अन्धक-प्रश्नः — Inquiry into Andhaka (Genealogy and Nature)

Verse 1

नारद उवाच । शंखचूडवधं श्रुत्वा चरितं शशिमौलिनः । अयं तृप्तोऽस्मि नो त्वत्तोऽमृतं पीत्वा यथा जनः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງການປະຫານສັງຂະຈູດ ແລະຈະລິດອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣະເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ຂ້ອຍອິ່ມໃຈແລ້ວ—ເຫມືອນຄົນທີ່ໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະຈາກເຈົ້າແລ້ວອິ່ມພໍ»។

Verse 2

ब्रह्मन्यच्चरितं तस्य महेशस्य महात्मनः । मायामाश्रित्य सल्लीलां कुर्वतो भक्तमोददाम्

ໂອ ພຣະພຣາຫມັນ, ຈະລິດອັນສັກສິດ ແລະການກະທຳອັນໄດ້ຮັບພຣະພຣະຫມະອະນຸພອນ ຂອງພຣະມະເຫສະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ຜູ້ອາໄສມາຍາທິບພະ ແລະກະທຳລີລາອັນມົງຄຸນ ເພື່ອປະທານຄວາມປິຕິແກ່ຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງ।

Verse 3

ब्रह्मोवाच । जलंधरवधं श्रुत्वा व्यासस्सत्यवतीसुतः । अप्राक्षीदिममेवार्थं ब्रह्मपुत्रं मुनीश्वरम्

ພຣະພຣະຫມະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງການປະຫານຈະລັນທະຣະ ວຽາສະ ບຸດຂອງສັດຍະວະຕີ ໄດ້ຖາມເລື່ອງນີ້ເອງຕໍ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະສີ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມະ»។

Verse 4

सनत्कुमारः प्रोवाच व्यासं सत्यवतीसुतम् । सुप्रशंस्य महेशस्य चरितं मंगलायनम्

ສະນັດກຸມາຣະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ວະຍາສະ ບຸດແຫ່ງ ສັດຍະວະຕີ; ແລະຫຼັງຈາກສັນລະເສີນຢ່າງສູງສຸດ ການກະທຳອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະປະທານພອນ ຂອງມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ທ່ານກໍສືບຕໍ່ການເລົ່າຂານ।

Verse 5

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास महेशस्य चरितं मंगलायनम् । यथान्धको गाणपत्यं प्राप शंभोः परात्मनः

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະຍາສະ, ປະຫວັດອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ບຸນກຸສົນ ຂອງມະເຫສະ; ວ່າອັນທະກະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເຈົ້າເຫນືອການະຂອງພຣະສິວະ ຈາກສັມພູ ຜູ້ເປັນອັດຕາສູງສຸດ ແນວໃດ.”

Verse 6

कृत्वा परमसंग्रामं तेन पूर्वं मुनीश्वर । प्रसाद्य तं महेशानं सत्त्वभावात्पुनः पुनः

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ! ຫຼັງຈາກເຄີຍກໍ່ສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ ລາວກໍພະຍາຍາມໃຫ້ພຣະມະເຫສານາພໍໃຈ ຊໍ້າໆ ດ້ວຍໃຈສັດຕະວິກອັນບໍລິສຸດ।

Verse 7

माहात्म्यमद्भुतं शंभोश्शरणागतरक्षिणः । सुभक्तवत्सलस्यैव नानालीलाविहारिणः

ມະຫາຕະພາບຂອງພຣະຊຳພູນັ້ນ ອັດສະຈັນແທ້—ພຣະອົງຄຸ້ມຄອງຜູ້ມາພຶ່ງພາ, ອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ພັກຕະທີ່ດີ, ແລະສະແດງລີລາທິບຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 8

माहात्म्यमेतद्वृषभध्वजस्य श्रुत्वा मुनिर्गंधवतीसुतो हि । वचो महार्थं प्रणिपत्य भक्त्या ह्युवाच तं ब्रह्मसुतं मुनींद्रम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງມະຫາຕະພາບຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ, ມຸນີຜູ້ເປັນບຸດຂອງຄັນທະວະຕີ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ. ແລ້ວຈຶ່ງນັບຖືຄວາມໝາຍອັນລຶກຊຶ້ງຂອງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີອິນທຣະ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 9

व्यास उवाच । को ह्यंधको वै भगवन्मुनीश कस्यान्वये वीर्यवतः पृथिव्याम् । जातो महात्मा बलवान् प्रधानः किमात्मकः कस्य सुतोंऽधकश्च

ວຽາສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນມຸນີອັນປະເສີດ, ອັນທະກະນີ້ແທ້ໆແມ່ນໃຜ? ຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງ ມະຫາອາດຕະມາ ແລະເປັນຜູ້ນໍານີ້ ເກີດໃນສາຍວົງໃດໃນໂລກ? ທ່ານຜູ້ນີ້ມີສະພາບແນວໃດ ແລະອັນທະກະເປັນບຸດຂອງໃຜ?»

Verse 10

एतत्समस्तं सरहस्यमद्य ब्रवीहि मे ब्रह्मसुतप्रसादात् । स्कंदान्मया वै विदितं हि सम्यक् महेशपुत्रादमितावबोधात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃນມື້ນີ້ ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ພ້ອມຄວາມລັບພາຍໃນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ. ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແຈ້ງດີແລ້ວຈາກສະກັນດະ ບຸດແຫ່ງມະຫາເທວະ ຜູ້ມີປັນຍາອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້।

Verse 11

गाणपत्यं कथं प्राप शंभोः परमतेजसः । सोंधको धन्य एवाति यो वभूव गणेश्वरः

«ສອນທະກະ ໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນ ຄະນະປະຕິ ໂດຍພຣະສັມພູ ຜູ້ມີຣັດສະມີສູງສຸດ ແນວໃດ? ແທ້ຈິງ ສອນທະກະ ເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເພາະໄດ້ເປັນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງປວງ»។

Verse 12

ब्रह्मोवाच । व्यासस्य चैतद्वचनं निशम्य प्रोवाच स ब्रह्मसुतस्तदानीम् । महेश्वरोतीः परमाप्तलक्ष्मीस्संश्रोतुकामं जनकं शुकस्य

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວຽາສະ ແລ້ວ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ກໍໄດ້ກ່າວໃນທັນທີ ແກ່ບິດາຂອງ ສຸກະ ຜູ້ປາຖະໜາຈະຟັງຕໍານານອັນສູງສຸດຂອງ ມະເຫສະວະຣະ ອັນໃຫ້ລາພສູງສຸດ ແລະ ຄວາມສໍາເລັດທາງຈິດວິນຍານ»।

Verse 13

सनत्कुमार उवाच । पुराऽऽगतो भक्तकृपाकरोऽसौ कैलासतश्शैलसुता गणाढ्यः । विहर्तुकामः किल काशिका वै स्वशैलतो निर्जरचक्रवती

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ພຣະນາງ ໄສລະສຸຕາ (ປາຣະວະຕີ) ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນຜູ້ພັກດີ ແລະ ມີເມດຕາກະຣຸນາ ໄດ້ມາຈາກ ໄກລາສ ພ້ອມຄະນະຫຼາຍ. ດ້ວຍປາຖະໜາຈະສະໜຸກ ນາງໄດ້ໄປຫາ ກາສິກາ ພ້ອມຂະບວນເທວະດາ ອອກຈາກພູຂອງນາງ»។

Verse 14

स राजधानीं च विधाय तस्यां चक्रं परोतीः सुखदा जनानाम् । तद्रक्षकं भैरवनामवीरं कृत्वा समं शैलजयाहि बह्वीः

«ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສ້າງນະຄອນຫຼວງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ວາງວົງຈັກປົກປ້ອງອັນສັກສິດ ຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ປະຊາຊົນ. ພຣະອົງແຕ່ງຕັ້ງວີຣະບຸລຸດນາມ ໄພຣະວະ ເປັນຜູ້ພິທັກ; ແລ້ວພຣະອົງ—ພ້ອມກັບ ໄສລະຈາ (ປາຣະວະຕີ)—ກໍໄດ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປ ເພື່ອພາລະກິດອື່ນໆ»។

Verse 15

स एकदा मंदरनामधेयं गतो नगे तद्वरसुप्रभावात् । तत्रापि मानागणवीरमुख्यैश्शिवासमेतो विजहार भूरि

