अनरण्यसुता–पिप्पलादचरितम् / The Episode of Anaraṇya’s Daughter and Sage Pippalāda

Verse 1

नारद उवाच । अनरण्यस्य चरितं सुतादानसमन्वितम् । श्रुत्वा गिरिवरस्तात किं चकार च तद्वद

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງອະນະຣັນຍະ ພ້ອມກັບການມອບບຸດແລ້ວ, ພູອັນປະເສີດ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ເຮັດຫຍັງຕໍ່ໄປ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຟັງແດ່.

Verse 2

ब्रह्मोवाच । अनरण्यस्य चरितं कन्यादानसमन्वितम् । श्रुत्वा पप्रच्छ शैलेशो वसिष्ठं साञ्जलिः पुनः

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງອະນະຣັນຍະ ພ້ອມກັບພິທີມອບບຸດສາວໃນການແຕ່ງງານແລ້ວ, ສາຍເລສະ (ຈອມເຂົາ) ໄດ້ປະນົມມື ແລະຖາມວະສິດຖະ ອີກຄັ້ງ.

Verse 3

शैलेश उवाच । वसिष्ठ मुनिशार्दूल ब्रह्मपुत्र कृपानिधे । अनरण्यचरित्रन्ते कथितं परमाद्भुतम्

ໄສເລຊະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວະສິດຖະ—ເສືອໃນບັນດາມຸນີ, ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ—ທ່ານໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງເຖິງເລື່ອງອັນອັດສະຈັນສູງສຸດຂອງ ອະນະຣັນຍາ»។

Verse 4

अनरण्यसुता यस्मात् पिप्पलादं मुनिं पतिम् । सम्प्राप्य किमकार्षीत्सा तच्चरित्रं मुदावहम्

ເມື່ອບຸດສາວຂອງ ອະນະຣັນຍາ ໄດ້ຮັບມຸນີ ປິບພະລາດະ ເປັນສາມີແລ້ວ, ນາງໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດຕໍ່ໄປ? ຂໍໃຫ້ເລົ່າເລື່ອງມົງຄຸນນັ້ນ ອັນນຳຄວາມຍິນດີມາໃຫ້.

Verse 5

वसि । पिप्पलादो मुनिवरो वयसा जर्जरोधिकः । गत्वा निजाश्रमं नार्याऽनरण्यसुतया तया

«ໂອ ວະສິ, ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ປິບພະລາດະ ຜູ້ຊະລາພາບຫນັກ, ໄດ້ໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ ພ້ອມກັບນາງນັ້ນ—ບຸດສາວຂອງ ອະນະຣັນຍາ».

Verse 6

उवास तत्र सुप्रीत्या तपस्वी नातिलम्पटः । तत्रारण्ये गिरिवर स नित्यं निजधर्मकृत्

ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ເປັນຕະປະສະວີ ບໍ່ເລີ່ນຫຼົງໃນກາມ. ໃນປ່ານັ້ນ ທ່ານຍືນຢັນຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ປະຕິບັດທຳຂອງຕົນທຸກວັນ.

Verse 7

अथानरण्यकन्या सा सिषेवे भक्तितो मुनिम् । कर्मणा मनसा वाचा लक्ष्मीनारायणं यथा

ແລ້ວບຸດສາວແຫ່ງປ່ານັ້ນ ໄດ້ຮັບໃຊ້ມຸນີດ້ວຍຄວາມພັກດີ—ດ້ວຍການກະທຳ, ດ້ວຍໃຈ, ແລະດ້ວຍວາຈາ—ດັ່ງພຣະລັກສະມີ ຮັບໃຊ້ພຣະນາຣາຍະນະ.

Verse 8

एकदा स्वर्णदीं स्नातुं गच्छन्तीं सुस्मितां च ताम् । ददर्श पथि धर्मश्च मायया वृषरूपधृक्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອນາງຍິ້ມອ່ອນໆ ກໍກໍາລັງໄປອາບນ້ໍາທີ່ແມ່ນ້ໍາສະວັນນະດີ; ພະທັມມະໄດ້ເຫັນນາງຕາມທາງ ໂດຍໃຊ້ອໍານາດມາຍາສວມຮູບເປັນງົວ.

Verse 9

चारुरत्नरथस्थश्च नानालं कारभूषितः । नवीनयौवनश्श्रीमान्कामदेवसभप्रभः

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງລົດຮົບອັນວິຈິດດ້ວຍແກ້ວມະນີ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນນານາ. ໃນວັຍໜຸ່ມອັນສົດໃໝ່ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສ ດຸດດັ່ງກາມະເທວະໃນສະພາຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 10

दृष्ट्वा तां सुन्दरीं पद्मामुवाच स वृषो विभुः । विज्ञातुं भावमन्तःस्थं तस्याश्च मुनियोषितः

ເມື່ອເຫັນນາງປັດມາຜູ້ງາມສະຫງ່າ ພະວົງວົວຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ (ນັນດິນ) ກໍໄດ້ເວົ້າ ເພື່ອປາດຖະນາຮູ້ອາລົມທີ່ຊ່ອນຢູ່ໃນໃຈນາງ ເພາະນາງເປັນພັນລະຍາຂອງມຸນີ।

Verse 11

धर्म उवाच । अयि सुन्दरि लक्ष्मीर्वै राजयोग्ये मनोहरे । अतीव यौवनस्थे च कामिनि स्थिरयौवने

ທຳມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ດັ່ງນາງລັກສະມີ, ຄວນເປັນພຣະຣາຊິນີ ຜູ້ນ່າຫຼົງໃຫຼ! ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມອັນເຕັມພອນ ແລະມີວັຍໜຸ່ມອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຈາງຫາຍ.”

Verse 12

जरातुरस्य वृद्धस्य पिप्पलादस्य वै मुनेः । सत्यं वदामि तन्वंगि समीपे नैव राजसे

“ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ, ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນຊ້ອຍ: ໃນທ່າມກາງຂອງມຸນີ ປິບພະລາດ ຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະເຈັບໄຂ້, ເຈົ້າບໍ່ສະຫງ່າດ້ວຍສິຣີແຫ່ງລາຊາ.”

Verse 13

विप्रं तपस्सु निरतं निर्घृणं मरणोन्मुखम् । त्वक्त्वा मां पश्य राजेन्द्रं रतिशूरं स्मरातुरम्

«ປະລະຂ້າໄວ້ເສຍ ໂອ້ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງພຣາຫມັນນັ້ນ—ຈົມຢູ່ໃນຕະປະສະຍາ, ໃຈແຂງບໍ່ມີເມດຕາ, ແລະຫັນໜ້າສູ່ຄວາມຕາຍ. ຈົ່ງເບິ່ງເຂົາ: ວິລະຊົນໃນຣະຕິ, ຖືກກາມະທໍລະມານ»។

Verse 14

प्राप्नोति सुन्दरी पुण्यात्सौन्दर्य्यं पूर्वजन्मनः । सफलं तद्भवेत्सर्वं रसिकालिंगनेन च

ດ້ວຍບຸນແຫ່ງກິດອັນສັກສິດນັ້ນ ນາງຜູ້ງາມຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມງາມທີ່ສະສົມມາແຕ່ຊາດກ່ອນ; ແລະທຸກສິ່ງນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດສົມບູນ ດ້ວຍອ້ອມກອດອັນອ່ອນໂຍນຂອງຜູ້ຮູ້ຣະສະ (ຜູ້ຮັກ).

Verse 15

सहस्रसुन्दरीकान्तं कामशास्त्रविशारदम् । किंकरं कुरु मां कान्ते सम्परित्यज्य तं पतिम्

«ໂອ້ນາງຜູ້ຮັກ, ຈົ່ງປະລະຜົວນັ້ນເສຍ ແລະໃຫ້ຂ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງເຈົ້າ—ຂ້າ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງນາງງາມນັບພັນ, ແລະຜູ້ຊໍານານໃນກາມະສາດ.»

Verse 16

निर्जने कानने रम्ये शैले शैले नदीतटे । विहरस्व मया सार्द्धं जन्मेदं सफलं कुरु

ໃນປ່າອັນສະງົບງາມ ຕາມເຂົາພູຫຼາຍສັນ ແລະຕາມຝັ່ງນ້ຳ, ຈົ່ງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບຂ້າ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຊີວິດນີ້ເປັນຜົນສຳເລັດແທ້.

Verse 17

वसिष्ठ उवाच । इत्येवमुक्तवन्तं सा स्वरथादवरुह्य च । ग्रहीतुमुत्सुकं हस्ते तमुवाच पतिव्रता

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຂົາເວົ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວ, ນາງຜູ້ຮັກຜົວຢ່າງສັດຊື່ (ປະຕິວຣະຕາ) ກໍລົງຈາກລົດຂອງນາງ, ແລະດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນຈະຈັບມືເຂົາ, ນາງໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາ.

Verse 18

पद्मो वाच । गच्छ दूरं गच्छ दूरं पापिष्ठस्त्वं नराधिप । मां चेत्पश्यसि कामेन सद्यो नष्टो भविष्यसि

ປັດມາ ກ່າວວ່າ: «ໄປໃຫ້ໄກ—ໄປໃຫ້ໄກ, ໂອ ກະສັດ. ເຈົ້າເປັນຄົນບາບຢ່າງຍິ່ງ. ຖ້າເຈົ້າເບິ່ງຂ້ອຍດ້ວຍຕັນຫາ, ເຈົ້າຈະພິນາດໃນທັນທີ»។

Verse 19

पिप्पलादं मुनि श्रेष्ठं तपसा पूतविग्रहम् । त्यक्त्वा कथं भजेयं त्वां स्त्रीजितं रतिलम्पटम्

«ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ລະທິ້ງ ປິບພະລາດະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ທີ່ກາຍກໍຖືກຊໍາລະດ້ວຍຕະປະ, ຂ້ອຍຈະບູຊາເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ຖືກສະຕຣີຊະນະ ແລະ ຫຼົງໃນກາມະຣະສາ?»

Verse 20

स्त्रीजितस्पर्शमात्रेण सर्वं पुण्यं प्रणश्यति । स्त्रीजितः परपापी च तद्दर्शनमघावहम्

ດ້ວຍການແຕະຕ້ອງແຕ່ພຽງນ້ອຍຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຖືກກາມຕັນຫາຕໍ່ແມ່ຍິງຊະນະ ບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ທັງໝົດຍ່ອມສູນໄປ. ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນຄົນບາບຫນັກຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ແລະແມ່ນແຕ່ເຫັນໜ້າກໍຖືກວ່ານຳບາບມາ.

Verse 21

सत्क्रियो ह्यशुचिर्नित्यं स पुमान् यः स्त्रिया जितः । निन्दन्ति पितरो देवा मान वास्सकलाश्च तम्

ແມ່ນແຕ່ວ່າລາວຈະປະຕິບັດພິທີກຳທີ່ຖືກຕ້ອງພາຍນອກ ແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຖືກແມ່ຍິງຊະນະນັ້ນ ຍັງຄົງບໍ່ບໍລິສຸດໃນຄວາມປະພຶດເປັນນິດ. ພິຕຣະ, ເທວະ ແລະປະຊາຊົນທັງປວງຕ່າງຕຳນິລາວ.

Verse 22

तस्य किं ज्ञान सुतपो जपहोमप्रपूजनैः । विद्यया दानतः किम्वा स्त्रीभिर्यस्य मनो हृतम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ໃຈຖືກຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ແມ່ຍິງລັກໄປແລ້ວ ຄວາມຮູ້ທາງທຳ, ຕະປະອັນເຂັ້ມງວດ, ຈະປະ, ໂຮມະ ແລະການບູຊາອັນພິຖີພິຖັນຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ການຮຽນຮູ້ແລະການໃຫ້ທານກໍຈະມີຄ່າອັນໃດ ເມື່ອສະຕິພາຍໃນຖືກສະເໜ່ກາມພາໄປ?

Verse 23

मातरं मां स्त्रियो भावं कृत्वा येन ब्रवीषि ह । भविष्यति क्षयस्तेन कालेन मम शापतः

“ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເວົ້າກັບຂ້າ ໂດຍເຮັດໃຫ້ຂ້າເຫມືອນຢູ່ໃນສະພາບແມ່ຍິງ ແລະເອີ້ນຂ້າວ່າ ‘ແມ່’; ດ້ວຍຄໍາສາບຂອງຂ້າ ໃນການເວລາອັນຄວນ ເຈົ້າຈະພົບຄວາມເສື່ອມແລະຄວາມພິນາດ.”

Verse 24

वसिष्ठ उवाच । श्रुत्वा धर्मस्सतीशापं नृप मूर्तिं विहाय च । धृत्वा स्वमूर्तिं देवेशः कम्पमान उवाच सः

ວະສິດຖະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາສາບຂອງສະຕີຕໍ່ທັມມະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ລະທິ້ງຮູບທີ່ສວມໄວ້ນັ້ນ. ແລ້ວຊົງຮັບຮູບແທ້ຂອງພຣະອົງຄືນ ດ້ວຍຄວາມສັ່ນໄຫວ ແລະກ່າວຄໍານັ້ນ.”

Verse 25

धर्म उवाच । मातर्जानीहि मां धर्मं ज्ञानिनाञ्च गुरो र्गुरुम् । परस्त्रीमातृबुद्धिश्च कुव्वर्न्तं सततं सति

ທັມມະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ແມ່ເອີຍ ຈົ່ງຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນ ທັມມະ—ເປັນຄູອາຈານຂອງຜູ້ຮູ້ ແລະເປັນຄູຂອງຄູທັງຫຼາຍ. ໂອ ຜູ້ດີງາມ ຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ເສມອໃນຈິດທີ່ເຫັນເມຍຂອງຜູ້ອື່ນເປັນແມ່»។

Verse 26

अहं तवान्तरं ज्ञातुमागतस्तव सन्निधिम् । तवाहञ्च मनो जाने तथापि विधिनोदितः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຢູ່ເບື້ອງໜ້າທ່ານ ເພື່ອຮູ້ວ່າສິ່ງໃດຢູ່ພາຍໃນທ່ານ. ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ໃຈຂອງທ່ານຢູ່ແລ້ວ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຖືກຜັກດັນໂດຍພຣະບັນຍັດແຫ່ງວາສະນາ ແລະລຳດັບພຣະທຳ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວແລະຖາມ.

Verse 27

कृतं मे दमनं साध्वि न विरुद्धं यथोचितम् । शास्तिः समुत्पथस्थानामीश्वरेण विनिर्मिता

ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມ, ການຂັດຂວາງແລະຄວບຄຸມທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງບໍ່ຄວນ ຫຼືຂັດກັບຄວາມເໝາະສົມ. ເພາະພຣະເຈົ້າອີສະວະຣະໄດ້ບັນຍັດການລົງໂທດໄວ້ແກ່ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນທາງຫຼົງຜິດ.

Verse 28

स्वयं प्रदाता सर्वेभ्यः सुखदुःखवरान्क्षमः । सम्पदं विपदं यो हि नमस्तस्मै शिवाय हि

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະນັ້ນ—ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານແກ່ສັດທັງປວງ ສາມາດປະທານພອນເປັນທັງຄວາມສຸກແລະຄວາມທຸກ ແລະຈັດສັນທັງຄວາມຮັ່ງມີແລະຄວາມວິບັດຢ່າງແທ້ຈິງ។

Verse 29

शत्रुं मित्रं सम्विधातुं प्रीतिञ्च कलहं क्षमः । स्रष्टुं नष्टुं च यस्सृष्टिं नमस्तस्मै शिवाय हि

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ສາມາດເຮັດໃຫ້ສັດຕູກາຍເປັນມິດ ກໍ່ໃຫ້ເກີດທັງຄວາມຮັກແລະການຂັດແຍ້ງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງການສ້າງ ສາມາດສ້າງແລະລະລາຍຈັກກະວານໄດ້।

Verse 30

येन शुक्लीकृतं क्षीरं जले शैत्यं कृतम्पुरा । दाहीकृतो हुता शश्च नमस्तस्मै शिवाय हि

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະອົງນັ້ນ—ໂດຍພຣະອົງ ນ້ຳນົມຈຶ່ງຂາວຜ່ອງ, ໂດຍພຣະອົງ ນ້ຳຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມເຢັນແຕ່ກ່ອນການ, ແລະໂດຍພຣະອົງ ໄຟບູຊາ (ຮຸຕາຊະ) ຈຶ່ງລຸກໂຊນດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຄວາມເຜົາໄໝ້।

Verse 31

प्रकृतिर्निर्मिता येन तप्त्वाति महदादितः । ब्रह्मविष्णुमहेशाद्या नमस्तस्मै शिवाय हि

ນະໂມຕໍ່ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ໂດຍພຣະອົງ ປຣະກຣິຕິ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ຖືກປັ້ນແຕ່ງ, ແລະຫຼັງຈາກຄວາມຮ້ອນອັນໃຫຍ່ແຫ່ງຕະປະສະ ຫຼັກການ “ມະຫັດ” ແລະສິ່ງອື່ນໆ ກໍ່ຄ່ອຍໆ ຄລີ່ຄາຍ; ແລະຈາກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະມະເຫສ ແລະອໍານາດເທວະອື່ນໆ।

Verse 32

ब्रह्मोवाचः । इत्युक्त्वा पुरतस्तस्यास्तस्थौ धर्मो जगद्गुरुः । किञ्चिन्नोवाच चकितस्तत्पातिव्रत्य तोषितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທັມມະ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ. ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕະລຶງ ແລະພໍໃຈໃນຄວາມສັດຊື່ອບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງນາງໃນຖານະເມຍຜູ້ຈົ່ງຮັກ ພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ກ່າວອັນໃດຕໍ່ໄປອີກ।

Verse 33

पद्मापि नृपकन्या सा पिप्पलादप्रिसा तदा । साध्वी तं धर्ममाज्ञाय विस्मितोवाच पर्वत

ຕໍ່ມາ ນາງປັດມາ ທິດາກະສັດຜູ້ມີສິນທຳ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ປິບພະລາດາ ໄດ້ເຂົ້າໃຈແນວທາງແຫ່ງທຳອັນຖືກຕ້ອງ ແລ້ວກໍປະຫລາດໃຈ; ປະຣະວະຕະ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 34

पद्मोवाच । त्वमेव धर्म सर्वेषां साक्षी निखिलकर्मणाम् । कथं मनो मे विज्ञातुं विडम्बयसि मां विभो

ປັດມາ ກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນ ທຳ (Dharma) ເປັນພະຍານພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ເຫັນກຳທັງຫມົດ. ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ, ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະເຮັດທ່າບໍ່ຮູ້ໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວຢອກຢ້ານຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 35

यत्तत्सर्वं कृतं ब्रह्मन् नापराधो बभूव मे । त्वञ्च शप्तो मयाऽज्ञानात्स्त्रीस्वभा वाद्वृथा वृष

“ໂອ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ໃນທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມຜິດຈາກຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ. ແລະພຣະອົງຖືກຂ້າພະເຈົ້າສາບແຊ່ງເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ຕາມຄວາມຫຸນຫັນອັນເປັນທຳມະຊາດຂອງຍິງ ໂດຍບໍ່ມີເຫດອັນຄວນ—ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ!”

Verse 36

का व्यवस्था भवेत्तस्य चिन्तयामीति साम्प्रतम् । चित्ते स्फुरतु सा बुद्धिर्यया शं संल्लभामि वै

“ວິໄນ ຫຼື ແນວທາງປະພຶດໃດຈຶ່ງນຳໄປຫາພຣະອົງ?—ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຄິດຄຳນຶງ. ຂໍໃຫ້ປັນຍານັ້ນສ່ອງວາບຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍປັນຍານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານມົງຄຸນແທ້.”

Verse 37

आकाशोसौ दिशस्सर्वा यदि नश्यन्तु वायवः । तथापि साध्वीशापस्तु न नश्यति कदाचन

ແມ່ນແຕ່ຟ້າອາກາດ ທິດທາງທັງປວງ ແລະລົມທັງຫມົດ ຈະພິນາດໄປກໍຕາມ, ແຕ່ຄຳສາບແຊ່ງຂອງຍິງຜູ້ມີພຣະທຳ ແລະຮັກສາພຣະຈັນທະ ບໍ່ເຄີຍພິນາດໃນເວລາໃດໆ.

Verse 38

सत्ये पूर्णश्चतुष्पादः पौर्ण मास्यां यथा शशी । विराजसे देवराज सर्वकालं दिवानिशम्

ໃນສັດຕະຍຸກ ທ່ານສົມບູນ ຢືນມັ່ນດ້ວຍສີ່ພາກ ເຫມືອນດວງຈັນໃນຄືນວັນເດືອນເຕັມ. ໂອ ຈອມເທວະ ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງທຸກເວລາ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 39

त्वञ्च नष्टो भवसि चेत्सृष्टिनाशो भवेत्तदा । इति कर्तव्यतामूढा वृथापि च वदाम्यहम्

ຖ້າທ່ານຖືກທຳລາຍ ການພິນາດແຫ່ງສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງທັງປວງຈະເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍຄວາມຫຼົງໃນຄວາມຄິດວ່າ «ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ» ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວ ແມ່ນແຕ່ອາດຈະເປັນການເວົ້າເປົ່າໆກໍຕາມ.

Verse 40

पादक्षयश्च भविता त्रेतायां च सुरोत्तम । पादोपरे द्वापरे च तृतीयोऽपि कलौ विभो

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ໃນເທຣຕາຍຸກ ຈະມີການຫຼຸດລົງໜຶ່ງພາກ (ແຫ່ງທຳມະ). ໃນດວາປະຣະຍຸກ ອີກໜຶ່ງພາກຈະສູນໄປ; ແລະໃນກາລີຍຸກ ໂອ ຜູ້ມີລິດເດດ, ພາກທີສາມກໍຈະເສື່ອມຖອຍດ້ວຍ.

Verse 41

कलिशेषेऽखिलाश्छिन्ना भविष्यन्ति तवांघ्रयः । पुनस्सत्ये समायाते परिपूर्णो भविष्यसि

ໃນທ້າຍສຸດຂອງກາລີຍຸກ ອະໄວຍະວະທັງປວງຂອງທ່ານຈະຖືກຕັດຂາດ. ແຕ່ເມື່ອສັດຕະຍຸກກັບຄືນມາອີກ ທ່ານຈະກາຍເປັນຜູ້ສົມບູນຄົບຖ້ວນອີກຄັ້ງ.

Verse 42

सत्ये सर्वव्यापकस्त्वं तदन्येषु च कु त्रचित् । युगव्यवस्थया स त्वं भविष्यसि तथा तथा

«ໃນສັດຕະຍຸກ (Satya-yuga) ເຈົ້າແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ແຕ່ໃນຍຸກອື່ນໆ ເຈົ້າຖືກຮັບຮູ້ແຕ່ໃນຮູບແບບຈຳເພາະບາງຢ່າງ. ຕາມລຳດັບແຫ່ງຍຸກ ເຈົ້າຈະປາກົດຕາມນັ້ນ—ແຕ່ລະຄັ້ງຢ່າງເໝາະສົມ»

Verse 43

इत्येवं वचनं सत्यं ममास्तु सुखदं तव । याम्यहं पतिसेवायै गच्छ त्वं स्वगृहं विभो

«ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ຖ້ອຍຄຳນີ້ເປັນຄວາມຈິງ. ຂໍໃຫ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະນຳຄວາມສຸກແກ່ເຈົ້າ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະໄປຮັບໃຊ້ພຣະສາມີ; ສ່ວນເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ (vibho) ຈົ່ງໄປບ້ານຂອງເຈົ້າ»

Verse 44

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्यास्सन्तुष्टोभूद्वृषस्स वै । तदेवंवादिनीं साध्वीमुवाच विधिनन्दन

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ພະທັມມະຜູ້ເປັນງົວນັ້ນກໍປິຕິຍິນດີ. ແລ້ວບຸດແຫ່ງຜູ້ຈັດວາງ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກ່າວຕອບແກ່ນາງຜູ້ມີສິນທຳນັ້ນ.

Verse 45

धर्म उवाच । धन्यासि पतिभक्तासि स्वस्ति तेस्तु पतिव्रते । वरं गृहाण त्वत्स्वामी त्वत्परित्राणकारणात्

ພະທັມມະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ຜົວ. ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນມີແກ່ເຈົ້າ ໂອ ນາງຜູ້ຖືພຣະທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ. ຈົ່ງຮັບພອນໜຶ່ງ ເພາະຜົວຂອງເຈົ້າເປັນເຫດໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງ.”

Verse 46

युवा भवतु ते भर्ता रतिशूरश्च धार्मिकः । रूपवान् गुणवान्वाग्मी संततस्थिरयौवनः

“ຂໍໃຫ້ຜົວຂອງເຈົ້າເປັນໜຸ່ມຢູ່ເທື່ອ—ກ້າຫານໃນຄວາມຮັກ ແລະໝັ້ນຄົງໃນທັມ. ມີຮູບງາມ ມີຄຸນຄ່າ ວາຈາໄພເລາະ ແລະມີວັຍໜຸ່ມອັນມັ່ນຄົງບໍ່ຂາດສາຍ.”

Verse 47

चिरञ्जीवी स भवतु मार्कण्डेयात्प रश्शुभे । कुबेराद्धनवांश्चैव शक्रादैश्वर्य्यवानपि

ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຂໍໃຫ້ລາວມີອາຍຸຍືນດັ່ງ ມາຣະກັນເດຍ; ຂໍໃຫ້ມີຊັບສົມບັດດັ່ງ ກຸເບຣ; ແລະຂໍໃຫ້ມີອຳນາດປົກຄອງດັ່ງ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍເທີດ.

Verse 48

शिवभक्तो हरिसमस्सिद्धस्तु कपिलात्परः । बुद्ध्या बृहस्पतिसमस्समत्वेन विधेस्समः

ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ ພຣະສິວະ ຈະສຳເລັດສິດທິດັ່ງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະຍັງເຫນືອກວ່າ ກະປິລະ; ໃນປັນຍາຈະເທົ່າ ພຣະບຣິຫັດສະປະຕິ; ແລະໃນຄວາມເສມອາລົມຈະເທົ່າ ວິທິ (ພຣະພຣົມ).

Verse 49

स्वामिसौभाग्यसंयुक्ता भव त्वं जीवनावधि । तथा च सुभगे देवि त्वं भव स्थिरयौवना

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີສິຣິມົງຄຸນຮ່ວມກັບຜົວຂອງເຈົ້າ ຈົນສິ້ນອາຍຸຂອງຊີວິດ. ແລະໂອ ເທວີຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າດຳລົງຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 50

माता त्वं दशपुत्राणां गुणिनां चिरजीविनाम् । स्वभर्तुरधिकानां च भविष्यसि न संशयः

ເຈົ້າຈະເປັນແມ່ຂອງລູກຊາຍສິບຄົນ—ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະອາຍຸຍືນ—ຜູ້ຈະເຫນືອກວ່າຜົວຂອງເຈົ້າໃນຄວາມດີງາມ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 51

गृहा भवन्तु ते साध्वि सर्वसम्पत्सम न्विताः । प्रकाशमन्तस्सततं कुबेरभवनाधिकाः

ໂອ ນາງຜູ້ດີງາມມີສິນ, ຂໍໃຫ້ເຮືອນຂອງເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີທຸກປະການ; ຂໍໃຫ້ມີແສງສະຫວ່າງພາຍໃນສ່ອງໄສຢູ່ເສມອ—ເຫນືອກວ່າວັງອັນສະຫງ່າງາມຂອງ ກຸເບຣ ເທີດ.

Verse 52

वसिष्ठ उवाच । इत्येवमुक्ता सन्तस्थौ धर्मस्स गिरिसत्तम । सा तं प्रदक्षिणीकृत्य प्रणम्य स्वगृहं ययौ

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາແລ້ວ ພຣະທັມມະ—ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດ—ກໍຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ນາງໄດ້ເດີນວຽນຂວາຮອບພຣະອົງ ກ້ມກາບນົບນ້ອມ ແລ້ວກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງນາງ.

Verse 53

धर्मस्तथाशिषो दत्वा जगाम निजमन्दिरम् । प्रशशंस च तां प्रात्या पद्मां संसदि संसदि

ພຣະທັມມະໄດ້ປະທານພອນແລ້ວ ກໍເດີນທາງໄປຍັງວິຫານຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອກັບຄືນມາ ພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນ ປັດມາ ຊໍ້າໆ ໃນທຸກສະພາ.

Verse 54

सा रेमे स्वामिना सार्द्धं यूना रहसि सन्ततम् । पश्चाद्बभूवुऽस्सत्पुत्रास्तद्भर्तुरधिका गुणैः

ນາງໄດ້ເພີດເພີນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ກັບພຣະສາມີຜູ້ໜຸ່ມ ໃນທີ່ລັບ. ຕໍ່ມາ ບຸດຜູ້ດີເລີດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ມີຄຸນຄ່າເຫນືອກວ່າບິດາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 55

बभूव सकला सम्पद्दम्पत्योः सुखवर्द्धिनी । सर्वानन्दवृद्धिकरी परत्रेह च शर्मणे

ຄວາມສົມບູນພູນສຸກທັງປວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຄູ່ສາມີພຣະເທວະ ເພີ່ມພູນຄວາມສຸກຂອງພວກພຣະອົງ. ມັນຂະຫຍາຍຄວາມປິຕິຍິນດີທຸກຢ່າງ ແລະປະທານຄວາມສະຫງົບສຸກ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 56

शैलेन्द्र कथितं सर्वमितिहासं पुरातनम् । दम्पत्योश्च तयोः प्रीत्या श्रुतं ते परमादरात्

ໂອ ສາຍເລນດຣະ, ນີ້ແມ່ນຕໍານານບູຮານອັນສັກສິດທັງໝົດທີ່ສາຍເລນດຣະໄດ້ເລົ່າໄວ້; ເຈົ້າໄດ້ຟັງມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດ—ໂດຍຄູ່ສາມີພຣະເທວະນັ້ນ ຜູ້ມີຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາຕໍ່ກັນ.

Verse 57

बुद्ध्वा तत्त्वं सुतां देहि पार्वतीमीश्वराय च । कुरुषं त्यज शैलेन्द्र मेनया स्वस्त्रिया सह

ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະ (ຫຼັກຄວາມຈິງ) ແລ້ວ ຈົ່ງມອບທິດາຂອງທ່ານ ຄື ພາຣະວະຕີ ໃຫ້ແກ່ພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ເຖີດ. ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມແຂງກະດ້າງນີ້ ແລະອ່ອນໂຍນລົງ ພ້ອມກັບພຣະມະເນາ ຜູ້ເປັນມະເຫສີຂອງທ່ານ।

Verse 58

सप्ताहे समतीते तु दुर्लभेति शुभे क्षणे । लग्नाधिपे च लग्नस्थे चन्द्रेस्वत्नयान्विते

ເມື່ອຜ່ານໄປໜຶ່ງອາທິດ ໃນຂະນະອັນເປັນມົງຄຸນແລະຫາຍາກນັ້ນ—ເມື່ອເຈົ້າແຫ່ງລັກນາສະຖິດຢູ່ໃນລັກນາ ແລະພະຈັນທຣາຮ່ວມກັບລູກຂອງຕົນ—ເຫດການທີ່ຖືກກຳນົດກໍເກີດຂຶ້ນ।

Verse 59

मुदिते रोहिणीयुक्ते विशुद्धे चन्द्रतारके । मार्गमासे चन्द्रवारे सर्वदोषविवर्जिते

ເມື່ອພະຈັນທຣາເປັນມົງຄຸນ ແລະຮ່ວມກັບ ໂຣຫິນີ, ເມື່ອນັກສັດຕຣາແຫ່ງຈັນທຣາບໍລິສຸດແລະສະຫວ່າງ, ແລະເມື່ອເປັນເດືອນມາຣກະສີຣສະ ໃນວັນຈັນ—ເວລານັ້ນກ່າວວ່າປາດສະຈາກໂທດອັບມົງຄຸນທັງປວງ।

Verse 60

सर्वसद्ग्रहसंसृष्टऽसद्ग्रहदृष्टिवर्जिते । सदपत्यप्रदे जीवे पतिसौभाग्यदायिनि

ໂອ ເທວີຜູ້ມີຊີວິດ, ຜູ້ຖືກປະກອບດ້ວຍອິດທິພົນອັນເປັນມົງຄຸນທັງປວງ ແລະປາດສະຈາກສາຍຕາແຫ່ງການຄວ້າຈັບອັບມົງຄຸນ—ໂອ ຜູ້ປະທານບຸດທິດາອັນດີ, ໂອ ຜູ້ປະທານໂຊກດີແຫ່ງສາມີ ແລະພອນແຫ່ງຄູ່ຄອງ।

Verse 61

जगदम्बां जगत्पित्रे मूलप्रकृतिमीश्वरीम् । कन्यां प्रदाय गिरिजां कृती त्वं भव पर्वत

ໂອ ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ), ໂດຍການມອບທິດາ ກິຣິຈາຂອງເຈົ້າ—ນາງຜູ້ເປັນແມ່ແຫ່ງສາກົນ, ເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ, ແລະມູນປຣະກຣິຕິ—ໃຫ້ແກ່ພໍ່ແຫ່ງສາກົນ (ພຣະສິວະ), ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະສຳເລັດຜົນແທ້ແນ່ນອນ।

Verse 62

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मुनिशार्दूलो वसिष्ठो ज्ञानिसत्तमः । विरराम शिवं स्मृत्वा नानालीलाकरं प्रभुम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວະສິດຖະ—ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ຜູ້ຮູ້ທີ່ສູງສຸດ—ໄດ້ຢຸດນິ່ງ ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະສິວະ ອົງຈອມເຈົ້າຜູ້ສະແດງລີລາທິບອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ।