Adhyaya 88

Verse 1

कुंजल उवाच । व्रतं स्तोत्रं महाज्ञानं ध्यानं चैव सुपुत्रक । मयाख्यातं तवाग्रे वै विष्णोः पापप्रणाशनम्

ກຸໍມຈະລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ລູກຜູ້ດີ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແຕ່ກ່ອນແລ້ວ ກ່ຽວກັບ ວຣະຕະ, ສໂຕຕຣະ, ມະຫາຍານ ແລະ ທະຍານະ ຂອງພຣະວິສນຸ ອັນທຳລາຍບາບ.”

Verse 2

एवं चतुष्टयं सा हि यदा पुण्यं समाचरेत् । प्रयाति वैष्णवं लोकं देवानामपि दुर्लभम्

ເມື່ອນາງປະພຶດປະຕິບັດຈະຕຸຣະພາກອັນເປັນບຸນນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ນາງຈະໄດ້ບັນລຸ «ໄວສະນະວະໂລກ» ອັນເທວະທັງຫຼາຍຍັງຍາກຈະໄດ້.

Verse 3

इतो गत्वा व्रतं वत्स दिव्यां देवीं प्रबोधय । अशून्यशयनं नाम व्रतराजं वदस्व ताम्

ຈາກນີ້ໄປ ໂອ ລູກນ້ອຍ, ຈົ່ງປຸກເທວີຜູ້ສະຫວ່າງໄສໃຫ້ຕື່ນເພື່ອຮັບວຣະຕະ. ຈົ່ງບອກນາງເຖິງວຣະຕະຣາຊຊື່ ‘ອະຊູນຍະຊະຍະນ’ ຄື ວຣະຕະບໍ່ນອນຜູ້ດຽວ.

Verse 4

समुद्धर महापापाद्राजकन्यां यशस्विनीम् । त्वया पृष्टं मया ख्यातं पुण्यदं पापनाशनम्

ຈົ່ງກູ້ຊ່ວຍພຣະທິດາກະສັດຜູ້ມີກຽດນັ້ນໃຫ້ພົ້ນຈາກມະຫາບາບ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແລ້ວ—ເປັນທຳທີ່ໃຫ້ບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 5

गच्छ गच्छ महाभाग इत्युक्त्वा विरराम सः । श्रीविष्णुरुवाच । उज्ज्वलोप्येवमुक्तस्तु स पित्रा कुंजलेन हि

ລາວເວົ້າວ່າ “ໄປເຖີດ ໄປເຖີດ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ” ແລ້ວກໍຢຸດນິ່ງ. ພຣະສີວິດສະນຸຕັດວ່າ: ແມ່ນແຕ່ ອຸຈຊະວະລະ—ຖືກບິດາ ກຸນຈະລະ ເອີ້ນເຊັ່ນນັ້ນ—ແທ້ຈິງ…

Verse 6

प्रणम्य पादौ धर्मात्मा मातापित्रोर्महामतिः । जगाम त्वरितो राजन्प्लक्षद्वीपं स उज्ज्वलः

ເມື່ອກົດກາບທີ່ພຣະບາດຂອງແມ່ແລະພໍ່ແລ້ວ ອຸຈຊະວະລະ ຜູ້ມີທຳ ແລະປັນຍາຍິ່ງ ໂອ ພຣະຣາຊາ ກໍອອກເດີນທາງຢ່າງຮີບດ່ວນໄປຫາ ປລັກສະທະວີປ

Verse 7

तं गिरिं सर्वतोभद्रं नानाधातुसमाकुलम् । नानारत्नमयैस्तुंगैः शिखरैरुपशोभितम्

ພູນັ້ນເປັນມົງຄຸນທຸກທິດ ເຕັມໄປດ້ວຍແຮ່ທາດນານາຊະນິດ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍຍອດພູສູງໆ ທີ່ເປັນຮັດຕະນະຫຼາກຫຼາຍ

Verse 8

नानाप्रवाहसंपूर्णैरुदकैरुज्ज्वलैर्नृप । नद्यः संति स्वच्छनीरास्तस्मिन्गिरिवरोत्तमे

ໂອ ພຣະນະຣິປ ໃນພູອັນຍອດຢ່າງນັ້ນ ມີແມ່ນ້ຳຫຼາຍສາຍເຕັມໄປດ້ວຍກະແສນານາ ນ້ຳຂອງມັນສ່ອງສະຫວ່າງ ໃສສະອາດ ແລະບໍລິສຸດ

Verse 9

किन्नरास्तत्र गायंति गंधर्वाः सुस्वरैर्नृप । अप्सरोभिः समाकीर्णं देववृंदैरुपावृतम्

ໂອ ພຣະນະຣິປ ທີ່ນັ້ນພວກກິນນະຣາຮ້ອງເພງ ແລະພວກຄັນທະຣະວະຂັບຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນໄພເຣາະ ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍອັບສະຣາ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 10

सिद्धचारणसंघुष्टं मुनिवृंदैरलंकृतम् । नानापक्षिनिनादैश्च सर्वत्र परिनादितम्

ສະຖານນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຂອງພວກສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ, ປະດັບດ້ວຍຫມູ່ມຸນີ, ແລະທົ່ວທຸກແຫ່ງເຕັມໄປດ້ວຍສຽງນົກນານາພັນ ຈົນກ້ອງສະທ້ອນທຸກທິດ.

Verse 11

एवं गिरिं समासाद्य उज्ज्वलो लघुविक्रमः । सुस्वरेणापि सा कन्या गिरौ तस्मिन्प्ररोदिति

ເມື່ອໄປຮອດພູນັ້ນແລ້ວ ອຸຈຈະວະລະຜູ້ມີວິກຣະມະວ່ອງໄວກໍມາຮອດ; ແລະນາງກັນຍານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນກໍຍັງເລີ່ມຮ້ອງໄຫ້ສະອື້ນຢູ່ເທິງພູນັ້ນ.

Verse 12

रोरूयमाणां स प्राज्ञो वचनं चेदमब्रवीत् । का त्वं भवसि कल्याणि कस्माद्रोदिषि सांप्रतम्

ເຫັນນາງຮ້ອງໄຫ້ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້ໃນບັດນີ້?”

Verse 13

कमाश्रिता महाभागे केन ते विप्रियं कृतम् । समाचक्ष्व ममाद्यैव सर्वदुःखस्य कारणम्

ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເຈົ້າພຶ່ງພາໃຜ? ໃຜໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຈັບໃຈ? ຈົ່ງບອກຂ້າໃນວັນນີ້ເທີດ ເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກທັງປວງຂອງເຈົ້າ.

Verse 14

दिव्यादेव्युवाच । विपाको हि महाभाग कर्मणां मम सांप्रतम् । इह तिष्ठामि दुःखेन वैधव्येन समन्विता

ດິວຍາເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາ, ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງປະສົບຢູ່ບັດນີ້ ແທ້ຈິງແມ່ນຜົນສຸກງອມແຫ່ງກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະຖືກຫອບຫຸ້ມດ້ວຍພາລະແຫ່ງຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍ.”

Verse 15

भवान्को हि महाभाग कृपया मम पीडितः । पक्षिरूपधरो वत्स सोत्सवं परिभाषते

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ! ທ່ານແມ່ນໃຜ ທີ່ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າໃນຍາມທຸກຂ໌? ໂອ ລູກນ້ອຍ, ແມ່ນແຕ່ທ່ານຖືຮູບເປັນນົກ ກໍຍັງເວົ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີມົງຄຸນ.

Verse 16

एवमाकर्ण्य तत्सर्वं भाषितं राजकन्यया । अहं पक्षी महाभागे कृपया तव पीडितः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາທັງໝົດທີ່ເຈົ້າຍິງເວົ້າແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນົກ; ໂດຍເມດຕາຂອງທ່ານ ຄວາມທຸກຂ໌ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍບັນເທົາລົງ.”

Verse 17

पक्षिरूपधरो भद्रे नाहं सिद्धो न ज्ञानवान् । रुदमानां महालापैर्भवतीं दृष्टवानिह

ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພຽງຜູ້ຖືຮູບເປັນນົກ; ບໍ່ແມ່ນສິດທະ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູ້. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນເຈົ້າຢູ່ນີ້ ຮ້ອງໄຫ້ຄໍາຄວນດັງໆ.

Verse 18

ततः पृच्छाम्यहं देवि वद मे कारणं त्विह । पितुर्गेहे यथावृत्तमात्मवृत्तांतमेव हि

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມ—ຈົ່ງບອກເຫດຜົນຂອງເລື່ອງນີ້ຢູ່ນີ້. ຈົ່ງເລົ່າຕາມຄວາມເປັນຈິງວ່າໃນເຮືອນບິດາຂອງເຈົ້າເກີດຫຍັງຂຶ້ນ ແລະເລົ່າປະຫວັດຂອງເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 19

तया निवेदितं सर्वं यथासंख्येन दुःखदम् । समासेन समाकर्ण्य उज्ज्वलस्तु महमनाः

ນາງໄດ້ທູນບອກທຸກຢ່າງຕາມລໍາດັບ—ທຸກລາຍລະອຽດລ້ວນເປັນທຸກຂ໌. ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນໂດຍຫຍໍ້ ອຸຈຊະວະລະຜູ້ໃຈສູງ ກໍເສົ້າໂສກຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 20

तामुवाच महापक्षी दिव्यादेवीं सुदुःखिताम् । यथा विवाहकाले ते भर्तारो मरणं गताः

ນົກໃຫຍ່ຜູ້ມີປີກອັນມະຫາສານ ໄດ້ກ່າວແກ່ເທວີຜູ້ເປັນທິບ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກທ່ວມທັບວ່າ: “ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ໃນຍາມແຕ່ງງານຂອງເຈົ້າ ສາມີທັງຫຼາຍຈຶ່ງເຖິງຄວາມຕາຍ?”

Verse 21

स्वयंवरनिमित्तं ते क्षयं याताश्च क्षत्रियाः । एतत्ते चेष्टितं सर्वं मया पितरि भाषितम्

ເນື່ອງຈາກພິທີສະວະຍັມວະຣະຂອງເຈົ້າ ກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງພິນາດ; ການປະພຶດທັງໝົດຂອງເຈົ້ານີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ບິດາຂອງຂ້າແລ້ວ

Verse 22

अन्यजन्मकृतंकर्मतव पापं सुलोचने । मम पित्रा ममाग्रे तु कृपया परिभाषितम्

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ກຳບາບທີ່ເຈົ້າເຄີຍກະທຳໃນຊາດອື່ນ ບິດາຂອງຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າຟັງລ່ວງໜ້າ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ

Verse 23

तेन दोषेण संपुष्टा लिप्ता जाता वरानने । एतावत्कारणं सर्वं तातेन परिभाषितम्

ໂດຍຄວາມຜິດນັ້ນເປັນອາຫານຫຼ້ຽງດູ ແລະຖືກມົນທິນດ້ວຍຄວາມຜິດນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນໄປດັ່ງນີ້; ເຫດທັງໝົດເທົ່ານີ້ ບິດາຂອງເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວ

Verse 24

पूर्वकर्मविपाकं तु भुंक्ष्व त्वं च समाश्वस । एवं सा भाषितं तस्य श्रुत्वा कन्योज्ज्वलस्य तत्

“ເຈົ້າຈົ່ງຮັບຜົນສຸກງອມແຫ່ງກຳເກົ່າ; ຈົ່ງອົດທົນ ແລະສະຫງົບໃຈ” ເມື່ອໄດ້ຍິນນາງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ກັນຍໂອຊຊະວະລາ—ສາວນ້ອຍຜູ້ງາມສະຫວ່າງ—…

Verse 25

प्रत्युवाच महात्मानं ब्रुवंतं पक्षिणं पुनः । प्रणता दीनया वाचा कुरु पक्षिन्कृपां मम

ນາງກໍ່ກົດກົງກາບລົງ ແລ້ວຕອບຄືນອີກຄັ້ງຕໍ່ນົກຜູ້ມີມະຫາຄຸນທີ່ກໍາລັງເວົ້າ ດ້ວຍສຽງອ່ອນນ້ອມປົນຄວາມທຸກ: “ໂອ ທ່ານນົກ, ຂໍໃຫ້ເມດຕາຂ້ອຍແດ່.”

Verse 26

कथयस्व प्रसादेन तस्य पापस्य निष्कृतिम् । प्रायश्चित्तं सुपुण्यं च मम पातकशोधनम्

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າການແກ້ບາບຂອງບາບນັ້ນໃຫ້ຂ້ອຍ—ປຣາຍັດຈິຕຕະອັນເປັນບຸນຍິ່ງ ແລະຊໍາລະຄວາມຜິດຂອງຂ້ອຍ.

Verse 27

येन व्रजाम्यहं पुण्यं विशुद्धाधौतकल्मषा । प्रायश्चित्तं महाभाग वद मे त्वं प्रसादतः

ດ້ວຍວິທີໃດຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ບຸນ ແລະມົນທິນບາບຖືກຊໍາລະຈົນບໍລິສຸດສິ້ນ? ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາ, ຂໍດ້ວຍພຣະກຸນາບອກປຣາຍັດຈິຕຕະໃຫ້ຂ້ອຍ.

Verse 28

उज्ज्वल उवाच । तवार्थं तु महाभागे पितरं पृष्टवानहम् । समाख्यातमतः पित्रा प्रायश्चित्तमनुत्तमम्

ອຸດຊະວະລະ ກ່າວວ່າ: “ເພື່ອເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍໄດ້ຖາມພໍ່ຂອງຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນພໍ່ໄດ້ອະທິບາຍປຣາຍັດຈິຕຕະອັນສູງສຸດບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ.”

Verse 29

तत्त्वं कुरु महाभागे सर्वपातकशोधनम् । ध्यायस्व हि हृषीकेशं शतनामजपस्व च

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມສັດຈະອັນເປັນແກ່ນ—ການປະຕິບັດທີ່ຊໍາລະບາບທັງປວງ. ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະຫຣິສີເກດຊະ ແລະຈົ່ງຈັບປຣາຍະສະຕະນາມ (ນາມຮ້ອຍ) ຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.

Verse 30

भव ज्ञानपरा नित्यं कुरु व्रतमनुत्तमम् । अशून्यशयनं पुण्यं व्रतं पापप्रणाशकम्

ຈົ່ງເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈໃນຍານທາງວິນຍານເສມອ ແລະປະຕິບັດວຣະຕະອັນສູງສຸດເປັນນິດ. ວຣະຕະອັນສັກສິດ “ອະຊູນຍະ-ຊະຍະນະ” (ບໍ່ນອນຜູ້ດຽວ) ເປັນບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 31

समाचष्ट स धर्मात्मा सर्वज्ञानप्रकाशकम् । ज्ञानं स्तोत्रं व्रतं ध्यानं विष्णोश्चैव महात्मनः

ແລ້ວຜູ້ມີຈິດທຳນັ້ນໄດ້ສອນສິ່ງທີ່ສ່ອງແສງແກ່ຄວາມຮູ້ທັງປວງ ຄື ຍານແທ້ ບົດສັນລະເສີນ (ສໂຕຕຣະ) ວຣະຕະອັນສັກສິດ ແລະ ການພາວະນາ—ທັງໝົດອຸທິດແດ່ພຣະວິດສະນຸຜູ້ມີມະຫາອາດຕະພາບ.

Verse 32

विष्णुरुवाच । तस्मात्सा हि प्रजग्राह संस्थिता निर्जने वने । सर्वद्वंद्वविनिर्मुक्ता संजाता तपसि स्थिता

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນນາງໄດ້ຮັບວຣະຕະນັ້ນແທ້ ແລະອາໄສຢູ່ໃນປ່າອັນສະງັດ ກໍພົ້ນຈາກຄູ່ຕົກຕໍ່ທັງປວງ ແລ້ວຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະ.

Verse 33

व्रतं चक्रे जिताहारा निराधारा सुदुःखिता । कामक्रोधविहीना सा वर्गं संयम्य नित्यशः

ນາງໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະ ໂດຍຊະນະຄວາມຢາກອາຫານ; ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລະທຸກທໍລະມານຫນັກ. ປາສຈາກກາມແລະໂກຣດ ນາງສຳຮວມອິນທຣີຍະທັງຫມົດເປັນນິດ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ.

Verse 34

इंद्रियाणां महाराज महामोहं निरस्य सा । अब्दे चतुर्थके प्राप्ते सुप्रसन्नो जनार्दनः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອນາງໄດ້ຂັບໄລ່ມະຫາໂມຫະອັນເກີດຈາກອິນທຣີຍະແລ້ວ ເມື່ອປີທີ່ສີ່ມາຮອດ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ກໍຊົມຊື່ນຍິ່ງນັກ.

Verse 35

तस्यै वरं दातुकामश्चायातो वरनायकः । तस्यै संदर्शयामास स्वरूपं वरदः प्रभुः

ດ້ວຍພຣະປະສົງຈະປະທານພອນແກ່ນາງ ພຣະຜູ້ປະທານພອນໄດ້ເສດຈມາຫາ; ແລ້ວພຣະອົງຜູ້ເມດຕາໄດ້ເປີດເຜີຍພຣະສະວະຣູບແທ້ຂອງພຣະອົງໃຫ້ນາງເຫັນ

Verse 36

सूत उवाच । इंद्रनीलघनश्यामं शंखचक्रगदाधरम् । सर्वाभरणशोभाढ्यं पद्महस्तं महेश्वरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ດຳດັ່ງເມກໜາສີໄພລິນ ຊົງຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ; ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ ແລະຊົງຖືດອກບົວໃນພຣະຫັດ”

Verse 37

बद्धांजलिपुटा भूत्वा वेपमाना निराश्रया । उवाच गद्गदैर्वाक्यैः प्रणता मधुसूदनम्

ນາງປະນົມມືເປັນອັນຈະລີ ສັ່ນໄຫວແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ; ນາງກໍ່ກົ້ມກາບ ແລ້ວກ່າວກັບພຣະມະທຸສູດນະດ້ວຍສຽງສະທ້ານສະເທືອນ

Verse 38

तेजसा तव दिव्येन स्थातुं शक्नोमि नैव हि । दिव्यरूपो भवेः कस्त्वं कृपया मम चाग्रतः

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຣັດສະມີທິບຂອງພຣະອົງໄດ້ເລີຍ. ໂອ ຜູ້ມີສະວະຣູບສະຫວັນ, ພຣະອົງແມ່ນໃຜ? ຂໍພຣະເມດຕາເປີດເຜີຍພຣະອົງຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 39

कथयस्व प्रसादेन किमत्र तव कारणम् । सर्वमेव प्रसादेन प्रब्रवीहि महामते

ຂໍພຣະກະລຸນາຕອບ—ໃນເລື່ອງນີ້ ເຫດຜົນຂອງພຣະອົງແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂໍເມດຕາອະທິບາຍທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ

Verse 40

देवमेवं विजानामि तेजसा इंगितैस्तव । ज्ञानहीना जगन्नाथ न जाने रूपनामनी

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກພຣະອົງໄດ້ພຽງແຕ່ເທົ່ານີ້—ຜ່ານຮັດສະມີແຫ່ງພຣະເດດ ແລະ ນິມິດອັນລະອຽດຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຈະກັນນາຖ, ຂ້າພະເຈົ້າຂາດຍານແທ້ ຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຮູບພຣະອົງ ຫຼື ພຣະນາມຂອງພຣະອົງເລີຍ.

Verse 41

किं ब्रह्मा वा भवान्विष्णुः किं वा शंकर एव हि । एवमुक्त्वा प्रणम्यैवं दंडवद्धरणीं गता

“ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ ຫຼື ພຣະວິສນຸ? ຫຼື ແທ້ໆແມ່ນພຣະສັງກະ?” ເວົ້າແລ້ວນາງກໍກົດກະບົດດ້ວຍສັດທາ ແລະ ລົ້ມກຣາບລົງກັບດິນແບບດັນດະວັດ.

Verse 42

तामुवाच जगन्नाथः प्रणतां राजनंदिनीम् । श्रीभगवानुवाच । त्रयाणामपि देवानामंतरं नास्ति शोभने

ຈະກັນນາຖໄດ້ກ່າວກັບພຣະທິດາກະສັດຜູ້ກົດກຣາບວ່າ ພຣະພະຄະວານຕັດວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມ, ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງແມ່ນແຕ່ນ້ອຍ ໃນບັນດາເທວະທັງສາມ.”

Verse 43

ब्रह्मा समर्चितो येन शंकरो वा वरानने । तेनाहमर्चितो नित्यं नात्र कार्या विचारणा

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດບູຊາພຣະພຣະຫມາຕາມພິທີ—ຫຼືບູຊາພຣະສັງກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ—ຜູ້ນັ້ນກໍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດໄຕ່ຕອງໃດໆ.

Verse 44

एतौ ममाभिन्नतरौ नित्यं चापि त्रिरूपवान् । अहं हि पूजितो यैश्च तावेतौ तैः सुपूजितौ

ເທວະທັງສອງນີ້ບໍ່ແຍກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ດໍາລົງເປັນຮູບສາມປະການຢູ່ເສມອ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບູຊາເທວະທັງສອງນີ້ຢ່າງດີງາມແລ້ວ.

Verse 45

अहं देवो हृषीकेशः कृपया तव चागतः । स्तवेनानेन पुण्येन व्रतेन नियमेन च

ຂ້າແມ່ນພຣະຫຣິສີເກສ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ; ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂ້າຈຶ່ງມາຫາເຈົ້າ—ເນື່ອງຈາກບົດສັນລະເສີນອັນເປັນບຸນນີ້ ແລະພຣະຕະກັບນິຍົມຂອງເຈົ້າ.

Verse 46

संजाता कल्मषैर्हीना वरं वरय शोभने । दिव्यादेव्युवाच । विजयस्व हृषीकेश कृष्णक्लेशापहारक

ບັດນີ້ເຈົ້າໄດ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບແລ້ວ; ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງເລືອກພອນ—ເລືອກພອນອັນປະເສີດ. ພຣະເທວີອັນທິບກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຊະນະແດ່ ພຣະຫຣິສີເກສ—ໂອ ກຣິສນະ ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກ!”

Verse 47

नमामि चरणद्वंद्वं मामुद्धर सुरेश्वर । वरं मे दातुकामोऽसि चक्रपाणे प्रसीद मे

ຂ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ; ຂໍຊ່ວຍຍົກຂ້າໃຫ້ພົ້ນ, ໂອ ຈອມແຫ່ງເທວະ. ພຣະອົງພ້ອມຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ; ໂອ ຈັກຣະປານີ, ຂໍໂປດເມດຕາຂ້າ.

Verse 48

आत्मपादयुगस्यापि भक्तिं देहि ममानघ । दर्शयस्व जगन्नाथ मोक्षमार्गं निरामयम्

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂໍປະທານພັກຕິໃຫ້ຂ້າຕໍ່ພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຈະກັນນາຖ, ຂໍສະແດງເສັ້ນທາງສູ່ໂມກສະອັນບໍລິສຸດ ໄຮ້ທຸກ ໄຮ້ໂລກໃຫ້ຂ້າ.

Verse 49

दासत्वं देहि वैकुंठ यदि तुष्टो जनार्दन । श्रीभगवानुवाच । एवमस्तु महाभागे गच्छ निर्धूतकल्मषा

“ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ຂໍປະທານສະພາບເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນໄວກຸນຖະໃຫ້ຂ້າ.” ພຣະພະຄະວານກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ; ຈົ່ງໄປ, ບາບຂອງເຈົ້າຖືກຊຳລະແລ້ວ.”

Verse 50

वैष्णवं परमं लोकं दुर्लभं योगिभिः सदा । गच्छ गच्छ परं लोकं प्रसादान्मम सांप्रतम्

ໂລກໄວສະນະອັນສູງສຸດນັ້ນ ແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ພວກໂຍຄີກໍຍັງເຂົ້າເຖິງຍາກ. ຈົ່ງໄປ ຈົ່ງໄປໃນບັດນີ້ ສູ່ໂລກອັນສູງສຸດນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາໃນຂະນະນີ້.

Verse 51

एवमुक्ते ततो वाक्ये माधवेन महात्मना । दिव्यादेवी अभूद्दिव्या सूर्यतेजः समप्रभा

ເມື່ອມະຫາອາດມາ ມາທະວະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນແລ້ວ ນາງເທວີກໍເກີດເປັນທິບ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ ດ້ວຍລັດສະໝີເທົ່າກັບຄວາມສະຫວ່າງຂອງດວງອາທິດ.

Verse 52

पश्यतां सर्वलोकानां दिव्याभरणभूषिता । दिव्यमालान्विता सा च दिव्यहारविलंबिनी

ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງສັບພະໂລກ ນາງປາກົດກາຍປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ ມີພວງມາລາທິບຄ້ອງຢູ່ ແລະສວມສາຍຄໍທິບທີ່ຫ້ອຍລົງຢ່າງອ່ອນຊ້ອຍງາມ.

Verse 53

गता सा वैष्णवं लोकं दाहप्रलयवर्जितम् । पुनः पक्षी समायातः स्वगृहं हर्षसंयुतः

ນາງໄດ້ໄປສູ່ໂລກໄວສະນະ ອັນພົ້ນຈາກພິບັດໄຟເຜົາ ແລະປຣະລະຍະ. ແລ້ວນົກນັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ເຮືອນຂອງຕົນອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 54

तत्सर्वं कथयामास पितरं प्रति सत्तमः

ແລ້ວຜູ້ປະເສີດດ້ວຍທຳນັ້ນ ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ບິດາຂອງຕົນຟັງ.

Verse 88

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रेऽष्टाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສຣີປັດມະປຸຣານ ພາກ ພູມິຂັນຑະ ບົດທີ 88 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ວ່າດ້ວຍເລື່ອງເວນະ ຕີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ ກຸຣຸ-ຕີຣຖະ ແລະ ປະຫວັດຂອງ ຈະຍະວະນະ.