Adhyaya 49

Verse 1

नारद उवाच । केनाचारेण विप्रस्य ब्रह्मतेजो विवर्धते । केनाचारेण तस्यैव ब्राह्मं तेजो विनश्यति

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຈັນຍາບັນແນວໃດ ພຣະພຣົມເຕຊະ (ລັດສະໝີທາງຈິດ) ຂອງພຣາຫມັນຈຶ່ງເພີ່ມພູນ? ແລະດ້ວຍຈັນຍາບັນແນວໃດ ລັດສະໝີອັນສັກສິດນັ້ນຈຶ່ງເສື່ອມສູນ?

Verse 2

ब्रह्मोवाच । शयनीयात्समुत्थाय रात्र्यंशे द्विजसत्तमः । देवांश्चैव स्मरेन्नित्यं तथा पुण्यवतो ध्रुवम्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອລຸກຈາກທີ່ນອນໃນຊ່ວງໜຶ່ງຂອງກາງຄືນ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະພຶງລະລຶກເຖິງເທວະທັງຫຼາຍເປັນນິດ ແລະພຶງລະລຶກເຖິງທຣຸວະຜູ້ໝັ້ນຄົງ ຜູ້ມີບຸນເປັນທີ່ລືອຊາ

Verse 3

गोविंदं माधवं कृष्णं हरिं दामोदरं तथा । नारायणं जगन्नाथं वासुदेवमजं विभुम्

ໂຄວິນດະ, ມາທະວະ, ກຣິດສະນະ, ຫຣິ ແລະ ດາໂມດະຣະ; ນາຣາຍະນະ, ຈະກັນນາຖ, ວາສຸເທວະ—ພຣະອົງອະຊະ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ແລະສະຫວ່າງຊອນທົ່ວສັບພະສິ່ງ

Verse 4

सरस्वतीं महालक्ष्मीं सावित्रीं वेदमातरम् । ब्रह्माणं भास्करं चन्द्रं दिक्पालांश्च ग्रहांस्तथा

(ພຶງບູຊາ/ລະລຶກ) ສະຣັສວະຕີ, ມະຫາລັກສະມີ ແລະ ສາວິຕຣີ—ແມ່ແຫ່ງເວທ—ພ້ອມທັງ ພຣະພຣົມ, ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ), ຈັນທຣະ, ຜູ້ພິທັກທິດ ແລະດາວເຄາະທັງຫຼາຍດ້ວຍ

Verse 5

शङ्करं च शिवं शंभुमीश्वरं च महेश्वरम् । गणेशं च तथा स्कन्दं गौरीं भागीरथीं शिवाम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ສັງກະຣະ—ພຣະຊິວະ, ຊັມພູ, ອີສະວະຣະ ແລະ ມະເຫສະວະຣະ; ພ້ອມທັງ ພຣະຄະເນຊ ແລະ ສະກັນດະ; ແດ່ ເກົາຣີ; ແລະ ພາຄີຣະທີ ຄົງຄາ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ (ຊິວາ)។

Verse 6

पुण्यश्लोको नलो राजा पुण्यश्लोको जनार्दनः । पुण्यश्लोका च वैदेही पुण्यश्लोको युधिष्ठिरः

ພຣະຣາຊາ ນະລະ ເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງອັນບຸນສິດ; ພຣະຊະນາຣະດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ກໍມີຊື່ສຽງອັນບຸນສິດ. ພຣະໄວເທຫີ (ສີຕາ) ກໍມີຊື່ສຽງອັນບຸນສິດ; ແລະ ພຣະຢຸທິສະຖິຣະ ກໍມີຊື່ສຽງອັນບຸນສິດ.

Verse 7

अश्वत्थामा बलिर्व्यासो हनूमांश्च विभीषणः । कृपः परशुरामश्च सप्तैते चीरजीविनः

ອັດສະວັດຖາມາ, ບະລິ, ວະຍາສະ, ຮະນຸມານ, ວິພີຊະນະ, ກຣິປະ ແລະ ປະຣະຊຸຣາມ—ທັງເຈັດນີ້ແມ່ນ ຈິຣັນຊີວິນ ຜູ້ມີອາຍຸຍືນຍາວ (ດຸຈອະມະຕະ)។

Verse 8

एतान्यस्तु स्मरेन्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । ब्रह्महत्यादिभिः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः

ແຕ່ຜູ້ໃດຕື່ນຂຶ້ນຕອນເຊົ້າ ແລະ ລະລຶກເຖິງນາມເຫຼົ່ານີ້ເປັນນິດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບເຊັ່ນ ບາບຂ້າພຣາຫມະນ ແລະອື່ນໆ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 9

सकृदुच्चरिते तात सर्वयज्ञफलं लभेत् । गवां शतसहस्राणां दानस्य फलमश्नुते

ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເພີຍແຕ່ອອກສຽງສວດພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງຍັດຍາທັງປວງ; ແລະ ໄດ້ຊົມຊື່ນຜົນແຫ່ງການບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງແສນຕົວ।

Verse 10

ततश्चापि शुचौ देशे मलमूत्रं परित्यजेत् । दक्षिणाभिमुखो रात्रौ दिवा कुर्यादुदङ्मुखः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ສະອາດບໍລິສຸດ ພຶງຂັບຖ່າຍອຸຈະລະ ແລະ ປັດສະວະ; ຕອນກາງຄືນຫັນໜ້າໄປທິດໃຕ້ ແລະ ຕອນກາງວັນຫັນໜ້າໄປທິດເໜືອ.

Verse 11

परतो दंतकाष्ठं च तृणैरुदुंबरादिभिः । अतः परं च संध्यायां संयतश्च द्विजो भवेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງໃຊ້ໄມ້ຂັດແຂ້ວ (ດັນຕະກາດຖະ) ທີ່ເຮັດຈາກຫຍ້າ ຫຼື ຈາກຕົ້ນໄມ້ເຊັ່ນ ອຸດຸມບະຣະ ເປັນຕົ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃນເວລາສັນທະຍາ ຜູ້ເປັນທະວິຊະພຶງສຳລວມຕົນ.

Verse 12

पूर्वाह्णे रक्तवर्णां तु मध्याह्ने शुक्लवर्णिकाम् । सायं सरस्वतीं कृष्णां द्विजो ध्यायेद्यथाविधि

ໃນຕອນເຊົ້າ ຜູ້ເປັນທະວິຊະພຶງພິຈາລະນາພຣະແມ່ສະຣັສວະຕີເປັນສີແດງ; ຕອນທ່ຽງເປັນສີຂາວ; ແລະຕອນແລງເປັນສີດຳ—ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ.

Verse 13

ततः समाचरेत्स्नानं यथाज्ञानेन यत्नतः । अंगं प्रक्षालयित्वा तु मृद्भिः संलेपयेत्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຕາມຄວາມຮູ້ຂອງຕົນ. ເມື່ອລ້າງກາຍແລ້ວ ຈຶ່ງທາດ້ວຍດິນຊຳລະ (ດິນເຫນຽວ).

Verse 14

शिरोदेशे ललाटे च नासिकायां हृदि भ्रुवोः । बाह्वोः पार्श्वे तथा नाभौ जान्वोरङ्घ्रिद्वये तथा

ທີ່ບ່ອນສີສະ, ທີ່ໜ້າຜາກ, ທີ່ດັ່ງ, ທີ່ຫົວໃຈ ແລະ ກາງຄິ້ວ; ທີ່ແຂນທັງສອງ, ທີ່ຂ້າງລຳຕົວ, ທີ່ສະດື, ທີ່ເຂົ່າທັງສອງ ແລະ ທີ່ຕີນທັງສອງດ້ວຍ.

Verse 15

एका लिंगे गुदे तिस्रस्तथा वामकरे दश । उभयोः सप्त दातव्या मृदः शुद्धिमभीप्सता

ຜູ້ປາດຖະນາຄວາມບໍລິສຸດ ພຶງປ້າຍດິນສັກສິດ: 1 ຄັ້ງທີ່ອະວັຍະສືບພັນ, 3 ຄັ້ງທີ່ຮູທະວານ, 10 ຄັ້ງທີ່ມືຊ້າຍ, ແລະ 7 ຄັ້ງທີ່ມືທັງສອງພ້ອມກັນ.

Verse 16

अश्वक्रांते रथक्रांते विष्णुक्रांते वसुंधरे । मृत्तिके हर मे पापं यन्मया पूर्वसंचितम्

ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ—ຖືກມ້າຍ່ຳ ຖືກລົດສົງຄາມຍ່ຳ ແລະຖືກຊຳລະໂດຍກ້າວຍ່າງຂອງພຣະວິດສະນຸ—ໂອ ດິນສັກສິດ ຂໍໃຫ້ລຶບລ້າງບາບທີ່ຂ້າສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 17

अनेनैव तु मंत्रेण मृत्तिकां यस्तनौ क्षिपेत् । सर्वपापक्षयस्तस्य शुचिर्भवति मानवः

ແຕ່ຜູ້ໃດໃຊ້ມົນຕຣານີ້ເອງ ປ້າຍດິນສັກສິດລົງໃນກາຍ ບາບທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສິ້ນໄປ ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ.

Verse 18

ततस्तु वेदपूर्वेण स्नानं कुर्याद्विचक्षणः । नदे नद्यां तथा कूपे पुष्करिण्यां तटाकके

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງອາບນ້ຳຕາມວິທີທີ່ພຣະເວດກຳນົດ—ຈະເປັນໃນຫ້ວຍນ້ຳ, ໃນແມ່ນ້ຳ, ໃນບໍ່ນ້ຳ, ໃນສະບົວ, ຫຼືໃນທະເລສາບກໍຕາມ.

Verse 19

जलराशौ च वप्रे च घटस्नानं तथोत्तरम् । कारयेद्विधिवन्मर्त्यः सर्वपापक्षयाय च

ໃນມວນນ້ຳໃຫຍ່ ແລະທີ່ຝັ່ງ/ຄັນດິນ ມະນຸດພຶງເຮັດ “ຄະຕະ-ສະນານ” (ອາບນ້ຳດ້ວຍໝໍ້) ຕາມພິທີ ແລະເຮັດພິທີຕໍ່ໄປອີກ ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນສຸດໂດຍສົມບູນ.

Verse 20

प्रातःस्नानं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् । यः कुर्यात्सततं विप्रो विष्णुलोके महीयते

ການອາບນ້ຳໃນຍາມອະຮຸນເປັນບຸນໃຫຍ່ ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ພຣາຫມັນຜູ້ປະຕິບັດເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບກຽດໃນໂລກຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 21

प्रातः संध्यासमीपे च यावद्दंडचतुष्टयम् । तावत्पानीयममृतं पितॄणामुपतिष्ठते

ໃກ້ເວລາສັນທະຍາຕອນເຊົ້າ ຕາມເວລາສີ່ດັນດະ ນ້ຳທີ່ຖວາຍຈະຢູ່ກັບປິຕຣິທັງຫຼາຍເປັນດັ່ງອະມຣິຕ.

Verse 22

परतो घटिकायुग्मं यावद्यामैकमाह्निकम् । मधुतुल्यं जलं तस्मिन्पितॄणां प्रीतिवर्धनम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕະຫຼອດສອງຄະຕິກາ ຈົນເຖິງຫນຶ່ງຢາມເຕັມ ແລະພິທີອາຫນິກປະຈຳວັນ ນ້ຳທີ່ຖວາຍຈະເປັນດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ ເພີ່ມຄວາມປິຕິໃຫ້ປິຕຣິ.

Verse 23

ततस्तु सार्द्धयामैकं जलं क्षीरमयं स्मृतम् । क्षीरमिश्रं जलं तावद्यावद्दण्डचतुष्टयम्

ຕໍ່ມາ ຕະຫຼອດໜຶ່ງສາຣດະ-ຢາມ ນ້ຳນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນດັ່ງນ້ຳນົມ; ແລະຕາມເວລາສີ່ດັນດະ ນ້ຳຍັງຄົງປົນນ້ຳນົມ.

Verse 24

अतः परं च पानीयं यावद्धि प्रहरत्रयम् । तत्परं लोहितं प्रोक्तं यावदस्तंगतो रविः

ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຕະຫຼອດສາມປະຫາຣະ ນ້ຳນັ້ນຄວນຖືວ່າເປັນນ້ຳດື່ມໄດ້; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຈົນຕາເວັນຕົກ ຖືກກ່າວວ່າມີສີແດງເຮືອງ.

Verse 25

चतुर्थप्रहरे स्नाने रात्रौ वा तर्पयेत्पितॄन् । तत्तोयं रक्षसामेव ग्रहणेन विना स्मृतम्

ຖ້າຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາບັນພະບຸລຸດ) ໃນເວລາອາບນ້ຳຍາມທີ 4 ຫຼືໃນຕອນກາງຄືນ ນ້ຳນັ້ນຕາມຄຳສືບທອດຖືວ່າເໝາະແກ່ພວກຣາກຊະສາເທົ່ານັ້ນ ນອກເສຍແຕ່ເປັນເວລາຄຣາສ

Verse 26

पानीयं सर्वसिर्द्ध्य्थं पुरैव निर्मितं मया । रक्षार्थं तस्य तोयस्य यक्षाश्चैव धुरंधराः

“ໃນກາລກ່ອນ ຂ້າໄດ້ສ້າງນ້ຳນີ້ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ; ແລະເພື່ອປົກປ້ອງນ້ຳນັ້ນ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກຢັກສະ (Yakṣa) ເປັນຜູ້ພິທັກອັນກ້າແຂງ”

Verse 27

न प्राप्नुवंति पितरो ये च लोकांतरं गताः । दुष्प्राप्यं सलिलं तेषामृते स्वान्मर्त्यवासिनः

ພວກປິຕຣະທີ່ໄປສູ່ໂລກອື່ນ ບໍ່ອາດໄດ້ນ້ຳນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ; ສຳລັບພວກເຂົາ ນ້ຳເປັນສິ່ງຫາຍາກ ນອກເສຍແຕ່ຈະໄດ້ຜ່ານຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນຜູ້ຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ

Verse 28

तस्माच्छिष्यैश्च पुत्रैश्च पौत्रदौहित्रकादिभिः । बंधुवर्गैस्तथा चान्यैस्तर्पणीयं पितृव्रतैः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຖືພິທີປິຕຣະວຣະຕະ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣະ—ໂດຍສິດ, ລູກຊາຍ, ຫຼານ, ຫຼານທາງລູກສາວ ແລະອື່ນໆ; ໂດຍຫມູ່ຍາດ ແລະໂດຍຜູ້ອື່ນດ້ວຍ

Verse 29

नारद उवाच । जलस्य दैवतं ब्रूहि तर्पणस्य विधिं मयि । यथा जानामि देवेश तत्वतो वक्तुमर्हसि

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຂໍພຣະອົງບອກເທວະຜູ້ເປັນອະທິສຖານແຫ່ງນ້ຳ ແລະສອນວິທີຕັຣປະນະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຕັດຕະວະ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ”

Verse 30

ब्रह्मोवाच । जलस्य देवता विष्णुःस र्वलोकेषु गीयते । जलपूतो भवेद्यस्तु विष्णुस्तच्छंकरो भवेत्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ພຣະວິສນຸເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງນ້ຳ ຖືກສັນລະເສີນໃນທຸກໂລກ. ຜູ້ໃດບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ຳ ທີ່ນັ້ນພຣະວິສນຸສະຖິດ ແລະການສະຖິດນັ້ນເອງກໍເປັນພຣະສັງກະຣະ.

Verse 31

जलं गंडूषमात्रं तु पीत्वा पूतो भवेन्नरः । विशेषात्कुशसंसर्गात्पीयूषादधिकं जलम्

ດື່ມນ້ຳພຽງແຕ່ໜຶ່ງອຶກ (ເທົ່າກັບການກັ້ງປາກ) ມະນຸດກໍບໍລິສຸດ. ໂດຍພິເສດ ນ້ຳທີ່ໄດ້ສຳຜັດຫຍ້າກຸສະ ຖືກນັບວ່າຍິ່ງກວ່ານ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 32

सर्वदेवालयो दर्भो मयायं निर्मितः पुरा । कुशमूले भवेद्ब्रह्मा कुशमध्ये तु केशवः

ຫຍ້າດັຣພະອັນສັກສິດນີ້ເປັນວິຫານຂອງເທວະທັງປວງ; ຂ້າໄດ້ສ້າງມັນແຕ່ກາລກ່ອນ. ທີ່ຮາກຂອງກຸສະມີພຣະພຣະຫມາ ແລະທີ່ກາງກຸສະມີພຣະເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 33

कुशाग्रे शंकरं विद्धि कुश एते प्रतिष्ठिताः । कुशहस्तः सदा मेध्यः स्तोत्रं मंत्रं पठेद्यदि

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທີ່ປາຍຫຍ້າກຸສະນັ້ນພຣະສັງກະຣະສະຖິດ ແລະໃບກຸສະເຫຼົ່ານີ້ຖືກສະຖາປະນາເປັນຖານອັນສັກສິດ. ຜູ້ໃດຖືກຸສະໃນມື ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມບໍລິສຸດຕາມພິທີສະເໝີ ໂດຍພິເສດເມື່ອສວດສະໂຕຕຣະ ແລະອ່ານມັນຕຣະ.

Verse 34

सर्वं शतगुणं प्रोक्तं तीर्थे साहस्रमुच्यते । कुशाः काशास्तथा दूर्वा यवपत्राणि व्रीहयः

ບຸນກຸສົນທັງປວງຖືກກ່າວວ່າເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ ແລະໃນຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ຖືກປະກາດວ່າເພີ່ມເປັນພັນເທົ່າ. ຍັງໄດ້ກ່າວເຖິງຂອງບູຊາເຊັ່ນ ຫຍ້າກຸສະ, ຫຍ້າກາຊະ, ຫຍ້າດູຣວາ, ໃບຂ້າວບາເລຍ, ແລະເຂົ້າ.

Verse 35

बल्वजाः पुंडरीकाश्च कुशास्सप्त प्रकीर्तिताः । आनुपूर्व्येण मेध्याः स्युः कुशा लोके प्रतिष्ठिताः

ບັນວະຈາ ແລະ ປຸນດະຣີກະ ພ້ອມດ້ວຍ ຫຍ້າກຸຊະ 7 ຊະນິດ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້. ຕາມລຳດັບ ທັງໝົດເປັນສິ່ງຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ຫຍ້າກຸຊະຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນໃນໂລກເປັນຜູ້ຊຳລະອັນສັກສິດ.

Verse 36

विना मंत्रेण यत्स्नानं सर्वं तन्निष्फलं भवेत् । अमृतात्स्वादुतामेति संस्पर्शाच्च तिलस्य च

ການອາບນ້ຳໃດທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ມີມົນຕຣາ ທັງໝົດຍ່ອມເປັນໄຮ້ຜົນ. ແຕ່ເມື່ອສຳຜັດກັບງາ (tilā) ກໍໄດ້ຄວາມຫວານ—ດັ່ງອະມຣິຕະ.

Verse 37

तस्माच्च तर्पयेन्नित्यं पितॄंस्तिलजलैर्बुधः । दशभिश्च तिलैस्तावत्पितॄणां प्रीतिरुत्तमा

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນທຳຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣິທຸກມື້ ດ້ວຍນ້ຳຜະສົມງາ; ແມ່ນແຕ່ງາສິບເມັດ ກໍເຮັດໃຫ້ຄວາມປິຕິຂອງປິຕຣິສູງສຸດ.

Verse 38

अग्निस्तंभभयाद्देवा न चेच्छन्त्यतिविस्तरम् । स्नात्वा यस्तर्पयेन्नित्यं तिलमिश्रोदकैः पितॄन्

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ເສົາໄຟ ເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງບໍ່ປາດຖະນາຈະໄປໄກເກີນ. ແຕ່ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລ້ວ ທຳຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣິເປັນນິດ ດ້ວຍນ້ຳຜະສົມງາ—

Verse 39

नीलपंडविमोक्षेण त्वमावास्या तिलोदकैः । वर्षासु दीपदानेन पितॄणामनृणो भवेत्

ໂດຍການປະກອບພິທີ ‘ນີລະປັນຑະ-ວິໂມກສະ’ ໂດຍຖວາຍນ້ຳງາ (tilodaka) ໃນວັນອະມາວາສະຍາ ແລະໂດຍຖວາຍປະທີບໃນລະດູຝົນ ບຸກຄົນຍ່ອມພົ້ນຈາກໜີ້ຕໍ່ປິຕຣິ.

Verse 40

वत्सरैकममायां तु तर्पयेद्यस्तिलैः पितृन् । विनायकत्वमाप्नोति सर्वदेवैः प्रपूज्यते

ແຕ່ຜູ້ໃດໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ພິຕຣະດ້ວຍເມັດງາຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ສະຖານະວິນາຍກະ ແລະເທວະທັງປວງບູຊານົບນ້ອມ

Verse 41

युगाद्यासु च सर्वासु यस्तिलैस्तर्पयेत्पितॄन् । उक्तं यद्वाप्यमायां तु तस्माच्छतगुणाधिकम्

ຜູ້ໃດໃນວາລະເລີ່ມຕົ້ນຍຸກ ແລະໃນໂອກາດອັນສັກສິດທັງປວງ ຖວາຍຕັຣປະນະດ້ວຍເມັດງາແກ່ພິຕຣະ—ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ ໃນເດືອນມາຆະຈະເພີ່ມເປັນຮ້ອຍເທົ່າ

Verse 42

अयने विषुवे चैव राकामायां तथैव च । तर्पयित्वा पितृव्यूहं स्वर्गलोके महीयते

ດັ່ງນັ້ນໃນວັນອາຍະນະ (ສົລສະຕິດ) ໃນວັນວິສຸວະ (ອີຄວິນອກ) ແລະໃນຄືນພູນນິມາດ້ວຍ ເມື່ອຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ຫມູ່ພິຕຣະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກຽດໃນສະຫວັນໂລກ

Verse 43

तथा मन्वंतराख्यायामन्यस्यां पुण्यसंस्थितौ । ग्रहणे चंद्रसूर्यस्य पुण्यतीर्थे गयादिषु

ດັ່ງນັ້ນໃນກາລະອັນສັກສິດອື່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ມັນວັນຕະຣະ ແລະໃນເວລາຄຣາສຈັນທຣະ ຫຼື ຄຣາສສຸຣິຍະ—ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບຸນ ໂດຍສະເພາະໃນຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດເຊັ່ນ ຄະຍາ ແລະອື່ນໆ (ຜົນບຸນຍິ່ງພິເສດ)

Verse 44

तर्पयित्वा पितॄन्याति माधवस्य निकेतनम् । तस्मात्पुण्याहकं प्राप्य तर्पयेत्पितृसंचयम्

ເມື່ອຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ພິຕຣະແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງ ມາທະວະ (ພຣະວິສນຸ) ດັ່ງນັ້ນເມື່ອໄດ້ວັນມົງຄຸນ ພຶງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ຫມູ່ພິຕຣະທັງປວງ

Verse 45

तर्पणं देवतानां च पूर्वं कृत्वा समाहितः । अधिकारी भवेत्पश्चात्पितॄणां तर्पणे बुधः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ຖວາຍແດ່ເທວະທັງຫຼາຍກ່ອນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນແລ້ວ ບຸກຄົນຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີສິດສົມຄວນໃນການກະທຳຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ) ຕໍ່ໄປ

Verse 46

श्राद्धे भोजनकाले च पाणिनैकेन दापयेत् । उभाभ्यां तर्पणे दद्याद्विधिरेष सनातनः

ໃນພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ແລະໃນເວລາຖວາຍອາຫານ ພຶງໃຫ້ດ້ວຍມືຂ້າງດຽວ; ແຕ່ໃນການກະທຳຕັຣປະນະ ພຶງຖວາຍດ້ວຍມືທັງສອງ—ນີ້ແມ່ນວິທີອັນສະນາຕະນະ

Verse 47

दक्षिणाभिमुखो भूत्वा शुचिस्तु तर्पयेत्पितॄन् । तृप्यतामिति वाक्येन नामगोत्रेण वै पुनः

ພຶງຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລ້ວກະທຳຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣຶ; ຈາກນັ້ນເອີ້ນນາມແລະໂຄດ (gotra) ອີກຄັ້ງ ພ້ອມກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຈົ່ງອິ່ມເອມ”

Verse 48

अकृष्णैर्यत्तिलैर्मोहात्तर्पयेत्पितृसंचयम् । भूम्यां ददाति यदपो दाता चैव जले स्थितः

ຖ້າເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ກະທຳຕັຣປະນະແດ່ຫມູ່ປິຕຣຶດ້ວຍງາທີ່ບໍ່ແມ່ນງາດຳ ຫຼືຜູ້ຖວາຍຢືນຢູ່ໃນນ້ຳແຕ່ກັບເທນ້ຳບູຊາລົງດິນ—(ພິທີນັ້ນຖືວ່າຜິດວິທີ)

Verse 49

वृथा तद्दीयते दानं नोपतिष्ठति कस्यचित् । स्थले स्थित्वा जले यस्तु प्रयच्छेदुदकं नरः

ທານນັ້ນເປັນການໃຫ້ຢ່າງເປົ່າປະໂຫຍດ ບໍ່ເຖິງຜູ້ໃດ—ເມື່ອຄົນຢືນຢູ່ເທິງດິນແຫ້ງ ແລ້ວຖວາຍອຸດກະ (udaka) ລົງໃນນ້ຳ

Verse 50

नोपतिष्ठेत्पितॄणां तु सलिलं तन्निरर्थकम् । आर्द्रवासा जले यस्तु कुर्यादुदकतर्पणम्

ນ້ຳທີ່ຖວາຍແດ່ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ບໍ່ຮອດພວກທ່ານ; ຖ້າຜູ້ໃດຢືນໃນນ້ຳແລ້ວນຸ່ງຜ້າປຽກເຮັດອຸດກະ-ຕັຣປະນະ ກໍເປັນການໄຮ້ຜົນ

Verse 51

पितरस्तस्य तृप्यंति सहदेवैस्सदानघ । रजकैः क्षालितं वस्त्रमशुद्धं कवयो विदुः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ປິຕຣຂອງເຂົາພໍໃຈພ້ອມກັບເທວະ; ແຕ່ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຜ້າທີ່ຊັກໂດຍຄົນຊັກຜ້າ ຍັງນັບວ່າບໍ່ບໍລິສຸດ

Verse 52

हस्तप्रक्षालने चैव पुनर्वस्त्रं तु शुध्यति । शुष्कवासाः शुचौ देशे स्थाने यत्तर्पयेत्पितॄन्

ເມື່ອລ້າງມືແລ້ວ ຜ້າກໍກັບມາບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ; ຄວນນຸ່ງຜ້າແຫ້ງ ໃນບ່ອນສະອາດແລະເໝາະສົມ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣ

Verse 53

ततो दशगुणेनैव तुष्यंति पितरो ध्रुवम् । स्नानं संध्यां च पाषाणे खड्गे वा ताम्रभाजने

ແລ້ວປິຕຣຈະພໍໃຈແນ່ນອນເຖິງສິບເທົ່າ; ຄວນກະທຳການອາບນ້ຳ ແລະສັນທະຍາ (ບູຊາຍາມສົນທະຍາ) ເທິງຫີນ ຫຼືເທິງດາບ ຫຼືໃນພາຊະນະທອງແດງ

Verse 54

तर्पणं कुरुते यस्तु प्रत्येकं च शताधिकम् । रौप्यांगुलीयं तर्जन्यां धृत्वा यत्तर्पयेत्पितॄन्

ແຕ່ຜູ້ໃດກະທຳຕັຣປະນະ—ຖວາຍນ້ຳແດ່ປິຕຣແຕ່ລະອົງຮ້ອຍຄັ້ງຂຶ້ນໄປ—ແລະສວມແຫວນເງິນທີ່ນິ້ວຊີ້ ແລ້ວຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຸນພິເສດ

Verse 55

सर्वं च शतसाहस्रगुणं भवति नान्यथा । तथैवानामिकायां तु धृत्वा स्वर्णांगुलीं बुधः

ດັ່ງນັ້ນ ກຸສົນຜົນທັງປວງຈຶ່ງເພີ່ມເປັນແສນເທົ່າ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນແລ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາສວມແຫວນຄຳໄວ້ທີ່ນິ້ວນາງ…

Verse 56

तर्पयेत्पितृसंदोहं लक्षकोटिगुणं भवेत् । अंगुष्ठदेशिनी मध्ये सव्यहस्तस्य खड्गकम्

ຄວນຖວາຍຕັຣປະນະ (ນ້ຳບູຊາ) ແດ່ຫມູ່ປິຕຣ; ກຸສົນຜົນທະວີເປັນແສນ–ໂກຕິເທົ່າ. ລະຫວ່າງນິ້ວໂປ້ງແລະນິ້ວຊີ້ຂອງມືຊ້າຍ ເກີດເປັນມຸດຣາ ‘ຂັດຄະ’ ດຸດດາບ

Verse 57

धृत्वानामिकया रत्नमंजलेरक्षयंफलं । स्नानार्थमभिगच्छंतं देवाः पितृगणैः सह

ເມື່ອວາງໄວ້ທີ່ນິ້ວນາງ ຜົນອັນບໍ່ໝົດສິ້ນແຫ່ງພວງແກ້ວມະນີ ແລ້ວເມື່ອລາວໄປເພື່ອອາບນ້ຳຊຳລະ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ປິຕຣ ກໍເຂົ້າມາຫາລາວ

Verse 58

वायुभूतानुगच्छंति तृषार्ताः सलिलार्थिनः । निराशास्ते निवर्तंते वस्त्रनिष्पीडनेन च

ຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ໂດຍຄວາມຫິວນ້ຳ ຜູ້ແສວງຫານ້ຳ ກໍຕາມຫຼັງສິ່ງທີ່ເປັນແຕ່ລົມ; ແຕ່ເມື່ອຜິດຫວັງ ກໍຫັນກັບ ແມ່ນຈະບີບຜ້າກໍເປັນການເປົ່າປະໂຫຍດ

Verse 59

तस्मान्न पीडयेद्वस्त्रमकृत्वा पितृतर्पणम् । तिस्रःकोट्योऽर्धकोटी च यानि लोमानि मानुषे

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າບີບຫຼືຄັ້ນຜ້າ ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣກ່ອນ; ເພາະໃນກາຍມະນຸດມີຂົນສາມໂກຕິ ແລະອີກຄຶ່ງໂກຕິ

Verse 60

स्रवंति सर्वतीर्थानि तस्मान्न परिपीडयेत् । देवाः पिबंति शिरसि श्मश्रुतः पितरस्तथा

ທີ່ນັ້ນ ຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງໄຫຼມາຮວມ; ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ທໍາຮ້າຍ ຫຼືລົບກວນມັນ. ເທວະທັງຫຼາຍດື່ມຢູ່ທີ່ສ່ວນສີສະ ແລະ ປິຕຣະກໍດື່ມຈາກໜວດເຊັ່ນກັນ.

Verse 61

चक्षुषोरपि गंधर्वा अधस्तात्सर्वजंतवः । देवाः पितृगणाः सर्वे गंधर्वा जंतवस्तथा

ຈາກດວງຕາທັງສອງ ກໍມີຄັນທັຣວະເກີດຂຶ້ນ; ແລະ ຂ້າງລຸ່ມນັ້ນແມ່ນສັດມີຊີວິດທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນມີເທວະ ແລະ ໝູ່ປິຕຣະທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະ ສັດອື່ນໆ ດ້ວຍ.

Verse 62

स्नानमात्रेण तुष्यंति स्नानात्पापं न विद्यते । नित्यस्नानं च यः कुर्यात्स नरः पुरुषोत्तमः

ດ້ວຍການອາບນ້ໍາແຕ່ຢ່າງດຽວ (ເທວະ) ກໍພໍໃຈ; ດ້ວຍການອາບນ້ໍາ ບາບຍ່ອມບໍ່ເຫຼືອ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ໍາເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນ “ປຸຣຸໂສຕຕະມະ” ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ.

Verse 63

सर्वपापैर्विनिर्मुक्तो नाकलोकेमहीयते । स्नानं तर्पणपर्यंतं देवा महर्षयो विदुः

ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກສະຫວັນ. ເທວະ ແລະ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ຮູ້ (ແລະກໍານົດ) ພິທີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍການອາບນ້ໍາ ແລະສືບຕໍ່ໄປຈົນເຖິງການທໍາຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ໍາບູຊາ).

Verse 64

अतः परं च देवानां पूजनं कारयेद्बुधः । गणेशं पूजयेद्यस्तु विघ्नस्तस्य न जायते

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຈັດການບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ. ແຕ່ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຄະເນສະ ອຸປະສັກຍ່ອມບໍ່ເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 65

आरोग्यार्थं च सूर्यं च धर्ममोक्षाय माधवम् । शिवं च कृत्यकामार्थं सर्वकामाय चंडिकाम्

ເພື່ອສຸຂະພາບ ຄວນບູຊາພຣະສຸຣິຍະ; ເພື່ອທັມມະແລະໂມກສະ ບູຊາພຣະມາທະວະ (ວິສນຸ); ເພື່ອສຳເລັດພິທີກຳແລະກິດທີ່ປາດຖະນາ ບູຊາພຣະສິວະ; ແລະເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາດຖະນາທັງປວງສຳເລັດ ບູຊາພຣະນາງຈັນຑິກາ (ເທວີ)។

Verse 66

देवांस्तु पूजयित्वा तु वैश्वदेवबलिं चरेत् । वह्निकार्यं ततः कृत्वा यज्ञं ब्राह्मणतर्पणम्

ເມື່ອບູຊາເທວະທັງຫຼາຍແລ້ວ ຄວນເຮັດການຖວາຍບູຊາທີ່ເອີ້ນວ່າ ໄວສະວະເທວະບະລິ (Vaiśvadeva bali)។ ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສຳເລັດພິທີກ່ຽວກັບໄຟສັກສິດແລ້ວ ຄວນປະກອບຍັດຍະ ແລະທຳຕັຣປະນະແກ່ພຣາຫມະນດ້ວຍທານແລະການຕ້ອນຮັບ।

Verse 67

देवानां सर्वसत्वानां पुनस्त्रिविष्टपं व्रजेत् । गतागतं स्थिरं कृत्वा कामान्मोक्षं सुखं दिवम्

ເພື່ອເທວະແລະສັດທັງປວງ ບຸກຄົນຍ່ອມກັບໄປສູ່ ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ອີກຄັ້ງ। ເມື່ອເຮັດໃຫ້ວົງຈອນແຫ່ງການມາແລະໄປຢຸດສະງົບ ແລະຕັ້ງມັ່ນແລ້ວ ຍ່ອມບັນລຸຈຸດໝາຍທີ່ປາດຖະນາ—ໂມກສະ ຄວາມສຸກ ແລະພາວະແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 68

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन नित्यं कर्माणि कारयेत् । नारद उवाच । किमर्थं च जलं तात देवाः पितृगणैः सह

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນປະຕິບັດກຳທີ່ກຳນົດໄວ້ເປັນນິດ। ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານພໍ່, ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ປິຕຣະ ຕ້ອງການນ້ຳເພື່ອຈຸດປະສົງໃດ?”

Verse 69

न प्राप्नुवंति सर्वज्ञ लभंते मानवा यथा । ब्रह्मोवाच । पुरा सृष्टं मया तोयं सर्वदेवमयामृतम्

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບມັນເຫມືອນທີ່ມະນຸດໄດ້ລາບຂອງຕົນ. ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ໃນກາລກ່ອນ ຂ້າໄດ້ສ້າງນ້ຳນັ້ນ—ດຸດອຳຣິຕະ ແລະອຸດົມດ້ວຍພຣະເທວະທັງປວງ”

Verse 70

तस्यैव रक्षणार्थं च रक्षा यक्षा धनुर्धराः । घ्नंति ते पितरं देवमस्मद्वाक्यान्न मानुषम्

ເພື່ອປົກປ້ອງພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜູ້ພິທັກຖືຄັນທະນູ—ຣາກະສະ ແລະ ຢັກສະ—ເຊື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາສັ່ງຂອງພວກເຮົາ ແລ້ວຂ້າພໍ່ຂອງຕົນເອງ ຄື ເທວະຜູ້ສັກສິດ ບໍ່ແມ່ນມະນຸດທົ່ວໄປ।

Verse 71

पशवः पक्षिणः कीटा मर्त्यलोके व्यवस्थिताः । मर्त्यजाताश्च देवा ये तथैव मानुषा ध्रुवम्

ສັດ ນົກ ແລະ ແມງໄມ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກມະຕະ; ແລະ ເທວະທີ່ເກີດໃນຄວາມເປັນມະຕະນັ້ນ ກໍແທ້ຈິງເປັນມະນຸດເຊັ່ນກັນ ຢ່າງແນ່ນອນ।

Verse 72

तर्पयित्वा गुरुं नित्यं सुरलोके प्रतिष्ठिताः । अस्नायी च मलं भुंक्ते अजपी पूयशोणितम्

ເມື່ອຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ຄູບາອາຈານເປັນນິດ ຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນໃນສຸຣະໂລກ; ແຕ່ຜູ້ບໍ່ອາບນ້ຳ ປານກິນຂີ້ເປື້ອນ, ແລະຜູ້ບໍ່ເຮັດຊະປະ ປານເສບໜອງແລະເລືອດ।

Verse 73

अकृत्वा तर्पणं नित्यं पितृहा चोपजायते । ब्रह्महत्यासमं पापं देवानामप्यपूजने

ຜູ້ໃດບໍ່ເຮັດຕັຣປະນະເປັນນິດ ຍ່ອມເປັນດັ່ງຜູ້ຂ້າບັນພະບຸລຸດ; ການລະເລີຍບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ ກໍເປັນບາບເທົ່າກັບ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ।

Verse 74

सन्ध्याकृत्यमकृत्वा च सूर्यं हंति च पापकृत् । नारद उवाच । ब्राह्मणस्य सदाचारक्रमं ब्रूहि च कर्मणाम्

ຜູ້ກໍ່ບາບທີ່ບໍ່ເຮັດກິດສັນທະຍາ ປານກັບ ‘ຂ້າ’ ພຣະສຸຣິຍະ. ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້ອຍຕາມລໍາດັບ ວ່າດ້ວຍສະດາຈາຣ ແລະ ໜ້າທີ່ກຳຂອງພຣາຫມະນະ।”

Verse 75

इतरेषां च वर्णानां प्रवृत्तमखिलं वद । ब्रह्मोवाच । आचाराल्लभते चायुराचाराल्लभते सुखम्

“ແລະຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຄົບຖ້ວນເຖິງຈັນຍາທີ່ຄວນປະພຶດຂອງວັນນະອື່ນໆ ດ້ວຍ” ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: “ດ້ວຍອາຈາຣະອັນດີ ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ; ດ້ວຍອາຈາຣະອັນດີ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກ”

Verse 76

आचारात्स्वर्गं मोक्षं च आचारो हंत्यलक्षणम् । अनाचारो हि पुरुषो लोके भवति निंदितः

ດ້ວຍອາຈາຣະອັນດີ ຍ່ອມໄດ້ສະຫວັນ ແລະແມ່ນກະທັ້ງໂມກສະ; ອາຈາຣະທຳລາຍລາງຮ້າຍແລະຄວາມອັບອາຍ. ແຕ່ຜູ້ບໍ່ມີອາຈາຣະ ຍ່ອມຖືກນິນທາໃນໂລກ

Verse 77

दुःखभागी च सततं व्याधितोल्पायुरेव च । नरके नियतं वासो ह्यनाचारान्नरस्य च

ຜູ້ມີຄວາມປະພຶດຊົ່ວ ຍ່ອມເປັນຜູ້ແບ່ງປັນທຸກຂ໌ຢູ່ເສມອ, ຖືກໂລກໄພຮຸກຮານ ແລະອາຍຸສັ້ນ; ສໍາລັບຜູ້ບໍ່ມີອາຈາຣະນັ້ນ ການຢູ່ນະລົກແນ່ນອນ

Verse 78

आचाराच्च परं लोकमाचारं शृणु तत्त्वतः । गोमयेन गृहे नित्यं प्रकुर्यादुपलेपनम्

ດ້ວຍອາຈາຣະ ຍ່ອມເຖິງໂລກອັນສູງກວ່າ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງອາຈາຣະຕາມຄວາມແທ້: ຄວນທາເຮືອນເປັນນິດດ້ວຍຂີ້ງົວ (gomaya)

Verse 79

प्रक्षालयेत्ततः पीठं काष्ठं पात्रं शिलातलम् । भस्मना कांस्यपात्रं तु ताम्रमम्लेनशुद्ध्यति

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນລ້າງບ່ອນນັ່ງ ຂອງໄມ້ ພາຊະນະ ແລະພື້ນຫີນໃຫ້ສະອາດ. ພາຊະນະທອງສຳຣິດຊຳລະດ້ວຍຂີ້ເທົ່າ, ແລະທອງແດງບໍລິສຸດດ້ວຍຂອງສົ້ມ (ມີຄວາມເປັນກົດ)

Verse 80

शिलापात्रं तु तैलेन फालंगो वालकेन तु । स्वर्णरौप्यादिपात्रं तु जलमात्रेण शुध्यति

ພາຊະນະຫີນ ຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາມັນ; ພາຊະນະຟາລັງກະ ຊໍາລະດ້ວຍຊາຍ. ແຕ່ພາຊະນະທອງ ເງິນ ແລະອື່ນໆ ບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍນ້ໍາພຽງຢ່າງດຽວ

Verse 81

अग्निना लोहपात्रं तु पाकप्रक्षालनेन तु । खननाद्दाहनाच्चैव उपलेपन धावनात्

ພາຊະນະເຫຼັກ ຊໍາລະດ້ວຍໄຟ; ແລະຊໍາລະໄດ້ດ້ວຍການລ້າງຫຼັງຈາກປຸງອາຫານ. ຍັງຊໍາລະໄດ້ດ້ວຍການຂຸດຂຶ້ນ, ການເຜົາ, ແລະການທາສານຊໍາລະແລ້ວລ້າງອີກຄັ້ງ

Verse 82

पर्जन्यवर्षणाच्चैव भूरमेध्या विशुध्यति । तैजस्सानां मणीनां च सर्वस्याश्ममयस्य च

ດ້ວຍຝົນທີ່ຕົກຈາກເມກ ແມ່ນແຕ່ດິນທີ່ເປື້ອນມົນທິນກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂລຫະທີ່ສ່ອງປະກາຍ, ແກ້ວມະນີ, ແລະທຸກສິ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍຫີນ ລ້ວນມີການຊໍາລະ

Verse 83

भस्मभिर्मृत्तिकाभिश्च शुद्धिरुक्ता मया पुरा । शय्या भार्या शिशुर्वस्त्रमुपवीतं कमंडलुः

ເມື່ອກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງການຊໍາລະດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (ພັສມະ) ແລະດິນເຫນຽວແລ້ວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກ່ຽວກັບທີ່ນອນ, ພັນລະຍາ, ເດັກນ້ອຍ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ອຸປະວີຕະ (ສາຍສັກສິດ) ແລະກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ໍາ) ກໍມີຫຼັກແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ

Verse 84

आत्मनः कथिताश्शुद्धा न परेषां कदाचन । न भुंजीतैकवस्त्रेण न स्नायादेकवाससा

ຄົນພຶງເຫັນວ່າຕົນບໍລິສຸດ ດ້ວຍການປະພຶດອັນຖືກຕ້ອງຂອງຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ—ຢ່າພຶງພາຜູ້ອື່ນເລີຍ. ຢ່າກິນອາຫານໂດຍນຸ່ງຫົ່ມພຽງຜືນດຽວ ແລະຢ່າອາບນ້ໍາໂດຍນຸ່ງຫົ່ມພຽງຜືນດຽວ

Verse 85

न धारयेत्परस्यैवं स्नानवस्त्रं कदाचन । संस्कारं केशदंतानां प्रातरेव समाचरेत्

ຢ່າໄດ້ນຸ່ງຜ້າອາບນ້ຳຂອງຜູ້ອື່ນເປັນອັນຂາດ. ພຶງຊຳລະແລະຈັດແຕ່ງຜົມກັບແຂ້ວໃຫ້ຖືກພິທີແຕ່ເຊົ້າ.

Verse 86

गुरूणां च नमस्कारं नित्यमेव समाचरेत् । हस्तपादे मुखे चैव पंचार्द्रो भोजनं चरेत्

ພຶງນົບນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ຄູອາຈານເປັນນິດ ແລະພຶງກິນອາຫານຫຼັງຈາກລ້າງມື ຕີນ ແລະປາກໃຫ້ສະອາດ

Verse 87

पंचार्द्रकस्तु भुंजानः शतं वर्षाणि जीवति । देवतानां गुरोराज्ञां स्नातकाचार्ययोरपि

ຜູ້ໃດກິນອາຣດຣະຫ້າປະເພດ (ເຊັ່ນ ຂີງສົດ ແລະອື່ນໆ) ຈະມີອາຍຸຮ້ອຍປີ—ເມື່ອຜູ້ນັ້ນເຄົາລົບປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະດາ ຄູ ກະສັດ ແລະສນາຕະກະກັບອາຈານ

Verse 88

नाक्रामेत्कामतश्छायां विप्रस्य दीक्षितस्य च । गोगणं देवतं विप्रं घृतं मधु चतुष्पथम्

ຢ່າໄດ້ເຫຍີບເງົາຂອງພຣາຫມັນ ຫຼືຜູ້ຮັບດີກສາ ໂດຍຄວາມຕາມໃຈ. ຢ່າຍ່ຳຢີຝູງງົວ ເທວະດາ ພຣາຫມັນ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ ນ້ຳເຜິ້ງ ຫຼືສີ່ແຍກ

Verse 89

प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत प्रख्यातांश्च वनस्पतीन् । गोविप्रावग्निविप्रौ च विप्रौ द्वौ दंपती तथा

ພຶງເຮັດປະທັກສິນາ (ເວຽນຂວາ) ຮອບຕົ້ນໄມ້ສັກສິດທີ່ໂດ່ງດັງ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຶງເວຽນຮອບງົວ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ໄຟສັກສິດ ແລະຄູ່ພຣາຫມັນຜົວເມຍ

Verse 90

तयोर्मध्ये न गच्छेत स्वर्गस्थोपि पतेद्ध्रुवम् । उच्छिष्टो न स्पृशेदग्निं ब्राह्मणं दैवतं गुरुम्

ຢ່າເດີນຜ່ານກາງລະຫວ່າງທັງສອງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນກໍຈະຕົກລົງແນ່ນອນຖ້າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ. ແລະໃນສະພາບອຸຈຉິດ (ບໍ່ບໍລິສຸດຫຼັງກິນ) ຢ່າແຕະໄຟສັກສິດ, ພຣາຫມະນ, ເທວະ ຫຼື ຄູບາອາຈານຂອງຕົນ.

Verse 91

स्वशीर्षं पुष्पवृक्षं च यज्ञवृक्षमधार्मिकम् । त्रीणि तेजांसि नोच्छिष्ट उदीक्षेत कदाचन

ໃນສະພາບອຸຈຉິດ ຢ່າເບິ່ງສິ່ງສະຫວ່າງສາມປະການເລີຍ: ຫົວຂອງຕົນ, ຕົ້ນໄມ້ອອກດອກ, ແລະ ‘ຕົ້ນຍັຊະນະ’ ອັນບໍ່ຊອບທຳ.

Verse 92

सूर्याचंद्रमसावेवं नक्षत्राणि च सर्वशः । नेक्षेद्विप्रं गुरुं देवं राजानं यतिनां वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າຈ້ອງເບິ່ງພຣະອາທິດ ຫຼື ພຣະຈັນ ແລະດາວທັງຫມົດໂດຍທົ່ວໄປ; ທັງຢ່າຈ້ອງເບິ່ງພຣາຫມະນ, ຄູ, ເທວະ, ກະສັດ ຫຼື ຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຍະຕິ.

Verse 93

योगिनं देवकर्माणं धर्माणां कथकं द्विजम् । नदीनां च प्रतीरे च पत्युश्च सरितां तथा

ໂຍຄີຜູ້ປະກອບກິດແຫ່ງເທວະ, ດວິຊະຜູ້ເລົ່າທຳມະ, ຝັ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫມົດ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ/ປະທານແຫ່ງສາຍນ້ຳ—ທັງໝົດນີ້ຄວນນັບຖືວ່າສັກສິດ।

Verse 94

यज्ञवृक्षस्य मूले च उद्याने पुष्पवाटके । शरीरस्य मलत्यागं न कुर्याज्जीवने तथा

ຢ່າຂັບຖ່າຍຂອງເສຍຈາກຮ່າງກາຍຢູ່ໂຄນຕົ້ນຍັຊະນະ, ໃນສວນ ຫຼື ໃນສວນດອກໄມ້; ແລະດັ່ງນັ້ນ ຢ່າເຮັດໃນບ່ອນທີ່ສັດທັງຫຼາຍອາໄສຢູ່ເດັດຂາດ.

Verse 95

विप्रस्यायतने गोष्ठे रम्ये राजपथेषु च । न क्षौरं कारयेद्धीरः कुजस्याह्नि कदाचन

ໃນວັນອັງຄານ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ພຶງໃຫ້ໂກນຜົມ/ທຳພິທີປົງຜົມເລີຍ ບໍ່ວ່າຢູ່ເຮືອນພຣາຫມັນ ໃນຄອກງົວ ໃນສະຖານທີ່ງາມ ຫຼືຕາມທາງຫຼວງຂອງພຣະຣາຊາກໍຕາມ।

Verse 96

मलं न धारयेद्दंते नखं न वदने क्षिपेत् । तैलाभ्यंगं न कुर्वीत वासरे रविभौमयोः

ຢ່າໃຫ້ຄວາມສົກປົກຄ້າງຢູ່ທີ່ຟັນ ແລະຢ່ານຳເສດເລັບເຂົ້າປາກ। ໃນວັນອາທິດ ແລະວັນອັງຄານ ບໍ່ພຶງນວດຊະໂລມນ້ຳມັນ (ອະພະຍັງຄະ)

Verse 97

स्वगात्रासनयोर्वाद्यं गुरोरेकासनादनम् । न हरेच्छ्रोत्रियस्वं च देवस्यापि गुरोरपि

ຢ່າຕີຮ່າງກາຍຕົນ ຫຼືຕີບ່ອນນັ່ງເພື່ອເຮັດສຽງດົນຕີ ແລະຢ່ານັ່ງອາສນະດຽວກັນກັບຄູຣຸ। ຢ່າຍຶດເອົາຊັບຂອງຜູ້ຮູ້ເວດ (ສໂຣຕຣິຍະ) ທັງຊັບຂອງເທວະ ຫຼືຂອງຄູຣຸກໍບໍ່ຄວນ

Verse 98

राज्ञस्तपस्विनां चैव पंगोरंधस्य योषितः । पंथा देयो ब्राह्मणाय गोभ्यो राजभ्य एव च

ຄວນຫຼີກທາງໃຫ້ພຣະຣາຊາ ໃຫ້ນັກຕະປະ ໃຫ້ຄົນງ່ອຍ ໃຫ້ຄົນຕາບອດ ແລະໃຫ້ສະຕຣີ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຄວນໃຫ້ສິດທາງແກ່ພຣາຫມັນ ແກ່ງົວ ແລະແກ່ຜູ້ຝ່າຍຣາຊະດ້ວຍ

Verse 99

रोगिणे भारतप्ताय गुर्विण्यै दुर्बलाय च । विवादं न च कुर्वीत नृप विप्र चिकित्सकैः

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຢ່າໂຕ້ຖຽງກັບແພດຜູ້ກຳລັງຮັກສາຄົນເຈັບ ຜູ້ຖືກໄຂ້ເຜົາ ຍິງຖືພາ ຫຼືຜູ້ອ່ອນແອ

Verse 100

ब्राह्मणं गुरुपत्नीं च दूरतः परिवर्जयेत् । पतितं कुष्ठसंयुक्तं चांडालं च गवाशिनम्

ຄວນຫຼີກເວັ້ນແຕ່ໄກ ບໍ່ຄົບຄ່າກັບພຣາຫມັນ ແລະ ພັນລະຍາຂອງຄູ (ກຸຣຸປັດນີ); ເຊັ່ນດຽວກັນຄວນຫຼີກຄົນຕົກຈາກທຳ, ຄົນເປັນໂລກເຮື້ອນ, ຈັນດາລ ແລະ ຜູ້ກິນເນື້ອງົວ.

Verse 101

निर्धूतं ज्ञानहीनं च दूरतः परिवर्जयेत् । स्त्रियं दुष्टां च दुर्वृत्तामपवाद प्रदायिनीम्

ຄວນຢູ່ໃຫ້ໄກ ແລະ ຫຼີກເວັ້ນຄົນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ ແລະ ຂາດປັນຍາອັນແທ້; ເຊັ່ນດຽວກັນຄວນຫຼີກສະຕຣີຊົ່ວ ປະພຶດຊົ່ວ ແລະ ຜູ້ແຜ່ຄຳນິນທາ.

Verse 102

कुकर्मकारिणीं दुष्टां सदैव कलहप्रियाम् । प्रमत्तामधिकांगीञ्च निर्लज्जां बाह्यचारिणीम्

ສະຕຣີຜູ້ກະທຳກຳຊົ່ວ ມີນິໄສຊົ່ວ ແລະ ຮັກການຖຽງທະເລາະເສມອ; ປະມາດ ຫຼົງກາມເກີນຄວນ ບໍ່ຮູ້ອາຍ ແລະ ປະພຶດດີແຕ່ພາຍນອກດ້ວຍການສະແດງຫຼອກ.

Verse 103

व्ययशीलामनाचारां दूरतः परिवर्जयेत् । मलिनां नाभिवंदेत गुरुपत्नीं कदाचन

ຄວນຫຼີກຢູ່ໃຫ້ໄກຈາກສະຕຣີຟຸ່ມເຟືອຍ ແລະ ປະພຶດຜິດ; ແລະ ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມກຸຣຸປັດນີຜູ້ມີມົນທິນເລີຍ.

Verse 104

न स्पृशेत्तां च मेधावी स्पृष्ट्वा स्नानेन शुद्ध्यति । स तया सह केलिं च वर्जयेच्च सदैव हि

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງນາງ; ຖ້າແຕະແລ້ວ ຈະບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ຳ. ແລະ ຄວນຫຼີກເວັ້ນການຫຼິ້ນກາມກັບນາງເສມອ

Verse 105

शृणुयाच्च वचो नूनं न पश्येच्च गुरोः स्त्रियम् । वधूं पुत्रस्य भ्रातुश्च स्वपुत्रीं युवतीं ध्रुवम्

ຄວນຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຄູອາຈານແນ່ນອນ ແຕ່ບໍ່ຄວນຈ້ອງມອງພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ. ດັ່ງນັ້ນກໍບໍ່ຄວນມອງລູກສະໄພ້, ພັນລະຍາຂອງພີ່ນ້ອງ, ແລະລູກສາວວັຍໜຸ່ມຂອງຕົນ—ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ.

Verse 106

अन्यां च गुरुपत्नीं च नेक्षेत्स्पर्शं न कारयेत् । ताभिः सह कथालापं तथा भ्रूभंगदर्शनम्

ບໍ່ຄວນມອງພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ຫຼືພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ເກີດການສຳຜັດກາຍ. ຄວນຫຼີກລ້ຽງການສົນທະນາກັບນາງ ແລະເວັ້ນແມ່ນການແລກປ່ຽນສາຍຕາ ຫຼືສັນຍາຄິ້ວອັນຊັກຊວນ.

Verse 107

कलहं निस्त्रपां वाणीं सदैव परिवर्जयेत् । न दद्याच्च सदा पादं तुषांगारास्थिभस्मसु

ຄວນຫຼີກລ້ຽງການທະເລາະ ແລະຖ້ອຍຄຳອັນບໍ່ມີຄວາມອາຍຢູ່ເສມອ. ແລະບໍ່ຄວນວາງຕີນເທິງເຟືອງ, ຖ່ານໄຟ, ກະດູກ ຫຼືຂີ້ເຖົ່າເດັດຂາດ.

Verse 108

कार्पासास्थिषु निर्माल्ये चितिकाष्ठे चितौ गुरौ । शुष्कं मीनं न भक्षेत पूतिगंधिममेध्यकम्

ໃນທ່າມກາງເມັດ/ເປືອກຝ້າຍ, ພວງມາລາທີ່ຖິ້ມແລ້ວ, ໄມ້ຈິຕາ, ປ່າຊ້າ ຫຼືຕໍ່ໜ້າຄູອາຈານ—ບໍ່ຄວນກິນປາແຫ້ງທີ່ມີກິ່ນເໝັນ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ.

Verse 109

विघसं चान्यदुच्छिष्टं पाकार्थं च परस्य च । न स्थातव्यं न गंतव्यं क्षणमप्यसता सह

ບໍ່ວ່າເພື່ອວິຆະສະ (ອາຫານເຫຼືອ) ຫຼືເສດເຫຼືອອື່ນ, ເພື່ອການປຸງແຕ່ງ ຫຼືເພື່ອກິດຂອງຜູ້ອື່ນ—ບໍ່ວ່າເຫດໃດກໍຕາມ—ຢ່າຢູ່ກັບຄົນຊົ່ວແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ແລະຢ່າໄປກັບເຂົາ.

Verse 110

न तिष्ठेच्च क्षणं धीरो दीपच्छाये कलिद्रुमे । अस्पृश्यैस्सह चालापं पतितैः कुपितैः सह

ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນຢູ່ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະໃນເງົາຂອງຕົ້ນກາລີ (ຍຸກກາລີ) ແລະບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະຕ້ອງ, ຜູ້ຕົກຕໍ່າ ຫຼືຜູ້ໂກດເກຣີຍວ।

Verse 111

न कुर्यात्क्षणमात्रं तु कृत्वा गच्छेच्च रौरवम् । कनिष्ठं नाभिवंदेत पितृव्यं मातुलं तथा

ບໍ່ຄວນກະທຳອະທຳນັ້ນແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ; ຖ້າເຮັດແລ້ວຈະໄປສູ່ນະລົກຣາອຸຣະວະ. ບໍ່ຄວນໄຫວ້ຄົນທີ່ອ່ອນກວ່າ; ແຕ່ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ລຸງຝ່າຍພໍ່ ແລະ ລຸງຝ່າຍແມ່ດ້ວຍ।

Verse 112

उत्थाय चासनं दद्यात्कृतांजल्यग्रतः स्थितः । तैलाभ्यक्तं तथोच्छिष्टमार्द्रवस्त्रं च रोगिणम्

ຄວນລຸກຂຶ້ນແລະຖວາຍບ່ອນນັ່ງ, ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍມືປະນົມ. ຄວນດູແລຜູ້ເຈັບໄຂ້ດ້ວຍ—ແມ່ນແຕ່ຈະທານ້ຳມັນ, ມີຄວາມບໍ່ສະອາດຈາກເສດອາຫານ, ຫຼືນຸ່ງຜ້າຊຸ່ມກໍຕາມ।

Verse 113

पारावारगतोद्विग्नं वहंतं नाभिवादयेत् । यज्ञस्यांतर्गतं नष्टं क्रीडंतं स्त्रीजनैः सह

ບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຜູ້ທີ່ຫວາດຫວັ່ນໃນຂະນະຂ້າມຝັ່ງ (ຍາມອັນຕະລາຍ), ແລະບໍ່ຄວນນົບນ້ອມຜູ້ທີ່ກຳລັງແບກພາລະ. ບໍ່ຄວນອະພິວາດຜູ້ທີ່ຫາຍໄປໃນເຂດພິທີຍັດ ແລະຜູ້ທີ່ກຳລັງຫຼິ້ນສະໜຸກກັບສະຕຣີດ້ວຍ।

Verse 114

बालक्रीडागतं चापि पुष्पयुक्तं कुशैर्युतम् । शिरः प्रावृत्य कर्णौ वा अप्सु मुक्तशिखोपि वा

ແມ່ນແຕ່ຈະລະສົມລະສາຍເນື່ອງຈາກການຫຼິ້ນຂອງເດັກນ້ອຍ, ແມ່ນແຕ່ຈະປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະມີຫຍ້າກຸສະປະກອບ—ຈະປິດສີສະແລະຫູ ຫຼືຈະລົງນ້ຳດ້ວຍຜົມປ່ອຍກໍຕາມ—ກົດນັ້ນຍັງຄົງໃຊ້ຢູ່។

Verse 115

अकृत्वा पादयोः पूजां नाचामेद्दक्षिणामुखः । उपवीतविहीनश्च नग्नको मुक्तकच्छकः

ຖ້າຍັງບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະບາດ (ຂອງຜູ້ເຖົ້າ/ເທວະ) ກ່ອນ ບໍ່ພຶງເຮັດອາຈະມະນະໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້; ບໍ່ພຶງເຮັດເມື່ອບໍ່ມີອຸປະວີຕະ, ເມື່ອເປືອຍກາຍ, ຫຼືເມື່ອຜ້າລຸ່ມຫຼວມ/ຄາດບໍ່ຖືກຕ້ອງ.

Verse 116

एकवस्त्रपिधानश्च आचांतो नैव शुध्यति । मध्यमाभिर्मुखं पूर्वं तिसृभिः समुपस्पृशेत्

ຜູ້ໃດເຮັດອາຈະມະນະໂດຍນຸ່ງຫົ່ມພຽງຜືນດຽວ ບໍ່ໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ. ກ່ອນອື່ນໃຫ້ແຕະ (ຈິບແລະຊໍາລະ) ປາກດ້ວຍນິ້ວກາງ ແລ້ວຈຶ່ງສໍາເລັດພິທີດ້ວຍນິ້ວສາມ.

Verse 117

अंगुष्ठदेशिनीभ्यां च नासां च तदनंतरम् । अंगुष्ठानामिकाभ्यां च चक्षुषी समुपस्पृशेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວຊີ້ແຕະຮູດັງທັງສອງ. ທັນທີຕໍ່ມາ ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວໂປ້ງກັບນິ້ວນາງແຕະຕາທັງສອງຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 118

कनिष्ठांगुष्ठतश्श्रोत्रे नाभिमंगुष्ठकेन तु । तलेन हृदयं न्यस्य सर्वाभिर्मस्तकोपरि

ໃຫ້ວາງນິ້ວກ້ອຍກັບນິ້ວໂປ້ງແຕະຫູທັງສອງ, ໃຫ້ນິ້ວໂປ້ງແຕະສະດື; ວາງຝາມືໄວ້ເທິງຫົວໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງວາງມືທັງໝົດເທິງກະຫມ່ອມ—ຕາມພິທີກໍານົດ.

Verse 119

बाहूचाग्रेण संस्पृश्य ततः शुद्धो भवेन्नरः । अनेनाचमनं कृत्वा मानवः प्रयतो भवेत्

ເມື່ອແຕະ (ນ້ໍາ) ດ້ວຍປາຍແຂນ/ປາຍມື ບຸກຄົນຍ່ອມບໍລິສຸດ. ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະຕາມນີ້ແລ້ວ ມະນຸດຈະເປັນຜູ້ສໍາລວມ ແລະມີສະຕິໃນການປະພຶດ.

Verse 120

सर्वपापैर्विनिर्मुक्तः स्वर्गं चाक्षयमश्नुते । प्राणस्त्रिपुटशृंग्या च व्यानोपानश्च मुद्रया

ຜູ້ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສະຫວັນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ດ້ວຍມຸດຣາ “ຕຣິປຸຏ-ສຣິງຄີ” ຈຶ່ງຄວບຄຸມປຣານ ແລະດ້ວຍມຸດຣານັ້ນເອງ ຄວບຄຸມວະຍານ ແລະ ອະປານ ໄດ້

Verse 121

समानस्तु समस्ताभिरुदानस्तर्जनीं विना । नागः कूर्मश्च कृकरो देवदत्तो धनंजयः

ສະມານະຢູ່ໃນນິ້ວທັງໝົດ; ອຸດານະຢູ່ໃນທຸກນິ້ວ ຍົກເວັ້ນນິ້ວຊີ້. (ລົມຊີວິດຍ່ອຍແມ່ນ:) ນາກ, ກູຣະມ, ກຣິກະຣະ, ເທວະດັດ, ແລະ ທະນັນຊະຍະ

Verse 122

उपप्रीणंतु ते प्रीता येभ्यो भूमौ प्रदीयते । शयनं चार्द्रपादेन शुष्कपादेन भोजनम्

ຂໍໃຫ້ບັນດາສັດ/ວິນຍານທີ່ໄດ້ຮັບການຖວາຍບູຊາລົງພື້ນດິນ ຈົ່ງອິ່ມໃຈແລະຍິນດີ. ຄວນນອນເມື່ອຕີນຍັງຊຸ່ມ ແລະຄວນກິນເມື່ອຕີນແຫ້ງແລ້ວ

Verse 123

नांधकारे च शयनं भोजनं नैव कारयेत् । पश्चिमे दक्षिणे चैव न कुर्याद्दंतधावनम्

ບໍ່ຄວນນອນ ຫຼື ກິນອາຫານໃນຄວາມມືດ. ອີກທັງບໍ່ຄວນຖູແຂ້ວໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ຫຼື ທິດໃຕ້

Verse 124

उत्तरे पश्चिमे चैव न स्वपेद्धि कदाचन । स्वप्नादायुः क्षयं याति ब्रह्महा पुरुषो भवेत्

ຢ່ານອນໂດຍວາງສີສະໄປທາງທິດເໜືອ ຫຼື ທິດຕາເວັນຕົກເດັດຂາດ. ກ່າວກັນວ່າການນອນແບບນັ້ນເຮັດໃຫ້ອາຍຸຫຼຸດລົງ ແລະຜູ້ຊາຍອາດຮັບບາບດັ່ງຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ

Verse 125

न कुर्वीत ततः स्वप्नं शस्तं च पूर्वदक्षिणम् । आयुष्यं प्राङ्मुखो भुंक्तेऽयशस्यं दक्षिणामुखः

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນນອນໂດຍຫັນຫົວໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ຫຼື ທິດໃຕ້. ກິນເຂົ້າຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ຊ່ວຍໃຫ້ອາຍຸຍືນ; ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ນຳຄວາມເສື່ອມຊື່ສຽງມາ.

Verse 126

श्रियं प्रत्यङ्मुखो भुंक्ते यशो भुङ्क्त उदङ्मुखः । प्राच्यां नरो लभेदायुर्याम्यां प्रेतत्वमश्नुते

ກິນເຂົ້າຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣິແລະຄວາມຮັ່ງມີ; ຫັນໜ້າໄປທາງທິດເໜືອ ຍ່ອມໄດ້ຍົດຊື່ສຽງ. ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ ມະນຸດໄດ້ອາຍຸຍືນ; ແຕ່ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ຍ່ອມເຖິງພາວະເປັນເປຣຕາ (ວິນຍານພະຍົນ).

Verse 127

वारुणे च भवेद्रोगी आयुर्वित्तं तथोत्तरे । देवानामेकभुक्तं तु द्विभुक्तं स्यान्नरस्य च

ໃນທິດວາຣຸນະ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ຍ່ອມເກີດໂລກໄພ; ໃນທິດເໜືອ ມີທັງອາຍຸແລະຊັບສິນ. ສໍາລັບເທວະ ຄວນສະເວຍພຽງຄັ້ງດຽວ; ສໍາລັບມະນຸດ ຄວນສະເວຍສອງຄັ້ງ

Verse 128

त्रिभुक्तं प्रेतदैत्यस्य चतुर्थं कौणपस्य तु । निरामिषं हविर्देवा मत्स्यमांसादि मानुषाः

ເປຣຕາ-ອະສຸຣະ ສະເວຍອາຫານສາມຄັ້ງ; ຄັ້ງທີສີ່ເປັນອາຫານຂອງຜູ້ກິນຊາກສົບ. ເທວະຮັບ “ຮະວິ” ເຄື່ອງບູຊາທີ່ບໍ່ມີເນື້ອສັດ; ມະນຸດກິນປາ ເນື້ອ ແລະອື່ນໆ

Verse 129

पूतिपर्युषितं दुष्टमन्ये भुंजंत्यनावृताः । स्वर्गस्थितानामिह जीवलोके चत्वारि तेषां हृदये च संति

ບາງຄົນບໍ່ມີຄວາມອາຍ ແລະບໍ່ສໍາລວມ ກິນອາຫານເໝັນເນ່າ ຄ້າງຄືນ ແລະບໍ່ບໍລິສຸດ. ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກແຫ່ງສັດມີຊີວິດນີ້ ມົນທິນສີ່ປະການນັ້ນຍັງຝັງຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາ

Verse 130

दानं प्रशस्तं मधुरा च वाणी देवार्चनं ब्राह्मणतर्पणं च । कार्पण्यवृत्तिस्वजनेषु निंदा कुचेलता नीचजनेषु भक्तिः

ທານເປັນສິ່ງນ່າສັນລະເສີນ ແລະ ວາຈາຫວານຊື່ນກໍດີ; ການບູຊາເທວະ ແລະ ການເຮັດຕັຣປະນະເພື່ອອຸປະຖຳພຣາຫມະນກໍດີ. ແຕ່ຄວາມຕະໜີ່, ນິນທາຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ນຸ່ງຜ້າສົກປົກ, ແລະ ສັດທາຕໍ່ຄົນຕ່ຳຊ້າ—ຄວນຫຼີກເວັ້ນ.

Verse 131

अतीव रोषः कटुका च वाणी नरस्य चिह्नं नरकागतस्य । नवनीतोपमा वाणी करुणा कोमलं मनः

ຄວາມໂກດຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ແລະ ວາຈາຂົມຄາຍ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງຄົນຜູ້ມຸ່ງໄປນະລົກ. ແຕ່ຄໍາເວົ້ານຸ່ມດັ່ງເນີຍສົດ, ຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ, ແລະ ໃຈອ່ອນໂຍນ—ແມ່ນລັກສະນະຂອງຄົນດີ.

Verse 132

धर्मबीजप्रसूतानामेतत्प्रत्यक्ष लक्षणम् । दयादरिद्रहृदयं वचः क्रकच कर्कशम्

ນີ້ແມ່ນລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້ຂອງຜູ້ເກີດຈາກເມັດແຫ່ງທັມມະ: ໃຈຮັ່ງມີດ້ວຍເມດຕາ, ແຕ່ວາຈາແຂງກະດ້າງດັ່ງເລື່ອຍ.

Verse 133

पापबीजप्रसूतानामेतत्प्रत्यक्ष लक्षणम् । श्रावयेच्छृणुयाद्वापि सदाचारादिकं नरः

ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍທີ່ເຫັນໄດ້ຂອງຜູ້ເກີດຈາກເມັດແຫ່ງບາບ: ຄົນນັ້ນບໍ່ທ່ອງສວດ ແລະ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຟັງຄໍາສອນເລື່ອງສຸຈະຣິດ ແລະ ຄຸນທັມທັງຫຼາຍ.

Verse 134

आचारादेः फलं लब्ध्वा पापात्पूतोऽच्युतो दिवि

ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງສຸຈະຣິດ ແລະ ຄຸນທັມທັງຫຼາຍແລ້ວ, ລາວຜູ້ບໍລິສຸດຈາກບາບ ກໍເປັນອັຈຍຸຕະ ດຳລົງໃນສະຫວັນຢ່າງບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.