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໂດຍອານຸພາບອັນດີເລີດຂອງພອນນັ້ນ ລາວໄດ້ໄປຍັງພູທີ່ມີນາມວ່າ ມັນດະຣະ. ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ລາວໄດ້ເພີນພອນຢ່າງຫຼາຍ ພ້ອມກັບພຣະສິວະ ແລະຫົວໜ້າວິລະຊົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ຄະນະຂອງພຣະອົງ।

Verse 16

पूर्वे दिशो मन्दर शैलसंस्था कपर्द्दिनश्चंडपराकमस्य । चक्रे ततो नेत्रनिमीलनं तु सा पार्वती नर्मयुतं सलीलम्

ທາງທິດຕາເວັນອອກ ເທິງພູມັນດະຣາ ພຣະນາງປາຣະວະຕີ ໄດ້ຫຼິ້ນຢ່າງອ່ອນໂຍນ ປິດພຣະເນດຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ມີຜົມມັດ ແລະພະລັງອັນດຸຮ້າຍກ້າຫານ.

Verse 17

प्रवालहेमाब्जधृतप्रभाभ्यां कराम्बुजाभ्यां निमिमील नेत्रे । हरस्य नेत्रेषु निमीलितेषु क्षणेन जातः सुमहांधकारः

ດ້ວຍພຣະຫັດດັ່ງດອກບົວ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງປະກາລັງ, ຄຳ ແລະດອກບົວ ພຣະຫະຣະໄດ້ປິດພຣະເນດ. ເມື່ອພຣະເນດຂອງພຣະຫະຣະຖືກປິດ ຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກໍເກີດຂຶ້ນໃນພິບຕາ.

Verse 18

तत्स्पर्शयोगाच्च महेश्वरस्य करौ च तस्याः स्खलितं मदांभः । शंभोर्ललाटे क्षणवह्नितप्तो विनिर्गतो भूरिजलस्य बिन्दुः

ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດກັບພຣະມະຫາເທວະ ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນດັ່ງນ້ຳມະດະໄດ້ລື່ນອອກຈາກມືນາງ. ຢອດນັ້ນກະທົບຫນ້າຜາກຂອງພຣະຊຳພູ ແລະຮ້ອນຂຶ້ນທັນທີດັ່ງໄຟ ພຸ່ງອອກເປັນເມັດນ້ຳດຽວຈາກນ້ຳອັນຫຼາຍ.

Verse 19

गर्भो बभूवाथ करालवक्त्रो भयंकरः क्रोधपरः कृतघ्नः । अन्धो विरूपी जटिलश्च कृष्णो नरेतरो वैकृतिकस्सुरोमा

ແລ້ວກໍເກີດອອກມາເປັນສັດຕົວໜຶ່ງ ດັ່ງຄັນທ້ອງແຫ່ງຄວາມໂກດ: ປາກນ່າສະພຶງກົວ, ນ່າຢ້ານ, ຝັງໃຈໃນຄວາມໂກດ ແລະບໍ່ຮູ້ຄຸນ. ມັນຕາບອດ, ຮູບຮ່າງພິການ, ຜົມຈະຕາ, ສີດຳ; ບໍ່ແມ່ນມະນຸດແທ້ ແຕ່ເປັນອະສູຣະຮູບປະຫຼາດ ມີຂົນຊັນທົ່ວກາຍ.

Verse 20

गायन्हसन्प्ररुदन्नृत्यमानो विलेलिहानो घरघोरघोषः । जातेन तेनाद्भुतदर्शनेन गौरीं भवोऽसौ स्मितपूर्वमाह

ລາວຮ້ອງເພງ ຫົວເຮາະ ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ ພ້ອມກັບຟ້ອນລໍາຕໍ່ໄປ—ເລຍລິ້ນທີ່ປາກ ແລະຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງຟ້າຮ້ອງອັນນ່າຢ້ານ. ເມື່ອເຫັນພາບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຍິ້ມກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບ ເກົາຣີ (ພາຣະວະຕີ).

Verse 21

श्रीमहेश उवाच । निमील्य नेत्राणि कृतं च कर्म बिभेषि साऽस्माद्दयिते कथं त्वम् । गौरी हरात्तद्वचनं निशम्य विहस्यमाना प्रमुमोच नेत्रे

ພຣະມະເຫສະວະຣາຕັດວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຈົ້າປິດຕາ ແລະໄດ້ກະທຳການນັ້ນແລ້ວ, ເປັນຫຍັງບັດນີ້ຈຶ່ງຢ້ານເຮົາ?» ນາງເກົາຣີໄດ້ຟັງຄຳຂອງຮະຣະ ແລ້ວຍິ້ມ ແລະເປີດຕາອອກ।

Verse 22

जाते प्रकाशे सति घोररूपो जातोंधकारादपि नेत्रहीनः । तादृग्विधं तं च निरीक्ष्य भूतं पप्रच्छ गौरी पुरुषं महेशम्

ເມື່ອແສງສະຫວ່າງເກີດຂຶ້ນ ກໍປາກົດມີສັດຕະວະໜຶ່ງຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງກົວ ເກີດຈາກຄວາມມືດ ແຕ່ກໍບໍ່ມີດວງຕາ. ເກົາຣີເຫັນສິ່ງມີຊີວິດແບບນັ້ນ ຈຶ່ງຖາມພຣະບຸລຸດສູງສຸດ ມະເຫສະ (ພຣະສິວະ) ກ່ຽວກັບມັນ।

Verse 23

गौर्य्युवाच । कोयं विरूपो भगवन्हि जातो नावग्रतो घोरभयंकरश्च । वदस्व सत्यं मम किं निमित्तं सृष्टोऽथ वा केन च कस्य पुत्रः

ເກົາຣີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ຮູບຮ່າງຜິດປົກກະຕິ ແລະນ່າຢ້ານຢ່າງຫນັກ? ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້າ: ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອຫຍັງ? ໃຜເປັນຜູ້ໃຫ້ເກີດ ແລະເປັນລູກຂອງໃຜ?»

Verse 24

सनत्कुमार उवाच । श्रुत्वा हरस्तद्वचनं प्रियाया लीलाकरस्सृष्टिकृतोंऽधरूपाम् । लीलाकरायास्त्रिजगज्जनन्या विहस्य किंचिद्भगवानुवाच

ສະນັດກຸມາຣາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮະຣະໄດ້ຟັງຄຳຂອງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ນາງຜູ້ເພື່ອລີລາອັນທິບະ ໄດ້ຮັບຮູບທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງ, ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ສາມໂລກ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຮະຣະຍິ້ມນ້ອຍໜຶ່ງ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດວາຈາ।

Verse 25

महेश उवाच । शृण्वंबिके ह्यद्भुतवृत्तकारे उत्पन्न एषोऽद्भुतचण्डवीर्यः । निमीलिते चक्षुषि मे भवत्या स स्वेदजो मेंधकनामधेयः

ພຣະມະເຫສວະຣະກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ອັມບິກາ ຜູ້ນຳໃຫ້ເກີດເຫດການອັນອັດສະຈັນ. ຜູ້ນີ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ—ອັດສະຈັນ ແລະ ດຸຮ້າຍດ້ວຍພະລັງ. ເມື່ອເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຕາຂ້ອຍປິດ, ລາວເກີດຈາກເຫື່ອຂອງຂ້ອຍ; ຊື່ຂອງລາວແມ່ນ ເມນດະກະ (Meṇḍhaka)»។

Verse 26

त्वं चास्य कर्तास्ययथानुरूपं त्वया ससख्या दयया गणेभ्यः । स रक्षितव्यस्त्व यि तं हि वैकं विचार्य बुद्ध्या करणीयमार्ये

«ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງຂອງລາວ ແລະ ກະທຳໃຫ້ເໝາະກັບການ. ໂດຍມິດຕະພາບ ແລະ ຄວາມເມດຕາຕໍ່ພວກຄະນະ (Gaṇas), ຜູ້ນັ້ນຄວນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຈົ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍປັນຍາອັນແຈ້ງ, ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ—ເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະ ຮັກສາລາວເຫມືອນຂອງເຈົ້າເອງ»។

Verse 27

सनत्कुमार उवाच । गौरी ततो भृत्यवचो निशम्य कारुण्यभावात्सहिता सखीभिः । नानाप्रकारैर्बहुभिर्ह्युपायैश्चकार रक्षां स्वसुतस्य यद्वत्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ພຣະເກົາຣີໄດ້ຟັງຄຳຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະ ດ້ວຍໃຈເມດຕາກະລຸນາ ພ້ອມກັບໝູ່ສະຫາຍຍິງ, ນາງໄດ້ຈັດການປົກປ້ອງໃຫ້ບຸດຂອງຕົນ ໂດຍໃຊ້ຫຼາຍວິທີ ແລະ ຫຼາຍອຸບາຍ ເຫມືອນແມ່ຜູ້ໜຶ່ງພຶງເຮັດ.

Verse 28

कालेऽथ तस्मिञ्शिशिरे प्रयातो हिरण्यनेत्रस्त्वथ पुत्रकामः । स्वज्येष्ठबंधोस्तनयप्रतानं संवीक्ष्य चासीत्प्रियया नियुक्तः

ຕໍ່ມາ ໃນລະດູໜາວນັ້ນ ຮິຣັນຍະເນດຣະໄດ້ອອກເດີນທາງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບຸດ. ເມື່ອເຫັນສາຍລູກຫຼານຂອງພີ່ໃຫຍ່ຮຸ່ງເຮືອງ, ລາວຖືກເມຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຊັກຊວນໃຫ້ສະແຫວງຫາທາຍາດ.

Verse 29

अरण्यमाश्रित्य तपश्चकारासुरस्तदा कश्यपजस्सुतार्थम् । काष्ठोपमोऽसौ जितरोषदोषस्संदर्शनार्थं तु महेश्वरस्य

ຕໍ່ມາ ອະສຸຣະນັ້ນໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາປ່າ ແລະ ປະຕິບັດຕະປະ (ຕະປັດ) ເພື່ອໄດ້ບຸດທີ່ເກີດຈາກ ກັດສະຍະປະ (Kaśyapa). ລາວເປັນດັ່ງທ່ອນໄມ້—ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ໄຫວຕິງ—ແລະ ຊະນະຄວາມຜິດແຫ່ງຄວາມໂກດ; ລາວກະທຳຕະປະນັ້ນເພື່ອໄດ້ເຫັນດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງພຣະມະເຫສວະຣະແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 30

तुष्टः पिनाकी तपसास्य सम्यग्वरप्रदानाय ययौ द्विजेन्द्र । तत्स्थानमासाद्य वृषध्वजोऽसौ जगाद दैत्यप्रवरं महेशः

ເພາະພໍໃຈໃນຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດນັ້ນ ພິນາກີ (ພຣະສິວະ) ປະສົງຈະປະທານພອນ ຈຶ່ງເສດັດໄປທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ. ເມື່ອຮອດສະຖານທີ່ນັ້ນ ມະເຫສະວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ເລີດໃນດາຍຕະຍະ.

Verse 31

महेश उवाच । हे दैत्यनाथ कुरु नेन्द्रियसंघपातं किमर्थमेतद्व्रतमाश्रितं ते । प्रब्रूहि कामं वरदो भवोऽहं यदिच्छसि त्वं सकलं ददामि

ມະເຫສະວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດາຍຕະຍະ ຢ່າເຮັດໃຫ້ຫມູ່ອິນທຣີຍະຂອງເຈົ້າພິນາດ. ເຈົ້າຖືວຣະຕະນີ້ເພື່ອຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈ. ຂ້າແມ່ນ ພະພະວະ ຜູ້ປະທານພອນ—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ຂ້າຈະໃຫ້ທັງໝົດ.”

Verse 32

सनत्कुमार उवाच । सरस्यमाकर्ण्य महेशवाक्यं ह्यतिप्रसन्नः कनकाक्षदैत्यः । कृतांजलिर्नम्रशिरा उवाच स्तुत्या च नत्वा विविधं गिरीशम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະວະ ກະນະກາກສະດາຍຕະຍະກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ລາວພະນົມມື ກົ້ມສີສະ ແລະໄດ້ກ່າວ ຫຼັງຈາກຖວາຍນະມັດສະການ ແລະສັນລະເສີນຫຼາຍປະການແດ່ ຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ).

Verse 33

हिरण्याक्ष उवाच । पुत्रस्तु मे चन्द्रललाट नास्ति सुवीर्यवान्दैत्यकुलानुरूपी । तदर्थमेतद्व्रतमास्थितोऽहं तं देहि देवेश सुवीर्यवंतम्

ຫິຣັນຍາກສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດເທິງໜ້າຜາກ ຂ້າບໍ່ມີບຸດຜູ້ກ້າຫານ ແລະສົມຄວນກັບວົງດາຍຕະຍະ. ເພາະເຫດນັ້ນຂ້າຈຶ່ງຖືວຣະຕະອັນສັກສິດນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດຜູ້ມີວິຣະຍະອັນຍິ່ງໃຫ້ຂ້າ.”

Verse 34

यस्माच्च मद्भ्रातुरनंतवीर्याः प्रह्लादपूर्वा अपि पंचपुत्राः । ममेह नास्तीति गतान्वयोऽहं को मामकं राज्यमिदं बुभूषेत्

“ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ອ້າຍຂອງຂ້າມີບຸດຫ້າຄົນ ຜູ້ມີວິຣະຍະບໍ່ມີຂອບເຂດ ເລີ່ມຈາກປຣະຫລາດ. ແຕ່ສາຍສະກຸນຂອງຂ້າໃນນີ້ກັບສິ້ນສຸດ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໃຜຈະປາຖະໜາອານາຈັກນີ້ອັນເປັນຂອງຂ້າ?”

Verse 35

राज्यं परस्य स्वबलेन हृत्वा भुंक्तेऽथवा स्वं पितुरेव दृष्टम् । च प्रोच्यते पुत्र इह त्वमुत्र पुत्री स तेनापिभवेत्पितासौ

ຜູ້ໃດທີ່ໃຊ້ກໍາລັງຂອງຕົນ ຍຶດເອົາອານາຈັກຂອງຜູ້ອື່ນແລ້ວເສບສຸກ—ຫຼືເສບສຸກໃນຂອງຕົນເອງຕາມທັດສະນະຂອງພໍ່—ໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ລູກຊາຍ». ໃນນັ້ນເອງ ລູກສາວກໍອາດເປັນ «ລູກຊາຍດັ່ງ» ແລະພໍ່ຖືກນັບເປັນພໍ່ຂອງນາງ ເພາະສິດແລະສາຍຕະກູນ.

Verse 36

ऊर्द्ध्वं गतिः पुत्रवतां निरुक्ता मनीषिभिर्धर्मभृतां वरिष्ठैः । सर्वाणि भूतानि तदर्थमेवमतः प्रवर्तेत पशून् स्वतेजसः

ນັກປັນຍາຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືທໍາ ໄດ້ປະກາດວ່າ ຜູ້ມີລູກຫຼານອັນຄວນຄ່າ ຈະໄດ້ໄປສູ່ທາງສູງ (ຄະຕິອັນສູງ). ເພາະສັດທັງປວງມີຢູ່ເພື່ອເປົ້າໝາຍນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນຄວນໃຊ້ເຕຊະທາງຈິດຂອງຕົນ ນໍາພາຝູງງົວແລະຜູ້ພຶງພາໃຫ້ໄປທາງຖືກ ພ້ອມທັງຊີ້ນໍາແລະປົກປ້ອງໃຫ້ດີ.

Verse 37

निरन्वयस्याथ न संति लोकास्तदर्थमिच्छंति जनाः सुरेभ्यः । सदा समाराध्य सुरात्रिपंकजं याचंत इत्थं सुतमेकमेव

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ມີສາຍຕະກູນ ກ່າວກັນວ່າບໍ່ມີ «ໂລກ» ອັນຍືນຍົງ—ບໍ່ມີການສືບຕໍ່ຊື່ແລະສະຖານະ. ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຄົນຈຶ່ງຂໍຈຸດໝາຍນັ້ນຈາກເທວະ. ເຂົາເຈົ້າບູຊາຢ່າງສະເໝີ ພຣະເຈົ້າຜູ້ດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍນົບນ້ອມສັກກາລະ ແລ້ວອະທິຖານຂໍພຽງສິ່ງດຽວ: ລູກຊາຍພຽງຄົນດຽວ.

Verse 38

सनत्कुमार उवाच । एतद्भवस्तद्वचनं निशम्य कृपाकरो दैत्यनृपस्य तुष्टः । तमाह दैत्यातप नास्ति पुत्रस्त्वद्वीर्यजः किंतु ददामि पुत्रम्

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາກໍພໍໃຈຕໍ່ກະສັດແຫ່ງດານະວະ. ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບເຂົາວ່າ: «ໂອ ໄດຕະຍາຕະປະ, ຈະບໍ່ມີລູກຊາຍເກີດຈາກພະລັງວິລິຍະຂອງເຈົ້າ; ແຕ່ເຮົາຈະປະທານລູກຊາຍໃຫ້ເຈົ້າ»

Verse 39

ममात्मजं त्वंधकनामधेयं त्वत्तुल्यवीर्यं त्वपराजितं च । वृणीष्व पुत्रं सकलं विहाय दुःखं प्रतीच्छस्व सुतं त्वमेव

«ຈົ່ງຮັບເອົາລູກຂອງເຮົາ ຊື່ວ່າ ອັນທະກະ—ຜູ້ມີວິລິຍະເທົ່າກັບເຈົ້າ ແລະບໍ່ຖືກພິຊິດ. ຈົ່ງເລືອກເຂົາເປັນລູກຂອງເຈົ້າ, ຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມໂສກທັງປວງ, ແລະຮັບລູກນີ້ໄປ—ແມ່ນແລ້ວ, ເຈົ້າເອງຈົ່ງຮັບເຂົາເປັນຂອງເຈົ້າ»

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्येवमुक्त्वा प्रददौ स तस्मै हिरण्यनेत्राय सुतं प्रसन्नः । हरस्तु गौर्य्या सहितो महात्मा भूतादिनाथस्त्रिपुरारिरुग्रः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທ່ານຜູ້ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ປະທານບຸດໃຫ້ແກ່ ຮິຣັນຍະເນດຣະ. ແລະພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພ້ອມດ້ວຍ ເກົາຣີ—ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງສັດທັງປວງແຕ່ດັ້ງເດີມ, ດຸຮ້າຍ, ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ—ໄດ້ບັນດານໃຫ້ພອນນັ້ນສຳເລັດ.

Verse 41

नतो हरात्प्राप्य सुतं स दैत्यः प्रदक्षिणीकृत्य यथाक्रमेण । स्तोत्रैरनेकैरभिपूज्य रुद्रं तुष्टस्स्वराज्यं गतवान्महात्मा

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຫຣະ ແລະໄດ້ຮັບບຸດແລ້ວ ໄດຕະຍະນັ້ນກໍເດີນວຽນຂວາຮອບພຣະອົງຕາມລຳດັບ. ບູຊາພຣະຣຸດຣະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ ມະຫາອາດຕະມານັ້ນພໍໃຈເຕັມທີ່ ແລ້ວກັບໄປສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ.

Verse 42

ततस्तु पुत्रं गिरिशादवाप्य रसातलं चंडपराक्रमस्तु । इमां धरित्रीमनयत्स्वदेशं दैत्यो विजित्वा त्रिदशानशेषान्

ຕໍ່ມາ ໄດຕະຍະຜູ້ມີກຳລັງດຸດັນນັ້ນ ໄດ້ຮັບບຸດຈາກ ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວລົງໄປສູ່ ຣະສາຕະລະ. ຫຼັງຈາກຊະນະເທວະທັງປວງບໍ່ເຫຼືອ ລາວໄດ້ຫອບເອົາແຜ່ນດິນນີ້ໄປຍັງແດນຂອງຕົນ.

Verse 43

ततस्तु देवेर्मुनिभिश्च सिद्धैः सर्वात्मकं यज्ञमयं करालम् । वाराहमाश्रित्य वपुः प्रधानमाराधितो विष्णुरनंतवीर्यः

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະສິດທະ ໄດ້ນະມັດສະການບູຊາ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີພະລັງອັນບໍ່ສິ້ນສຸດ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງເປັນອາດຕະຕົນ. ພຣະອົງອາໄສຮູບວາຣາຫະ ອັນນ່າຢ້ານ ເປັນຮູບທີ່ເປັນຍັດຍະ ແລະປະກົດກາຍສູງສຸດ; ດ້ວຍການບູຊານັ້ນ ພຣະອົງຖືກປະລະໂລມໃຫ້ພໍໃຈຢ່າງຄວນ.

Verse 44

घोणाप्रहारैर्विविधैर्धरित्रीं विदार्य पातालतलं प्रविश्य । तुंडेन दैत्याञ्शतशो विचूर्ण्य दंष्ट्राभिरग्र्याभि अखंडिताभिः

ດ້ວຍການຟາດຕີຫຼາກຫຼາຍດ້ວຍງວງຂອງພຣະວຣາຫະ ພຣະອົງໄດ້ຜ່າແຜ່ນດິນ ແລ້ວດຳລົງລົງໄປສູ່ພາຕາລາ. ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍປາກຈົກ ພຣະອົງບົດຂີ້ຝຸ່ນອະສຸຣະນັບຮ້ອຍ ແລະດ້ວຍງາອັນປະເສີດທີ່ບໍ່ແຕກຫັກ ພຣະອົງທຸບທຳລາຍພວກເຂົາຊ້ຳໆ.

Verse 45

पादप्रहारैरशनिप्रकाशैरुन्मथ्य सैन्यानि निशाचराणाम् । मार्तंडकोटिप्रतिमेन पश्चात्सुदर्शनेनाद्भुतचंडतेजाः

ດ້ວຍການເຕະດ້ວຍຕີນທີ່ສ່ອງວາບດັ່ງຟ້າຜ່າ ພຣະອົງໄດ້ກວນແລະທຸບແຕກກອງທັບຂອງຜູ້ທ່ອງຄືນ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ດ້ວຍສຸດັຣຊະນະຈັກຣະ ອັນມີລັດສະຫມີອັນອັດສະຈັນແລະດຸຮ້າຍ ດັ່ງດວງອາທິດນັບສິບລ້ານ ພຣະອົງໄດ້ຟາດຟັນພວກເຂົາໃຫ້ພິນາດ.

Verse 46

हिरण्यनेत्रस्य शिरो ज्वलंतं चिच्छेद दैत्यांश्च ददाह दुष्टान् । ततः प्रहृष्टो दितिजेन्द्रराजं स्वमंधकं तत्र स चाभ्यषिंचत्

ພຣະອົງໄດ້ຕັດສະຫຼັດສີສະທີ່ລຸກໄຟຂອງຮິຣັນຍະເນດຣະ ແລະເຜົາອະສຸຣະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ປະພິທີອະພິເສກໃຫ້ອັນທະກະຂອງພຣະອົງເອງ ເປັນກະສັດແຫ່ງໄດຕະຍະໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 47

स्वस्थानमागत्य ततो धरित्रीं दृष्ट्वांकुरेणोद्धरतः प्रहृष्टः । भूमिं च पातालतलान्महात्मा पुपोष भागं त्वथ पूर्वकं तु

ເມື່ອພຣະອົງກັບມາຍັງສະຖານທີ່ຂອງພຣະອົງ ແລະເຫັນແຜ່ນດິນຖືກຍົກຂຶ້ນໂດຍງອກນ້ອຍ ມະຫາອາດມານັ້ນກໍປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວພຣະອົງຍົກແຜ່ນດິນອອກຈາກຊັ້ນພາຕາລາ ແລະບຳລຸງຟື້ນຟູນາງ ຈັດສ່ວນຂອງນາງໃຫ້ກັບເປັນດັ່ງເກົ່າ.

Verse 48

देवैस्समस्तैर्मुनिभिःप्रहृष्टै रभिषुतः पद्मभुवा च तेन । ययौ स्वलोकं हरिरुग्रकायो वराहरूपस्तु सुकार्यकर्ता

ພຣະອົງໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະດຸດີອັນປິຕິຈາກເທວະທັງປວງ ແລະມຸນີທັງຫຼາຍ ແລະຖືກປະພິທີອະພິເສກໂດຍປັດມະພູ (ພຣະພຣົມ) ຕາມຄວາມຄວນ. ຮະຣິ ຜູ້ມີກາຍອັນດຸຮ້າຍໃນຮູບວຣາຫະ ເມື່ອສຳເລັດກິດອັນດີງາມແລ້ວ ກໍໄດ້ໄປຍັງໂລກສະຫວັນຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 49

हिरण्यनेत्रेऽथ हतेऽसुरेशे वराहरूपेण सुरेण देवाः । देवास्समस्ता मुनयश्च सर्वे परे च जीवास्सुखिनो बभूवुः

ເມື່ອ ຫິຣັນຍະເນຕຣາ, ເເຈົ້າແຫ່ງອະສຸຣາ, ຖືກສັງຫານໂດຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ແປງກາຍເປັນໝູປ່າ (ວະຣາຫະ), ເຫຼົ່າເທວະດາທັງໝົດ, ເຫຼົ່າມຸນີທັງໝົດ ແລະ ສິ່ງມີຊີວິດອື່ນໆ ກໍມີຄວາມສຸກ ແລະ ສະຫງົບສຸກ.