देवदैत्यसामान्ययुद्धवर्णनम् — Description of the General Battle Between Devas and Daityas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । इति ते वर्णितस्तात देवदानव सेनयोः । संग्रामस्तुमुलोऽतीव तत्प्रभ्वो शृणु नारद

ພຣະພົມມະກ່າວວ່າ: "ລູກຮັກ, ເຮົາໄດ້ພັນລະນາເຖິງການຕໍ່ສູ້ອັນດຸເດືອດລະຫວ່າງກອງທັບເທວະດາ ແລະ ທານະວະ. ບັດນີ້, ໂອ ນາຣະທະ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວຕໍ່ໄປ."

Verse 2

एवं युद्धेऽतितुमुले देवदानवसंक्षये । तारकेणैव देवेन्द्रश्शक्त्या रमया सह

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສົງຄາມອັນດຸເດືອດສຸດຂີດ ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະກຳລັງລົ້ມຕາຍ, ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ໄດ້ຮົບກັບຕາຣະກະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ ນາມວ່າ ຣາມາ.

Verse 3

सद्यः पपात नागाश्च धरण्यां मूर्च्छितोऽभवत् । परं कश्मलमापेदे वज्रधारी सुरेश्वरः

ທັນໃດນັ້ນ ງູນາກກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະສະຫຼົບໄປ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ຜູ້ຖືວັດຊຣະ (ສາຍຟ້າ) ກໍຖືກຄວາມຫຼົງງົດແລະຄວາມທຸກທົນຢ່າງໜັກ ຄອບງຳ.

Verse 4

तथैव लोकपास्सर्वेऽसुरैश्च बलवत्तरैः । पराजिता रणे तात महारणविशारदैः

ເຊັ່ນນັ້ນເທົ່າກັນ ລູກເອີຍ ພຣະໂລກປາລາທັງປວງກໍຖືກອະສຸຣາຜູ້ມີກໍາລັງແກ່ກ້າ ແລະຊໍານານໃນສົງຄາມໃຫຍ່ ປະລາຊັຍໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 5

अन्येऽपि निर्जरा दैत्यैर्युद्ध्यमानाः पराजिताः । असहंतो हि तत्तेजः पलायनपरायणाः

ບັນດາເທວະອະມະຕະອື່ນໆ ເມື່ອຮົບກັບໄດຕະຍະ ກໍຖືກປະລາຊັຍ. ເພາະທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕະເຈະແລະອໍານາດອັນກົດຂີ່ນັ້ນ ຈຶ່ງມຸ່ງແຕ່ຈະຫຼົບໜີເທົ່ານັ້ນ।

Verse 6

जगर्जुरसुरास्तत्र जयिनस्सुकृतोद्यमाः । सिंहनादं प्रकुर्वन्तः कोलाहलपरायणाः

ໃນທີ່ນັ້ນ ອະສຸຣາທັງຫຼາຍຮ້ອງກັບກ້ອງ ມັ່ນໃຈໃນໄຊຊະນະ ແລະພາກພຽນຢ່າງແຂງຂັນ. ພວກເຂົາເຮັດສຽງຮ້ອງດັ່ງສິງ ແລະມຸ່ງແຕ່ຄວາມອື້ອອຶງຄືກຄື້ນ.

Verse 7

एतस्मिन्नंतरे तत्र वीरभद्रो रुषान्वितः । आससाद गणैर्वीरैस्तारकं वीरमानिनम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດອັນຊອບທຳ ໄດ້ກ້າວເຂົ້າໄປ ພ້ອມກັບພວກກະນະຜູ້ກ້າຫານ ແລະເຜີຍໜ້າກັບ ຕາຣະກະ ຜູ້ອວດອ້າງວີຣະພາບຂອງຕົນ।

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे देव दैत्यसामान्ययुद्धवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 8 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາສົງຄາມທົ່ວໄປລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ໄດຕະ» ໃນພາກທີ 4 (ກຸມາຣະຂັນດະ) ຂອງການຮວບຮວມທີ 2 (ຣຸດຣະສັມຫິຕາ) ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນສະຫງ່າງາມ।

Verse 9

तदा ते प्रमथास्सर्वे दैत्याश्च परमोत्सवाः । युयुधुस्संयुगेऽन्योन्यं प्रसक्ताश्च महारणे

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ພຣະມະຖະທັງຫມົດ ແລະ ໄດຕະທັງຫມົດ ຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງສຸດໃນຄວາມຄຶກຄືນສົງຄາມ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັນແບບປະຊິດປະຊົມ ກອດກັນໃນສຶກໃຫຍ່ນັ້ນ।

Verse 10

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपट्टिशैः । निजघ्नुस्समरेऽन्योन्यं रणे रणविशारदाः

ດ້ວຍຕຣິຊູນ ຫອກ ບ່ວງບາດ (ພາຊະ) ດາບ ຂວານ ແລະ ຂວານສົງຄາມ ນັກຮົບຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຮົບ ໄດ້ຟັນຟາດກັນແລະກັນ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ໃນກາງສະໜາມຮົບ।

Verse 11

तारको वीरभद्रेण स त्रिशूलाहतो भृशम् । पपात सहसा भूमौ क्षणं मूर्छापरिप्लुतः

ຖືກວີຣະພັດຣະຟັນດ້ວຍຕຣິຊູລາຢ່າງຮຸນແຮງ, ຕາຣະກະກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນທັນທີ, ຖືກຄວາມມືດມົນແລະອາການສະຫຼົບຄອບງຳຢູ່ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ.

Verse 12

उत्थाय स द्रुतं वीरस्तारको दैत्यसत्तमः । लब्धसंज्ञो बलाच्छक्त्या वीरभद्रं जघान ह

ຕາຣະກະ ວິລະຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຍອດໃນດານະວະ, ລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ; ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນ ກໍໃຊ້ຫອກສັກຕິຂອງຕົນ ຟາດຟັນວີຣະພັດຣະດ້ວຍພະລັງອັນແຮງກ້າ.

Verse 13

वीरभद्रस्तथा वीरो महातेजा हि तारकम् । जघान त्रिशिखेनाशु घोरेण निशितेन तम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ວີຣະພັດຣະ ວິລະຊົນຜູ້ມີເທຊະອັນໃຫຍ່ ໄດ້ຟາດຕີຕາຣະກະຢ່າງວ່ອງໄວ ດ້ວຍອາວຸດສາມປາຍອັນນ່າຢ້ານ ແລະຄົມກິບ.

Verse 14

सोपि शक्त्या वीरभद्रं जघान समरे ततः । तारको दितिजाधीशः प्रबलो वीरसंमतः

ແລ້ວໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ ຕາຣະກະກໍໃຊ້ຫອກສັກຕິຟາດຕີວີຣະພັດຣະເຊັ່ນກັນ. ຕາຣະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕິຍະ ມີພະລັງອັນແຂງກ້າ ແລະເປັນທີ່ຍອມຮັບໃນຫມູ່ວິລະຊົນ.

Verse 15

एवं संयुद्ध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । नानास्त्रशस्त्रैस्समरे रणविद्याविशारदौ

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອທັງສອງຍັງສູ້ຮົບກັນຢູ່ ກໍໄດ້ຟັນຕີກັນສະຫຼັບກັນໃນສະໜາມຮົບ ຂວ້າງອາວຸດພຸ້ນຫຼາຍຊະນິດ ແລະຖືອາວຸດນານາ—ທັງຄູ່ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນວິຊາສົງຄາມ।

Verse 16

तयोर्महात्मनोस्तत्र द्वन्द्वयुद्धमभूत्तदा । सर्वेषां पश्यतामेव तुमुलं रोमहर्षणम्

ຕໍ່ມາ ໃນບ່ອນນັ້ນ ການດວນດາບແບບຕົວຕໍ່ຕົວໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງມະຫາຈິດທັງສອງ; ເປັນສົງຄາມອື້ອອຶງຮຸນແຮງ ທີ່ໃຫ້ຂົນລຸກ ແມ່ນແຕ່ທຸກຄົນກໍກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 17

ततो भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः । विनेदुर्विहता वीरैश्शृण्वतां सुभयानकाः

ຕໍ່ມາ ກອງກະຫຼອງເບຣີ ແລະ ມຣິດັງກະ, ກອງສົງຄາມ, ກອງນ້ອຍໆ ແລະ ແກ້ວປີ່ໂກມຸຂະ—ຖືກວີຣະຊົນຕີ—ກໍດັງກັງວານ ໃຫ້ຜູ້ຟັງຮູ້ສຶກທັງມົງຄຸນ ແລະ ນ່າຢ້ານພ້ອມກັນ.

Verse 18

युयुधातेतिसन्नद्धौ प्रहारैर्जर्जरीकृतौ । अन्योन्यमतिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

ພວກເຂົາສວມອາວຸດພ້ອມຮົບ ແລະຮ້ອງວ່າ “ສູ້! ສູ້!” ແລ້ວຟັນຕີກັນດ້ວຍການປະທະຈົນບາດເຈັບຂາດຂຶ້ນ. ດ້ວຍໂທສະທີ່ລຸກໂຊນຕໍ່ກັນ ທັງສອງກໍຄືບຸດະ ແລະ ອັງກາຣະກະ (ດາວອັງຄານ) ທີ່ປະທະກັນ.

Verse 19

एवं दृष्ट्वा तदा युद्धं वीरभद्रस्य तेन च । तत्र गत्वा वीरभद्रमवोचस्त्वं शिवप्रियः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນສົງຄາມຂອງ ວີຣະພັດຣະ ກັບເຂົາແລ້ວ, ເຈົ້າ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ—ໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ ແລະເວົ້າກັບວີຣະພັດຣະ।

Verse 20

नारद उवाच । वीरभद्र महावीर गणानामग्रणीर्भवान् । निवर्तस्व रणादस्माद्रोचते न वधस्त्वया

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວີຣະພັດຣະ ມະຫາວີຣະ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ນໍາອັນສູງສຸດໃນຫມູ່ຄະນະຂອງພຣະສິວະ. ຈົ່ງຖອນອອກຈາກສະໜາມຮົບນີ້; ການຂ້າຟັນບໍ່ຄວນເປັນຝີມືເຈົ້າ»។

Verse 21

एवं निशम्य त्वद्वाक्यं वीरभद्रो गणाग्रणीः । अवदत्स रुषाविष्टस्त्वां तदा तु कृतांजलिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ນຳສູງສຸດໃນຄະນະກະນະຂອງພຣະສິວະ ກໍໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າໃນເວລານັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຖືກໂທສະຄອບງຳ ກໍຍັງກ່າວດ້ວຍມືປະນົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 22

वीरभद्र उवाच । मुनिवर्य महाप्राज्ञ शृणु मे परमं वचः । तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम्

ວີຣະພັດຣະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແລະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ. ມື້ນີ້ຂ້າຈະສັງຫານ ຕາຣະກະ; ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມກ້າຫານ ແລະ ພະລັງຂອງຂ້າ»។

Verse 23

आनयंति च ये वीरास्स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो महाक्लीबा विनश्यन्ति रणं गताः

ຜູ້ກ້າທີ່ໃນສະພາສົງຄາມ ນໍາເອົານາຍຂອງຕົນໄປມອບໃຫ້ສັດຕູ—ຄົນບາບເຫຼົ່ານັ້ນ ຕໍ່າຊ້າ ແລະ ຂາດຄວາມກ້າຫານ—ເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບເພື່ອຖືກທໍາລາຍເທົ່ານັ້ນ।

Verse 24

असद्गतिं प्राप्नुवन्ति तेषां च निरयो धुवम् । वीरभद्रो हि विज्ञेयो न वाच्यस्ते कदाचन

ພວກເຂົາຈະຕົກສູ່ທາງອັນຊົ່ວ ແລະ ນະລົກເປັນສິ່ງແນ່ນອນສໍາລັບພວກເຂົາ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ອໍານາດທີ່ກໍາລັງກະທໍາຢູ່ນີ້ແມ່ນ ວີຣະພັດຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເວົ້າເຖິງທ່ານຢ່າງເບົາບາງໃນເວລາໃດໆ।

Verse 25

शस्त्रास्त्रैर्भिन्नगात्रा ये रणं कुर्वंति निर्भयाः । इहामुत्र प्रशंस्यास्ते लभ्यन्ते सुखमद्भुतम्

ຜູ້ທີ່ອະວະຍະວະຖືກອາວຸດ ແລະ ລູກສອນສັບຂາດ ແຕ່ຍັງສູ້ຮົບດ້ວຍໃຈບໍ່ຢ້ານ—ນັກຮົບເຊັ່ນນັ້ນຖືກສັນລະເສີນທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ, ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນອັດສະຈັນ।

Verse 26

शृण्वन्तु मम वाक्यानि देवा हरिपुरोगमाः । अतारकां महीमद्य करिष्ये स्वामिवर्जिताम्

ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະຫຣິເປັນຜູ້ນຳ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າ. ມື້ນີ້ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນ “ອະຕາຣະກາ” ປາສຈາກເຈົ້ານາຍ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງ.

Verse 27

इत्युक्त्वा प्रमर्थैस्सार्द्धं वीरभद्रो हि शूलधृक् । विचिंत्य मनसा शंभुं युयुधे तारकेण हि

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ຖືຕຣິຊູນ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະຖະທັງຫຼາຍ ໄດ້ຄິດຮຳລຶກພຣະສຳພູ (ພຣະສິວະ) ໃນໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າປະຈັນໜ້າຮົບກັບຕາຣະກະ.

Verse 28

वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः । महावीरस्त्रिनेत्रैश्च स रेजे रणसंगतः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍວີຣະຊົນຫຼາຍຜູ້ຂີ່ງົວ ຜູ້ຖືຕຣິຊູນ ແລະຜູ້ຖືພອນປະທານ ພ້ອມດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີແຫ່ງຜູ້ມີສາມຕາ ເຂົາໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະໜາມຮົບ ທ່າມກາງການປະທະແຫ່ງສົງຄາມ.

Verse 29

कोलाहलं प्रकुर्वंतो निर्भयाश्शतशो गणाः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य युयुधुर्दानवैस्सह

ພາກັນກໍ່ໃຫ້ເກີດສຽງອື້ອຶງອັນໃຫຍ່ ກະນະຂອງພຣະສິວະນັບຮ້ອຍ ຜູ້ບໍ່ຢ້ານກົວ ຍົກວີຣະພັດຣະເປັນຜູ້ນຳ ແລ້ວຮ່ວມກັນຮົບກັບດານະວະ.

Verse 30

असुरास्तेऽपि युयुधुस्तारकासुरजीविनः । बलोत्कटा महावीरा मर्दयन्तो गणान् रुषा

ຝ່າຍອະສຸຣະເຫຼົ່ານັ້ນກໍສູ້ຮົບຕໍ່ໄປ ໂດຍອາໄສພະລັງຂອງຕາຣະກາສຸຣະເປັນຊີວິດ. ພວກເຂົາແຂງແກ່ງ ແລະກ້າຫານຍິ່ງ ດ້ວຍຄວາມໂກດໄດ້ຂີ່ຂົ່ມ ແລະບີບຄັ້ນກະນະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 31

पुनः पुनश्चैव बभूव संगरो महोत्कटो दैत्यवरैर्गणानाम् । प्रहर्षमाणाः परमास्त्रकोविदास्तदा गणास्ते जयिनो बभूवुः

ອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ ການຮົບອັນດຸເດືອດຢ່າງຍິ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ແລະບັນດາໄດຕະຍະຜູ້ເລີດ. ຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນຊື່ນບານ ແລະຊຳນານສູງສຸດໃນອາວຸດເທວະ; ໃນຂະນະນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຊະນະ.

Verse 32

गणैर्जितास्ते प्रबलैरसुरा विमुखा रणे । पलायनपरा जाता व्यथिता व्यग्रमानसाः

ຖືກກອງຄະນະອັນມີ຤ິດທິຂອງພຣະສິວະກົດຂີ່ ອະສຸຣາເຫຼົ່ານັ້ນຫັນຫນີຈາກສົງຄາມ. ມຸ່ງແຕ່ຫລົບໜີ ຈຶ່ງທຸກທ້ອນ ແລະສັ່ນສະເທືອນ ໃຈວຸ້ນວາຍ.

Verse 33

एवं भ्रष्टं स्वसैन्यं तद्दृष्ट्वा तत्पालकोऽसुरः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान् ययौ

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກທຳລາຍແຕກພັງແບບນັ້ນ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງມັນ—ອະສຸຣາ ຕາຣະກະ—ຖືກໂທສະຄອບງຳ ແລ້ວອອກໄປເພື່ອຂ້າກອງເທວະ.

Verse 34

भुजानामयुतं कृत्वा सिंहमारुह्य वेगतः । पातयामास तान्देवान्गणांश्च रणमूर्द्धनि

ມັນປາກົດແຂນໝື່ນແຂນ ແລະຂຶ້ນຂີ່ສິງໂຕດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຍິ່ງ. ຢູ່ກາງສະໜາມຮົບ ມັນຟາດລົງເທວະແລະຄະນະກະນະໃຫ້ລົ້ມ.

Verse 36

स्मृत्वा शिवपदांभोजं जग्राह त्रिशिखं परम् । जज्वलुस्तेजसा तस्य दिशः सर्वा नभस्तथा

ເມື່ອລະລຶກເຖິງພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ມັນຈຶ່ງຈັບອາວຸດສາມປາຍອັນສູງສຸດ. ດ້ວຍລັດສະໝີອັນເຜົາໄໝ້ຂອງມັນ ທິດທັງປວງ ແລະຟ້ານະພາ ກໍລຸກໄຟ.

Verse 37

एतस्मिन्नन्तरे स्वामी वारयामास तं रणम् । वीरबाहुमुखान्सद्यो महाकौतुकदर्शकः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ ໄດ້ຫ້າມສົງຄາມນັ້ນໃນທັນທີ ແລະເອີ້ນເວົ້າກັບ ວີຣະບາຫຸ ແລະຜູ້ອື່ນໆ—ພຣະອົງຜູ້ເປີດເຜີຍຄວາມອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງລີລາທິບພະຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

तदाज्ञया वीरभद्रो निवृत्तोऽभूद्रणात्तदा । कोपं चक्रे महावीरस्तारकोऽसुरनायकः

ຕາມພຣະບັນຊານັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ໄດ້ຖອນອອກຈາກສະໜາມຮົບໃນທັນທີ. ໃນເວລານັ້ນເອງ ຕາຣະກະ ວິລະບຸລຸດໃຫຍ່ ແລະຫົວໜ້າອະສຸຣະ ກໍເກີດໂກດເກຣີຍວໄຟລຸກ.

Verse 39

चकार बाणवृष्टिं च सुरोपरि तदाऽसुरः । तप्तोऽह्वासीत्सुरान्सद्यो नानास्त्ररणकोविदः

ແລ້ວອະສຸຣະນັ້ນ ກໍຍິງຝົນລູກສອນໃສ່ເທວະທັງຫຼາຍ. ເປັນຜູ້ຊໍານານໃນອາວຸດນານາ ແລະໄຟໂກດລຸກໂຊນ, ລາວທ້າທາຍພຣະເທວະໃຫ້ຮົບໃນທັນທີ.

Verse 40

एवं कृत्वा महत्कर्म तारकोऽसुरपालकः । सर्वेषामपि देवानामशक्यो बलिनां वरः

ເມື່ອເຮັດການງານໃຫຍ່ນັ້ນແລ້ວ ຕາຣະກະ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະຫົວໜ້າອະສຸຣະ ກໍກາຍເປັນຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງບໍ່ອາດຊະນະໄດ້, ເພາະເປັນຜູ້ແຂງແກ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີພະລັງ.

Verse 41

एवं निहन्यमानांस्तान् दृष्ट्वा देवान् भयाकुलान् । कोपं कृत्वा रणायाशु संनद्धोऽभवदच्युतः

ເມື່ອເຫັນເທວະທັງຫຼາຍຖືກທໍາລາຍ ແລະຕົກໃນຄວາມຢ້ານກົວສັບສົນ, ອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍໂກດຂຶ້ນ ແລະຮີບຮ້ອນສວມອາວຸດ ຕຽມເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ.

Verse 42

चक्रं सुदर्शनं शार्ङ्गं धनुरादाय सायुधः । अभ्युद्ययौ महादैत्यं रणाय भगवान् हरिः

ພຣະຮະຣິ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ ຖືຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ແລະ ຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ ພ້ອມອາວຸດຄົບຖ້ວນ ແລ້ວກ້າວອອກໄປສູ່ສົງຄາມ ເພື່ອຮົບກັບມະຫາອະສຸຣະຜູ້ແຂງກ້າ.

Verse 43

ततस्समभवद्युद्धं हरितारकयोर्महत् । लोमहर्षणमत्युग्रं सर्वेषां पश्यतां मुने

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ້ ມຸນີເອີຍ ສົງຄາມອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ຮະຣິຕາ ແລະ ຕາຣະກະ; ດຸເດືອດຢ່າງຍິ່ງ ຈົນເຮັດໃຫ້ຂົນລຸກ ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 44

गदामुद्यम्य स हरिर्जघानासुरमोजसा । द्विधा चकार तां दैत्यस्त्रिशिखेन महाबली

ພຣະຮະຣິຍົກຄອນກະບອງ (ຄະດາ) ຂຶ້ນ ແລ້ວຟາດອະສຸຣະດ້ວຍແຮງອັນຫນັກໜ່ວງ. ແຕ່ໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ຕຣິຊິຂະ ກັບຜ່າຄອນນັ້ນເປັນສອງສ່ວນ; ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຽງແຕ່ແຮງກາຍ ເມື່ອຫັນຫນີຈາກພຣະປະສົງອັນສູງສຸດ ບໍ່ອາດຊະນະອຳນາດທີ່ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍລະບຽບຈັກກະວານຂອງພຣະສິວະໄດ້.

Verse 46

सोऽपि दैत्यो महावीरस्तारकः परवीरहा । चिच्छेद सकलान्बाणान्स्वशरैर्निशितैर्द्रुतम्

ຕາຣະກະ ຜູ້ເປັນໄດຕະຍະຜູ້ມີອຳນາດ ແລະເປັນຜູ້ສັງຫານວິລະບຸລຸດຂອງສັດຕູ ໄດ້ຕັດລູກສອນທັງໝົດຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍລູກສອນອັນແຫຼມຄົມຂອງຕົນ.

Verse 47

अथ शक्त्या जघानाशु मुरारिं तारकासुरः । भूमौ पपात स हरिस्तत्प्रहारेण मूर्च्छितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາຣະກາສຸຣະ ໄດ້ຟັນຕີມຸຣາຣິ (ວິດສະນຸ) ຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍຫອກ; ຮະຣິກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນ ເພາະສະລົບຈາກການຖືກຟັນນັ້ນ.

Verse 48

जग्राह स रुषा चक्रमुत्थितः क्षणतोऽच्युतः । सिंहनादं महत्कृत्वा ज्वलज्ज्वालासमाकुलम्

ແລ້ວອະຈຸຕະ (ວິດສະນຸ) ລຸກຂຶ້ນໃນພິບຕາ ແລະຈັບຈັກຣະດ້ວຍຄວາມໂກດ. ພຣະອົງຮ້ອງສຽງດັ່ງສິງໂຕອັນກ້າຫານ ແລະຢືນຢູ່ທ່າມກາງແປວໄຟທີ່ລຸກໂຊນສະຫວ່າງ.

Verse 49

तेन तञ्च जघानासौ दैत्यानामधिपं हरिः । तत्प्रहारेण महता व्यथितो न्यपतद्भुवि

ດ້ວຍອາວຸດນັ້ນເອງ ຮະຣິ (ວິດສະນຸ) ໄດ້ຟັນຕີລົງເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ. ຖືກກະແທກດ້ວຍການຕີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງເຈັບປວດສັ່ນສະເທືອນ ແລະລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 50

पुनश्चोत्थाय दैत्येन्द्रस्तारकोऽसुरनायकः । चिच्छेद त्वरितं चक्रं स्वशक्त्यातिबलान्वितः

ແລ້ວອີກ ຕາຣະກະ ຈອມໄດຕະ ແລະຜູ້ນຳອະສຸຣ ລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ. ດ້ວຍພະລັງອັນເກີນກຳລັງຂອງຕົນ ລາວໄດ້ຟັນຕັດຈັກຣະຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 51

पुनस्तया महाशक्त्या जघानामरवल्लभम् । अच्युतोऽपि महावीरा नन्दकेन जघान तम्

ແລ້ວອີກ ດ້ວຍມະຫາສັກຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ຟາດຟັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະ. ແມ່ນແຕ່ອະຈະຍຸຕະ (ວິດສະນຸ) ວິລະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງ ກໍໄດ້ຟັນເຂົາດ້ວຍນັນດະກະ (ດາບຂອງພຣະອົງ).

Verse 52

एवमन्योन्यमसुरो विष्णुश्च बलवानुभौ । युयुधाते रणे भूरि तत्राक्षतबलौ मुने

ດັ່ງນັ້ນ ອະສຸຣະ ແລະ ພຣະວິສະນຸ—ທັງສອງຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ—ໄດ້ສູ້ຮົບກັນໄປມາຊໍ້າໆ ໃນສົງຄາມອັນໃຫຍ່. ໂອ ມຸນີ, ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາປະລະມືກັນຢ່າງດຸເດືອດດົນນານ, ໂດຍພະລັງຍັງບໍ່ແຕກພ່າຍ।

Verse 358

स दृष्ट्वा तस्य तत्कर्म वीरभद्रो गणाग्रणीः । चकार सुमहत्कोपं तद्वधाय महाबली

ເມື່ອເຫັນການກະທຳນັ້ນ ວີຣະພັດຣະ ຫົວໜ້າໃຫຍ່ແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍເກີດຄວາມໂກດໃຫຍ່ ມຸ່ງຈະຂ້າເຂົາ।