अन्धकादिदैत्ययुद्धे वीरकविजयः — Vīraka’s Victory over Andhaka’s Forces

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । गतस्ततो मत्तगजेन्द्रगामी पीत्वा सुरां घूर्णितलोचनश्च । महानुभावो बहुसैन्ययुक्तः प्रचंडवीरो वरवीरयायी

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວເຂົາກໍອອກໄປ ເຄື່ອນດັ່ງຊ້າງເຈົ້າຜູ້ເມົາ; ດື່ມສຸຣາແລ້ວ ດວງຕາກໍຫມຸນວຽນບໍ່ນິ່ງ. ເປັນຜູ້ມີອານຸພາບໃຫຍ່ ມີກອງທັບຫຼາຍຕິດຕາມ; ເປັນວີຣະບຸລຸດດຸດັນ ແລະນ່າກົວ—ຜູ້ຍ່າງອອກໄປເພື່ອສະແຫວງຫາສົງຄາມກັບວີຣະທີ່ຍອດຢ່າງ.

Verse 2

ददर्श दैत्यः स्मरबाणविद्धो गुहां ततो वीरकरुद्धमार्गाम् । स्निग्धं यथा वीक्ष्य पतंगसंज्ञः दशाप्रदीपं च कृमिर्ह्युपेत्य

ແລ້ວອະສຸຣະຜູ້ຖືກລູກສອນຂອງກາມະ ກໍເຫັນຖ້ຳໜຶ່ງ ທີ່ທາງເຂົ້າຖືກວີຣະບຸລຸດຂັດຂວາງໄວ້. ຖືກມົວມົນດຶງດູດ ເຂົາກໍເຄື່ອນເຂົ້າໄປຫາມັນ ເຫມືອນແມງມອດເຫັນແສງຕະກຽງແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໃກ້—ເຫມືອນໜອນຄານຄ່ອຍໆໄປຫາແສງສະຫວ່າງ ເພື່ອພົບຄວາມພິນາດຂອງຕົນ.

Verse 3

तथा प्रदर्श्याशु पुनः पुनश्च संपीड्यमानोपि स वीरकेण । बभूव कामाग्निसुदग्धदेहोंऽधको महादैत्यपतिः स मूढः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖືກວີຣະບຸລຸດນັ້ນຈັບກຸມ ແລະບີບຄັ້ນຊ້ຳໆ ອັນທະກະ—ເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະຜູ້ໃຫຍ່—ຜູ້ຫຼົງໄຫຼ ກໍກາຍເປັນດັ່ງຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໄຟແຫ່ງຕັນຫາ.

Verse 4

पाषाणवृक्षाशनितोयवह्निभुजंगशस्त्रास्त्रविभीषिकाभिः । संपीडितोऽसौ न पुनः प्रपीड्यः पृष्टश्च कस्त्वं समुपागतोसि

ຖືກຈູ່ໂຈມດ້ວຍຄວາມນ່າຢ້ານຂອງຫີນ, ຕົ້ນໄມ້, ຟ້າຜ່າ, ນ້ໍາຖ້ວມ, ໄຟ, ງູ, ອາວຸດ ແລະອາສະຕຣາຕ່າງໆ ເຂົາຖືກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ—ແຕ່ກໍບໍ່ອາດຖືກບີບທໍາລາຍອີກໄດ້. ແລ້ວເຂົາຖາມວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ທີ່ມາຮອດນີ້?”

Verse 5

निशम्य तद्गां स्वमतं स तस्मै चकार युद्धं स तु वीरकेण । मुहूर्तमाश्चर्यवदप्रमेयं संख्ये जितो वीरतरेण दैत्यः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກັບຄູ່ຕໍ່ສູ້; ວີຣະກະ ຜູ້ກ້າຫານ ກໍຕໍ່ສູ້. ຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ ການປະລະກັນນັ້ນອັດສະຈັນ ເກີນຈະປະເມີນ—ຈົນໃນສົງຄາມ ອະສຸຣະຖືກຊະນະໂດຍວິລະຊົນທີ່ກ້າຫານຍິ່ງກວ່າ.

Verse 6

ततस्तु संग्रामशिरो विहाय क्षुत्क्षामकंठस्तृषितो गतोऽभूत् । चूर्णीकृते खड्गवरे च खिन्ने पलायमानो गतविस्मयः सः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວລະທິ້ງແນວໜ້າຂອງສົງຄາມ ແລະຈາກໄປ—ຄໍແຫ້ງເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ ແລະຖືກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມກະຫາຍນໍ້າ. ເມື່ອດາບອັນດີຂອງລາວຖືກທຸບແຕກ ແລະລາວເຫນື່ອຍລ້າ ລາວກໍຫນີໄປ ໂດຍຄວາມອວດອ້າງແລະຄວາມພິສົດພິສັນຫາຍສິ້ນ.

