ງນັ້ນ ມະເຫສານະ—ພຣະຜົວຂອງ ມະເຫສານີ ແລະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ—ໄດ້ເດີນທາງໄປເພື່ອທຳລາຍ ຕຣິປຸຣະ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແລະຄວາມຜາສຸກແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 28

तं देवदेवं त्रिपुरं निहंतुं तदानु सर्वे तु रविप्रकाशाः । गजैर्हयैस्सिंहवरै रथैश्च वृषैर्ययुस्तेऽमरराजमुख्याः

ຕໍ່ມາ ເພື່ອຊ່ວຍ ເທວເທວະ ໃນການທຳລາຍ ຕຣິປຸຣະ ບັນດາຈອມເຈົ້າໃນໝູ່ອະມະຕະ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນ ໄດ້ເດີນທາງໄປ ໂດຍຂີ່ຊ້າງ ມ້າ ສິງທີ່ປະເສີດ ລົດຮົບ ແລະ ງົວພຣະວຶສະພະ।

Verse 29

हलैश्च शालैर्मुशलैर्भुशुण्डैर्गिरीन्द्रकल्पैर्गिरिसंनिभाश्च । नानायुधैस्संयुतबाहवस्ते ततो नु हृष्टाः प्रययुस्सुरेशाः

ພວກເຂົາຖືຄັນໄຖ ຫອກຍາວ ຄ້ອນຕີ ແລະ ກະບອງໜັກ—ບາງອົງໃຫຍ່ດັ່ງພູເຈົ້າ ບາງອົງຄ້າຍຍອດພູ—ແຂນທັງຫຼາຍພ້ອມອາວຸດນານາ; ແລ້ວຈອມເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 30

नानायुधाढ्याः परमप्रकाशा महोत्सवश्शंभुजयं वदंतः । ययुः पुरस्तस्य महेश्वरस्य तदेन्द्रपद्मोद्भवविष्णुमुख्याः

ພວກເຂົາສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ຖືອາວຸດນານາ ໄດ້ເດີນນຳໜ້າພຣະມະເຫສະວະ ພ້ອມປະກາດດ້ວຍຄວາມຍິນດີດັ່ງງານມະໂຫລານວ່າ «ຊະນະແດ່ ສັມພູ!» ໂດຍມີ ອິນທຣະ, ພຣະພຣະຫມາ (ເກີດຈາກດອກບົວ) ແລະ ວິສນຸ ເປັນຜູ້ນຳໜ້າ।

Verse 31

जहृषुर्मुनयस्सर्वे दंडहस्ता जटाधराः । ववृषुः पुष्पवर्षाणि खेचरा सिद्धचारणाः

ບັນດາມຸນີທັງປວງ ຖືໄມ້ທ່ອນ ແລະ ມີຜົມຈັດເປັນຈະຕາ ພາກັນຍິນດີປິຕິ; ແລະ ສິດທະ ກັບ ຈາຣະນະ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອາກາດ ໄດ້ໂຮຍດອກໄມ້ລົງມາເປັນຝົນເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງ।

Verse 32

पुत्रत्रयं च विप्रेन्द्रा व्रजन्सर्वे गणेश्वराः । तेषां संख्या च कः कर्तुं समर्थो वच्मि कांश्चन

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບັນດາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇeśvara) ທັງໝົດໄດ້ເດີນທາງອອກໄປ ພ້ອມກັບລູກຊາຍສາມຄົນຂອງພວກເຂົາ. ໃຜຈະສາມາດນັບຈຳນວນອັນຫຼາຍຫຼວງນັ້ນໄດ້? ຂ້າຈະກ່າວເຖິງແຕ່ບາງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 33

गणेश्वरैर्देवगणैश्च भृङ्गी समावृतस्सर्वगणेन्द्रवर्यः । जगाम योगांस्त्रिपुरं निहंतुं विमानमारुह्य यथा महेन्द्रः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍບັນດາເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ, ໂດຍຝູງທະວະຜູ້ຮັບໃຊ້, ແລະໂດຍ Bhṛṅgī, ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງຜູ້ນຳຄະນະນັ້ນ ໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍ຤ິດທິໂຍກະ ເພື່ອທຳລາຍ Tripura. ພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ວິມານລົດຟ້າ ດັ່ງມະເຮນທຣະ (Indra) ຂຶ້ນລົດອາກາດ.

Verse 34

केशो विगतवासश्च महाकेशो महाज्वरः । सोमवल्लीसवर्णश्च सोमदस्सनकस्तथा

ພຣະອົງແມ່ນ Keśa—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປອກຜົມອັນສັກສິດ; ພຣະອົງແມ່ນ Vigatavāsa—ຜູ້ພົ້ນຈາກເຄື່ອງຫຸ້ມແຫ່ງໂລກ ແລະຄວາມຍຶດຕິດ. ພຣະອົງແມ່ນ Mahākeśa—ຜູ້ມີຜົມມັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະ Mahājvara—ໄຂ້ໃຫຍ່ຜູ້ຈຸດໄຟ ແລະດັບໄຟແຫ່ງສັງສາຣ. ພຣະອົງມີສີດັ່ງເຄືອໂສມາ; ເປັນຜູ້ປະທານໂສມາ—ພຣະກະລຸນາດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ; ແລະຍັງເປັນ Sanaka—ອົງພຣະຜູ້ເປັນດັ່ງມຸນີຜູ້ໜຸ່ມນິລັນດອນ.

Verse 35

सोमधृक् सूर्यवर्चाश्च सूर्यप्रेषणकस्तथा । सूर्याक्षस्सूरिनामा च सुरस्सुन्दर एव च

ມີ ໂສມະທຶກ, ສູຣະຍະວັຣຈາ, ແລະ ສູຣະຍະເປຣສະນະກ ດ້ວຍ. ອີກທັງ ສູຣະຍະອາກສະ, ສູຣິນາມາ, ສຸຣະ, ແລະ ສຸນທະຣະ ກໍມີ.

Verse 36

प्रस्कंदः कुन्दरश्चंडः कंपनश्चातिकंपनः । इन्द्रश्चेन्द्रजवश्चैव यंता हिमकरस्तथा

“ມີ ປຣັສກັນດະ, ກຸນດະຣະ, ຈັນດະ, ກຳປະນະ, ແລະ ອະຕິກຳປະນະ; ມີ ອິນທຣະ ແລະ ອິນທຣະຊະວະ; ພ້ອມທັງ ຢັນຕາ ແລະ ຫິມະກະຣະ.”

Verse 37

शताक्षश्चैव पंचाक्षः सहस्राक्षो महोदरः । सतीजहुश्शतास्यश्च रंकः कर्पूरपूतनः

ຍັງມີຜູ້ກ້າຫານໃນຄະນະຂອງພຣະສິວະ ຊື່ Śatākṣa, Pañcākṣa, Sahasrākṣa ແລະ Mahodara; ອີກທັງ Satījahu, Śatāsya, Raṅka ແລະ Karpūrapūtana—ສະມາຊິກຜູ້ມີພະລັງຂອງກອງພຣະສິວະ ປາກົດໃນສົງຄາມ.

Verse 38

द्विशिखस्त्रिशिखश्चैव तथाहंकारकारकः । अजवक्त्रोऽष्टवक्त्रश्च हयवक्त्रोऽर्द्धवक्त्रकः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ມີຍອດສອງ ແລະ ຜູ້ມີຍອດສາມ; ພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດອະຫັງກາຣ (ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ “ຂ້ອຍ”). ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ໜ້າແບ້ ແລະ ຜູ້ໜ້າແປດ; ຜູ້ໜ້າມ້າ ແລະ ຜູ້ໜ້າເຄິ່ງດ້ວຍ.

Verse 39

इत्याद्या गणपा वीरा बहवोऽपरिमेयकाः । प्रययुः परिवार्येशं लक्ष्यलक्षणवर्जिताः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາກະນະຜູ້ກ້າຫານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ໄດ້ອອກເດີນທາງ ລ້ອມຮອບພຣະອົງເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ; ແລະ ໂດຍປາດຈາກເຄື່ອງໝາຍທີ່ໃຫ້ຖືກເລັງຫຼືຈໍາແນກໄດ້ ພວກເຂົາກ້າວໜ້າເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ.

Verse 40

समावृत्य महादेवं तदापुस्ते पिनाकिनम् । दग्धुं समर्था मनसा क्षणेन सचराचरम्

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ລ້ອມຮອບ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້. ພວກເຂົາມີ຤ິດທານຸພາບແຮງກ້າ ຈົນພຽງແຕ່ຈິດຕະນາການກໍສາມາດເຜົາຜານຈັກກະວານທັງມວນ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ໃນພິບຕາດຽວ.

Verse 41

दग्धुं जगत्सर्वमिदं समर्थाः किंत्वत्र दग्धुं त्रिपुरं पिनाकी । रथेन किं चात्र शरेण तस्य गणैश्च किं देवगणैश्च शम्भोः

ພຣະອົງສາມາດເຜົາຜານຈັກກະວານທັງມວນໄດ້; ແຕ່ໃນກໍລະນີນີ້ ເພື່ອເຜົາຕຣິປຸຣະ ພຣະປິນາກີກັບເຫັນຄືຈະຕ້ອງໃຊ້ລົດຮົບ ແລະລູກສອນດອກດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້—ຫຼືແມ່ນແຕ່ພວກຄະນະ ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດແກ່ ພຣະສັມພູ?

Verse 42

स एव दग्धुं त्रिपुराणि तानि देवद्विषां व्यास पिनाकपाणिः । स्वयं गतस्तत्र गणैश्च सार्द्धं निजैस्सुराणामपि सोऽद्भुतोतिः

ໂອ ວະຍາສະ (Vyāsa), ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ—ພິນາກະປານິ (Pinākapāṇi) ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ—ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອເຜົາເມືອງສາມປຸຣະ (Tripura) ຂອງສັດຕູເທວະ. ພ້ອມດ້ວຍຄະນະກະນະ (Gaṇa) ຂອງພຣະອົງ ແລະກອງທັບເທວະດ້ວຍ, ພຣະອົງກ້າວໜ້າໄປຢ່າງອັດສະຈັນເກີນປະມານ.

Verse 43

किं तत्र कारणं चान्यद्वच्मि ते ऋषिसत्तम । लोकेषु ख्यापनार्थं वै यशः परमलापहम्

ໃນເລື່ອງນັ້ນຍັງມີເຫດອື່ນອີກບໍ? ຂ້າຈະບອກເຈົ້າ ໂອ ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ: ນີ້ແທ້ໆເພື່ອໃຫ້ຮູ້ກັນໃນທຸກໂລກ ເພື່ອໃຫ້ກຽດສະຫງ່າອັນສູງສຸດ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ຂອງພຣະສິວະ ແລະພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ຖືກປະກາດອອກໄປ.

Verse 44

अन्यच्च कारणं ह्येतद्दुष्टानां प्रत्ययाय वै । सर्वेष्वपि च देवेषु यस्मान्नान्यो विशिष्यते

ຍັງມີເຫດອື່ນອີກດ້ວຍ: ນີ້ແທ້ໆເພື່ອໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຄົນຊົ່ວກໍເກີດຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ. ເພາະໃນບັນດາເທວະທັງປວງ ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າພຣະອົງ ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີເທວະໃດຈະເຫນືອກວ່າພຣະອົງໄດ້.