The Description of the Four Durgā Mantras

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अवतारत्रयं लक्ष्म्याः कथित ते द्विजोत्तम । दुर्गायाश्चाभिधास्यामि सर्वलोकोपकारकान् ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າແລ້ວເຖິງອະວະຕາຣະສາມປະການຂອງລັກສະມີ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍອະວະຕາຣະຂອງທຸຣຄາ ອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ທຸກໂລກ.”

Verse 2

प्रणवः श्रीः शिवायुग्मं वाणीवैरोचनीपदम् । वज्राद्यं क्षुधिता सूक्ष्मा मृता स्वाग्नींदुसंयुता ॥ २ ॥

ພຣະປຣະນະວະ «ໂອມ», «ສຣີ», ຄູ່ນາມຂອງ «ສິວະ», ຖ້ອຍຄໍາຂອງ ວານີ (ສຣະສະວະຕີ) ແລະຄໍາ «ໄວໂຣຈະນະ»; ຕໍ່ມາຄໍາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ວັຈຣະ»; «ກສຸທິຕາ» (ຜູ້ຫິວ), «ສູກສະມາ» (ລະອຽດ), «ມຣິຕາ» (ຜູ້ຕາຍ), ພ້ອມ «ສວາກນີ» ແລະ «ອິນດຸ»—ໃຫ້ນໍາໄປຈັດວາງຕາມພິທີ.

Verse 3

प्रतिष्ठाप्य शिवा फट् च स्वाहांतोऽत्यष्टिवर्णवान् । भैरवोऽस्य मुनिः सम्राट् छन्दो मन्त्रस्य देवता ॥ ३ ॥

ເມື່ອສ້າງຕັ້ງມັນຕຣາແລ້ວ ໃຫ້ເພີ່ມ «ສິວາ» ແລ້ວຕາມດ້ວຍ «ພັດ (phaṭ)»; ມັນສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ສວາຫາ» ແລະມີພະຍາງຫຼາຍກວ່າ 80. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ «ໄພຣະວະ» ເປັນຣິສິ, «ສຳຣາດ» ເປັນສັນທະ (chandas), ແລະເທວະຕາຂອງມັນຕຣາຖືກປະກາດຕາມນັ້ນ.

Verse 4

छिन्नमस्ता रमा बीजं स्वाहा शक्तिरुदीरिता । आं खङ्गाय हृदाख्यातमीं खङ्गाय शिरः स्मृतम् ॥ ४ ॥

ສໍາລັບ «ຈິນນະມັສຕາ» ບີຈະ (bīja) ກ່າວວ່າແມ່ນ «ຣະມາ», ແລະສັກຕິ (śakti) ປະກາດເປັນ «ສວາຫາ». ພະຍາງ «ອາໍ (āṃ)» ສອນເປັນມັນຕຣາຫົວໃຈ—«ແດ່ດາບ»—ແລະ «ອີໍ (īṃ)» ຖືກຈໍາໄວ້ເປັນມັນຕຣາສ່ວນສີສະ—«ແດ່ດາບ».

Verse 5

ऊं वज्राय शिखा प्रोक्ता ऐं पाशाय तनुच्छदम् । औमंकुशाय नेत्रं स्याद्विसर्गो वसुरक्षयुक् ॥ ५ ॥

ພະຍາງ «ອູໍ (ūṃ)» ສໍາລັບ «ວັຈຣະ» ຖືກສອນເປັນ śikhā-nyāsa; «ໄອໍ (aiṃ)» ສໍາລັບ «ປາສະ» ເປັນການຄຸ້ມກາຍ. ສໍາລັບ «ອັງກຸຊະ» ໃຫ້ວາງ «ອົມ (aum)» ເປັນ nyāsa ທີ່ດວງຕາ; ແລະ «ວິສັກກະ» ທີ່ປະສົມກັບ “ການປົກປ້ອງວະສຸ” ໃຫ້ໃຊ້ເປັນຕາປະທັບປ້ອງກັນ.

Verse 6

मायायुग्मं चास्त्रमंगं मनवः प्रणवादिकाः । स्वाहांताश्चैवमंगानि कृत्वा ध्यायेद्थांबिकाम् ॥ ६ ॥

ເມື່ອຈັດວາງພະຍາງ «ມາຍາ» ເປັນຄູ່ໃຫ້ເປັນອົງປະກອບຂອງອາສະຕຣະ-ມັນຕຣາ (astra-aṅga) ແລະຈັດມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (Oṃ) ຈົນສິ້ນດ້ວຍ «ສວາຫາ» ເປັນອົງພິທີຕ່າງໆ ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເພ່ງພິຈາລະນາຕໍ່ «ອັມບິກາ».

Verse 7

भानुमण्डलसंस्थानां प्रविकीर्णालकं शिरः । छिन्नं स्वकं स्फारमुखं स्वरक्तं प्रपिबद्गलत् ॥ ७ ॥

ຫົວທີ່ມີຮູບຮ່າງຄືກັບດວງຕາເວັນ, ຜົມກະຈາຍ, ຖືກຕັດອອກຈາກຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ, ປາກກວ້າງ, ດື່ມເລືອດຂອງຕົນເອງທີ່ໄຫຼລົງມາ.

Verse 8

उपरिस्थां रतासक्तरतिमन्मथयोर्निजे । डाकिनीवर्णिनीसख्यौ दृष्ट्वा मोदभराकुलाम् ॥ ८ ॥

ເມື່ອເຫັນນາງນັ່ງຢູ່ທາງເທິງ ພາຍໃນເຂດແດນຂອງພວກເຂົາ, Rati ແລະ Manmatha, ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກໄຄ່, ໄດ້ເບິ່ງເພື່ອນສອງຄົນຄື Ḍākinī ແລະ Varṇinī ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 9

ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षचतुष्कं तद्दशांशतः । पालाशैर्विल्वजैर्वापि जुहुयात्कुसुमैः फलैः ॥ ९ ॥

ຫຼັງຈາກນັ່ງສະມາທິແລ້ວ, ຄວນປະຕິບັດ japa ຈໍານວນສີ່ແສນຄັ້ງ (400,000 ຄັ້ງ); ແລະ ຈາກນັ້ນ, ເປັນສ່ວນຫນຶ່ງໃນສິບຂອງຈໍານວນນັ້ນ, ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟໂດຍໃຊ້ palāśa ຫຼື bilva, ຫຼື ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະ ຫມາກໄມ້.

Verse 10

आधारशक्तिमारभ्य परतत्त्वांतपूजिते । पीठे जयाख्या विजया जिता चापि पराजिता ॥ १० ॥

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ Ādhāra-Śakti ແລະ ສິ້ນສຸດດ້ວຍການບູຊາຫຼັກການສູງສຸດ, ເທິງແທ່ນບູຊາສັກສິດ (pīṭha) ນັ້ນ ມີພະລັງທີ່ຊື່ວ່າ Jayā, Vijayā, Jitā, ແລະ Parājitā.

Verse 11

नित्या विलासिनी षष्ठी दोग्ध्य घोरा च मंगला । दिक्षु मध्ये च संपूज्या नव पीठस्य शक्तयः ॥ ११ ॥

Nityā, Vilāsinī, Ṣaṣṭhī, Dogdhyā, Ghorā, ແລະ Maṅgalā — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ Śaktis ຂອງ pīṭhas ທັງເກົ້າ, ທີ່ຈະໄດ້ຮັບການບູຊາໃນທິດທາງຕ່າງໆ ແລະ ໃນສູນກາງ.

Verse 12

सर्वबुद्धिप्रदे वर्णनीये सर्वभृगुः सदृक् । सिद्धिप्रदे डाकिनीये तारो वज्रः सभौतिकः ॥ १२ ॥

ໃນມົນຕຣາເຊີນທີ່ປະທານປັນຍາທັງປວງ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ ເຫມືອນພຣະລິສີ ພຣຶກຸ ໃນບັນດາລິສີ ແລະມີທັດສະນະມົງຄຸນ. ໃນມົນຕຣາທີ່ປະທານສິດທິ ພຣະອົງແມ່ນ ດາກິນີ; ແມ່ນ ຕາຣາ; ແມ່ນ ວັຊຣະ—ດໍາລົງ ແລະສົ່ງຜົນໃນໂລກວັດຖຸອັນມີຮ່າງກາຍ.

Verse 13

खङ्गीशो रोचनीयेंते भगं धेहि नमोंतकः । तारादिपीठमन्त्रोऽयं वेदरामाक्षरो मतः ॥ १३ ॥

«ຂັງກີອີຊະ; ໂຣຈະນີເຢນເຕ; ພະຄັງ ເທຫິ; ນະໂມຕະກະ» ດັ່ງນີ້ແມ່ນຮູບມົນຕຣາ. ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາປີຖະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຕາຣາ» ແລະຖືກນັບເປັນສູດອັກສອນ «ເວດະຣາມ» (akṣara-mantra).

Verse 14

समर्प्यासनमेतेन तत्र संपूजयेच्छिवाम् । त्रिकोणमध्यषट्कोणपद्मभूपुरमध्यतः ॥ १४ ॥

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາສນະດ້ວຍມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາ ພຣະເທວີ ສິວາ ດ້ວຍພິທີອັນຄົບຖ້ວນ ວາງນາງໄວ້ກາງສຸດຂອງຜັງສັກສິດ—ໃນກາງບູພູຣະ, ໃນດອກບົວ, ໃນຫົກຫຼ່ຽມ, ແລະໃນສາມຫຼ່ຽມກາງ.

Verse 15

बाह्यावरणमारभ्य पूजयेत्प्रतिलोमतः । भूपुरे बाह्यभागेषु वज्रादीनि प्रपूजयेत् ॥ १५ ॥

ເລີ່ມຈາກຊັ້ນອາວະຣະນະພາຍນອກ ຄວນບູຊາແບບກັບລໍາດັບ (ເຄື່ອນເຂົ້າຂ້າງໃນ). ແລະໃນສ່ວນພາຍນອກຂອງບູພູຣະ ຄວນບູຊາ ວັຊຣະ ແລະອື່ນໆ (ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງ/ເທວະ) ເປັນພິເສດ.

Verse 16

तदंतः सुरराजादीन्पूजयेद्धरितां पतीन् । भूपुरस्य चतुर्द्वार्षु द्वारपालान्यजेदथ ॥ १६ ॥

ແລ້ວພາຍໃນນັ້ນ ຄວນບູຊາ ພຣະອິນທຣະ ແລະອົງອື່ນໆ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງທິດ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ປະຕູທັງສີ່ຂອງບູພູຣະ ຈົ່ງຖວາຍບູຊາແກ່ທະວາຣະປາລະ (ຜູ້ພິທັກປະຕູ).

Verse 17

करालविकरालाख्यावतिकालस्तृतीयकः । महाकालश्चतुर्थः स्यादथ पद्मेष्टशक्तयः ॥ १७ ॥

ການແບ່ງເວລາຂັ້ນທີສາມ ເອີ້ນວ່າ ອະຕິກາລ ທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ «ກະຣາລ» ແລະ «ວິກະຣາລ». ຂັ້ນທີສີ່ ເອີ້ນວ່າ ມະຫາກາລ. ຕໍ່ໄປຈະກ່າວເຖິງພະລັງ (ສັກຕິ) ຂອງ ປັດເມດສະຖາ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 18

एकलिंगा योगिनी च डाकिनी भैरवी तथा । महाभैरवकेंद्राक्षी त्वसितांगी तु सप्तमी ॥ १८ ॥

ເອກະລິງກາ, ໂຢກິນີ, ດາກິນີ, ແລະ ໄພຣະວີ; ອີກທັງ ມະຫາໄພຣະວະ-ເກນດຣາກຊີ ແລະ ອະສິຕາງກີ—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນຊຸດທີເຈັດ.

Verse 19

संहारिण्यष्टमी चेति षट्कोणेष्वंगमूर्तयः । त्रिकोणगा छिन्नमस्ता पार्श्वयोस्तु सखीद्वयम् ॥ १९ ॥

«ສັງຫາຣິນີ» ແລະ «ອັດຖະມີ»—ໃຫ້ຈັດວາງເປັນເທວະອົງປະກອບ (ອັງກະມູຣຕິ) ໃນມຸມທັງຫົກຂອງຫົກຫຼ່ຽມ. ໃນສາມຫຼ່ຽມກາງມີ ຈິນນະມັດສະຕາ (Chinnamastā) ແລະຂ້າງສອງຝ່າຍຂອງນາງມີສະຫາຍສອງອົງ.

Verse 20

डाकिनीवर्णनीसंज्ञं तारावाग्भ्यां प्रपूजयेत् । एवं पूजादिभिः सिद्धे मन्त्रे मंत्री मनोरथान् ॥ २० ॥

ຄວນບູຊາມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ດາກິນີ-ວັນນະນີ» ດ້ວຍພະຍາງຄຳເມັດ (ບີຈະ) ຄື ຕາຣາ ແລະ ວາກ. ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດຜົນດ້ວຍການບູຊາ ແລະພິທີປະພຶດປະຕິບັດອື່ນໆ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຈະບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາທີ່ໝາຍໄວ້.

Verse 21

प्राप्नुयान्निखिलान्सद्यो दुर्लभांस्तत्प्रसादतः । श्रीपुष्पैर्लभते लक्ष्मीं तत्फैलश्च समीहितम् ॥ २१ ॥

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຈາກພິທີນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ຮັບທຸກສິ່ງຢ່າງໃນທັນທີ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຫາຍາກ. ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ມົງຄຸນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ ລັກຊະມີ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະຜົນທີ່ປາດຖະໜາກໍສຳເລັດດ້ວຍ.

Verse 22

वाक्सिद्धिं मालतीपुष्पैश्चंपकैर्हवनात्सुखम् । घृताक्तं छागमांसं यो जुहुयात्प्रत्यहं शतम् ॥ २२ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາອາຫຸຕິໃນໄຟສັກສິດ ດ້ວຍດອກມາລະຕີ ແລະດອກຈຳປະກາ ຍ່ອມໄດ້ສິດທິແຫ່ງວາຈາ. ແລະຜູ້ໃດບູຊາທຸກມື້ ອາຫຸຕິຮ້ອຍຄັ້ງ ດ້ວຍເນື້ອແບ້ທາດ້ວຍກີ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມສຸກສະບາຍ ແລະຄວາມຜ່ອນຄາຍ។

Verse 23

मासमेकं तु वशगास्तस्य स्युः सर्वपार्थिवाः । करवीरसुमैः श्वतैर्लक्षसंख्यैर्जुहोति यः ॥ २३ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາອາຫຸຕິໃນຮູບແບບຮໍມະ ດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະສີຂາວ ຈຳນວນໜຶ່ງແສນ ໃນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ກະສັດທັງປວງຈະຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຈິດປະສົງຂອງຜູ້ນັ້ນ।

Verse 24

रोगजालं पराभूय सुखी जीवेच्छतं समाः । रक्तौ स्तत्संख्यया हुत्वा वशयेन्मंत्रिणो नृपान् ॥ २४ ॥

ເມື່ອຊະນະເຄືອຂ່າຍແຫ່ງໂລກພະຍາດທັງປວງແລ້ວ ຄວນດຳລົງຊີວິດຢ່າງຜາສຸກໄດ້ຮ້ອຍປີ. ໂດຍບູຊາອາຫຸຕິໃນໄຟດ້ວຍສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຣັກຕະ» ຕາມຈຳນວນທີ່ກ່າວໄວ້ ຍ່ອມຊັກນຳມະນະຕຣີ ແລະກະສັດໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນໄດ້।

Verse 25

फलैर्हुत्वामुयाल्लक्ष्मीमुदुंबरपलाशजैः । गोमायुमांसैस्तामेव कवितां पायसांधसा ॥ २५ ॥

ການບູຊາອາຫຸຕິດ້ວຍໝາກໄມ້ ໂດຍສະເພາະໝາກຈາກຕົ້ນອຸດຸມພະຣະ ແລະປະລາຊະ ຍ່ອມໄດ້ຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ. ບູຊາເນື້ອກົມາຍຸ (ໝາປ່າ/ແຈັກແຄວ) ຍ່ອມໄດ້ພອນແຫ່ງກະວີຕາ. ແລະບູຊາຂ້າວນົມ (ປາຍະສະ) ກໍໄດ້ພອນກະວີຕານັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 26

बंधूककुसुमैर्भाग्यं कर्मिकारैः समीहितम् । तिलतंडुलहोमेन वशयेन्निखिलाञ्जनान् ॥ २६ ॥

ດ້ວຍດອກບັນທູກະ ຜູ້ປະກອບພິທີຍ່ອມປາດຖະໜາໂຊກດີ. ແລະດ້ວຍການບູຊາໄຟດ້ວຍງາ ແລະເຂົ້າສານ ຍ່ອມຊັກນຳຜູ້ຄົນທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນໄດ້।

Verse 27

नारीरजोभिराकृष्टैर्मृगमांसैः समीहितम् । स्तंभनं माहिषैर्मांसैः पंकजैः सघृतैरपि ॥ २७ ॥

ໃຊ້ເນື້ອກວາງທີ່ຖືກດຶງດູດໂດຍເລືອດປະຈໍາເດືອນຂອງແມ່ຍິງ ກໍສາມາດບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ພິທີສະຕັມພະນະ (ການທໍາໃຫ້ຢຸດນິ່ງ) ໃຊ້ເນື້ອຄວາຍ; ຫຼືໃຊ້ດອກບົວຄົວກັບກີ (ghee) ກໍໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 28

चिताग्नौ परभृत्पक्षैर्जुर्हुयादरिमृत्यवे । उन्मत्तकाष्ठदीप्तेऽग्नौ तत्फलं वायसच्छदैः ॥ २८ ॥

ໃນໄຟຈິຕາ (ໄຟປະກອບສົບ) ຄວນຖວາຍຂົນປີກນົກກຸກກູ (parabhṛt) ເພື່ອໃຫ້ສັດຕູພົບຄວາມຕາຍ. ຖ້າໄຟລຸກໂຊນດ້ວຍໄມ້ອຸນມັດຕະກະ (unmattaka) ກໍຖວາຍຂົນປີກນົກກາ ຈະໄດ້ຜົນດຽວກັນ.

Verse 29

द्यूते वने नृपद्वारे समरे वैरिसंकटे । विजयं लभते मंत्री ध्यायन्देवीं जपन्मनुम् ॥ २९ ॥

ໃນການພະນັນ, ໃນປ່າ, ທີ່ປະຕູພະຣາຊາ, ໃນສົງຄາມ, ແລະໃນອັນຕະລາຍຈາກສັດຕູ—ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຈະໄດ້ຊັຍຊະນະ ໂດຍພິຈາລະນາດວງເທວີ ແລະສວດມັນຕຣາ.

Verse 30

भुक्त्यै मुक्त्यै सितां ध्यायेदुच्चाटे नीलरोचिषम् । रक्तां वश्ये मृतौ धूम्रां स्तंभने कनकप्रभाम् ॥ ३० ॥

ເພື່ອໄດ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ຄວນພິຈາລະນາເທວະຕາໃນຮູບສີຂາວ. ສໍາລັບອຸຈຈາຏ (ຂັບໄລ່) ໃຫ້ຄິດຮູບສີຟ້າສະຫວ່າງ; ສໍາລັບວັສຍະ (ຄວບຄຸມ/ໃຫ້ເຊື່ອຟັງ) ຄິດຮູບສີແດງ; ໃນເລື່ອງມະຣະນະ ຄິດຮູບສີຄວັນ; ແລະສໍາລັບສະຕັມພະນະ ຄິດຮູບສີທອງສະຫວ່າງ.

Verse 31

निशि दद्याद्बलिं तस्यै सिद्धये मदिरादिना । गोपनीयः प्रयोगोऽय प्रोच्यते सर्वसिद्धिदः ॥ ३१ ॥

ຕອນກາງຄືນ ຄວນຖວາຍບະລິ (bali) ແດ່ນາງເພື່ອໄດ້ຄວາມສໍາເລັດ (ສິດທິ) ໂດຍໃຊ້ເຫຼົ້າ ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆ. ການປະຕິບັດນີ້ຖືກກ່າວວ່າຕ້ອງປິດບັງ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ສິດທິທຸກປະການ.

Verse 32

भूताहे कृष्णपक्षस्य मध्यरात्रे तमोघने । स्नात्त्वा रक्ताम्बरधरो रक्तमाल्यानुलेपनः ॥ ३२ ॥

ໃນວັນ ພູຕາຫາ ໃນຄື່ງເດືອນມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃນຍາມທ່ຽງຄືນເມື່ອຄວາມມືດໜາແນ່ນ ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນນຸ່ງເຄື່ອງສີແດງ ແລະປະດັບພວງມາລາສີແດງ ພ້ອມທາເຄື່ອງຫອມສີແດງ।

Verse 33

आनीय पूजयेन्नारीं छिन्नमस्तास्वरूपिणीम् । सुन्दरीं यौवनाक्रांतां नरपञ्चकगामिनीम् ॥ ३३ ॥

ນຳເອົານາງຜູ້ນັ້ນມາ ແລ້ວຄວນບູຊານາງເປັນອົງຮູບຂອງ ຈິນນະມັສຕາ—ງາມສະງ່າ ເຕັມໄວໜຸ່ມສາວ ແລະມີຊາຍຫ້າຄົນເປັນຄະນະຕິດຕາມ।

Verse 34

सुस्मितां मुक्तकबीरीं भूषादानप्रतोषिताम् । विवस्त्रां पूजयित्वैनामयुतं प्रजपेन्मनुम् ॥ ३४ ॥

ບູຊານາງ—ຍິ້ມອ່ອນໆ ປະດັບສາຍຄໍໄຂ່ມຸກ ພໍໃຈດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງປະດັບ ແລະຢູ່ໃນສະພາບບໍ່ນຸ່ງຜ້າ—ແລ້ວຈຶ່ງຈະພຶມພຳມັນຕຣາ 10,000 ຄັ້ງ।

Verse 35

बलिं दत्त्वा निशां नीत्वा संप्रेष्य धनतोषिताम् । भोजयेद्विविधैरन्नैर्ब्राह्यणान्भोजनादिना ॥ ३५ ॥

ຖວາຍບະລິ (ເຄື່ອງບູຊາຖວາຍ) ແລະຢູ່ຈົນຄືນຜ່ານໄປ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງນາງກັບ ໃຫ້ນາງພໍໃຈດ້ວຍທານເງິນທອງ; ຈາກນັ້ນຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມັນດ້ວຍອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ແລະການຕ້ອນຮັບອັນສົມຄວນ।

Verse 36

अनेन विधिना लक्ष्मीं पुत्रान्पौत्रान्धनं यशः । नारीमायुः सुखं धर्ममिष्टं च समवाप्नुयात् ॥ ३६ ॥

ດ້ວຍການປະຕິບັດຕາມວິທີນີ້ ຈະໄດ້ຮັບ ລັກສະມີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ), ລູກຊາຍແລະຫຼານ, ຊັບສິນ, ຊື່ສຽງ, ພັນລະຍາ, ອາຍຸຍືນ, ຄວາມສຸກ, ທັມມະ ແລະສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາທັງປວງ।

Verse 37

तस्यां रात्रौ व्रतं कार्यं विद्याकामेन मंत्रिणा । मनोरथेषु चान्येषु गच्छेत्तां प्रजपन्मनुम् ॥ ३७ ॥

ໃນຄືນນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຜູ້ປາດຖະນາວິຊາ ຄວນຖືວຣະຕະ; ແລະເພື່ອຈຸດປະສົງອື່ນໆດ້ວຍ ຄວນປະຕິບັດມັນ ໂດຍຈະປະມັນຕຣາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ។

Verse 38

उषस्युत्थाय शय्यायामुपविष्टो जपेच्छतम् । षण्मासाभ्यन्तरेमन्त्री कवित्वेन जयेत्कविम् ॥ ३८ ॥

ເມື່ອຮຸ່ງອອກ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ແລ້ວນັ່ງຢູ່ເທິງຕຽງ ຈະປະມັນຕຣານັ້ນໃຫ້ຄົບຮ້ອຍຄັ້ງ. ພາຍໃນຫົກເດືອນ ຜູ້ຖືມັນຕຣາຈະເກີນກວ່ານັກກະວີ ໂດຍພະລັງແຫ່ງກະວີພອນ।

Verse 39

शिवेन कीलिता चेयं तदुत्कीलनमुच्यते । मायां तारपुटां मंत्री जपेदष्टोत्तरं शतम् ॥ ३९ ॥

ການປະຕິບັດມັນຕຣານີ້ ຖືກພຣະສິວະ “ຕອກຕະປູ” ປິດຕາຍໄວ້; ການເປີດປົດນັ້ນ ເອີ້ນວ່າ “ອຸດກີລະນ” (utkīlana). ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດ ຜູ້ຖືມັນຕຣາຄວນຈະປະມັນຕຣາ ມາຍາ–ຕາຣະປຸຕາ 108 ຄັ້ງ।

Verse 40

मन्त्रस्यादौ तथैवांते भवेत्सिद्धिप्रदा तु सा । उदिता छिन्नमस्तेयं कलौ शीघ्रमभीष्टदा ॥ ४० ॥

ເມື່ອນຳນາງໄປວາງໄວ້ຕົ້ນມັນຕຣາ ແລະວາງໄວ້ທ້າຍມັນຕຣາດ້ວຍ ນາງຈະເປັນຜູ້ປະທານສິດທິ. ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນພຣະນາງຈິນນະມັດສະຕາ; ໃນຍຸກກະລິ ນາງປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 41

अवतारांतरं देव्या वच्मि ते मुनिसत्तम । ज्ञानामृतारुणा श्वेताक्रोधिनींदुसमन्विता ॥ ४१ ॥

ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາລະສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງອະວະຕານອື່ນອີກຂອງເທວີ: ນາງແດງດັ່ງອາຮຸນໂດຍນ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງປັນຍາ, ສະຫວ່າງຂາວຜ່ອງ, ປາສະຈາກຄວາມໂກຣດ, ແລະມີຄວາມສະງົບດັ່ງຈັນທຣາ।

Verse 42

शांतिस्तथाविधा चापि नीचसर्गान्वितास्तथा । वाग्भवं कामराजाख्यं शक्तिबीजाह्वयं तथा ॥ ४२ ॥

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີພະຍາງຄໍາເມັດ (ບີຈະ) ຊື່ «ສານຕິ» ແລະອື່ນໆ ທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນ; ອີກທັງບີຈະທີ່ເກືອບກັບການແຜ່ອອກຂັ້ນຕໍ່າ. ມີບີຈະທີ່ເອີ້ນວ່າ «ວາກພະວະ», «ກາມະຣາຊະ» ແລະ «ສັກຕິບີຈະ».

Verse 43

त्रिभिर्बीजैः पंचकूटात्मिका त्रिपुरभैरवी । ऋषिः स्याद्दक्षिणामूर्तिश्छन्दः पंक्तिरुदीरिता ॥ ४३ ॥

ດ້ວຍບີຈະສາມພະຍາງ «ຕຣິປຸຣະໄພຣະວີ» ຖືກປະກອບເປັນໂຄງສ້າງມັນຕຣະແບບ «ກູຕະ» ຫ້າສ່ວນ. ຣິສິ (ṛṣi) ກ່າວວ່າແມ່ນ «ດັກຊິນາມູຣຕິ» ແລະສັນທະ (chandas) ປະກາດວ່າ «ປັງກຕິ».

Verse 44

देवता देशिकैरुक्ता देवी त्रिपुरभैरवी । नाभेराचरणं न्यस्य वाग्भवं मन्त्रवित्पुनः ॥ ४४ ॥

ຕາມທີ່ອາຈານທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວໄວ້ ເທວະຕາແມ່ນ ເທວີ «ຕຣິປຸຣະໄພຣະວີ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະຄວນເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ອີກຄັ້ງ ໂດຍວາງຈາກສະດືອລົງເຖິງຕີນ ແລ້ວຈຶ່ງນໍາ «ວາກພະວະ» ມາປະດັບໃຊ້.

Verse 45

हृदयान्नाभिपर्यंतं कामबीजं प्रविन्यसेत् । शिरसो हृत्प्रदेशांतं तार्तीयं विन्यसेत्ततः ॥ ४५ ॥

ຄວນວາງ «ກາມະບີຈະ» ຢ່າງລະມັດລະວັງ ຈາກຫົວໃຈລົງເຖິງສະດື. ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈາກສີສະລົງເຖິງບ່ອນຫົວໃຈ ຄວນວາງ «ຕາຣຕີຍະ» (ບີຈະທີສາມ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 46

आद्यं द्वितीयं करयोस्तार्तीयमुभयं न्यसेत् । मूलाधारे हृदि न्यस्य भूयो बीजत्रयं क्रमात् ॥ ४६ ॥

ຄວນວາງບີຈະທຳອິດແລະທີສອງໄວ້ທີ່ມືທັງສອງ ແລະວາງບີຈະທີສາມໄວ້ທີ່ມືທັງສອງຮ່ວມກັນ. ແລ້ວເມື່ອວາງໄວ້ທີ່ມູລາທາຣະ ແລະທີ່ຫົວໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນອັນເຊີນບີຈະທັງສາມອີກຄັ້ງຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 47

नवयोन्यात्मकं न्यासं कुर्याद्बीजैस्त्रिभिः पुनः । बालोदितप्रकारेण मूर्तिन्यासमथाचरेत् ॥ ४७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງປະກອບນຍາສະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນະວະໂຍນີ” ອັນມີສະພາບເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດ 9 ປະການ ໂດຍໃຊ້ບີຊະມັນຕຣາ 3 ອີກຄັ້ງ; ແລ້ວຕາມວິທີທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ ຈຶ່ງປະກອບມູຣຕິ-ນຍາສະ ອັນເປັນການປະດິດຮູບພຣະເທວະໄວ້ໃນກາຍ।

Verse 48

स्वस्वबीजादिकं पूर्वं मूर्ध्नीशानमनोभवम् । न्यसेद्वक्त्रे तत्पुरुषं मकरध्वजमात्मवित् ॥ ४८ ॥

ກ່ອນອື່ນ ຜູ້ຮູ້ອາຕະມັນ ພຶງວາງບີຊະຂອງຕົນ ແລະສ່ວນອື່ນໆ ໄວ້ທີ່ກະຫຼອດຫົວ ໂດຍພິຈາລະນາອີສານະວ່າ “ເກີດຈາກໃຈ”; ແລ້ວຈຶ່ງວາງຕັດປຸຣຸສະໄວ້ທີ່ໃບໜ້າ ໂດຍຮູ້ວ່າພຣະອົງນັ້ນແມ່ນມະກະຣະທະວະຊະ।

Verse 49

हृद्यघोरकुमारादिकंदर्प्पं तदनंतरम् । गुह्यदेशे प्रविन्यस्येद्वामदेवादिमन्मथम् ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ມາ ພຶງວາງກັນດັຣປະ (ກາມະເທວະ) ເລີ່ມຈາກອະໂຆຣະກຸມາຣະ ໃນບ່ອນຫົວໃຈ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງວາງວາມະເທວະ ແລະອື່ນໆ ໃນຖານລັບ (ບ່ອນອະໄວຍະວະເພດ) ໂດຍເຫັນເປັນມັນມະຖະ।

Verse 50

सद्योजातं कामदेवं पादयोर्विन्यसेत्ततः । ऊर्द्ध्वंप्राग्दक्षिणोदीच्यपश्चिमेषु मुखेषु तान् ॥ ५० ॥

ແລ້ວພຶງວາງສັດໂຍຊາຕະ ແລະ ກາມະເທວະ ໄວ້ທີ່ຕີນທັງສອງໂດຍນຍາສະ; ຈາກນັ້ນ ພຶງວາງພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນໃນໜ້າທີ່ຫັນຂຶ້ນເທິງ, ຫັນຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ເໜືອ, ແລະຕາເວັນຕົກ।

Verse 51

प्रविन्यसेद्य धापूर्व भृगुर्व्योमाग्निसंस्थितः । सद्यादिपञ्चह्रस्वाद्या बीजमेषां प्रकीर्तितम् ॥ ५१ ॥

ພຶງຈັດວາງສຽງ/ຫົວໜ່ວຍເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຖືກລຳດັບ ເລີ່ມຈາກ “ທາ”; ແລ້ວກຸ່ມ “ພຣຶຄຸ” ພຶງວາງໃນຖານຂອງອາກາດ ແລະ ໄຟ. ບີຊະພະຍາງຂອງພວກນີ້ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ສັດຍະ” ແລະພວກທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສະຫຼະສັ້ນ।

Verse 52

षड्दीर्घयुक्तेनाद्येन बीजेनांगक्रिया मता । पञ्चबाणांस्ततो न्यस्येन्मन्त्री त्रैलोक्यमोहनान् ॥ ५२ ॥

ພິທີຊໍາລະອະໄວຍະວະ (aṅga-kriyā) ຖືກກໍານົດວ່າ ເຮັດດ້ວຍພະຍາງຄໍາເມັດ (bīja) ຄໍາທໍາອິດ ທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ຄວນເຮັດ nyāsa ວາງ «ລູກສອນຫ້າ» ອັນຊັກຊວນຕຣິໂລກໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ।

Verse 53

द्रामाद्यां द्राविणीं मूर्ध्निं द्रामाद्यां क्षोभणी पदे । क्लींवशीकरणीं वक्त्रे गुह्ये ब्लृं बीजपूर्विकाम् ॥ ५३ ॥

ຄວນເຮັດ nyāsa ວາງພະຍາງ «drām» ທີ່ເອີ້ນວ່າ Drāviṇī ຜູ້ປະທານຄວາມຮັ່ງມີ ໄວ້ເທິງສີສະ; ວາງ «drām» ທີ່ເອີ້ນວ່າ Kṣobhaṇī ຜູ້ກະຕຸ້ນ ໄວ້ທີ່ຕີນ; ວາງ «klīṃ» ອັນເຮັດໃຫ້ເກີດ vaśīkaraṇa ໄວ້ທີ່ປາກ; ແລະໃນບ່ອນລັບ ວາງພະຍາງທີ່ເລີ່ມດ້ວຍບີຈາ «blṛṃ».

Verse 54

आकर्षणीं हृदि पुनः सर्वांतभृगुसंस्थिताम् । संमोहनीं क्रमादेवं बाणन्यासोऽयमीरितः ॥ ५४ ॥

ຕໍ່ມາ ຈົ່ງວາງ Ākarṣaṇī ອີກຄັ້ງໃນຫົວໃຈ; ແລະວາງ Saṃmohanī ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທຸກປາຍທຸກຂອບ ໃນຕໍາແໜ່ງ «bhṛgu». ດັ່ງນີ້ ຕາມລໍາດັບ ວິທີ bāṇa-nyāsa ນີ້ໄດ້ຖືກສອນໄວ້.

Verse 55

भालभ्रूमध्यवदने घंटिकाकण्ठहृत्सु च । नाभ्यधिष्ठानयोः पञ्च ताराद्याः सुभगादिकाः ॥ ५५ ॥

ທີ່ໜ້າຜາກ, ກາງຄິ້ວ, ແລະໃນໃບໜ້າ; ອີກທັງທີ່ອູວູລາ (ດັ່ງກະດິ່ງນ້ອຍ), ຄໍ, ແລະຫົວໃຈ; ແລະອີກຄັ້ງທີ່ສະດື ແລະຖານອະທິດຖານ—ມີພະລັງຫ້າ ເລີ່ມດ້ວຍ Tārā ພ້ອມດ້ວຍອື່ນໆ ເຊັ່ນ Subhagā.

Verse 56

मस्तकाविधि नाभेश्च मंत्रिणा सुभगा भगा । भगसर्पिण्यथ परा भगमालिन्यनंतरम् ॥ ५६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ຄວນເຮັດ nyāsa ທີ່ສີສະ ແລະທີ່ສະດື: ເຊີນ Subhagā ແລະ Bhagā; ຕໍ່ມາ Bhagasarpiṇī; ຕໍ່ໄປ Parā; ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ Bhagamālinī.

Verse 57

अनंगानंगकुसुमा भूयश्चानंगमेखला । अनंगमदना सर्वा मदविभ्रममंथरा ॥ ५७ ॥

ນາງເປັນອະນັງກາອີກຄັ້ງ; ດອກໄມ້ຂອງນາງແມ່ນ “ດອກອະນັງກ”; ສາຍຄາດແອວກໍເປັນອະນັງກ; ທັງມວນກາຍນາງແມ່ນມະດະນະຂອງອະນັງກ—ອ່ອນລ້າດ້ວຍຄວາມເມົາມົນລະເວີນທີ່ໂອນໄຫວ.

Verse 58

प्रधानदेवता वर्णभूषणाद्यैरलंकृताः । अक्षस्रक्पुस्तकाभीतिवरदाढ्यकरांबुजाः ॥ ५८ ॥

ເທວະດາຜູ້ເປັນປະທານຖືກປະດັບດ້ວຍສີສັນ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບຕ່າງໆ; ມືດັ່ງດອກບົວຂອງພວກເຂົາຖືສາຍຈະປາ, ພວງມາລາ, ຄຳພີ, ມຸດຣາອະພີຕິ ແລະ ມຸດຣາປະທານພອນ.

Verse 59

वाक्कामब्लूं स्त्रीं सरांते ताराः पंच प्रकीर्तिताः । ततः कुर्याद्भूषणाख्यं न्यासमुक्तदिशा मुने ॥ ५९ ॥

ພະຍາງພື້ນ “ຕາຣາ” ຫ້າ ຖືກສອນວ່າ: vāk, kāma, blūṃ, strīṃ ແລະ ພະຍາງທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “sarā”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ຄວນປະກອບນະຍາສະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພູສະນະ” ຕາມທິດທາງທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 60

एवं न्यस्तशरीरोऽसौ ध्यायेत्त्रिपुरभैरवीम् । सहस्रभानुसंकाशामरुणक्षौमवाससीम् ॥ ६० ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ວາງນະຍາສະລົງໃນກາຍແລ້ວ ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາຕໍ່ ຕຣິປຸຣະໄພຣະວີ (Tripurabhairavī) — ສະຫວ່າງດັ່ງພະອາທິດນັບພັນ ແລະ ນຸ່ງຜ້າລິນິນສີແດງ.

Verse 61

शिरोमालामसृग्लिप्तस्तनीं जपवटीं करैः । विद्यामभीतिं च वरं दधतीं त्रीक्षणाननाम् ॥ ६१ ॥

ອົກນາງຖືກທາດ້ວຍເລືອດ ແລະ ມີພວງມາລາສວມເທິງສີສະ; ດ້ວຍມືນາງຖືສາຍຈະປາ ແລະ ຖ້ວຍກະໂຫຼກ; ນາງປະທານວິທະຍາ, ອະພີຕິ ແລະ ພອນ—ເປັນເທວີຜູ້ມີສາມຕາ ແລະ ໃບໜ້ານ່າຄາມເກງ.

Verse 62

दीक्षां प्राप्य जपेन्मंत्रं तत्त्वलक्षं जितेंद्रियः । पुष्पैर्भानुसहस्राणि जुहुयाद्बह्मवृक्षजैः ॥ ६२ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣā) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ຄວນສວດມັນຕຣາທີ່ຊີ້ເຖິງຕັດຕະວະ (tattva) ອັນແທ້. ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນພຣະຫມະ ຖວາຍຮ່ອມໃນໄຟ ພັນຄັ້ງ ສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດ.

Verse 63

त्रिमध्वक्तैः प्रसूनैर्वा करवीरसमुद्भवैः । पद्मं वसुदलोपेतं नवयोन्यष्टकर्णिकम् ॥ ६३ ॥

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໃຊ້ດອກກະຣະວີຣະ (karavīra) ທີ່ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຫວານສາມປະການຂອງນ້ຳເຜິ້ງ ໃຫ້ຈັດເຮັດເປັນດອກບົວ ມີກີບແປດ ແລະມີກາງດອກແບ່ງເປັນ “ໂຢນີ” ເກົ້າສ່ວນ.

