तारकवाक्य-शक्रविष्णुवीरभद्रयुद्धवर्णनम् — Account of Tāraka’s declarations and the battle involving Śakra (Indra), Viṣṇu, and Vīrabhadra

Verse 1

ब्रह्मोवाच । देवदेव गुह स्वामिञ्शांकरे पार्वतीसुत । न शोभते रणो विष्णु तारकासुरयोर्वृथा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຸຫາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະ, ໂອ ອົງຜູ້ເປັນນາຍ, ຜູ້ເກີດແຕ່ສັງກະຣະ ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງພາຣະວະຕີ, ສົງຄາມລະຫວ່າງພຣະວິສນຸ ແລະ ຕາຣະກາສຸຣະ ບໍ່ຄວນເລີຍ; ມັນເປັນການເສຍເປົ່າ.»

Verse 2

विष्णुना न हि वध्योऽसौ तारको बलवानति । मया दत्तवरस्तस्मात्सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ຕາຣະກາຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ກ້ານັ້ນ ພຣະວິສນຸບໍ່ອາດຂ້າໄດ້ ເນື່ອງຈາກເຂົາແຂງແກ່ກະທັ້ງຍິ່ງ. ເພາະຂ້າໄດ້ປະທານພອນໃຫ້ເຂົາ ຂ້າຈຶ່ງກ່າວ—ຈິງໆ ຈິງໆ—ວ່າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 3

नान्यो हंतास्य पापस्य त्वां विना पार्वतीसुत । तस्मात्त्वया हि कर्तव्यं वचनं मे महाप्रभो

ໂອ ພຣະບຸດຂອງພາຣະວະຕີ, ນອກຈາກເຈົ້າແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນຈະກຳຈັດບາບນີ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຈົ້າຈົ່ງປະຕິບັດຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າເຖີດ.

Verse 4

सन्नद्धो भव दैत्यस्य वधायाशु परंतप । तद्वधार्थं समुत्पन्नः शंकरात्त्वं शिवासुत

ໂອ ຜູ້ເຜົາຜານສັດຕູ, ຈົ່ງສວມອາວຸດໃຫ້ພ້ອມໃນທັນທີ ເພື່ອຂ້າອະສູຣນັ້ນ. ເພື່ອການທຳລາຍມັນໂດຍແທ້ ເຈົ້າໄດ້ປາກົດກາຍ—ເກີດຈາກ ສັງກະຣາ, ໂອ ບຸດແຫ່ງ ພຣະສິວະ.

Verse 5

रक्ष रक्ष महावीर त्रिदशान्व्यथितान्रणे । न बालस्त्वं युवा नैव किं तु सर्वेश्वरः प्रभुः

“ຈົ່ງປົກປ້ອງ, ຈົ່ງປົກປ້ອງ, ໂອ ມະຫາວິລະຊົນ—ຈົ່ງປົກປ້ອງເທວະທັງຫຼາຍທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານໃນສົງຄາມ. ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເດັກນ້ອຍ ຫຼືພຽງແຕ່ວັຍໜຸ່ມ; ແຕ່ເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນອົງອິດສະວະຣະສູງສຸດເໜືອສັບພະສິ່ງ.”

Verse 6

शक्रं पश्य तथा विष्णुं व्याकुलं च सुरान् गणान् । एवं जहि महादैत्यं त्रैलोक्यं सुखिनं कुरु

“ຈົ່ງເບິ່ງ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະ ວິສນຸ, ພ້ອມທັງຝູງເທວະທີ່ກຳລັງວຸ້ນວາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂ້າອະສູຣຜູ້ໃຫຍ່ນີ້ ແລະເຮັດໃຫ້ສາມໂລກເປັນສຸກ.”

Verse 7

अनेन विजितश्चेन्द्रो लोकपालैः पुरा सह । विष्णुश्चापि महावीरो तर्जितस्तपसो बलात्

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕະປະສະ (tapas) ນີ້ແທ້ ໃນການກ່ອນ ພຣະອິນທຣາຖືກປະຫັດປະຫານພ້ອມກັບຜູ້ພິທັກໂລກ; ແມ່ນແຕ່ພຣະວິສນຸ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍຖືກຂົ່ມຂູ່ແລະຖືກຫ້າມໄວ້ໂດຍແຮງຕະປະສະນັ້ນ.

