Sarga 95

Verse 1

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।

ລົດສົງຄາມນັບພັນນັບໝື່ນ—ມີທຸງໄຊໂບກສະບັດ ແລະຜູກມ້າສີດັ່ງໄຟ—ພ້ອມທັງກອງທະຫານຣາກສະສານັບພັນ ຜູ້ຮົບດ້ວຍຄອນແລະທ່ອນເຫຼັກ ທຸງປະດັບລາຍຄຳສຸກໃສ ເປັນວີຣະຊົນ ແລະປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈ—ກອງທັບເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຣາວະນະສົ່ງມາ ຖືກພຣະຣາມຜູ້ບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍໃນການກະທຳ ຍິງດ້ວຍລູກສອນຄົມກ້າສະຫວ່າງໄສ ປະດັບຄຳທີ່ເຜົາຮ້ອນ ຈົນລົ້ມຕາຍສິ້ນ.

Verse 2

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।6.95.1।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।6.95.2।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।6.95.3।।

ມີນັກຮົບຣາກສະນັບພັນ—ຜູ້ຕໍ່ສູ້ຖືຄອນແລະຄານເຫຼັກ ສະຫງ່າງາມດ້ວຍທຸງຄໍາແລະເຄື່ອງໝາຍປະດັບ—ວີຣະຊົນຜູ້ແປງຮູບໄດ້ຕາມໃຈ ຖືກຟັນລົງໃນສະໜາມຮົບ

Verse 3

तानितानिसहस्राणिसारोहाणां च वाजिनाम् ।रथानांत्वग्निवर्णानांसध्वजानांसहस्रशः ।।6.95.1।।राक्षसानांसहस्राणिगदापरिघयोधिनाम् ।काञ्चनध्वजचित्राणांशूराणांकामरूपिणाम् ।।6.95.2।।निहतानिशरैर्दीस्तीक्ष्णैस्तप्तकाञ्चनभूषणैः ।रावणेनप्रयुक्तानिरामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।6.95.3।।

ກອງທັບທີ່ຣາວະນະສົ່ງອອກມາ ຖືກພຣະຣາມະ—ຜູ້ບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍໃນການກະທຳ—ປາບລົງດ້ວຍລູກສອນທີ່ລຸກໂຊດ ແຫຼມຄົມຢ່າງຍິ່ງ ແລະປະດັບດ້ວຍຄຳທີ່ເຜົາຮ້ອນ

Verse 4

दृष्टवाश्रुत्वा च सम्भ्रान्ताहतशेषानिशाचराः ।राक्षसीश्चसमागम्यदीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ।।।।विधवाहतपुत्राश्चक्रोशन्त्योहतबान्दवाः ।राक्षस्यःसहसङ्गम्यदुःखार्ताःपर्यदेवयन् ।।।।

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ແລະໄດ້ຍິນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ ພວກນິຊາຈະຣະທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ກໍຕົກໃຈສັ່ນສະທ້ານ. ບັນດານາງຣາກສະສີພາກັນມາຊຸມນຸມ—ອະນາດາ ແລະຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ. ເປັນແມ່ໝ້າຍ ສູນເສຍລູກຊາຍ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຖືກຂ້າ ພວກນາງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ; ເມື່ອຮວມກັນເປັນກຸ່ມໆ ກໍພາກັນຄຳຄວນດ້ວຍຄວາມທຸກໂສກ.

Verse 5

दृष्टवाश्रुत्वा च सम्भ्रान्ताहतशेषानिशाचराः ।राक्षसीश्चसमागम्यदीनाश्चिन्तापरिप्लुताः ।।6.95.4।।विधवाहतपुत्राश्चक्रोशन्त्योहतबान्दवाः ।राक्षस्यःसहसङ्गम्यदुःखार्ताःपर्यदेवयन् ।।6.95.5।।

ຊູຣະປະນະຄາຜູ້ເຖົ້າ—ນ່າຢ້ານ ອັບປະລັກ ທ້ອງຍຸບ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະຣາມໃນປ່າໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອພຣະອົງງາມດັ່ງກັນດັບປະ (ພຣະກາມເທວ) ເອງ?

Verse 6

कथंशूर्पणखावृद्धाकरालानिर्णतोदरी ।आससादवनेरामंकन्दर्पमिवरूपिणम् ।।।।

ຊູຣະປະນະຄາຜູ້ເຖົ້າ—ນ່າຢ້ານ ອັບປະລັກ ທ້ອງຍຸບ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະຣາມໃນປ່າໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອພຣະອົງງາມດັ່ງກັນດັບປະ (ພຣະກາມເທວ) ເອງ?

Verse 7

सुकुमारंमहासत्त्वंसर्वभूतहितेरतम् ।तंदृष्टवालोकनिन्द्यासाहीनरूपाप्रकामिता ।।।।

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ຜູ້ອ່ອນໂຍນ ມີຈິດໃຈສູງ ແລະອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ—ນາງຜູ້ອັບປະລັກທີ່ໂລກຕິຕຽນນັ້ນ ກໍຖືກກາມະຣາຄະເຜົາໃຫ້ຮ້ອນແຮງ.

Verse 8

कथंसर्वगुणैर्हीनागुणवन्तंमहौजसम् ।सुमुखंदुर्मुखीरामंकामयामासराक्षसी ।।।।

ນາງຣາກສະສີຜູ້ຂາດຄຸນທັງປວງ ແລະໜ້າຕາອັບປະລັກ ຈະກ້າປາຖະໜາພຣະຣາມໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອພຣະອົງມີຄຸນທຳ ມີອານຸພາບຮຸ່ງເຮືອງ ແລະມີພຣະພັກງາມ?

Verse 9

जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद्वलिनीश्वेतमूर्धजा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ।।।।राक्षसानांविनाशायदूषणस्यखरस्य च ।चकाराप्रतिरूपासाराघवस्यप्रधर्षणम् ।।।।

ເນື່ອງຈາກບຸນວາສນາຂອງຝູງຊົນນີ້ມີນ້ອຍ ນາງຜູ້ມີຮອຍຍັບ ຜົມຂາວ ແລະຮູບຮ່າງບໍ່ງາມນັ້ນ ໄດ້ກະທຳການອັນບໍ່ຄວນ—ນ່າເຢາະເຍີ້ຍ ແລະຖືກໂລກທັງປວງຕຳນິ. ເມື່ອນາງລ່ວງເກີນແລະປະທຸດຮ້າຍຕໍ່ ຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ນາງກໍກາຍເປັນເຫດໃຫ້ພວກຣາກສະສາພິນາດ ແລະໃຫ້ ດູຊະນະ ກັບ ຂະຣະ ພິນາດດ້ວຍ

Verse 10

जनस्यास्याल्पभाग्यत्वाद्वलिनीश्वेतमूर्धजा ।अकार्यमपहास्यं च सर्वलोकविगर्हितम् ।।6.95.9।।राक्षसानांविनाशायदूषणस्यखरस्य च ।चकाराप्रतिरूपासाराघवस्यप्रधर्षणम् ।।6.95.10।।

ນາງຜູ້ຮູບຮ່າງອັບປະຣູບນັ້ນ (ສູຣປະນະຄາ) ເນື່ອງຈາກການບຸກລຸກລ່ວງເກີນພຣະຣາຆະວະຢ່າງບໍ່ຢັ້ງຄິດ ຈຶ່ງກາຍເປັນເຫດໃຫ້ພວກຣາກສະສາພິນາດ—ທັງຄະຣະ ແລະ ດູສະນະດ້ວຍ.

Verse 11

तन्निमित्तमिदंवैरंरावणेनकृतंमहत् ।वधायसीतासासीतादशग्रीवेणरक्षसा ।।।।

ເນື່ອງຈາກເຫດນັ້ນ ຣາວະນະຈຶ່ງກໍ່ເວນອັນໃຫຍ່ນີ້ຂຶ້ນ; ແລະນາງສີຕາ—ທິດາແຫ່ງພຣະຊະນະກະ—ຖືກຣາກສະສາສິບຄໍລັກພາໄປ ເປັນດັ່ງການປະທັບຕາເສັ້ນທາງໄປສູ່ຄວາມພິນາດຂອງຕົນເອງ.

Verse 12

न च सीतांदशग्रीवःप्राप्नोतिजनकात्मजाम् ।बद्धंबलवतावैरमक्षयंराघवेण च ।।।।

ແລະດາສະຄຣີວະ (ຜູ້ມີສິບຄໍ) ຈະບໍ່ອາດໄດ້ນາງສີຕາ ທິດາແຫ່ງພຣະຊະນະກະ; ເພາະດ້ວຍການກະທຳອັນບັງຄັບນັ້ນ ໄດ້ຜູກເວນອັນບໍ່ສິ້ນສຸດໄວ້ກັບພຣະຣາຆະວະແລ້ວ.

Verse 13

वैदेहींप्रार्थयानंतंविराधंप्रेक्षयराक्षसम् ।हतमेकेनरामेणपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ເມື່ອເຫັນຣາກສະ ວິຣາທະ ໄລ່ຕາມ ໄວເທຫີ (ສີຕາ) ພຣະຣາມກໍຊົງປະຫານເຂົາແຕ່ພຣະອົງດຽວ; ນີ້ແຫຼະເປັນຫຼັກຖານພຽງພໍແລ້ວ

Verse 14

चतुर्धशसहस्राणिरक्षसांभीमकर्मणाम् ।निहतानिजनस्थानेशरैरग्निशिखोपमैः ।।।।

ທີ່ຊະນະສະຖານ ຣາກສະຜູ້ກະທຳອັນນ່າຢ້ານກົວ ຈຳນວນສິບສີ່ພັນ ຖືກທຳລາຍດ້ວຍລູກສອນຂອງພຣະອົງ ດຸດດັ່ງລິ້ນໄຟ

Verse 15

खरश्चनिहतःसङ्ख्येदूषणस्त्रिशिरास्तथा ।शरैरादितसङ्काशैःपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ໃນສົງຄາມ ຂະຣະ ຖືກປະຫານ ແລະ ດູສະນະ ກັບ ຕຣິສິຣະ ກໍຖືກປະຫານເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍລູກສອນອັນສະຫວ່າງໄສດຸດດັ່ງຕາເວັນ; ນີ້ແຫຼະເປັນຫຼັກຖານພຽງພໍ

Verse 16

हतोयोजनबाहुश्चकबन्दोरुदिराशनः ।क्रोधान्नादंनदन् सोऽथपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ແລະ ກະບັນທະ ດ້ວຍ—ຜູ້ກິນເລືອດ ມີແຂນຍາວໜຶ່ງໂຢຊະນະ—ຮ້ອງຄຳຮາມດ້ວຍໂທສະເຂົ້າມາ ແຕ່ກໍຖືກປະຫານ; ນີ້ກໍເປັນຫຼັກຖານພຽງພໍ

Verse 17

जघानबलिनंरामस्सहस्रनयनात्मजम् ।वालिनंमेरुसङ्काशंपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ພຣະຣາມໄດ້ປະຫານ ວາລິນ ຜູ້ກ້າແຂງ ບຸດແຫ່ງ ສະຫັດສະຣະນະຍະນະ (ພຣະອິນທຣ໌) ຜູ້ດຸດດັ່ງພູເມຣຸ; ນີ້ແຫຼະເປັນຫຼັກຖານພຽງພໍ

Verse 18

ऋष्यमूकेवसंश्चैवदीनोभग्नमनोरथः ।सुग्रीवःप्रापितोराज्यंपर्याप्तंतन्निदर्शनम् ।।।।

ສຸກຣີວະ—ຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ ຣິຊະຍະມູກະ ດ້ວຍໃຈຫົວໃຈຫມອງແລະຄວາມຫວັງພັງທະລາຍ—ຍັງຖືກຟື້ນຟູໃຫ້ກັບຄືນສູ່ລາຊະອານາຈັກ; ນັ້ນແຫຼະເປັນຫຼັກຖານພໍແລ້ວ

Verse 19

धर्मार्थसहितंवाक्यंसर्वेषांरक्षसांहितम् ।युक्तंविभीषणेनोक्तंमोहत्तस्य न रोचते ।।।।

ວິພີສະນະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາທີ່ປະກອບດ້ວຍທັມມະ ແລະນະໂຍບາຍອັນຖືກຕ້ອງ ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຣາກສະທັງປວງ; ແຕ່ຣາວະນະຜູ້ຖືກມໍຫະຄອບງໍາ ບໍ່ຊອບໃຈ ແລະບໍ່ຍອມຮັບ

Verse 20

विभीषणवचःकुर्याद्यदिस्मधनदानुजः ।श्मशानभूतादुःखार्तानेयंलङ्काभविष्यति ।।।।

ຖ້ານ້ອງຊາຍຂອງກຸເບຣະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສົມບັດ ໄດ້ເຊື່ອຟັງຄໍາຕັກເຕືອນຂອງວິພີສະນະຢ່າງແທ້ຈິງ ລັງການີ້ຄົງບໍ່ກາຍເປັນປ່າຊ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ

Verse 21

कुम्भकर्णंहतंश्रुत्वाराघवेणमहाबलम् ।अतिकायं च दुर्मर्षंलक्ष्मणेनहतंतदा ।।।।प्रियंचेन्द्रजितंपुत्रंरावणोनावबुध्यते ।

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນວ່າ ກຸມພະກັນນະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຖືກຣາຆະວະສັງຫານ, ແລະອະຕິກາຍະຜູ້ຕ້ານທານໄດ້ຍາກ ຖືກລັກສະມະນະສັງຫານໃນການນັ້ນ, ທັງອິນທຣະຈິດບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກກໍລົ້ມລົງ—ແຕ່ຣາວະນະກໍຍັງບໍ່ຟື້ນສະຕິ

Verse 22

ममपुत्रोममभ्राताममभर्तारणेहतः ।।।।इत्येषश्रूयतेशब्दोराक्षसीनांकुलेकुले ।

“ລູກຂ້າຖືກສັງຫານ, ອ້າຍນ້ອງຂ້າຖືກສັງຫານ, ຜົວຂ້າຕາຍໃນສົງຄາມ”—ສຽງຮ້ອງໄຫ້ເຊັ່ນນີ້ ດັງຂຶ້ນຕາມຕະກູນແລ້ວຕະກູນ ໃນຫມູ່ນາງຣາກສະສີທັງຫຼາຍ។

Verse 23

रथश्चाश्वाश्चनागाश्चहताःशतसहस्रशः ।।।।रणेरामेणशूरेणहताश्चापिपदातयः ।

ລົດສົງຄາມ, ມ້າ, ແລະ ຊ້າງ ຖືກທຳລາຍເປັນຮ້ອຍເປັນພັນເປັນແສນ; ໃນສຶກນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທະຫານຍ່າງກໍຖືກພຣະຣາມຜູ້ກ້າຫານສັງຫານດ້ວຍ។

Verse 24

रुद्रोवायदिवाविष्णुर्महेन्द्रोवाशतक्रतुः ।।।।हन्तिनोरामरूपेणयदिवास्वयमन्तकः ।

ນີ້ແມ່ນຣຸທຣະຫຼື, ພຣະວິສນຸຫຼື, ມະຫາອິນທຣະຜູ້ບຳເນັດຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງຫຼື—ຫຼືວ່າຄວາມຕາຍເອງ—ທີ່ມາໃນຮູບພຣະຣາມ ແລ້ວກຳລັງສັງຫານພວກເຮົາ?

Verse 25

हतप्रवीरारामेणनिराशाजीवितेवयम् ।।।।अपश्य्नत्योभयस्यान्तमनाथाविलपामहे ।

ເມື່ອວີຣະຊົນຜູ້ເລີດຂອງພວກເຮົາຖືກພຣະຣາມສັງຫານ ພວກເຮົາກໍສິ້ນຫວັງໃນຊີວິດ; ບໍ່ເຫັນທ້າຍທາງແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວນີ້ ຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາ।

Verse 26

रामहस्ताद्धशग्रीवश्शूरोदत्तमहावरः ।।।।इदंभयंमहाघोरंसमुत्पन्नं न बुध्यते ।

ທະສະກຣີວະ—ແມ່ນແຕ່ເປັນນັກຮົບມີຊື່ສຽງ ແມ່ນແຕ່ຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍພອນອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ທັນພະຍັນຕະລາຍອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຫຼວງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະຣາມນີ້ເລີຍ។

Verse 27

तं न देवा न गन्धर्वा न पिशाचा न राक्षसाः ।।।।उपसृष्टंपरित्रातुंशक्तारामेणसम्युगे ।

ເມື່ອຖືກພຣະຣາມະໂຈມຕີໃນສະໜາມຮົບ ບໍ່ວ່າເທວະ ຄັນທັຣວະ ປິສາຈ ຫຼືແມ່ນຣາກສະ ກໍບໍ່ອາດປົກປ້ອງເຂົາໄດ້

Verse 28

त्पताश्चापिदृश्यन्तेरावणस्यरणेरणे ।।।।कथयन्तिहिरामेणरावणस्यनिबर्हणम् ।

ໃນສຶກແລ້ວສຶກເລົ່າ ລາງຮ້າຍປາກົດແກ່ຣາວະນະ; ແທ້ຈິງລາງນັ້ນພະຍາກອນວ່າ ຣາວະນະຈະຖືກພຣະຣາມະທຳລາຍ

Verse 29

पितामहेनप्रीतेनदेवदानवराक्षसैः ।।।।रावणस्याभयंदत्तंमनुष्येभ्यो न याचितम् ।

ພຣະພິຕາມະຫະພຣະພຣະຫມາ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ໄດ້ປະທານອະໄພແກ່ຣາວະນະ ໃຫ້ພົ້ນຈາກເທວະ ດານະວະ ແລະຣາກສະ; ແຕ່ການຄຸ້ມຄອງຈາກມະນຸດ ລາວບໍ່ໄດ້ຂໍ

Verse 30

तदिदंमानुषंमन्येप्राप्तंनिःसंशयंभयम् ।।।।जीवितान्तकंघोरंरक्षसांरावणस्य च ।

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກມະນຸດນີ້ ມາຮອດແລ້ວແນ່ນອນ—ນ່າສະພຶງກົວ ແລະເປັນຜູ້ຕັດຊີວິດ—ແກ່ພວກຣາກສະ ແລະແກ່ຣາວະນະດ້ວຍ

Verse 31

पीड्यमानास्तुबलिनावरदानेनरक्षसा ।।।।दीप्स्सैस्तपोभिर्विबुधाःपितामहमपूजयन् ।

ເທວະຜູ້ຮູ້ທັນ ຖືກຣັກຂະສະຜູ້ມີກຳລັງ ອາໄສພອນອັນປະເສີດກົດຂີ່ ຈຶ່ງບຳເນົາຕະປະອັນລຸກໂຊນ ແລ້ວບູຊາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ

Verse 32

देवतानांहितार्थायमहात्मावैपितामहः ।।।।उवाचदेवताःसर्वाइदंतुष्टोमहद्वचः ।

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເມື່ອຊົມຊື່ນແລ້ວ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນຫນັກແນ່ນີ້ແກ່ເທວະທັງປວງ

Verse 33

अद्यप्रभृतिलोकांस्त्रीन् सर्वेदानवराक्षसाः ।।।।भयेनप्रावृतानित्यंविचरिष्यन्तिशाश्वतम् ।

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ດານະວະ ແລະ ຣັກຂະສະທັງປວງ ຈະພາກັນທ່ອງໄປໃນສາມໂລກ ໂດຍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຫໍ່ຫຸ້ມຢູ່ເປັນນິດ ຊ້ານານສືບໄປ

Verse 34

दैवतैस्तुसमागम्यसर्वैश्चेन्द्रपुरोगमैः ।।।।वृषध्वजस्त्रिपुरहामहादेवःप्रसादितः ।

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງ ມີພຣະອິນທຣາເປັນຜູ້ນຳ ໄດ້ຊຸມນຸມພ້ອມກັນ ແລ້ວບູຊາອ້ອນວອນໃຫ້ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ ແລະຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ—ຊົມຊື່ນພຣະໄທ

Verse 35

प्रसन्नस्तुमहादेवोदेवानेतद्वचोऽब्रवीत् ।।।।उत्पत्स्यतिहितार्थंवोनारीरक्षःक्षयावहा ।

ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະຊົມຊື່ນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: “ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າ ຈະມີນາງຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ຈະນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ແກ່ຣັກຂະສະທັງປວງ”

Verse 36

एषादेवैःप्रयुक्तातुक्षुद्यथादानवान् पुरा ।।।।भक्षयिष्यतिनःसीताराक्षसघ्नीसरावणान् ।

ນາງສີຕານີ້—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ດົນໃຈໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ—ຈະກືນກິນພວກຣາກສະພ້ອມທັງຣາວະນະ ເຫມືອນຄວາມຫິວເຄີຍກືນກິນພວກດານະວະໃນກ່ອນການ.

Verse 37

रावणस्यापनीतेनदुर्विनीतस्यदुर्मतेः ।।।।अयंनिष्टानकोघोरंशोकेनसमभिप्लुतः ।

ເນື່ອງຈາກການກະທຳອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງຣາວະນະ—ຜູ້ບໍ່ມີວິໄນ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວ—ພິບັດອັນນ່າສະພຶງນີ້ຈຶ່ງຖາໂຖມເຮົາ ຖືກນ້ຳທ່ວມແຫ່ງຄວາມໂສກກົດທັບ.

Verse 38

तंन पश्यामहेलोकेयोनःशरणदोभवेत् ।।।।राघवेणोपसृष्टानां कालेनेव युगक्षये ।

ຖືກຣາຆະວະຈົມຕີກົດດັນ ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ຈະໃຫ້ທີ່ພຶ່ງໄດ້—ເຫມືອນເມື່ອສິ້ນຍຸກ ກາລະ (ເວລາ) ເອງຄອບງຳສັດທັງປວງ.

Verse 39

नास्तिनःशरणंकश्चिद्भयेमहतितिष्ठताम् ।।।।दावाग्निवेष्टितानांहिकरेणूनांयथावने ।

ສຳລັບພວກເຮົາຜູ້ຢືນຢູ່ກາງຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ນີ້ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງໃດເລີຍ—ເຫມືອນຊ້າງແມ່ໃນປ່າທີ່ຖືກໄຟປ່າອັນຮຸນແຮງລ້ອມຮອບ.

Verse 40

प्राप्तकालंकृतंतेनपौलस्त्येनमहात्मना ।।।।यतएवंभयंदृष्टंतमेवशरणंगतः ।

ມະຫາບຸລຸດແຫ່ງວົງສາປໍລັສຕະຍະ ເມື່ອເຫັນຄວາມຢ້ານກົວໃນຮູບນັ້ນ ແລະຮູ້ວ່າເວລາສົມຄວນແລ້ວ ຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາເຂົາຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງພາ.

Verse 41

इतीवसर्वारजनीचरस्त्रियःपरस्परंसम्परिरभ्यबाहुभिः ।विषेदुरार्तातिभयाभिपीडिताविनेदुरुच्चैश्चतदासुदारुणम् ।।।।

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຍິງຂອງພວກຜູ້ທ່ອງຮາຕຣີ ກໍກອດກັນແນ່ນດ້ວຍແຂນ ແລ້ວຈົມລົງໃນຄວາມໂສກ; ຖືກຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຫນັກຫນ່ວງບີບຄັ້ນ ໃນເວລານັ້ນຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນດັງລັ່ນຢ່າງນ່າສະພຶງກົວ.