Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्ते शुभे वाक्ये विज्वलेन महात्मना । कुंजलो वदतां श्रेष्ठः स्तोत्रं पुण्यमुदैरयत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອວິຈວະລາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນແລ້ວ, ກຸນຈະລາ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກເວົ້າ ຈຶ່ງຂັບຂານສະໂຕຕຣະອັນເປັນບຸນ।

Verse 2

ध्यात्वा नत्वा हृषीकेशं सर्वक्लेशविनाशनम् । सर्वश्रेयः प्रदातारं हरेः स्तोत्रमुदीरितम्

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ແລະນົບນ້ອມກ່ອນພຣະຫຣິສີເກສ ຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມດີອັນສູງສຸດທັງປວງ ແລ້ວ ຈຶ່ງປະກາດສະໂຕຕຣະແດ່ພຣະຫຣິ।

Verse 3

वासुदेवाभिधानं तत्सर्वश्रेयः प्रदायकम् । मोक्षद्वारं सुखोपेतं शांतिदं पुष्टिवर्द्धनम्

ນາມ “ວາສຸເທວະ” ນັ້ນ ປະທານຄວາມດີອັນສູງສຸດທັງປວງ; ເປັນປະຕູແຫ່ງໂມກສະ ພ້ອມດ້ວຍສຸກ ໃຫ້ຄວາມສະງົບ ແລະເພີ່ມພູນການຫຼ້ຽງຊີບກັບຄວາມຮັ່ງມີ।

Verse 4

सर्वकामप्रदातारं ज्ञानदं ज्ञानवर्द्धनम् । वासुदेवस्य यत्स्तोत्रं विज्वलाय प्रकाशितम्

ບົດສັນລະເສີນພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ ຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ ໃຫ້ປັນຍາ ແລະເພີ່ມພູນປັນຍາ ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ ວິຈວະລາ.

Verse 5

वासुदेवाभिधानं चाप्रमेयं पुण्यवर्द्धनम् । सोऽवगम्य पितुः सर्वं विज्वलः पक्षिणांवरः

ເຂົາໄດ້ຮູ້ນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະວາສຸເທວະ ອັນຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ແລະເພີ່ມພູນບຸນ; ແລະ ວິຈວະລາ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນົກ ໄດ້ເຂົ້າໃຈທຸກຢ່າງຈາກບິດາ.

Verse 6

तत्रगंतुंप्रचक्रामपितुःपृष्टंतदानृप । एवं गंतुं कृतमतिं विज्वलं ज्ञानपारगम्

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຖືກບິດາຖາມແລ້ວ ເຂົາກໍເລີ່ມອອກເດີນທາງໄປທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຕັ້ງໃຈຈະໄປ ວິຈວະລາຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ຂ້າມຮອດຝັ່ງແຫ່ງປັນຍາ ກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 7

उवाच पुत्रं धर्मात्मा उपकारसमुद्यतम्

ຜູ້ມີທຳໃນໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບບຸດ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຈະເຮັດອຸປະການຊ່ວຍເຫຼືອ.

Verse 8

कुंजल उवाच । पुत्र तस्य महज्जाने पातकं भूपतेः शृणु । यतो गत्वा पठ स्वत्वं सुबाहोश्चोपशृण्वतः

ກຸນຈະລາ ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງບາບໃຫຍ່ຂອງພຣະຣາຊານັ້ນ ຊຶ່ງພໍ່ຮູ້ຊັດ. ໄປທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງສວດເລົ່າຕາມຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ເປັນ ແລະໃຫ້ ສຸບາຫຸ ຟັງດ້ວຍ.”

Verse 9

यथायथा श्रोष्यति स्तोत्रमुत्तमं तथा तथा ज्ञानमयो भविष्यति । श्रीवासुदेवस्य न संशयो वै तस्य प्रसादात्सुशिवं मयोक्तम्

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ໃດຟັງສະໂຕຕຣະອັນປະເສີດນີ້ຊ້ຳໆ ເມື່ອນັ້ນຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຕີບໂຕເຕັມໄປດ້ວຍຍານອັນແທ້. ຕໍ່ພຣະສີວາສຸເທວະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສແທ້; ໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນມົງຄຸນຍິ່ງ.

Verse 10

आमंत्र्य स गुरुं पश्चादुड्डीय लघुविक्रमः । आनंदकाननं पुण्यं संप्राप्तो विज्वलस्तदा

ເມື່ອໄດ້ກ່າວລາຄູຣູແລ້ວ ວິຈວະລະຜູ້ກ້າວຍ່າງໄວກໍບິນຂຶ້ນ ແລະໄປຮອດປ່າອັນສັກສິດ ‘ອານັນທະການະ’ ອັນເປັນບຸນຍິ່ງ.

Verse 11

वृक्षच्छायां समाश्रित्य उपविष्टो मुदान्वितः । समालोक्य स राजानं विमानेनागतं पुनः

ເຂົາອາໄສຮົ່ມເງົາຕົ້ນໄມ້ແລ້ວນັ່ງລົງດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ແລ້ວເຂົາເບິ່ງເຫັນພະຣາຊາອົງນັ້ນມາອີກຄັ້ງໂດຍວິມານທິບ.

Verse 12

एष्यत्यसौ कदा राजा सुबाहुः प्रियया सह । पातकान्मोचयिष्यामि स्तोत्रेणानेन वै कदा

ພະຣາຊາສຸບາຫຸຈະມາເມື່ອໃດ ພ້ອມກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ? ແລະເມື່ອໃດແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປົດປ່ອຍພະອົງຈາກບາບ ໂດຍສະໂຕຕຣະນີ້?

Verse 13

तावद्विमानः संप्राप्तः किंकिणीजालमंडितः । घंटारवसमाकीर्णो वीणावेणुसमन्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວິມານທິບກໍມາຮອດ ປະດັບດ້ວຍຂ່າຍກະດິ່ງນ້ອຍທີ່ດັງກິ່ງກັງ; ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງລະຄັງກ້ອງກັງ ແລະມີທຳນອງວີນາກັບຂຸ່ຍຮ່ວມປະກອບ.

Verse 14

गंधर्वस्वरसंघुष्टश्चाप्सरोभिः समन्वितः । सर्वकामसमृद्धस्तु अन्नोदकविवर्जितः

ກ້ອງກັງວານໄປດ້ວຍສຽງດົນຕີຂອງຄົນທັນ ແລະ ອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍນາງອັບສອນ, ມັນອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍຄວາມສຸກທຸກຢ່າງທີ່ປາຖະໜາ ແຕ່ປາສະຈາກອາຫານ ແລະ ນ້ຳ.

Verse 15

तस्मिन्याने स्थितो राजा सुबाहुः प्रियया सह । समुत्तीर्णो विमानात्स सुतार्क्ष्य प्रियया सह

ເມື່ອນັ່ງຢູ່ໃນຍານພາຫະນະນັ້ນ, ກະສັດ ສຸບາຫຸ ພ້ອມດ້ວຍຊາຍາທີ່ຮັກ, ໄດ້ສະເດັດລົງມາຈາກວິມານສະຫວັນ.

Verse 16

शस्त्रमादाय तीक्ष्णं तु यावत्कृंतति तच्छवम् । तावद्धि विज्वलेनापि समाह्वानं कृतं तदा

ຖືອາວຸດທີ່ແຫຼມຄົມ, ຕາບໃດທີ່ລາວກຳລັງຕັດສົບນັ້ນ, ກໍເປັນເວລາຽວກັນກັບທີ່ ວິຈວາລາ ໄດ້ຮ້ອງເອີນໃນເວລານັ້ນ.

Verse 17

भो भोः पुरुषशार्दूल देवोपम भवानिदम् । करोति निर्घृणं कर्म नृशंसैर्न च शक्यते

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດດັ່ງເສືອ, ຜູ້ປຽບດັ່ງເທວະດາ! ການກະທຳທີ່ທ່ານກຳລັງເຮັດຢູ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມປານີ, ມັນບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ໂດຍຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈໂຫດຮ້າຍ.

Verse 18

कर्तुं पुरुषशार्दूल कोऽयं विधिविपर्ययः । दुष्कृतं साहसं कर्म निंद्यं लोकेषु सर्वदा

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດດັ່ງເສືອ, ນີ້ແມ່ນການກະທຳທີ່ຜິດທຳນອງຄອງທຳອັນໃດທີ່ທ່ານຈະກະທຳ? ການກະທຳທີ່ບ້າບິ່ນເຊັ່ນນີ້ເປັນບາບ, ແລະ ຍ່ອມຖືກປະນາມໃນໂລກສະເໝີ.

Verse 19

वेदाचारविहीनं तु कस्मात्प्रारब्धवानि ह । तन्मे त्वं कारणं सर्वं कथयस्व यथा तथा

ເມື່ອຂາດຈາຣີດທີ່ພຣະເວດກຳນົດໄວ້ ເຈົ້າເລີ່ມການນີ້ເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງບອກເຫດທັງໝົດໃຫ້ຂ້ອຍຕາມຄວາມຈິງດັ່ງທີ່ເປັນ।

Verse 20

इत्येवं भाषितं तस्य विज्वलस्य महात्मनः । समाकर्ण्य महाराजः स्वप्रियां वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອມະຫາຣາຊາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ມະຫາຕະມະ ວິຈວະລະ ກ່າວແລ້ວ ກໍໄດ້ເວົ້າກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 21

प्रिये वर्षशतं भुक्तं मयेदं पापकर्मणा । कदा न भाषितं केन यथायं परिभाषते

ທີ່ຮັກ, ເນື່ອງຈາກກຳບາບຂອງຂ້ອຍເອງ ຂ້ອຍໄດ້ທົນທຸກນີ້ມາຮ້ອຍປີ. ບໍ່ເຄີຍມີໃຜເວົ້າກັບຂ້ອຍແບບນີ້ ເຫມືອນຄົນນີ້ກຳລັງເວົ້າຢູ່

Verse 22

ममैवं पीड्यमानस्य क्षुधया हृदयं प्रिये । निर्गतं चोत्सुकं कांते शांतिश्चित्ते प्रवर्तते

ທີ່ຮັກ, ເມື່ອຂ້ອຍຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍຢ່າງນີ້ ຫົວໃຈຂ້ອຍກະວົນກະວາຍຮາວຈະອອກຈາກກາຍ; ໂອ້ ການເຕ, ຄວາມສະຫງົບໃນຈິດບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ

Verse 23

यावदस्य श्रुतं वाक्यं सर्वदुःखस्य शांतिदम् । तावच्चित्ते समाह्लादो वर्तते चारुहासिनि

ໂອ້ ຜູ້ຍິ້ມງາມ, ຕາບໃດທີ່ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງລາວ—ຜູ້ທຳໃຫ້ທຸກຂ໌ທັງປວງສະຫງົບ—ຕາບນັ້ນຄວາມປິຕິອັນເລິກຊຶ້ງຍັງສະຖິດຢູ່ໃນໃຈ

Verse 24

कोयं देवो नु गंधर्वः सहस्राक्षो भविष्यति । मुनीनां स्याद्वचः सत्यं यदुक्तं मुनिना पुरा

ຜູ້ນີ້ແທ້ໆແມ່ນໃຜ—ເທວະດາ ຫຼື ຄັນທັຣວະ—ຜູ້ຈະເປັນ ‘ສະຫັດສະຣາກສະ’ ຜູ້ມີພັນຕາ? ຂໍໃຫ້ວາຈາຂອງມຸນີທັງຫຼາຍເປັນຄວາມຈິງ ດັ່ງທີ່ມຸນີເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 25

एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियस्यानंतरं प्रिया । राजानं प्रत्युवाचाथ भार्या पतिपरायणा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຈາກຜູ້ຮັກ ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາປະຕິວຣະຕາ—ອຸທິດໃຈແດ່ສາມີເທົ່ານັ້ນ—ຈຶ່ງຕອບກັບພະຣາຊາ

Verse 26

सत्यमुक्तं त्वया नाथ इदमाश्चर्यमुत्तमम् । यथा ते वर्तते कांत मम चित्ते तथा पुनः

ໂອ ນາຖະ, ທ່ານເວົ້າຖືກຕ້ອງ; ນີ້ແມ່ນອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ. ໂອ ການຕະ, ດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ໃນທ່ານ ຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນອີກໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ

Verse 27

पक्षिरूपधरः कोऽयं पृच्छते हितकारिवत् । एवमाभाषितं श्रुत्वा प्रियायाः पृथिवीपतिः

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ຮັບຮູບເປັນນົກ ແລະຖາມຄໍາຖາມດັ່ງຜູ້ຫວັງດີ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນນາງຜູ້ຮັກເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ …

Verse 28

बद्धांजलिपुटोभूत्वा पक्षिणं वाक्यमब्रवीत् । सुबाहुरुवाच । स्वागतं ते महाप्राज्ञ पक्षिरूपधरः प्रभो

ເຂົາໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວກັບນົກນັ້ນ. ສຸບາຫຸກ່າວວ່າ: “ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນນົກ”

Verse 29

शिरसा भार्यया सार्द्धं तव पादांबुजद्वयम् । नमस्करोम्यहं पुण्यमस्तु नस्त्वत्प्रसादतः

ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ກໍ່ກົດສີສະນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດຸດດອກບົວຄູ່ຂອງທ່ານ। ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ບຸນແລະສິຣິມົງຄົນເປັນຂອງພວກເຮົາ।

Verse 30

भवान्कः पक्षिरूपेण पुण्यमेवं प्रभाषते । यादृशं क्रियतेकर्म पूर्वदेहेन सत्तम

ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ທີ່ຢູ່ໃນຮູບນົກແຕ່ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນເປັນບຸນແບບນີ້? ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄົນດີ, ໃນກາຍກ່ອນເຈົ້າໄດ້ເຮັດກຳອັນໃດ?

Verse 31

सुकृतं दुष्कृतं वापि तदिहैव प्रभुज्यते । अथ तेनात्मकं वृत्तं तस्याग्रे च निवेदितम्

ຈະເປັນບຸນຫຼືບາບ ຜົນຂອງມັນກໍຖືກເສວຍຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເສັ້ນທາງເຫດການທີ່ກໍ່ຮູບຈາກກຳນັ້ນ ຖືກນໍາໄປຖວາຍລາຍງານຕໍ່ໜ້າເຂົາ.

Verse 32

यथोक्तं कुंजलेनापि पित्रा पूर्वं श्रुतं तथा । कथयस्वात्मवृत्तांतं भवान्को मां प्रभाषते

ດັ່ງທີ່ກຸນຈະລາເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເຄີຍໄດ້ຍິນມາແບບນັ້ນ, ເຈົ້າຈົ່ງເລົ່າປະຫວັດຂອງຕົນ. ເຈົ້າແມ່ນໃຜທີ່ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 33

सुबाहुं प्रत्युवाचेदं वाक्यं पक्षिवरस्तदा । विज्वल उवाच । शुकजात्यां समुत्पन्नः कुंजलोनाम मे पिता

ແລ້ວນົກຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບສຸບາຫຸດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານີ້. ວິຈະວະລາກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າເກີດໃນສາຍພັນນົກແກ້ວ; ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຊື່ ກຸນຈະລາ.”

Verse 34

तस्याहं विज्वलो नाम तृतीयस्तु सुतेष्वहम् । नाहं देवो न गंधर्वो न च सिद्धो महाभुज

ໃນບັນດາລູກຊາຍຂອງທ່ານ ຂ້າເປັນຄົນທີສາມ ຊື່ວ່າ ວິຈວະລະ. ໂອ້ ຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ, ຂ້າບໍ່ແມ່ນເທວະ, ບໍ່ແມ່ນຄັນທັຣວະ, ແລະບໍ່ແມ່ນສິດທະ

Verse 35

नित्यमेव प्रपश्यामि कर्म चैवं सुदारुणम् । कियत्कालं महत्कर्म साहसाकारसंयुतम्

ຂ້າເຫັນກຳນີ້ຢູ່ເປັນນິດ—ນ່າຢ້ານຢິ່ງນັກ. ກິດການໃຫຍ່ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຸນຫັນ ແລະຄວາມກ້າບ້ານີ້ ຈະດຳເນີນໄປອີກດົນເທົ່າໃດ?

Verse 36

करिष्यसि महाराज तन्मे कथय सांप्रतम् । सुबाहुरुवाच । वासुदेवाभिधानं यत्पूर्वमुक्तं हि ब्राह्मणैः

ໂອ້ ມະຫາຣາຊາ ບັດນີ້ຈົ່ງບອກຂ້າວ່າ ທ່ານຈະເຮັດສິ່ງໃດ. ສູບາຫຸກ່າວວ່າ: “ຄຳເອີ້ນ ‘ວາສຸເທວະ’ ນັ້ນ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນແທ້”

Verse 37

श्रोष्याम्यहं यदा भद्र गतिं स्वां प्राप्नुयां तदा । पुण्यात्मना भाषितं वै मुनिना संयतात्मना

ໂອ້ ຜູ້ດີງາມ, ເມື່ອຂ້າໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນເປັນຂອງຕົນແລ້ວ ເມື່ອນັ້ນແທ້ ຂ້າຈະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ມຸນີຜູ້ມີບຸນ ແລະຜູ້ສຳຮວມຕົນ ໄດ້ກ່າວໄວ້

Verse 38

तदाहं पातकान्मुक्तो भविष्यामि न संशयः । विज्वल उवाच । तवार्थे पृच्छितस्तातस्तेन मे कथितं च यत्

ເມື່ອນັ້ນ ຂ້າຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ວິຈວະລະກ່າວວ່າ: ເພື່ອເຈົ້າ ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບິດາຂອງຂ້າຖືກຖາມ ແລະສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນ ກໍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງ

Verse 39

तत्तेद्याहं प्रवक्ष्यामि शाश्वतं शृणु सत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຄຳສອນອັນນິລັນດອນໃຫ້ແກ່ທ່ານ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ।

Verse 40

ओंअस्य श्रीवासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्य नारदऋषिरनुष्टुप्छंदः । ओंकारोदेवता सर्वपातकनाशनार्थे चतुर्वर्गसाधनार्थे च जपे विनियोगः । ओंनमो भगवते वासुदेवाय इति मंत्रः । पावनं परमं पुण्यं वेदज्ञं वेदमंदिरम् । विद्याधारं भवाधारं प्रणवं वै नमाम्यहम्

ສຳລັບສະໂຕຕຣະທີ່ມີນາມວ່າ “ສີຣີ ວາສຸເທວ” ນີ້ ນາຣະດະເປັນຣິຊິ ແລະ ອະນຸສະຕຸບເປັນສັນທະ. ເທວະຕາຄື ໂອມກາຣ; ການຈະປະນີ້ຖືກກຳນົດເພື່ອທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະເພື່ອສຳເລັດຈຸດໝາຍຊີວິດສີ່ປະການ. ມົນຕຣາ: “ໂອມ ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ວາສຸເທວາຍ” ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ ປຣະນະວະ (ໂອມ)—ຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ມີບຸນອັນສູງສຸດ, ຮູ້ເວດ ແລະເປັນສະຖານສັກສິດແຫ່ງເວດ; ເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງວິຊາ ແລະທີ່ພຶ່ງແຫ່ງພົບໂລກ।

Verse 41

निरावासं निराकारं सुप्रकाशं महोदयम् । निर्गुणं गुणसंबद्धं नमामि प्रणवं परम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ ປຣະນະວະ (ໂອມ) ອັນສູງສຸດ—ບໍ່ມີທີ່ພຳນັກ, ບໍ່ມີຮູບ, ສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນແຫຼ່ງແຫ່ງຄວາມຍົກສູງ; ພົ້ນຈາກກຸນ ແຕ່ຍັງສຳພັນ ແລະປາກົດຜ່ານກຸນ

Verse 42

महाकांतं महोत्साहं महामोहविनाशनम् । आचिन्वंतं जगत्सर्वं गुणातीतं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ງາມອັນຍິ່ງ ແລະມີຄວາມກ້າຫານອັນໃຫຍ່, ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຫຼົງອັນມະຫາ—ຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະຮວບຮວມຈັກກະວານທັງປວງ, ແລະພົ້ນຈາກກຸນທັງສາມ

Verse 43

भाति सर्वत्र यो भूत्वा भूतानां भूतिवर्द्धनः । अभयं भिक्षुसंबद्धं नमामि प्रणवं शिवम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນ ປຣະນະວະ (ໂອມ) ອັນສັກສິດ—ຜູ້ຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງແລະສ່ອງສະຫວ່າງໃນທຸກບ່ອນ; ຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຜາສຸກແກ່ສັດທັງປວງ; ແລະຜູ້ເປັນຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວເອງ ສຳພັນກັບມັກຄາຂອງພິກຂຸ

Verse 44

गायत्रीसाम गायंतं गीतं गीतप्रियं शुभम् । गंधर्वगीतभोक्तारं प्रणवं प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະນະວະອັນສັກສິດ “ໂອມ” — ເປັນມງຄົນ ແລະເປັນທີ່ຮັກແຫ່ງບົດເພງ; ຖືກຂັບຮ້ອງເປັນ ຄາຍະຕຣີ ແລະ ສາມັນ ແລະເປັນຜູ້ເສວຍລົດເພງຂອງຄັນທະວະທັງຫຼາຍ।

Verse 45

विचारं वेदरूपं तं यज्ञस्थं भक्तवत्सलम् । योनिं सर्वस्य लोकस्य ओंकारं प्रणमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ໂອມກາຣະ—ຫຼັກແຫ່ງການພິຈາລະນາອັນສັກສິດ ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດ; ສະຖິດໃນຍັດຍະ; ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ; ແລະເປັນຍົນີ ຄືແຫຼ່ງກໍ່ກຳເນີດຂອງໂລກທັງປວງ।

Verse 46

तारकं सर्वभूतानां नौरूपेण विराजितम् । संसारार्णवमग्नानां नमामि प्रणवं हरिम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ຮະຣິ ຜູ້ເປັນພຣະນະວະ “ໂອມ” —ຜູ້ກູ້ຊີວິດສັດທັງປວງ; ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນຮູບເຮືອ ເພື່ອຜູ້ຈົມໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 47

सर्वलोकेषु वसते एकरूपेण नैकधा । धामकैवल्यरूपेण नमामि प्रणवं शिवम्

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນໂລກທັງປວງ—ເປັນໜຶ່ງໂດຍສານະ, ບໍ່ແມ່ນຫຼາຍ. ໃນຮູບແຫ່ງພຣະທາມອັນສູງສຸດ ແລະ ໄກວັນຍະຜູ້ໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະນະວະ, ຕໍ່ ພຣະສິວະ।

Verse 48

सूक्ष्मं सूक्ष्मतरं शुद्धं निर्गुणं गुणनायकम् । वर्जितं प्राकृतैर्भावैर्वेदस्थानं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ ສະພາວະນັ້ນ—ລະອຽດ ແລະລະອຽດຍິ່ງກວ່າ; ບໍລິສຸດ; ນິຣຄຸນ ແຕ່ເປັນນາຍແຫ່ງຄຸນທັງຫຼາຍ; ພົ້ນຈາກສະພາບວັດຖຸທາດ ແລະເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງພຣະເວດ।

Verse 49

देवदैत्यवियोगैश्च वर्जितं तुष्टिभिः सदा । दैवैश्च योगिभिर्ध्येयं तमोंकारं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ ໂອມກາຣນັ້ນ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກັບຄວາມພໍໃຈອັນສະງົບເສມອ ບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍການແຍກຢ່າງແລະຄວາມຂັດແຍ້ງຂອງເທວະກັບໄທຕະ ແລະເປັນທີ່ຄວນແກ່ການພາວະນາຂອງເທວະແລະໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 50

व्यापकं विश्ववेत्तारं विज्ञानं परमं शुभम् । शिवं शिवगुणं शांतं वंदे प्रणवमीश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບູຊານະມັດສະການແດ່ ພຣະອິສວະຣະຜູ້ເປັນປຣະນະວະ «ໂອມ» ຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກສິ່ງ ຮູ້ແຈ້ງຈັກກະວານ ເປັນຈິດຮູ້ສູງສຸດອັນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ເປັນຊິວະ ມີຄຸນຊິວະ ແລະສະງົບເຢັນ।

Verse 51

यस्य मायां प्रविष्टास्तु ब्रह्माद्याश्च सुरासुराः । न विंदंति परं शुद्धं मोक्षद्वारं नमाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ມາຍາຂອງພຣະອົງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ເທວະ–ອະສຸຣະກໍເຂົ້າໄປຢູ່; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ພົບສັດຈະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດນັ້ນ—ອັນເປັນປະຕູແຫ່ງໂມກສະ।

Verse 52

आनंदकंदाय विशुद्धबुद्धये शुद्धाय हंसाय परावराय । नमोऽस्तु तस्मै गणनायकाय श्रीवासुदेवाय महाप्रभाय

ຂໍນະມັດສະການແດ່ ພຣະສຣີວາສຸເທວະ ມະຫາປຣະພູ—ຜູ້ເປັນຮາກແຫ່ງອານັນທະ ຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເປັນຫົງສາສູງສຸດອັນໄຮ້ມົນທິນ ເຫນືອກວ່າທັງສູງແລະຕ່ຳ ແລະເປັນຄະນະນາຍົກ ຜູ້ນຳໝູ່ຄະນະທັງຫຼາຍ।

Verse 53

श्रीपांचजन्येन विराजमानं रविप्रभेणापि सुदर्शनेन । गदाब्जकेनापि विराजमानं प्रभुं सदैनं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນເປັນສະຣະນະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເສມອ ປະດັບດ້ວຍສັງຂ໌ «ປາຍຈະຈັນຍະ» ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ມີຈັກຣະ «ສຸດັຣຊະນະ» ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ແລະຍັງງາມສະຫງ່າດ້ວຍຄະທາແລະດອກບົວອີກດ້ວຍ।

Verse 54

यं वेदगुह्यं सगुणं गुणानामाधारभूतं सचराचरस्य । यं सूर्यवैश्वानरतुल्यतेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະ—ຜູ້ເປັນຄວາມລັບແຫ່ງພຣະເວດ, ແມ່ນເກີນຄຸນລັກສະນະແຕ່ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍຄຸນລັກສະນະ, ເປັນຖານຮອງຂອງຄຸນທັງປວງ ແລະເປັນຮາກຖານຂອງໂລກທັງຈອນແລະອະຈອນ; ພຣະຣັດສະມີເທົ່າສຸຣິຍະ ແລະໄວສະວານະຣະໄຟຈັກກະວານ।

Verse 55

क्षुधानिधानं विमलं सुरूपमानंदमानेन विराजमानम् । यं प्राप्य जीवंति सुरादिलोकास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະ—ຜູ້ເປັນຄັງສົມບັດແກ່ຜູ້ຫິວ, ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີຮູບງາມ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍມາດຕາແຫ່ງອານັນທະ; ໄດ້ພົບພຣະອົງແລ້ວ ໂລກທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກເທວະ ຈຶ່ງມີຊີວິດແທ້.

Verse 56

तमोघनानां स्वकरैर्विनाशं करोति नित्यं परिकर्महेतुः । उद्द्योतमानं रविदीप्ततेजसं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ທຳລາຍຄວາມມືດໜາແນ່ນຢູ່ເສມອ, ເປັນເຫດແຫ່ງການຈັດລະບຽບອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະເຈະດຸຈແສງສຸຣິຍະ.

Verse 57

यो भाति सर्वत्र रविप्रभावैः करोति शोषं च रसं ददाति । यः प्राणिनामंतरगः स वायुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວທຸກແຫ່ງດ້ວຍພະລັງແຫ່ງສຸຣິຍະ, ຜູ້ເຮັດໃຫ້ແຫ້ງແລະຍັງປະທານຄວາມຊຸ່ມຊື່ນກັບຣະສະ; ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນສັດທັງຫຼາຍເປັນປຣານະ-ວາຍຸ.

Verse 58

स्वेच्छानुरूपेण स देवदेवो बिभर्ति लोकान्सकलान्महीपान् । संतारणे नौरिव वर्तते यस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະ—ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ ແລະກະສັດແຫ່ງພື້ນດິນທັງຫຼາຍຕາມພຣະປະສົງອິດສະລະຂອງພຣະອົງ; ຜູ້ເປັນດຸຈເຮືອເພື່ອຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະ.

Verse 59

अंतर्गतो लोकमयः सदैव पचत्यसौ स्थावरजंगमानाम् । स्वाहामुखो देवगणस्य हेतुस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ແລະແຜ່ຊຶມທົ່ວໂລກທັງປວງ, ຊົ່ວນິລັນດອນ “ປຸງ” ໃຫ້ສັດທັງອະຈະລະແລະຈະລະສຸກງອມປ່ຽນແປງ. ພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງໝູ່ເທວະ ແລະຖືກເຊີນດ້ວຍສຽງຖວາຍ “ສະວາຫາ”. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະເປັນສະຣະນະ.

Verse 60

रसैः सुपुण्यैः सकलैः सहैव पुष्णाति सौम्यो गुणदश्च लोके । अन्नानि योनिर्मल तेजसैव तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ພ້ອມດ້ວຍຣະສະອັນເປັນບຸນອັນປະເສີດທັງປວງ, ພຣະອົງຜູ້ອ່ອນໂຍນບຳລຸງໂລກ ແລະຄຸນທັງສິບໃນໂລກ. ພຣະອົງເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງອາຫານທັງຫມົດ, ມີປະກາຍຕະຈະບໍ່ມີມົນທິນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະເປັນສະຣະນະ.

Verse 61

अस्त्येव सर्वत्र विनाशहेतुः सर्वाश्रयः सर्वमयः स सर्वः । विना हृषीकैर्विषयान्प्रभुंक्ते तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ແທ້ຈິງພຣະອົງມີຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ເປັນເຫດແຫ່ງການສະລາຍ, ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກສິ່ງ, ແຜ່ຊຶມໃນທຸກຢ່າງ, ເປັນທັງປວງ. ບໍ່ອາໄສອິນທຣີ, ພຣະອົງກໍຍັງເສວຍອາຣົມທັງຫຼາຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະເປັນສະຣະນະ.

Verse 62

जीवस्वरूपेण बिभर्ति लोकांस्ततः स्वमूर्तान्सचराचरांश्च । निष्केवलो ज्ञानमयः सुशुद्धस्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນຈີວາຕະມັນ ແລ້ວຊູງຮັບໂລກທັງຫຼາຍ; ແລະພ້ອມກັນນັ້ນ ພຣະອົງກໍຄ້ຳຈຸນຮູບປະກົດຂອງພຣະອົງເອງ—ທັງຈະລະແລະອະຈະລະ. ພຣະອົງບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ສົມບູນດຽວ, ແລະເປັນຍານລ້ວນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະເປັນສະຣະນະ.

Verse 63

दैत्यांतकं दुःखविनाशमूलं शांतं परं शक्तिमयं विशालम् । यं प्राप्य देवा विनयं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະເປັນສະຣະນະ—ຜູ້ປະຫານອະສູຣ, ເປັນຮາກແຫ່ງການທຳລາຍທຸກຂ໌, ສະງົບ, ສູງສຸດ, ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງທິບ ແລະກວ້າງໃຫຍ່; ເມື່ອໄດ້ບັນລຸພຣະອົງແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ໝູ່ເທວະກໍຍັງນ້ອມໃນຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 64

सुखं सुखांतं सुखदं सुरेशं ज्ञानार्णवं तं मुनिपं सुरेशम् । सत्याश्रयं सत्यगुणोपविष्टं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາເປັນສະຣະນະແດ່ພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ—ຜູ້ເປັນສຸກ, ທີ່ສຸດແຫ່ງສຸກ ແລະຜູ້ປະທານສຸກ; ຈອມເທວະ; ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຍານ; ປະມຸກແຫ່ງມຸນີ; ທີ່ພຶ່ງແຫ່ງສັດຈະ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນຄຸນແຫ່ງສັດຈະ

Verse 65

यज्ञांगरूपं परमार्थरूपं मायान्वितं मापतिमुग्रपुण्यम् । विज्ञानमेकं जगतां निवासं तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະ—ຜູ້ມີຮູບເປັນກາຍແຫ່ງອົງຍັດ, ຜູ້ມີສະພາວະເປັນປະມັດຖະ; ແມ່ນແຕ່ພົວພັນກັບມາຍາ ກໍເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ເປັນຍານ/ສະຕິຮູ້ອັນດຽວ ແລະເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງທຸກໂລກ

Verse 66

अंभोधिमध्ये शयनं हितस्य नागांगभोगे शयनं विशाले । श्रीपादपद्मद्वयमेव तस्य तद्वासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະວາສຸເທວະນັ້ນເປັນນິດ—ຜູ້ບັນທົມຢູ່ກາງມະຫາສະມຸດ, ຜູ້ເອີ້ນກາຍຢູ່ເທິງຂົດອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພະຍານາກ; ແລະຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແຕ່ພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ

Verse 67

पुण्यान्वितं शंकरमेव नित्यं तीर्थैरनेकैः परिसेव्यमानम् । तत्पादपद्मद्वयमेव तस्य श्रीवासुदेवस्य अघापहं तत्

ພຣະສັງກະຣະເປັນມົງຄຸນແລະນິລັນດອນ ມີຕີຣຖະຫຼາຍປະການຄອຍປະນົມບໍລິການ; ແຕ່ຜູ້ລົບບາບໄດ້ແທ້ຈິງ ແມ່ນແຕ່ພຣະບາດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະສີວາສຸເທວະເທົ່ານັ້ນ

Verse 68

पादांबुजं रक्तमहोत्पलाभमंभोजसल्लिंगजयोपयुक्तम् । अलंकृतं नूपुरमुद्रिकाभिः श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສີວາສຸເທວະເປັນນິດ—ຄ້າຍດອກບົວແດງໃຫຍ່ ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນຄື ດອກບົວ, ສັງຂ໌ ແລະທຸງໄຊ; ແລະປະດັບດ້ວຍກຳໄລຂໍ້ຕີນ ແລະແຫວນນິ້ວຕີນ

Verse 69

देवैः सुसिद्धैर्मुनिभिः सदैव नुतं सुभक्त्या उरगाधिपैश्च । तत्पादपंकेरुहमेवपुण्यं श्रीवासुदेवस्य नमामि नित्यम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະສຣີວາສຸເທວະເປັນນິດ; ພຣະບາດດຸດດອກບົວອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິໂດຍເທວະ, ສິດທະ, ມຸນີ ແລະຈອມນາກດ້ວຍ.

Verse 70

यस्यापि पादांभसि मज्जमानाः पूता दिवं यांति विकल्मषास्ते । मोक्षं लभंते मुनयः सुतुष्टास्तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຜູ້ໃດຈົມກາຍໃນນ້ຳທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຍ່ອມບໍລິສຸດ ແລະພົ້ນບາບ ໄປສູ່ສະຫວັນ; ມຸນີຜູ້ສະຫງົບກໍໄດ້ໂມກສະ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະນັ້ນ.

Verse 71

पादोदकं तिष्ठति यत्र विष्णोर्गंगादितीर्थानि सदैव तत्र । पिबंति येद्यापि सपापदेहास्ते यांति शुद्धाः सुगृहं मुरारेः

ບ່ອນໃດທີ່ມີນ້ຳທີ່ຊຳລະພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ ບ່ອນນັ້ນກໍມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະຕີຣະຖະສັກສິດທັງປວງຢູ່ເປັນນິດ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກາຍແບກບາບ ຖ້າໄດ້ດື່ມນ້ຳນັ້ນ ກໍບໍລິສຸດ ແລະໄປສູ່ພຣະທີ່ປະທັບອັນມົງຄຸນຂອງມຸຣາຣິ.

Verse 72

पादोदकेनाप्यभिषिच्यमाना उग्रैश्च पापैः परिलिप्तदेहाः । ते यांति मुक्तिं परमेश्वरस्य तस्यैव पादौ सततं नमामि

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ກາຍເປື້ອນດ້ວຍບາບອັນດຸຮ້າຍ ຖ້າໄດ້ຖືກປະພົມດ້ວຍນ້ຳຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ກໍບັນລຸໂມກສະຂອງພຣະປະເມດສະວອນ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະບາດນັ້ນຢ່າງສະເໝີ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ.

Verse 73

नैवेद्यमात्रेण सुभक्षितेन सुचक्रिणस्तस्य महात्मनस्तु । श्रीवाजपेयस्य फलं लभंते सर्वार्थयुक्ताश्च नरा भवंति

ພຽງແຕ່ຖວາຍນາຍເວດຍະເປັນອາຫານທີ່ປຸງດີແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນມະຫາອາດມັນ ຜູ້ຖືຈັກຣະອັນງາມ ມະນຸດກໍໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດຍະວາຊະເປຍະອັນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະເປັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສຳເລັດທຸກປະການຕາມປາດຖະໜາ.

Verse 74

नारायणं तं नरकाधिनाशनं मायाविहीनं सकलं गुणज्ञम् । यं ध्यायमानाः सुगतिं प्रयांति तं वासुदेवं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວາສຸເທວະ—ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ທຳລາຍອຳນາດແຫ່ງນະຣົກ ຜູ້ພົ້ນຈາກມາຍາ ສົມບູນ ແລະຮູ້ຄຸນທຳທັງປວງ; ຜູ້ໃດພິຈາລະນາພຣະອົງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສຸຄະຕິອັນດີງາມ।

Verse 75

यो वंद्यस्त्वृषिसिद्धचारणगणैर्देवैः सदा पूज्यते । यो विश्वस्य विसृष्टिहेतुकरणे ब्रह्मादिदेवप्रभुः । यः संसारमहार्णवे निपतितस्योद्धारको वत्सल । स्तस्यैवापि नमाम्यहं सुचरणौ भक्त्या वरौ पावनौ

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະບາດອັນປະເສີດ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ຣິສີ ສິດທະ ຈາຣະນະ ແລະເທວະທັງປວງເປັນນິດ; ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ໃນການກໍ່ກຳເນີດໂລກ; ແລະຜູ້ເມດຕາອຸ້ມຊູຜູ້ຕົກໃນມະຫາສະມຸດແຫ່ງສັງສາຣະໃຫ້ພົ້ນ।

Verse 76

यो दृष्टो मखमंडपे सुरगणैः श्रीवामनः सामगः । सामोद्गीतकुतूहलः सुरगणैस्त्रैलोक्य एकः प्रभुः । कुर्वंतं नयनेक्षणैः शुभकरैर्निष्पापतां तद्बले । स्तस्याहं चरणारविंदयुगलं वंदे परं पावनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດດຸດດອກບົວຄູ່ ອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ຂອງພຣະສຣີວາມະນະ—ຈອມເຈົ້າອົງດຽວແຫ່ງໄຕຣໂລກ—ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງໄດ້ເຫັນໃນມະນົບຍັດຍະ; ຜູ້ຂັບຂານບົດສາມັນ; ຜູ້ເຮັດໃຫ້ເທວະປິຕິດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນແຫ່ງສາມະຄີດ; ແລະຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ມີບາບດ້ວຍອຳນາດ ຜ່ານສາຍພຣະເນດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ।

Verse 77

राजंतं द्विजमंडले मखमुखे ब्रह्मश्रियाशोभितं । दिव्येनापि सुतेजसा करमयं यं चेंद्रनीलोपमम् । देवानां हितकाम्यया सुतनुजं वैरोचनस्यापि तं । याचंतं मम दीयतां त्रिपदकं वंदे प्रभुं वामनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວາມະນະ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ທ່າມກາງສະພາພຣາຫມະນະ ໃນຫນ້າພິທີຍັດຍະ ງາມດ້ວຍສິຣີແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ; ພຣະວະກາຍປະກອບດ້ວຍຮັດສະມີທິບອັນປະເສີດ ດຸດໄພລິນ (ອິນທຣະນີລ); ແລະເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງເທວະ ພຣະອົງໄດ້ໄປຂໍທານຈາກພຣະພະລີ ບຸດຜູ້ຮູບງາມຂອງວິໂຣຈະນະ ແລະຕັດວ່າ: “ຂໍໃຫ້ມອບດິນແດນສາມກ້າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”।

Verse 78

तं द्रष्टुं रविमंडले मुनिगणैः संप्राप्तवंतं दिवं । चंद्रार्कास्तमयांतरे किल पदा संच्छादयंतं तदा । तस्यैवापि सुचक्रिणः सुरगणाः प्रापुर्लयं सांप्रतं । का ये विश्वविकोशकेतमतुलं नौमि प्रभोर्विक्रमम्

ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຫມູ່ມຸນີໄດ້ເຂົ້າເຖິງແດນສະຫວັນພາຍໃນວົງພຣະອາທິດ. ແລ້ວໃນຍາມຈັນທຣາແລະອາທິດຕົກ ພຣະບາດຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງປົກຄຸມທຸກສິ່ງ. ແມ່ນແຕ່ຫມູ່ເທວະຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ຖືຈັກຣະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ບັດນີ້ກໍເຂົ້າໃກ້ສູ່ປຣະລະຍະ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນກ້າວຍ່າງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ທຸງທີ່ຄລີ່ຄາຍຈັກກະວານທັງປວງ—ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 98

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रेऽष्टनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 98 ວ່າດ້ວຍປະຫວັດຂອງ ຈະວະນະ ໃນການສັນລະເສີນມະຫາຕະມະຍະ ຂອງ ຄຸຣຸ-ຕີຣຖະ ພາຍໃນຕອນ ເວນະ ແຫ່ງ ພູມິຂັນຑະ ຂອງ ສຣີປັດມະປຸຣານະ.