Verse 7

चक्रुस्तदाजिं सह वीरकेण प्रह्लादमुख्या दितिजप्रधानाः । लज्जांकुशाकृष्टधियो बभूवुस्सुदारुणाः शस्त्रशतैरनेकैः

ໃນຂະນະນັ້ນ ດານະວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ມີພຣະຫລາດເປັນຜູ້ນໍາ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຮົບກັບວີຣະກະ. ຈິດໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ ດັ່ງຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍຄັນຊັກແຫ່ງຄວາມອາຍ ກໍກາຍເປັນດຸຮ້າຍ; ແລະດ້ວຍອາວຸດນັບຮ້ອຍນັບພັນ ເຂົາເຈົ້າກໍນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງໃນສົງຄາມ.

Verse 8

विरोचनस्तत्र चकार युद्धं बलिश्च बाणश्च सहस्रबाहुः । भजिः कुजंभस्त्वथ शंबरश्च वृत्रादयश्चाप्यथ वीर्यवंतः

ໃນທີ່ນັ້ນ ວິໂຣຈະນະໄດ້ກໍ່ສົງຄາມ; ບາລີ ແລະ ບານະຜູ້ມີແຂນພັນ; ພະຈິ, ກຸຈັມພະ ແລະ ຊຳບະຣະດ້ວຍ; ວຶດຕະ ແລະອື່ນໆ—ວິລະຊົນຜູ້ມີພະລັງກ້າຫານ—ກໍຕໍ່ສູ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 9

ते युद्ध्यमाना विजिताः समंताद्द्विधाकृता वै गणवीरकेण । शेषे हतानां बहुदानवानामुक्तं जयत्येव हि सिद्धसंघैः

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຮົບ ພວກເຂົາຖືກພິຊິດຈາກທຸກດ້ານ ແລະຖືກວີຣະກະນະຜູ້ກ້າຫານຟັນແຍກເປັນສອງ. ເມື່ອດານະວະຈຳນວນຫຼາຍຖືກສັງຫານ ແລະເຫຼືອພຽງເສດສ່ວນ ຝູງສິດທະທັງຫຼາຍກໍປະກາດວ່າ «ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະແທ້ໆ!»

Verse 10

भेरुंडजानाभिनयप्रवृत्ते मेदोवसामांससुपूयमध्ये । क्रव्यादसंघातसमाकुले तु भयंकरे शोणितकर्दमे तु

ທີ່ນັ້ນ ສັດນ່າຢ້ານ ແລະສັດກິນຊາກສົບ ພາກັນຫຼິ້ນຢ່າງຄຶກຄື້ນ—ທ່າມກາງໄຂມັນ ນ້ຳມັນ ເນື້ອ ແລະໜອງເນ່າ—ແອອັດດ້ວຍຝູງຜູ້ກິນເນື້ອ; ສະໜາມຮົບກາຍເປັນຄວາມສະພຶງກົວ ເປັນຕົມເລືອດນ່າສະຫວັນຫວາຍ।

Verse 11

भग्नैस्तु दैत्यैर्भगवान् पिनाकी व्रतं महापाशुपतं सुघोरम् । प्रियेः मया यत्कृतपूर्वमासीद्दाक्षायणीं प्राह सुसांत्वयित्वा

ເມື່ອພວກໄດຕະຍະຖືກທຳລາຍແຕກພ່າຍແລ້ວ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພິນາກີ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປອບໂຍນດາກສາຍະນີ (ສະຕີ) ຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະກ່າວເຖິງວຣະຕະ “ມະຫາປາຊຸປະຕະ” ອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ພຣະອົງເຄີຍປະພຶດເພື່ອນາງໃນກ່ອນ।

Verse 12

शिव उवाच । तस्माद्बलं यन्मम तत्प्रणष्टं मर्त्यैरमर्त्यस्य यतः प्रपातः । पुण्यक्षयाही ग्रह एव जातो दिवानिशं देवि तव प्रसंगात्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພະລັງຂອງເຮົາຈຶ່ງຖືກບົດບັງ—ເພາະໂດຍມະນຸດ ຜູ້ອະມະຕະກໍເກີດການຕົກຕ່ຳ. ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກການຄົບຄືນກັບເຈົ້າ, «ກຣະຫະ» ດັ່ງງູ ແຫ່ງການສິ້ນສຸດບຸນກຸສົນ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ ທຳໃຫ້ເຮົາຖືກທຸກທໍລະມານທັງກາງວັນກາງຄືນ।

Verse 13

उत्पाद्य दिव्यं परमाद्भुतं तु पुनर्वरं घोरतरं च गत्वा । तस्माद्व्रतं घोरतरं चरामि सुनिर्भयः सुन्दरि वै विशोका

ເມື່ອເຮົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດພອນອັນເທວະ ແລະອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ ແລ້ວກ້າວໄປອີກສູ່ສິ່ງທີ່ດຸຮ້າຍກວ່າ, ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງປະພຶດວຣະຕະທີ່ດຸຮ້າຍກວ່າເກົ່າ—ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ແລະແທ້ຈິງປາສະຈາກຄວາມໂສກາ.

Verse 14

सनत्कुमार उवाच । एतावदुक्त्वा वचनं महात्मा उपाद्य घोषं शनकैश्चकार । स तत्र गत्वा व्रतमुग्रदीप्तो गतो वनं पुण्यतमं सुघोरम्

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແລ້ວ ມະຫາອາດມານັ້ນກໍຄ່ອຍໆຍົກສຽງປະກາດອັນຂຶ້ນສັກສິດ. ແລ້ວລາວໄປທີ່ນັ້ນ—ວຣະຕະຂອງລາວສ່ອງໄສດ້ວຍຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງ—ແລະເຂົ້າສູ່ປ່າອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ ແຕ່ນ່າຢ້ານຢ່າງຫນັກ.

Verse 15

चर्तुं हि शक्यं तु सुरासुरैर्यत्र तादृशं वर्षसहस्रमात्रम् । सा पार्वती मंदरपर्वतस्था प्रतीक्ष्यमाणागमनं भवस्य

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະກໍຢູ່ອາໄສ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄດ້ພຽງແຕ່ພັນປີເທົ່ານັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ພາຣະວະຕີ ຜູ້ພັກຢູ່ເທິງພູມັນດະຣະ ຄອຍຖ້າການມາຮອດຂອງ ພະວະ (ພຣະສິວະ).

Verse 16

पतिव्रता शीलगुणोपपन्ना एकाकिनी नित्यमथो विभीता । गुहांतरे दुःखपरा बभूव संरक्षिता सा सुतवीरकेण

ນາງເປັນພັນລະຍາຜູ້ຮັກສາສັດຕະຕໍ່ຜົວ ມີສີນທຳແລະຄຸນງາມຄວາມດີ; ຢູ່ຜູ້ດຽວ ແລະຢ້ານກົວຢູ່ເທື່ອ. ອາໄສໃນຖ້ຳ ນາງຈົມໃນຄວາມໂສກ ແຕ່ຖືກປົກປ້ອງໂດຍວິລະຊົນໜຸ່ມ ສຸຕະວີຣະກະ.

Verse 17

ततस्स दैत्यो वरदानमत्तस्तैर्योधमुख्यैस्सहितो गुहां ताम् । विभिन्नधैर्यः पुनराजगाम शिलीमुखैर्मारसमुद्भवैश्च

ຕໍ່ມາ ອະສູຣຜູ້ນັ້ນ ເມົາມົນດ້ວຍພອນທີ່ໄດ້ຮັບ ກໍກັບມາຫາຖ້ຳນັ້ນອີກ ພ້ອມດ້ວຍນາຍທະຫານຜູ້ເກັ່ງກ້າ. ຄວາມກ້າຫານຂອງລາວຖືກທຳລາຍໂດຍລູກສອນ ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຈາກອຳນາດຂອງມາຣາ.

Verse 18

अत्यद्भुतं तत्र चकार युद्धं हित्वा तदा भोजनपाननिद्राः । रात्रिं दिवं पंचशतानि पंच क्रुद्धस्स सैन्यैस्सह वीरकेण

ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າອັດສະຈັນ ໂດຍລະທິ້ງອາຫານ ນ້ຳດື່ມ ແລະການນອນ. ດ້ວຍຄວາມໂກດ ລາວສູ້ຮົບພ້ອມກອງທັບຂອງຕົນ ແລະກັບວິລະຊົນ ວີຣະກະ ຕະຫຼອດ 505 ວັນແລະຄືນ.

Verse 19

खड्गैस्सकुंतैस्सह भिंदिपालर्गदाभुशुंडीभिरथो प्रकांडैः । शिलीमुखैरर्द्धशशीभिरुग्रैर्वितस्तिभिः कूर्ममुखैर्ज्वलद्भिः

ດ້ວຍດາບແລະຫອກ, ດ້ວຍຫອກຂວ້າງບິນທິປາລ, ດ້ວຍຄ້ອນແລະກະບອງໜັກ, ແລະດ້ວຍລູກສອນແຂງແຮງ; ດ້ວຍລູກສອນຄົມ, ດ້ວຍອາວຸດຫົວຮູບຈັນຄຶ່ງອັນດຸຮ້າຍ, ດ້ວຍອາວຸດວິຕັສຕິ, ແລະດ້ວຍລູກປືນຮູບປາກເຕົ່າທີ່ລຸກໄຟ—ນັກຮົບທັງຫຼາຍຟາດຟັນກັນໃນຄວາມອື້ອອຶງແຫ່ງສົງຄາມ.

Verse 20

नाराचमुख्यै निशितैश्च शूलैः परश्वधैस्तोमरमुद्गरैश्च । खड्गैर्गुडैः पर्वतपादपैश्च दिव्यैरथास्त्रैररपि दैत्यसंघैः

ຝູງໄດຕະຍະກໍບຸກໂຈມດ້ວຍອາວຸດທິບແລະອາວຸດລົດຮົບ—ໃຊ້ນາຣາຈະອັນຄົມກິບ, ຕຣິສູລ, ຂວານ, ຫອກໂຕມາຣ, ແລະຄ້ອນມຸດກະຣ; ພ້ອມທັງດາບ, ກະບອງໜັກ, ແລະແມ່ນແຕ່ກ້ອນຫີນໃຫຍ່ດັ່ງພູທີ່ຖອນຂຶ້ນມາເປັນອາວຸດ.

Verse 21

न दीधितिर्भिन्नतनुः पपात द्वारं गुहाया पिहितं समस्तम् । तैरायुधैर्दैत्यभुजप्रयुक्तैर्गुहामुखे मूर्छित एव पश्चात्

ແລ້ວດີທິຕິ ຜູ້ມີກາຍຖືກສັບຂາດ ກໍລົ້ມລົງຢູ່ທີ່ປະຕູຖ້ຳ ຊຶ່ງຖືກປິດສະຫງົບມິດຊິດທັງໝົດ. ຖືກອາວຸດທີ່ຝູງອະສູຣະຂວ້າງດ້ວຍແຂນອັນແຂງແຮງ ລາວຈຶ່ງລົ້ມສະຫຼົບຢູ່ປາກຖ້ຳ ແລະນອນໝົດສະຕິຕໍ່ໄປ.

Verse 22

आच्छादितं वीरकमस्त्रजालैर्दैत्यैश्च सर्वैस्तु मुहूर्तमात्रम् । अपावृतं कर्तुमशक्यमासीन्निरीक्ष्य देवी दितिजान् सुघोरान्

ຊົ່ວພັກໜຶ່ງ ວີຣະບຸລຸດຖືກອະສຸຣາທັງຫຼາຍປົກຄຸມດ້ວຍຕາຂ່າຍອາວຸດອັນໜາແໜ້ນ. ເມື່ອເທວີເຫັນລູກຫຼານຂອງດິຕິອັນນ່າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ນາງກໍບໍ່ອາດເປີດອອກຫຼືກຳຈັດການປົກຄຸມນັ້ນໄດ້.

Verse 23

भयेन सस्मार पितामहं तु देवी सखीभिस्सहिता च विष्णुम् । सैन्यं च मद्वीरवरस्य सर्वं सस्मारयामास गुहांतरस्था

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ເທວີຢູ່ພາຍໃນຖ້ຳພ້ອມສະຫາຍນາງທັງຫຼາຍ ໄດ້ລະລຶກເຖິງປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະພຣະວິສນຸ. ນາງຍັງໄດ້ໃຫ້ເອີ້ນກອງທັບທັງໝົດຂອງວີຣະບຸລຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດມາຊ່ວຍ.

Verse 24

ब्रह्मा तया संस्मृतमात्र एव स्त्रीरूपधारी भगवांश्च विष्णुः । इन्द्रश्च सर्वेः सह सैन्यकैश्च स्त्रीरूपमास्थाय समागतास्ते

ເມື່ອນາງແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງພວກເຂົາ ພຣະພຣະຫມາກໍມາທັນທີ; ແລະພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະອົງສູງສຸດ ກໍມາໂດຍຮັບຮູບເປັນຍິງ. ອິນທຣະພ້ອມດ້ວຍກອງທັບທັງປວງ ກໍຮັບຮູບເປັນຍິງ ແລ້ວມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 25

भूत्वा स्त्रियस्ते विविशुस्तदानीं मुनीन्द्रसंघाश्च महानुभावाः । सिद्धाश्च नागास्त्वथ गुह्यकाश्च गुहांतरं पर्वतराजपुत्र्याः

ເຂົາເຈົ້າກາຍເປັນຍິງ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນທັນທີ—ຫມູ່ພຣະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອັນມີອານຸພາບ, ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ, ນາກາ, ແລະກຸຫຍະກະ—ເຂົ້າສູ່ຖ້ຳຊັ້ນໃນຂອງທິດາແຫ່ງພູຣາຊາ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 26

यस्मात्सुराज्य सनसंस्थितानामंतः पुरे संगमनं विरुद्धम् । ततस्सहस्राणि नितंबिनीनामनंतसंख्यान्यपि दर्शयंत्यः

ເນື່ອງຈາກສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງມັ່ນໃນລະບຽບຮາຊະອັນສູງສົ່ງ ການຮ່ວມພົບກັນໃນພະລາຊວັງຊັ້ນໃນແມ່ນຖືກຫ້າມ; ດັ່ງນັ້ນ ຍິງຈໍານວນພັນໆ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ—ແມ່ນແທ້ ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ພາກັນອອກມາ ເພື່ອປະກົດຕົນ.

Verse 27

रूपाणि दिव्यानि महाद्भुतानि गौर्ये गुहायां तु सवीरकार्यैः । स्त्रियः प्रहृष्टा गिरिराजकन्या गुहांतरं पर्वतराजपुत्र्या

ໃນຖ້ຳຂອງພຣະນາງ ເກົາຣີ ປາກົດຮູບອັນອັດສະຈັນ ແລະເປັນທິບພະ ຊ່ວຍໃຫ້ກິດວິລະກຳສຳເລັດ. ບັນດາຍິງທັງຫຼາຍມີໃຈຍິນດີ ພ້ອມກັບທິດາແຫ່ງພູເຂົາ ພາຣະວະຕີ ເຂົ້າໄປຍັງຫ້ອງໃນຂອງຖ້ຳອີກຊັ້ນໜຶ່ງ.

Verse 28

स्त्रीभिस्सहस्रैश्च शतैरनेकैर्नेदुश्च कल्पांतरमेघघोषाः । भेर्य्यश्च संग्रामजयप्रदास्तु ध्मातास्सुशंखाः सुनितम्बिनीभिः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພ້ອມດ້ວຍຍິງນັບພັນ ແລະນັບຮ້ອຍອີກຫຼາຍ ສຽງຮ້ອງກັບກ້ອງດັ່ງຟ້າຮ້ອງເມກຄຳຮາມໃນວາລະສິ້ນກັບ. ກອງກະຫຼອງສົງຄາມຜູ້ປະທານໄຊຊະນະຖືກຕີ ແລະສັງຂ໌ມົງຄຸນຖືກເປົ່າໂດຍຍິງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ກ່ອງກັບເປັນສຽງໄຊ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງແຫ່ງທຳມະພາຍໃຕ້ພຣະປະສົງອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ພຸ້ງໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 29

मूर्छां विहायाद्भुत चंडवीर्यस्स वीरको वै पुरतः स्थितस्तु । प्रगृह्य शस्त्राणि महारथानां तैरेव शस्त्रैर्दितिजं जघान

ເມື່ອລະທິ້ງອາການສະຫຼົບໄປແລ້ວ ວີຣະກະ—ຜູ້ມີພະລັງອັນນ່າອັດສະຈັນແລະດຸຮ້າຍ—ຢືນໝັ້ນຢູ່ດ້ານໜ້າ. ລາວຄວ້າອາວຸດຂອງນັກຮົບລົດສົງຄາມຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະໃຊ້ອາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນເອງຟັນລົງດານະວະໃຫ້ລົ້ມ.

Verse 30

ब्राह्मी ततो दंड करा विरुद्धा गौरी तदा क्रोधपरीतचेताः । नारायणी शंखगदासुचक्रधनुर्द्धरा पूरितबाहुदंडा

ແລ້ວນາງພຣາຫມີ ຖືຄັນທອນ ຢືນຕໍ່ຕ້ານສັດຕູ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າໂກຣີ ຈິດໃຈຖືກຄວາມໂກດປົກຄຸມ ປາກົດເປັນນາຣາຍະນີ—ຖືສັງຂ໌, ຄອນ, ດາບ, ຈັກຣະ ແລະຄັນທະນູ—ແຂນອັນແຂງກ້າຂອງນາງຖືກຊູກຂຶ້ນເຕັມທີ່ເພື່ອຮົບ.

Verse 31

विनिर्ययौ लांगलदण्डहस्ता व्योमालका कांचनतुल्यवर्णा । धारासहस्राकुलमुग्रवेगं बैडौजसी वज्रकरा तदानीम्

ແລ້ວນາງກ້າວພຸ້ນອອກໄປ—ຖືຄັນທອນຄັນໄຖໃນມື, ສວມພວງມາລາດັ່ງທ້ອງຟ້າ, ຜິວພັນດັ່ງຄໍາສະຫວ່າງ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ບາຍເດົາຈະສີຜູ້ມີລິດແຮງ ຖືວັດຊຣະໃນມື ພຸ້ນເຂົ້າດ້ວຍຄວາມໄວດຸຮ້າຍ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສາຍນ້ໍາໄຫຼນັບພັນ.

Verse 32

सहस्रनेत्रा युधि सुस्थिरा च सदुर्जया दैत्यशतैरधृष्या । वैश्वानरी शक्तिरसौम्यवक्त्रा याम्या च दंडोद्यतपाणिरुग्रा

ໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ ມີພະລັງສັກຕິນາມ “ສະຫັດສະຣະເນດຣາ” ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວໃນການຮົບ; ຍາກຈະເອົາຊະນະ ແລະບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໂດຍດານະວະນັບຮ້ອຍ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ “ໄວສະວານະຣີ” ຜູ້ມີໃບໜ້າດຸ ບໍ່ຍິ້ມ; ແລະສັກຕິແຫ່ງທິດຂອງຍະມະ “ຢາມຍາ” ນ່າຢ້ານ ຊູດຄທາດັນດະຂຶ້ນ—ທຸກອົງສະແດງພະລັງອັນບໍ່ອາດພິຊິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນສົງຄາມ.

Verse 33

सुतीक्ष्णखङ्गोद्यतपाणिरूपा समाययौ नैरृति घोरचापा । तोयालिका वारणपाशहस्ता विनिर्गता युद्धमभीप्समाना

ນາຍຣິຕິ (Nairṛti) ມາຮອດ ໂດຍມີຮູບກາຍຊູດດາບຄົມກິບຢູ່ໃນມື ແລະຖືຄັນທະນູອັນນ່າຢ້ານ. ຕໍ່ມາ ໂຕຢາລິກາ (Toyālikā) ກໍອອກມາ ຖືບ່ວງຄ້ອງຊ້າງໃນມື ປາຖະໜາຈະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ.

Verse 34

प्रचंडवातप्रभवा च देवी क्षुधावपुस्त्वंकुशपाणि रेव । कल्पान्तवह्निप्रतिमां गदां च पाणौ गृहीत्वा धनदोद्भवा च

ແລ້ວນາງເທວີ—ຜູ້ເກີດຈາກລົມພາຍຸອັນດຸຮ້າຍ—ປາກົດກາຍເປັນຮູບແຫ່ງ “ຄວາມຫິວໂຫຍ” ແລະຖືອັງກຸສ (goad) ໃນມື. ພ້ອມກັນນັ້ນ ເຣວະຕີ ແລະເທວີຜູ້ເກີດຈາກທະນະດະ (ກຸເບຣະ) ກໍຈັບຄອງຄະດາອັນລຸກໄຟ ດັ່ງໄຟທ້າຍກັລປະ ແລະກ້າວເຂົ້າສູ່ສົງຄາມ.

Verse 35

याक्षेश्वरी तीक्ष्णमुखा विरूपा नखायुधा नागभयंकरी च । एतास्तथान्याश्शतशो हि देव्यः सुनिर्गताः संकुलयुद्धभूमिम्

ຢັກເຂສະວະຣີ, ຕີກສະນະມຸຂາ, ວິຣູປາ, ນະຂາຍຸທາ, ແລະ ນາກະພະຍັງກະຣີ—ພ້ອມທັງເທວີອື່ນໆ ອີກເປັນຮ້ອຍ—ພາກັນປາກົດອອກມາຢ່າງເຕັມກຳລັງ ແລະຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບອັນແອອັດ.

Verse 36

दृष्ट्वा च तत्सैन्यमनंतपारं विवर्णवर्णाश्च सुविस्मिताश्च । समाकुलास्संचकिताभयाद्वै देव्यो बभूबुर्हृददीनसत्त्वाः

ເມື່ອເຫັນກອງທັບນັ້ນ—ກວ້າງໃຫຍ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ ເກີນຈະນັບຈະວັດ—ເທວີທັງຫຼາຍກໍຊີດຂາວ ຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫນັກ ແລະໃຈສັ່ນໄຫວ. ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ພວກນາງວຸ່ນວາຍ ແລະຕົກໃຈ ຫົວໃຈຂາດຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະຄວາມກ້າຫານ.

Verse 37

चक्रुस्समाधाय मनस्समस्तास्ता देववध्वो विधिशक्तिमुख्याः । सुसंमत त्वेन गिरीशपुत्र्याः सेनापतिर्वीरसुघोरवीर्यः

ແລ້ວນາງເທວະທັງຫມົດ—ໂດຍມີສັກຕິຂອງພຣະຜູ້ສ້າງເປັນຫົວໜ້າ—ໄດ້ຮວບຮວມໃຈເຂົ້າສູ່ສະມາທິອັນເລິກ. ດ້ວຍຄວາມເຫັນດີຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງທິດາແຫ່ງຄິຣີຊະ (ປາຣະວະຕີ) ຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງແມ່ທັບຜູ້ກ້າຫານ ມີພະລັງກ້າຫານອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ។

Verse 38

चक्रुर्महायुद्धमभूतपूर्वं निधाय बुद्धौ दितिजाः प्रधानाः । निवर्तनं मृत्युमथात्मनश्च नारीभिरन्ये वरदानसत्त्वाः

ນັກຮົບດານະວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າ ຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ ໄດ້ຝັງຄວາມຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນໃຈ ແລະກໍ່ສົງຄາມໃຫຍ່ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີ. ຄົນອື່ນໆອີກ—ມີພະລັງຈາກພອນ—ກໍຮົບຄຽງຂ້າງກັບພັນລະຍາຂອງຕົນ ໂດຍຕັ້ງໃຈວ່າ ຈະຖອນກັບ ຫຼືຈະພົບຄວາມຕາຍດ້ວຍຕົນເອງ।

Verse 39

अत्यद्भुतं तत्र चकार युद्धं गौरी तदानीं सहिता सखीभिः । कृत्वा रणे चाद्भुतबुद्धिशौण्डं सेनापतिं वीरकघोरवीर्यम्

ໃນທີ່ນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີ ເກົາຣີ (Gaurī) ພ້ອມດ້ວຍສະຫາຍນາງ ໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ແລະໃນກາງສະໜາມຮົບ ນາງໄດ້ໃຫ້ແມ່ທັບ ວີຣະກະ (Vīraka) ຜູ້ຂື້ນຊື່ດ້ວຍວີຣະກຳອັນດຸຮ້າຍ ພົບພາ ແລະຖືກຮັບມືດ້ວຍປັນຍາຍຸດທະສາດອັນອັດສະຈັນ.

Verse 40

हिरण्यनेत्रात्मज एव भूपश्चक्रे महाव्यूहमरं सुकर्मा । संभाव्य विष्णुं च निरीक्ष्य याम्यां सुदारुणं तद्गिलनामधेयम्

ແລ້ວກະສັດ—ບຸດແທ້ຂອງ ຮິຣັນຍະເນດຣະ (Hiraṇyanetra) ຄື ສຸກັມມາ (Sukarmā) ຜູ້ກ້າຫານ—ໄດ້ຈັດຕັ້ງວິວຫະສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຢ່າງວ່ອງໄວ. ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຢ່າງຄວນຄ່າ ແລະສຳຫຼວດທິດໃຕ້ ລາວຈຶ່ງຈັດວາງຂະບວນທັບອັນດຸຮ້າຍຍິ່ງ ຊື່ “ຕັດ-ກິລະ” (Tad-gila) — ຜູ້ກືນກິນທຸກສິ່ງ.

Verse 41

मुखं करालं विधिसेवयास्य तस्मिन् कृते भगवानाजगाम । कल्पान्तघोरार्कसहस्रकांतिकीर्णञ्च वै कुपितः कृत्ति वासाः

ເມື່ອພຣະວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣະອົງດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະພະຄະວານກໍສະເດັດມາ—ພຣະພັກອັນນ່າຢ້ານ ແລະ ກຣິດຕິວາສາ (Śiva ຜູ້ນຸ່ງໜັງ) ຊົ່ວໂມງນັ້ນກໍໂກດກະຫນັກແທ້—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີດັ່ງດວງອາທິດອັນນ່າຢ້ານນັບພັນໃນຍາມສິ້ນກັລປະ.

Verse 42

गते ततो वर्षसहस्रमात्रे तमागतं प्रेक्ष्य महेश्वरं च । चक्रुर्महायुद्धमतीवमात्रं नार्यः प्रहृष्टास्सह वीरकेण

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປປະມານໜຶ່ງພັນປີ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ບັນດານາງທັງຫຼາຍ—ຍິນດີຮ່ວມກັບວີຣະກະ—ກໍ່ເລີ່ມສົງຄາມໃຫຍ່ຢ່າງຮຸນແຮງໃນທັນທີ।

Verse 43

प्रणम्य गौरी गिरिशं च मूर्ध्ना संदर्शयन् भर्तुरतीव शौर्यमम् । गौरी प्रयुद्धं च चकार हृष्टा हरस्ततः पर्वतराजपुत्रीम्

ນາງເກົາຣີກໍ່ກົດຫົວນົບນ້ອມຕໍ່ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ແລະເພື່ອຈະສະແດງວິລະກຳອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະສາມີ ນາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຮົບດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລ້ວພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍ່ຊຸກຍູ້ທິດາແຫ່ງພູເຂົາຣາຊາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 44

कंठे गृहीत्वा तु गुहां प्रविष्टो रमासहस्राणि विसर्जितानि । गौरी च सन्मानशतैः प्रपूज्य गुहामुखे वीरकमेव स्थापयन्

ຈັບເຂົາໄວ້ທີ່ຄໍ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳ ແລະຖິ້ມຊັບສົມບັດນັບພັນອອກໄປ. ຕໍ່ມາ ໄດ້ນະມັດສະການພຣະນາງເກົາຣີດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເຄົາລົບນັບຮ້ອຍ ແລ້ວຕັ້ງວີຣະກະໄວ້ທີ່ປາກຖ້ຳເພື່ອເຝົ້າຍາມ.

Verse 45

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखण्डे युद्धप्रारंभदूतसम्वादवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 45 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາບົດສົນທະນາກັບທູດໃນການເລີ່ມສົງຄາມ» ໃນຍຸດທະຂັນດາ ພາກທີ 5 ຂອງຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີ 2 ໃນ «ສີຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ».

Verse 46

तैस्तैः प्रहारैरपि जर्ज रांगस्तस्मिन् रणे देवगणेरितैर्यः । जगाद वाक्यं तु सगर्वमुग्रं प्रविश्य शंभुं प्रणिपत्य मूर्ध्ना

ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາຖືກທຸບທຳລາຍດ້ວຍການຟັນຕີຫຼາຍປະການ ໃນສົງຄາມນັ້ນຕາມການຍຸຍົງຂອງຫມູ່ເທວະ ເຂົາຍັງເຂົ້າໄປຕໍ່ໜ້າພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລະກົ້ມຫົວນອບນ້ອມ ຈຶ່ງເວົ້າຄຳຮຸນແຮງອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ।

Verse 47

दूत उवाच । संप्रेषितोहं विविशे गुहांतु ह्यषौऽन्धकस्त्वां समुवाच वाक्यम् । नार्या न कार्यं तव किंचिदस्तिविमुच नारीं तरुणीं सुरूपाम्

ທູດໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສົ່ງມາ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳ. ອັນທະກະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ທ່ານ: ‘ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີນາງນີ້ເລີຍ. ຈົ່ງປ່ອຍນາງສາວຜູ້ໜຸ່ມງາມນັ້ນເສຍ.’”

Verse 48

प्रायोभवास्तापसस्तज्जुषस्व क्षांतं मया यत्कमनीयमन्तः । मुनिर्विरोधव्य इति प्रचिंत्य न त्वं मुनिस्तापस किं तु शत्रुः

ໂອ ນັກຕະປະສິນ, ຖ້າເຈົ້າແທ້ໆເປັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການອົດກັ້ນ ແລະ ອົດອາຫານ ຈົ່ງຮັບຄຳນີ້: ຂ້າໄດ້ອົດທົນຄວາມເຈັບປວດລຶກໃນໃຈ. ຄິດວ່າ «ມຸນີບໍ່ຄວນຖືກຕໍ່ຕ້ານ» ຂ້າຈຶ່ງຍັບຍັ້ງ; ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນມຸນີ, ໂອ ນັກຕະປະສິນ—ເຈົ້າແມ່ນສັດຕູແທ້.

Verse 49

अतीव दैत्येषु महाविरोधी युध्यस्व वेगेन मया प्रमथ्य । नयामि पातालतलानुरूपं यमक्षयं तापस धूर्त हि त्वाम्

«ເຈົ້າແມ່ນສັດຕູຜູ້ດື້ດຶນ ແລະ ແຂງກ້າ ໃນຫມູ່ໄດຕະ—ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້າໃນທັນທີດ້ວຍຄວາມໄວ ຫຼັງຈາກຂ້າບົດຂີ້ເຈົ້າ! ຂ້າຈະຂັບເຈົ້າລົງໄປສູ່ໂລກໃຕ້ ທີ່ເໝາະກັບປາຕາລາ—ແທ້ຈິງໄປສູ່ຖິ່ນຂອງຍະມະ, ໂອ ນັກຕະປະສິນຜູ້ຫລອກລວງ, ເພື່ອຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າ.»

Verse 50

सनत्कुमार उवाच । एतद्वचो दूतमुखान्निशम्य कपालमाली तमुवाच कोपात् । ज्वलन्विषादेन महांस्त्रिनेत्रस्सतां गतिर्दुष्टमदप्रहर्ता

ສນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນຈາກປາກຂອງທູດ, ກະປາລະມາລີ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ສວມພວງກະໂຫຼກ—ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມໂກດ. ພຣະຕຣິເນດອົງໃຫຍ່ ລຸກໄຫມ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ, ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຄົນດີ ແລະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງຄົນຊົ່ວ, ໄດ້ຕອບກັບ.

Verse 51

शिव उवाच । व्यक्तं वचस्ते तदतीव चोग्रं प्रोक्तं हि तत्त्वं त्वरितं प्रयाहि । कुरुष्व युद्धं हि मया प्रसह्य यदि प्रशक्तोसि बलेन हि त्वम्

ພຣະສິວະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າຊັດເຈນ ແລະ ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ. ຄວາມຈິງໄດ້ຖືກກ່າວແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງໄປໃນທັນທີ. ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກັບຂ້າ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຝືນບັງຄັບ ຖ້າເຈົ້າແທ້ໆມີກຳລັງພໍ.»

Verse 52

यः स्यादशक्तो भुवि तस्य कोर्थो दारैर्धनैर्वा सुमनोहरैश्च । आयांतु दैत्याश्च बलेन मत्ता विचार्यमेवं तु कृतं मयै तत्

ຜູ້ໃດທີ່ອ່ອນແອໃນໂລກນີ້ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດຈາກເມຍ, ຈາກຊັບສິນ, ຫຼືຈາກຄວາມສຸກອັນນ່າຫຼົງໄຫຼ? ໃຫ້ໄດຕະທັງຫຼາຍມາດ້ວຍ, ເມົາມົນດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນ. ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ ຂ້າຈຶ່ງກະທຳຕາມນັ້ນ.

Verse 53

शरीरयात्रापि कुतस्त्वशक्तेः कुर्वन्तु यद्यद्विहितं तु तेषाम् । ममापि यद्यत्करणीयमस्ति तत्तत्त्करिष्यामि न संश योत्र

ສຳລັບຜູ້ອ່ອນແອ ແມ່ນຈະຮັກສາກາຍໃຫ້ດຳລົງຢູ່ໄດ້ແນວໃດ? ໃຫ້ເຂົາເຮັດໜ້າທີ່ທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ເຂົາ. ສ່ວນຂ້ອຍ ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດ ຂ້ອຍຈະເຮັດສິ່ງນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 54

सनत्कुमार उवाच । एतद्वचस्तद्विधसोपि तस्माच्छ्रुत्वा हरान्निर्गत एव हृष्टः । प्रागात्ततो गर्जितहुंकृतानि कुर्वंस्ततोदैत्यपतेस्सकाशम्

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ—ຜູ້ອອກມາຈາກພຣະຫາຣະ—ກໍມີໃຈຍິນດີ. ແລ້ວລາວຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະຕະໂກນຮ້ອງຮົບອັນດຸຮ້າຍ ກ້າວໄປຫາພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ.