Adhyaya 95

Verse 1

सुबाहुरुवाच । स्वर्गस्य मे गुणान्ब्रूहि सांप्रतं द्विजसत्तम । एतत्सर्वं द्विजश्रेष्ठ करिष्यामि स्वभाविकम्

ສຸບາຫຸ ກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຄຸນລັກສະນະຂອງສະຫວັນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທຳມະຊາດ.”

Verse 2

जैमिनिरुवाच । नंदनादीनि रम्याणि दिव्यानि विविधानि च । तत्रोद्यानानि पुण्यानि सर्वकामयुतानि च

ໄຈມິນີ ກ່າວວ່າ: “ມີອຸທຍານສະຫວັນອັນງາມລ້ຳ ເຊັ່ນ ນັນດະນະ ແລະອື່ນໆ ຫຼາກຫຼາຍ ເປັນທິບພະ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີສວນອັນສັກສິດ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກຕາມປາຖະນາທຸກປະການ.”

Verse 3

सर्वकामफलैर्वृक्षैः शोभनानि समंततः । विमानानि सुदिव्यानि सेवितान्यप्सरोगणैः

ທົ່ວທິດທາງມີວິມານອັນງາມສະຫງ່າ ເປັນທິບພະ; ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະນາທຸກປະການ ແລະມີຝູງອັບສະຣາຄອຍປະນິບັດຮັບໃຊ້।

Verse 4

सर्वत्रैव विचित्राणि कामगानि वशानि च । तरुणादित्यवर्णानि मुक्ताजालांतराणि च

ທົ່ວທຸກແຫ່ງມີສິ່ງອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ—ສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວໄດ້ຕາມປາຖະໜາ, ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນອຳນາດຢ່າງສົມບູນ, ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງສີແຫ່ງຕາເວັນອອກ, ແລະປະດັບດ້ວຍຕາຂ່າຍໄຂ່ມຸກ।

Verse 5

चंद्रमंडलशुभ्राणि हेमशय्यासनानि च । सर्वकामसमृद्धाश्च सर्वदुःखविवर्जिताः

ທີ່ນັ້ນມີຕຽງນອນແລະບ່ອນນັ່ງເປັນຄຳ, ຂາວຜ່ອງແລະສ່ອງໃສດັ່ງວົງຈັນ; ສົມບູນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ, ແລະພົ້ນຈາກທຸກຄວາມໂສກ।

Verse 6

नराः सुकृतिनस्तेषु विचरंति यथा भुवि । न तत्र नास्तिका यांति न स्तेना नाजितेंद्रियाः

ໃນແດນນັ້ນ ຜູ້ມີກຸສົນກຳຍ່າງໄປມາຢ່າງສະດວກ ເຫມືອນຢູ່ເທິງໂລກ. ທີ່ນັ້ນຜູ້ປະຕິເສດທຳ (ນາສະຕິກ) ບໍ່ມີທີ່ໄປ, ບໍ່ມີໂຈນ, ແລະບໍ່ມີຜູ້ບໍ່ສຳລວມອິນທຣີຍ।

Verse 7

न नृशंसा न पिशुना न कृतघ्ना न मानिनः । सत्यास्तपःस्थिताः शूरा दयावंतः क्षमापराः

ເຂົາທັງຫຼາຍບໍ່ໂຫດຮ້າຍ, ບໍ່ສ່ອງເສີຍ, ບໍ່ອະກະຕັນຍູ, ແລະບໍ່ຈອງຫອງ; ເປັນຜູ້ກ່າວສັດ, ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ, ກ້າຫານ, ມີເມດຕາ, ແລະຍຶດຖືການອະໄພ।

Verse 8

यज्वानो दानशीलाश्च तत्र गच्छंति ते नराः । न रोगो न जरामृत्युर्न शोको न हिमातपौ

ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ແລະຜູ້ມີໃຈໃນການໃຫ້ທານ ຍ່ອມໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໂລກ, ບໍ່ມີຊະຣາຫຼືມະຣະນະ; ບໍ່ມີໂສກ, ແລະບໍ່ມີທັງຄວາມໜາວຫຼືຄວາມຮ້ອນແຜດເຜົາ।

Verse 9

न तत्र क्षुत्पिपासा च कस्य ग्लानिर्न विद्यते । एते चान्ये च बहवो गुणाः स्वर्गस्य भूपते

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໃຜປະສົບຄວາມຫິວຫຼືກະຫາຍນ້ຳ ແລະບໍ່ມີໃຜຖືກຄວາມເມື່ອຍລ້າຄອບງຳ ໂອ ພະຣາຊາ ຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ເປັນຂອງສະວັນ (svarga)

Verse 10

दोषास्तत्रैव ये संति ताञ्छृणुष्व च सांप्रतम् । शुभस्य कर्मणः कृत्स्नं फलं तत्रैव भुज्यते

ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງໂທດທີ່ມີຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຜົນທັງໝົດຂອງກຳດີອັນມົງຄຸນ ຖືກເສວຍຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ

Verse 11

न चात्र क्रियते भूयः सोऽत्र दोषो महान्स्मृतः । असंतोषश्च भवति दृष्ट्वा दीप्तां परां श्रियम्

ແລະທີ່ນັ້ນບໍ່ມີການພາກເພຍຕໍ່ໄປອີກ ນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນໂທດໃຫຍ່ ແລະເມື່ອເຫັນສິຣີອັນສະຫວ່າງໄສສູງສຸດຂອງຜູ້ອື່ນ ກໍເກີດຄວາມບໍ່ພໍໃຈ

Verse 12

सुखव्याप्तमनस्कानां सहसा पतनं तथा । इह यत्क्रियते कर्म फलं तत्रैव भुज्यते

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກຄວາມສຸກຄອບງຳ ອາດຕົກຕ່ຳຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະກຳໃດທີ່ເຮັດໃນທີ່ນີ້ ຜົນຂອງກຳນັ້ນຍ່ອມຖືກເສວຍໃນທີ່ນີ້ແທ້ໆ

Verse 13

कर्मभूमिरियं राजन्फलभूमिरसौ स्मृता । सुबाहुरुवाच । महांतस्तु इमे दोषास्त्वया स्वर्गस्य कीर्तिताः

ໂອ ພະຣາຊາ ທີ່ນີ້ເອີ້ນວ່າ ແຜ່ນດິນແຫ່ງກຳ (karma-bhūmi) ແລະແດນນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ແຜ່ນດິນແຫ່ງຜົນ (phala-bhūmi) ສຸບາຫູກ່າວວ່າ: “ໂທດໃຫຍ່ໆຂອງສະວັນທີ່ທ່ານພັນລະນາ ກໍຄືເຫຼົ່ານີ້ແທ້”

Verse 14

निर्दोषाः शाश्वता येन्ये तांस्त्वं लोकान्वद द्विज । जैमिनिरुवाच । आब्रह्मसदनादेव दोषाः संति च वै नृप

“ໂອ ທະວິຊະ, ຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງໂລກອື່ນໆທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະ ຖາວອນ.” ໄຈມິນີກ່າວວ່າ “ໂອ ພະຣາຊາ, ແມ່ນແທ້ ຄວາມບົກພ່ອງຍັງມີ ເຖິງແມ່ນຈະຮອດສຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ.”

Verse 15

अतएव हि नेच्छंति स्वर्गप्राप्तिं मनीषिणः । आब्रह्मसदनादूर्ध्वं तद्विष्णोः परमं पदम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຈຶ່ງບໍ່ປາຖະໜາການໄດ້ຮັບສະຫວັນ; ເພາະເຫນືອກວ່າສຳນັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຍັງມີພຣະສະຖານະສູງສຸດ—ປະຣະມະປະດະ ອັນເປັນທີ່ພັກສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 16

शुभं सनातनं ज्योतिः परंब्रह्मेति तद्विदुः । न तत्र मूढा गच्छंति पुरुषा विषयात्मकाः

ນັກຮູ້ທັງຫຼາຍຮູ້ວ່າ “ນັ້ນ” ແມ່ນແສງສະຫວ່າງອັນມົງຄຸນ ແລະ ຖາວອນ—ຄື ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ. ແຕ່ຄົນຫຼົງມົວ ຜູ້ມີຈິດຕິດຢູ່ກັບອາຣົມຂອງປະສາດ ບໍ່ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 17

दंभमोहभयद्रोह क्रोधलोभैरभिद्रुताः । निर्ममा निरहंकारा निर्द्वंद्वास्संयतेंद्रियाः

ແມ່ນແຕ່ຖືກຮຸກຮານໂດຍຄວາມອວດອ້າງ, ຄວາມຫຼົງ, ຄວາມຢ້ານ, ຄວາມປອງຮ້າຍ, ຄວາມໂກດ ແລະ ຄວາມໂລບ, ພວກເຂົາກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຖື ແລະ ບໍ່ມີອັດຕາ; ຂ້າມພົ້ນຄູ່ຕົກຕ່າງ ແລະ ສຳລວມປະສາດໃຫ້ສົມບູນ.

Verse 18

ध्यानयोगरताश्चैव तत्र गच्छंति साधवः । एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि

ແລະ ບັນດາສາທຸຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນທະຍານໂຍຄະ ຈຶ່ງໄປຮອດທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດ ຕາມທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້າ.

Verse 19

एवं स्वर्गगुणं श्रुत्वा सुबाहुः पृथिवीपतिः । तमुवाच महात्मानं जैमिनिं वदतांवरम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຸນຄ່າແຫ່ງສະຫວັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາສຸບາຫຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ມະຫາອາດຕະມາ ໄຊມິນີ ຜູ້ເລີດໃນບັນດານັກກ່າວທຳມະ।

Verse 20

सुबाहुरुवाच । नाहं स्वर्गं गमिष्यामि न चैवेच्छाम्यहं मुने । यस्माच्च पतनं प्रोक्तं तत्कर्म न करोम्यहम्

ສຸບາຫຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄປສະຫວັນ ແລະບໍ່ໄດ້ປາດຖະນາມັນເລີຍ. ເນື່ອງຈາກກຳໃດຖືກກ່າວວ່ານຳໄປສູ່ການຕົກຕ່ຳ ກຳນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຮັດ”

Verse 21

दानमेकं महाभाग नाहं दास्येकदाध्रुवम् । दानाच्च फललोभाच्च तस्मात्पतति वै नरः

“ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ໃຫ້ທານແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ບໍ່ແນ່ນອນ. ເພາະການໃຫ້ທານດ້ວຍຄວາມໂລບໃນຜົນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ມະນຸດຕົກຈາກທຳມະ”

Verse 22

इत्येवमुक्त्वा धर्मात्मा सुबाहुः पृथिवीपतिः । ध्यानयोगेन देवेशं यजिष्ये कमलाप्रियम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາສຸບາຫຸ ຜູ້ມີທຳ ເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ໄດ້ປະກາດວ່າ: “ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງທະຍານະໂຍຄະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາ ພຣະເທວະເອສະ ຈອມເທວະທັງປວງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະມະລາ (ລັກສະມີ)”

Verse 23

दाहप्रलयसंवर्जं विष्णुलोकं व्रजाम्यहम् । जैमिनिरुवाच । सत्यमुक्तं त्वया भूप सर्वश्रेयः समाकुलम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ ວິສະນຸໂລກ ອັນຢູ່ເຫນືອການກວາດລ້າງແຫ່ງປະລະຍະດ້ວຍໄຟອັນເຜົາຜານ.” ໄຊມິນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ທ່ານກ່າວຖືກຕ້ອງ; ຖ້ອຍຄຳນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສິຣິມົງຄຸນສູງສຸດທຸກປະການ.”

Verse 24

राजानो धर्मशीलाश्च महायज्ञैर्यजंति ते । सर्वदानानि दीयंते यज्ञेषु नृपनंदन

ໂອ ພະຣາຊະບຸດ, ບັນດາກະສັດຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ຍ່ອມປະກອບມະຫາຍັດ; ແລະໃນຍັດນັ້ນ ທານແລະການບໍລິຈາກທຸກປະເພດຖືກຖວາຍ.

Verse 25

आदावन्नं तु यज्ञेषु वस्त्रं तांबूलमेव च । कांचनं भूमिदानं च गोदानं प्रददंति च

ໃນຕອນເລີ່ມຍັດ ພວກເຂົາຖວາຍເຂົ້າອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງ ແລະ ຕຳບູນ (ໝາກພູ); ພ້ອມທັງໃຫ້ທອງ, ທານທີ່ດິນ ແລະ ທານໂຄ.

Verse 26

सुयज्ञैर्वैष्णवं लोकं ते प्रयांति नरोत्तमाः । दानेन तृप्तिमायांति संतुष्टाः संति भूमिपाः

ດ້ວຍຍັດທີ່ປະກອບຢ່າງດີ ບຸກຄົນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມໄປຮອດໄວສະນະວະໂລກ ອັນເປັນແດນພະວິສນຸ; ດ້ວຍທານ ກະສັດຍ່ອມອິ່ມໃຈ ແລະ ຢູ່ໃນຄວາມສັນໂດດ.

Verse 27

तपस्विनो महात्मानो नित्यमेवं यजंति ते । सुभिक्षां याचयित्वा तु स्वस्थानं तु समागताः

ບັນດາມະຫາອາດມາ ຜູ້ຖືຕະປະຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຍ່ອມບູຊາຍັດແບບນີ້ເປັນນິດ; ເມື່ອຂໍເສບຽງອາຫານອຸດົມແລ້ວ ຈຶ່ງກັບໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 28

भिक्षार्थं तस्य भागानि प्रकुर्वंति च भूपते । ब्राह्मणाय विभागैकं गोग्रासं तु महामते

ໂອ ພະຣາຊາ, ເພື່ອການໃຫ້ທານ ພວກເຂົາແບ່ງສ່ວນຂອງສິ່ງນັ້ນ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ສ່ວນໜຶ່ງກຳນົດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ, ແລະອີກໜຶ່ງຄຳ (gogrāsa) ເກັບໄວ້ໃຫ້ໂຄ.

Verse 29

सुपार्श्ववर्तिनां चैकं प्रयच्छंति तपोधनाः । तस्यान्नस्य प्रदानेन फलं भुंजंति मानवाः

ນັກບຳເນັດຕະບະຜູ້ມີຕະບະເປັນທຶນ ຍັງໃຫ້ສ່ວນໜຶ່ງແກ່ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້; ດ້ວຍການຖວາຍອາຫານນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຂອງມັນ។

Verse 30

क्षुधातृषाविहीनास्ते विष्णुलोकं व्रजंति वै । तस्मात्त्वमपि राजेंद्र देहि न्यायार्जितं धनम्

ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປສູ່ວິສະນຸໂລກແທ້; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ທ່ານກໍຈົ່ງໃຫ້ທານຊັບທີ່ໄດ້ມາໂດຍທຳມະ.

Verse 31

दानाज्ज्ञानं ततः प्राप्य ज्ञानात्सिद्धिं प्रयास्यति । य इदं शृणुयान्मर्त्यः पुण्याख्यानमनुत्तमम्

ຈາກການໃຫ້ທານ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາ; ເມື່ອໄດ້ປັນຍາແລ້ວ ດ້ວຍປັນຍານັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໃກ້ຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ. ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດໄດ້ຟັງປຸນຍະກະຖາອັນສູງສຸດນີ້ ຍ່ອມໄດ້ອານິສົງດ້ວຍ.

Verse 32

तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात्पापं सर्वं विलीयते । विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विष्णुलोकं सगच्छति

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຈຸດປະສົງທັງປວງຍ່ອມສຳເລັດ; ບາບທັງໝົດຍ່ອມລະລາຍຫາຍໄປ. ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ ລາວຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງວິສະນຸ.

Verse 95

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे पंचनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນດະ ໃນຕອນເລື່ອງເວນະ ວ່າດ້ວຍຄຸຣຸຕີຣຖະ ແລະປະຫວັດຈະວະນະ ບົດທີ 95 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.