Verse 64

इच्छादिशक्तिभिर्युक्तं भैरव्याः पीठमर्चयेत् । इच्छा ज्ञाना क्रिया पश्चात्कामिनी कामदायिनी ॥ ६४ ॥

ຄວນນະມັດສະການພີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດຂອງ ໄພຣະວີ (Bhairavī) ທີ່ປະກອບດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງສັກຕິ ເລີ່ມຈາກ Icchā (ຄວາມປາຖະໜາ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ Icchā, Jñānā (ປັນຍາ), Kriyā (ການກະທຳ); ແລະຕໍ່ມາ Kāminī ຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 65

रतिप्रिया मदानन्दा नवमी स्यान्मनोन्मनी । वरदाभयधारिण्यः संप्रोक्ता नव शक्तयः ॥ ६५ ॥

ຣະຕິປຣິຍາ (Ratipriyā) ແລະ ມະດານັນດາ (Madānandā) ຖືກກ່າວເຖິງ; ອົງທີ່ເກົ້າກ່າວວ່າ ມະໂນນມະນີ (Manonmanī). ດັ່ງນັ້ນ ສັກຕິເກົ້າອົງຖືກປະກາດ—ຜູ້ຖືມຸດຣາໃຫ້ພອນ ແລະມຸດຣາອະພະຍະ (ໃຫ້ຄວາມປອດໄພ).

Verse 66

वाग्भवं लोहितो रायै श्रीकंठो लोहितोऽनलः । दीर्घवान्यै परा पश्चादपरायौ हसौ युतः ॥ ६६ ॥

ພະຍາງຄ໌ເມັດ “vāgbhava” ໃຫ້ວາງໃນນະຍາສະ (nyāsa) ທີ່ສີແດງ ເພື່ອ Rā (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ). “Śrīkaṇṭha” ໃຫ້ວາງໃນສີແດງ ແລະໃນໄຟ. ສຳລັບ “vānī” ທີ່ຍາວ ໃຫ້ວາງ “parā” ຕາມຫຼັງ; ແລະສຳລັບ “aparā” ໃຫ້ປະສົມພະຍາງ “ha” ແລະ “sa”.

Verse 67

सदाशिवमहाप्रेतङेंतं पद्मासनं नमः । अनेन मनुना दद्यादासनं श्रीगुरुक्रमम् ॥ ६७ ॥

ນະໂມ ແດ່ອາສນະດອກບົວ (padmāsana) ອັນສຳພັນກັບ ສະດາຊິວະ ແລະ ມະຫາເປຣຕະ. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຄວນຖວາຍອາສນະ ຕາມລຳດັບບູຊາພຣະຄູ (Śrī-guru-krama) ອັນມົງຄຸນ.

Verse 68

प्राङ्मध्ययोन्यंतराले पूजयेत्कल्पयेत्ततः । पंचभिः प्रणवैर्मूर्तिं तस्यामावाह्य देवताम् ॥ ६८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາໃນຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງທິດຕາເວັນອອກ ແລະ ສ່ວນກາງ ແລ້ວຈຶ່ງຈັດພິທີ. ດ້ວຍພຣະນະວະ Oṁ ຫ້າປະການ ຈົ່ງປັ້ນຮູບພຣະເທວະ ແລະ ອາວາຫະນເຊີນພຣະເທວະເຂົ້າສູ່ຮູບນັ້ນ.

Verse 69

पूजयेदगमोक्तेन विधानेन समाहितः । तारावाक्छक्तिकमला हसखूफ्रें हसौः स्मृताः ॥ ६९ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ຄວນບູຊາຕາມວິທີທີ່ອາຄະມະສອນໄວ້. ນາມມັນຕຣາທີ່ຈື່ຈຳແມ່ນ: ຕາຣາ, ວາກ, ສັກຕິ, ກະມະລາ; ແລະຍັງຈື່ຈຳເປັນ “hasakhūphreṃ” ແລະ “hasauḥ” ອີກດ້ວຍ.

Verse 70

वामकोणे यजेद्देव्या रतिमिंदुसमप्रभाम् । सृणिपाशधरां सौम्यां मदविभ्रमविह्वलाम् ॥ ७० ॥

ໃນມຸມຊ້າຍ ຄວນບູຊາເທວີ ຣະຕິ (Rati) ຜຸດຜ່ອງດັ່ງແສງເດືອນ—ອ່ອນໂຍນ ຖືອັງກຸສ (goad) ແລະ ບາສ (noose) ແລະປານດັ່ງມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມໄຫວພິໄລແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 71

प्रीतिं तक्षिणकोणस्थां तप्तकांचनसन्निभाम् । अङ्कुशं प्रणतं दोभ्यां धारयन्तीं समर्चयेत् ॥ ७१ ॥

ຄວນບູຊາ ປຣີຕິ (Prīti) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ມຸມທິດອາຄະເນ (ຕາເວັນອອກ-ໃຕ້) ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳທີ່ຖືກເຜົາ. ນາງຖືອັງກຸສ ແລະຊູມຂຶ້ນດ້ວຍມືທັງສອງຢ່າງເຄົາລົບ.

Verse 72

अग्रे मनोभवां रक्तां रक्तपुष्पाद्यलंकृताम् । इक्षुकार्मुकपुष्पेषुधारिणीं सस्मिताननाम् ॥ ७२ ॥

ຂ້າງໜ້ານັ້ນມີ ມະໂນພະວາ (ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກາມະ) ສີແດງສົດ ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ ຖືຄັນທະນູອ້ອຍ ແລະລູກສອນດອກໄມ້ ໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໂຍນ।

Verse 73

अङ्गान्यभ्यर्चयेत्पश्चाद्यथापूर्वं विधानवित् । दिक्ष्वग्रे च निजैर्मंत्रैः पूजयेद्बाणदेवताः ॥ ७३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພິທີຕາມບັນຍັດ ຄວນບູຊາອົງປະກອບຂອງພິທີຕາມລຳດັບດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ; ແລ້ວໃນທິດທັງຫຼາຍ ແລະທາງໜ້າ ຈຶ່ງບູຊາເທວະດາແຫ່ງລູກສອນ ດ້ວຍມັນຕຣາຂອງແຕ່ລະອົງ।

Verse 74

हस्ताब्जैर्धृतपुष्पेषुप्रणामामृतसप्रभाः । अष्टयोनिष्वष्टशक्तीः पूजयेत्सुभगादिकाः ॥ ७४ ॥

ດ້ວຍມືດັ່ງດອກບົວ ທີ່ຖືລູກສອນດອກໄມ້ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະແຫ່ງການກ້ອມນົບ, ຄວນບູຊາ ສັກຕິ 8 ອົງ ເລີ່ມຈາກ ສຸພະຄາ, ໃນຍົນິ 8 ຮູບ (ແຫຼ່ງກຳເນີດ)۔

Verse 75

मातरो भैरवांकस्था मदविभ्रमविह्वलाः । अष्टपत्रेषु संपूज्या यथावत्कुसुमादिभिः ॥ ७५ ॥

ເທວີມານດາທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ເທິງຕັກຂອງ ໄພຣະວະ ແລະຖືກຄວາມເມົາແຫ່ງອານັນທະທິບພະ ພາໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ, ຄວນຖືກບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນກີບດອກບົວ 8 ກີບ ດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆຕາມພິທີ।

Verse 76

लोकपालांस्ततो दिक्षु तेषामस्त्राणि तद्बहिः । पूर्वजन्मकृतैः पुण्यैर्ज्ञात्वैनां परदेवताम् ॥ ७६ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນທິດທັງຫຼາຍ ລາວໄດ້ເຫັນຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລະ) ແລະນອກຈາກນັ້ນຍັງເຫັນອາວຸດຂອງພວກເຂົາ; ໂດຍບຸນກຸສົນທີ່ສະສົມໄວ້ໃນຊາດກ່ອນໆ ລາວຈຶ່ງຮູ້ຈັກນາງນັ້ນວ່າ ເປັນເທວະດາສູງສຸດ।

Verse 77

यो भजेदुक्तमार्गेण स भवेत्संपदां पदम् । एवं सिद्धमनुर्मंत्री साधयेदिष्टमात्मनः ॥ ७७ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາຕາມທາງທີ່ໄດ້ສອນໄວ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຖານແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຈະໄດ້ບັນລຸສິ່ງທີ່ຕົນປາດຖະໜາ.

Verse 78

जुहुयादरुणांभोंजैरदोषैर्मधुराप्लुतैः । लक्षसंख्यं तदर्द्धं वा प्रत्यहं भोजयेद्द्विजान् ॥ ७८ ॥

ຄວນຖວາຍຮອມດ້ວຍເມັດອະຣຸນະທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍຄວາມຫວານ. ແລະທຸກມື້ຄວນເລີ້ຍງດູບຣາຫມັນ ຈຳນວນໜຶ່ງລ້ານ ຫຼືຄື່ງໜຶ່ງຂອງນັ້ນ.

Verse 79

वनिता युवती रम्याः प्रीणयेद्देवताधिया । होमांते धनधान्याद्यैस्तोषयेद्गुरुमात्मनः ॥ ७९ ॥

ດ້ວຍຈິດຄິດວ່ານາງເປັນເທວະດາ ຄວນໃຫ້ກຽດ ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຍິງ—ສາວນ້ອຍ, ຍິງວັຍຮຸ່ນ, ແລະຜູ້ງາມ—ພໍໃຈ. ແລະເມື່ອຈົບຮອມ ຄວນບູຊາຄູອາຈານຂອງຕົນດ້ວຍຂອງຖວາຍເຊັ່ນ ຊັບສິນ ແລະເຂົ້າເຂົ້າຂອງ.

Verse 80

एवं कृते जगद्वश्यो रमाया भवनं भवेत् । रक्तोत्पलैस्त्रिमध्वक्तैररुणैर्वा हयारिजैः ॥ ८० ॥

ເມື່ອປະຕິບັດດັ່ງນີ້ ໂລກທັງປວງຈະຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະຈະເຖິງພະວິຫານຂອງຣາມາ (ພຣະສຣີ-ລັກສະມີ). ຈະບູຊາດ້ວຍດອກບົວແດງທີ່ຄົນກັບຂອງຫວານສາມຢ່າງ ຫຼືດ້ວຍຂອງແດງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຫະຍາຣິຊະ.

Verse 81

पुष्पैः पयोन्नैः सघृतैर्होमाद्विश्वं वशं नयेत् । वाक्सिद्धं लभते मन्त्री पलाशकुसुमैर्हुतैः ॥ ८१ ॥

ດ້ວຍການຮອມດ້ວຍດອກໄມ້, ເຂົ້ານົມ, ແລະນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ອາດນຳໂລກໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ. ແລະເມື່ອຖວາຍດອກປະລາຊະ (flame-of-the-forest) ລົງໃນໄຟ ຜູ້ຖືມັນຕຣາຈະໄດ້ວາກ-ສິດທິ—ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງວາຈາ.

Verse 82

कर्पूरागुरुसंयुक्तं गुग्गुलं जुहुयात्सुधीः । ज्ञानं दिव्यमवाप्नोति तेनैव स भवेत्कविः ॥ ८२ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຖວາຍກຸກກຸລຸທີ່ປົນກັບກາຟູນ ແລະ ອາກາຣຸ ລົງໃນໄຟພິທີ. ໂດຍການນັ້ນເອງ ຈະໄດ້ຮັບຍານທິບ ແລະກາຍເປັນກະວີ-຤ິສີ.

Verse 83

क्षीराक्तैरमृताखंडैर्होमः सर्वापमृत्युजित् । दूर्वाभघिरायुषे होमः क्षीराक्ताभिर्दिनत्रयम् ॥ ८३ ॥

ການຮ່ວມໄຟດ້ວຍຊິ້ນອະມຣິຕະທີ່ຊຸບນົມ ຊະນະຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາທຸກຢ່າງ. ເພື່ອອາຍຸຍືນ ຄວນຮ່ວມໄຟດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາທີ່ຊຸບນົມ ຕິດຕໍ່ກັນສາມມື້.

Verse 84

गिरिकर्णीभवैः पुष्पैर्ब्राह्यणान्वशयेद्धुतैः । कह्लारैः पार्थिवान्पुष्पैस्तद्वधूः कर्णिकारजैः ॥ ८४ ॥

ເມື່ອນຳດອກໄມ້ທີ່ເກີດຈາກກິຣິກັນນີ ຖວາຍລົງໃນໄຟພິທີ ຍ່ອມຊັກນຳພຣາຫມັນໄດ້. ດ້ວຍດອກກະຫລາຣ ແລະດອກໄມ້ທາງໂລກ ຍ່ອມຊັກນຳກະສັດໄດ້; ແລະດ້ວຍດອກກັນນິກາຣ ຍ່ອມໄດ້ນາງຄູ່ຄອງທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 85

मल्लिकाकुसुमैर्हुत्वा राजपुत्रान्वशं नयेत् । कोरंटकुसुमैर्वैंश्यान्वृषलान्पाटलोद्भवैः ॥ ८५ ॥

ເມື່ອຖວາຍດອກມະລິກາ (ດອກມະລິ) ໃນໄຟພິທີ ຍ່ອມນຳເຈົ້າຊາຍໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ. ດ້ວຍດອກໂກຣັນຕະກ ຍ່ອມຊັກນຳພວກໄວຊະ; ແລະດ້ວຍດອກຈາກຕົ້ນປາຕະລາ ຍ່ອມຄວບຄຸມພວກວຶສະລະ (ຊູດຣະ).

Verse 86

अनुलोमां विलोमांतस्थितसाध्याह्वयान्वितम् । मन्त्रमुच्चार्य जुहुयान्मंत्री मधुरलोलितैः ॥ ८६ ॥

ເມື່ອສະດຸດມົນທີ່ມີການເອີ້ນນາມພວກສາດຫຍາ ວາງໄວ້ທ້າຍມົນ ທັງຕາມລຳດັບກົງ ແລະລຳດັບກັບ ແລ້ວ ຜູ້ຊຳນານພິທີຄວນຖວາຍອາຫຸຕິລົງໃນໄຟ ພ້ອມຂອງຫວານອ່ອນນຸ່ມອັນນ່າພໍໃຈ.

Verse 87

सर्षपैर्मधुसंमिश्रैर्वशयेत्पार्थिवान् क्षणात् । अनेनैव विधानेन तत्पत्नीस्तत्सुतानपि ॥ ८७ ॥

ໃຊ້ເມັດມັດສະຕາດປົນນ້ຳເຜິ້ງ ຍ່ອມທຳໃຫ້ກະສັດຢູ່ໃນອຳນາດໄດ້ໃນພິບຕາ; ດ້ວຍວິທີດຽວກັນນີ້ ພຣະມະເຫສີ ແລະ ພຣະຣາຊະບຸດກໍຖືກຊັກນຳໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 88

जातिबिल्वभवैः पुष्पैर्मधुरत्रयसंयुतैः । नरनारीनरपतीन्होमेन वशयेत्क्रमात् ॥ ८८ ॥

ໃຊ້ດອກມະລິ ແລະ ດອກບິລວະ ປົນກັບຂອງຫວານສາມຢ່າງ ແລ້ວຖວາຍໂຮມ (homa) ຍ່ອມສາມາດ—ຕາມລຳດັບ—ຊັກນຳຊາຍ ຍິງ ແລະ ກະສັດໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດໄດ້।

Verse 89

मालतीबकुलोद्भूतैः पुष्पैश्चन्दनलोलितैः । जुहुयात्कवितां मन्त्री लभते वत्सरांतरे ॥ ८९ ॥

ໃຊ້ດອກມາລະຕີ ແລະ ດອກບະກຸລ ທາດ້ວຍໄມ້ຈັນ (ຈັນທະນາ) ແລ້ວໃຫ້ນັກຮູ້ມັນຕຣາຖວາຍເຂົ້າໄຟ; ພາຍໃນໜຶ່ງປີ ຈະໄດ້ພອນແຫ່ງກະວີ (kavitā)។

Verse 90

मधुरत्रघयसंयुक्तैः फलैर्बिल्वसमुद्भवैः । जुहुयाद्वाशयेल्लोकं श्रियं प्राप्नोति वांछिताम् ॥ ९० ॥

ໃຊ້ຜົນໄມ້ທີ່ເກີດຈາກບິລວະ ປົນກັບນ້ຳຕານແລະກີ (ghee) ອັນຫວານ ແລ້ວຖວາຍໃສ່ໄຟສັກສິດ ຫຼື ແຈກໃຫ້ຜູ້ຄົນກິນ; ດ້ວຍນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບສິຣີ (śrī) ຕາມປາດຖະໜາ।

Verse 91

साज्यमन्नं प्रजुहुयाद्भवेदन्नसमृद्धिमान् । कस्तूरीकुंकुमोपेतं कर्पूरं जुहुयाद्वशी ॥ ९१ ॥

ຖ້າຖວາຍເຂົ້າອາຫານປຸງສຸກປົນກັບກີ (ghee) ໃສ່ໄຟສັກສິດ ຈະເປັນຜູ້ອຸດົມດ້ວຍອາຫານ. ແລະຖ້າຖວາຍການບູນ (camphor) ປົນກັບກັດສະຕູຣີ (musk) ແລະ ຄຸງຄຸມ (saffron) ໃສ່ໄຟ ຈະເປັນຜູ້ມີອຳນາດຊັກນຳຜູ້ອື່ນໄດ້।

Verse 92

कन्दर्पादधिकं सद्यः सौंदर्यमधिगच्छति । लाजान्प्रजुहुयान्मंत्री दधिक्षीरमधुप्लुतान् ॥ ९२ ॥

ໃນທັນທີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມງາມເຫນືອກວ່າກາມເທວະ (Cupid) ເສຍອີກ. ພຣະມົນຕຣີຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາ ຄວນຖວາຍລາຈາ (ເຂົ້າຄົ້ວ) ລົງໃນໄຟພິທີ ທີ່ຊຸມດ້ວຍນົມສົ້ມ, ນົມ ແລະ ນ້ຳເຜິ້ງ.

Verse 93

विजित्य रोगानखिलान्स जीवेच्छरदां शतम् । पादद्वयं मलयजं पादं कुंकुमकेसरम् ॥ ९३ ॥

ເມື່ອຊະນະໂລກໄພທັງປວງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຄວນມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ຮ້ອຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ. (ໃນພິທີ) ສອງພາດະໃຫ້ໃຊ້ພາດະຈັນທະນາ, ແລະອີກໜຶ່ງພາດະໃຫ້ໃຊ້ກຸງກຸມ (ຊາຟຣອນ) ພ້ອມເສັ້ນຂອງມັນ.

Verse 94

पादं गोरोचनांतानि त्रीणि पिष्ट्वाहिमांभसा । विदध्यात्तिलकं भाले यान्पश्येद्यैर्विलोक्यते ॥ ९४ ॥

ໃຫ້ບົດປະສົມສານສາມຢ່າງ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ gorocanā (ສີເຫຼືອງ) ກັບນ້ຳທີ່ເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີການເບຍດບຽນ (ບໍລິສຸດ). ແລ້ວທາຕິລະກະທີ່ໜ້າຜາກ; ຜູ້ໃດທີ່ເຮົາມອງດ້ວຍນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະມອງເຮົາດ້ວຍໃຈເມດຕາ.

Verse 95

यान्स्पृशेत्स्पृश्यते यैर्वा वश्याः स्युस्तस्य तेऽचिरात् । कर्पूरकपिचोराणि समभागानि कल्पयेत् ॥ ९५ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເຂົາໄປແຕະ—ຫຼືຜູ້ໃດທີ່ມາແຕະເຂົາ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຂົ້າຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຂົາໃນໄມ່ຊ້າ. ສຳລັບນີ້ ໃຫ້ຈັດການການບູນ (camphor) ແລະ kapicorā ໃຫ້ເທົ່າສ່ວນກັນ.

Verse 96

चतुर्भुजा जटामांसी तावती रोचना मता । कुंकुमं समभागं स्याद्दिग्भातं चन्दनं मतम् ॥ ९६ ॥

ຈະຕາມາງສີ (jatāmāṃsī) ກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ສີ່ສ່ວນ; rocanā ກໍໃຫ້ໃຊ້ເທົ່າກັນ. ກຸງກຸມ (ຊາຟຣອນ) ໃຫ້ເທົ່າສ່ວນ, ແລະຈັນທະນາ (candana) ກ່າວວ່າເປັນ ‘digbhāta’ ຄື ໃຊ້ຕາມສັດສ່ວນທີ່ຖືກຊີ້ໃນສູດ.

Verse 97

अगुरुर्नवभागं स्यादितिभागक्रमेण च । हिमाद्भिः कन्यया पिष्टमेतत्सर्वं सुसाधितम् ॥ ९७ ॥

ໄມ້ຫອມອະກຸຣຸ (aguru) ຄວນເປັນ 9 ສ່ວນ ຕາມລຳດັບສັດສ່ວນທີ່ກຳນົດໄວ້. ທັງໝົດນີ້ໃຫ້ສາວພຣົມມະຈັນບົດໃຫ້ລະອຽດດ້ວຍນ້ຳທີ່ເຢັນດ້ວຍຫິມະ ແລ້ວການປຸງຈຶ່ງສຳເລັດດີ.

Verse 98

आदाय तिलकं भाले कुर्य्याद्भूमिपतीन्नरान् । वनितामदगर्वाढ्या मदोन्मत्तान्मतंदजान् ॥ ९८ ॥

ເມື່ອນຳຕິລະກະມາທາທີ່ໜ້າຜາກ ກໍອາດເຮັດໃຫ້ຊາຍກາຍເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ. ຍັງສາມາດປະຫັດປະຫານຍິງທີ່ພອງດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສ ແລະເມົາມົນ, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຄັ່ງດ້ວຍອະຫັງການ—ດັ່ງຊ້າງຕົວຜູ້ຍາມຕົກມັນທີ່ດຸຮ້າຍ.

Verse 99

सिंहव्याघ्रान्महासर्पान्भूतवेतालराक्षसान् । दर्शनादेव वशयेत्तिलकं धारयन्नरः ॥ ९९ ॥

ຜູ້ຊາຍທີ່ສວມຕິລະກະ ຈະສາມາດຄວບຄຸມສິງ ເສືອ ງູໃຫຍ່ ແລະແມ່ນແຕ່ພູດ, ເວຕາລ, ຣາກສະສາ ໄດ້ ແຕ່ພຽງໃຫ້ເຂົາເຫັນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 100

इत्येषा भैरवी प्रोक्ता ह्यवतारांतरं श्रृणु । वाङ्माया कमला तारो नमोंते भगवत्यथ ॥ १०० ॥

ດັ່ງນີ້ ບໄຫຣະວີ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງອະວະຕານອື່ນອີກ: ໂອ ພຣະນາງພະຄະວະຕີ—ວາງມາຍາ, ກະມະລາ, ແລະ ຕາຣາ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 101

श्रीमातंगेश्वरि वदेत्सर्वजनमनोहरि । सर्वादिसुखराज्यंते सर्वादिसुखरंजनी ॥ १०१ ॥

ຄວນເວົ້າວ່າ: “ໂອ ພຣະສຣີ ມາຕັງເກສະວະຣີ, ຜູ້ງາມດຶງໃຈຂອງຊົນທັງປວງ; ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກທຸກປະການ ແລະມອບອຳນາດອັນສູງ; ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມສຸກທຸກຢ່າງເບີກບານ.”

Verse 102

सर्वराजवशं पश्चात्करिसर्वपदं वदेत् । स्त्रीपुरुषवशं सृष्टिविद्याक्रोधिनिकान्विता ॥ १०२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນສວດມົນທີ່ເຮັດໃຫ້ກະສັດທັງປວງຢູ່ໃນອໍານາດ ແລະຕໍ່ດ້ວຍພິທີສາກົນທີ່ກ່ຽວກັບຊ້າງ. ຜູ້ມີ «ວິທະຍາສ້າງສັນ» ແລະມົນ/ພິທີ «Krodhinikā» ຖືກກ່າວວ່າ ສາມາດນໍາຊາຍຍິງໃຫ້ຢູ່ໃນອິດທິພົນໄດ້.

Verse 103

सर्वं दुष्टमृगवशं करिसर्वपदं ततः । सर्वसत्त्ववशंकरिसर्वलोकं ततः परम् ॥ १०३ ॥

ສັດທັງປວງຕົກຢູ່ໃນອໍານາດຂອງສັດປ່າຮ້າຍ; ຕໍ່ມາມີ «ຊ້າງ» ທີ່ຢ່າງຢີ້ທຸກເສັ້ນທາງ. ເຫນືອກວ່ານັ້ນ ມີຊ້າງທີ່ນໍາສັດທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນການຄວບຄຸມ—ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນອີກ ຄື (ຊ້າງ) ທີ່ປະຫັດປະຫານທຸກໂລກ.

Verse 104

अमुकं मे वशं पश्चादानयानलसुन्दरी । अष्टाशीत्यक्षरो मन्त्रो मुन्याद्या भैरवीगताः ॥ १०४ ॥

«ຈົ່ງນໍາອະມຸກ (ຜູ້ນັ້ນ) ໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວນໍາເຂົາ/ນາງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ອະນະລະ-ສຸນດະຣີ!» ນີ້ແມ່ນມົນ 88 ພະຍາງ; ບັນດາມຸນີ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ຮັບສືບຕໍ່ຜ່ານສາຍພະໄພຣະວີ.

Verse 105

न्यासान्मंत्री तनौ कुर्याद्वक्ष्यमाणान्यथाक्रमम् । शिरोललाटभ्रूमध्ये तालुकण्ठगलोरसि ॥ १०५ ॥

ເມື່ອເຮັດນະຍາສະ (nyāsa) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມົນຄວນວາງມັນລົງໃນກາຍຂອງຕົນ ຕາມລໍາດັບທີ່ຈະກ່າວ—ທີ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ກາງຄິ້ວ, ເພດານປາກ, ຄໍ, ຄໍຫຼັງ, ແລະ ໜ້າອົກ.

Verse 106

अनाहते भुजद्वंद्वे जठरे नाभिमण्डले । स्वाधिष्ठाने गुप्तदेशे पादयोर्दक्षवामयोः ॥ १०६ ॥

ທີ່ອະນາຫະຕະ (ສູນຫົວໃຈ), ທີ່ແຂນທັງສອງ, ທີ່ທ້ອງ, ທີ່ບໍລິເວນສະດື, ທີ່ສະວາດິຖານ, ທີ່ບ່ອນລັບ (ອະວັຍະວະເພດ), ແລະທີ່ຕີນຂວາ-ຊ້າຍ—ການວາງອັນສັກສິດຄວນເຮັດ/ຮັບຮູ້ໃນບ່ອນເຫຼົ່ານີ້.

Verse 107

मूलाधारे गुदे न्यस्येत्पदान्यष्टादश क्रमात् । गुणैकद्विचतुः षड्भिर्वसुपर्वनवाष्टभिः ॥ १०७ ॥

ທີ່ມູລາທາຣ ໃນບ່ອນທະວານ ພຶງເຮັດນຍາສະ ໂດຍວາງພະຍາງມັນຕຣາຕາມລໍາດັບ 18 ພະຍາງ; ຈັດເປັນກຸ່ມ 3,1,2,4,6 ແລະເປັນຊຸດ 8,5,9,8 ດ້ວຍ.

Verse 108

नंदपंक्त्यष्टवेदाग्निचन्द्रयुग्मगुणा क्षिभिः । यदुक्लृप्तिरियं प्रोक्ता मंत्रवर्णैर्यथाक्रमम् ॥ १०८ ॥

ໂດຍອາໄສຄໍາເລກລັບ—«ແຖວນັນດາ», «8», «ເວດາ», «ໄຟ», «ຈັນຄູ່», ແລະ «ຄຸນະ»—ການຈັດຮູບແບບຢະດຸນີ້ ຖືກກ່າວໄວ້ຕາມລໍາດັບ ໂດຍອັກສອນມັນຕຣາ.

Verse 109

रत्याद्या मृलहृदयभ्रुमध्येषु विचक्षणः । वाक्शक्तिलक्ष्मीबीजाद्या मातंग्यंताः प्रविन्यसेत् ॥ १०९ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ພຶງວາງ (ນຍາສະ) ມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ຣັດຍາ” ໃນມູລ (mūla), ຫົວໃຈ, ແລະກາງຄິ້ວ; ແລະວາງອີກດ້ວຍ ທີ່ເລີ່ມຈາກບີຊະຂອງ ວາກ-ຊັກຕິ ແລະ ລັກຊະມີ ຈົນເຖິງ “ມາຕັງກີ”.

Verse 110

शिरोवदनहृद्गुह्यपादेषु विधिना न्यसेत् । हृल्लेखां गगनां रक्तां भूयो मन्त्री करालिकाम् ॥ ११० ॥

ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດ ພຶງເຮັດນຍາສະໃສ່ ຫົວ, ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຕີນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ສວດມັນຕຣາພຶງວາງອີກຄັ້ງ “ຮຣິລເລຂາ” ແມ່ນພະຍາງ ‘ga’ (gaganā) ສີແດງ; ແລ້ວຈຶ່ງວາງ “ກະຣາລິກາ” ອີກດ້ວຍ.

Verse 111

महोच्छुष्मां स्वनामादिवर्णबीजपुरः सराः । मातंग्यंताः षडंगानि ततः कुर्वीत साधकः ॥ १११ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດພຶງເຮັດສະດັງກະ (ṣaḍaṅga) ຫົກປະການ ເລີ່ມຈາກມັນຕຣາ “ມະໂຫອຸຈຸສະມາ” ທີ່ນໍາໜ້າດ້ວຍບີຊະພະຍາງ ອັນເກີດຈາກອັກສອນຕົ້ນຂອງນາມຂອງນາງ ແລະປະກອບດ້ວຍສະຫຼະທີ່ຖືກຕ້ອງ; ຈົນສິ້ນສຸດທີ່ “ມາຕັງກີ”.

Verse 112

वर्णैश्चतुर्विंशतिभिर्हृत्त्रयोदशभिः शिरः । शिखाष्टादशभिः प्रोक्ता वर्म तावद्भिरक्षरैः ॥ ११२ ॥

ດ້ວຍອັກສອນ 24 ພະຍາງ ກຳນົດວ່າເປັນວັຣມະ (ເກາະຄຸ້ມຄອງມັນຕຣາ) ສຳລັບອະວະຍະວະ; ດ້ວຍ 13 ສຳລັບຫົວໃຈ; ສຳລັບສີສະກໍ 13; ແລະສຳລັບສິຄາ (ຈຸກຜົມ) ສອນໄວ້ 18—ດັ່ງນັ້ນວັຣມະຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍຈຳນວນພະຍາງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 113

स्यात्त्रयोदशभिर्नेत्रं द्वाभ्यामस्त्रं प्रकीर्तितम् । बाणन्यासं ततः कुर्याद्भैरवीप्रोक्तवर्त्मना ॥ ११३ ॥

‘ເນຕຣະ’ (ມັນຕຣາຄຸ້ມຄອງດວງຕາ) ກ່າວວ່າມີ 13 ພະຍາງ; ແລະ ‘ອັສຕຣະ’ (ມັນຕຣາອາວຸດ) ປະກາດວ່າມີ 2. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນເຮັດບານະ-ນຍາສະ (ການປະດິດຕັ້ງມັນຕຣາລູກສອນ/ອາວຸດ) ຕາມວິທີທີ່ພຣະນາງໄພຣະວີສອນໄວ້.

Verse 114

मातंगीपदयोश्चान्यं मन्मथान्वदनांशयोः । पार्स्वकट्योर्नाभिदेशे कटिपार्श्वांशके पुनः ॥ ११४ ॥

ຄວນວາງອີກອັນ (ມັນຕຣາ/ໝາຍ) ໄວ້ທີ່ຕີນຂອງມາຕັງກີ; ອີກອັນໜຶ່ງໄວ້ທີ່ສ່ວນໃບໜ້າຂອງມັນມະຖະ; ອີກອັນໄວ້ທີ່ຂ້າງລຳຕົວແລະສະໂພກ; ທີ່ບ່ອນສະດື; ແລະອີກຄັ້ງໄວ້ທີ່ຂ້າງໆຂອງແອວ.

Verse 115

बीजत्रयादिकान्मंत्री मन्मथं मकरध्वजम् । मदनं पुष्पधन्वानं पंचमं कुसुमायुधम् ॥ ११५ ॥

ນັກຮູ້ມັນຕຣາ (ມັນຕຣີ) ເລີ່ມຈາກບີຊະສາມພະຍາງ ເຊີນກາມະ—ມັນມະຖະ, ມະກະຣະທະວະຈະ, ມະດະນະ, ປຸສປະທັນວັນ, ແລະເປັນອັນທີຫ້າ ກຸສຸມາຍຸທະ.

Verse 116

षष्ठं कन्दर्पनामानं मनोभवरतिप्रियौ । मातंग्यंतास्ततो न्यस्येत्स्थानेष्वेतेषु मंत्रवित् ॥ ११६ ॥

ຈາກນັ້ນ ນັກຮູ້ມັນຕຣາຄວນວາງ (ເຮັດນຍາສະ) ອັນທີຫົກ ຊື່ ‘ກັນດັຣປະ’; ແລະຊື່ ‘ມະໂນພະວະ’, ‘ຣະຕິ-ປຣິຍະ’, ພ້ອມທັງບັນດາຊື່ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ ‘ມາຕັງກີ’, ໃຫ້ຈັດສັນລົງໃນຕຳແໜ່ງເຫຼົ່ານີ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

Verse 117

कुसुमा मेखला चैव मदना मदना तुरा । मदनवेगा सम्भवा च भुवनपालेंदुरेखिका ॥ ११७ ॥

ກຸສຸມາ, ເມຂະລາ, ມະດະນາ, ມະດະນາຕຸຣາ, ມະດະນະເວກາ, ສັມພະວາ ແລະ ພຸວະນະປາເລນດຸເຣຂິກາ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກນັບເປັນນາມໃນຊຸດນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 118

अनंगपदपूर्वाश्च मातंग्यंताः समीरिताः । विन्यस्तव्यास्ततो मूलेऽधिष्ठाने मणिपूरके ॥ ११८ ॥

ອັກສອນມັນຕຣະ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍຄໍາ «ອະນັງກະ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ມາຕັງກີ» ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນວາງດ້ວຍ nyāsa ທີ່ຮາກ, ທີ່ສະວາດິຖານ ແລະ ທີ່ມະນິປູຣະກະ।

Verse 119

हृत्कंठास्ये भ्रुवोर्मध्ये मस्तके चापि मत्रिणा । आद्ये लक्ष्मीसरस्वत्यौ रतिः प्रीतिश्च कृत्तिका ॥ ११९ ॥

ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ຄວນວາງດ້ວຍ nyāsa ທີ່ຫົວໃຈ, ທີ່ຄໍ, ທີ່ປາກ, ກາງຄິ້ວ, ແລະທີ່ກະຫຼອດສີສະດ້ວຍ. ການວາງຕົ້ນແມ່ນ ລັກສະມີ ແລະ ສະຣັສວະຕີ; ຕໍ່ມາແມ່ນ ຣະຕິ, ປຣີຕິ, ແລະ ກຣິດຕິກາ।

Verse 120

शांतिः पुष्टिः पुनस्तुष्टिमार्तगंपदशेखरा । मूलमन्त्रं पृथङ्न्यस्येन्निजमूर्द्धनि मन्त्रवित् ॥ १२० ॥

ເມື່ອອາເຊີນ ສັນຕິ (ຄວາມສະງົບ), ປຸດຕິ (ຄວາມອຸດົມ), ແລະ ຕຸດຕິ (ຄວາມພໍໃຈ) ອີກຄັ້ງ—ອັນມີສະຖານະສູງສຸດເປັນມົງກຸດ—ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣະ ຄວນວາງມູລະມັນຕຣະແຍກຕ່າງຫາກ ລົງເທິງສີສະຂອງຕົນ ໂດຍ nyāsa।

Verse 121

आधारदेशेऽधिष्ठाने नाभौ पश्चादनाहते । कंठदेशे भ्रवोर्मध्ये बिंदौ भूयः कला पदोः ॥ १२१ ॥

ທີ່ພື້ນຖານອາທາຣະ (ມູລາທາຣະ), ທີ່ອະທິຖານ, ທີ່ສະດື, ຕໍ່ຈາກນັ້ນທີ່ອະນາຫະຕະ (ຫົວໃຈ), ທີ່ບ່ອນຄໍ, ກາງຄິ້ວ, ທີ່ບິນດຸ (ຈຸດລະອຽດ), ແລະອີກຄັ້ງທີ່ກະລາ ຢູ່ທີ່ຕີນ—ໂຍຄີຄວນວາງສະຕິຕາມລໍາດັບ।

Verse 122

निरोधिकायामर्द्धेंदुनादे नादांतयोः पुनः । उन्नतांसेषु वक्त्रे च ध्रुवमण्डलके शिवे ॥ १२२ ॥

ໃນນິໂຣທິກາ (ທາງພາຍໃນແຫ່ງການຢັບຢ້າງ) ໃນສຽງດັ່ງດວງຈັນເຄິ່ງດວງ ແລະອີກຄັ້ງທີ່ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງນາດ; ທີ່ບ່າຍົກສູງ, ທີ່ປາກ, ແລະໃນວົງກົມອັນມົງຄຸນແລະໝັ້ນຄົງ (ທຣຸວະມັນດະລະ) — ຄວນຕັ້ງສະຕິໄວ້ທີ່ນັ້ນ.

Verse 123

मातंग्यंताः प्रविन्यस्ये द्वामां ज्येष्ठमतः परम् । रौद्रीं प्रशांतां श्रद्धाख्यां पुनर्माहेश्वरीमथ ॥ १२३ ॥

ເມື່ອຈັດວາງຕາມລຳດັບຈົນເຖິງ ມາຕັງກີ ແລ້ວ ຄວນວາງ ດວາມາ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈເຍດຖາ; ຕໍ່ໄປວາງ ຣາວດຣີ, ແລ້ວ ປຣະຊານຕາ, ແລ້ວຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສຣັດທາ, ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນອີກ ມາເຫສວະຣີ.

Verse 124

क्रियाशक्तिं सुलक्ष्मीं च सृष्टिं संज्ञां च मोहिनीम् । प्रमथाश्वासिनीं विद्युल्लतां चिच्छक्तिमप्यथ ॥ १२४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານຍັງກ່າວເຖິງ ກຣິຍາຊັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງການກະທຳ), ສຸລັກສະມີ, ສຣິດຕິ (ພະລັງສ້າງສັນ), ສັມຊະຍາ (ພະລັງແຫ່ງການຕັ້ງນາມ/ກຳນົດ), ໂມຫິນີ (ພະລັງຊັກຈູງໃຫ້ຫຼົງ), ປຣະມະຖາສະວາສິນີ, ວິດຍຸນລະຕາ (ເຄືອຟ້າຜ່າ), ແລະຍັງມີ ຈິດຊັກຕິ (ພະລັງແຫ່ງຈິດຮູ້ບໍລິສຸດ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 125

ततश्च सुन्दरीं निंदां नन्दबुद्धिमिमाः क्रमात् । शिरोभालहृदाधारेष्वेता बीजत्रयाधिकाः ॥ १२५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ຮູບມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້—ສຸນດະຣີ, ນິນດາ, ແລະ ນັນດະບຸດທິ—ຄວນວາງໄວ້ທີ່ຖານຮອງຂອງສີສະ, ໜ້າຜາກ, ແລະຫົວໃຈ; ແລະຍັງຖືກເພີ່ມພູນດ້ວຍບີຈະ (ພະຍາງຄໍາເມັດ) ສາມປະການ.

Verse 126

मातंग्याद्याः प्रविन्यस्येद्यथावद्देशिकोत्तमः । मातंगीं महदाद्यां तां महालक्ष्मीपदादिकाम् ॥ १२६ ॥

ອາຈານຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຄວນປະຕິບັດນຍາສະ (ການວາງຕິດຕັ້ງ) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ມາຕັງກີ ແລະອື່ນໆ; ແລະຄວນຕິດຕັ້ງ ມາຕັງກີ ນັ້ນ—ເລີ່ມຈາກຫຼັກມະຫັດ—ພ້ອມດ້ວຍສະຖານທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຊັ່ນ ບັນລັງຂອງ ມະຫາລັກສະມີ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 127

सिद्धलक्ष्मीपदाद्यां च मूलमाधारमण्डलम् । न्यसेत्तेनैव कुर्वीत व्यापकं देशिकोत्तमः ॥ १२७ ॥

ເລີ່ມຈາກພະຍາງຂອງພຣະບາດ «ສິດທະ-ລັກສະມີ» ອາຈານຜູ້ປະເສີດຄວນວາງນະຍາສະໃສ່ມັນດະລະ «ມູນ-ອາທາຣ»; ໂດຍພິທີນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງ (ວຽາປະກະ)។

Verse 128

एवं न्यस्तशरीरोऽसौ चिंतयेन्मंत्रदेवताम् । श्यामां शुकोक्तिं श्रृण्वंतीं न्यस्तैकांघ्रिशिरोरुहाम् ॥ १२८ ॥

ເມື່ອວາງກາຍດ້ວຍນະຍາສະແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວະຕາແຫ່ງມັນຕຣາ: ຜິວຄ່ຳດັ່ງສີຄືນ, ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນົກແກ້ວ, ແລະວາງພຣະບາດຂ້າງໜຶ່ງໄວ້ເທິງຍອດສີສະ.

Verse 129

शशिखण्डधरां वीणां वादयंतीं मधून्मदाम् । रक्तांशुकां च कह्लारमालाशोभितचूलिकाम् ॥ १२९ ॥

ເຂົາເຫັນນາງ—ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາເປັນເຄື່ອງອາພອນ, ບັນເລງວີນາ, ເມົາດ້ວຍຄວາມຫວານແຫ່ງນ້ຳເຜິ້ງ; ນຸ່ງຜ້າສີແດງ ແລະປະດັບມວຍຜົມດ້ວຍພວງດອກບົວຟ້າ (kahlāra) ອັນງາມ.

Verse 130

शंखपत्रां तु मातंगीं चित्रकोद्भासिमस्तकाम् । अयुतं प्रजपेन्मंत्रं तद्दशांशं मधूकजैः ॥ १३० ॥

ຄວນພິຈາລະນາ «ມາຕັງກີ» ວ່າຖືສັງຂະ-ປັດຕຣາ (ໃບຮູບສັງຂ໌) ແລະມີສີສະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍຫຼາກສີ; ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະຈົບມັນຕຣາ 10,000 ເທື່ອ ແລະຖວາຍຮົມເປັນ 1/10 ຂອງຈຳນວນນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນມະດູກະ.

Verse 131

पुष्पैस्त्रिमधुरोपेतैर्जुहुयान्मंत्रसिद्धये । त्रिकोणकर्णिकं पद्ममष्टपत्रं प्रकल्पयेत् ॥ १३१ ॥

ເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດແຫ່ງມັນຕຣາ ຄວນຖວາຍຮົມດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍຂອງຫວານສາມປະການ; ແລະຄວນຈັດຮູບພັດມະເປັນມັນດະລະ ມີໃຈກາງເປັນສາມຫຼ່ຽມ ແລະມີກີບດອກແປດ.

Verse 132

अष्टपत्रावृतं बाह्ये वृतं षोडशभिर्दलैः । चतुरस्रीकृतं बाह्ये कांत्या दृष्टिमनोहरम् ॥ १३२ ॥

ດ້ານນອກຖືກຫໍ້ລ້ອມດ້ວຍກີບດອກບົວ 8 ກີບ; ແລ້ວຍັງຖືກລ້ອມອີກດ້ວຍ 16 ກີບ. ພາຍນອກເຮັດເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ແລະດ້ວຍຄວາມສະຫວ່າງງາມ ນ່າເບິ່ງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 133

एतस्मिन्पूजयेत्पीठे नवशक्तीः क्रमादिमाः । विभूतिपूर्वाः पूर्वोक्ता मातंगीपदपश्चिमाः ॥ १३३ ॥

ໃນປີຖະອັນສັກສິດນີ້ ພຶງບູຊາພະລັງສັກຕິ 9 ອົງ ຕາມລໍາດັບ. ເລີ່ມຈາກ ວິພູຕິ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ແລະສິ້ນສຸດທີ່ສັກຕິຜູ້ສະຖິດຢູ່ບ່ອນ/ຂັ້ນຂອງ ມາຕັງກີ.

Verse 134

सर्वांते शक्तिकमलासनाय नम इत्यथ । वाक्सत्यलक्ष्मी बीजाद्य उक्तः पीठार्चने मनुः ॥ १३४ ॥

ແລ້ວໃນທ້າຍສຸດຂອງສ່ວນມັນຕຣາທັງປວງ ພຶງເພີ່ມວ່າ: «ນະມະ ແດ່ພະລັງສັກຕິ ຜູ້ນັ່ງເທິງອາສນະດອກບົວ». ດັ່ງນີ້ແມ່ນມັນຕຣາບູຊາປີຖະ (pīṭhārcana) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍບີຊະຂອງ ວາກ, ສັດຍະ ແລະ ລັກສະມີ.

Verse 135

मूलेन मूर्तिं संकल्प्य तस्यामावाह्य देवताम् । अर्चयेद्विधिनानेन वक्ष्यमाणेन मन्त्रवित् ॥ १३५ ॥

ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ (root-mantra) ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາພຶງກໍ່ຮູບພະເທວະຕາໃນໃຈ ແລະອາວາຫະນເຊີນພະເທວະຕາເຂົ້າສູ່ຮູບນັ້ນ. ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມພິທີທີ່ກໍານົດນີ້ ຊຶ່ງຈະອະທິບາຍຕໍ່ໄປ.

Verse 136

रत्याद्यास्त्रिषु कोणेषु पूजयेत्पूर्ववत्सुधीः । हृहृल्लेखाः पंचपूज्या मध्ये दिक्षु च मंत्रिणा ॥ १३६ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາພຶງບູຊາເທວະຕາທີ່ເລີ່ມຈາກ ຣະຕິ ໃນສາມມຸມ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລະຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາພຶງບູຊາ «hṛ–hṛ» ເລຂາອັນລຶກລັບ 5 ປະການ ທັງທີ່ກາງ ແລະໃນທິດທັງປວງດ້ວຍ.

Verse 137

पाशांकुशाभयाभीष्टधारिण्यो भूतसप्रभाः । अंगानि पूजयेत्पश्चाद्यथापूर्वं विधानवित् ॥ १३७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ພິທີຕາມວິທີການ ພຶງບູຊາອະວະພາກອັນສັກສິດຕາມລໍາດັບ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຮູບອັນສະຫວ່າງໄສ ຖືບ່ວງແລະຄັນຈູງ ປະທານອະໄພ ແລະປະທານພອນຕາມປາຖະນາ।

Verse 138

बाणानभ्यर्चयेद्दिक्षु पंचमं पुरतो यजेत् । दलमध्येऽथ संपूज्या अनंगकुसुमादिकाः ॥ १३८ ॥

ພຶງບູຊາ “ບານະ” ທັງສີ່ໃນທິດທັງຫຼາຍ ແລະບູຊາອັນທີຫ້າໄວ້ທາງໜ້າ। ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກາງກີບດອກ ພຶງນົບນ້ອມບູຊາ ອະນັງກະກຸສຸມາ ແລະອື່ນໆ ຕາມຄວາມຄວນເຄົາລົບ।

Verse 139

पाशांकुशाभयाभीष्टधारिण्योऽरुणविग्रहाः । पत्राग्रेषु पुनः पूज्या लक्ष्म्याद्या वल्लकीकराः ॥ १३९ ॥

ອີກຄັ້ງ ທີ່ປາຍໃບທັງຫຼາຍ ພຶງບູຊາ ພຣະນາງລັກສະມີ ແລະອື່ນໆ—ມີຮູບກາຍສີແດງ—ຖືບ່ວງແລະຄັນຈູງ ປະທານອະໄພ ແລະພອນຕາມປາຖະນາ ພ້ອມຖືພິນ/ວັນລະກີໃນມື।

Verse 140

बहिरष्टदलेष्वर्च्या मन्मथाद्या मदोद्धताः । अपरांगा निषंगाद्याः पुष्पास्त्रेषुधनुर्द्धराः ॥ १४० ॥

ທີ່ກີບດອກຊັ້ນນອກທັງແປດ ພຶງບູຊາ ມັນມະຖະ ແລະອື່ນໆ—ມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສ—ເປັນຜູ້ຕິດຕາມພາຍນອກ ຖືອາວຸດດອກໄມ້ ກະບອກລູກສອນ ລູກສອນ ແລະຄັນທະນູ।

Verse 141

पत्रस्था मातरः पूज्या ब्राह्याद्याः प्रोक्तलक्षणाः । तदग्रेष्वर्चयेद्विद्वानसितांगादिभैरवान् ॥ १४१ ॥

ບັນດາແມ່ເທວີ (ມາຕຣິກາ) ຕັ້ງແຕ່ ພຣາຫມີ ພຶງບູຊາໃນຖານະຢູ່ເທິງໃບ ຕາມລັກສະນະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ທາງໜ້າພວກນາງ ຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາ ພຣະໄພຣະວະ ຕັ້ງແຕ່ ອະສິຕາງກະ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 142

पुनः षोडश पत्रेषु पूज्याः षोडश शक्तयः । वामाद्याः कलवीणाभिर्गायंत्यः श्यामविग्रहाः ॥ १४२ ॥

ອີກຄັ້ງ ໃນກີບດອກບົວສິບຫົກ ພຶງບູຊາພະສັກຕິສິບຫົກ ເລີ່ມຈາກ ວາມາ; ພຣະນາງມີຮູບກາຍສີຄໍາຄືນ ຂັບຮ້ອງດ້ວຍສຽງອ່ອນຫວານ ຄຽງຄູ່ວີນາອັນໄພເພາະ।

Verse 143

चतुरस्रे चतुर्दिक्षु चतस्रः पूजयेत्पुनः । मातंग्याद्यामदोन्मत्ता वीणोल्लसितपाणयः ॥ १४३ ॥

ອີກຄັ້ງ ໃນສີ່ທິດຂອງມັນດະລາຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ ພຶງບູຊາເທວີສີ່ອົງ ເລີ່ມຈາກ ມາຕັງກີ; ຜູ້ເມົາມົນດ້ວຍອານັນທະທິບ ແລະມືຂອງນາງພິລິ້ວໄຫວກັບວີນາຢ່າງງາມ।

Verse 144

आग्नेयकोणे विघ्नेशं दुर्गां नैशाचरेः यजेत् । वायव्ये बटुकान् पश्चादीशाने क्षेत्रपं यजेत् ॥ १४४ ॥

ໃນມຸມອາກເນຍ ພຶງບູຊາ ວິຄເນຊະ; ແລະບູຊາ ທຸຣຄາ ເພື່ອປ້ອງກັນພວກວິນຍານຍາມຄ່ຳ. ໃນທິດວາຍະວຽ ພຶງບູຊາ ບະຕຸກະ; ແລະໃນທິດອີສານ ພຶງບູຊາ ກເສຕຣະປະ ຜູ້ພິທັກເຂດສັກສິດ।

Verse 145

लोकपाला बहिः पूज्या वज्राद्यैरायुधैः सह । मंत्रेऽस्मिन्संधिते मन्त्री साधयेदिष्टमात्मनः ॥ १४५ ॥

ພຣະຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລະ) ພຶງບູຊາຢູ່ພາຍນອກ ພ້ອມອາວຸດຂອງທ່ານ ເຊັ່ນ ວັດຊຣະ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອມັນຕຣານີ້ຖືກປະສານຈັດວາງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາພຶງບັນລຸສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຂອງຕົນ।

Verse 146

मल्लिकाजातिपुन्नागैर्होमाद्भाग्यालयो भवेत् । फलौर्बिल्यसमुद्भूतैस्तत्पत्रैर्वा हुताद्भवेत् ॥ १४६ ॥

ເມື່ອຖວາຍອາຫຸຕິໃນໂຮມະ ດ້ວຍດອກມັລລິກາ, ຊາຕິ, ແລະພຸນນາກະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງສິຣິມົງຄຸນ. ອີກທັງ ຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍຜົນບິລວະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃບຂອງມັນ ກໍໄດ້ຜົນມົງຄຸນດຽວກັນ।

Verse 147

राजपुत्रस्य राज्याप्तिः पंकजैः श्रियमाप्नुयात् । उत्पलैर्वशयेद्विश्वं क्षारैर्मध्वाश्रितैः स्त्रियम् ॥ १४७ ॥

ສໍາລັບເຈົ້າຊາຍ ການໄດ້ຮັບອໍານາດກະສັດ ເກີດຈາກພິທີໂຮມດ້ວຍດອກບົວ; ດ້ວຍດອກບົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິຣີມົງຄຸນ. ດ້ວຍດອກບົວຟ້າ ກ່າວວ່າສາມາດຄອບງໍາໂລກ; ແລະດ້ວຍສານດ່າງປົນນ້ໍາເຜິ້ງ ສາມາດດຶງດູດຍິງໄດ້.

Verse 148

वंजुलस्य समिद्भोमो वृष्टिं वितनुतेऽचिरात् । क्षीराक्तैरमृताखंडैर्होमान्नाशयति ज्वरम् ॥ १४८ ॥

ໂຮມທີ່ໃຊ້ໄມ້ຟືນສະມິດ (samidh) ຈາກຕົ້ນວັນຈຸລາ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຝົນຕົກໄວ. ແລະເມື່ອນໍາຊິ້ນອະມຣິຕາ (ກຸດູຈີ) ທານົມ ຖວາຍໃນໄຟ ໂຮມນັ້ນຍ່ອມທໍາລາຍໄຂ້.

Verse 149

दूर्वाभिरायुराप्नोति तन्दुलैर्धनवान्भवेत् । कदंबैर्वश्यमाप्नोति सर्वं त्रिमधुरप्लुतम् ॥ १४९ ॥

ຖວາຍຫຍ້າດູຣວາ (dūrvā) ຍ່ອມໄດ້ອາຍຸຍືນ; ຖວາຍເມັດເຂົ້າ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ. ຖວາຍດອກກະດຳບາ ຍ່ອມໄດ້ອໍານາດໃນການດຶງດູດແລະໃຫ້ຜູ້ອື່ນຍອມຕາມ—ແຕ່ທຸກຢ່າງຕ້ອງຊຸມດ້ວຍ “ສາມຫວານ” ຄື ນ້ໍາເຜິ້ງ, ກີ (ghee), ແລະນ້ໍາຕານ.

Verse 150

नंद्यावर्तभवैः पुष्पैर्होमो वाक्सिद्धिदायकः । निंबप्रसूनैर्जुहुयादीप्सितश्रीसमृद्धये ॥ १५० ॥

ໂຮມທີ່ຖວາຍດ້ວຍດອກນັນດະຍາວັດຕະ (nandyāvarta) ຍ່ອມປະທານວາກສິດທິ—ຄວາມສໍາເລັດແລະອໍານາດໃນຖ້ອຍຄໍາ. ຄວນຖວາຍດອກນິມບາ (neem) ໃນໄຟ ເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີ ແລະຄວາມສົມບູນແຫ່ງສິຣີຕາມປາຖະໜາ.

Verse 151

पलाशकुसुमैर्होमात्तेजस्वी जायते नरः । चन्दनागुरुकस्तूरी चन्द्रकुंकुमरोचनाः ॥ १५१ ॥

ຖວາຍໂຮມດ້ວຍດອກປະລາຊະ (palāśa) ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ຄົນເກີດຄວາມສະຫວ່າງໄສ ມີເຕຊະ ແລະກໍາລັງທາງຈິດ. ອີກທັງ ສໍາລັບການຖວາຍ ຍັງກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ສານຫອມເຊັ່ນ ຈັນທະນະ, ອະກະຣູ (agaru), ມັດສກ໌, ສານຫອມເຢັນ “ຈັນດຣະ”, ຊາຟຣອນ, ແລະ ໂກໂຣຈະນາ (gorocanā).

Verse 152

वश्याय च प्रियत्वाय हुताश्च तिलकीकृताः । निर्गुंडीमूलहोमेन निगडान्मुच्यते नरः ॥ १५२ ॥

ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮັກໃຄ່ ຄວນຖວາຍຮົມາບູຊາໄຟ ແລະນຳສານທີ່ຖືກປະພິທີນັ້ນມາທາເປັນຕິລະກະ. ດ້ວຍການຮົມາດ້ວຍຮາກນິຣກຸນດີ ມະນຸດຈະພົ້ນຈາກໂສ້ຕະຫຼອດ.

Verse 153

निंबतैलान्वितैर्लोणैर्होमः शत्रुविनाशनः । हरिद्राचूर्णसंमिश्रैर्लवणैः स्तंभयेज्जगत् ॥ १५३ ॥

ການຮົມາບູຊາໄຟດ້ວຍເກືອທີ່ປົນນ້ຳມັນນີມ (neem) ກ່າວກັນວ່າທຳລາຍສັດຕູໄດ້. ແລະດ້ວຍເກືອທີ່ປົນຜົງຂະໝິ້ນ ກ່າວກັນວ່າເຮັດໃຫ້ເກີດ “ສະຕັມພະນະ” ຄືອຳນາດກັ້ນຂວາງ ໃຫ້ຢຸດນິ່ງ ຕໍ່ພະລັງຕໍ່ຕ້ານ.

Verse 154

मातंगीसिद्धविद्यैषा प्रोक्ता ते द्विजसत्तम । अवतारांतरं भूयो वर्णयामि निशामय ॥ १५४ ॥

ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ວິທະຍາສິດທະຂອງມາຕັງກີນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວສອນແກ່ເຈົ້າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງ, ຂ້າຈະພັນລະນາອະວະຕາຣອື່ນອີກຄັ້ງ.

Verse 155

दीपकाप्रीतिचन्द्राढ्या द्विधा चेद्रञ्जितापुनः । वतिवह्निप्रियामंत्रो धूमावत्या गजाक्षरः ॥ १५५ ॥

«ຮູບມະນະຕຣະທີ່ອຸດົມດ້ວຍ ‘ປະທີບ’ (ໂຄມໄຟ), ‘ປຣີຕິ’ (ຄວາມຮັກ), ແລະ ‘ຈັນທຣະ’ (ດວງຈັນ), ເມື່ອແບ່ງເປັນສອງ ແລ້ວຍັງ ‘ຣັນຊິຕະ’ (ຍ້ອມສີ) ອີກຄັ້ງ—ຈຶ່ງໄດ້ມະນະຕຣະທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ວະຕິ ແລະໄຟ; ແລະເມື່ອຮ່ວມກັບ ທູມາວະຕີ ຈະໄດ້ ‘ພະຍາງຊ້າງ’».

Verse 156

पिप्पलादो मुनिश्छंदो निवृद्धूमावतीश्वरी । बीजेन षड्दीर्घजातियुक्तेन परिकल्पयेत् ॥ १५६ ॥

ຄວນຈັດວາງ (ມະນະຕຣະ/ພິທີ) ນີ້ ໂດຍໃຫ້ ພິບພະລາດາ ມຸນິ ເປັນຣິສິ, ໃຫ້ (ມຸນິ-)ຈັນທັສ ເປັນສັນທະ, ແລະໃຫ້ ນິວຣິດທູມາວະຕີອິສະວະຣີ ເປັນເທວີປະທານ; ໂດຍໃຊ້ພະຍາງບີຈະທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວຫົກປະການ.

Verse 157

ततो धूमावतीं ध्यायेच्छत्रुनिग्रहकारिणीम् । विवर्णां चंचलां दुष्टां दीर्घां च मलिनांबराम् ॥ १५७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ພຣະນາງທູມາວະຕີ ຜູ້ປາບປະລາມສັດຕູ—ຜິວຈາງສີຄ້ຳ, ບໍ່ສົດໃສ, ກະວົນກະວາຍ, ດຸຮ້າຍ, ຮ່າງສູງຍາວ, ແລະນຸ່ງຜ້າເປື້ອນມົນທິນ.

Verse 158

विमुक्तकुंतलां सूक्ष्मां विधवां विरलद्विजाम् । कंकध्वजरथारूढां प्रलंबितपयोधरम् ॥ १५८ ॥

ນາງປາກົດດ້ວຍຜົມປ່ອຍລົງ, ຮ່າງບາງສະຫຼອຍຜອມແຫ້ງ, ເປັນແມ່ໝ້າຍມີແຂ້ວເຫຼືອພຽງນ້ອຍ—ຂຶ້ນນັ່ງລົດສົງຄາມທີ່ຊູທຸງຮູບນົກຍາງ, ແລະອົງອົບຫ້ອຍຍາວ.

Verse 159

सूर्यहस्तां निरुक्षांकधृतहस्तांबरान्विताम् । प्रवृद्धलोमां तु भृशं कुटिलाकुटिलेक्षणाम् ॥ १५९ ॥

ມືຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ; ນາງນຸ່ງຜ້າອາພອນ ແລະຖືເຄື່ອງໝາຍທີ່ປະທັບດ້ວຍນິມິດ «ນິຣຸກຕະ». ນາງມີຂົນດົກໜາຢ່າງຫຼາຍ ແລະສາຍຕາຄົດຄ້ຽວຊວນຫວາດຫວັນ.

Verse 160

क्षुत्पिपासार्दितां नित्यं भयदां कलहप्रियाम् । एवंविधां तु संचिंत्य नमः स्वाहा फडंतकम् ॥ १६० ॥

ພຶງພິຈາລະນານາງວ່າ ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍຢູ່ເປັນນິດ, ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຢ້ານ, ແລະຮັກການທະເລາະ. ເມື່ອຄິດຄຳນຶງຮູບນັ້ນແລ້ວ ພຶງເວົ້າວ່າ: «ນະມະḥ, ສະວາຫາ, ຟັດ» ເປັນຄຳສິ້ນສຸດແຫ່ງການປົກປ້ອງ.

Verse 161

बीजं साध्योपरि न्यस्य तस्मिन्स्थाप्य शवं जपेत् । अवष्टभ्य शवं शत्रुनाम्नाथ प्रजपेन्मनुम् ॥ १६१ ॥

ວາງພະຍາງຄ໌ເມັດພັນ (bīja) ໄວ້ເທິງເປົ້າໝາຍທີ່ປາດຖະໜາ, ແລ້ວສະຖາປະນາ «ສະວະ» ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລະເຮັດຈະປະ (japa). ເມື່ອກົດຂົ່ມ «ສະວະ» ນັ້ນແລ້ວ ພຶງສະທ້ອນມັນຕຣາຊ້ຳໆ ພ້ອມກັບນາມຂອງສັດຕູ.

Verse 162

सोष्णीषकंचुको विद्वान्कृष्णे भूते दिवानिशम् । उपवासी श्मशाने वा विपिने शून्यमंदिरे ॥ १६२ ॥

ຜູ້ຮູ້ທັນ ນຸ່ງຜ້າພັນຫົວ ແລະ ຜ້າຄຸມບ່າ ຄວນຖືອົດອາຫານ ທັງກາງວັນທັງກາງຄືນ ໃນວັນຂ້າງແຮມມືດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຣິສນາ-ພູຕາ» ຈະຢູ່ປ່າຊ້າ ປ່າໄມ້ ຫຼື ວັດວ່າງກໍຕາມ।

Verse 163

मंत्रस्य सिद्ध्यै यतवाग्ध्यायन्देवीं निरंतरम् । सहस्रादूर्द्धूतः शत्रुर्ज्वरेण परिगृह्यते ॥ १६३ ॥

ເພື່ອໃຫ້ມົນຕຣາສຳເລັດສິດທິ ຜູ້ທີ່ສຳລວມວາຈາ ແລະ ພາວະນາພຣະເທວີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ສັດຕູ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກຂັບໄລ່ໄປໄກ ຖືກໄຂ້ຄອບງຳ।

Verse 164

पंचगव्येन शांतिः स्याज्ज्वरस्य पयसापि वा । मंत्राद्या क्षरमालिख्य शत्रूनाम ततः परम् ॥ १६४ ॥

ໄຂ້ອາດຈະສະງົບໄດ້ດ້ວຍ pañcagavya ຫຼື ດ້ວຍນົມກໍໄດ້. ແລ້ວຈຶ່ງຂຽນອັກສອນອະມະຕະ (ອັກສອນບໍ່ເສື່ອມ) ໄວ້ນຳໜ້າມົນຕຣາ ແລະ ຈາກນັ້ນນຳໄປໃຊ້ກັບສັດຕູທັງຫຼາຍ।

Verse 165

द्वितीयं मनुवर्णं च शत्रुनामैवमालिखेत् । सर्वं मनुदिक्सहस्रजपाच्छवमृतिर्भवेत् ॥ १६५ ॥

ຈົ່ງຂຽນພະຍາງທີສອງຂອງມົນຕຣາ ແລະ ຂຽນຊື່ສັດຕູໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ. ເມື່ອສວດຈົບມົນຕຣາທັງໝົດ ທິດລະພັນຄັ້ງ ຈະເກີດ “ຄວາມຕາຍດັ່ງຊາກສົບ” ແກ່ສັດຕູນັ້ນ।

Verse 166

दग्ध्वा कंकं श्यशानाग्नौ तद्भस्मादाय मन्त्रवित् । विरोधिनाम्नाष्टशतं जप्तमुच्चाटनं रिपोः ॥ १६६ ॥

ເມື່ອເຜົານົກຍາງ (heron) ໃນໄຟປ່າຊ້າ ແລະ ເອົາຂີ້ເຖົ່ານັ້ນມາ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາຄວນສວດ 800 ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ຊື່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ; ນີ້ເອີ້ນວ່າພິທີຂັບໄລ່ສັດຕູ।

Verse 167

श्मशानभस्मना कृत्वा शवं तस्योपरि न्यसेत् । विरोधिनामसंरुद्धं कृष्णे पक्षे समुच्चरेत् ॥ १६७ ॥

ໃຫ້ນໍາຂີ້ເຖົ່າຈາກປ່າຊ້າມາປັ້ນເຮັດເປັນຮູບ ແລ້ວວາງສົບໄວ້ເທິງນັ້ນ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນກຣິສນະປັກຊະ (ຄ່ຳມືດ) ໃຫ້ສວດມັນຕຣາ ໂດຍລ້ອມດ້ວຍຊື່ຂອງສັດຕູ ເພື່ອໃຫ້ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານຖືກຂັດຂວາງ।

Verse 168

महिषीक्षीरधूपं च दद्याच्छत्रुविपत्करम् । एवं संक्षेपतः प्रोक्तं अवतारचतुष्टयम् ॥ १६८ ॥

ແລະໃຫ້ຖວາຍທູບທີ່ປຸງດ້ວຍນ້ຳນົມຄວາຍ; ກ່າວກັນວ່າມັນນໍາຄວາມພິນາດມາໃຫ້ສັດຕູ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຫຍໍ້ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວເຖິງຊຸດສີ່ (ພິທີ) ອັນເນື່ອງດ້ວຍອະວະຕາຣາ.

Verse 169

दुर्गाया जगदंबायाः किं पुनः प्रष्टुमिच्छसि ॥ १६९ ॥

ກ່ຽວກັບ ທຸຣຄາ—ຈະກະດຳບາ ແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຈະຖາມຫຍັງອີກຫຼື?

Verse 170

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे दुर्गामन्त्रचतुष्टयवर्णनं नाम सप्ताशीतितमोऽध्यायः ॥ ८७ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 87 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມັນຕຣາດຸຣຄາສີ່ປະການ» ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ໃນມະຫາອຸປາຂະຍານ ໃນປາດທີສາມ.