गणेशाभिषेक-वरदान-विधानम् | Gaṇeśa’s Consecration, Boons, and Prescribed Worship

Verse 1

नारद उवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे प्रजेश्वर । ततः किमभवत्तत्र कृपया तद्वदाधुना

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ເມື່ອເທວີໄດ້ເຫັນບຸດຂອງກິຣິຊາຍັງມີຊີວິດ, ແລ້ວທີ່ນັ້ນເກີດຫຍັງຕໍ່ໄປ? ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຟັງບັດນີ້.”

Verse 2

ब्रह्मोवाच । जीविते गिरिजापुत्रे देव्या दृष्टे मुनीश्वर । यज्जातं तच्छृणुष्वाद्य वच्मि ते महदुत्सवम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມມຸນີ, ເມື່ອບຸດຂອງກິຣິຊາຖືກຮູ້ວ່າຍັງມີຊີວິດ ແລະເທວີໄດ້ເຫັນ, ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ວ່າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງມະຫາມະໂຫລານັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 3

जीवितस्स शिवापुत्रो निर्व्यग्रो विकृतो मुने । अभिषिक्तस्तदा देवैर्गणाध्यक्षैर्गजाननः

ໂອ ມຸນີ, ບຸດຂອງພຣະສິວະໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ ສະຫງົບ ແລະປາດຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນ. ແລ້ວພຣະຜູ້ມີໜ້າຊ້າງ ຄື ຄະຊານະນະ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍປະກອບພິທີອະພິເສກ ແລະຖືກຫົວໜ້າຄະນະຂອງພຣະສິວະແຕ່ງຕັ້ງຢ່າງຄວນຄ່າ.

Verse 4

दृष्ट्वा स्वतनयं देवी शिवा हर्षसमन्विता । गृहीत्वा बालकं दोर्भ्यां प्रमुदा परिषस्वजे

ເມື່ອເທວີສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ເຫັນບຸດຂອງນາງ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ນາງອຸ້ມເດັກນ້ອຍນັ້ນໄວ້ໃນອ້ອມແຂນທັງສອງ ແລະກອດແນບດ້ວຍຄວາມປະໂມທະ.

Verse 5

वस्त्राणि विविधानीह नानालंकरणानि च । ददौ प्रीत्या गणेशाय स्वपुत्राय मुदांबिका

ທີ່ນີ້ ພຣະແມ່ອັມບິກາຜູ້ປິຕິຍິນດີ, ດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິ, ໄດ້ມອບເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ ແລະເຄື່ອງປະດັບນານາ ແກ່ພຣະຄະເນຊະ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງນາງ.

Verse 6

पूजयित्वा तया देव्या सिद्धिभिश्चाप्यनेकशः । करेण स्पर्शितस्सोथ सर्वदुःखहरेण वै

ເມື່ອຖືກພຣະເທວີນັ້ນບູຊາດ້ວຍຫຼາຍວິທີ ແລະປະທານສິດທິອັນຫຼາຍ, ຕໍ່ມາພຣະອົງຖືກແຕະດ້ວຍມືຂອງນາງ ອັນເປັນມືທີ່ກຳຈັດທຸກຂ໌ທັງປວງ; ແລະຄວາມທຸກທົນທັງໝົດຂອງພຣະອົງກໍສະຫງົບລົງ.

Verse 7

पूजयित्वा सुतं देवी मुखमाचुम्ब्य शांकरी । वरान्ददौ तदा प्रीत्या जातस्त्वं दुःखितोऽधुना

ເມື່ອນາງເທວີໄດ້ບູຊາລູກຊາຍແລ້ວ ພຣະນາງສາງກະຣີໄດ້ຈູບໃບໜ້າຂອງເຂົາ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນາງໄດ້ປະທານພອນ. ແຕ່ບັດນີ້ ເຈົ້າກັບເສົ້າໝອງ.

Verse 8

धन्योसि कृतकृत्योसि पूर्वपूज्यो भवाधुना । सर्वेषाममराणां वै सर्वदा दुःखवर्जितः

ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ. ຈາກມື້ນີ້ໄປ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການບູຊາກ່ອນ. ໃນຫມູ່ອະມະຣະທັງປວງ ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກເສົ້າຕະຫຼອດໄປ.

Verse 9

आनने तव सिन्दूरं दृश्यते सांप्रतं यदि । तस्मात्त्वं पूजनीयोसि सिन्दूरेण सदा नरैः

ເພາະບັດນີ້ມີສິນດູຣ (ຜົງສີແດງ) ປາກົດຢູ່ໃບໜ້າຂອງເຈົ້າ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນບູຊາຕະຫຼອດໄປໂດຍມະນຸດ ແລະຄວນໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມດ້ວຍສິນດູຣເສມອ.

Verse 10

पुष्पैर्वा चन्दनैर्वापि गन्धेनैव शुभेन च । नैवेद्ये सुरम्येण नीराजेन विधानतः

ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະສິວາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ ຫຼື ຈັນທະນາ (ຈັນທະນ໌) ຫຼື ກິ່ນຫອມອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະຖວາຍນາຍເວດຍະ (naivedya) ອາຫານບູຊາອັນງາມ ພ້ອມທັງເຮັດນີຣາຈະນະ (nīrājana) ໂບກໄຟ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 11

तांम्बूलैरथ दानैश्च तथा प्रक्रमणैरपि । नमस्कारविधानेन पूजां यस्ते विधास्यति

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງ ດ້ວຍການຖວາຍຕໍາບູນ (ໃບໝາກ) ດ້ວຍທານ ດ້ວຍການເດີນວຽນຮອບຢ່າງເຄົາລົບ ແລະດ້ວຍພິທີນະມັດສະການທີ່ຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ສັດທານັ້ນຍ່ອມບູຊາພຣະອົງຢ່າງສົມຄວນແທ້.

Verse 12

तस्य वै सकला सिद्धिर्भविष्यति न संशयः । विघ्नान्यनेकरूपाणि क्षयं यास्यंत्यसंशयम्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມສໍາເລັດສົມບູນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ອຸປະສັກຫຼາຍຮູບແບບຈະຖືກທໍາລາຍໝົດ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 13

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा च तदा देवी स्वपुत्रं तं महेश्वरो । नानावस्तुभिरुत्कृष्टं पुनरप्यर्चयत्तथा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວກັບພຣະບຸດຂອງນາງ; ແລະພຣະມະເຫສະວະຣ (ມະຫາເທວ) ກໍໄດ້ບູຊາກຸມານຜູ້ປະເສີດນັ້ນອີກຄັ້ງ ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍອັນດີເລີດຫຼາຍປະການ.

Verse 14

ततस्स्वास्थ्यं च देवानां गणानां च विशेषतः । गिरिजाकृपया विप्र जातं तत्क्षणमात्रतः

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ໂດຍພຣະເມດຕາກຸສົນຂອງພຣະຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ—ໂດຍສະເພາະກອງຄະນະຂອງພຣະສິວະ—ໄດ້ກັບຄືນສູ່ຄວາມຜາສຸກແລະສຸຂະພາບດີ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາດຽວ.

Verse 15

एतस्मिंश्च क्षणे देवा वासवाद्याः शिवं मुदा । स्तुत्वा प्रसाद्य तं देवं भक्ता निन्युः शिवांतिकम्

ໃນຂະນະນັ້ນເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍວາສະວະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ເມື່ອໄດ້ປະນີປະນອມພຣະເທວະອົງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາຜູ້ມີພັກຕິກໍນຳພຣະອົງໄປສູ່ພຣະພັກຂອງພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ).

Verse 16

संसाद्य गिरिशं पश्चादुत्संगे सन्न्यवेशयन् । बालकं तं महेशान्यास्त्रिजगत्सुखहेतवे

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົ້າໄປເຖິງພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ ພຣະມະເຫສານີ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ອຸ້ມເດັກນ້ອຍນັ້ນນັ່ງໃນຕັກ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກແກ່ສາມໂລກ.

Verse 17

शिवोपि तस्य शिरसि दत्त्वा स्वकरपंकजम् । उवाच वचनं देवान् पुत्रोऽयमिति मेऽपरः

ແລ້ວພຣະສິວະກໍໄດ້ວາງພຣະຫັດດັ່ງດອກບົວໄວ້ເທິງສີສະຂອງເຂົາ ແລະກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: «ຜູ້ນີ້ກໍເປັນບຸດຂອງເຮົາອີກຄົນໜຶ່ງ»។

Verse 18

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे गणेशगणाधिपपदवीवर्णनं नामाष्टादशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີສອງ ແລະໃນພາກທີສີ່ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຸມາຣະຂັນຑະ» ບົດທີສິບແປດ ຊື່ «ການພັນລະນາການທີ່ພຣະຄະເນຊະໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 19

नारादाद्यानृषीन्सर्वान्सत्वास्थाय पुरोऽब्रवीत् । क्षंतव्यश्चापराधो मे मानश्चैवेदृशो नृणाम्

ແລ້ວພຣະອົງຕັ້ງໃຈໃຫ້ສະຫງົບ ມີສະຕິແຈ້ງໃສ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາລະສີທັງປວງ ນຳໂດຍນາຣະດາວ່າ: «ຂໍໃຫ້ອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າ; ຄວາມທະນົງແບບນີ້ຍ່ອມເກີດໃນມະນຸດ»।

Verse 20

अहं च शंकरश्चैव विष्णुश्चैते त्रयस्सुराः । प्रत्यूचुर्युगपत्प्रीत्या ददतो वरमुत्तमम्

«ຂ້າ (ພຣະພຣະຫມາ), ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ), ແລະ ພຣະວິດສະນຸ»—ເທວະທັງສາມນີ້ ມີໃຈປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຕອບພ້ອມກັນ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຈະປະທານພອນອັນສູງສຸດ।

Verse 21

त्रयो वयं सुरवरा यथापूज्या जगत्त्रये । तथायं गणनाथश्च सकलैः प्रतिपूज्यताम्

«ພວກເຮົາສາມອົງ ເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາໃນສາມໂລກ. ໃນທຳນອງດຽວກັນ ຂໍໃຫ້ບັນດາສັດທັງປວງ ບູຊາພຣະຄະນະນາຖ (ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»।

Verse 22

वयं च प्राकृताश्चायं प्राकृतः पूज्य एव च । गणेशो विघ्नहर्ता हि सर्वकामफलप्रदः

«ພວກເຮົາກໍຢູ່ໃນສະພາບທຳມະດາ ແລະ ອົງນີ້ກໍເປັນທຳມະດາ; ແຕ່ກໍຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາແທ້. ເພາະພຣະຄະເນຊາແມ່ນຜູ້ກຳຈັດອຸປະສັກ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ»।

Verse 23

एतत्पूजां पुरा कृत्वा पश्चात्पूज्या वयं नरैः । वयं च पूजितास्सर्वे नायं चापूजितो यदा

«ຈົ່ງບູຊາພຣະອົງນີ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍບູຊາພວກເຮົາໂດຍມະນຸດ. ເພາະເມື່ອພວກເຮົາທັງໝົດໄດ້ຮັບການບູຊາ ບໍ່ຄວນໃຫ້ພຣະອົງນີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການບູຊາ»।

Verse 24

अस्मिन्नपूजिते देवाः परपूजाकृता यदि । तदा तत्फलहानिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा

ຖ້າໃນຂະນະທີ່ເທວະນີ້ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການບູຊາ ແຕ່ໄປບູຊາເທວະອື່ນໆ ຜົນແຫ່ງການບູຊານັ້ນຈະຫຼຸດລົງ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາອີກ.

Verse 25

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा स गणेशानो नानावस्तुभिरादरात् । शिवेन पूजितः पूर्वं विष्णुनानु प्रपूजितः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຄເນຊາ ຜູ້ເປັນອົງເຈົ້າ ໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາຫຼາຍຢ່າງ; ກ່ອນອື່ນ ພຣະສິວະໄດ້ບູຊາພຣະອົງ ແລ້ວພາຍຫຼັງ ພຣະວິສນຸກໍໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

ब्रह्मणा च मया तत्र पार्वत्या च प्रपूजितः । सर्वैर्देवैर्गणैश्चैव पूजितः परया मुदा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍພຣະພຣະຫມາ, ໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະໂດຍພຣະປາຣະວະຕີດ້ວຍ; ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍເທວະທັງປວງ ແລະໂດຍພວກຄະນະ (gaṇa) ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີສູງສຸດ.

Verse 27

सवैर्मिलित्वा तत्रैव ब्रह्मविष्णुहरादिभिः । सगणेशश्शिवातुष्ट्यै सर्वाध्यक्षो निवेदितः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ພຣະຫະຣະ (ສິວະ) ແລະເທວະອື່ນໆ—ແລ້ວໄດ້ນໍາເລື່ອງນັ້ນພ້ອມກັບພຣະຄເນຊາ ໄປຖວາຍຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະທານເຫນືອທຸກສິ່ງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະພໍພຣະໄທ.

Verse 28

पुनश्चैव शिवेनास्मै सुप्रसन्नेन चेतसा । सर्वदा सुखदा लोके वरा दत्ता ह्यनेकशः

ຕໍ່ມາອີກ ພຣະສິວະຜູ້ມີພຣະໄທເປັນມິດ ແລະພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ພຣະອົງຫຼາຍຄັ້ງ—ພອນຫຼາຍປະການທີ່ໃຫ້ຄວາມສຸກໃນໂລກນີ້ທຸກເວລາ.

Verse 29

शिव उवाच । हे गिरीन्द्रसुतापुत्र संतुष्टोहं न संशयः । मयि तुष्टे जगत्तुष्टं विरुद्धः कोपि नो भवेत्

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: ໂອ ບຸດແຫ່ງທິດາຂອງຈອມເຂົາ (ພາຣະວະຕີ), ເຮົາພໍໃຈແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອເຮົາພໍໃຈ ໂລກທັງປວງກໍພໍໃຈ; ແລະບໍ່ມີໃຜຈະຍັງຄັດຄ້ານອີກເລີຍ।

Verse 30

बालरूपोपि यस्मात्त्वं महाविक्रमकारकः । शक्तिपुत्रस्सुतेजस्वी तस्माद्भव सदा सुखी

ແມ່ນແຕ່ຈະປາກົດເປັນເດັກນ້ອຍ ແຕ່ເຈົ້າເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເພາະເຈົ້າເປັນບຸດແຫ່ງພຣະສັກຕິ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າດຳລົງຢູ່ໃນສຸກມົງຄຸນຕະຫຼອດໄປ।

Verse 31

त्वन्नाम विघ्नहंतृत्वे श्रेष्ठं चैव भवत्विति । मम सर्वगणाध्यक्षः संपूज्यस्त्वं भवाधुना

ຂໍໃຫ້ນາມອັນສັກສິດຂອງເຈົ້າ ໂດດເດັ່ນເປັນຜູ້ທໍາລາຍອຸປະສັກອັນສູງສຸດ. ບັດນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງເປັນຫົວໜ້າສູງສຸດແຫ່ງຄະນະກະນະທັງປວງຂອງເຮົາ ແລະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 32

एवमुक्त्वा शंकरेण पूजाविधिरनेकशः । आशिषश्चाप्यनेका हि कृतास्तस्मिंस्तु तत्क्षणात्

ເມື່ອຊັງກະຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ແຈງວິທີບູຊາຫຼາຍຮູບແບບ. ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງຍັງປະທານພອນຫຼາຍປະການແກ່ເຂົາອີກດ້ວຍ.

Verse 33

ततो देवगणाश्चैव गीत वाद्यं च नृत्यकम् । मुदा ते कारयामासुस्तथैवप्सरसां गणाः

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການຂັບຮ້ອງ ດົນຕີ ແລະການຟ້ອນລໍາ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຝູງອັບສະຣາກໍໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສະເຫຼີມສະຫຼອງນັ້ນຂຶ້ນ.

Verse 34

पुनश्चैव वरो दत्तस्सुप्रसन्नेन शंभुना । तस्मै च गणनाथाय शिवेनैव महात्मना

ຕໍ່ມາອີກ ພຣະສັມພູ—ພຣະສິວະຜູ້ມີມະຫາກະລຸນາ—ເມື່ອພໍພຣະໄທຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງປະທານພອນແກ່ຫົວໜ້າຄະນະອັນສູງສົ່ງນັ້ນ។

Verse 35

चतुर्थ्यां त्वं समुत्पन्नो भाद्रे मासि गणेश्वर । असिते च तथा पक्षे चंद्रस्योदयने शुभे

ໂອ ກະເນສະວະຣະ, ເຈົ້າເກີດໃນວັນຈັນທີ 4 (ຈະຕຸຣຖີ) ໃນເດືອນພາດຣະ ແລະໃນຝ່າຍມືດຂອງເດືອນ ໃນເວລາທີ່ດວງຈັນຂຶ້ນຢ່າງເປັນມົງຄຸນ।

Verse 36

प्रथमे च तथा यामे गिरिजायास्सुचेतसः । आविर्बभूव ते रूपं यस्मात्ते व्रतमुत्तमम्

ແລ້ວໃນຍາມທໍາອິດຂອງຄືນ ຮູບອັນເທວະຂອງເຈົ້າໄດ້ປາກົດແກ່ ກິຣິຈາ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດແລະໝັ້ນຄົງ; ເພາະວ່າວຣະຕະຂອງນາງຍອດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 37

तस्मात्तद्दिनमारभ्य तस्यामेव तिथौ मुदा । व्रतं कार्यं विशेषेण सर्वसिद्ध्यै सुशोभनम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັບແຕ່ວັນນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຄວນປະຕິບັດວຣະຕະນັ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໃນຕິຖີດຽວກັນທຸກປີ ໂດຍໃສ່ໃຈເປັນພິເສດ; ເພາະມັນເປັນການຖືສິນອັນງາມ ທີ່ປະທານສິດທິສໍາເລັດທຸກປະການ।

Verse 38

यावत्पुनस्समायाति वर्षान्ते च चतुर्थिका । तावद्व्रतं च कर्तव्यं तव चैव ममाज्ञया

“ຈົນກວ່າຈະຮອດທ້າຍປີ ແລະຈະຕຸຣຖີ (ວັນຈັນທີ 4) ຈະກັບຄືນມາອີກ ເຈົ້າຕ້ອງປະຕິບັດຄໍາປະຕິຍານນີ້—ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ.”

Verse 39

संसारे सुखमिच्छन्ति येऽतुलं चाप्यनेकशः । त्वां पूजयन्तु ते भक्त्या चतुर्थ्यां विधिपूर्वकम्

ຜູ້ໃດຢູ່ໃນສັງສານ ປາຖະນາຄວາມສຸກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຫຼາຍປະການ—ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງດ້ວຍສັດທາ ໃນວັນຈັນທຣາທີ 4 (ຈະຕຸຣຖີ) ຕາມພິທີກຳນົດ.

Verse 40

मार्गशीर्षे तथा मासे रमा या वै चतुर्थिका । प्रातःस्नानं तदा कृत्वा व्रतं विप्रान्निवेदयेत

ໃນເດືອນມາຣກະສີຣສະ (Mārgaśīrṣa) ໃນວັນຈັນທຣາທີ 4 ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣາມາ (Ramā Caturthī) ຄວນຕື່ນແຕ່ເຊົ້າອາບນ້ຳຍາມອະຮຸນ; ແລ້ວຈຶ່ງປະກາດແລະຖວາຍວຣະຕະພ້ອມເຄື່ອງບູຊາແກ່ພຣາຫມັນ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະບໍລິສຸດ ແລະເກີດຜົນໃນການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 41

दूर्वाभिः पूजनं कार्यमुपवासस्तथाविधः । रात्रेश्च प्रहरे जाते स्नात्वा संपूजयेन्नरः

ຄວນບູຊາດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ແລະຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຕາມທີ່ກຳນົດ. ເມື່ອເວລາຍາມກາງຄືນມາຮອດ ຈຶ່ງອາບນ້ຳ ແລ້ວບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 42

मूर्तिं धातुमयीं कृत्वा प्रवालसंभवां तथा । श्वेतार्कसंभवां चापि मार्द्दिकां निर्मितां तथा

ແລ້ວທ່ານໄດ້ປັ້ນຮູບພຣະອົງເປັນໂລຫະ ແລະອີກຮູບໜຶ່ງຈາກປະກາລັງ (coral); ອີກທັງຮູບທີ່ເຮັດຈາກພືດອາຣກາຂາວ (white arka) ແລະຮູບດິນເຜົາ (clay) ກໍໄດ້ສ້າງຂຶ້ນຕາມພິທີ.

Verse 43

प्रतिष्ठाप्य तदा तत्र पूजयेत्प्रयतः पुमान् । गंधैर्नानाविधैर्दिव्यैश्चन्दनैः पुष्पकैरिह

ເມື່ອໄດ້ປະດິດຕັ້ງ (pratiṣṭhā) ໄວ້ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີວິໄນຄວນບູຊາດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ—ຖວາຍກິ່ນຫອມອັນທິບຫຼາຍຊະນິດ, ຈັນທະນະ (ຄຣີມຈັນທະນະ) ແລະດອກໄມ້ນານາ ໃນພິທີນີ້.

Verse 44

वितस्तिमात्रा दूर्वा च व्यंगा वै मूलवर्जिता । ईदृशानां तद्बलानां शतेनैकोत्तरेण ह

ຫຍ້າດູຣວາ ຍາວເທົ່າວິຕັສຕິ (ຊ່ວງມື) ບໍ່ມີຕໍານິ ແລະຕັດອອກບໍ່ໃຫ້ມີຮາກ ຄວນນໍາໄປຖວາຍ; ຈາກຫຍ້າແບບນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍ 101 ກ້ານ ໂອ ຜູ້ຟັງ.

Verse 45

एकविंशतिकेनैव पूजयेत्प्रतिमां स्थिताम् । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैर्विविधैर्गणनायकम्

ດ້ວຍການຖວາຍ 21 ຢ່າງເທົ່ານັ້ນ ຈົ່ງບູຊາພຣະຮູບທີ່ປະດິດຕັ້ງໄວ້; ແລະດ້ວຍທູບ ໄຟປະທີບ ແລະນາຍເວດຍະອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາ «ຄະນະນາຍະກະ» ພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ນໍາແຫ່ງຄະນະ.

Verse 46

ताम्बूलाद्यर्घसद्द्रव्यैः प्रणिपत्य स्तवैस्तथा । त्वां तत्र पूजयित्वेत्थं बालचंद्रं च पूजयेत्

ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍອັນປະເສີດສໍາລັບອາຣຄະຍະ ເລີ່ມດ້ວຍຕາມບູລະ (ໝາກພູ) ຈົ່ງກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕະວະ. ເມື່ອບູຊາທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາ «ບາລະຈັນດຣະ» ພຣະສິວະ ຜູ້ທຮົງຈັນດຣາເສັ້ນບາງ ດ້ວຍ.

Verse 47

पश्चाद्विप्रांश्च संपूज्य भोजयेन्मधुरैर्मुदा । स्वयं चैव ततो भुंज्यान्मधुरं लवणं विना

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາພຣາຫມັນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະໃຫ້ອາຫານຫວານແກ່ພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລ້ວຈຶ່ງກິນອາຫານຫວານເອງ ໂດຍຫຼີກເວັ້ນເກືອ.

Verse 48

विसर्जयेत्ततः पश्चान्नियमं सर्वमात्मनः । गणेशस्मरणं कुर्य्यात्संपूर्णं स्याद्व्रतं शुभम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງສິ້ນສຸດ ແລະປ່ອຍວາງນິຍົມວິນັຍທັງໝົດທີ່ຕົນຖືປະຕິບັດ. ແລ້ວຈົ່ງລະລຶກພຣະຄະເນຊາ; ດັ່ງນັ້ນ ວຣະຕະອັນເປັນມົງຄຸນຈຶ່ງສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ ແລະເກີດຜົນ.

Verse 49

एवं व्रतेन संपूर्णे वर्षे जाते नरस्तदा । उद्यापनविधिं कुर्याद्व्रतसम्पूर्त्तिहेतवे

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຊາຍຜູ້ໜຶ່ງປະຕິບັດວຣະຕະ (vrata) ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ແລະຄົບໜຶ່ງປີແລ້ວ ຄວນປະກອບພິທີສິ້ນສຸດຕາມຫຼັກ (udyāpana) ເພື່ອໃຫ້ການຖືວຣະຕະນັ້ນສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 50

द्वादश ब्राह्मणास्तत्र भोजनीया मदाज्ञया । कुंभमेकं च संस्थाप्य पूज्या मूर्तिस्त्वदीयिका

ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ ຈົ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ 12 ອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວຕັ້ງກຸມພະ (ໝໍ້ພິທີ) ໜຶ່ງໃບ ແລະບູຊາມູຣຕິອັນເທວະຂອງເຈົ້າ.

Verse 51

स्थण्डिलेष्टपलं कृत्वा तदा वेदविधानतः । होमश्चैवात्र कर्तव्यो वित्तशाठ्यविवर्जितैः

ແລ້ວຈົ່ງຈັດເຮັດສະຖັນດິນ (ພື້ນບູຊາ) ແລະວັດຖຸພິທີຕາມຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງເວດ. ຈົ່ງປະກອບໂຮມະຢູ່ນີ້ ໂດຍປາສຈາກການຫລອກລວງ ຫຼືຄວາມຕະໜີໃນທຣັບ.

Verse 52

स्त्रीद्वयं च तथा चात्र बटुकद्वयमादरात् । भोजयेत्पूजयित्वा वै मूर्त्यग्रे विधिपूर्वकम्

ຢູ່ນີ້ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈົ່ງບູຊາກ່ອນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແກ່ແມ່ຍິງ 2 ຄົນ ແລະເດັກພຣາຫມັນ (ບະຕຸກ) 2 ຄົນ ຕໍ່ໜ້າມູຣຕິອັນສັກສິດ. ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ກຽດແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 53

निशि जागरणं कार्यं पुनः प्रातः प्रपूजयेत् । विसर्जनं ततश्चैव पुनरागमनाय च

ຕອນກາງຄືນ ຈົ່ງຕື່ນຢູ່ເຝົ້າວິກິນ. ແລ້ວໃນຍາມອະຮຸນ (ຕອນເຊົ້າຕູ່) ຈົ່ງບູຊາອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງເຕັມທີ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບພິທີວິສັດຊະນະ (ສົ່ງຄືນ) ແລະອະທິຖານໃຫ້ພຣະອົງເສດັດກັບມາຮັບບູຊາອີກໃນພາຍໜ້າ.

Verse 54

बालकाच्चाशिषो ग्राह्यास्स्वस्तिवाचनमेव च । पुष्पांजलिं प्रदद्याच्च व्रतसंपूर्ण हेतवे

«ຄວນຮັບພອນແມ່ນແຕ່ຈາກເດັກນ້ອຍ ແລະຄວນກ່າວຄຳອວຍພອນມົງຄຸນດ້ວຍ. ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ໜຶ່ງກຳມືເປັນອັນຊະລີ ເພື່ອໃຫ້ວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.»

Verse 55

नमस्कारांस्ततः कृत्वा नानाकार्यं प्रकल्पयेत् । एवं व्रतं कृतं येन तस्येप्सितफलं भवेत्

ແລ້ວຈຶ່ງກະທຳນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຄວນປະຕິບັດພິທີວິນັຍຕ່າງໆຕາມທີ່ກຳນົດ. ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະແນວນີ້ ຈະໄດ້ຜົນທີ່ປາດຖະໜາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພັນທະແລະມົກຂະ।

Verse 56

यो नित्यं श्रद्धया सार्द्धं पूजां चैव स्व शक्तितः । कुर्य्यात्तव गणेशान सर्वकामफलाप्तये

ໂອ ພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະສິວະ—ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງທຸກມື້ ດ້ວຍສັດທາ ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທັງປວງ।

Verse 57

सिन्दूरैश्चन्दनैश्चैव तंडुलैः केतकैस्तथा । उपचारैरनेकैश्च पूजयेत्त्वां गणे श्वरम्

ດ້ວຍສິນດູນ (ຜົງແດງ) ແລະຈັນທະນະ (ໄມ້ຈັນ) ດ້ວຍເຂົ້າສານ ແລະດອກເກຕະກີ ພ້ອມດ້ວຍອຸປະຈາຣະຫຼາຍປະການ ຄວນບູຊາພຣະອົງ—ພຣະຄະເນຊາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທັງປວງ।

Verse 58

एवं त्वां पूजयेयुर्ये भक्त्या नानोपचारतः । तेषां सिद्धिर्भवेन्नित्यं विघ्ननाशो भवेदिह

ດັ່ງນີ້ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍອຸປະຈາຣະຫຼາຍປະການ ພວກເຂົາຈະມີສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ຢ່າງສະເໝີ ແລະໃນທີ່ນີ້ເອງ ອຸປະສັກທັງປວງຈະຖືກທຳລາຍ।

Verse 59

सर्वैर्वर्णैः प्रकर्त्तव्या स्त्रीभिश्चैव विशेषतः । उदयाभिमुखैश्चैव राजभिश्च विशेषतः

ພິທີບູຊາພຣະສິວະນີ້ ຄວນເຮັດໂດຍຄົນທຸກວັນນະ; ໂດຍພິເສດແມ່ຍິງ. ຄວນຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະໂດຍພິເສດກະສັດທັງຫຼາຍຄວນປະຕິບັດ.

Verse 60

यं यं कामयते यो वै तंतमाप्नोति निश्चितम् । अतः कामयमानेन तेन सेव्यस्सदा भवान्

ຜູ້ໃດປາຖະໜາສິ່ງໃດດ້ວຍໃຈແທ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາຄຸນຄ່າສູງສຸດ ຄວນນະມັດສະການແລະຮັບໃຊ້ພຣະອົງເສມອ.

Verse 61

ब्रह्मोवाच । शिवेनैव तदा प्रोक्तं गणेशाय महात्मने । तदानीं दैवतैश्चैव सर्वैश्च ऋषिसत्तमैः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະເອງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ພຣະຄະເນຊະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່; ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍ຤ິສີຜູ້ປະເສີດ ກໍໄດ້ຟັງແລະຮັບຮອງ.

Verse 62

तथेत्युक्त्वा तु तैस्सर्वैर्गणैश्शंभुप्रियैर्मुने । पूजितो हि गणाधीशो विधिना परमेण सः

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອພວກເຂົາທັງໝົດເວົ້າວ່າ “ເຊັ່ນນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວ, ບັນດາຄະນະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັມພູ ກໍໄດ້ບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄະນະດ້ວຍພິທີອັນສູງສຸດຕາມບັນຍັດ.

Verse 63

ततश्चैव गणास्सर्वे प्रणेमुस्ते गणेश्वरम् । समानर्चुर्विशेषेण नानावस्तुभिरादरात्

ຕໍ່ມາ ຄະນະທັງໝົດໄດ້ກົດກົງນະມັດສະການຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ຄື ພຣະຄະເນຊະວະຣະ; ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບພິເສດ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາພຣະອົງຢ່າງເທົ່າທຽມ ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາອັນຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 64

गिरिजायास्समुत्पन्नो यश्च हर्षो मुनीश्वर । चतुर्भिर्वदनैर्वै तमवर्ण्यं च कथं ब्रुवे

ໂອ ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ຄວາມປິຕິຍິນດີທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນ ຄິຣິຈາ (ປາຣະວະຕີ) ນັ້ນ ເກີນກວ່າຈະພັນລະນາໄດ້. ແມ່ນຈະມີປາກສີ່ກໍຕາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຄວາມສຸກອັນບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ນັ້ນແນວໃດ?

Verse 65

देवदुंदुभयो नेदुर्ननृतुश्चाप्सरोगणाः । जगुर्गंधर्वमुख्याश्च पुष्पवर्षं पपात ह

ກອງກະດິ່ງສະຫວັນດັງກ້ອງ; ຝູງອັບສະຣາຟ້ອນລໍາ; ຄະນະກັນທະວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຂັບຮ້ອງ; ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງຈາກຟ້າ.

Verse 66

जगत्स्वास्थ्यं तदा प्राप गणाधीशे प्रतिष्ठिते । महोत्सवो महानासीत्सर्वं दुःखं क्षयं गणम्

ເມື່ອ ຄະນາທິຊະ (ພຣະຄະເນຊາ) ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະຊິວະ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໂລກທັງປວງກໍໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມຜາສຸກ. ມະໂຫສົບໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະຄວາມທຸກທັງປວງກໍສູນສິ້ນ.

Verse 67

शिवाशिवौ च मोदेतां विशेषेणाति नारद । आसीत्सुमंगलं भूरि सर्वत्र सुखदायकम्

ໂອ ນາຣະດະ, ພຣະຊິວະ ແລະ ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ທົ່ວທຸກແຫ່ງມີມົງຄຸນອຸດົມຫຼາຍ ເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກໃນທຸກທິດ.

Verse 68

ततो देवगणाः सर्वे ऋषीणां च गणास्तथा । समागताश्च ये तत्र जग्मुस्ते तु शिवाज्ञया

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະທັງປວງ ແລະ ຄະນະຂອງລິສີທັງຫຼາຍ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ກໍພາກັນຈາກໄປ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຊິວະ.

Verse 69

प्रशंसंतश्शिवा तत्र गणेशं च पुनः पुनः । शिवं चैव तथा स्तुत्वा कीदृशं युद्धमेव च

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມທິບພະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຄະເນຊາ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ສະຕູຕິພຣະສິວະ ແລະເວົ້າເຖິງວ່າ ສົງຄາມນັ້ນແທ້ຈິງເປັນແນວໃດ.

Verse 70

यदा सा गिरिजा देवी कोपहीना बभूव ह । शिवोऽपि गिरिजां तत्र पूर्ववत्संप्रपद्य ताम्

ເມື່ອນາງເທວີ ກິຣິຈາ ພົ້ນຈາກຄວາມໂກດແລ້ວ, ພຣະສິວະກໍໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາກິຣິຈາອີກ ດັ່ງເກົ່າ, ກັບຄືນສູ່ຄວາມກົງກຽວກັນອັນສົມດຸນ.

Verse 71

चकार विविधं सौख्यं लोकानां हितकाम्यया । स्वात्मारामोऽपि परमो भक्तकार्योद्यतः सदा

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍເກີດປະໂຫຍດ, ພຣະອົງໄດ້ບັນດານຄວາມສຸກນານາແກ່ສັດທັງປວງ. ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງເປັນຜູ້ສົມບູນໃນອາດຕະມາ, ກໍຍັງມຸ່ງໝັ້ນເສມອ ເພື່ອສຳເລັດກິດຂອງຜູ້ມີພັກຕິ.

Verse 72

विष्णुश्च शिवमापृच्छ्य ब्रह्माहं तं तथैव हि । आगच्छाव स्वधामं च शिवौ संसेव्य भक्तितः

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ລາພຣະສິວະ, ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະພຣະຫມາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ, ໄດ້ກັບໄປຍັງວິຫານຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບໃຊ້ຄູ່ເທວະອັນມົງຄຸນ (ສິວະ ແລະ ປາຣະວະຕີ) ດ້ວຍຄວາມພັກຕິ.

Verse 73

नारद त्वं च भगवन्संगीय शिवयोर्यशः । आगमो भवनं स्वं च शिवौ पृष्ट्वा मुनीश्वर

ໂອ ນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ເຈົ້າຈົ່ງຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນກຽດຕິຄຸນຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະຊາຍາຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອໄດ້ທູນຖາມພຣະສິວະແລະພຣະສິວາດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມແລ້ວ, ຈົ່ງກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງເຈົ້າ.

Verse 74

एतत्ते सर्वमाख्यातं मया वै शिवयोर्यशः । भवत्पृष्टेन विघ्नेश यशस्संमिश्रमादरात्

ໂອ ວິຄເນຊະ (ພຣະຄະເນຊ), ດັ່ງນັ້ນຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງທັງໝົດນີ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຄືກຽດສະຫງ່າຂອງຄູ່ເທວະ ພຣະສິວະ ແລະພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງ—ຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ຖາມ, ພ້ອມປະສົມກັບຊື່ສຽງອັນລືອຊາຂອງພຣະອົງທັງສອງ।

Verse 75

इदं सुमंगलाख्यानं यः शृणोति सुसंयतः । सर्वमंगल संयुक्तस्स भवेन्मंगलालयः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ມີວິໄນ ແລະຄວບຄຸມຕົນເອງດີ ຟັງເລື່ອງລາວອັນມີມົງຄຸນສູງສຸດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະປະກອບດ້ວຍມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະກາຍເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງມົງຄຸນ।

Verse 76

अपुत्रो लभते पुत्रं निर्धनो लभते धनम् । भायार्थी लभते भार्यां प्रजार्थी लभते प्रजाम्

ຜູ້ບໍ່ມີລູກຊາຍ ຈະໄດ້ລູກຊາຍ; ຜູ້ທຸກຍາກ ຈະໄດ້ຊັບສິນ. ຜູ້ປາຖະໜາເມຍ ຈະໄດ້ເມຍ; ຜູ້ປາຖະໜາລູກຫຼານ ຈະໄດ້ລູກຫຼານ—ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງພະພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ।

Verse 77

आरोग्यं लभते रोगी सौभाग्यं दुर्भगो लभेत् । नष्टपुत्रं नष्टधनं प्रोषिता च पतिं लभेत्

ຄົນເຈັບໄຂ້ ຈະໄດ້ສຸຂະພາບ; ຄົນອັບໂຊກ ຈະໄດ້ໂຊກດີ. ຜູ້ສູນເສຍລູກຊາຍ ຈະໄດ້ລູກຄືນ; ຜູ້ສູນເສຍຊັບ ຈະໄດ້ຊັບຄືນ; ແລະເມຍທີ່ພັດພາກຈາກຜົວ ຈະໄດ້ພົບຜົວອີກຄັ້ງ।

Verse 78

शोकाविष्टश्शोकहीनस्स भवेन्नात्र संशयः । इदं गाणेशमाख्यानं यस्य गेहे च तिष्ठति

ຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງຳ ຈະກາຍເປັນຜູ້ປອດຈາກຄວາມໂສກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ເມື່ອນິທານອັນສັກສິດແຫ່ງພຣະຄະເນຊະນີ້ ຖືກເກັບຮັກສາແລະນັບຖືໃນເຮືອນຂອງເຂົາ।

Verse 79

सदा मंगलसंयुक्तस्स भवेन्नात्र संशयः । यात्राकाले च पुण्याहे यश्शृणोति समाहितः । सर्वाभीष्टं स लभते श्रीगणेशप्रसादतः

ຜູ້ນັ້ນຈະປະສົມປະສານກັບມົງຄຸນຢູ່ເສມອ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຜູ້ໃດຟັງຂໍ້ນີ້ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ໃນເວລາອອກເດີນທາງ ຫຼືໃນວັນບຸນອັນມົງຄຸນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ສຣີ ຄະເນຊາ।