Verse 8

त्रैलोक्यं निर्जितं सर्वमसुरेण दुरात्मना । इदानीं तव सान्निध्यात्पुनर्युद्धं कृतं च तैः

“ໂລກສາມພາກທັງໝົດ ຖືກອະສຸຣະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ພິຊິດໄປແລ້ວ. ແຕ່ບັດນີ້ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການປະທັບຢູ່ຂອງທ່ານ ພວກເຂົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນສູ້ຮົບອີກຄັ້ງ.”

Verse 9

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे तारकवाक्यशक्रविष्णुवी रभद्रयुद्धवर्णनं नाम नवमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈົບລົງໃນບົດທີເກົ້າ ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ບັນຊີຄໍາເວົ້າຂອງຕາຣາກາ, ບົດບາດຂອງສັກກະ ແລະ ວິສະນຸ, ແລະການພັນລະນາເຖິງການສູ້ຮົບກັບວິຣະພັດທະຣະ" ໃນພາກທີສີ່ ກຸມາຣະຂັນ ຂອງພາກທີສອງ (ຣຸດທະຣະສັງຫິຕາ) ຂອງສີສິວະມະຫາປຸຣານະ.

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा मम वचः कुमारः शंकरात्मजः । विजहास प्रसन्नात्मा तथास्त्विति वचोऽब्रवीत्

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງຂ້ອຍ, ກຸມາຣະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງພຣະສັງກະຣະ ກໍໄດ້ຫົວຂວັນດ້ວຍຄວາມເບີກບານມ່ວນຊື່ນ ແລະມີຈິດໃຈທີ່ສະຫງົບ, ແລ້ວຕອບວ່າ "ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ".

Verse 11

विनिश्चित्यासुरवधं शांकरिस्स महा प्रभुः । विमानादवतीर्याथ पदातिरभवत्तदा

ເມື່ອໄດ້ຕັດສິນໃຈຢ່າງເດັດຂາດທີ່ຈະທໍາລາຍອະສຸຣະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ແມ່ທັບຂອງພຣະສັງກະຣະ—ກໍໄດ້ລົງຈາກຍານອາກາດ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ສະເດັດດ້ວຍພຣະບາດ.

Verse 12

पद्भ्यां तदासौ परिधावमानो रेजेऽतिवीरः शिवजः कुमारः । करे समादाय महाप्रभां तां शक्तिं महोल्कामिव दीप्तिदीप्ताम्

ຈາກນັ້ນ ກຸມາຣະ ຜູ້ມີຄວາມກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ, ບຸດຂອງພຣະສິວະ, ກໍໄດ້ແລ່ນຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍພຣະບາດ ແລະມີລັດສະໝີອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ໂດຍຖືຫອກອັນມີອານຸພາບ ແລະຮຸ່ງເຮືອງໄວ້ໃນພຣະຫັດ—ເຊິ່ງຮຸ່ງແຈ້ງຄືກັບດາວຕົກອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 13

दृष्ट्वा तमायातमतिप्रचंडमव्याकुलं षण्मुखमप्रमेयम् । दैत्यो बभाषे सुरसत्तमान्स कुमार एष द्विषतां प्रहंता

ເມື່ອເຫັນກຸມາຣະຫົກໜ້າ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງແຕ່ຈິດບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ກຳລັງກ້າວເຂົ້າມາ, ໄດຕະຍະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດວ່າ: «ກຸມາຣະນີ້ແມ່ນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ»

Verse 14

अनेन साकं ह्यहमेकवीरो योत्स्ये च सर्वानहमेव वीरान् । गणांश्च सर्वानपि घातयामि सलोकपालान्हरिनायकांश्च

ພ້ອມກັບເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ກ້າພຽງຜູ້ດຽວ—ຈະອອກຮົບກັບວີຣະຊົນທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຟາດຟັນກອງຄະນະ (gaṇa) ທັງໝົດ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ພິທັກໂລກ ແລະຫົວໜ້າກອງພົນຂອງຮະຣິດ້ວຍ.

Verse 15

इत्येवमुक्त्वा स तदा महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धुम् । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको देववरान्बभाषे

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຕາຣະກະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໄດ້ເພັ່ງເປົ້າໄປທີ່ກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ແລະກ້າວເຂົ້າສູ່ການຮົບ. ລາວຈັບຖືຫອກສັກຕິ (śakti) ອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ ແລ້ວກ່າວກັບເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ.

Verse 16

तत्र विष्णुश्छली दोषी ह्यविवेकी विशे षतः । बलिर्येन पुरा बद्धश्छलमाश्रित्य पापतः

ໃນເລື່ອງນັ້ນ ວິສນຸແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ໃຊ້ກົນລະຍຸດ ຄວນຖືກຕຳນິ ແລະໂດຍພິເສດຂາດປັນຍາພິຈາລະນາ. ເພາະດ້ວຍການອາໄສກົນລະຍຸດຢ່າງບາບ ລາວເຄີຍຜູກມັດພະຣາຊາບາລິໃນອະດີດ.

Verse 17

पुरैताभ्यां कृतं कर्म विरुद्धं वेदमार्गतः । तच्छृणुध्वं मया प्रोक्तं वर्णयामि विशेषतः

ໃນອະດີດ ການກະທຳທີ່ສອງຄົນນັ້ນເຮັດ ຂັດກັບມາກທາງແຫ່ງເວດ. ຈົ່ງຟັງຕາມທີ່ຂ້ອຍກ່າວ—ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະບັນຍາຍໃຫ້ລະອຽດເປັນພິເສດ.

Verse 19

तेनैव यत्नतः पूर्वमसुरौ मधुकैटभौ । शिरौहीनौ कृतौ धौर्त्याद्वेदमार्गो विवर्जितः

ໂດຍຜູ້ນັ້ນເອງ ໃນກ່ອນໜ້າ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງລະມັດລະວັງ ອະສຸຣະມະດຸ ແລະ ໄກຕະພະ ຖືກເຮັດໃຫ້ໄຮ້ສີສະ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກການກະທຳອັນຫລອກລວງ ມາກທາງເວດຖືກລະທິ້ງແລະລະເມີດ.

Verse 20

मोहिनीरूपतोऽनेन पंक्तिभेदः कृतो हि वै । देवासुरसुधापाने वेदमार्गो विगर्हितः

ເມື່ອຮັບຮູບເປັນໂມຫິນີ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການແບ່ງແຖວແຍກຝ່າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນການດື່ມອະມຣິຕະຂອງເທວະແລະອະສຸຣະ ມາກທາງເວດແຫ່ງຄວາມສົມຄວນຖືກຕຳນິ ແລະຖືກລະທິ້ງ.

Verse 21

रामो भूत्वा हता नारी वाली विध्वंसितो हि सः । पुनर्वैश्रवणो विप्रौ हतो नीतिर्हता श्रुतेः

ເມື່ອເປັນຣາມະ ນາງຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງຖືກຂ້າ ແລະ ວາລີກໍຖືກທຳລາຍແທ້. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເປັນໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣະ) ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ລະບຽບແຫ່ງທຳມະຖືກທຸບທຳລາຍ ແລະ ອຳນາດແຫ່ງສຣຸຕິກໍເຫມືອນຖືກບາດເຈັບ.

Verse 22

पापं विना स्वकीया स्त्री त्यक्ता पापरतेन यत् । तत्रापि श्रुतिमार्गश्च ध्वंसितस्स्वार्थहेतवे

ເມື່ອຊາຍຜູ້ຫມົດໃຈໃນບາບ ປະຖິ້ມພັນລະຍາຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ນາງບໍ່ມີຜິດ ໃນກໍລະນີນັ້ນ ເພາະແຮງຈູງໃຈແຫ່ງປະໂຫຍດຕົນ ລາວກໍທຳລາຍມາກທາງເວດແຫ່ງທຳມະເຊັ່ນກັນ.

Verse 23

स्वजनन्याश्शिरश्छिन्नमवतारे रसाख्यके । गुरुपुत्रापमानश्च कृतोऽनेन दुरात्मना

ໃນອະວະຕານທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ Rasa ຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ນີ້ໄດ້ຕັດຫົວຂອງແມ່ຕົນເອງ ແລະ ຍັງໄດ້ກະທຳຄວາມອັບອາຍຕໍ່ລູກຊາຍຂອງຄູອີກດ້ວຍ.

Verse 24

कृष्णो भूत्वान्यनार्यश्च दूषिताः कुलधर्मतः । श्रुतिमार्गं परित्यज्य स्वविवाहाः कृतास्तथा

ເມື່ອກາຍເປັນ 'ພຣະກິດສະນະ' ແລະ ກະທຳໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ເໝາະສົມກັບຜູ້ສູງສົ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ມີມົນທິນຕໍ່ໜ້າທີ່ຂອງວົງຕະກູນ. ໂດຍການລະຖິ້ມເສັ້ນທາງແຫ່ງພຣະເວດ ພວກເຂົາກໍໄດ້ແຕ່ງງານຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງຕົນເອງ.

Verse 25

पुनश्च वेदमार्गो हि निंदितो नवमे भवे । स्थापितं नास्तिकमतं वेदमार्गविरोधकृत्

ອີກເທື່ອໜຶ່ງ ໃນອະວະຕານທີເກົ້າ ເສັ້ນທາງແຫ່ງພຣະເວດໄດ້ຖືກຕຳໜິຕິຕຽນຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ລັດທິອະເທວະນິຍົມໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຕໍ່ຕ້ານກັບແນວທາງຂອງພຣະເວດ.

Verse 26

एवं येन कृतं पापं वेदमार्गं विसृज्य वै । स कथं विजयेद्युद्धे भवेद्धर्मवतांवरः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ກະທຳບາບໂດຍການລະຖິ້ມເສັ້ນທາງແຫ່ງພຣະເວດ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນສະໜາມຮົບ ຫຼື ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີທຳໄດ້ແນວໃດ?

Verse 27

भ्राता ज्येष्ठश्च यस्तस्य शक्रः पापी महान्मतः । तेन पापान्यनेकानि कृतानि निजहेतुतः

ອ້າຍຂອງລາວຄື Śakra (Indra) ຖືກຖືວ່າເປັນຜູ້ທີ່ມີບາບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເພາະດ້ວຍຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ລາວໄດ້ກະທຳຄວາມຜິດຫຼາຍປະການ.

Verse 28

निकृत्तो हि दितेर्गर्भस्स्वार्थ हेतोर्विशेषतः । धर्षिता गौतमस्त्री वै हतो वृत्रश्च विप्रजः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຕົວອ່ອນຂອງນາງທິຕິໄດ້ຖືກທໍາລາຍ—ເຊິ່ງເຮັດຂຶ້ນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງໂດຍສະເພາະ. ພັນລະຍາຂອງໂຄຕະມະໄດ້ຖືກລ່ວງລະເມີດ, ແລະ ວຣິຕຣະ ທີ່ເກີດຈາກພຣາມ ກໍຖືກຂ້າຕາຍຄືກັນ.

Verse 29

विश्वरूपद्विजातेर्वै भागिनेयस्य यद्गुरोः । निकृत्तानि च शीर्षाणि तदध्वाध्वंसितश्श्रुतेः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຫົວທີ່ຖືກຕັດນັ້ນແມ່ນຂອງຄູຂອງວິສວະລູປະ, ຜູ້ເປັນພາມແລະເປັນລູກຊາຍຂອງລຸງຝ່າຍແມ່. ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລາວທີ່ໄດ້ຍິນໃນປະເພນີອັນສັກສິດ ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ເສັ້ນທາງຂອງລາວຖືກທໍາລາຍ.

Verse 30

कृत्वा बहूनि पापानि हरिश्शक्रः पुनःपुनः । तेजोभिर्विहतावेव नष्टवीर्यौ विशेषतः

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເຮັດບາບຫຼາຍຄັ້ງ, ພຣະຫະລິ ແລະ ພຣະສັກກະ ໄດ້ຖືກຟາດລົງດ້ວຍລັດສະໝີອັນສັກສິດ; ໂດຍສະເພາະ, ພວກເຂົາໄດ້ສູນເສຍກໍາລັງ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງຕົນ.

Verse 31

तयोर्बलेन नो यूयं संग्रामे जयमाप्स्यथ । किमर्थं मूढतां प्राप्य प्राणांस्त्यक्तुमिहागताः

ດ້ວຍກໍາລັງຂອງທັງສອງນັ້ນ, ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນການສູ້ຮົບ. ເປັນຫຍັງ, ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງຜິດ, ພວກເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້ເພື່ອຖິ້ມຊີວິດຂອງຕົນເອງ?

Verse 32

जानन्तौ धर्ममेतौ न स्वार्थलंपटमानसौ । धर्मं विनाऽमराः कृत्यं निष्फलं सकलं भवेत्

ໂດຍຮູ້ຈັກທໍາເປັນຢ່າງດີ, ທັງສອງນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໂລບມາກເພື່ອຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ. ໂອ້ ເຫຼົ່າເທວະດາຜູ້ເປັນອະມະຕະ, ຫາກປາສະຈາກທໍາແລ້ວ ທຸກການກະທໍາບໍ່ວ່າຈະແມ່ນຫຍັງກໍຕາມ ຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຜົນເລີຍ.

Verse 33

महाधृष्टाविमौ मेद्य कृतवंतौ पुरश्शिशुम् । अहं बालं वधिष्यामि तयोस्सोऽपि भविष्यति

«ສອງຄົນນີ້ມີຄວາມຈອງຫອງຫຼາຍ; ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ເສື່ອມເສຍ. ເຮົາຈະຂ້າເດັກຊາຍຄົນນັ້ນ, ແລະສຳລັບສອງຄົນນັ້ນ, ຊະຕາກຳດຽວກັນກໍຈະເກີດຂຶ້ນ».

Verse 34

किं बाल इतो यायाद्दूरं प्राणपरीप्सया । इत्युक्तोद्दिश्य च हरी वीरभद्रमुवाच सः

«ເປັນຫຍັງ, ເດັກນ້ອຍເອີຍ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະໄປໄກຈາກບ່ອນນີ້, ເພື່ອຮັກສາຊີວິດຂອງເຈົ້າ?» ເມື່ອເວົ້າແນວນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຫະລິ ກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ ວິຣະພັດທະຣະ.

Verse 36

ब्रह्मोवाच । इत्येवमुक्त्वा तु विधूय पुण्यं निजं स तन्निंदनकर्मणा वै । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको युद्धवतां वरिष्ठः

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າແນວນັ້ນແລ້ວ, ຕາຣະກະ—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດານັກຮົບ—ໂດຍຜ່ານການກະທຳທີ່ໝິ່ນປະໝາດນັ້ນ ໄດ້ສູນເສຍບຸນກຸສົນທີ່ຕົນໄດ້ສະສົມໄວ້; ແລະ ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ຈັບເອົາອາວຸດຫອກອັນໜ້າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງເພື່ອການຕໍ່ສູ້.

Verse 37

तं बालान्तिकमायातं तारकासुरमोजसा । आजघान च वज्रेण शक्रो गुहपुरस्सरः

ຈາກນັ້ນ ພຣະອິນ (Śakra), ຜູ້ທີ່ສະເດັດຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ກຸຫະ (ກຸມາຣະ), ໄດ້ໂຈມຕີດ້ວຍວັດຊິຣະຂອງພຣະອົງຕໍ່ ຕາຣະກາສຸຣະ ຜູ້ທີ່ມີລິດເດດອັນມະຫາສານ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ເດັກຊາຍຄົນນັ້ນ.

Verse 38

तेन वज्रप्रहारेण तारको जर्जरीकृतः । भूमौ पपात सहसा निंदाहतबलः क्षणम्

ດ້ວຍການຟັນຕີດັ່ງວັດຊະຣະນັ້ນ ຕາຣະກະຖືກທຳລາຍແຕກຊຳ້. ໃນພິບຕາດຽວ ກຳລັງຂອງເຂົາຖືກກົດທັບໂດຍຄຳຕຳນິແລະຄວາມອັບອາຍ ແລ້ວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນທັນທີ.

Verse 39

पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्रुषा । पुरंदरं गजस्थं हि पातयामास भूतले

ແມ່ນແຕ່ລົ້ມລົງແລ້ວ ລາວກໍລຸກຂຶ້ນອີກດ້ວຍກໍາລັງ ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດໄດ້ແທງດ້ວຍຫອກ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວເຮັດໃຫ້ພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ນັ່ງເທິງຊ້າງ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 40

हाहाकारो महानासीत्पतिते च पुरंदरे । सेनायां निर्जराणां हि तद्दृष्ट्वा क्लेश आविशत्

ເມື່ອພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ຕົກລົງ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງໄຫ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມທຸກແລະຄວາມຄັບແຄ້ນໄດ້ເຂົ້າສູ່ກອງທັບຂອງເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍ.

Verse 41

तारकेणाऽपि तत्रैव यत्कृतं कर्म दुःखदम् । स्वनाशकारणं धर्मविरुदं तन्निबोध मे

ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້ອຍເຖີດວ່າ ການກະທໍາທີ່ຕາຣະກະໄດ້ເຮັດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ—ເປັນການໃຫ້ທຸກ ຂັດກັບທຳມະ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ພິນາດຕົນເອງ—ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນແທ້.

Verse 42

पतितं च पदाक्रम्य हस्ताद्वज्रं प्रगृह्य वै । पुनरुद्वज्रघातेन शक्रमाताडयद्भृशम्

ລາວໄດ້ຍ່າງທັບຜູ້ທີ່ລົ້ມຢູ່ ແລະຍຶດວັຊຣະອອກຈາກມື (ຂອງອິນທຣະ) ຢ່າງແນ່ນອນ; ແລ້ວກໍຕີຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ອີກຄັ້ງດ້ວຍວັຊຣະນັ້ນເອງ ຢ່າງຮຸນແຮງຫຼາຍ.

Verse 43

एवं तिरस्कृतं दृष्ट्वा शक्रविष्णुप्रतापवान् । चक्रमुद्यस्य भगवांस्तारकं स जघान ह

ເຫັນເຂົາຖືກຫຍັບຫຍາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີຣັດສະມີອັນກ້າແກ່ງດັ່ງອິນທຣະແລະວິສະນຸ ຍົກຈັກຣະຂຶ້ນ ແລ້ວຟັນຕີຕາຣະກະໃຫ້ລົ້ມລົງ.

Verse 44

चक्रप्रहाराभितो निपपात क्षितौ हि सः । पुनरुत्थाय दैत्येन्द्रशक्त्या विष्णुं जघान तम्

ຖືກຈັກຣະຟັນຕີຮອບດ້ານ ເຂົາຈຶ່ງລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນແທ້. ແລ້ວລຸກຂຶ້ນອີກ ດ້ວຍຫອກສັກຕິຂອງຈອມເດຕະຍະ ເຂົາໄດ້ຟັນຕີວິສະນຸນັ້ນ.

Verse 45

तेन शक्तिप्रहारेण पतितो भुवि चाच्युतः । करो महानासीच्चुक्रुशुश्चाऽतिनिर्जराः

ດ້ວຍການຟັນຕີດ້ວຍຫອກສັກຕິນັ້ນ ອະຈຸຕະ (ວິສະນຸ) ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ. ສຽງອື້ອຶງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະບັນດາອະມະຕະຜູ້ສູງສົ່ງຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມທຸກຮ້ອນ.

Verse 46

निमेषेण पुनर्विष्णुर्यावदुत्तिष्ठते स्वयम् । तावत्स वीरभद्रो हि तत्क्षणादागतोऽसुरम्

ກ່ອນທີ່ຈະພົບຕາພຽງຄັ້ງດຽວ ແລະກ່ອນທີ່ວິສະນຸຈະລຸກຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍຕົນເອງ ວີຣະພັດຣະກໍມາຮອດໃນທັນທີ ແລະເຂົ້າປະຊິດອະສຸຣະນັ້ນ.

Verse 47

त्रिशूलं च समुद्यम्य वीरभद्रः प्रतापवान् । तारकं दितिजाधीशं जघान प्रसभं बली

ແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີລິດເດດສະຫງ່າງາມ ຍົກຕຣິຊູນຂຶ້ນ ແລະຟັນລົງຢ່າງແຮງ ສັງຫານ ຕາຣະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ດ້ວຍພະລັງອັນຫ້າມບໍ່ໄດ້។

Verse 48

तत्त्रिशूलप्रहारेण स पपात क्षितौ तदा । पतितोऽपि महातेजास्तारकः पुनरुत्थितः

ຖືກທຸບຕີດ້ວຍການຟາດຂອງຕຣິຊູນນັ້ນ ລາວກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນໃນຂະນະນັ້ນ. ແຕ່ເຖິງຈະລົ້ມ ຕາຣະກະຜູ້ມີເທຊະອັນແຮງກ້າ ກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 49

कृत्वा क्रोधं महावीरस्सकलासुरनायकः । जघान परया शक्त्या वीरभद्रं तदोरसि

ແລ້ວ ດ້ວຍຄວາມໂກດອັນລຸກໄຫມ້ ວິລະຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຫົວໜ້າແຫ່ງອະສຸຣະທັງປວງ ໄດ້ຟັນຕີ ວີຣະພັດຣະ ທີ່ອົກ ດ້ວຍພະລັງອັນສູງສຸດຂອງຕົນ।

Verse 50

वीरभद्रोऽपि पतितो भूतले मूर्छितः क्षणम् । तच्छक्त्या परया क्रोधान्निहतो वक्षसि धुवम्

ວີຣະພັດຣະກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະສະຫຼົບໄປຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ। ຖືກຕີທີ່ອົກດ້ວຍພະລັງອັນສູງສຸດນັ້ນ ເພາະຄວາມໂກດ ຈຶ່ງຖືກລົ້ມລົງແນ່ນອນ।

Verse 51

सगणश्चैव देवास्ते गंधर्वोरगराक्षसाः । हाहाकारेण महता चुक्रुशुश्च मुहुर्मुहुः

ເມື່ອນັ້ນ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມດ້ວຍຄະນະບໍລິວານ ທັງຄັນທະວະ, ນາກາ, ແລະຣາກສະສາ ຕ່າງຮ້ອງຄາງດັງກັບກັນ ດ້ວຍສຽງ “ຮາ ຮາ” ຢ່າງໃຫຍ່ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 52

निमेषमात्रात्सहसा महौजास्स वीरभद्रो द्विषतां निहंता । त्रिशूलमुद्यम्य तडित्प्रकाशं जाज्वल्यमानं प्रभया विरेजे

ໃນພຽງກະພິບຕາດຽວ ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ ແລະສະຫວ່າງໄສ—ຜູ້ປະຫານຜູ້ປະທັດຕໍ່—ລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແລະຊູງຕຣິຊູນທີ່ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ ລຸກໄຫມ້ຈ້າ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຣັດສະມີອັນກົດຂີ່।

Verse 53

स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूर्येन्दुबिम्बाग्निसमानमंडलम् । महाप्रभं वीरभयावहं परं कालाख्यमत्यंतकरं महोज्ज्वलम्

ດ້ວຍລັດສະຫມີຂອງມັນເອງ ມັນສ່ອງສະຫວ່າງຄຸ້ມທິດທັງປວງ; ວົງມະນີຂອງມັນດຸດດັ່ງດວງອາທິດ ດວງຈັນ ແລະໄຟ. ມັນຮຸ່ງໂຮງສູງສຸດ ເຫນືອໂລກ ທຳໃຫ້ແມ່ນແຕ່ວີຣະຊົນກໍຫວາດຫວັນ; ຖືກເອີ້ນວ່າ «ກາລະ» (ເວລາ/ມໍຣະນະ) ຜູ້ທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະສະຫວ່າງຈ້າຫຼາຍ।

Verse 54

यावत्त्रिशूलेन तदा हंतुकामो महाबलः । वीरभद्रोऽसुरं यावत्कुमारेण निवारितः

ເມື່ອວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ປາຖະໜາຈະສັງຫານອະສຸຣະດ້ວຍຕຣິຊູລ ກຳລັງຈະຟັນຕີນັ້ນ ພຣະກຸມາຣະໄດ້ເຂົ້າມາຫ້າມ ແລະຢັບຢັ້ງເຂົາໄວ້।