Adhyaya 29

Verse 1

पृथुरुवाच । हते चैव महापापे एकस्मिन्पापचारिणि । लोकाः सुखेन जीवंति साधवः पुण्यदर्शिनः

ປຣຶຖຸ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາບາບີ—ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວພຽງຄົນດຽວ—ຖືກກຳຈັດແລ້ວ ປະຊາຊົນຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຸກ ແລະສາທຸຊົນຜູ້ເຫັນຄຸນແຫ່ງບຸນກໍເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 2

तस्मादेकं प्रहर्तव्यं पापिष्ठं पापचेतनम् । तस्मात्त्वां हि हनिष्यामि सर्वसत्त्वप्रणाशिनीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ຜູ້ມີຈິດບາບຄົນດຽວນີ້ ຄວນຖືກຟັນລົງໃຫ້ສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າເຈົ້າແນ່—ໂອ ຜູ້ທຳລາຍສັດທັງປວງ!

Verse 3

त्वया बीजानि सर्वाणि लुप्तान्येतानि सांप्रतम् । ग्रासं कृत्वा स्थिरीभूत्वा प्रजां हत्वा क्व यास्यसि

ໂດຍເຈົ້າ ເມັດພັນທັງປວງເຫຼົ່ານີ້ ບັດນີ້ຖືກທຳລາຍໝົດ. ເຈົ້າກືນກິນມັນແລ້ວຕັ້ງມັ່ນແຂງແຮງ; ຫຼັງຈາກຂ້າປະຊາຊົນແລ້ວ ເຈົ້າຈະໄປໃສ?

Verse 4

हते पापे दुराचारे सुखं जीवंतिसाधवः । तस्मात्पापं प्रहंतव्यं सत्यमेवं न संशयः

ເມື່ອບາບ ແລະ ຄວາມປະພຶດຊົ່ວຖືກທຳລາຍ ບັນດາສາທຸຊົນຍ່ອມດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຸກສະບາຍ। ດັ່ງນັ້ນ ບາບພຶງຖືກປາບປະຫານ—ນີ້ແມ່ນສັດຈະ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 5

पालितव्यं प्रयत्नेन यस्माद्धर्मः प्रवर्द्धते । भवत्या तु महत्पापं प्रजासंक्षयकारकम्

ຄວນປົກປ້ອງມັນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພາະໂດຍມັນ ທຳມະຍ່ອມເຈີຣິນຂຶ້ນ। ແຕ່ໂດຍເຈົ້າກຳລັງກໍ່ມະຫາບາບ ອັນນຳໄປສູ່ການສູນເສຍຂອງປະຊາຊົນ।

Verse 6

एकस्यार्थेन यो हन्यादात्मनो वा परस्य वा । लोकोपतापकं हत्वा न भवेत्तस्य पातकम्

ຖ້າຜູ້ໃດຂ້າເພື່ອປະໂຫຍດຂອງຜູ້ໜຶ່ງ—ເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ຫຼື ຂອງຜູ້ອື່ນ—ແລະໄດ້ຂ້າຜູ້ທີ່ທຳໃຫ້ໂລກເດືອດຮ້ອນແລ້ວ ບາບບໍ່ຕິດຕາມຜູ້ນັ້ນ।

Verse 7

सुखमेष्यंति बहवो यस्मिंस्तु निहते शुभे । वसुधे निहते दुष्टे पातकं नोपपातकम्

ເມື່ອຜູ້ນັ້ນຜູ້ເປັນມົງຄຸນຖືກສັງຫານ ຄົນຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ। ແຕ່ເມື່ອວະສຸທາຜູ້ຊົ່ວຖືກກຳຈັດ ບໍ່ແມ່ນບາບ—ແມ່ນແຕ່ຜິດນ້ອຍໆກໍບໍ່ມີ।

Verse 8

प्रजानिमित्तं त्वामेव हनिष्यामि न संशयः । यदि मे पुण्यसंयुक्तं वचनं न करिष्यति

ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ ຂ້ອຍຈະປາບເຈົ້າລົງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງອັນຊອບທຳ ແລະ ປະກອບດ້ວຍບຸນຂອງຂ້ອຍ।

Verse 9

जगतोऽस्य हितार्थाय साधु चैव वसुंधरे । हनिष्ये त्वां शितैर्बाणैर्मद्वाक्यात्तु पराङ्मुखीम्

ໂອ ພະແມ່ທໍລະນີ, ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງໂລກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍິງທ່ານດ້ວຍລູກສອນທີ່ແຫຼມຄົມ ເພາະທ່ານຫັນຫຼັງໃຫ້ຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 10

स्वीयेन तेजसा चैव पुण्यां त्रैलोक्यवासिनीम् । प्रजां चैव धरिष्यामि धर्मेणापि न संशयः

ດ້ວຍບາລະມີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນຜູ້ສັກສິດໃນສາມໂລກນີ້ດ້ວຍທຳຢ່າງແນ່ນອນ, ເລື່ອງນີ້ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍ.

Verse 11

मच्छासनं समास्थाय धर्मयुक्तं वसुंधरे । इमाः प्रजा आज्ञया मे संजीवय सदैव हि

ໂອ ພະແມ່ທໍລະນີ, ຈົ່ງຮັບຄຳສັ່ງອັນຊອບທຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຈົ່ງລໍ່ລ້ຽງສັນພະຊີວິດເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄຳບັນຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.

Verse 12

एवं मे शासनं भद्रे अद्य यर्हि करिष्यसि । ततः प्रीतोऽस्मि ते नित्यं गोपायिष्यामि सर्वदा

ໂອ ນາງຜູ້ຈະເລີນ, ເມື່ອເຈົ້າປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພໍໃຈໃນຕົວເຈົ້າ ແລະ ຈະປົກປ້ອງຄຸ້ມຄອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.

Verse 13

त्वामेव हि न संदेह अन्ये चैव नृपोत्तमाः । धेनुरूपेण सा पृथ्वी बाणांचितकलेवरा

ແທ້ຈິງແລ້ວແມ່ນເຈົ້ານັ້ນເອງ, ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍ ແລະ ກະສັດຜູ້ປະເສີດອົງອື່ນໆກໍເຊັ່ນກັນ. ແຜ່ນດິນນັ້ນໃນຮ່າງຂອງແມ່ງົວ ມີຮ່າງກາຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍລູກສອນ.

Verse 14

उवाचेदं पृथुं वैन्यं धर्माधारं महामतिम् । धरण्युवाच । तवादेशं महाराज सत्यपुण्यार्थसंयुतम्

ແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣຶທຸ ໄວນຍະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງທຳມະວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຄຳສັ່ງຂອງທ່ານປະກອບດ້ວຍສັດຈະ ບຸນກຸສົນ ແລະເປົ້າໝາຍອັນສູງສົ່ງ”

Verse 15

प्रजानिमित्तमत्यर्थं विधास्यामि न संशयः । उद्यमेनापि पुण्येन उपायेन नरेश्वर

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ປະຊາຊົນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດໃຫ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ດ້ວຍຄວາມພາກເພຍອັນເປັນບຸນ ແລະດ້ວຍອຸບາຍອັນເໝາະສົມ, ໂອ ນະເຣສະວອນ

Verse 16

समारंभाः प्रसिद्ध्यंति पुण्याश्चैवाप्युपक्रमाः । उपायं पश्य राजेंद्र येन त्वं सत्यवान्भवेः

ຄວາມພາກເພຍຍ່ອມສຳເລັດ ແລະການເລີ່ມຕົ້ນອັນເປັນມົງຄຸນຍ່ອມໃຫ້ຜົນ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນທຣາ, ຈົ່ງເບິ່ງອຸບາຍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານເປັນຜູ້ສັດຈະວາຈາ ຊື່ສັດຕໍ່ຄຳສັນຍາ

Verse 17

धारयेथाः प्रजाश्चेमा येन सर्वाः प्रवर्द्धये । संलग्नाश्चोत्तमा बाणा ममांगे ते शिलाशिताः

ຈົ່ງອຸ້ມຊູປະຊາສັດເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຢ່າງເຈີຣິນງອກງາມ. ລູກທະນູອັນປະເສີດຂອງທ່ານ—ປາຍເປັນຫີນ—ບັດນີ້ຝັງຢູ່ໃນກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 18

समुद्धर स्वयं राजंश्छल्यंति भृशमेव ते । समां कुरु महाराज तिष्ठेन्मयि यथा पयः

ໂອ ຣາຊາ, ຈົ່ງຍົກຖອນເສັ້ນຕຳນີ້ດ້ວຍຕົນເອງ; ຄົນຂອງທ່ານກຳລັງເຮັດໃຫ້ເຈັບປວດຫນັກ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຮາບພຽງ ເພື່ອໃຫ້ນ້ຳຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງມັ່ນຄົງ

Verse 19

सूत उवाच । धनुषोग्रेण ताञ्छैलान्नानारूपान्गुरूंस्तथा । उत्सारयंस्ततः सर्वां समरूपां चकार सः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດ້ວຍປາຍຄັນທະນູ ພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ພູເຂົາທີ່ມີຮູບຫຼາຍຢ່າງແລະໜັກໃຫຍ່ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງໝົດຮາບພຽງແລະເທົ່າກັນ।

Verse 20

तदाप्रभृति ते शैला वृद्धिमापुर्द्विजोत्तमाः । तस्या अंगात्स्वयं बाणान्स्वकीयान्नृपनंदनः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍເລີ່ມເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະເຈົ້າຊາຍໄດ້ບັງເກີດລູກສອນຂອງຕົນຈາກກາຍຂອງນາງ (ແຜ່ນດິນ) ໂດຍຕົນເອງ।

Verse 21

समुद्धृत्य ततो वैन्यः प्रीतेन मनसा तदा । गर्ताश्च कंदराश्चैव बाणाघातैः समीकृताः

ຕໍ່ມາ ໄວນະ ດ້ວຍໃຈປິຕິ ໄດ້ຍົກ (ແຜ່ນດິນ) ຂຶ້ນ ແລະຫຼຸມບໍ່ກັບຮ່ອງຫວ່າງທັງຫຼາຍກໍຖືກທຳໃຫ້ຮາບພຽງດ້ວຍແຮງກະທົບແຫ່ງລູກສອນຂອງລາວ।

Verse 22

एवं पृथ्वद्यंसमां सर्वां चकार पुण्यवर्द्धनः । समीकृत्य महाभागो वत्सं तस्या व्यकल्पयत्

ດັ່ງນັ້ນ ປຸນຍະວັດທະນະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນທັງໝົດຮາບພຽງ ແລະທ່ານຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເມື່ອຈັດລະບຽບທຸກຢ່າງໃຫ້ຖືກຄວນແລ້ວ ກໍແຕ່ງຕັ້ງລູກງົວໜຶ່ງຕົວໃຫ້ນາງ (ແຜ່ນດິນ)។

Verse 23

मनुं स्वायंभुवं पूर्वं परिचिंत्य पुनः पुनः । अतीतेष्वथ सर्वेषु मन्वंतरेषु सत्तमाः

ໂອ ຜູ້ດີຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອຄິດຄຳນຶງຊ້ຳໆເຖິງ ມະນຸ ສະວາຍັມພູວະ ຜູ້ເກົ່າແກ່ ພຶງພິຈາລະນາພຣະອົງໃນບັນດາມັນວັນຕະຣະທັງປວງທີ່ຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ।

Verse 24

विषमत्वं गता भूमिः पंथा नासीच्च कुत्रचित् । समानि विषमाण्येवं स्वयमासन्द्विजोत्तमाः

ພື້ນດິນໄດ້ກາຍເປັນບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ ແລະບໍ່ມີເສັ້ນທາງອັນຄວນຄ່າຢູ່ແຫ່ງໃດເລີຍ। ດັ່ງນັ້ນ ທັງບ່ອນຮາບແລະບ່ອນຂຸບຂະຫຍຸງ ທວິຊະອຸດຕະມະ (ພຣາຫມັນ) ຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍຕົນເອງ।

Verse 25

पूर्वं मनोश्चाक्षुषस्य प्राप्ते चैवांतरे तदा । जाते पूर्वविसर्गे च विषमे च धरातले

ໃນການກ່ອນ ເມື່ອມັນວັນຕະຣະຂອງ ຈາກຊຸສະ ມະນຸ ໄດ້ມາຮອດ ແລະເມື່ອການສ້າງສັນກ່ອນໜ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ໃນຍາມທີ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີ—

Verse 26

ग्रामाणां च पुराणां च पत्तनानां तथैव च । देशानां क्षेत्रपन्नानां मर्यादा न हि दृश्यते

ສໍາລັບບ້ານນ້ອຍ ຖິ່ນຖານເກົ່າແກ່ ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍ—ພ້ອມທັງແດນດິນ ແລະຜືນທີ່ແຫ່ງກະເສດຕຣະອັນສັກສິດ—ຂອບເຂດຂອງມັນບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນແຈ້ງເລີຍ।

Verse 27

कृषिर्नैव न वाणिज्यं न गोरक्षा प्रवर्तते । नानृतं भाषते कश्चिन्न लोभो न च मत्सरः

ບໍ່ມີການເຮັດນາ ບໍ່ມີການຄ້າ ແລະບໍ່ມີການລ້ຽງງົວເປັນກິດຈະກໍາ। ບໍ່ມີໃຜເວົ້າຄໍາເທັດ ແລະບໍ່ມີທັງຄວາມໂລບ ແລະຄວາມອິດສາ।

Verse 28

नाभिमानं च वै पापं न करोति कदा किल । वैवस्वतस्य संप्राप्ते अंतरे द्विजसत्तम

ແທ້ຈິງ ລາວບໍ່ເຄີຍກະທໍາບາບແຫ່ງຄວາມຍົກຕົນ (ອະຫັງກາຣະ) ໃນເວລາໃດເລີຍ ໂອ ທວິຊະສັດຕະມະ; ນີ້ແມ່ນຄໍາກ່າວໃນຊ່ວງເວລາເມື່ອ ໄວວັສວະຕະ ໄດ້ມາຮອດ (ມັນວັນຕະຣະໄວວັສວະຕະ)

Verse 29

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । पृथूपाख्याने एकोनत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອັດທະຍາຍທີ 29 “ນິທານພຣຶຖຸ” ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກ ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 30

क्वचिद्भूमौ गिरौ क्वापि नदीतीरेषु वै तदा । कुंजेषु सर्वतीर्थेषु सागरस्य तटेषु च

ບາງຄັ້ງຢູ່ໃນພື້ນດິນໂລ່ງ ບາງຄັ້ງຢູ່ເທິງພູ; ແລ້ວຢູ່ຕາມຝັ່ງນ້ຳ; ໃນດົງພຸ່ມ ທີ່ຕີຣຖະທັງປວງ ແລະຕາມຝັ່ງທະເລດ້ວຍ।

Verse 31

निवासं चक्रिरे सर्वाः प्रजाः पुण्येन वै तदा । तासामाहारः संजातः फलमूलमधुस्तथा

ແລ້ວໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນ (puṇya) ປະຊາທັງປວງໄດ້ສ້າງທີ່ຢູ່ອາໄສ; ແລະອາຫານຂອງເຂົາເຈົ້າກໍເປັນຜົນໄມ້ ຮາກໄມ້ ແລະນ້ຳເຜິ້ງດ້ວຍ।

Verse 32

महता कृच्छ्रेण तासामाहारश्च द्विजोत्तमाः । पृथुर्वैन्यः समालोक्य प्रजानां कष्टमेव हि

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ອາຫານຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ. ເມື່ອພຣຶຖຸ ໄວນຍະ ເຫັນຄວາມທຸກຂອງປະຊາ ກໍໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມລຳບາກນັ້ນແທ້ໆ।

Verse 33

स्वायंभुवो मनुर्वत्सः कल्पितस्तेन भूभुजा । स्वपाणिः कल्पितस्तेन पात्रमेवं महामते

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂດຍກະສັດນັ້ນໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ເປັນ “ລູກງົວ”; ແລະໄດ້ກຳນົດມືຂອງຕົນເອງເປັນພາຊະນະ—ເຊັ່ນນີ້ແລ, ໂອ ມະຫາມະຕິ।

Verse 34

स पृथुः पुरुषव्याघ्रो दुदोह वसुधां तदा । सर्वसस्यमयं क्षीरं ससर्वान्नं गुणान्वितम्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະປຣຶຖຸ ຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ ໄດ້ບີບນ້ຳນົມຈາກແຜ່ນດິນ; ນ້ຳນົມນັ້ນເປັນສານະແຫ່ງທັນຍາຫານທຸກຊະນິດ ພ້ອມອາຫານທັງປວງ ແລະມີຄຸນອັນປະເສີດ।

Verse 35

तेन पुण्येन चान्नेन सुधाकल्पेन ताः प्रजाः । तृप्तिं नयंति देवान्वै प्रजाः पितॄंस्तथापरान्

ດ້ວຍອາຫານອັນເປັນບຸນນັ້ນ ອັນປະເສີດດຸດອມຣິຕ ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈ ແລະດັ່ງດຽວກັນກໍເຮັດໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພໍໃຈດ້ວຍ।

Verse 36

प्रसादात्तस्य वैन्यस्य सुखं जीवंति ताः प्रजाः । देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च दत्वा चान्नं प्रजास्ततः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງກະສັດ ໄວນຍະ ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນດຳລົງຊີວິດຢ່າງສຸກສະບາຍ; ແລ້ວປະຊາຊົນກໍຖວາຍອາຫານແດ່ເທວະ ແລະປິຕຣ ກ່ອນຈະຢູ່ຕາມຄວາມຄວນແຫ່ງທຳມະ।

Verse 37

ब्राह्मणेभ्यो विशेषेणअतिथिभ्यस्तथैव च । पश्चाद्भुंजंति पुण्यास्ताः प्रजाः सर्वा द्विजोत्तमाः

ເມື່ອໄດ້ຮັບໃຊ້ພຣາຫມະນະໂດຍພິເສດ ແລະຕ້ອນຮັບອາຕິຖິ (ແຂກ) ກ່ອນແລ້ວ, ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມ, ປະຊາຊົນຜູ້ມີບຸນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄ່ອຍບໍລິໂພກພາຍຫຼັງ।

Verse 38

यज्ञैश्चान्ये यजंत्येव तर्पयंति जनार्दनम् । तेन चान्नेन देवेशं तृप्तिं गच्छंति देवताः

ຄົນອື່ນໆ ບູຊາດ້ວຍຍັດຍະ ແລະດ້ວຍນັ້ນກໍທຳໃຫ້ ຈະນາຣະດະນະ ພໍໃຈ; ແລະດ້ວຍອາຫານທີ່ຖວາຍໃນຍັດຍະນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈໃນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 39

पुनर्वर्षति पर्जन्यः प्रेषितो माधवेन च । तस्मात्पुण्या महौषध्यः संभवंति सुपुण्यदाः

ແລ້ວເມກນໍາຝົນກໍຕົກຝົນອີກຄັ້ງ ດ້ວຍການສົ່ງມາໂດຍມາທະວະ; ຈາກນັ້ນ ສະຫມຸນໄພໃຫຍ່ອັນສັກສິດເກີດຂຶ້ນ ໃຫ້ບຸນຫຼາຍ.

Verse 40

सस्यजातानि सर्वाणि पृथुर्वैन्यः प्रजापतिः । तेनान्नेन प्रजाः सर्वा वर्तंतेऽद्यापि नित्यशः

ພືດຜົນກະສິກໍາທຸກຊະນິດ ປຣະຊາປະຕິ ປຣຶຖຸ ໄວນຍະ ໄດ້ບັນດານໃຫ້ເກີດ; ແລະດ້ວຍອາຫານນັ້ນ ສັດທັງປວງຍັງດໍາລົງຊີວິດຈົນທຸກມື້ນີ້ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 41

ऋषिभिश्चैव मिलितैर्दुग्धा चेयं वसुंधरा । पुनर्विप्रैर्महाभाग्यैः सत्यवद्भिः सुरैस्तथा

ເມື່ອພວກຣິສີມາຊຸມນຸມກັນ ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກດອກເຫມືອນດອກນໍ້ານົມ; ແລະອີກຄັ້ງໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ຜູ້ເວົ້າສັດ ພ້ອມທັງເທວະທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 42

सोमो वत्सस्वरूपोभूद्दोग्धा देवगुरुः स्वयम् । ऊर्जं क्षीरं पयः कल्पं येन जीवंति चामराः

ໂສມະເປັນລູກງົວ ແລະເທວະຄຸຣຸເອງເປັນຜູ້ດອກ; ຈາກການດອກນັ້ນ ເກີດນໍ້ານົມອັນຫຼໍ່ລ້ຽງ ເປັນຊີວິດທານ ເໝາະຕາມການເວລາ ທີ່ເຫຼົ່າອະມະຣາດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍມັນ.

Verse 43

तेषां सत्येन पुण्येन सर्वे जीवंति जंतवः । सत्यपुण्ये प्रवर्तंते ऋषिदुग्धा वसुंधरा

ດ້ວຍຄວາມສັດແທ້ແລະບຸນກຸສົນຂອງພວກເຂົາ ສັດທັງປວງຈຶ່ງດໍາລົງຊີວິດ; ແຜ່ນດິນດໍາເນີນໄປໃນສັດແລະຄຸນທໍາ ປານດັ່ງຖືກລ້ຽງດ້ວຍນໍ້ານົມທີ່ຣິສີໄດ້ດອກມາ.

Verse 44

अथातः संप्रवक्ष्यामि यथा दुग्धा इयं धरा । पितृभिश्च पुरा वत्स विधिना येन वै तदा

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ, ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ວ່າໃນການເກົ່າແກ່ ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ດູດນົມຈາກແຜ່ນດິນນີ້ແນວໃດ ແລະຕາມວິທີກຳນົດໃດໃນຄາວນັ້ນ।

Verse 45

सुपात्रं राजतं कृत्वा स्वधा क्षीरं सुधान्वितम् । परिकल्प्य यमं वत्सं दोग्धा चांतक एव सः

ເຮັດພາຊະນະເງິນອັນປະເສີດ ແລ້ວຈັດນົມທີ່ປົນກັບ ‘ສະວະທາ’ ແລະສານອະມຣິຕະ; ຕັ້ງຍະມະເປັນລູກງົວ ແລະອັນຕະກະ (ຄວາມຕາຍ) ເອງເປັນຜູ້ດູດນົມ।

Verse 46

नागैः सर्पैस्ततो दुग्धा तक्षकं वत्समेव च । अलाबुपात्रमादाय विषं क्षीरं द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ນາກແລະງູຖືກດູດນົມ ໂດຍໃຫ້ຕັກສະກະເປັນລູກງົວ; ບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດຖືພາຊະນະໝາກນ້ຳເຕົ້າ ແລ້ວດຶງເອົາພິດເປັນນົມ។

Verse 47

नागानां तु तथा दोग्धा धृतराष्ट्रः प्रतापवान् । सर्पा नागा द्विजश्रेष्ठास्तेन वर्तंति चातुलाः

ສໍາລັບນາກທັງຫຼາຍ ທ່ານທຣິຕະຣາດສະຕຣະຜູ້ມີອໍານາດໄດ້ເປັນຜູ້ດູດນົມ. ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍທ່ານນັ້ນ ງູແລະນາກຈຶ່ງດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 48

नागा वर्तंति तेनापि ह्यत्युग्रेण द्विजोत्तमाः । विषेण घोररूपेण सर्पाश्चैव भयानकाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ນາກທັງຫຼາຍຈຶ່ງທ່ອງໄປດ້ວຍຄວາມດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ; ແລະງູກໍນ່າຢ້ານ ດ້ວຍຮູບອັນສະພຶງກົວ ແລະພິດອັນຮ້າຍແຮງ।

Verse 49

तेनैव वर्तयंत्युग्रा महाकाया महाबलाः । तदाहारास्तदाचारास्तद्वीर्यास्तत्पराक्रमाः

ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວ ພວກເຂົາຈຶ່ງມີຊີວິດຢູ່—ສິ່ງທີ່ມີຮ່າງກາຍໃຫຍ່ໂຕ ແລະ ມີພະລັງແຮງກ້າ; ອາຫານ, ການປະພຶດ, ຄວາມແຂງແກ່ນ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາກໍເປັນແບບນັ້ນ.

Verse 50

अथातः संप्रवक्ष्यामि यथा दुग्धा वसुंधरा । असुरैर्दानवैः सर्वैः कल्पयित्वा द्विजोत्तमाः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ແຜ່ນດິນໂລກຖືກຮີດນົມແນວໃດ—ຫຼັງຈາກທີ່ພວກອະສູນ ແລະ ດານົບທັງຫຼາຍໄດ້ກະກຽມແລ້ວ, ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ພາມ.

Verse 51

पात्रमत्रान्नसदृशमायसं सर्वकामिकम् । क्षीरं मायामयं कृत्वा सर्वारातिविनाशनम्

ຢູ່ທີ່ນີ້, ພາຊະນະເຫຼັກ—ທີ່ເໝາະສົມກັບອາຫານ ແລະ ສາມາດຕອບສະໜອງຄວາມປາຖະໜາທັງໝົດ—ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ແລະ ນ້ຳນົມນັ້ນຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນພາບລວງຕາດ້ວຍເວທະມົນ, ກາຍເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູທັງປວງ.

Verse 52

तेषामभूत्स वै वत्सो विरोचनः प्रतापवान् । ऋत्विग्द्विमूर्द्धा दैत्यानां मधुर्दोग्धा महाबलः

ໃນບັນດາພວກເຂົາ, ລູກງົວແມ່ນວິໂຣຈະນະຜູ້ມີຊື່ສຽງ ແລະ ມີອຳນາດ; ນັກບວດແມ່ນທະວີມູນທາສຳລັບພວກໄທດ ແລະ ມະທຸຜູ້ແຂງແຮງເປັນຜູ້ຮີດນົມ.

Verse 53

तया हि मायया दैत्याः प्रवर्त्तंते महाबलाः । महाप्रज्ञा महाकाया महातेजः पराक्रमाः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ດ້ວຍມາຍານັ້ນ ພວກໄທດຜູ້ມີພະລັງຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ຜູ້ມີປັນຍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຮ່າງກາຍໃຫຍ່ໂຕ, ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍອຳນາດ ແລະ ມີຊື່ສຽງໃນຄວາມກ້າຫານ.

Verse 54

तद्बलं पौरुषं तेषां तेन जीवंति दानवाः । तयैते माययाद्यापि सर्वमाया द्विजोत्तमाः

ພະລັງນັ້ນແທ້ໆ ຄືຄວາມກ້າຫານແລະພະລັງຊາຍຂອງເຂົາ ເປັນສິ່ງທີ່ຫຼ້ຽງຊີວິດດານະວະ; ດ້ວຍອຳນາດມາຍານັ້ນເອງ ຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງຫຼອກລວງສັດທັງປວງ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ।

Verse 55

प्रवर्तंते मितप्रज्ञास्ते तदेषामिदं बलम् । तथा तु दुग्धा यक्षैः सा सर्वाधारासु मेदिनी

ຜູ້ມີປັນຍາພອດປານກາງເຫຼົ່ານັ້ນ ເຮັດໃຫ້ການງານດຳເນີນໄປ—ນີ້ແມ່ນພະລັງຂອງເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນເອງ ແຜ່ນດິນຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກສິ່ງ ໃນຄາວນັ້ນຖືກພວກຍັກສະດອຍນ້ຳນົມອອກ

Verse 56

इति शुश्रुम विप्रेंद्राः पुराकल्पे महात्मभिः । अंतर्धानमयं क्षीरमयस्पात्रे सुविस्तरे

ດັ່ງນີ້ພວກເຮົາໄດ້ຍິນມາ, ໂອ ວິປຣະເອນທຣະ, ຈາກມະຫາອາດມາໃນກັລປະໂບຮານວ່າ: ມີພາຊະນະອັນເປັນນ້ຳນົມ ກວ້າງໃຫຍ່ແຜ່ກວ້າງ ຢູ່ໃນພາຊະນະເຫຼັກ ແລະມີ຤ິດອັນເຮັດໃຫ້ລັບຫາຍ

Verse 57

वैश्रवणो महाप्राज्ञस्तदा वत्सः प्रकल्पितः । मणिधरस्य पिता पुण्यः प्राज्ञो बुद्धिमतां वरः

ໃນຄາວນັ້ນ ໄວສຣະວະນະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນວັດສະ; ເປັນບິດາຜູ້ມີບຸນຂອງມະນິທະຣະ ຮອບຮູ້ ແລະເປັນເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ

Verse 58

दोग्धा रजतनाभस्तु तस्याश्चासीन्महामतिः । सर्वज्ञः सर्वधर्मज्ञो यक्षराजसुतो बली

ຜູ້ດອຍນ້ຳນົມແມ່ນ ຣະຊະຕະນາພະ; ແລະຍັງມີຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ອີກຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ຮູ້ທົ່ວ ຜູ້ຮູ້ທຳທັງປວງ—ຄື ພະລີ ບຸດຜູ້ມີພະລັງຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງຍັກສະ

Verse 59

अष्टबाहुर्महातेजा द्विशीर्षः सुमहातपाः । यक्षावर्तंत तेनापि सर्वदैव द्विजोत्तमाः

ຜູ້ມີແຂນແປດເບື້ອງ, ມີລັດສະໝີຮຸ່ງເຮືອງເຫຼືອງເຫຼື້ອມ, ມີສອງຫົວ ແລະ ບຳເພັນຕົບະຢ່າງແຮງກ້າ. ດູກ່ອນພຣາມຜູ້ປະເສີດ, ຍ້ອນເພິ່ນນັ້ນເອງ ເຫຼົ່າຍັກຈຶ່ງຄອຍເຝົ້າລະວັງຢູ່ສະເໝີ.

Verse 60

पुनर्दुग्धा इयं पृथ्वी राक्षसैश्च महाबलैः । तथा चैषा पिशाचैश्च सातुरैर्दग्धवारिभिः

ແຜ່ນດິນໂລກນີ້ໄດ້ຖືກຮີດເອົາຜົນປະໂຫຍດອີກຄັ້ງ ໂດຍເຫຼົ່າຮາກສົດຜູ້ມີລິດເດດ ແລະ ເຫຼົ່າປີສາດຜູ້ທຸກທໍລະມານ ແລະ ແຫ້ງແລ້ງ.

Verse 61

उत्प्लुतं नृकपालं तं शावपात्रमयः कृतम् । सुप्रजां भोक्तुकामास्ते तीव्रकोपपराक्रमाः

ກະໂຫຼກຫົວມະນຸດນັ້ນ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນພາຊະນະໃສ່ສົບ. ພວກມັນຜູ້ມີຄວາມຄຽດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ປາຖະໜາທີ່ຈະກິນຍິງຜູ້ປະເສີດນັ້ນ.

Verse 62

दोग्धा रजतनाभस्तु तेषामासीन्महाबलः । सुमाली नाम वत्सश्च शोणितं क्षीरमेव च

ໃນບັນດາພວກເຂົາ, ຣາຊະຕະນາພາ ຜູ້ມີລິດເດດ ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ຮີດນົມ; ແລະ ລູກງົວມີຊື່ວ່າ ສຸມາລີ. ສິ່ງທີ່ຮີດອອກມາແມ່ນເລືອດ ແທນທີ່ຈະເປັນນ້ຳນົມ.

Verse 63

रक्षांसि यातुधानाश्च पिशाचाश्च महाबलाः । यक्षास्तेन च जीवंति भूतसङ्घाश्च दारुणाः

ເຫຼົ່າຮາກສົດ, ຍາຕຸທານ ແລະ ປີສາດຜູ້ມີລິດເດດ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ; ເຊັ່ນດຽວກັບເຫຼົ່າຍັກ ແລະ ຝູງຜີປີສາດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 64

गंधर्वैरप्सरोभिश्च पुनर्दुग्धा वसुंधरा । कृत्वा वत्सं सुविद्वांसं तैश्च चित्ररथं पुनः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ ໄດ້ບີບນ້ຳນົມຈາກແມ່ທຣະນີ; ຕັ້ງຜູ້ຮູ້ຍິ່ງເປັນລູກງົວ ແລ້ວບີບອີກຄັ້ງພ້ອມຈິດຣະຣະຖະ

Verse 65

दुदुहुः पद्मपात्रे तु गांधर्वं गीतसंकुलम् । सुरुचिर्नाम गंधर्वस्तेषामासीन्महामतिः

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ຫຼັ່ງລົງໃນຖ້ວຍດອກບົວ ເປັນດົນຕີທິບຂອງຄັນທະວະ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍບົດເພງ; ໃນພວກນັ້ນມີຄັນທະວະນາມ ສຸຣຸຈິ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່

Verse 66

दोग्धा पुण्यतमश्चैव तस्याश्च द्विजसत्तमाः । शुचिगीतं महात्मानः सुक्षीरं दुदुहुस्तदा

ແລ້ວຜູ້ບີບນ້ຳນົມຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນ—ໃນການນັ້ນໄດ້ບີບອອກຈາກນາງ ນ້ຳນົມອັນດີເລີດ ບໍລິສຸດ ແລະຫວານດັ່ງບົດຂັບຮ້ອງ

Verse 67

गंधर्वास्तेन जीवंति अन्याश्चाप्सरसस्तथा । पर्वतैश्च महापुण्यैर्दुग्धा चेयं वसुंधरा

ດ້ວຍສານະອັນດັ່ງອະມຣິຕະນັ້ນ ພວກຄັນທະວະດຳລົງຊີວິດ ແລະ ອັບສະຣາກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະໂດຍພູເຂົາຜູ້ມີບຸນໃຫຍ່ ແຜ່ນດິນນີ້ກໍປານດັ່ງຖືກບີບໃຫ້ປະກົດຄວາມມັ່ງຄັ່ງ

Verse 68

रत्नानि विविधान्येव ओषधीश्चामृतोपमाः । वत्सश्चैव महाभागो हिमवान्परिकल्पितः

ມີອັນມະນີຫຼາຍປະເພດ ແລະ ພືດຢາທຽບດັ່ງອະມຣິຕະ; ທັງວັດສະຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຍິ່ງ—ດັ່ງນີ້ຫິມະວານ (ຫິມາໄລ) ຈຶ່ງຖືກແຕ່ງຕັ້ງໄວ້ຕາມຄວນ

Verse 69

मेरुर्दोग्धा च संजातः पात्रं कृत्वा तु शैलजम् । तेन क्षीरेण संवृद्धाः शैलाः सर्वे महौजसः

ພູເມຣຸເປັນຜູ້ດູດນ້ຳນົມ ແລະໄດ້ສ້າງພາຊະນະທີ່ເກີດຈາກພູ. ດ້ວຍນ້ຳນົມນັ້ນ ພູທັງປວງເຕີບໃຫຍ່ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 70

पुनर्दुग्धा महावृक्षैः पुण्यैः कल्पद्रुमादिभिः । पालाशं पात्रामानिन्युश्छिन्नदग्धप्ररोहणम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ອັນສັກສິດ—ເຊັ່ນ ກັລປະດຣຸມ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ດູດນ້ຳນົມອີກຄັ້ງ ແລະນຳພາຊະນະໄມ້ປາລາສະມາ, ຊຶ່ງແມ່ນຖືກຕັດແລະເຜົາແລ້ວກໍຍັງງອກໃໝ່

Verse 71

शालो दुदोह पुष्पांगः प्लक्षो वत्सोऽभवत्तदा । गुह्यकैश्चारणैः सिद्धैर्विद्याधरगणैस्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ຕົ້ນຊາລະຖືກດູດນ້ຳນົມ ໂດຍປຸສປາງຄະເປັນຜູ້ດູດ; ແລະໃນການນັ້ນ ຕົ້ນປລັກສະເປັນລູກງົວ, ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ກຸຫຍະກະ ຈາຣະນະ ສິດທະ ແລະວິທຍາທະຣ ຢູ່ພ້ອມໜ້າ

Verse 72

दुग्धा चेयं सर्वधात्री सर्वकामप्रदायिनी । यं यमिच्छंति ये लोकाः पात्रवत्सविशेषणैः

ນາງ (ງົວ/ແຜ່ນດິນ) ນີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ນ້ຳນົມ—ເປັນແມ່ຜູ້ຫຼ້ຽງດູສາກົນ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ຜູ້ຄົນປາຖະໜາສິ່ງໃດ ກໍໄດ້ສິ່ງນັ້ນ ຕາມຄຸນຄ່າຂອງພາຊະນະ ແລະຄວາມແຕກຕ່າງຂອງລູກງົວ

Verse 73

तैस्तैस्तेषां ददात्येव क्षीरं सद्भावमीदृशम् । इयं धात्री विधात्री तु इयं श्रेष्ठा वसुंधरा

ນາງຍ່ອມໃຫ້ນ້ຳນົມແກ່ແຕ່ລະຄົນຕາມຄວນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມເມດຕາດີງາມຂອງນາງ. ແຜ່ນດິນນີ້ເປັນທັງທາຕຣີ ແລະວິທາຕຣີ; ວະສຸນທະຣານີ້ປະເສີດຍິ່ງ

Verse 74

सर्वकामदुघा धेनुरियं पुण्यैरलंकृता । इयं ज्येष्ठा प्रतिष्ठा तु इयं सृष्टिरियं प्रजा

ນີ້ແມ່ນໂຄຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ປະດັບດ້ວຍບຸນຄຸນ। ນາງແມ່ນຖານອັນເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດ; ນາງແມ່ນການສ້າງສັນເອງ—ນາງແມ່ນປະຊາ ຄືສັດທັງຫມົດ।

Verse 75

पावनी पुण्यदा पुण्या सर्वसस्य प्ररोहिणी । चराचरस्य सर्वस्य प्रतिष्ठा योनिरेव च

ນາງເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເປັນຜູ້ປະທານບຸນ ແລະເປັນຜູ້ບໍລິສຸດເອງ; ເຮັດໃຫ້ພືດພັນທັງປວງງອກງາມ। ນາງແມ່ນຖານຂອງທຸກສິ່ງທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ ແລະເປັນຍົນີ (ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດ) ຂອງທຸກຢ່າງ।

Verse 76

महालक्ष्मीरियं विद्या सर्वविश्वमयी सदा । सर्वकामदुघा दोग्ध्री सर्वबीजप्ररोहिणी

ວິທະຍານີ້ແມ່ນພຣະມະຫາລັກສະມີເອງ ຜະຫຍາຍຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນຢູ່ເສມອ। ນາງແມ່ນຜູ້ຮີດນ້ຳນົມບັນດານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະເຮັດໃຫ້ເມັດພັນທຸກເມັດງອກຂຶ້ນ।

Verse 77

सर्वेषां श्रेयसां माता सर्वलोकधरा इयम् । पंचानामपि भूतानां प्रकाशो रूपमेव च

ນາງແມ່ນແມ່ແຫ່ງຄວາມດີງາມອັນປະເສີດທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງຫມົດ। ສໍາລັບທາດທັງຫ້າກໍເຊັ່ນກັນ ນາງແມ່ນແສງສະຫວ່າງ ແລະແມ່ນຮູບພາບນັ້ນເອງ।

Verse 78

असीदियं समुद्रांता मेदिनीति परिश्रुता । मधुकैटभयोः कृत्स्ना मेदसा समभिप्लुता

ແຜ່ນດິນນີ້ທີ່ມີທະເລເປັນຂອບເຂດ ໄດ້ຮັບການຂານນາມວ່າ “ເມດິນີ”; ເນື່ອງຈາກຖືກນ້ຳຖ້ວມທົ່ວໝົດດ້ວຍໄຂມັນ (ເມດັສ) ຂອງມະທຸ ແລະ ໄກຕະພະ।

Verse 79

तेनेयं मेदिनी नाम प्रोच्यते ब्रह्मवादिभिः । ततोभ्युपगमात्प्राज्ञ पृथोर्वैन्यस्य सत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ອະທິບາຍພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ຈຶ່ງເອີ້ນແຜ່ນດິນນີ້ວ່າ “ເມດິນີ”; ແລະ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ເນື່ອງຈາກນາງໄດ້ຮັບພຣະປຣຶຖຸ ບຸດແຫ່ງເວນາ ຄົນດີທັງຫຼາຍຈຶ່ງຮູ້ນາງໂດຍຜູກພັນກັບພຣະປຣຶຖຸ.

Verse 80

दुहितृत्वमनुप्राप्ता देवी पृथ्वीति चोच्यते । तेन राज्ञा द्विजश्रेष्ठाः पालितेयं वसुंधरा

ເມື່ອໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນບຸດສາວ ນາງເທວີຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ປຣຶຖະວີ”. ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍພຣະຣາຊານັ້ນ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ນີ້ຖືກອຸປະຖຳຄຸ້ມຄອງ.

Verse 81

ग्रामाधारं गृहाणां च पुरपत्तनमालिनी । सस्याकरवती स्फीता सर्वतीर्थमयी द्विजाः

ໂອ ດວິຊະທັງຫຼາຍ, ແຜ່ນດິນນີ້ແມ່ນຖານຮອງຮັບຂອງບ້ານແລະເຮືອນເຮືອນ, ປະດັບດ້ວຍນະຄອນແລະເມືອງຕະຫຼາດ; ອຸດົມດ້ວຍນາແລະແຫຼ່ງແຮ່, ຮຸ່ງເຮືອງສົມບູນ, ແລະເປັນທີ່ຮວບຮວມຄວາມສັກສິດຂອງທີຣຖະທັງປວງ.

Verse 82

एवं वसुमती देवी सर्वलोकमयी सदा । एवं प्रभावो राजेंद्रः पुराणे परिपठ्यते

ດັ່ງນີ້ ເທວີວະສຸມະຕີ (ແຜ່ນດິນ) ຍ່ອມແຜ່ຊານຢູ່ໃນທຸກໂລກາຢ່າງສະເໝີ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ຣາຊະເອນທຣະ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາງຖືກສະທ້ອນສະທາຍໃນປຸຣານະ.

Verse 83

पृथुर्वैन्यो महाभागः सर्वकर्मप्रकाशकः । यथा विष्णुर्यथा ब्रह्मा यथा रुद्रः सनातनः

ພຣະປຣຶຖຸ ບຸດແຫ່ງເວນາ ເປັນຜູ້ມີມະຫາພາກ ເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍແລະສ່ອງສະຫວ່າງກຳທຳອັນຖືກທັງປວງ—ດັ່ງພຣະວິສນຸ, ດັ່ງພຣະພຣະຫມາ, ດັ່ງພຣະຣຸທຣະຜູ້ນິລັນດອນ.

Verse 84

नमस्कार्यास्त्रयो देवा देवाद्यैर्ब्रह्मवादिभिः । ब्राह्मणैरृषिभिः सर्वैर्नमस्कार्यो नृपोत्तमः

ເທວະທັງສາມຄວນແກ່ການນະມັດສະການ; ເທວະຜູ້ສູງສຸດ ແລະຜູ້ອະທິບາຍພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ກໍຄວນນະມັດສະການ. ພ້ອມທັງພຣາຫມະນ ແລະຣິຊີທັງປວງ—ແລະກະສັດຜູ້ດີເລີດກໍຄວນນະມັດສະການເຊັ່ນກັນ.

Verse 85

वर्णानामाश्रमाणां यः स्थापकः सर्वलोकधृक् । पार्थिवैश्च महाभागैः पार्थिवत्वमिहेप्सुभिः

ຜູ້ໃດສ້າງຕັ້ງວັນນະ (varṇa) ແລະອາສຣົມ (āśrama) ຜູ້ໃດຄ້ຳຈຸນທຸກໂລກ—ຜູ້ນັ້ນຄວນໃຫ້ກະສັດຜູ້ມີວາສນາ ແລະຜູ້ປົກຄອງຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ປາດຖະນາອຳນາດໃນໂລກນີ້ ສືບສວນຄົ້ນຫາ ແລະນັບຖືບູຊາ.

Verse 86

आदिराजो नमस्कार्यः पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् । धनुर्वेदार्थिभिर्योधैः सदैव जयकांक्षिभिः

ກະສັດແຫ່ງປະຖົມການ ຜູ້ມີລິດເດດ ພຣຶຖຸ ໄວນຍະ ເປັນຜູ້ຄວນນະມັດສະການ. ພຣະອົງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍນັກຮົບຜູ້ສຶກສາທະນຸຣເວດ ແລະປາດຖະນາໄຊຊະນະຢູ່ເສມອ.

Verse 87

नमस्कार्यो महाराजो वृत्तिदाता महीभृताम् । एवं पात्रविशेषाश्च मया ख्याता द्विजोत्तमाः

ມະຫາກະສັດຜູ້ປະທານຊີວິດປັດໃຈແກ່ຜູ້ຖືຄອງແຜ່ນດິນ ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຜູ້ຄວນຮັບທານໂດຍພິເສດແລ້ວ.

Verse 88

वत्सानां सुविशेषाश्च दोग्धॄणां भवदग्रतः । क्षीरस्यापि विशेषं तु यथोद्दिष्टं हि भूभुजा

ໂອ ພຣະຣາຊາ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຈະອະທິບາຍຄວາມແຕກຕ່າງອັນພິເສດຂອງລູກງົວ ແລະຜູ້ດູດນົມ; ພ້ອມທັງລັກສະນະຈຳເພາະຂອງນົມ—ຕາມທີ່ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 89

समाख्यातं तथाग्रे च भवतां वै यथार्थतः । धन्यं यशस्यमारोग्यं पुण्यं पापप्रणाशनम्

ເລື່ອງນີ້ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ. ມັນເປັນມົງຄຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ໃຫ້ສຸຂະພາບ ເປັນບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 90

पृथोर्वैन्यस्य चरितं यः शृणोति द्विजोत्तमाः । तस्य भागीरथी स्नानमहन्यहनि जायते

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ! ຜູ້ໃດຟັງປະຫວັດຂອງ ປຣຶຖຸ ໄວນຍະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບອາບນ້ຳໃນພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ທຸກມື້ທຸກວັນ.

Verse 91

सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोकं प्रयाति सः

ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ ຖືກຊຳລະຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດວິສນຸໂລກ