Pañca-prakṛti-nirūpaṇa and Mantra-vidhi: Rādhā, Mahālakṣmī, Durgā, Sarasvatī, Sāvitrī; plus Sāvitrī-Pañjara

Verse 1

श्रीशौनक उवाच । साधु सूत महाभागः जगदुद्धारकारकम् । महातंत्रविधानं नः कुमारोक्तं त्वयोदितम् ॥ १ ॥

ສຣີ ເຊົານະກ ກ່າວວ່າ: ດີແທ້ໜໍ, ໂອ ສູຕະ ຜູ້ມີບຸນຍາບາລີ! ທ່ານໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງເຖິງພິທີຕັນຕຣະອັນໃຫຍ່—ທີ່ກຸມາຣະທັງຫຼາຍສອນໄວ້—ອັນສາມາດຍົກກູ້ໂລກໄດ້.

Verse 2

अलभ्यमेतत्तंत्रेषु पुराणेष्वपि मानद । यदिहोदितमस्मभ्यं त्वयातिकरुणात्मना ॥ २ ॥

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ! ຄຳສອນນີ້ຫາໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ໃນຕັນຕຣະ ແລະ ປູຣານະ. ແຕ່ທ່ານ—ຜູ້ມີຈິດໃຈເມດຕາກະລຸນາຢ່າງຍິ່ງ—ໄດ້ກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຢູ່ນີ້.

Verse 3

नारदो भगवान्सूत लोकोद्धरणतत्परः । भूयः पप्रच्छ किं साधो कुमारं विदुषां वरम् ॥ ३ ॥

ໂອ ສູຕະ, ພຣະມຸນີ ນາຣະດະ ຜູ້ມີພຣະພາວະ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຍົກກູ້ໂລກທັງຫຼາຍ—ໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງແກ່ ກຸມາຣະຜູ້ດີ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດານັກຮູ້.

Verse 4

सूत उवाच । श्रुत्वा स नारदो विप्राः युग्मनामसहस्रकम् । सनत्कुमारमप्याह प्रणम्य ज्ञानिनां वरम् ॥ ४ ॥

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງກຸ່ມນາມຄູ່ພັນນັ້ນແລ້ວ, ນາຣະດະໄດ້ກ່າວກັບສະນັດກຸມາຣະ ພ້ອມກົດກະຫຼົບນົບນ້ອມຕໍ່ຜູ້ຮູ້ອັນສູງສຸດ.

Verse 5

नारद उवाच । ब्रह्मंस्त्वया समाख्याता विधयस्तंत्रचोदिताः । तत्रापि कृष्णमंत्राणां वैभवं ह्युदितं महत् ॥ ५ ॥

ນາຣະດະເວົ້າວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍພິທີກຳ ແລະ ວິທີປະຕິບັດຕາມທີ່ຕັນຕຣະບັນຍັດ. ແລະໃນນັ້ນເອງ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນຕຣະພຣະກຣິດສະນະ ກໍໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ.

Verse 6

या तत्र राधिकादेवी सर्वाद्या समुदाहृता । तस्या अंशावताराणां चरितं मंत्रपूर्वकम् ॥ ६ ॥

ໃນນັ້ນ ພຣະເທວີຣາທິກາ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດແຫ່ງທັງປວງ. ນິທານອັນສັກສິດຂອງອະວະຕານສ່ວນໜຶ່ງຂອງນາງ ຄວນຖືກເລົ່າພ້ອມມັນຕຣະອັນຖືກຕ້ອງນຳໜ້າ.

Verse 7

तंत्रोक्तं वद सर्वज्ञ त्वामहं शरणं गतः । शक्तेस्तंत्राण्यनेकानि शिवोक्तानि मुनीश्वर ॥ ७ ॥

ຂໍທ່ານກ່າວສອນຕາມທີ່ຕັນຕຣະໄດ້ກ່າວໄວ້, ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ—ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາທ່ານແລ້ວ. ໂອ ຈອມແຫ່ງມຸນີ, ມີຕັນຕຣະຂອງສັກຕິຫຼາຍປະການ ທີ່ພຣະສິວະໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 8

यानि तत्सारमुद्धृत्य साकल्येनाभिधेहि नः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य महात्मनः ॥ ८ ॥

ຂໍທ່ານດຶງເອົາແກ່ນສານຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະຜູ້ໃຈກວ້າງນັ້ນ…

Verse 9

सनत्कुमारः प्रोवाच स्मृत्वा राधापदांबुजम् । सनत्कुमार उवाच । श्रृणु नारद वक्ष्यामि राधांशानां समुद्भवम् ॥ ९ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ໄດ້ກ່າວ ໂດຍລະລຶກເຖິງພະບາດດອກບົວຂອງ ຣາທາ. ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ນາຣະດາ; ຂ້າຈະອະທິບາຍກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງອົງສ່ວນ (ອັມສະ) ຂອງ ຣາທາ»។

Verse 10

शक्तीनां परमाश्चर्यं मंत्रसाधनपूर्वकम् । या तु राधा मया प्रोक्ता कृष्णार्द्धांगसमुद्भवा ॥ १० ॥

ໃນບັນດາພະລັງງານທິບ (ສັກຕິ) ທັງຫມົດ ສິ່ງທີ່ນ່າອັດສະຈັນທີ່ສຸດ ແມ່ນພະລັງງານທີ່ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການສາທະນາມັນຕຣາກ່ອນ. ຣາທາທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ເກີດຈາກຄຶ່ງກາຍຂອງ ກຣິສນະ ເປັນຄູ່ຄຽງອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ।

Verse 11

गोलोकवासिनी सा तु नित्या कृष्णसहायिनी । तेजोमंडलमध्यस्था दृश्यादृश्यस्वरूपिणी ॥ ११ ॥

ນາງພຳນັກຢູ່ໃນ ໂກໂລກ ຢ່າງນິດຍະ ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ ກຣິສນະ ຕະຫຼອດການ. ນາງສະຖິດຢູ່ກາງວົງຮັດສະມີ; ສະພາບຂອງນາງ ທັງເຫັນໄດ້ ແລະບໍ່ເຫັນໄດ້।

Verse 12

कदाचित्तु तया सार्द्धं स्थितस्य मुनिसत्तम । कृष्णस्य वामभागात्तु जातो नारायणः स्वयम् ॥ १२ ॥

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອພຣະອົງຢືນຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ, ພຣະນາຣາຍະນະ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໄດ້ບັງເກີດຈາກດ້ານຊ້າຍຂອງ ກຣິສນະ।

Verse 13

राधिकायाश्च वामांगान्महालक्ष्मीर्बभूव ह । ततः कृष्णो महालक्ष्मीं दत्त्वा नारायणाय च ॥ १३ ॥

ແລະຈາກດ້ານຊ້າຍຂອງ ຣາທິກາ ມະຫາລັກສະມີ ກໍໄດ້ບັງເກີດ. ຕໍ່ມາ ກຣິສນະ ໄດ້ປະທານ ມະຫາລັກສະມີ ນັ້ນ ແກ່ ພຣະນາຣາຍະນະ ດ້ວຍ।

Verse 14

वैकुंठे स्थापयामास शश्वत्पालनकर्मणि । अथ गोलोकनाथस्य लोम्नां विवरतो मुने ॥ १४ ॥

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາພວກເຂົາໃນໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ເພື່ອໜ້າທີ່ປົກປ້ອງອັນນິລັນດອນ. ແລ້ວໂອ ມຸນີ, ຈາກຮູຂຸມຂົນທ່າມກາງຂົນຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂກໂລກ (Goloka)…

Verse 15

जातुश्चासंख्यगोपालास्तेजसा वयसा समाः । प्राणतुल्यप्रियाः सर्वे बभूवुः पार्षदा विभोः ॥ १५ ॥

ບາງຄັ້ງ ມີບັນດາຄົນເລີ້ຍງງົວ (gopāla) ນັບບໍ່ຖ້ວນ ຜຸດຂຶ້ນ ມີລັດສະໝີແລະອາຍຸເທົ່າກັນ. ທຸກຄົນເປັນພາຣະສະດາ (pārṣada) ຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນທີ່ຮັກດັ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

राधांगलोमकूपेभ्ये बभूवुर्गोपकन्यकाः । राधातुल्याः सर्वतश्च राधादास्यः प्रियंवदाः ॥ १६ ॥

ຈາກຮູຂຸມຂົນໃນກາຍຂອງຣາທາ (Rādhā) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສາວລ້ຽງງົວ (gopī). ທຸກດ້ານນາງເຫມືອນຣາທາ—ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງຣາທາ ແລະເວົ້າຈາຫວານອ່ອນ.

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे विप्र सहसा कृष्णदेहतः । आविर्बभूव सा दुर्गा विष्णुमाया सनातनी ॥ १७ ॥

ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ທັນໃດນັ້ນຈາກພຣະກາຍຂອງກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ນາງທຸຣຄາ (Durgā) ໄດ້ປາກົດ—ເປັນວິດສະນຸມາຍາ (Viṣṇu-māyā) ອັນນິລັນດອນ.

Verse 18

देवीनां बीजरूपां च मूलप्रकृतिरीश्वरी । परिपूर्णतमा तेजः स्वरूपा त्रिगुणात्मिका ॥ १८ ॥

ນາງແມ່ນເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າອຳນາດ—ເປັນມູລະປຣະກຣິຕິ (Mūla-Prakṛti) ອັນເປັນຮາກ; ເປັນຮູບແຫ່ງເມັດພັນ (bīja-rūpa) ຂອງເທວີທັງປວງ. ນາງສົມບູນຢ່າງຍິ່ງ, ເປັນສະພາບແຫ່ງເຕຊະ (tejas) ອັນສະຫວ່າງໄສ, ແລະມີສະພາບເປັນສາມຄຸນ (triguṇa).

Verse 19

सहस्रभुजसंयुक्ता नानाशस्त्रा त्रिलोचना । या तु संसारवृक्षस्य बीजरूपा सनातनी ॥ १९ ॥

ນາງມີແຂນພັນ ຖືອາວຸດນານາ ແລະມີຕາສາມ; ນາງເປັນຜູ້ນິລັນດອນ ເປັນຮູບເມັດພັນຂອງຕົ້ນໄມ້ແຫ່ງສັງສານ (saṃsāra)។

Verse 20

रत्नसिंहासनं तस्यै प्रददौ राधिकेश्वरः । एतस्मिन्नंतरे तत्र सस्त्रीकस्तु चतुर्मुखः ॥ २० ॥

ຣາທິເກສະວະຣະ ໄດ້ຖວາຍບັນລັງປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີໃຫ້ນາງ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍມະເຫສີຂອງພຣະອົງ.

Verse 21

ज्ञानिनां प्रवरः श्रीमान् पुमानोंकारमुच्चरन् । कमंडलुधरो जातस्तपस्वी नाभितो हरेः ॥ २१ ॥

ບຸກຄົນຜູ້ສະຫງ່າງາມ ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ນັກຮູ້ ເມື່ອເປົ່າອອກພະຍາງ «ໂອມ» ກໍເກີດເປັນຕະປະສະວິນ ຖືກະມັນດະລຸ ຜຸດຂຶ້ນຈາກສະດືຂອງຮະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 22

स तु संस्तूय सर्वेशं सावित्र्या भार्यया सह । निषसादासने रम्ये विभोस्तस्याज्ञया मुने ॥ २२ ॥

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ແລະນັ່ງລົງເທິງອາສນະອັນງາມ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີສາວິຕຣີ, ໂອ ມຸນີ, ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຜູ້ມີອານຸພາບນັ້ນ.

Verse 23

अथ कृष्णो महाभाग द्विधारूपो बभूव ह । वामार्द्धांगो महादेवो दक्षार्द्धो गोपिकापतिः ॥ २३ ॥

ແລ້ວໃນການນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ພຣະກຣິສນະໄດ້ປາກົດເປັນສອງຮູບ: ຄື່ງຊ້າຍເປັນມະຫາເທວະ (ຊິວະ) ແລະຄື່ງຂວາເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂກປີ (ພຣະກຣິສນະ).

Verse 24

पंचवक्त्रस्त्रिनेत्रोऽसौ वामार्द्धागो मुनीश्वः । स्तुत्वा कृष्णं समाज्ञप्तो निषसाद हरेः पुरः ॥ २४ ॥

ພຣະມຸນີເຈົ້ານັ້ນ ມີໃບໜ້າຫ້າ ມີຕາສາມ ແລະຊ້າຍເປັນຮູບນາງ; ພໍໄດ້ສັນລະເສີນພຣະກຣິສນະ ແລະຮັບພຣະບັນຊາ ກໍນັ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຫຣິ।

Verse 25

अथ कृष्णश्चतुर्वक्त्रं प्राह सृष्टिं कुरु प्रभो । सत्यलोके स्थितो नित्यंगच्छ मांस्मर सर्वदा ॥ २५ ॥

ແລ້ວພຣະກຣິສນະກ່າວກັບພຣະຜູ້ມີໃບໜ້າສີ່ (ພຣະພຣະຫມາ): “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງກະທຳການສ້າງ. ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ສັດຍະໂລກາເປັນນິດ, ອອກໄປ ແລະລະລຶກເຖິງເຮົາທຸກເວລາ.”

Verse 26

एवमुक्तस्तु हरिणा प्रणम्य जगदीश्वरम् । जगाम भार्यया साकं स तु सृष्टिं करोति वै ॥ २६ ॥

ເມື່ອຖືກພຣະຫຣິກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກາບນົບພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ແລ້ວເດີນທາງໄປພ້ອມພຣະມະເຫສີ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງເລີ່ມກະທຳການສ້າງ.

Verse 27

पितास्माकं मुनिश्रेष्ठ मानसीं कल्पदैहिकीम् । ततः पश्चात्पंचवक्त्रं कृष्णं प्राह महामते ॥ २७ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ບິດາຂອງພວກເຮົາໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງອັນເປັນຈິດກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງເປັນການສ້າງທີ່ມີຮ່າງກາຍ. ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ, ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບພຣະກຣິສນະຜູ້ມີໃບໜ້າຫ້າ.

Verse 28

दुर्गां गृहाण विश्वेश शिवलोके तपश्वर । यावत्सृष्टिस्तदंते तु लोकान्संहर सर्वतः ॥ २८ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຕະປະສະຍາ—ຈົ່ງຮັບເອົາພຣະນາງດຸຣກາໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ; ແລະຈົນກວ່າການສ້າງຈະສິ້ນສຸດ ຈົ່ງຮວບຮວມລະລາຍໂລກທັງປວງຈາກທຸກທິດ.

Verse 29

सोऽपि कृष्णं नमस्तृत्य शिवलोकं जगाम ह । ततः कालांतरे ब्रह्मन्कृष्णस्य परमात्मनः ॥ २९ ॥

ທ່ານນັ້ນກໍໄດ້ນ້ອມກົດກາຍນະມັດສະການພຣະກຣິສນະ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ເລື່ອງຈະສືບຕໍ່ກ່ຽວກັບພຣະກຣິສນະ ຜູ້ເປັນປຣະມາດມັນ.

Verse 30

वक्त्रात्सरस्वती जाता वीणापुस्तकधारिणी । तामादिदेश भगवान् वैकुंठं गच्छ मानदे ॥ ३० ॥

ຈາກພຣະໂອດ (ປາກ) ນາງສະຣັສວະຕີໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຖືວີນາ ແລະ ຄຳພີ. ພຣະພະຄະວານຈຶ່ງມີພຣະບັນຊາວ່າ: “ຈົ່ງໄປວາຍກຸນຖະ, ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ.”

Verse 31

लक्ष्मीसमीपे तिष्ठ त्वं चतुर्भुजसमाश्रया । सापि कृष्णं नमस्कृत्य गता नारायणांतिकम् ॥ ३१ ॥

“ຈົ່ງຢືນຢູ່ໃກ້ນາງລັກສະມີ ໂດຍອາໄສພຣະອົງສີ່ພຣະຫັດເປັນທີ່ພຶ່ງ.” ນາງກໍນ້ອມນະມັດສະການພຣະກຣິສນະ ແລ້ວໄປສູ່ພຣະນາຣາຍະນະຕໍ່ໜ້າ.

Verse 32

एवं पञ्चविधा जाता सा राधा सृष्टिकारणम् । आसां पूर्णस्वरूपाणां मंत्रध्यानार्चनादिकम् ॥ ३२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຣາທາໄດ້ປາກົດເປັນຫ້າປະເພດ ແລະນາງເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງສັນ. ສໍາລັບປາງອັນສົມບູນເຫຼົ່ານີ້ ພຶງປະຕິບັດວິທີທັມ ເລີ່ມຈາກມັນຕຣະ (ສວດ), ທະຍານ (ພິຈາລະນາ), ແລະ ອາຣຈະນາ (ບູຊາພິທີ) ເປັນຕົ້ນ.

Verse 33

वदामि श्रृणु विप्रेद्रं लोकानां सिद्धिदायकम् । तारः क्रियायुक् प्रतिष्ठा प्रीत्याढ्या च ततः परम् ॥ ३३ ॥

ຂ້ອຍຈະກ່າວ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ສິ່ງທີ່ໃຫ້ຄວາມສໍາເລັດແກ່ປວງຊົນ. (ປະການທໍາອິດ) ຕາຣະ; ຕໍ່ມາ ການປະຕິບັດທີ່ປະກອບດ້ວຍພິທີກຳອັນຖືກຕ້ອງ; ຕໍ່ມາ ຄວາມຕັ້ງມັ່ນ; ແລ້ວຕໍ່ໄປ ສິ່ງທີ່ອຸດົມດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງຄວາມຮັກ—ເຫນືອຈາກນີ້ຍັງມີສູງສຸດ.

Verse 34

ज्ञानामृता क्षुधायुक्ता वह्निजायांतकतो मनुः । सुतपास्तु ऋषिश्छन्दो गायत्री देवता मनोः ॥ ३४ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «jñānāmṛtā…» ນັ້ນ ມະນຸ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ແມ່ນ ວັຫນິຈາຍານຕະກຣິຕ; ຣິສິ ແມ່ນ ສຸຕະປາ; ສັນທະ (ຈັນໂທ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະ ເທວະຕາປະທານ ແມ່ນ ມະນັສ (ຈິດ).

Verse 35

राधिका प्रणवो बीजं स्वाहा शक्तिरुदाहृता । षडक्षरैः षडंगानि कुर्याद्विन्दुविभूषितैः ॥ ३५ ॥

«ຣາທິກາ» ແມ່ນມັນຕຣາຫຼັກ; ປຣະນະວະ (Oṁ) ຖືກປະກາດເປັນບີຈະ (bīja) ຂອງມັນ, ແລະ «svāhā» ຖືກສອນເປັນສັກຕິ (śakti)។ ດ້ວຍຫົກພະຍາງ—ປະດັບດ້ວຍບິນດຸ (bindu)—ຄວນກະທໍາ ṣaḍaṅga-nyāsa (ນະຍາສະຫົກອົງ).

Verse 36

ततो ध्यायन्स्वहृदये राधिकां कृष्णभामिनीम् । श्वेतचंपकवर्णाभां कोटिचन्द्रसमप्रभाम् ॥ ३६ ॥

ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງຕົນ ຕໍ່ ຣາທິກາ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ກຣິສນະ—ເຫັນນາງມີສີດັ່ງດອກຈໍາປາກຂາວ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣານັບສິບລ້ານດວງ.

Verse 37

शरत्पार्वणचन्द्रास्यां नीलेंदीवरलोचनाम् । सुश्रोणीं सुनितंबां च पक्वबिंबाधरांबराम् ॥ ३७ ॥

ໃບໜ້າຂອງນາງດັ່ງຈັນທຣາເຕັມດວງໃນງານສາລະທະ; ດວງຕາດັ່ງດອກບົວສີຟ້າ. ນາງມີສະໂພກງາມ ແລະນິຕັມບາຮູບງາມ; ຮິມຝີປາກດັ່ງຜົນບິມບາສຸກ—ສະຫວ່າງແລະຊັກຊວນໃຈ.

Verse 38

मुक्ताकुंदाभदशनां वह्निशुद्धांशुकान्विताम् । रत्नकेयूरवलयहारकुण्डलशोभिताम् ॥ ३८ ॥

ແຂ້ວຂອງນາງດັ່ງໄຂ່ມຸກ ແລະດອກມະລິຕູມ; ນາງນຸ່ງຜ້າອັນບໍລິສຸດດັ່ງຜ່ານໄຟ. ນາງສ່ອງງາມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນມີອັນມະນີ: ກຳໄລແຂນ (keyūra), ກຳໄລຂໍ້ມື (valaya), ສາຍຄໍ (hāra), ແລະຕຸ້ມຫູ (kuṇḍala).

Verse 39

गोपीभिः सुप्रियाभिश्च सेवितां श्वेतचामरैः । रासमंडलमध्यस्थां रत्नसिंहासनस्थिताम् ॥ ३९ ॥

ຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍນາງໂກປີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣາສີຂາວ; ປະທັບຢູ່ກາງວົງຣາສະລີລາ ແລະນັ່ງເທິງບັນລັງອັນປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ।

Verse 40

ध्यात्वा पुष्पांजलिं क्षिप्त्वा पूजयेदुपचारकैः । लक्षषट्कं जपेन्मंत्रं तद्दशांशं हुनेत्तिलैः ॥ ४० ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ແລະຖວາຍດອກໄມ້ໃນຝາມືແລ້ວ ຈຶ່ງບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະຕາມພິທີ. ຈົ່ງຈະປະມັນຕຣາ 6 ລັກ ແລະຖວາຍເຂົ້າໄຟ 1/10 ຂອງນັ້ນເປັນຮົມດ້ວຍເມັດງາ।

Verse 41

आज्याक्तैर्मातृकापीठे पूजा चावरणैः सह । षट्कोणेषु षडंगानि तद्बाह्येऽष्टदले यजेत् ॥ ४१ ॥

ໃນມາຕຣິກາ-ປີຖະ (ບ່ອນປະທັບຂອງເທວີແມ່) ທີ່ທາດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຈົ່ງບູຊາພ້ອມກັບອາວະຣະນະທັງຫຼາຍ. ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງຫົກ ຈົ່ງສະຖາປະນາແລະບູຊາສະດັງຄະຫົກ; ນອກຈາກນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາເທິງດອກບົວແປດກີບ।

Verse 42

मालावतीं माधवीं च रत्नमालां सुशीलिकाम् । ततः शशिकलां पारिजातां पद्मावतीं तथा ॥ ४२ ॥

“ມາລາວະຕີ, ມາດະວີ, ຣັດນະມາລາ, ແລະ ສຸສີລິກາ; ຕໍ່ມາ ຊະຊິກະລາ, ປາຣິຈາຕາ, ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ປັດມາວະຕີ.”

Verse 43

सुंदरीं च क्रमात्प्राच्यां दिग्विदिक्षु ततो बहिः । इन्द्राद्यान्सायुधानिष्ट्वा विनियोगांस्तु साधयेत् ॥ ४३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກຕາມລຳດັບ ແລະຕໍ່ໄປຍັງທິດທັງຫມົດກັບທິດຍ່ອຍພາຍນອກ ຈົ່ງບູຊາເທວະດາເລີ່ມຈາກອິນທຣະ ພ້ອມອາວຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສຳເລັດວິນິໂຍກະຕາມພິທີ।

Verse 44

राधा कृष्णप्रिया रासेश्वरी गोपीगणाधिपा । निर्गुणा कृष्णपूज्या च मूलप्रकृतिरीश्वरी ॥ ४४ ॥

ຣາທາ ແມ່ນຜູ້ຮັກອັນສຸດຂອງພຣະກຣິດສະນາ, ເປັນອົງນາງເຈົ້າແຫ່ງຣາສະລີລາ ແລະເປັນຫົວໜ້າໝູ່ໂກປີ. ນາງເຫນືອກວ່າຄຸນະທັງສາມ, ແມ່ນຜູ້ທີ່ພຣະກຣິດສະນາເອງກໍບູຊາ; ແລະນາງແມ່ນອິດສະວະຣີ ຜູ້ເປັນຮາກຖານແຫ່ງມູລະປຣະກຣິຕິ.

Verse 45

सर्वेश्वरी सर्वपूज्या वैराजजननी तथा । पूर्वाद्याशासु रक्षंतु पांतु मां सर्वतः सदा ॥ ४५ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະເທວີສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນອິດສະວະຣີເໜືອທຸກສິ່ງ, ຜູ້ທີ່ທຸກຄົນບູຊາ, ແລະເປັນແມ່ຂອງວິຣາຈາ—ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້ອຍໃນທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ; ແລະຈົ່ງຄຸ້ມຄອງຂ້ອຍຈາກທຸກດ້ານເສມອ.

Verse 46

त्वं देवि जगतां माता विष्णुमाया सनातनी । कृष्णमायादिदेवी च कृष्णप्राणाधिके शुभे ॥ ४६ ॥

ໂອ ເທວີ, ທ່ານແມ່ນແມ່ຂອງສັບພະໂລກ, ເປັນວິສນຸມາຍາອັນນິລັນດອນ; ແລະທ່ານຍັງເປັນເທວີດັ້ງເດີມແຫ່ງກຣິດສະນາມາຍາ. ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ຜູ້ທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະກຣິດສະນາ!

Verse 47

कष्णभक्तिप्रदे राधे नमस्ते मंगलप्रदे । इति सम्प्रार्थ्य सर्वेशीं स्तुत्वा हृदि विसर्जयेत् ॥ ४७ ॥

“ໂອ ຣາທາ, ຜູ້ປະທານພັກຕິແດ່ພຣະກຣິດສະນາ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ທ່ານ, ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ.” ເມື່ອອ້ອນວອນຕໍ່ອິດສະວະຣີສູງສຸດ ແລະສັນລະເສີນແລ້ວ, ຄວນປິດພິທີອັນເຊີນ ໂດຍປະດິດນາງໄວ້ໃນດວງໃຈ.

Verse 48

एवं यो भजते राधां सर्वाद्यां सर्वमंगलाम् । भुक्त्वेह भोगानखिलान्सोऽन्ते गोलोकमाप्नुयात् ॥ ४८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາຣາທາ—ຜູ້ເປັນຕົ້ນທາງຂອງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນມົງຄຸນທັງປວງ—ເມື່ອໄດ້ສຸກສົມບູນດ້ວຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະຄວາມພໍໃຈທັງຫມົດໃນໂລກນີ້ແລ້ວ, ທ້າຍສຸດຈະໄດ້ບັນລຸໂກໂລກາ (Goloka).

Verse 49

अथ तुभ्यं महालक्ष्म्या विधानं वच्मि नारद । यदाराधनतो भूयात्साधको भुक्तिमुक्तिमान् ॥ ४९ ॥

ບັດນີ້ ໂອ ນາຣະດະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວວິທີບູຊາມະຫາລັກສະມີຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ໂດຍການອາຣາທະນານາງ ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ທັງຄວາມສຸກໂລກີ ແລະ ມຸກຕິ (ຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 50

लक्ष्मीमायाकामवाणीपूर्वा कमलवासिनी । ङेंता वह्निप्रियांतोऽयं मंत्रकल्पद्रुमः परः ॥ ५० ॥

ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງຄຳພັນ (ບີຊະ) ຂອງ «ລັກສະມີ», «ມາຍາ», «ກາມະ», «ວານີ», ພ້ອມດ້ວຍ «ກະມະລະວາສິນີ» (ຜູ້ສະຖິດໃນດອກບົວ), ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ṅeṃtā» ແລະ «ວັຫນິປຣິຍາ»—ນີ້ແມ່ນ “ມັນຕຣະ-ກັລປະດຣຸມະ” ອັນສູງສຸດ ຜູ້ບັນດານພອນປາຖະໜາ।

Verse 51

ऋषिर्नारायणश्चास्य छन्दो हि जगती तथा । देवता तु महालक्ष्मीर्द्विद्विवर्णैः षडंगकम् ॥ ५१ ॥

ສຳລັບມັນຕຣະນີ້ ຣິສິແມ່ນ ນາຣາຍະນະ; ຉັນທະ (ສຳນວນສຽງ) ແມ່ນ ຈະກະຕີ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ມະຫາລັກສະມີ. ການວາງອົງປະກອບຫົກ (ṣaḍaṅga-nyāsa) ພຶງກະທຳດ້ວຍຄູ່ພະຍາງ.

Verse 52

श्वेतचंपकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां भक्तानुग्रहकातराम् ॥ ५२ ॥

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສີຂາວດັ່ງດອກຈຳປາຂາວ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮັດຕະນະ. ໃບໜ້ານາງສະງົບຜ່ອງໃສມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນ, ແລະຮີບຮ້ອນຈະປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຜູ້ພັກຕະ.

Verse 53

बिभ्रतीं रत्नमालां च कोटिचंद्रसमप्रभाम् । ध्यात्वा जपेदर्कलक्षं पायसेन दशांशतः ॥ ५३ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງນາງຜູ້ສວມມາລາຮັດຕະນະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແສງຈັນທຣານັບກົດິ, ຈຶ່ງຄວນຈະຈະປະ (japa) ມັນຕຣະອາຣກະ ໜຶ່ງລັກ (100,000) ເທື່ອ; ແລ້ວຖວາຍຮອມດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ເປັນສ່ວນສິບ.

Verse 54

जुहुयादेधिते वह्नौ श्रीदृकाष्टैः समर्चयेत् । नवशक्तियुते पीठे ह्यंगैरावरणैः सह ॥ ५४ ॥

ຄວນຖວາຍເຄື່ອງບູຊາລົງໃນໄຟສັກສິດທີ່ຈຸດໃຫ້ລຸກໂຊດດີ ແລ້ວບູຊາພຣະອົງດ້ວຍ «Śrīdṛk» ແບບແປດປະການ. ເທິງພີຖະທີ່ປະດັບດ້ວຍ Śakti ເກົ້າປະການ ຈົ່ງບູຊາພ້ອມມັນຕຣາອະງະ (aṅga) ແລະ āvaraṇa ວົງລ້ອມ.

Verse 55

विभूतिरुन्नतिः कांतिः सृष्टिः कीर्तिश्च सन्नतिः । व्याष्टिरुत्कृष्टिर्ऋद्धिश्च संप्रोक्ता नव शक्तयः ॥ ५५ ॥

Vibhūti (ສິຣິອຳນາດອັນຍິ່ງ), Unnati (ການຍົກສູງ), Kānti (ຄວາມສະຫວ່າງງາມ), Sṛṣṭi (ພະລັງສ້າງສັນ), Kīrti (ກຽດຊື່), Sannati (ຄວາມນົບນ້ອມ), Vyāṣṭi (ການແຜ່ຂະຫຍາຍປາກົດ), Utkṛṣṭi (ຄວາມເລີດ), ແລະ Ṛddhi (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງສຳເລັດ)—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ Śakti ເກົ້າປະການທີ່ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 56

अत्रावाह्य च मूलेन मूर्तिं संकल्प्य साधकः । षट् कोणेषु षडंगानि दक्षिणे तु गजाननम् ॥ ५६ ॥

ໃນພິທີນີ້ ເມື່ອເຊີນ (ອາວາຫະນະ) ດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ ແລະຕັ້ງຈິດສ້າງຮູບພຣະອົງໃນໃຈແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນວາງ ṣaḍaṅga (ອະງະຫົກ) ໃນມຸມຫົກ. ທາງທິດໃຕ້ ໃຫ້ວາງ Gajānana (ພຣະຄະເນຊາ).

Verse 57

वामे कुसुमधन्वानं वसुपत्रे ततो यजेत् । उमां श्रीं भारतीं दुर्गां धरणीं वेदमातरम् ॥ ५७ ॥

ທາງຊ້າຍ ໃຫ້ບູຊາ Kusumadhanvan (ກາມະ) ໂດຍວາງເທິງໃບ vasu. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາ Umā, Śrī (Lakṣmī), Bhāratī (Sarasvatī), Durgā, Dharaṇī (ແຜ່ນດິນ), ແລະ ມານດາແຫ່ງເວດະ.

Verse 58

देवीमुषां च पूर्वादौ दिग्विदिक्षु क्रमेण हि । जह्नुसूर्यसुते पूज्ये पादप्रक्षालनोद्यते ॥ ५८ ॥

ເລີ່ມຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລ້ວດຳເນີນບູຊາຕາມລຳດັບໄປຕາມທິດ ແລະທິດຍ່ອຍ. ສຳລັບຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມ ເຊັ່ນ Jahnu ແລະທິດາແຫ່ງພຣະອາທິດ ຄວນກະທຳການລ້າງພຣະບາດ (pādaprakṣālana) ເປັນການຄາລະວະ.

Verse 59

शंखपद्मनिधी पूज्यौ पार्श्वयोर्घृतचामरौ । धृतातपत्रं वरुणं पूजयेत्पश्चिमे ततः ॥ ५९ ॥

ຄວນບູຊາເທວະນິທີສອງອົງ «ສັງຄະ» ແລະ «ປັດມະ» ຢູ່ຂ້າງຄຽງທັງສອງ ຖືຈາມະຣະຊຸບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ; ແລ້ວທາງທິດຕາເວັນຕົກ ບູຊາພຣະວະຣຸນະ ຜູ້ຖືພະຣາຊະສະຫວັດ (ຮົ່ມຫຼວງ).

Verse 60

संपूज्य राशीन्परितो यथास्थानं नवग्रहान् । चतुर्दन्तैरावतादीन् दिग्विदिक्षु ततोऽर्चयेत् ॥ ६० ॥

ເມື່ອບູຊາຣາສີທັງຫມົດຮອບໆ ຕາມທີ່ຕັ້ງ ແລະບູຊານະວະຄະຣະຫະ (ດາວເກົ້າ) ໃນບ່ອນຂອງຕົນແລ້ວ, ຈຶ່ງບູຊາອິຣາວະຕະ ແລະຊ້າງສີ່ງາອື່ນໆ ໃນທິດ ແລະທິດກາງທິດ.

Verse 61

तद्बहिर्लोकपालांश्च तदस्त्राणि च तद्बहिः । दूर्वाभिराज्यसिक्ताभिर्जुहुयादायुषे नरः ॥ ६१ ॥

ນອກຈາກພິທີພາຍໃນນັ້ນ ແລະນອກອອກໄປອີກ, ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນຖວາຍອາຫຸຕິເພື່ອອາຍຸຍືນ ໂດຍເຊີນເທວະຜູ້ພິທັກໂລກ (ໂລກະປາລະ) ແລະມັນຕຣາອາວຸດທິພະ; ໃຊ້ຫຍ້າດູຣະວາຊຸບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ.

Verse 62

गुडूचीमाज्यसंसिक्तां जुहुयात्सप्तवासरम् । अषअटोत्तरसहस्रं यः स जीवेच्छरदां शतम् ॥ ६२ ॥

ຜູ້ໃດຖວາຍກຸດູຈີ (gudūcī) ທີ່ຊຸບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍລົງໃນໄຟ ຕິດຕໍ່ກັນ 7 ມື້, ແລະປະກອບອາຫຸຕິ 8008 ຄັ້ງ, ຜູ້ນັ້ນຖືກກ່າວວ່າຈະມີຊີວິດຄົບຮ້ອຍລະດູ (ຄື ໜຶ່ງສະຕະວັດ).

Verse 63

हुत्वा तिलान्घृताभ्यक्तान्दीर्घमायुष्यमाप्नुयात् । आरभ्यार्कदिनं मंत्री दशाहं घृतसंप्लुतः ॥ ६३ ॥

ການຖວາຍເມັດງາທີ່ຊຸບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍລົງໃນໄຟສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບອາຍຸຍືນ. ເລີ່ມແຕ່ວັນອາທິດ, ຜູ້ສະດຸດມັນຕຣາຄວນດຳລົງຕົນ 10 ມື້ ໂດຍອາໄສນ້ຳມັນເນີຍ.

Verse 64

जुहुयादर्कसमिधः शरीरारोग्यसिद्धये । शालिभिर्जुह्वतो नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६४ ॥

ເພື່ອບັນລຸສຸຂະພາບກາຍ ຄວນຖວາຍຮອມໃນໄຟພິທີ ໂດຍໃຊ້ໄມ້ສະມິດອາຣກະ; ຜູ້ຖວາຍດ້ວຍເຂົ້າຄວນຖວາຍທຸກມື້ 1008 ຄັ້ງ.

Verse 65

अचिरादेव महती लक्ष्मी संजायते ध्रुवम् । उषाजा जीनालिकेररजोभिर्गृतमिश्रितैः ॥ ६५ ॥

ແນ່ນອນ ໃນໄມ່ດົນ ຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ (ລັກຊະມີ) ຈະເກີດຂຶ້ນ. ໃນຍາມອຸສາ ຄວນນໍາຝຸ່ນ/ເກສອນຂອງຈີນາລິເກຣ (ປາມ/ມະພ້າວຊະນິດໜຶ່ງ) ປົນກັບກີ (ghee).

Verse 66

हुनेदष्टोत्तरशतं पायसाशी तु नित्यशः । मण्डलाज्जायते सोऽपि कुबेर इव मानवः ॥ ६६ ॥

ຜູ້ທີ່ຖວາຍຮອມໃນໄຟພິທີ 108 ຄັ້ງ ແລະດໍາລົງຊີວິດເປັນນິດດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ຖືກກ່າວວ່າ ຈະເກີດອອກຈາກມັນດະລະ (ວົງພິທີ) ເປັນມະນຸດຜູ້ມີຄວາມຮັ່ງມີ ດັ່ງຄູເບຣາ.

Verse 67

हविषा गुडमिश्रेण होमतो ह्यन्नवान्भवेत् । जपापुष्पाणि जुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् ॥ ६७ ॥

ການຖວາຍຮອມດ້ວຍຮະວິສະທີ່ປົນນ້ໍາຕານກຸດ (jaggery) ໃນໄຟພິທີ ທໍາໃຫ້ເປັນຜູ້ມີອາຫານອຸດົມ (ແລະຄວາມຮັ່ງມີ). ຄວນຖວາຍດອກຈະປາ (hibiscus) 1008 ດອກ.

Verse 68

तांबूलरससंमिश्रं तद्भस्मतिलकं चरेत् । चतुर्णामपि वर्णानां मोहनाय द्विजोत्तमः ॥ ६८ ॥

ໃຫ້ປົນມັນກັບນ້ໍາຕໍາບູລະ (ໝາກພູ) ແລ້ວທາຂີ້ເຖົ່ານັ້ນເປັນຕິລະກະ. ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ) ກະທໍາເພື່ອດຶງດູດຜູ້ຄົນທັງສີ່ວັນນະ.

Verse 69

एवं यो भजते लक्ष्मीं साधकेंद्रो मुनीश्वर । सम्पदस्तस्य जायंते महालक्ष्मीः प्रसीदति ॥ ६९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິດ—ຜູ້ປະຕິບັດສູງສຸດທີ່ບູຊານາງລັກສະມີຕາມນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮັ່ງມີ; ພຣະມະຫາລັກສະມີຈະໂປດປານ ແລະພໍໃຈຕໍ່ເຂົາ।

Verse 70

देहांते वैष्णवं धाम लभते नात्र संशयः । या तु दुर्गा द्विजश्रेष्ठ शिवलोकं गता सती ॥ ७० ॥

ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພຣະທຳມະວາສະນາແຫ່ງໄວສະນະວະ (ທີ່ພັກຂອງພຣະວິສະນຸ) ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ນາງຜູ້ຖືກບູຊາເປັນ ດຸຣຄາ ໂອ ດວິຈະຜູ້ປະເສີດ—ນາງສະຕີຜູ້ມີຄຸນທຳ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະແລ້ວ।

Verse 71

सा शिवाज्ञामनुप्राप्य दिव्यलोकं विनिर्ममे । देवीलोकेति विख्यातं सर्वलोकविलक्षणम् ॥ ७१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ນາງໄດ້ສ້າງໂລກທິບພະອັນເລີດລ້ຳ ທີ່ຖືກຂານນາມວ່າ “ເທວີໂລກ” ເປັນໂລກທີ່ແຕກຕ່າງຈາກໂລກທັງປວງ।

Verse 72

तत्र स्थिता जगन्माता तपोनियममास्थिता । विविधान् स्वावतारान्हि त्रिकाले कुरुतेऽनिशम् ॥ ७२ ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມານດາແຫ່ງຈັກກະວານ ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຕະປະ ແລະນິຍະມະອັນສັກສິດ; ນາງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ບັນດາອະວະຕານຫຼາກຫຼາຍຂອງນາງ ປາກົດຂຶ້ນໃນສາມກາລະຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 73

मायाधिका ह्लादिनीयुक् चन्द्राढ्या सर्गिणी पुनः । प्रतिष्ठा स्मृतिसंयुक्ता क्षुधया सहिता पुनः ॥ ७३ ॥

ນາງມີອຳນາດເຫນືອດ້ວຍມາຍາ; ພ້ອມດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມປິຕິຍິນດີ (ຮລາດິນີ); ອຸດົມດ້ວຍຄຸນຈັນທຣາອັນເຢັນສະຫງົບ; ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດສັດຕະວະ. ນາງຍັງເປັນ “ປະຕິດຖາ” ຮ່ວມກັບຄວາມຈື່ຈຳ (ສະມຣິຕິ) ແລະອີກຄັ້ງ ນາງຢູ່ຄຽງກັບຄວາມຫິວໂຫຍ (ກະສຸທາ)។

Verse 74

ज्ञानामृता वह्निजायांतस्ताराद्यो मनुर्मतः । ऋषिः स्याद्वामदेवोऽस्य छंदो गायत्रमीरितम् ॥ ७४ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ນາມມັນຕຣາທີ່ຍອມຮັບແມ່ນ «ຍານາມຣິຕາ» ແລະ «ວັຫນິຈາຍານຕະ» ໂດຍຖືວ່າ «ຕາຣາດະຍ» ເປັນນາມມັນຕຣາຂອງມັນ. ຣິຊິແມ່ນ ວາມະເທວ ແລະ ສຽງສັນທະ (ຉັນທະ) ຖືກປະກາດວ່າ ຄາຍະຕຣີ.

Verse 75

देवता जगतामादिर्दुर्गा दुर्गतिनाशिनी । ताराद्येकैकवर्णेन हृदयादित्रयं मतम् ॥ ७५ ॥

ເທວີ—ດຸຣຄາ ຜູ້ເປັນປະຖົມກໍ່ກໍາເນີດແຫ່ງໂລກທັງປວງ ແລະ ຜູ້ທໍາລາຍເຄາະຮ້າຍ—ຖືກປະກາດວ່າ ເປັນຊຸດສາມປະການ ເລີ່ມດ້ວຍ «ຮຶດະຍະ», ແຕ່ລະອັນປະກອບດ້ວຍພະຍາງດຽວ ເລີ່ມຈາກ «ຕາຣາ».

Verse 76

त्रिभिर्वर्मेक्षण द्वाभ्यां सर्वैरस्त्रमुदीरितम् । महामरकतप्रख्यां सहस्रभुजमंडिताम् ॥ ७६ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣາສາມບົດ ຈຶ່ງເອີ້ນ «ວັຣມະ» ເປັນເກາະປ້ອງກັນ; ດ້ວຍສອງບົດ ເອີ້ນ «ອັສຕຣະ» ເປັນອາວຸດ; ແລະເມື່ອຮວມທັງໝົດ ຈຶ່ງປະກາດເປັນ «ມິສາຍ»—ສະຫວ່າງດັ່ງມະຣະກົດໃຫຍ່ ແລະ ປະດັບດ້ວຍແຂນພັນ.

Verse 77

नानाशस्त्राणि दधतीं त्रिनेत्रां शशिशेखराम् । कंकणांगदहाराढ्यां क्वणन्नूपुरकान्विताम् ॥ ७७ ॥

ນາງຖືອາວຸດນານາຊະນິດ ມີສາມຕາ ແລະ ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນເປັນມົງກຸດ. ນາງປະດັບດ້ວຍກໍາໄລ, ກໍາໄລແຂນ, ແລະ ສາຍຄໍ; ມີກໍາໄລຂໍ້ຕີນທີ່ດັງກິ່ງໆເມື່ອນາງເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 78

किरीटकुंडलधरां दुर्गां देवीं विचिंतयेत् ॥ ७८ ॥

ຄວນນັ່ງພິຈາລະນາພາວະນາ ຕໍ່ເທວີດຸຣຄາ—ຜູ້ປະດັບດ້ວຍມົງກຸດ ແລະ ຕຸ້ມຫູ.

Verse 79

वसुलक्षं जपेन्मंत्रं तिलैः समधुरैर्हुनेत । पयोंऽधसा वा सहस्रं नवपद्मात्मके यजेत् ॥ ७९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບ ໘ ແສນເທື່ອ ແລ້ວຖວາຍຮໍມະດ້ວຍເມັດງາປົນຄວາມຫວານ. ຫຼືອີກທາງໜຶ່ງ ຄວນຖວາຍ ໑,໐໐໐ ຄັ້ງດ້ວຍນົມ ແລະນົມສົ້ມ ໃນພິທີຈັດແຖວດອກບົວ ໙ ດອກ.

Verse 80

प्रभा माया जया सूक्ष्मा विशुद्धानं दिनी पुनः । सुप्रभा विजया सर्वसिद्धिदा पीठशक्तयः ॥ ८० ॥

ພຣະສັກຕິຜູ້ປົກຄອງບ່ອນສັກສິດ (ປີຖະ) ຄື: ປຣະພາ, ມາຍາ, ຊະຍາ, ສູກສະມາ, ວິຊຸດທານັນດິນີ; ແລະອີກຄື ສຸປຣະພາ, ວິຊະຍາ, ສັຣວະສິດທິດາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປີຖະຊັກຕິ.

Verse 81

अद्भिर्ह्रस्वत्रयक्लीबरहितैः पूजयेदिमाः । प्रणवो वज्रनखदंष्ट्रायुधाय महापदात् ॥ ८१ ॥

ຄວນບູຊາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍນ້ຳ ທີ່ປາສະຈາກສະຫຼະສັ້ນສາມຕົວ ແລະປາສະຈາກສຽງນະປຸງສະກະ (ຄລີບ). ພຣະນະວະ «ໂອມ» ຄວນນຳໄປປະກອບແກ່ເທວະຜູ້ມີອາວຸດເປັນວັຊຣະ ເລັບ ແລະຂຽວ, ອັນເກີດຈາກມະຫາປະດະ (ບ່ອນຄຳອັນຍິ່ງ).

Verse 82

सिंहाय वर्मास्त्रं हृञ्च प्रोक्तः सिंहमनुर्मुने । दद्यादासनमेतेन मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ८२ ॥

ໂອ ມຸນີ, ພະຍັນຊະນະບີຊະ «ຮຣຶṁ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນມັນຕຣາເກາະປ້ອງກັນ (ວັຣມະ) ແລະມັນຕຣາອາວຸດ (ອັສຕຣະ) ສຳລັບຮູບສິງ. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຄວນຖວາຍອາສະນະ; ແລ້ວໃຊ້ມູລະມັນຕຣາ ຕິດຕັ້ງມູຣຕິໃຫ້ຖືກພິທີ.

Verse 83

अङ्गावृर्त्तिं पुराभ्यार्च्य शक्तीः पत्रेषु पूजयेत् । जया च विजया कीर्तिः प्रीतिः पश्चात्प्रभा पुनः ॥ ८३ ॥

ເມື່ອບູຊາພິທີປ້ອງກັນອະວະຍະ (ອັງກາວຣິດຕິ) ກ່ອນແລ້ວ, ຈຶ່ງບູຊາພຣະສັກຕິທັງຫຼາຍເທິງໃບຖວາຍ (ປັດຣະ): ຊະຍາ, ວິຊະຍາ, ກີຣຕິ, ປຣີຕິ, ແລ້ວຕໍ່ມາອີກຄັ້ງ ປຣະພາ.

Verse 84

श्रद्धा मेधा श्रुतिश्चैवस्वनामाद्यक्षरादिकाः । पत्राग्रेष्वर्चयेदष्टावायुधानि यथाक्रमात् ॥ ८४ ॥

ດ້ວຍສັດທາ ປັນຍາ ແລະຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີ ໂດຍເລີ່ມຈາກພະຍາງຕົ້ນຂອງຊື່ຕົນ ຄວນບູຊາອາວຸດທິບ 8 ປະການ ຕາມລຳດັບ ຢູ່ປາຍໃບໄມ້।

Verse 85

शंखचक्रगदाखङ्गपाशांकुशशरान्धनुः । लोकेश्वरांस्ततो बाह्ये तेषामस्त्राण्यनंतरम् ॥ ८५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງນອກ (ຈາກການຈັດວາງພາຍໃນ) ໃຫ້ວາງລົກະປາລາ ຜູ້ພິທັກໂລກ; ແລ້ວຕໍ່ທັນທີ ຈັດອາວຸດຂອງພວກເຂົາ—ສັງຂ໌, ຈັກຣະ, ຄະດາ, ດາບ, ບ່ວງມັດ, ຂໍງໍ, ລູກສອນ ແລະ ຄັນທະນູ—ຕາມລຳດັບ।

Verse 86

इत्थं जपादिभिर्मंत्री मंत्रे सिद्धे विधानवित् । कुर्यात्प्रयोगानमुना यथा स्वस्वमनीषितान् ॥ ८६ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອມັນຕຣາສຳເລັດຜົນດ້ວຍການຈະປະ (japa) ແລະວິທີປະຕິບັດອື່ນໆ ແລ້ວ, ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຜູ້ຮູ້ພິທີກຳນົດ ຄວນນຳມັນຕຣານັ້ນໄປໃຊ້ໃນພິທີປະຍຸກຕ໌ ຕາມຈຸດປະສົງທີ່ຕົນປາດຖະໜາແຕ່ລະຢ່າງ।

Verse 87

प्रतिष्ठाप्य विधानेन कलशान्नवशोभनान् । रत्नहेमादिसंयुक्तान्घटेषु नवसु स्थितान् ॥ ८७ ॥

ເມື່ອຕັ້ງປະດິດຕາມພິທີກຳນົດແລ້ວ ໃຫ້ຈັດຕັ້ງກະລະສະ (kalaśa) 9 ໃບ ອັນງາມສະຫງ່າ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ ຄຳ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ຢູ່ໃນພາຊະນະ (ghaṭa) 9 ໃບ।

Verse 88

मध्यस्थे पूजयेद्देवीमितरेषु जयादिकाः । संपूज्य गन्धपुष्पाद्यैरभिषिंचेन्नराधिपम् ॥ ८८ ॥

ໃນຕຳແໜ່ງກາງ ໃຫ້ບູຊາເທວີ; ໃນຕຳແໜ່ງອື່ນໆ ໃຫ້ບູຊາ ຊະຍາ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອບູຊາດ້ວຍຂອງຫອມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດອະພິເສກ (abhisheka) ແກ່ພຣະຣາຊາ।

Verse 89

राजा विजयते शत्रून्योऽधिको विजयश्रियम् । प्राप्नोत्रोगो दीर्घायुः सर्वव्याधिविवर्जितः ॥ ८९ ॥

ພະຣາຊາຜູ້ມີທຳນັ້ນ ຊະນະສັດຕູທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບສິຣິອັນສູງສຸດແຫ່ງໄຊຊະນະ; ປອດໄພຈາກໂລກ ອາຍຸຍືນ ແລະຫ່າງໄກຈາກພະຍາດທັງຫມົດ।

Verse 90

वन्ध्याभिषिक्ता विधिनालभते तनयं वरम् । मन्त्रेणानेन संजप्तमाज्यं क्षुद्रग्रहापहम् ॥ ९० ॥

ແມ່ຍິງທີ່ບໍ່ມີບຸດ ເມື່ອຖືກຊົມນ້ຳມັນຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຈະໄດ້ບຸດອັນປະເສີດ. ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ທີ່ຖືກປະພອນດ້ວຍການສວດມົນຕຣານີ້ ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກທີ່ເກີດຈາກກຣະຫະນ້ອຍໆ ໄດ້।

Verse 91

गर्भिणीनां विशेषेण जप्तं भस्मादिकं तथा । जृंभश्वासे तु कृष्णस्य प्रविष्टेराधिकामुखम् ॥ ९१ ॥

ໂດຍສະເພາະສຳລັບແມ່ຍິງຖືພາ ຄວນນຳເຖົ່າ ແລະສິ່ງອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ ທີ່ໄດ້ຮັບການປະພອນດ້ວຍການສວດມົນຕຣາ ມາໃຊ້. ແລະໃນເວລາຫາວ ຫຼືຫາຍໃຈ ຄວນຫັນໄປຫາປາກທີ່ເປີດ ເພາະໃນຂະນະນັ້ນ ການເຂົ້າມາຂອງພຣະກຣິສນະ ຖືວ່າເດັ່ນຊັດທີ່ສຸດ।

Verse 92

या तु देवी समुद्भूता वीणापुस्तकधारिणी । तस्या विधानं विप्रेंद्र श्रृणु लोकोपकारकम् ॥ ९२ ॥

ບັດນີ້ ກ່ຽວກັບເທວີຜູ້ປາກົດຂຶ້ນ ຖືວີນາ ແລະປຶ້ມ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງພິທີບູຊາຂອງນາງ ອັນເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 93

प्रणवो वाग्भवं माया श्रीः कामः शक्तिरीरिता । सरस्वती चतुर्थ्यंता स्वाहांतो द्वादशाक्षरः ॥ ९३ ॥

ປຣະນະວ (ໂອມ) ແລະ ວາກພະວະ (ເມັດແຫ່ງວາຈາ), ມາຍາ, ສຣີ, ກາມ, ພ້ອມດ້ວຍພະຍາງທີ່ເອີ້ນວ່າ «ສັກຕິ» ຖືກກ່າວໄວ້. ຮ່ວມກັບຄຳ «ສະຣະສະວະຕີ» ໃນກໍລະນີທີ 4 (ດາຕິວ) ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «ສະວາຮາ»—ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາ 12 ພະຍາງ।

Verse 94

मनुर्नारायण ऋषिर्विराट् छन्दः समीरितम् । महासरस्वती चास्य देवता परिकीर्तिता ॥ ९४ ॥

ສໍາລັບມົນຕຣາ/ການສະດຸດນີ້ ມະນຸ-ນາຣາຍະນະ ຖືກປະກາດເປັນ ຣິສິ (ṛṣi), ວິຣາດ ເປັນ ຈັນທະ (chandas), ແລະ ມະຫາ-ສະຣັສວະຕີ ເປັນ ເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງ (devatā)។

Verse 95

वाग्भवेन षडंगानि कृत्वा वर्णान्न्यसेद् बुधः । ब्रह्मरंध्रे न्यसेत्तारं लज्जां भ्रूमध्यगां न्यसेत् ॥ ९५ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບ ນະຍາສາ ຫົກອົງ (ṣaḍ-aṅga nyāsa) ດ້ວຍພະຍາງຄັນທະພັນ ວາກພະວະ (Vāgbhava) ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນນໍາອັກສອນຂອງມົນຕຣາໄປວາງໃນກາຍ. ຄວນສະຖາປະນາ ຕາຣາ (Tārā) ໃນ ພຣະຫມະຣັນທຣະ (brahma-randhra) ແລະວາງ ລັຈຈາ (Lajjā) ໄວ້ກາງຄິ້ວ.

Verse 96

मुखनासादिकर्णेषु गुदेषु श्रीमुखार्णकान् । ततो वाग्देवतां ध्यायेद्वीणापुस्तकधारिणीम् ॥ ९६ ॥

ໃນປາກ ດັ່ງ ຫູ ແລະທີ່ທະວານ ຄວນວາງ (ໃນໃຈ) ພະຍາງຄັນທະພັນອັນເປັນມົງຄຸນ ເລີ່ມດ້ວຍ “śrī”. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວີແຫ່ງວາຈາ (Vāgdevatā) ຜູ້ຖືວີນາ ແລະປຶ້ມ.

Verse 97

कर्पूरकुंदधवलां पूर्णचंद्रोज्ज्वलाननाम् । हंसाधिरूढां भालेंदुदिव्यालंकारशोभिताम् ॥ ९७ ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນານາງ—ຂາວສະຫວ່າງດັ່ງການບູນ ແລະດອກກຸນດະ; ໃບໜ້າສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະຈັນເຕັມດວງ. ປະທັບເທິງຫົງສາ ແລະງາມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮູບພຣະຈັນເສີກອັນທິບຢູ່ທີ່ໜ້າຜາກ.

Verse 98

जपेद्द्वादशलक्षाणि तत्सहस्रं सितांबुजैः । नागचंपकपुष्पैर्वा जुहुयात्साधकोत्तमः ॥ ९८ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດອັນຍອດຢ່າງສູງ ຄວນຈະຈະປະ (japa) ສິບສອງລັກ (1,200,000 ເທື່ອ). ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍອາຫຸຕິພັນເທື່ອ ດ້ວຍດອກບົວຂາວ; ຫຼືບໍ່ກໍ່ ດ້ວຍດອກນາກະ-ຈໍາປະກະ (nāga-campaka).

Verse 99

मातृकोक्ते यजेत्पीठे वक्ष्यमाणक्रमेण ताम् । वर्णाब्जेनासनं दद्यान्मूर्तिं मूलेन कल्पयेत् ॥ ९९ ॥

ຄວນບູຊາພຣະນາງເທິງພີຖະ (pīṭha) ຕາມຄຳສອນໃນລະບົບມາຕຣິກາ ໂດຍດຳເນີນຕາມລຳດັບທີ່ຈະກ່າວ. ຄວນຈັດອາສນະດ້ວຍ “ດອກບົວແຫ່ງອັກສອນ” ແລະຕັ້ງຮູບເທວະດາດ້ວຍມູນມັນຕຣາ.

Verse 100

देव्या दक्षिणतः पूज्या संस्कृता वाङ्मयी शुभा । प्राकृता वामतः पूज्या वाङ्मयीसर्वसिद्धिदा ॥ १०० ॥

ທາງຂວາຂອງພຣະເທວີ ຄວນບູຊາວາງມະຍີ (Vāṅmayī) ຜູ້ເປັນມງຄົດ ໃນຮູບແບບສັນສະກຣິດ; ທາງຊ້າຍ ຄວນບູຊາວາງມະຍີໃນຮູບແບບປຣາກຣິດ—ຜູ້ປະທານສິດທິທັງປວງ.

Verse 101

पूर्वमंगानि षट्कोणे प्रज्ञाद्याः प्रयजेद्बहिः । प्रज्ञा मेधा श्रुतिः शक्तिः स्मृतिर्वागीश्वरी मतिः ॥ १०१ ॥

ໃນຮູບຫົກມຸມ (ṣaṭ-koṇa) ຄວນບູຊາອົງປະກອບ (ອະວະຍະ) ກ່ອນ. ແລ້ວພາຍນອກ ຄວນບູຊາເທວະດາເລີ່ມຈາກ ປຣັຍຍາ—ຄື ປຣັຍຍາ, ເມທາ, ສຣຸຕິ, ສັກຕິ, ສມຣິຕິ, ວາກີສະວະຣີ, ແລະ ມະຕິ.

Verse 102

स्वस्तिश्चेति समाख्याता ब्रह्माद्यास्तदनंतरम् । लोकेशानर्चयेद्भूयस्तदस्त्राणि च तद्बहिः ॥ १०२ ॥

ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນພິທີທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສະວັສຕິ” (Svasti). ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ຄວນບູຊາພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະເທວະດາອື່ນໆ. ຈາກນັ້ນອີກ ຄວນບູຊາໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະພາຍນອກນັ້ນ ຄວນບູຊາອັສຕຣາ (ອາວຸດ/ອາວຸດມັນຕຣາ) ຂອງພຣະນັ້ນ.

Verse 103

एवं संपूज्य वाग्देवीं साक्षाद्वाग्वल्लभो भवेत् । ब्रह्मचर्यरतः शुद्धः शुद्धदंतनखा दिकः ॥ १०३ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະເທວີແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ (Vāgdevī) ຢ່າງສົມບູນແບບນີ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ທີ່ຖ້ອຍຄຳເອງຮັກໃຄ່ ດັ່ງໄດ້ພົບໂດຍກົງ. ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະຫມະຈັນຍະ (brahmacarya) ແລະບໍລິສຸດ—ຮັກສາແຂ້ວ ເລັບ ແລະອື່ນໆໃຫ້ສະອາດ—ຍ່ອມໄດ້ຄວາມເໝາະສົມນີ້.

Verse 104

संस्मरन् सर्ववनिताः सततं देवताधिया । कवित्वं लभते धीमान् मासैर्द्वादशभिर्ध्रुवम् ॥ १०४ ॥

ເມື່ອລະລຶກຢູ່ເປັນນິດເຖິງພະລັງຍິງອັນເປັນທິບທັງປວງ ໂດຍໃຈຕັ້ງໝັ້ນໃນພະເທວະດາ ຜູ້ມີປັນຍາຈະໄດ້ຮັບຄວາມຊໍານານໃນກະວີ ຢ່າງແນ່ນອນໃນ 12 ເດືອນ।

Verse 105

पीत्वा तन्मंत्रितं तोयं सहस्रं प्रत्यहं मुने । महाकविर्भवेन्मंत्री वत्सरेण न संशयः ॥ १०५ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຜູ້ປະຕິບັດດື່ມນ້ໍາທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນ ທຸກມື້ຈໍານວນໜຶ່ງພັນ ຈະເປັນມະຫາກະວີ ແລະເປັນຜູ້ຊໍານານມັນຕຣາ ໃນໜຶ່ງປີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 106

उरोमात्रोदके स्थित्वा ध्यायन्मार्तंडमंडले । स्थितां देवीं प्रतिदिनं त्रिसहस्रं जपेन्मनुम् ॥ १०६ ॥

ຢືນຢູ່ໃນນ້ໍາເຖິງອົກ ແລ້ວພິຈາລະນາສະຫງົບໃນວົງພະອາທິດຂອງມາຣຕານດາ ຄວນບູຊາເທວີຜູ້ສະຖິດຢູ່ນັ້ນ ແລະສວດມັນຕຣາທຸກມື້ ສາມພັນຈົນຄົບ।

Verse 107

लभते मंडलात्सिद्धिं वाचामप्रतिमां भुवि । पालाशबिल्वकुसुमैर्जुहुयान्मधुरोक्षितैः ॥ १०७ ॥

ໂດຍປະກອບພິທີມັນດະລາ ຈະໄດ້ຮັບສິດທິສໍາເລັດ ແລະອໍານາດແຫ່ງວາຈາອັນຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ. ຄວນຖວາຍໄຟບູຊາດ້ວຍດອກປາລາຊາ ແລະດອກບິລວາ ທີ່ປະພອມດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງຫວານ।

Verse 108

समिद्भिर्वा तदुत्थाभिर्यशः प्राप्नोति वाक्पतेः । राजवृक्षसमुद्भूतैः प्रसूनैर्मधुराप्लुतैः ॥ १०८ ॥

ຖວາຍຟືນບູຊາ (ສະມິດ) ຫຼືສິ່ງທີ່ເກີດຈາກມັນ ຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງ ແລະພຣະກະລຸນາຈາກວາກປະຕິ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຖວາຍດອກໄມ້ຫອມຫວານທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນຣາຊະວຶກສະ ກໍໄດ້ຮັບກຽດຊື່ສຽງ।

Verse 109

सत्समिद्भिश्च जुहुयात्कवित्वमतुलं लभेत् । अथ प्रवक्ष्ये विप्रेंद्र सावित्रीं ब्रह्मणः प्रियाम् ॥ १०९ ॥

ເມື່ອບູຊາຮອມດ້ວຍໄມ້ເຊື້ອໄຟອັນບໍລິສຸດ ແລະຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບປັນຍາກະວີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ “ສາວິຕຣີ” ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 110

यां समाराध्य ससृजे ब्रह्मा लोकांश्चराचरान् । लक्ष्मी माया कामपूर्वा सावित्री ङेसमन्विता ॥ ११० ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊານາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງສ້າງໂລກທັງຫມົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ນາງເອີ້ນວ່າ ລັກສະມີ, ມາຍາ, ພະລັງທີ່ນໍາໜ້າກາມ, ແລະ “ສາວິຕຣີ” ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພະຍາງສັກສິດແຫ່ງການເຊີນ.

Verse 111

स्वाहांतो मनुराख्यातः सावित्र्या वसुवर्णवान् । ऋषिर्ब्रह्मास्य गायत्री छंदः प्रोक्तं च देवता ॥ १११ ॥

ມັນຕຣານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ “ສະວາຫາ”. ຣິຊິຂອງມັນແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ສັນທະ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງແມ່ນ ສາວິຕຣີ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງວະສຸ.

Verse 112

सावित्री सर्वदेवानां सावित्री परिकीर्तिता । हृदंतिकैर्ब्रह्म विष्णुरुद्रेश्वरसदाशिवैः ॥ ११२ ॥

ສາວິຕຣີ ຖືກປະກາດວ່າເປັນແກ່ນສານຂອງເທວະທັງປວງ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ສາວິຕຣີ ຖືກສັນລະເສີນໂດຍ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ຣຸດຣະ, ອີສະວະຣະ, ແລະ ສະດາຊິວະ—ຜູ້ສະຖິດໃນໃຈອັນໃກ້ຊິດທີ່ສຸດ.

Verse 113

सर्वात्मना च ङेयुक्तैरंगानां कल्पनं मतम् । तप्तकांचनवर्णाभां ज्वलंतीं ब्रह्मतेजसा ॥ ११३ ॥

ແລະຖືກເຫັນວ່າ ການຈັດວາງອົງປະກອບ (ອະງະ) ຂອງພຣະເວດ ຄວນເຮັດໂດຍຜູ້ທີ່ຝຶກຝົນຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນວິຊາອັນຄວນຮູ້ທັງປວງ—ເພື່ອໃຫ້ຮູບອັນສັກສິດນັ້ນມີສີດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາ ແລະລຸກໂຊດ້ວຍຣັດສະມີແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 114

ग्रीष्ममध्याह्नमार्तंडसहस्रसमविग्रहाम् । ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् ॥ ११४ ॥

ຮູບກາຍຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບພະອາທິດຕອນທ່ຽງໃນລະດູຮ້ອນນັບພັນ; ໃບໜ້າສະງົບມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນເປັນອັນມະນີ.

Verse 115

बह्निशुद्धांशुकाधानां भक्तानुग्रहकातराम् । सुखदां मुक्तिदां चैव सर्वसंपत्प्रदां शिवाम् ॥ ११५ ॥

ນາງຜູ້ຖືກບູຊາດ້ວຍການຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທີ່ຊໍາລະດ້ວຍໄຟ ແລະຜູ້ກະຕືລືລົ້ນຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ; ນາງປະທານຄວາມສຸກ ແລະມຸກຕິ, ປະທານສົມບັດທຸກປະການ, ເປັນຜູ້ມງຄົລ (Śivā).

Verse 116

वेदबीजस्वरूपां च ध्यायेद्वेदप्रसूं सतीम् । ध्यात्वैवं मण्डले विद्वान् त्रिकोणोज्ज्वलकर्णिके ॥ ११६ ॥

ນັກຮູ້ຄວນເພ່ງພິຈາລະນາພຣະແມ່ຜູ້ບໍລິສຸດ ສະຕີ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງເມັດພັນຂອງເວດ ແລະເປັນຜູ້ໃຫ້ກໍ່ກໍາເນີດເວດທັງຫຼາຍ. ເມື່ອເພ່ງແລ້ວ ຜູ້ສະຫຼາດຄວນນຶກເຫັນນາງໃນມັນດະລາ ເທິງກະໂລບກາງທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນຮູບສາມຫຼ່ຽມ.

Verse 117

सौरे पीठे यजेद्देवीं दीप्तादिनवशक्तिभिः । मूलमंत्रेण क्लृप्तायां मूर्तौ देवीं प्रपूजयेत् ॥ ११७ ॥

ເທິງບັນລັງສໍາລັບສຸຣະ (Saura) ຄວນບູຊາເທວີພ້ອມດ້ວຍພະລັງ 9 ປະການ ເລີ່ມຈາກ ດີບຕາ (Dīptā). ແລ້ວເມື່ອສ້າງຕັ້ງມູຣຕິຕາມມູນມັນຕຣາ ຈຶ່ງບູຊາເທວີຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 118

कोणेषु त्रिषु संपूज्या ब्राहृयाद्याः शक्तयो बहिः । आदित्याद्यास्ततः पूज्या उषादिसहिताः क्रमात् ॥ ११८ ॥

ໃນມຸມທັງສາມຂອງແຜນພິທີ ຄວນບູຊາພະລັງທີ່ເລີ່ມຈາກ ບຣາຫມີ (Brāhmī) ຢູ່ດ້ານນອກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະທີ່ເລີ່ມຈາກ ອາດິຕະຍະ (Āditya) ຕາມລໍາດັບ ພ້ອມກັບ ອຸສາ (Uṣā) ແລະອື່ນໆ.

Verse 119

ततः षडंगान्यभ्यर्च्य केसरेषु यथाविधि । प्रह्लादिनीं प्रभां पश्चान्नित्यां विश्वंभरां पुनः ॥ ११९ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີກຳນົດ ໃຫ້ບູຊາອົງປະກອບຊ່ວຍຫົກປະການເທິງເສັ້ນໃຍດອກບົວ; ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາອີກຄັ້ງ ພຣະນາງ Prahlādinī, Prabhā, ແລະຕໍ່ໄປ Nityā ກັບ Viśvambharā.

Verse 120

विलासिनीप्रभावत्यौ जयां शांतां यजेत्पुनः । कांतिं दुर्गासरस्वत्यौ विद्यारूपां ततः परम् ॥ १२० ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ໃຫ້ບູຊາ Vilāsinī ແລະ Prabhāvatī; ຕໍ່ມາບູຊາ Jayā ແລະ Śāntā. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ບູຊາ Kānti, Durgā ແລະ Sarasvatī; ແລະເຫນືອກວ່ານັ້ນ ບູຊາ Vidyā-rūpā ຜູ້ມີຮູບເປັນປັນຍາຄວາມຮູ້.

Verse 121

विशालसंज्ञितामीशां व्यापिनीं विमलां यजेत् । तमोपहारिणीं सूक्ष्मां विश्वयोनिं जयावहाम् ॥ १२१ ॥

ໃຫ້ບູຊາພຣະເຈົ້ານາງຜູ້ເປັນອິດສະຫຼະ ນາມວ່າ Viśālā—ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ; ຜູ້ລະອຽດລຶກ, ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ, ແມ່ຄອບຄອງແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານ, ແລະຜູ້ນຳຊັຍຊະນະມາໃຫ້.

Verse 122

पद्नालयां परां शोभां ब्रह्मरूपां ततोऽर्चयेत् । ब्राह्ययाद्याः शारणा बाह्ये पूजयेत्प्रोक्तलक्षणाः ॥ १२२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາ Padmālayā—ຜູ້ມີຄວາມງາມສະຫງ່າສູງສຸດ ແລະມີສະພາບເປັນ Brahman. ນອກຂອບເຂດພິທີຫຼັກ ໃຫ້ບູຊາເທວະ Śāraṇā ເລີ່ມຈາກ Brāhyayā ຕາມລັກສະນະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 123

ततोऽभ्यर्च्येद् ग्रहान्बाह्ये शक्राद्यानयुधैः सह । इत्थमावरणैर्देवीः दशभिः परिपूजयेत् ॥ १२३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນວົງນອກ ໃຫ້ບູຊາພຣະ Graha (ເທວະດາດາວເຄາະ) ທັງຫຼາຍ; ພ້ອມທັງບູຊາ Śakra (Indra) ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມອາວຸດປະຈຳຕົວ. ດັ່ງນີ້ ໂດຍອາວະຣະນະ (āvaraṇa) ສິບຊັ້ນ ໃຫ້ບູຊາເທວີທັງຫຼາຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 124

अष्टलक्षं जपेन्मंत्रं तत्सहस्रं हुनेत्तिलैः । सर्वपापुविनिर्मुक्तो दीर्घमायुः स विंदति ॥ १२४ ॥

ຄວນສວດມົນຕຣາ 8 ແສນ (800,000) ເທື່ອ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍຮົມ 1,000 ເທື່ອດ້ວຍເມັດງາ. ພ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ອາຍຸຍືນຍາວ.

Verse 125

अरुणाब्जैस्त्रिमध्वक्तैर्जुहुयादयुतं ततः । महालक्ष्मीर्भवेत्तस्य षण्मासान्नात्र संशयः ॥ १२५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງຖວາຍຮົມ 10,000 ເທື່ອ ດ້ວຍດອກບົວແດງທີ່ທານ້ຳເຜິ້ງສາມຊະນິດ. ພາຍໃນ 6 ເດືອນ ພຣະມະຫາລັກສະມີຈະປາກົດແກ່ຜູ້ປະຕິບັດນັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 126

ब्रह्मवृक्षप्रसूनैस्तु जुहुयाद्बाह्यतेजसे । बहुना किमिहोक्तेन यथावत्साधिता सती ॥ १२६ ॥

ຄວນຖວາຍຮົມດ້ວຍດອກໄມ້ຂອງຕົ້ນພຣະພຣົມ (brahma-tree) ແກ່ໄຟພາຍນອກ. ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ດ້ວຍວິທີນີ້ ພິທີຈຶ່ງສຳເລັດຖືກຕ້ອງ.

Verse 127

साधकानामियं विद्या भवेत्कामदुधा मुने । अथ ते संप्रवक्ष्यामि रहस्यं परमाद्भुतम् ॥ १२७ ॥

ໂອ ມຸນີ, ສຳລັບນັກປະຕິບັດ ວິທະຍານີ້ເປັນເຫມືອນງົວບັນດານພອນ (ກາມະທຸເທນູ). ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຄວາມລັບອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ.

Verse 128

सावित्रीपंजरं नाम सर्वरक्षाकरं नृणाम् । व्योमकेशार्लकासक्तां सुकिरीटविराजिताम् ॥ १२८ ॥

ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສາວິຕຣີ ປັນຈະຣະ» ເປັນກຳແພງຄຸ້ມຄອງອັນປົກປ້ອງມະນຸດໃຫ້ພົ້ນພະຍັນຕະລາຍທຸກປະການ—ພຣະສາວິຕຣີ ຜູ້ມີເສັ້ນຜົມດັ່ງຟ້າ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນເປັນພວງ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍມົງກຸດອັນງາມສົດ.

Verse 129

मेघभ्रुकुटिलाक्रांतां विधिविष्णुशिवाननाम् । गुरुभार्गवकर्णांतां सोमसूर्याग्निलोचनाम् ॥ १२९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າພິຈາລະນາຮູບອັນສັກສິດນັ້ນ: ຄິ້ວຄ້າຍເມກຄົບຄຸມເປັນເສັ້ນຄົງຄວຽນ; ໃບໜ້ານ່າບູຊາດັ່ງ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະສິວະ; ຫູປະດັບດ້ວຍ ພຣະຄູ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ) ແລະ ພາຣຄະວະ (ສຸກຣະ); ດວງຕາແມ່ນ ຈັນ, ຕາເວັນ, ແລະ ໄຟ.

Verse 130

इडापिंगलिकासूक्ष्मावायुनासापुटान्विताम् । संध्याद्विजोष्ठपुटितां लसद्वागुपजिह्विकाम् ॥ १३० ॥

ນາງມີລົມຫາຍໃຈອັນລະອຽດໄຫຼຜ່ານ ອິດາ ແລະ ປິງກະລາ ພ້ອມທັງຮູດັງສອງຂ້າງ; ສຽງເກີດຂຶ້ນຕາມຈຸດປະສານ ແລະຖືກປັ້ນໂດຍຮິມຝີປາກກັບຟັນ; ລີ້ນ ແລະ ພະລັງວາຈາອັນສະຫວ່າງ ຮ່ວມກັນເຮັດວຽກຢ່າງໃກ້ຊິດ.

Verse 131

संध्यासूर्यमणिग्रीवां मरुद्बाहुसमन्वितान् । पर्जन्यदृदयासक्तां वस्वाख्यप्रतिमंडलाम् ॥ १३१ ॥

ຄໍຂອງນາງປະດັບດ້ວຍປະກາຍດັ່ງແກ້ວມະນີຂອງສັນທະຍາ ແລະ ຕາເວັນ; ນາງມີແຂນດັ່ງມາຣຸດ; ຫົວໃຈນາງມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ ປັຣຈັນຍະ ເທວະແຫ່ງຝົນ; ແລະນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍວົງສະຫວ່າງອັນງາມທີ່ເອີ້ນວ່າ ວະສຸ.

Verse 132

आकाशोदरविभ्रांतां नाभ्यवांतरवीथिकाम् । प्रजापत्याख्यजघनां कटींद्राणीसमाश्रिताम् ॥ १३२ ॥

ມັນເຄື່ອນໄຫວຢູ່ໃນ “ທ້ອງຟ້າ” ແລະໄປຕາມທາງພາຍໃນຂອງສະດື; ສ່ວນບັ້ນເອວຂອງມັນເອີ້ນວ່າ “ປຣະຊາປັດຍະ”; ແລະມັນພັກພິງຢູ່ເທິງສະໂພກທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອິນດຣານີ”.

Verse 133

ऊर्वोर्मलयमेरुभ्यां शोभमानां सरिद्वराम् । सुजानुजहुकुशिकां वैश्वदेवाख्यसंज्ञिकाम् ॥ १३३ ॥

ທ່ານໄດ້ພັນລະນາແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ລະຫວ່າງ ອູຣະວາ ແລະ ພູມະລະຍະກັບ ເມຣຸ; ແມ່ນ້ຳນັ້ນຍັງເອີ້ນວ່າ ສຸຈານຸ, ຈະຫຸກູສິກາ ແລະມີນາມວ່າ “ໄວສະວະເທວາ” (Vaiśvadevā).

Verse 134

पादांघ्रिनखलोमाख्यभूनागद्रुमलक्षिताम् । ग्रहराश्यर्क्षयोगादिमूर्तावयवसंज्ञिकाम् ॥ १३४ ॥

ພຣະອົງໄດ້ພັນລະນາຮູບສາກົນນັ້ນ ທີ່ຕີນ ຂໍ້ຕີນ ເລັບ ແລະຂົນກາຍ ຖືກຊີ້ເປັນແຜ່ນດິນ ພູເຂົາ ແລະຕົ້ນໄມ້; ແລະອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງ ຖືກເອີ້ນຕາມນາມວິຊາການຂອງດາວເຄາະ ລາສີ ນັກສັດ ແລະໂຍກາ ເປັນຕົ້ນ।

Verse 135

तिथिमासर्तुपक्षाख्यैः संकेतनिमिषात्मिकाम् । मायाकल्पितवैचित्र्यसंध्याख्यच्छदनावृताम् ॥ १३५ ॥

ຮູບນັ້ນປະກອບດ້ວຍການເອີ້ນຊື່ຕາມຂໍ້ຕົກລົງ ເຊັ່ນ ຕິຖິ (ວັນຈັນທະຄະຕິ) ເດືອນ ລະດູ ແລະປັກສະ (ຄື່ງເດືອນ) ແລະເປັນອະນຸຂະນະອັນວ່ອງໄວ; ມັນຖືກປົກຄຸມໂດຍສິ່ງປົກບັງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສັນທະຍາ” ອັນມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍທີ່ມາຍາປັ້ນແຕ່ງ।

Verse 136

ज्वलत्कालानलप्रख्यों तडित्कीटिसमप्रभाम् । कोटिसूर्यप्रतीकाशां शशिकोटिसुशीतलाम् ॥ १३६ ॥

ນາງຖືກກ່າວວ່າ ຄ້າຍໄຟອັນລຸກໂຊນຂອງກາລະ ແລະສ່ອງປະກາຍດັ່ງຟ້າຜ່າ; ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບລ້ານ ແຕ່ເຢັນຊື່ນປອບໂຍນດັ່ງດວງຈັນສິບລ້ານ।

Verse 137

सुधामंडलमध्यस्थां सांद्रानंदामृतात्मिकाम् । वागतीतां मनोऽगर्म्या वरदां वेदमातरम् ॥ १३७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ແມ່ແຫ່ງເວດາ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ກາງມວນອະມຣິຕ ມີສະພາບເປັນນ້ຳອະມຣິຕແຫ່ງອານັນທະອັນໜາແນ່ນ; ເກີນຄຳເວົ້າ ແລະຈິດບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງ; ຜູ້ປະທານພອນ।

Verse 138

चराचरमयीं नित्यां ब्रह्माक्षरसमन्विताम् । ध्यात्वा स्वात्माविभेदेन सावित्रीपंजरं न्यसेत् ॥ १३८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ສາວິຕຣີ ວ່າເປັນນິລັນດອນ ຄອບຄຸມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະປະດັບດ້ວຍອັກສອນອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງພຣະພຣະຫມັນ; ຄວນກະທຳນຍາສະການປົກປ້ອງ “ກົງສາວິຕຣີ” ໂດຍເຫັນວ່າຕົນແລະອາດຕະມັນພາຍໃນບໍ່ແຕກຕ່າງກັນ।

Verse 139

पञ्चरस्य ऋषिः सोऽहं छंन्दो विकृतिरुच्यते । देवता च परो हंसः परब्रह्मादिदेवता ॥ १३९ ॥

ສໍາລັບ «ປັນຈະຣະ» ນີ້ ຂ້າເອງແມ່ນຣິສິ (ṛṣi) ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ; ສັນທະ (chandas) ເອີ້ນວ່າ ວິກຣິຕິ; ແລະດວງເທວະປະທານແມ່ນ ຫັມສະສູງສຸດ—ປະຣະພຣະຫມັນ, ເທວະດັ້ງເດີມ।

Verse 140

धर्मार्थकाममोक्षाप्त्यै विनियोग उदाहृतः । षडंगदेवतामन्त्रैरंगन्यासं समाचरेत् ॥ १४० ॥

ເພື່ອໄດ້ຮັບ ທັມມະ (dharma) ອັດຖະ (artha) ກາມະ (kāma) ແລະ ໂມກສະ (mokṣa) ວິນິໂຢກ (viniyoga) ຖືກປະກາດໄວ້ດັ່ງນີ້; ແລ້ວຈຶ່ງຄວນເຮັດ ອັງກະ-ນຍາສະ (aṅga-nyāsa) ໂດຍມັນຕຣາຂອງເທວະປະທານແຫ່ງສະດັງກະ (ṣaḍaṅga) ຫົກສ່ວນ।

Verse 141

त्रिधामूलेन मेधावी व्यापकं हि समाचरेत् । पूर्वोक्तां देवातां ध्यायेत्साकारां गुणसंयुताम् ॥ १४१ ॥

ໂດຍອາໄສ «ຖານສາມປະການ» ເປັນຮາກຖານ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນປະຕິບັດການປະຕິບັດອັນຄອບຄຸມແລະແຜ່ຊາຍທົ່ວ. ແລະຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ເທວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ມີຮູບ (sākāra) ແລະພ້ອມດ້ວຍຄຸນທິພະ.

Verse 142

त्रिपदा हरिजा पूर्वमुखी ब्रह्मास्त्रसंज्ञिका । चतुर्विशतितत्त्वाढ्या पातु प्राचीं दिशं मम ॥ १४२ ॥

ຂໍໃຫ້ພະລັງອັນມີສາມກ້າວ ອັນເກີດຈາກ ຫຣິ (Hari) ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະເອີ້ນວ່າ «ພຣະຫມາສະຕຣະ» ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕັດຕະວະ 24 ປະການ ຈົ່ງປົກປ້ອງທິດຕາເວັນອອກຂອງຂ້າ.

Verse 143

चतुष्पदा ब्रह्मदंडा ब्रह्माणी दक्षिणानना । षड्विंशतत्त्वसंयुक्ता पातु मे दक्षिणां दिशम् ॥ १४३ ॥

ຂໍໃຫ້ ພຣະພຣະຫມານີ (Brahmāṇī) ຜູ້ມີສີ່ກ້າວ ຖືຄທາຂອງພຣະຫມາ ຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້ ແລະປະກອບດ້ວຍຕັດຕະວະ 26 ປະການ ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າໃນທິດໃຕ້.

Verse 144

प्रत्यङ्मुखी पञ्चपदी पञ्चाशत्तत्त्वरूपिणी । पातु प्रतीचीमनिशं मम ब्रह्मशिरोंकिता ॥ १४४ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະເທວີ—ຜັນໜ້າເຂົ້າພາຍໃນ ເປັນພະລັງ «ປັນຈະປະດີ» ແລະມີຮູບເປັນຕັດຕະວະ 50—ປົກປ້ອງທິດຕາເວັນຕົກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຂາດ; ພຣະນາງມີເຄື່ອງໝາຍ «ສີຣະພຣະພຣະຫມາ» ປະດັບຢູ່.

Verse 145

सौम्यास्या ब्रह्मतुर्याढ्या साथर्वांगिरसात्मिका । उदीचीं षट्पदा पातु षष्टितत्त्वकलात्मिका ॥ १४५ ॥

ຂໍໃຫ້ພະລັງທິບ «ສັດປະດາ» ດຸດຜຶ້ງ—ໃບໜ້າອ່ອນໂຍນ ອຸດົມດ້ວຍສະພາວະທີ່ສີ່ (ຕຸຣີຍະ) ຂອງພຣະພຣະຫມາ, ເປັນອັດຕະມິກາແຫ່ງອະຖັຣວະ–ອັງຄິຣະສ, ແລະປະກອບດ້ວຍຕັດຕະວະ 60 ພ້ອມສ່ວນຂອງມັນ—ຈົ່ງປົກປ້ອງທິດເໜືອ.

Verse 146

पञ्चाशद्वर्णरचिता नवपादा शताक्षरी । व्योमा संपातु मे वोर्द्ध्वशिरो वेदांतसंस्थिता ॥ १४६ ॥

ຂໍໃຫ້ວິໂຢມາ—ປະກອບດ້ວຍອັກສອນ 50, ຈັດເປັນ 9 ບົດ, ເປັນສັນທະສ໌ 100 ພະຍາງ, ສະຖິດໃນເວດານຕະ, ແລະຍົກສີສະຂຶ້ນສູ່ເທິງ—ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 147

विद्युन्निभा ब्रह्मसन्ध्या मृगारूढा चतुर्भुजा । चापेषुचर्मासिधरा पातु मे पावकीं दिशम् ॥ १४७ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະເທວີສີ່ພະຫັດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ, ເປັນ «ພຣະພຣະຫມາ-ສັນທະຍາ» (Brahma-sandhyā), ຂີ່ກວາງ, ຖືຄັນທະນູ ລູກສອນ ໂລ່ ແລະດາບ—ຈົ່ງປົກປ້ອງທິດໄຟ (ທິດຂອງອັກນິ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 148

ब्रह्मी कुमारी गायत्री रक्तांगी हंसवाहिनी । बिभ्रत्कमंडलुं चाक्षं स्रुवस्रुवौ पातु नैर्ऋतिम् ॥ १४८ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມີ—ກຸມາຣີ, ກາຍະຕຣີ, ມີອົງກາຍສີແດງ ແລະປະທັບເທິງຫົງ—ຖືກະມັນດະລຸ ແລະສາຍປະຄຳ, ພ້ອມທັງຖືສຣຸວ ແລະສຣຸວາ—ຈົ່ງປົກປ້ອງທິດນາຍຣິຕິ (ທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້).

Verse 149

शुक्लवर्णा च सावित्री युवती वृषवाहना । कपालशूलकाक्षस्रग्धारिणी पातु वायवीम् ॥ १४९ ॥

ຂໍໃຫ້ນາງສາວິຕຣີ ຜິວຂາວຜ່ອງ ຍັງໜຸ່ມ ຂີ່ງົວ ສວມພວງຮຸດຣາກະສະ ຖືກະໂຫຼກ ແລະ ຕຣິສູນ ຂໍປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າຈາກທິດລົມ (ວາຍະວີ) ເຖີດ។

Verse 150

श्यामा सरस्वती वृद्धा वैष्णवी गरुडासना । शंखचक्राभयकरा पातु शैवीं दिशं मम ॥ १५० ॥

ຂໍໃຫ້ເທວີສາຣັສວະຕີ ຜິວຄ່ຳ ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ເປັນໄວສະນະວີ ປະທັບເທິງກະຣຸດາ ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະມຸດຣາອະພະຍະ ຂໍປົກປ້ອງທິດໄຊວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ។

Verse 151

चतुर्भुजा देवमाता गौरांगी सिंहवाहना । वराभयखङ्गचर्मभुजा पात्वधरां दिशम् ॥ १५१ ॥

ຂໍໃຫ້ແມ່ເທວະຜູ້ມີສີເຫຼືອງຂາວ ມີສີ່ແຂນ ປະທັບເທິງສິງ ມືຖືມຸດຣາໃຫ້ພອນ ແລະມຸດຣາອະພະຍະ ພ້ອມດາບແລະໂລ່ ຂໍປົກປ້ອງທິດລຸ່ມເຖີດ।

Verse 152

तत्तत्पार्श्वे स्थिताः स्वस्ववाहनायुधभूषणाः । स्वस्वदिक्षुस्थिताः पातुं ग्रहशक्त्यंगसंयुताः ॥ १५२ ॥

ເທວີເຫຼົ່ານັ້ນຢືນຢູ່ຕາມຂ້າງຂອງຕົນ ປະດັບດ້ວຍພາຫະນະ ອາວຸດ ແລະເຄື່ອງປະດັບຂອງຕົນ ປະຈຳຢູ່ໃນທິດຂອງຕົນເພື່ອປົກປ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບແຫ່ງພະລັງງານດາວນະຄອນ (ກຣະຫະ-ຊັກຕິ).

Verse 153

मंत्राधिदेवतारूपा मुद्राधिष्ठातृदेवताः । व्यापकत्वेन पांत्वस्मानापादतलमस्तकम् ॥ १५३ ॥

ຂໍໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງອະທິເທວະຂອງມັນຕຣາ ແລະຜູ້ເປັນເທວະປະທານເຫນືອມຸດຣາ ຂໍປົກປ້ອງພວກເຮົາດ້ວຍຄວາມແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ ຈາກຝາຕີນຈົນເຖິງກະຫຼອດຫົວ।

Verse 154

इदं ते कथितं सत्यं सावित्रीपंजरं मया । संध्ययोः प्रत्यहं भक्त्या जपकाले विशेषतः ॥ १५४ ॥

ນີ້ແມ່ນ “ສາວິຕຣີ-ປັນຈະຣະ” ອັນແທ້ທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໃຫ້ເຈົ້າ. ຄວນສວດທຸກມື້ດ້ວຍພັກຕິ ໃນສັນທະຍາທັງສອງ ໂດຍສະເພາະໃນເວລາຈະປະ (ທ່ອງມັນຕຣາ)។

Verse 155

पठनीयं प्रयत्नेन भुक्तिं मुक्तिं समिच्छता । भूतिदा भुवना वाणी महावसुमती मही ॥ १५५ ॥

ຜູ້ໃດປາຖະນາທັງພົບພາ (ພຸກຕິ) ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຄວນສວດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ມັນປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ເປັນສຽງທີ່ຄ້ຳຈຸນໂລກ; ເປັນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ຜູ້ຖືກຊັບສົມບັດ.

Verse 156

हिरण्यजननी नन्दा सविसर्गा तपस्विनी । यशस्विनी सती सत्या वेदविच्चिन्मयी शुभा ॥ १५६ ॥

ນາງເປັນແມ່ແຫ່ງຄຳແລະຄວາມຮັ່ງມີ, ເປັນນັນດາ (ຄວາມປິຕິຍິນດີ), ເປັນຕົ້ນທາງແຫ່ງການແຜ່ອອກແລະການສ້າງ, ແລະເປັນພະລັງຕະປະສະວິນີ. ນາງມີຍົດສະຫງ່າ, ບໍລິສຸດແລະສັດທາ, ສັດຈະ, ຮູ້ວິທະ, ເປັນຈິດສຳນຶກບໍລິສຸດ, ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 157

विश्वा तुर्या वरेण्या च निसृणी यमुना भुवा । मोदा देवी वरिष्ठा च धीश्च शांतिर्मती मही ॥ १५७ ॥

ວິສວາ, ຕຸຣະຍາ, ວະເຣນຍາ, ນິສຶຣະນີ, ຍະມຸນາ, ພູວາ; ແລະຍັງມີ ໂມດາ, ເທວີ, ວະຣິສຖາ, ທີ, ຊານຕິ, ມະຕີ, ແລະ ມະຮີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມອັນນ່າຄາລະວະທີ່ກຳລັງຖືກລຽນລຳດັບ.

Verse 158

धिषणा योगिनी युक्ता नदी प्रज्ञाप्रचोदनी । दया च यामिनी पद्मा रोहिणी रमणी जया ॥ १५८ ॥

ທິສະນາ, ໂຍກິນີ, ຢຸກຕາ, ນະດີ, ປຣັຊຍາ-ປຣະໂຈທະນີ; ແລະຍັງມີ ດະຍາ, ຢາມິນີ, ປັດມາ, ໂຣຫິນີ, ຣະມະນີ, ແລະ ຊະຍາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມ/ຄຳສັນລະເສີນທີ່ຖືກລຽນລຳດັບ.

Verse 159

सेनामुखी साममयी बगला दोषवार्जिता । माया प्रज्ञा परा दोग्ध्री मानिनी पोषिणी क्रिया ॥ १५९ ॥

ນາງເປັນຜູ້ນໍາໜ້າແຫ່ງກອງທັບທິບ; ນາງປະກອບດ້ວຍສາມັນ (ບົດຂັບວີດ); ນາງແມ່ນບາກະລາ ປາດສະຈາກດອສ. ນາງແມ່ນມາຍາ, ປັນຍາ, ອົງສູງສຸດ. ນາງເປັນຜູ້ຫຼ້ຽງດູຜູ້ບີບອອກເປັນພອນ; ຜູ້ຄວນບູຊາ; ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ; ແລະເປັນກິຣິຍາສັກສິດເອງ.

Verse 160

ज्योत्स्ना तीर्थमयी रम्या सौम्यामृतमया तथा । ब्राह्मी हैमी भुजंगी च वशिनी सुंदरी वनी ॥ १६० ॥

ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ໂຈດສະນາ (ແສງຈັນ), ຕີຣະຖະມະຍີ (ຜູ້ປະກອບເປັນທີ່ຂ້າມສັກສິດ), ຣັມຍາ (ນ່າຊື່ນຊົມ), ແລະ ສອມຍະອະມຣິຕະມະຍາ (ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາອະມຣິຕະອ່ອນໂຍນ). ນາງຍັງເປັນ ບຣາຫມີ, ໄຮມີ (ທອງ), ບູຈັງກີ (ຄ້າຍງູ), ວະຊິນີ (ຜູ້ຄອບງໍາ), ສຸນດະຣີ (ງາມ), ແລະ ວະນີ (ແຫ່ງປ່າ).

Verse 161

ॐकारहसिनी सर्वा सुधा सा षड्गुणावती । माया स्वधा रमा तन्वी रिपुघ्नी रक्षणणी सती ॥ १६१ ॥

ນາງຜູ້ຍິ້ມຜ່ານພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ”; ຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງ; ເປັນສຸດທາ (ນ້ໍາອະມຣິຕະ) ເອງ; ມີຄຸນທິບ 6 ປະການ. ນາງແມ່ນມາຍາ, ສະວະດາ, ຣະມາ (ສຣີ). ນາງອ່ອນບາງລະອຽດ; ຜູ້ທໍາລາຍສັດຕູ; ຜູ້ປົກປ້ອງ; ແລະເປັນສະຕີ ຜູ້ບໍລິສຸດຕະຫຼອດການ.

Verse 162

हैमी तारा विधुगतिर्विषघ्नी च वरानना । अमरा तीर्थदा दीक्षा दुर्धर्षा रोगहारिणी ॥ १६२ ॥

ນາງແມ່ນ ໄຮມີ, ຕາຣາ, ວິທຸກະຕິ, ວິສະຄະນີ (ຜູ້ກໍາຈັດພິດ), ວະຣານະນາ (ໃບໜ້າອັນປະເສີດ), ອະມະຣາ, ຕີຣະຖະດາ (ຜູ້ປະທານທີ່ຂ້າມສັກສິດ), ດີກສາ (ພິທີອຸປະນະຍະ), ດຸຣະທັດສາ (ຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະ), ແລະ ໂຣກະຫາຣິນີ (ຜູ້ກໍາຈັດໂຣກ)—ນາມອັນນັບຖືເຫຼົ່ານີ້ ຖືກສັນລະເສີນເພື່ອການຄຸ້ມຄອງ ຄວາມສັກສິດ ແລະການລຶບພິດກັບໂຣກ.

Verse 163

नानापापनृशंसघ्नी षट्पदी वज्रिणी रणी । योगिनी वमला सत्या अबला बलदा जया ॥ १६३ ॥

ນາງຜູ້ທໍາລາຍບາບຫຼາຍປະການ ແລະການກະທໍາອັນໂຫດຮ້າຍ; ນາງແມ່ນສັດຫົກຂາ (ṣaṭpadī) ດັ່ງເຜິ້ງ; ຜູ້ຖືວັດຊຣະ; ນາງແມ່ນນາງນັກຮົບໃນສົງຄາມ. ນາງແມ່ນໂຍກິນີ; ບໍ່ມີມົນທິນ; ສັດຈະ; ອ່ອນໂຍນແຕ່ບໍ່ອ່ອນແອ; ຜູ້ໃຫ້ພະລັງ; ແລະເປັນຊະນະຕະຫຼອດໄປ.

Verse 164

गोमती जाह्नवी रजावी तपनी जातवेदसा । अचिरा वृष्टिदा ज्ञेया ऋततंत्रा ऋतात्मिका ॥ १६४ ॥

ໂຄມະຕີ, ຈາຫນະວີ, ຣະຈາວີ, ຕະປະນີ ແລະ ຈາຕະເວດະສາ; ອະຈິຣາ ແລະ ວຣິດຕິດາ—ທັງໝົດນີ້ຄວນຮູ້ວ່າເປັນສາຍນ້ຳສັກສິດ. ຣິຕະຕັນຕຣາ ແລະ ຣິຕາຕະມິກາ ກໍເຊັ່ນກັນ ເພາະຖືກນຳໂດຍ ຣິຕະ (ລຳດັບຈັກກະວານ) ແລະມີ ຣິຕະ ເປັນທຳມະຊາດຂອງຕົນ.

Verse 165

सर्वकामदुधा सौम्या भवाहंकारवर्जिता । द्विपदा या चतुष्पदा त्रिपदा या च षट्पदा ॥ १६५ ॥

ນາງເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ ປະທານ “ນ້ຳນົມ” ແຫ່ງພອນປາຖະໜາທັງປວງ ປາສະຈາກພະວະໂລກ ແລະ ອະຫັງກາຣ. ນາງດຳລົງເປັນຜູ້ມີສອງຕີນ, ສີ່ຕີນ, ສາມຕີນ ແລະ ຫົກຕີນດ້ວຍ.

Verse 166

अष्टापदी नवपदी सहस्राक्षाक्षरात्मिका । अष्टोत्तरशतं नाम्नां सावित्र्या यः पठेन्नरः ॥ १६६ ॥

ຜູ້ໃດສວດອ່ານນາມ 108 ປະການຂອງ ສາວິຕຣີ—ນາງຜູ້ເປັນອັດສະຕາປະດີ, ນະວະປະດີ ແລະມີຮູບເປັນພັນອັກສອນ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບຈະປະ (japa).

Verse 167

स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् । एतत्ते कथितं विप्र पंचप्रकृतिलक्षणम् ॥ १६७ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະມີອາຍຸຍືນ ມີຄວາມສຸກ ໄດ້ຮັບພອນເປັນບຸດ ມີໄຊຊະນະ ແລະ ມີວິໄນດີ. ດັ່ງນີ້ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງລັກສະນະແຫ່ງທຳມະຊາດທັງຫ້າ.

Verse 168

मंत्राराधनपूर्वं च विश्वकामप्रपूरणम् ॥ १६८ ॥

ແລະ ໂດຍມີການບູຊາອາຣາທະນາມັນຕຣາຢ່າງຖືກຕ້ອງເປັນກ່ອນ ການສຳເລັດຄົບຖ້ວນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ.

Verse 169

इति श्रीबृहन्नारदीय पुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे पञ्चप्रकृतिमन्त्रादिनिरूपणं नाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः ॥ ८३ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 83 ຊື່ «ການອະທິບາຍປະກຣິຕິທັງຫ້າ ແລະ ມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໃນພາກທີສາມ ຂອງມະຫາອຸປາຂະຍານ ໃນພາກຕົ້ນ ຂອງ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະ ປຸຣານະ»।