Kṛṣṇādi-mantra-varga-varṇana (Classification of Krishna and Related Mantras)

Verse 1

श्रीसनत्कुमार उवाच । अथ कृष्णस्य मंत्राणां वक्ष्ये भेदान् मुनीश्वर । यान्समाराध्य मनुजाः साधयंतीष्टमात्मनः ॥ १ ॥

ພຣະສຣີ ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການແບ່ງປະເພດຂອງມົນຕຣາຂອງພຣະກຣິດສະນະ; ໂດຍການບູຊາອາຣາທະນາມົນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນ ມະນຸດຈະບັນລຸສິ່ງທີ່ຕົນປາດຖະໜາ.

Verse 2

शक्तिश्रीमारपूर्वश्च श्रीशक्तिस्मरपूर्वकः । मारशक्तिरमापूर्वो दशार्णा मनवस्त्रयः ॥ २ ॥

ມີມະນຸ (Manu) ສາມບົດຖືກລຽນຊື່: ບົດໜຶ່ງມີຄໍານໍາໜ້າ «ສັກຕິ, ສຣີ, ມາຣະ»; ອີກບົດໜຶ່ງມີ «ສຣີ, ສັກຕິ, ສະມະຣະ»; ແລະບົດທີສາມມີ «ມາຣະ, ສັກຕິ, ຣະມາ»—ທັງສາມນີ້ແມ່ນມະນຸທີ່ສຳພັນກັບ ດະສາຣະນາ (Daśārṇā).

Verse 3

मुनिः स्यान्ना रदच्छन्दो गायत्री देवता पुनः । कृष्णो गोविंदनामात्र सर्वकामप्रदो नृणाम् ॥ ३ ॥

ຣິສິແມ່ນມຸນີ ນາຣະດະ; ຉັນທະສ໌ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະກຣິສນະ—ໂຄວິນດະ ໂດຍນາມພຽງຢ່າງດຽວ—ປະທານຄວາມປາດຖະນາທັງປວງແກ່ມະນຸດ।

Verse 4

चक्रैः पूर्ववदंगानि त्रयाणामपि कल्पयेत् । ततः किरीटमनुनाव्यापकं हि समाचरेत् ॥ ४ ॥

ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ ຈົ່ງຈັດວາງອະວະຍະວະຂອງທັງສາມຮູບ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລ້ວຈຶ່ງປັ້ນສ້າງມົກຸດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມມາດຕາ ໃຫ້ກວ້າງແຜ່ ແລະຄອບຄຸມພໍດີ.

Verse 5

सुदर्शनस्य मनुना कुर्याद्दिग्बंधनं तथा । विंशत्यर्णोक्तवत्कुर्यादाद्ये ध्यानार्चनादिकम् ॥ ५ ॥

ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາ ສຸດັຣຊະນະ ຈົ່ງປະກອບພິທີ «ຜູກມັດທິດ» (dig-bandhana) ດ້ວຍ. ແລະດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບມັນຕຣາ 20 ພະຍາງ, ຈົ່ງປະຕິບັດກິດເບື້ອງຕົ້ນ—ການພິຈາລະນາ (ທຽນ), ການບູຊາ, ແລະອື່ນໆ.

Verse 6

द्वितीये तु दशार्णोक्तं ध्यानपूजादिकं चरेत् । तृतीये तु हरिं ध्यायेत्समाहितमनाः सुधीः ॥ ६ ॥

ໃນຂັ້ນທີສອງ ຈົ່ງປະຕິບັດການທຽນ, ການບູຊາ ແລະວິທີອື່ນໆ ຕາມທີ່ກໍານົດໃນປະເພນີ ດະຊາຣະນະ (Daśārṇa). ໃນຂັ້ນທີສາມ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫງົບໃຈ ຈົ່ງທຽນພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ດ້ວຍໃຈຮວບຮວມ.

Verse 7

शखचक्रधनुर्बाणपाशांकुशधरारुणम् । दोर्भ्यां धृतं धमंतं च वेणुं कृष्णदिवाकरम् ॥ ७ ॥

ມີສີແດງອ່ອນ ຖືສັງຂ໌, ຈັກຣະ, ຄັນທະນູ, ລູກສອນ, ບ່ວງຜູກ (ປາຊະ) ແລະຕະຂໍ (ອັງກຸຊະ). ແລະດ້ວຍແຂນທັງສອງ ຖືຂຸ່ຍທີ່ກໍາລັງເປົ່າ—ປານ «ຕາເວັນດໍາ» ກຣິສນະດິວາກະຣະ ອັນອັດສະຈັນ.

Verse 8

एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्रान्पञ्चलक्षं पृथक् सुधीः । जुहुयात्तद्दशांशेन पायसेन ससर्पिषा ॥ ८ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາໃນສະມາທິແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນສວດຈະປາ (japa) ມັນຕຣາແຍກເປັນສ່ວນໆ ຈຳນວນຫ້າແສນຄັ້ງ. ຫຼັງນັ້ນ ຄວນທຳໂຮມ (homa) ດ້ວຍຂ້າວນົມ (pāyasa) ປຸງກີ (ghee) ໃຫ້ເປັນຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນທີ່ສວດນັ້ນ.

Verse 9

एवं सिद्धे मनौ मंत्री कुर्यात्काम्यानि पूर्ववत् । श्रीशक्तिकामः कृष्णाय गोविंदायाग्निसुन्दरी ॥ ९ ॥

ເມື່ອມັນຕຣານັ້ນສຳເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ປະກອບມັນຕຣາຄວນເຮັດພິທີກາມຍະ (ພິທີເພື່ອຄວາມປາຖະໜາ) ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ຜູ້ປາຖະໜາສິຣີສົມບັດແລະພະລັງສັກຕິ ຄວນອັນເຊີນ ກຣິດສະນະ—ໂກວິນດະ ພ້ອມອັກນິສຸນດະຣີ (ຄວາມງາມແຫ່ງໄຟ).

Verse 10

रव्यर्णो ब्रह्मगायत्रीकृष्णा ऋष्यादयोऽस्य तु । बीजैरमाब्धियुग्मार्णैः षडंगानि प्रकल्पयेत् ॥ १० ॥

ອັກສອນຂອງມັນຕຣານີ້ແມ່ນ «ຣ» (ອັກສອນແຫ່ງຕາເວັນ). ສັນທະ (metre) ແມ່ນ ພຣະຫມະ-ຄາຍະຕຣີ ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ກຣິດສະນະ. ສ່ວນຣິສິ ແລະອົງປະກອບອື່ນໆ ຄວນຈັດວາງນະຍາສະຫົກອົງ (aṅga-nyāsa) ໂດຍໃຊ້ບີຈະອັກສອນທີ່ປະກອບຈາກອັກສອນຕາມລະຫັດ «ອະມາ», «ອັບທິ», «ຢຸກມະ».

Verse 11

विंशत्यर्णोदितजपध्यानहोमार्चनादिकम् । किं बहूक्तेन मंत्रोऽयं सर्वाभीष्टफलप्रदः ॥ ११ ॥

ມັນຕຣານີ້ກ່າວສອນເຖິງ ຈະປາ (japa), ການພິຈາລະນາໃນສະມາທິ, ໂຮມ (homa), ອັຣຈະນະ (ການບູຊາ) ແລະອື່ນໆ ຕາມສູດຍີ່ສິບອັກສອນ. ຈະກ່າວຫຍັງອີກໃຫ້ຫຼາຍ? ມັນຕຣານີ້ປະທານຜົນທຸກຢ່າງຕາມທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 12

श्रीशक्तिस्मरपूर्वोगजन्मा शक्तिरमांतिकः । दशाक्षरः स एवादौ प्रोक्तः शक्तिरमायुतः ॥ १२ ॥

ມັນຕຣານັ້ນເກີດຈາກການຮ່ວມປະສານກ່ອນໜ້າຂອງການລະລຶກ (smaraṇa) ແລະ ສຣີ-ສັກຕິ. ມັນແມ່ນພະລັງສັກຕິທີ່ຢູ່ໃກ້ຊິດກັບ ຣາມາ (ລັກສະມີ). ນັ້ນແຫຼະແມ່ນມັນຕຣາສິບອັກສອນທີ່ໄດ້ກ່າວສອນໄວ້ແຕ່ແລກ—ສັກຕິທີ່ຮ່ວມກັບຣາມາ.

Verse 13

मन्त्रौ षोडशरव्यार्णौ चक्रैरंगानि कल्पयेत् । वरदाभयहस्ताभ्यां श्लिष्यँतं स्वांगके प्रिये ॥ १३ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣາສອງບົດ ແຕ່ລະບົດມີພະຍາງຄໍາເມັດ 16 ພະຍາງ ພຶງຈັດວາງອະວະຍະຂອງພຣະອົງຕາມຈັກຣະຜັງທີ່ກໍານົດ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງພິຈາລະນາເຫັນພຣະເຈົ້າກອດຮ່າງຂອງຕົນ ພ້ອມມືສະແດງມຸດຣາປະທານພອນ ແລະ ອະໄພຍະ.

Verse 14

पद्मोत्पलकरे ताभ्यां श्लिष्टं चक्रदरोज्वलम् । ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षदशकं तद्दशांशतः ॥ १४ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາແບບນີ້ ພຣະອົງຜູ້ຖືດອກບົວ ແລະ ດອກອຸດປະລະສີຟ້າໃນມືທັງສອງ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຈັກຣະ ແລະ ສັງຂະ ແລ້ວຈຶ່ງຈະປະກອບຈະປະ (japa) ໃຫ້ຄົບ 110,000 ເທື່ອ; ແລ້ວຖວາຍອີກໜຶ່ງສ່ວນສິບ ເປັນພິທີສຳເລັດຕາມຄຳສັ່ງ.

Verse 15

आज्यैर्हुत्वा ततः सिद्धौ भवेतां मन्त्रनायकौ । सर्वकामप्रदौ सर्वसंपत्सौभगाग्यदौ नृणाम् ॥ १५ ॥

ແລ້ວຖວາຍຮົມ (homa) ດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ຈາກນັ້ນມັນຕຣາສອງບົດນັ້ນຈະສໍາເລັດສິດທິ ເປັນຜູ້ນໍາໃນບັນດາມັນຕຣາ. ສໍາລັບມະນຸດ ມັນປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ ໃຫ້ຄວາມຮັ່ງມີທຸກຢ່າງ ແລະ ມອບໂຊກດີກັບມົງຄຸນແຫ່ງຊະຕາກໍາ.

Verse 16

अष्टादशार्णः कामांतो मनुः सुतधनप्रदः । नारदोऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता मनोः ॥ १६ ॥

ມັນຕຣານີ້ມີ 18 ພະຍາງ; ເອີ້ນວ່າ “ກາມານຕະ” ເປັນມະນຸ (Manu) ຜູ້ປະທານບຸດຫຼານ ແລະ ຊັບສິນ. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ນາຣະດະ, ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī), ແລະ ເທວະຕາປະທານ ແມ່ນ ເທວະຕາຂອງມັນຕຣານັ້ນເອງ.

Verse 17

कृष्णः कामो बीजमुक्तं शक्तिर्वह्निप्रिया मता । षड्वीर्याढ्येन बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १७ ॥

“ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa)” ແມ່ນ ກາມະ-ບີຈະ (kāma-bīja) ເຊິ່ງຖືກສອນວ່າເປັນມັນຕຣາເມັດ. “ສັກຕິ (Śakti)” ຖືກນັບວ່າເປັນທີ່ຮັກຂອງອັກນິ (Agni). ດ້ວຍບີຈະທີ່ອຸດົມດ້ວຍພະລັງ 6 ປະການ ພຶງປະກອບສະດັງຄະ (ṣaḍ-aṅga) ຫົກປະການຂອງມັນຕຣາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 18

पाणौ पायसपक्वं च दक्षे हैयंगवीनकम् । वामे दधद्दिव्यदिगंबरो गोपीसुतोऽवतु ॥ १८ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະກຣິດສະນາ ພຣະບຸດຂອງນາງໂກປີ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າທິບດັ່ງຟ້າ ປົກປ້ອງພວກເຮົາ: ຖືຂ້າວນົມຫວານໃນມື, ມືຂວາຖືເນີຍສົດຍາມເຊົ້າ, ແລະມືຊ້າຍຖືນົມສົ້ມ (ດະທິ).

Verse 19

ध्यात्वैवं प्रजपेन्मंत्रं द्वात्रिंशल्लक्षमानतः । दशांशं जुहुयादग्नौ सिताढ्येन पयोंऽधसा ॥ १९ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບ 32 ລັກສະ (3.2 ລ້ານເທື່ອ). ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍເຂົ້າໄຟສັກສິດໜຶ່ງສ່ວນສິບ ໂດຍໃຊ້ນົມຜະສົມນ້ຳຕານເປັນອາຫູຕິ.

Verse 20

पूर्वोक्तवैष्णवे पीठे यजेदष्टादशार्णवत् । पद्मस्थं कृष्णमभ्यर्च्य तर्पयेत्तन्मुखांबुजे ॥ २० ॥

ໃນພີຖະໄວສະນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນບູຊາຕາມພິທີຂອງມັນຕຣາ 18 ພະຍາງ. ໄດ້ບູຊາພຣະກຣິດສະນາຜູ້ນັ່ງເທິງດອກບົວແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍຕັຣປະນະ ໂດຍນ້ຳສັກສິດເຖິງພຣະໂອດດອກບົວຂອງພຣະອົງ.

Verse 21

क्षीरेण कदलीपक्कैर्दध्ना हैयंगवेन च । पुत्रार्थी तर्पयेदेवं वत्सराल्लभते सुतम् ॥ २१ ॥

ດ້ວຍນົມ, ກ້ວຍສຸກ, ນົມສົ້ມ (ດະທິ), ແລະເນີຍສົດຍາມເຊົ້າ, ຜູ້ປາຖະໜາບຸດຄວນເຮັດຕັຣປະນະດັ່ງນີ້; ພາຍໃນໜຶ່ງປີຈະໄດ້ບຸດ.

Verse 22

यद्यदिच्छति तत्सर्वं तर्पणादेव सिद्ध्यति । वाक्कामो ङेयुतं कृष्णपदं माया ततः पगरम् ॥ २२ ॥

ສິ່ງໃດທີ່ຄົນປາຖະໜາ—ທັງໝົດ—ສຳເລັດໄດ້ດ້ວຍຕັຣປະນະເທົ່ານັ້ນ. ຈາກນັ້ນເກີດອຳນາດແຫ່ງວາຈາ ແລະການສົມຫວັງ; ແລະໂດຍການພຶງພາພຣະບາດຂອງພຣະກຣິດສະນາ ມາຍາຈຶ່ງຖືກຊະນະໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 23

गोविंदाय रमा पश्चाद्दशार्णं च समुद्धरेत् । मनुस्वरयुतौ सर्गयुक्तौ भृगुतदूर्द्धूगौ ॥ २३ ॥

ຫຼັງຈາກອອກສຽງ «govindāya» ແລ້ວ ຈຶ່ງອອກສຽງ «ramā» ຕໍ່ ແລະຈຶ່ງເພີ່ມມົນຕຣາສິບພະຍາງ. ພະຍາງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ອອກສຽງພ້ອມອະນຸສວາຣ ຜູກກັບ «sa» ແລະວາງສຽງ «bhṛgu» ໄວ້ເທິງຕາມຄຳສອນ।

Verse 24

द्वाविंशत्यक्षरो मन्त्रो वागीशत्वप्रदायकः । ऋषिः स्यान्नारदश्छन्दो गायत्री देवता पुनः ॥ २४ ॥

ມົນຕຣານີ້ມີ 22 ພະຍາງ ໃຫ້ພະລັງແຫ່ງວາຈາ ແລະຄວາມສາມາດໃນການເວົ້າຢ່າງງາມ. ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນມົນຕຣາ) ແມ່ນນາຣະດາ; ຉັນທະແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະເທວະຕາປະທານກໍຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 25

विद्याप्रदश्च गोपालः कामो बीजं प्रकीर्तितम् । शक्तिस्तु वाग्भवं विद्याप्राप्तये विनियोजना ॥ २५ ॥

«ໂກປາລະ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ປະທານວິທະຍາ; «ກາມະ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນບີຈະ (ເມັດ). ສັກຕິແມ່ນ «ວາກພະວະ»; ນີ້ແມ່ນວິນິໂຍກ (ການນຳໃຊ້) ເພື່ອໄດ້ຮັບວິທະຍາ.

Verse 26

वामोर्द्ध्वहस्ते दधतं विद्यापुस्तकमुत्तमम् । अक्षमालां च दक्षोर्द्ध्वस्फाटिकीं मातृकामयीम् ॥ २६ ॥

ໃນມືຊ້າຍທີ່ຍົກຂຶ້ນ ພຣະອົງຖືປຶ້ມວິທະຍາອັນປະເສີດ; ແລະໃນມືຂວາທີ່ຍົກຂຶ້ນ ພຣະອົງຖືອັກສະມາລາຄຣິສຕັນ ທີ່ປະກອບດ້ວຍອັກສອນເທວະ (ມາຕຣິກາ).

Verse 27

शब्दब्रह्म मयं वेणुमधः पाणिद्वये पुनः । गायत्रीगीतवसनं श्यामलं कोमलच्छविम् ॥ २७ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ຂ້ອຍເຫັນຂຸ່ຍ—ທີ່ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມັນແຫ່ງສຽງ (śabda-brahman)—ຖືໄວ້ຂ້າງລຸ່ມດ້ວຍມືທັງສອງ. ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມດ້ວຍບົດຂັບຂານຂອງກາຍະຕຣີ ມີສີຊຽມ ແລະສະຫວ່າງນຸ່ມນວນ.

Verse 28

बर्हावतंसं सर्वज्ञं सेवितं मुनिपुंगवैः । ध्यात्वैवं प्रमदावेशविलासं भुवनेश्वरम् ॥ २८ ॥

ດ້ວຍການພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ ຕໍ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ປະດັບດ້ວຍມົກກຸດຂົນນົກຢູງ, ຖືກຮັບໃຊ້ໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະຊື່ນບານໃນລີລາທິບພະກັບນາງຜູ້ງາມ—ຄວນດໍາເນີນຕໍ່ໃນພັກຕິ.

Verse 29

वेदलक्षं जपेन्मंत्रं किंशुकैस्तद्दशांशतः । हुत्वा तु पूजयेन्मन्त्री विंशत्यर्णविधानतः ॥ २९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນເທື່ອ; ຈາກນັ້ນ ຖວາຍເຂົ້າໄຟບູຊາ (ໂຮມ) ດ້ວຍດອກກິມຊຸກາ (ປາລາຊາ) ໃນຈໍານວນໜຶ່ງສ່ວນສິບ; ແລ້ວຜູ້ປະຕິບັດຄວນບູຊາຕາມວິທີຂອງມັນຕຣາຊະນິດຊາວພະຍາງ (viṃśaty-arṇa).

Verse 30

एवं यो भजते मन्त्रं भवेद्वागीश्वरस्तु सः । अदृष्टान्यपि शास्त्राणि तस्य गंगातरंगवत् ॥ ३० ॥

ຜູ້ໃດບູຊາແລະປະຕິບັດມັນຕຣານີ້ດັ່ງນີ້ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ (ຄໍາເວົ້າ). ແມ່ນແຕ່ຄໍາສອນທີ່ບໍ່ເຄີຍຮຽນ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງລາວໂດຍງ່າຍ—ດັ່ງຄືຄື້ນນ້ໍາແຫ່ງຄົງຄາ (ຄົງຄາ).

Verse 31

तारः कृष्णयुगं पश्चान्महाकृष्ण इतीरयेत् । सर्वज्ञ त्वंप्रशंशब्दांते सीदमेऽग्निश्च मारम् ॥ ३१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເວົ້າ “ຕາຣະ”; ຕາມດ້ວຍ “ກຣິສນະ-ຢຸກະ”; ແລ້ວຈຶ່ງອອກສຽງ “ມະຫາ-ກຣິສນະ”. ທ້າຍສຸດ ເພີ່ມຄໍາສັນລະເສີນ: “ໂອ້ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງ…”, ແລະຍັງໃຫ້ເວົ້າ “ສີດະມະ”, “ອັກນິ”, “ມາຣະ” ດ້ວຍ.

Verse 32

णांति विद्येश विद्यामाशु प्रयच्छ ततश्च मे । त्रयस्त्रिंशदक्षरोऽयं महाविद्याप्रदोमनुः ॥ ३२ ॥

“ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງວິຊາ, ຂໍພຣະອົງປະທານວິຊາອັນສັກສິດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ” ເຊັ່ນນີ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມັນຕຣາ 33 ພະຍາງນີ້ ແມ່ນຜູ້ປະທານມະຫາວິຊາ (Mahāvidyā).

Verse 33

नारदोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुम् कृष्णोऽस्य देवता । पादैः सर्वेण पंचांगं कृत्वा ध्यायेत्ततो हरिम् ॥ ३३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາ/ບົດສັນລະເສີນນີ້ ຣິສິແມ່ນພະມຸນີ ນາຣະດະ; ສັນທະ(ສຳນວນ)ແມ່ນ ອະນຸສະຕຸບ; ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະກຣິສນະ. ເມື່ອປະຕິບັດອົງປະກອບຫ້າປະການຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ພຣະຫຣິ।

Verse 34

दिव्योद्याने विवस्वत्प्रतिममणिमये मण्डपे योगपीठे मध्ये यः सर्ववेदांतमयसुरतरोः संनिविष्टो मुकुन्दः । वेदैः कल्पद्रुरूपैः शिखरिशतसमालंबिकोशैश्चतुर्भिर्न्यायैस्तर्कैपुराणैः स्मृतिभिरभिवृतस्तादृशैश्चामराद्यैः ॥ ३४ ॥

ໃນສວນທິບພະອັນສະຫງ່າງາມ ພາຍໃນມັນດະປະທີ່ກໍ່ດ້ວຍແກ້ວມະນີສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນ ເທິງບັນລັງໂຍຄະ ພຣະມຸກຸນດະປະທັບຢູ່ກາງ—ໃນຕົ້ນກັລປະດຣຸມະອັນເປັນແກ່ນສານຂອງເວດານຕະທັງປວງ. ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມແລະພັດວີດັ່ງຈາມະຣະ ໂດຍເວດາທີ່ປານຕົ້ນກັລປະດຣຸມະ, ໂດຍນະຍາຍະແລະຕັກກະສີ່ປະການ, ແລະໂດຍປຸຣານະກັບສະມຣິຕິ ປານເຄື່ອງຣາຊະສັນຍາອື່ນໆ।

Verse 35

दद्याद्बिभ्रत्कराग्रैरपि दरमुरलीपुष्पबाणेक्षुचापानक्षस्पृक्पूर्णकुंभौ स्मरललितवपुर्दिव्यभूषांगरागः । व्याख्यां वामे वितन्वन् स्फुटरुचिरपदो वेणुना विश्वमात्रे शब्दब्रह्मोद्भवेन श्रियमरुणरुचिर्बल्लवीवल्लभो नः ॥ ३५ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະບັນລະວີວັລລະພະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສາວຄົນເລີ້ຍງງົວ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍແດງອ່ອນ ປະທານສິຣີແລະຄວາມຈະເລີນແກ່ພວກເຮົາ. ພຣະອົງຖືວີນຸທີ່ສົ່ງສຽງອ່ອນໆດ້ວຍປາຍນິ້ວ, ຖືລູກສອນດອກໄມ້ແລະຄັນທະນູອ້ອຍ (ຂອງກາມະ), ແລະຖືຄຸມພະສອງໃບທີ່ເຕັມລົ້ນຈົນຊິດຕາ. ຮູບກາຍພຣະອົງອ່ອນຊ້ອຍດັ່ງພຣະກາມະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງທິບແລະນ້ໍາຫອມ. ດ້ວຍພຣະຫັດຊ້າຍພຣະອົງຂະຫຍາຍຄໍາອະທິບາຍ ແລະດ້ວຍວີນຸທີ່ເກີດຈາກສັບດະ-ພຣະພຣະຫມະ ພຣະອົງສອນແມ່ໂລກດ້ວຍສຽງທີ່ແຈ້ງແລະໄພເພາະ.

Verse 36

एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं पायसैर्हुनेत् । अष्टादशार्णवत्कुर्याद्यजनं चास्य मन्त्रवित् ॥ ३६ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນຈະສວດຈັບມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (100,000) ເທື່ອ; ແລ້ວນໍາເອົາສ່ວນສິບໜຶ່ງຂອງຈໍານວນນັ້ນ ຖວາຍເປັນອາຫຸຕິໃນໄຟ ໂດຍໃຊ້ຂ້າວນົມ (ປາຍະສະ). ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນປະກອບພິທີບູຊາຂອງມັນ ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດສໍາລັບມັນຕຣາ 18 ພະຍາງ (ອັດຖາດະສາຣະນ) ດ້ວຍ।

Verse 37

तारो नमो भगवते नन्दपुत्राय संवदेत् । आनन्दवपुषे दद्यादृशार्णं तदनंतरम् ॥ ३७ ॥

ຄວນເວົ້າຕາຣະກະ (ປຣະນະວະ) ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງສວດວ່າ: «ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ນັນດະປຸດຣາຍະ»—“ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະບຸດຂອງນັນດະ”. ທັນທີຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນເພີ່ມພະຍາງ «ຣິຊະ» ເພື່ອອຸທິດແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຄວາມປິຕິອານັນດະ.

Verse 38

अष्टाविंशतिवर्णोऽयं मंत्रः सर्वेष्टदायकः । नंदपुत्रपदं ङेंतं श्यामलांगपदं तथा ॥ ३८ ॥

ມົນຕຣານີ້ມີ 28 ພະຍາງ ໃຫ້ຜົນປາດຖະນາທັງປວງ. ໃນນັ້ນມີຄໍາ «ບຸດແຫ່ງນັນດະ» ແລະຄໍາ «ຜູ້ມີອະວະຍະວະສີຄໍາ້» ດ້ວຍ.

Verse 39

तथा बालवपुःकृष्णं गोविंदं च तथा पुनः । दशार्णोऽतो भवेन्मंत्रो द्वात्रिंशदक्षरान्वितः ॥ ३९ ॥

ອີກທັງ ເພີ່ມຄໍາ «ກຣິສນະຜູ້ມີຮູບກາຍເດັກນ້ອຍ ແລະສີຄໍາ້» ແລະເພີ່ມ «ໂຄວິນດະ» ອີກຄັ້ງ ມົນຕຣານັ້ນຈຶ່ງເປັນສູດສິບພະຍາງ ແລະມີ 32 ຕົວອັກສອນໃນຮູບສຽງຄົບຖ້ວນ.

Verse 40

अनयोर्नारदऋषिश्छंदस्तूष्णिगनुष्टुभौ । देवता नन्दपुत्रस्तु विनियोगोऽखिलाप्तये ॥ ४० ॥

ສໍາລັບມົນຕຣາທັງສອງນີ້ ຣິສິ (Ṛṣi) ແມ່ນພຣະນາຣະດະ. ຉັນທັດ (Chandas) ແມ່ນ Tūṣṇik ແລະ Anuṣṭubh. ເທວະຕາປະທານແມ່ນ «ບຸດແຫ່ງນັນດະ» ຄື ພຣະສຣີກຣິສນະ; ແລະວິນິໂຍກ (Viniyoga) ເພື່ອການບັນລຸທຸກປະສົງ.

Verse 41

चक्रैः पंचांगमर्चास्यादंगदिक्पालहेतिभिः । दक्षिणे रत्नचषकं वामे सौवर्णनेत्रकम् ॥ ४१ ॥

ຄວນບູຊາພຣະອາຣຈາ (arcā) ໃຫ້ເຫັນວ່າມີອະວະ 5 ສ່ວນ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣາ. ອະວະຖືກປະດັບດ້ວຍກໍາໄລແຂນ ແລະພ້ອມດ້ວຍອາວຸດຂອງຜູ້ພິທັກທິດ. ມືຂວາມີຈອກປະດັບອັນມີຮັດຕະນະ; ມືຊ້າຍມີເຄື່ອງໝາຍຄ້າຍດວງຕາທອງ.

Verse 42

करे दधानं देवीभ्यां श्लिष्टं संचिंतयेद्विभुम् । लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्पायसेन तु ॥ ४२ ॥

ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວທັງປວງ ວ່າຊົງຖືເຄື່ອງໝາຍນັ້ນໃນພຣະຫັດ ແລະຖືກກອດກຽວໂດຍເທວີທັງສອງ. ຄວນຈັບຈະປະ 1 ແສນ ແລ້ວຖວາຍອາຫຸຕິ 1/10 ຂອງນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ).

Verse 43

एताभ्यां सिद्धमंत्राभ्यां मंत्री कुर्याद्यथेप्सितम् । प्रणवः कमला माया नमो भगवते ततः ॥ ४३ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ສຳເລັດສົມບູນສອງບົດນີ້ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາພຶງບັນລຸສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ. ເລີ່ມດ້ວຍ ປຣະນະວະ (ໂອມ) ຕໍ່ດ້ວຍ «ກະມະລາ» ແລະ «ມາຍາ» ແລ້ວຕາມດ້ວຍ «ນະໂມ ພະຄະວະເຕ».

Verse 44

नंदपुत्राय तत्पश्चाद्बालान्ते वपुषे पदम् । ऊनविंशतिवर्णोऽयं मुनिर्ब्रह्मा समीरितः ॥ ४४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງກຳນົດນາມອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ ພຣະບຸດຂອງນັນດະ ໂດຍໃຊ້ຮູບຄຳທີ່ປາກົດຢູ່ທ້າຍຄຳ «ບາລາ». ມັນຕຣານີ້ມີ 19 ພະຍາງ; ດັ່ງທີ່ມຸນີ ພຣະພຣົມ ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 45

छंदोऽनुष्टुप् देवता च कृष्णो बालवपुः स्वयम् । मन्त्रोऽयं सर्वसंपत्तिसिद्धये सेव्यते बुधैः ॥ ४५ ॥

ຉັນທະຂອງມັນແມ່ນ ອະນຸດສະຕຸບ; ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະກຣິສນະ ພຣະອົງເອງ ໃນຮູບກຸມານທິບ. ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນຈຶ່ງບຳເນົາມັນຕຣານີ້ ເພື່ອບັນລຸຄວາມຮັ່ງມີ ແລະສິດທິທຸກປະການ.

Verse 46

तारो ह्यद्भगवानङेंतो रुक्मिणीवल्लभाय च । वह्निजायावधिः प्रोक्तो मंत्रः षोडशवर्णवान् ॥ ४६ ॥

ແທ້ຈິງ ມັນຕຣາ 16 ພະຍາງນີ້ ຖືກສອນໄວ້ວ່າ ເລີ່ມດ້ວຍພະຍາງ «ຕາຣະ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «ວັຫນິຈາຍາ» ເພື່ອນ້ອມບູຊາພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣຸກມິນີ.

Verse 47

नारदोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप् च देवता मनोः । रुक्मिणीवल्लभश्चंद्रदृग्वेदांगाक्षिवर्णकैः । पञ्चांगानि प्रकुर्वीत ततो ध्यायेत्सुरेश्वरम् ॥ ४७ ॥

ສຳລັບ(ມັນຕຣາ/ພິທີ)ນີ້ ຣິສິຜູ້ເຫັນແມ່ນ ນາຣະດະ; ຉັນທະແມ່ນ ອະນຸດສະຕຸບ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ມະໂນḥ. ໂດຍນຳອັກສອນ/ພະຍາງທີ່ຊີ້ໄວ້ດ້ວຍ «ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຣຸກມິນີ», «ຈັນທຣາ», «ຣິສິ», «ເວດາງຄະ», «ຕາ», ແລະ «ສີ» ມາປະກອບເປັນອົງປະກອບຫ້າປະການ (ນຍາສະ); ແລ້ວຈຶ່ງພຶງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ.

Verse 48

तापिच्छच्छविरंकगां प्रियतमां स्वर्णप्रभामंबुजप्रोद्यद्दामभुजां स्ववामभुजयाश्लिष्यन्स्वचित्ताशया । श्लिष्यंतीं स्वयमन्यहस्तविलत्सौवर्णवेत्रश्चिरं पायान्नः सुविशुद्धपीतवसनो नानाविभूषो हरिः ॥ ४८ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ປົກປ້ອງພວກເຮົາດົນນານ—ພຣະອົງນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງອັນບໍລິສຸດ ປະດັບເຄື່ອງອາພອນຫຼາຍປະການ ແລະໂອບກອດພຣະລັກສະມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດ້ວຍແຂນຊ້າຍ; ນາງມີສີຄ້ຳດັ່ງຍອດຕະມາລ ແຕ່ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ ງາມດັ່ງດອກບົວ ແຂນຖືກລ້ອມດ້ວຍພວງມາລາສ່ອງປະກາຍ; ໃນຂະນະທີ່ນາງແນບຊິດພຣະອົງ ພຣະອົງຖືຄັນທອງສ່ອງປະກາຍໃນອີກມືໜຶ່ງ។

Verse 49

ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षं रक्तैः पद्मैर्दशांशतः ॥ ४९ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນສວດຈະປະ (japa) ມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (100,000) ແລະຖວາຍດອກບົວສີແດງເປັນສ່ວນສິບໜຶ່ງ ເພື່ອເປັນອາຫຸຕິໃນການບູຊາ.

Verse 50

त्रिमध्वक्तैर्हुनेत्पीठे पूर्वोक्ते पूजयेद्धरिम् । अंगैर्नारदमुख्यैश्च लोकेशैश्च तदायुधैः ॥ ५० ॥

ໃນບັນລັງບູຊາ (ປີຖະ) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິໃນພິທີໂຮມະ (homa) ດ້ວຍຂອງຫວານສາມປະການ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະຫຣິ—ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບ (aṅga) ຂອງພຣະອົງ, ພ້ອມນາຣະດະແລະພວກພັກຕະຜູ້ຍິ່ງ, ພ້ອມທັງໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະອາວຸດຂອງເຂົາເຈົ້າຕາມສ່ວນ.

Verse 51

एवं सिद्धो मनुर्दद्यात्सर्वान्कामांश्च मंत्रिणे । लीलादंडपदाब्जोऽपि जनसंसक्तदोः पदम् ॥ ५१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກະສັດ/ຜູ້ປົກຄອງສຳເລັດພ້ອມດ້ວຍສິດທິຜົນແລ້ວ ຄວນປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳທັງປວງໃຫ້ແກ່ມົນຕຣີຂອງຕົນ; ເພາະແມ່ນແຕ່ພຣະບາດດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ຖືຄັນທັນດາ (ໄມ້ລົງໂທດ) ຢ່າງເປັນລີລາ ກໍຕ້ອງອາໄສຢູ່ເທິງແຂນທີ່ຜູກພັນກັບການຮັບໃຊ້ປະຊາຊົນ.

Verse 52

दंडांते वा धरावह्निरधीशाढ्योऽथ लोहितः । मेघश्यामपदं पश्चाद्भगवान् सलिलंसदृक् ॥ ५२ ॥

ທີ່ປາຍຄັນທັນດາ (daṇḍa) ມີໄຟຜູ້ຮັບແບກແຜ່ນດິນ; ຕໍ່ມາແມ່ນສີແດງອັນອຸດົມດ້ວຍອຳນາດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະພະຄະວານປາກົດໃນຂັ້ນ/ຕຳແໜ່ງສີຄ້ຳດັ່ງເມກ ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງປາກົດມີສີຄ້າຍນ້ຳ.

Verse 53

विष्णो इत्युक्त्वा ठद्वयं स्यादेकोनत्रिंशदर्णवान् । नारदोऽस्य मुनिश्छंदोऽनुष्टुप् च देवता मनोः ॥ ५३ ॥

ເມື່ອເວົ້າພຣະນາມ «ວິສນຸ» ແລ້ວ ຈົ່ງເພີ່ມພະຍາງ «ຖ» ສອງຄັ້ງ; ດັ່ງນັ້ນມັນຕຣານີ້ມີ 29 ພະຍາງ. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ນາຣະດະເປັນຣິສິ, ອະນຸສຕຸບເປັນຈັນທັດ, ແລະ ມະນຸເປັນເທວະຕາປະທານ.

Verse 54

लीलादंडहरिः प्रोक्तो मन्वब्धधियुगवह्निभिः । वेदैः पंचां गकं भागैर्मंत्रवर्णोत्थितैः क्रमात् ॥ ५४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາມ «ລີລາ-ດັນດະ-ຫະຣິ» ຖືກປະກາດ—ຖືກປະກອບຂຶ້ນຕາມລໍາດັບຈາກພະຍາງມັນຕຣາທີ່ເກີດຈາກພຣະເວດ ໂດຍການແບ່ງເປັນຫ້າສ່ວນ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຈໍານວນທີ່ເອີ້ນວ່າ ມັນວັນຕະຣະ, ມະຫາສະໝຸດ, ປັນຍາ, ຍຸກ, ແລະໄຟ.

Verse 55

संमोहयंश्च निजवामकरस्थलीलादंडेन गोपयुवतीः परसुंदरीश्च । दिश्यन्निजप्रियसखांसगंदक्षहस्तो देवश्रियं निहतकंस उरुक्रमो नः ॥ ५५ ॥

ຂໍໃຫ້ ອຸຣຸກຣະມະ—ຜູ້ວາງໄມ້ທ່ອນແຫ່ງການຫຼິ້ນໄວ້ເທິງຝາມືຊ້າຍ ແລະເຮັດໃຫ້ສາວຄົນເລີ້ຍງງົວ ກັບສະຕຣີຜູ້ງາມຍິ່ງອື່ນໆ ຫຼົງມົວ, ຜູ້ວາງມືຂວາໄວ້ທີ່ແກ້ມ ແລະປະທານສິຣີແຫ່ງໂຊກທິບ—ຜູ້ປະຫານກັມສະ—ຈົ່ງໂປດປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 56

लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्तिलतण्डुलैः । त्रिमध्वक्तैस्ततोऽभ्यर्चेदंगं दिक्पालहेतिभिः ॥ ५६ ॥

ຄວນຈະຈັບຈະປະມັນຕຣາໜຶ່ງແສນ (100,000) ຄັ້ງ; ແລ້ວໃຫ້ຖວາຍຮອມໃນໄຟເປັນຈໍານວນໜຶ່ງສ່ວນສິບ ດ້ວຍງາແລະເຂົ້າເມັດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຊຸບຊື່ນດ້ວຍນໍ້າເຜິ້ງສາມຢ່າງ ຈຶ່ງບູຊາອົງປະກອບຊ່ວຍ (aṅga) ຂອງມັນຕຣາ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ພິທັກທິດ ແລະອາວຸດຂອງພວກເຂົາ.

Verse 57

लीलादंड हरिं यो वै भजते नित्यमादरात् । स सर्वैः पूज्यते लोकैस्तस्य गेहे स्थिरा रमा ॥ ५७ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ບູຊາພຣະຫະຣິ ຜູ້ຖືໄມ້ທ່ອນແຫ່ງການຫຼິ້ນ ທຸກມື້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບຖືໂດຍຊາວໂລກທັງປວງ ແລະໃນເຮືອນຂອງເຂົາ ຣາມາ (ລັກສະມີ) ສະຖິດຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 58

सद्यारूढा स्मृतिस्तोयं केशवाढ्यधरायुगम् । भयाग्निवल्लभामंत्रः सप्तार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ५८ ॥

ຄວາມຈື່ຈຳທີ່ເກີດຂຶ້ນທັນທີ ແມ່ນ «ນ້ຳ» ຂອງມັນ; ຄູ່ຮິມຝີປາກຂອງມັນ ອຸດົມດ້ວຍພຣະນາມ ເກສະວະ. ມັນຕຣາ «ພະຍາກນິ-ວັນລະພາ» 7 ພະຍາງ ປະທານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 59

ऋषिः स्यान्नारदश्छंदो उष्णिग्गोवल्लमस्य तु । देवतापूर्ववच्चक्रैः पञ्चांगानि तु कल्पयेत् ॥ ५९ ॥

ສຳລັບ «ໂກວັນລະມະ» ມັນຕຣາ/ສະໂຕຕຣະ ຣິຊິ (ṛṣi) ແມ່ນ ນາຣະດະ ແລະ ຉັນທະ (chandas) ແມ່ນ ອຸສນິກ (Uṣṇik). ເທວະຕາເປັນດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ; ແລະຄວນຈັດວາງອົງປະກອບ 5 (pañcāṅga) ພ້ອມກັບຈັກຣະ (cakra) ຕາມພິທີ.

Verse 60

ध्येयो हरिः सकपिलागणमध्यसंस्थस्ता आह्वयन्दधद्दक्षिणदोस्थवेणुम् । पाशं सयष्टिमपरत्र पयोदनीलः पीताम्बराहिरिपुपिच्छकृतावतंसः ॥ ६० ॥

ຄວນພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງ ພຣະຫຣິ—ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມດັ່ງເມກຝົນ, ຢືນຢູ່ກາງຫມູ່ຄະປິລະ ແລະບໍລິວານ; ຮ້ອງເຊີນຜູ້ພັກດີ ແລະຖືຂຸ່ຍໃນມືຂວາ; ອີກມືໜຶ່ງຖືບ່ວງບາດ (ບ່ວງຄອບ) ພ້ອມຄັນທອນ; ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະປະດັບຍອດດ້ວຍຂົນນົກຍູງ.

Verse 61

सप्तलक्षं जपेन्मंत्रं दशांशं जुहुयात्ततः । गोदुग्धैः पूजयेत्पीठे स्यादंगैः प्रथमावृतिः ॥ ६१ ॥

ຄວນສວດຈົນຄົບ 7 ແສນຄັ້ງ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນຖວາຍຮອມ (juhuyāt) ເທົ່າກັບ 1/10 ຂອງຈຳນວນນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ໃຊ້ນົມງົວ ບູຊາເທິງພີຖະ (pīṭha). ໂດຍອົງປະກອບພິທີ (aṅga) ເຫຼົ່ານີ້ ວົງຮອບທຳອິດ (prathamāvṛti) ຈຶ່ງສຳເລັດ.

Verse 62

सुवर्णपिंगलां गौरपिंगलां रक्तपिंगलाम् । गुडपिंगां बभ्रुवर्णां चोत्तमां कपिलां तथा ॥ ६२ ॥

ສີທອງອອກນ້ຳຕານ, ນ້ຳຕານອ່ອນ, ນ້ຳຕານແດງ; ນ້ຳຕານຄ້າຍນ້ຳອ້ອຍກ້ອນ (gud), ສີນ້ຳຕານເຂັ້ມ; ແລະຊະນິດດີເລີດ ພ້ອມທັງ «ຄະປິລາ» (ນ້ຳຕານອ່ອນ) — ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຊື່ຊະນິດທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 63

चतुष्कपिङ्गलां पीतपिङ्गलां चोत्तमां शुभाम् । गोगणाष्टकमभ्यर्च्य लोकेशानुयुधैर्युतान् ॥ ६३ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແກ່ «ໂກຄະນະ-ອັດຖະກະ» ຄື ຝູງງົວສັກສິດ 8 ຕົວ—ງົວສີນ້ຳຕານ 4, ງົວສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ ແລະ ງົວອັນດີເລີດມີມົງຄຸນ—ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະໂລກະປາລາ ອົງຜູ້ຄຸ້ມຄອງໂລກ ພ້ອມດ້ວຍທະຫານຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ।

Verse 64

संपूज्यैवं मनौ सिद्धे कुर्यात्काम्यानि मंत्रवित् । अष्टोत्तरसहस्रं यः पयोभिर्दिनशो हुनेत् ॥ ६४ ॥

ເມື່ອບູຊາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນຍາມທີ່ມົນຕຣາສຳເລັດສິດທິ ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາຄວນກະທຳພິທີກຳຍະເພື່ອບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາ. ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫຸຕິດ້ວຍນົມງົວວັນຕໍ່ວັນ ຈຳນວນ 1008 ຄັ້ງ ຈະໄດ້ຜົນຕາມປະສົງ.

Verse 65

पक्षात्सगोगणो मुक्तो दशार्णे चाप्ययं विधिः । तारो हृद्भगवान् ङेंतः श्रीगोविंदस्तथा भवेत् ॥ ६५ ॥

ເມື່ອກຸ່ມອັກສອນຂອງມົນຕຣາຖືກປົດອອກຈາກການຈັດຮູບ «ປັກສະ» ແລ້ວ ພິທີນີ້ດຽວກັນຍັງໃຊ້ໄດ້ໃນຮູບແບບສິບພະຍາງ (ດະຊາຣະນ) ດ້ວຍ: ວາງພະຍາງ «ຕາຣະ» ໄວ້ໃນດວງໃຈເປັນພຣະພະຄະວານ ແລະ ກຳນົດສຽງນາຊະນທ້າຍໃຫ້ໝັ້ນ—ເທົ່ານີ້ກໍເປັນມົນຕຣາອັນນ່າເຄົາລົບຂອງ ສຣີໂກວິນທະ.

Verse 66

द्वादशार्णो मनुः प्रोक्तो नारदोऽस्य मुनिर्मतः । छंदः प्रोक्तं च गायत्री श्रीगोविन्दोऽस्य देवता । चन्द्राक्षियुगभूतार्णैः सर्वैः पंचांगकल्पनम् ॥ ६६ ॥

ມົນຕຣານີ້ຖືກກ່າວວ່າມີ 12 ພະຍາງ; ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນເຖິງວ່າເປັນ ນາຣະດະ. ສັນທັດ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ, ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ສຣີໂກວິນທະ. ໂດຍອັກສອນທັງປວງ—ນັບຕາມ ຈັນທຣະ (candra), ຕາ (akṣi), ຍຸກ (yuga) ແລະ ທາດ (bhūta)—ຈຶ່ງຄວນສ້າງການຈັດຮູບພິທີ «ປັນຈາງຄະ» ຫ້າສ່ວນ.

Verse 67

ध्यायेत्कल्पद्रुमूलाश्रितमणिविलसद्दिव्यसिंहासनस्थं मेघश्यामं पिशंगांशुकमतिसुभगं शंखरेत्रे कराभ्याम् ॥ ६७ ॥

ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະອົງ ຜູ້ປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງສິງອັນທິບພະ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງແກ້ວມະນີ ຢູ່ໃຕ້ຮາກໄມ້ກັລປະດຣຸມ (ໄມ້ສົມປາດຖະໜາ) ພຣະວັນນະເມກຊະຍາມດັ່ງເມກຝົນ ງາມຍິ່ງ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງນ້ຳຕານ ແລະຖືສັງຂ໌ກັບຈັກຣະໃນສອງພຣະຫັດ.

Verse 68

बिभ्राणं गोसहस्रैर्वृतममरपतिं प्रौढहस्तैककुंभप्रश्चोतत्सौधधारास्नपितमभिनवांभोजपत्राभनेत्रम् ॥ ६८ ॥

ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍງົວນັບພັນ; ຖືກອາບນ້ຳດ້ວຍສາຍນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງຈາກຄຸ້ມສູງ ເມື່ອຜູ້ມືແຂງຍົກໄຫຫນຶ່ງເທລົງ; ດວງຕາພຣະອົງຄ້າຍກີບດອກບົວທີ່ພຶ່ງບານໃໝ່.

Verse 69

रविलक्षं जपेन्मंत्रं दुग्धैर्हुत्वा दशांशतः । यजेच्च पूर्ववद्गोष्ठस्थितं वा प्रतिमादिषु ॥ ६९ ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາໜຶ່ງແສນເທື່ອ ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟພິທີດ້ວຍນົມ ໃຫ້ເທົ່າກັບໜຶ່ງໃນສິບຂອງຈຳນວນນັ້ນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງບູຊາຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ບູຊາພຣະອົງທີ່ສະຖາປະນາໃນຄອກງົວ (goṣṭha) ຫຼືບູຊາຮູບປັ້ນ ແລະຮູບອັນຖືກປະດິດສະຖານ.

Verse 70

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः । तत्रावाह्य यजेत्कृष्णं गुरुपूजनपूर्वकम् ॥ ७० ॥

ເທິງບັນລັງວາຍສະນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນຕັ້ງຈິດສັງກັລປະສ້າງພຣະມູຣຕິຈາກຖານຮາກແຕ່ເດີມ. ແລ້ວອາວາຫນະເຊີນພຣະກຣິດສະນະມາປະທັບຢູ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະອົງ ໂດຍເລີ່ມຈາກການບູຊາຄູບາອາຈານ (Guru) ກ່ອນ.

Verse 71

रुक्मिणीं सत्यभामां च पार्श्वयोरिंद्रमग्रतः । पृष्ठतः सुरभिं चेष्ट्वा केसरेष्वंगपूजनम् ॥ ७१ ॥

ໃຫ້ຈັດວາງພຣະນາງຣຸກມິນີ ແລະພຣະນາງສັດຍະພາມາໄວ້ສອງຂ້າງ ໃຫ້ພຣະອິນທຣະຢູ່ດ້ານໜ້າ ແລະຈັດສຸຣະພີໄວ້ດ້ານຫຼັງ. ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາອະວັຍະວະ (aṅga-pūjā) ດ້ວຍເສັ້ນກະເສຣ (saffron).

Verse 72

कालिं द्याद्या महिष्योऽष्टौ वसुपत्रेषु संस्थिताः । पीठकोणेषु बद्ध्वादिकिंकणीं च तथा पुनः ॥ ७२ ॥

ໃຫ້ວາງກາລີກ່ອນ ແລ້ວຈັດງົວຄວາຍ 8 ຕົວ (mahīṣyaḥ) ໃຫ້ຢູ່ເທິງດອກບົວຂອງວະສຸ (Vasus). ເມື່ອຜູກກະດິ່ງນ້ອຍ (kiṅkiṇī) ໄວ້ຕາມມຸມຂອງຖານບັນລັງແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປຕາມຂັ້ນຕອນພິທີ.

Verse 73

दामानि पृष्ठयोर्वेणुं पुरः श्रीवत्सकौस्तुभौ । अग्रतो वनमासादिर्दिक्ष्वष्टसु तथा स्थिताः ॥ ७३ ॥

ພວງມາລາຫ້ອຍຢູ່ທີ່ຫຼັງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຂຸ່ຍເວນຸກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດ້ານໜ້າມີເຄື່ອງໝາຍ ສຣີວັດສະ ແລະ ເພັດ ກະສຕຸພ; ຍັງມີພວງມາລາປ່າ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ຈັດວາງຢູ່ທິດທັງແປດ.

Verse 74

पांचजन्यं गदा चक्रं वसुदेवश्च देवकी । नंदगोपो यशोदा च सगोगोपालगोपिकाः ॥ ७४ ॥

ປານຈະຊັນຍະ (ສັງ), ຄະດາ ແລະ ຈັກຣະ; ວະສຸເທວ ແລະ ເທວະກີ; ນັນທະໂກປ ແລະ ຢະໂສດາ—ພ້ອມດ້ວຍຝູງງົວ, ເດັກລ້ຽງງົວ, ແລະ ສາວລ້ຽງງົວ—ຄວນລະລຶກເປັນພຣະບໍລິວານອັນທິບຂອງພຣະອົງ.

Verse 75

इंद्राद्याश्च स्थिता बाह्ये वज्राद्याश्च ततः परम् । कुमुदः कुमुदाक्षश्च पुंडरीकोऽथ वामनः ॥ ७५ ॥

ອິນທຣະ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ຢືນຢູ່ດ້ານນອກ; ພົ້ນອອກໄປອີກມີ ວັດຊຣະ ແລະ ອື່ນໆ. ຕໍ່ມາແມ່ນ ກຸມຸດ, ກຸມຸດາກສະ, ປຸນດະຣີກະ ແລະ ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ວາມະນະ.

Verse 76

शंकुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुखः सुप्रतिष्टितः । विष्वक्सेनश्च संपूज्यः स्वात्मा चार्च्यस्ततः परम् ॥ ७६ ॥

ຊັງກຸກັນນະ, ສັຣວະເນດຣະ, ສຸມຸຂະ, ສຸປຣະຕິດຖິຕະ—ແລະ ວິສວັກເສນະ ດ້ວຍ—ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວນບູຊາອາດຕະມາຂອງຕົນ ເປັນສູງສຸດ.

Verse 77

एककालं त्रिकालं वा यो गोविंदं यजेन्नरः । स चिरायुर्निरातंको धनधान्यपतिर्भवेत् ॥ ७७ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາ ໂຄວິນດະ ວັນລະເທື່ອ ຫຼື ວັນລະສາມເທື່ອ ຜູ້ນັ້ນຈະມີອາຍຸຍືນ ປອດໄພຈາກໂລກໄພແລະຄວາມທຸກທ້ອນ ແລະ ຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບສິນແລະເຂົ້າຂ້າວ.

Verse 78

स्मृतिः सद्यान्विता चक्री दक्षकर्णयुतोधरा । नाथाय हृदयांतोऽयं वसुवर्णो महामनुः ॥ ७८ ॥

ສະມຣິຕິ (ຄຳສອນທີ່ຈື່ຈຳໄວ້) ມີຜົນທັນທີ, ດຸດດັ່ງຜູ້ຖືຈັກຣ, ມີ «ຫູຂວາ» ອັນສາມາດ ແລະຄ້ຳຈຸນສິ່ງທີ່ຖືກຮັບໄວ້. ມະຫາມະນຸ ນາມ ວະສຸວັນນະ ນີ້ ມີໃຈພາຍໃນອຸທິດແດ່ພຣະນາຖາ ດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 79

मुनिर्ब्रह्मास्य गायत्री छंदः कृष्णोऽस्य देवता । वर्णद्वंद्वैश्च सर्वेण पंचांगान्यस्य कल्पयेत् ॥ ७९ ॥

ສຳລັບມັນຕຣານີ້ ຣິສິ (ຜູ້ເຫັນ) ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ; ສະຫຼັບສຽງ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ເທວະຕາປະທານ ແມ່ນ ພຣະກຣິສນະ. ແລະໂດຍຄູ່ພະຍັນຊະນະທັງປວງ (varṇa-dvandva) ພຶງກຳນົດອົງປະກອບຫ້າ (pañcāṅga) ຂອງມັນ.

Verse 80

पंचवर्षमतिलोलमंगणे धावमानमतिचंचलेक्षणम् । किंकिणीवलयहारनूपुरै रंजितं नमत गोपबालकम् ॥ ८० ॥

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ເດັກລ້ຽງງົວ—ອາຍຸປະມານຫ້າປີ—ຜູ້ວິ່ງຫຼິ້ນໃນລານດ້ວຍຄວາມຊົນຊົນອັນຮ່າເຮີງ, ດວງຕາວ່ອງໄວດ້ວຍຄວາມຊົ່ວຊື່ນ. ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ທຸກຄົນຊື່ນບານດ້ວຍສຽງກິ່ງກິ່ງຂອງກະດິ່ງ, ກຳໄລ, ພວງມາລາ ແລະ ກຳໄລຕີນ.

Verse 81

एवं ध्यात्वा जपेदष्टलक्षं मंत्री दशांशतः । ब्रह्मवृक्षसमिद्भिश्च जुहुयात्पायसेन वा ॥ ८१ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາພຶງສວດຈຳນວນແປດລ້ານ (800,000) ເທື່ອ. ແລ້ວໃຫ້ເຮັດພິທີໄຟບູຊາເປັນສ່ວນສິບ ໂດຍຖວາຍກິ່ງໄມ້ຈາກຕົ້ນພຣະພຣະຫມາ (brahma-tree) ຫຼື ຖວາຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ).

Verse 82

प्रागुक्ते वैष्णवे पीठे मूर्तिं संकल्प्य मूलतः । तत्रावाह्यार्चयेत्कृष्णं मंत्री वै स्थिरमानसः ॥ ८२ ॥

ໃນພີຖະໄວສະນະວະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໃຫ້ສ້າງຮູບມູຣຕິດ້ວຍສັງກັລປະໃນໃຈ ຕັ້ງແຕ່ຖານຮາກ. ແລ້ວຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາ ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ພຶງອາວາຫະນເຊີນພຣະກຣິສນະມາສະຖິດທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາພຣະອົງ.

Verse 83

केसरेषु चतुर्दिक्षु विदिक्ष्वंगानि पूजयेत् । वासुदेवं बलं दिक्षु प्रद्युम्नमनिरुद्धकम् ॥ ८३ ॥

ເທິງກີບດອກບົວຂອງຜັງບູຊາ ພຶງບູຊາອົງປະກອບ (aṅga) ໃນທິດທັງສີ່ ແລະທິດກາງ. ໃຫ້ວາງ ວາສຸເທວ ແລະ ບະລະ ໃນທິດຕ່າງໆ ແລະວາງ ປຣະດຍຸມນະ ກັບ ອະນິຣຸດທະ ຕາມສ່ວນທິດຂອງພຣະອົງເຈົ້າ.

Verse 84

विदिक्षु रुक्मिणीसत्यभामे वै लक्ष्यणर्क्षजे । लोकेशान्सायुधान्बाह्ये एवं सिद्धो भवेन्मनुः ॥ ८४ ॥

ໃນທິດກາງ (ສີ່ມຸມ) ໃຫ້ວາງ ຣຸກມິນີ ແລະ ສັດຕະຍະພາມາ ພ້ອມທັງ ລັກສະນາ ແລະ ອາຣກສະຈາ. ທີ່ຂອບນອກໃຫ້ວາງ ໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ຖືອາວຸດ. ດັ່ງນີ້ຜູ້ປະຕິບັດຈະສຳເລັດສິດທິ (siddhi).

Verse 85

तारः श्रीभुवनाकामो ङेंतं श्रीकृष्णमीरयेत् । श्रीगोविंदं ततः प्रोच्य गोपीजनपदं ततः ॥ ८५ ॥

ພຶງເອີ້ນອັກສອນຕາຣະກະ (ຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ) ກ່ອນ; ແລ້ວອອກນາມ “ສຣີ-ພຸວະນາກາມະ”; ຕໍ່ຈາກນັ້ນສະດຸດ “ສຣີ-ກຣິດສະນະ”. ຕໍ່ໄປເວົ້າ “ສຣີ-ໂກວິນດະ” ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ “ໂກປີ-ຈະນະປະດະ”.

Verse 86

वल्लभाय ततः पद्मात्रयं तत्वाक्षरो मनुः । मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं सिद्धगोपालकं स्मरेत् ॥ ८६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພື່ອພຣະວັລລະພະ (Vallabha) ພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງດອກບົວສາມ (padmātraya), ມັນຕຣະທີ່ປະກອບດ້ວຍອັກສອນ “ຕັດຕະວະ”, ແລະ manu ຕາມທີ່ກຳນົດ. ພ້ອມທັງລະລຶກຖຶງມຸນີ ແລະອົງປະກອບອື່ນໆຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ; ດັ່ງນີ້ພຶງລະລຶກພຣະສິດທະ-ໂກປາລະ (Siddha-Gopāla).

Verse 87

माधवीमंडपासीनौ गरुडेनाभिपालितौ । दिव्यक्रीडासु निरतौ रामकृष्णौ स्मरन् जपेत् ॥ ८७ ॥

ພຶງຈະປະ (japa) ໂດຍລະລຶກເຖິງ ຣາມະ ແລະ ກຣິດສະນະ—ປະທັບນັ່ງໃນມັນດະປະທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍເຄືອມາທະວີ, ມີກະຣຸດະຄຸ້ມຄອງ, ແລະຊື່ນຊົມໃນການລີລາອັນທິບພະ.

Verse 88

पूजनं पूर्ववच्चास्य कर्तव्यं वैष्णवोत्तमैः । चक्री मुनिस्वरोपेतः सर्गी चैकाक्षरो मनुः ॥ ८८ ॥

ການບູຊາພຣະອົງນີ້ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໂດຍວາຍສະນະວະຜູ້ສູງສຸດ. ເຄື່ອງໝາຍແມ່ນຈັກຣາ; ສຽງປະກອບແມ່ນສຽງຂອງມຸນີ; ຈົ່ງພິຈາລະນາ «ສັກກີ» ຜູ້ສ້າງ; ແລະມັນຕຣາແມ່ນພະຍາງດຽວ.

Verse 89

कृष्णेति द्व्यक्षरः प्रोक्तः कामादिः स्यात्त्रिवर्णकः । सैव ङेंतो युगार्णः स्यात्कृष्णाय नम इत्यपि ॥ ८९ ॥

«ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa)» ຖືກກ່າວວ່າເປັນນາມສອງພະຍາງ. ບີຈະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ກາມ» ມີສາມສຽງ. ສູດນັ້ນເມື່ອລົງທ້າຍແບບດາຕິຟ (ṅe-ທ້າຍ) ກໍເປັນມັນຕຣາສອງຄໍາ ຄື «kṛṣṇāya namaḥ».

Verse 90

पंचाक्षरश्च कृष्णाय कामरुद्धस्तथा परः । गोपालायाग्निजायांतो रसवर्णः प्रकीर्तितः ॥ ९० ॥

ມັນຕຣາຫ້າພະຍາງແມ່ນ «kṛṣṇāya». ອີກມັນຕຣາໜຶ່ງ ທີ່ເຊື່ອວ່າກົດຂັບຄວາມໃຄ່ ຖືກກ່າວວ່າເປັນສູງສຸດ. ແລະສູດທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «gopālāya» ແລະຈົບດ້ວຍ «agnijāyānta» ຖືກປະກາດເປັນປະເພນີ “ອັກສອນຣະສະ”.

Verse 91

कामः कृष्णपदं ङेंतं वह्निजायांतकः परः । कृष्णगोविंदकौ ङेंतौ सप्तार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ९१ ॥

«ກາມ» ແມ່ນພະຍາງ «kṛṣṇa»; ສຽງອັນສູງສຸດແມ່ນ «vahnijāyāntaka». «kṛṣṇa» ແລະ «govinda» ເປັນພະຍາງທີ່ຄວນຮູ້ຮ່ວມກັນ; ມັນຕຣາເຈັດພະຍາງນີ້ ປະທານສິດທິທັງປວງ.

Verse 92

श्रीशक्तिकामाः कृष्णाय कामः सप्ताक्षरः परः । कृष्णगोविंदकौ ङेंतौ हृदंतोऽन्यो नवाक्षरः ॥ ९२ ॥

ສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາ ສຣີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ), ສັກຕິ (ພະລັງ), ແລະ ກາມ (ຄວາມສໍາເລັດປາຖະໜາ), ມັນຕຣາເຈັດພະຍາງອັນສູງສຸດແມ່ນ «kṛṣṇāya kāmaḥ». ອີກມັນຕຣາໜຶ່ງ ເກົ້າພະຍາງ ແມ່ນ «kṛṣṇa govinda» ນໍາໜ້າດ້ວຍບີຈະ «ṅeṃ» ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «hṛd».

Verse 93

ङेंतौ च कृष्णगोविंदौ तथा कामः पुटः परः । कामः शार्ङ्गी धरासंस्थो मन्विंद्वाढ्यश्च मन्मथः ॥ ९३ ॥

ພຣະອົງຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ «ເງັນເຕົາ»; ເປັນ ກຣິສນະ ແລະ ໂຄວິນດະ; ອີກທັງເປັນ ກາມະ, ປຸຏະ, ແລະ ປະຣະ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖືຄັນທະນູ ສາຣັງຄະ, ສະຖິດຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ, ມັນວິນດວາດຍະ, ແລະ ມັນມະຖະ (ຜູ້ກະຕຸ້ນໃຈ).

Verse 94

श्यामलांगाय हृदयं दशार्णः सर्वसिद्धिदः । बालांते वपुषे कृष्णायाग्निजायांतिमोऽपरः ॥ ९४ ॥

ສໍາລັບພຣະອົງຜູ້ມີອວັຍະວະສີຄໍາຄືນ ມັນຕຣາຫົວໃຈແມ່ນສູດສິບພະຍາງ (ດະສາຣະນະ) ຜູ້ປະທານສິດທິທັງປວງ. ສໍາລັບຮູບກາຍວັຍເດັກ ມັນຕຣາເພີ່ມທ້າຍສຸດແມ່ນສໍາລັບ ກຣິສນາ (Kṛṣṇā) ທິດາຂອງອັກນິ.

Verse 95

द्विठांते बालवपुषे कामः कृष्णाय संवदेत् । ततो ध्यायन्स्वहृदये गोपीजनमनोहरम् ॥ ९५ ॥

ໃນທ້າຍຂອງພິທີສອງປະການ ກາມະຄວນເອີ້ນຫາ ກຣິສນະ ຜູ້ມີຮູບເປັນເດັກຊາຍ. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາໃນຫົວໃຈຕົນ ພຣະອົງຜູ້ຊຶ່ງດຶງດູດໃຈຂອງນາງໂຄພີທັງຫຼາຍ.

Verse 96

श्रीवृन्दाविपिनप्रतोलिषु नमत्संफुल्लवल्लीततिष्वंतर्जालविघट्टैनः सुरभिणा वातेन संसेविते । कालिंदीपुलिने विहारिणमथो राधैकजीवातुकं वंदे नन्दकिशोरमिंदुवदनं स्निग्धांबुदाडंबरम् ॥ ९६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ນັນດະກິໂຊຣະ—ພຣະບຸດວັຍໜຸ່ມຂອງນັນດະ—ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ ແລະສະຫງ່າງາມດັ່ງເມກຝົນສີຄໍາຄືນ. ພຣະອົງສະໜຸກສະໜານຢູ່ຝັ່ງກາລິນດີ ແລະມີຣາທາເປັນຊີວິດດຽວ. ພຣະອົງຖືກປະຄອງຮັບໃຊ້ໂດຍລົມຫອມທີ່ພັດເຂົ້າໄປກະທົບຊ່ອງສວນລັບ ໃນແຖວເຄືອດອກໄມ້ບານສະພັ່ງ ຕາມຊອກທາງໃນປ່າສັກສິດແຫ່ງວຣິນດາວັນ.

Verse 97

पूर्वाक्तवर्त्मना पूजा ज्ञेया ह्येषां मुनीश्वर । देवकीसुतवर्णांते गोविंदपदमुच्चरेत् ॥ ९७ ॥

ໂອ ຈອມມຸນີ, ການບູຊາຂອງພວກເຂົາພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ແລະເມື່ອອອກສຽງນາມ «ບຸດແຫ່ງເທວະກີ» ຈົນສິ້ນ ຈຶ່ງຄວນເວົ້າຄໍາວ່າ «ໂຄວິນດະ».

Verse 98

वासुदेवपदं प्रोच्य संबृद्ध्यंतं जगत्पतिंम् । देहि मे तनयं पश्चात्कृष्ण त्वामहमीरयेत् ॥ ९८ ॥

ເມື່ອໄດ້ເອີ້ນອອກນາມອັນສັກສິດ «ວາສຸເທວະ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງເຈີຣິນ ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ກຣິດສະນະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ។

Verse 99

शरणं गत इत्यंतो मन्त्रो द्वात्रिंशदक्षरः । नारदोऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री चाप्यनुष्टुभम् । देवः सुतप्रदः कृष्णः पादैः सर्वेण चांगकम् ॥ ९९ ॥

ມັນຕຣາທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຄໍາ «ສະຣະນັງ ກະຕະ» ມີ 32 ພະຍາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຄື ມຸນີນາຣະດະ; ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ອະນຸສະຕຸບ. ເທວະປະທານແມ່ນ ກຣິດສະນະ ຜູ້ປະທານບຸດ; ແລະບາດທັງໝົດຮ່ວມກັນເປັນອົງປະກອບ (aṅga) ຂອງມັນຕຣານີ້.

Verse 100

विजयेन युतो रथस्थितः प्रसमानीय समुद्रमध्यतः । प्रददत्तनयान् द्विजन्मने स्मरणीयो वसुदेवनन्दनः ॥ १०० ॥

ພຣະບຸດຂອງວາສຸເທວະ—ຜູ້ຄວນແກ່ການລະລຶກເສມອ—ປະທັບຢູ່ເທິງລົດສົງຄາມ ພ້ອມດ້ວຍໄຊຊະນະ ໄດ້ນໍາພວກເຂົາອອກຈາກກາງທະເລຢ່າງປອດໄພ ແລະປະທານຄໍາຊີ້ນໍາອັນດີແກ່ພຣາຫມະນະ.

Verse 101

लक्षं जपोऽयुतं होमस्तलैर्मधुरसंप्लुतैः । अर्चा पूर्वोदिते पीठे अंगलोकेश्वरायुधैः ॥ १०१ ॥

ຄວນກະທໍາຈະປະ (japa) ໜຶ່ງແສນ ແລະ ໂຮມະ (homa) ໜຶ່ງໝື່ນ ໂດຍໃຊ້ທັບພີບູຊາທີ່ຊຸມດ້ວຍຂອງຫວານ. ການບູຊາ (arcā) ພຶງກະທໍາເທິງພີຖະ (pīṭha) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ພ້ອມດ້ວຍເທວະອົງປະກອບ (aṅga), ໂລກະປາລະ (ຈອມແຫ່ງທິດ) ແລະ ອາວຸດທິບພະ.

Verse 102

एवं सिद्धे मनौ मंत्री वंध्यायामपि पुत्रवान् । तारो माया ततः सांतसेंदुष्वांतश्च सर्ववान् ॥ १०२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອມັນຕຣາສໍາເລັດສິດທິ (siddhi) ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຈະໄດ້ຄວາມຊໍານານແຫ່ງມັນຕຣາ; ແມ່ນແຕ່ຈາກຍິງທີ່ເປັນໝັນກໍຍັງໄດ້ບຸດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະໄດ້ອໍານາດຊື່ ຕາຣະ (Tāra) ແລະ ມາຍາ (Māyā); ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ສິດທິຊື່ ສານຕະ (Sānta), ເສນດຸສວານຕະ (Senduṣvānta), ແລະສຸດທ້າຍກໍເປັນຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນວິເສດທັງປວງຕາມປາຖະໜາ.

Verse 103

सोऽहं वह्निप्रियांतोऽयं मंत्रो वस्वक्षरः परः । पंचब्रह्मात्मकस्यास्य मंत्रस्य मुनि सत्तमः ॥ १०३ ॥

ມົນຕຣາອັນສູງສຸດນີ້ ເລີ່ມດ້ວຍ «so’ham» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ «vahnipriyā» ເປັນມົນຕຣາ 8 ພະຍາງ. ມົນຕຣານີ້ມີສະພາບເປັນປັນຈະພຣະພຣະຫມັນ (pañcabrahma) ແລະມຸນີຜູ້ປະເສີດເປັນ ṛṣi ຜູ້ເຫັນມົນຕຣາ।

Verse 104

ऋषिर्ब्रह्मा च परमा गायत्रीछंद ईरितम् । परंज्योतिः परं ब्रह्म देवता परिकीर्तितम् ॥ १०४ ॥

ṛṣi ຖືກກ່າວວ່າແມ່ນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະສຸດຍອດສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī). ເທວະຕາຖືກສັນລະເສີນວ່າແມ່ນ ແສງສູງສຸດ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ।

Verse 105

प्रणवो बीजमाख्यातं स्वाहा शक्तिरुदाहृता । स्वाहेति हृदयं प्रोक्तं सोऽहं वेति शिरो मतम् ॥ १०५ ॥

ປຣະນະວະ (Oṃ) ຖືກປະກາດເປັນ bīja ຄືພະຍາງເມັດ. “Svāhā” ຖືກສອນເປັນ śakti ຄືພະລັງ. “Svāhā” ຍັງຖືກກ່າວເປັນ hṛdaya ຄືດວງໃຈ ແລະ “So’ham” ຖືກນັບເປັນ śiras ຄືສິຣະ/ສ່ວນຫົວ।

Verse 106

हंसश्चेति शिखा प्रोक्ता हृल्लेखा कवचं स्मृतम् । प्रणवो नेत्रमाख्यातमस्त्रं हरिहरेति च ॥ १०६ ॥

“Haṃsaḥ” ຖືກປະກາດເປັນ śikhā (ປອກຜົມຍອດ) ໃນ nyāsa; “Hṛllekhā” ຖືກຈື່ຈຳເປັນ kavaca (ເກາະປ້ອງກັນ). ປຣະນະວະ (Oṃ) ຖືກສອນເປັນ netra (ຄຸ້ມຄອງດວງຕາ) ແລະ “Hari-Hara” ກໍເປັນ astra (ມົນຕຣາອາວຸດ) ດ້ວຍ।

Verse 107

स ब्रह्मा स शिवो विप्र स हरिः सैव देवराट् । स सर्वरूपः सर्वाख्यः सोऽक्षरः परमः स्वराट् ॥ १०७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມາ, ພຣະອົງແມ່ນພຣະສິວະ, ພຣະອົງແມ່ນຮະຣິ, ແລະພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວແມ່ນຈອມເທວະຣາດ. ພຣະອົງມີທຸກຮູບທຸກນາມ; ພຣະອົງແມ່ນອັກສະຣະອັນບໍ່ເສື່ອມ—ຈອມຜູ້ປົກຄອງດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 108

एवं ध्यात्वा जपेदष्टलक्षहोमो दशांशतः । पूजाप्रणवपीठेऽस्य सांगावरणकैर्मता ॥ १०८ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນສວດຈະປະ (japa) ໃຫ້ຄົບແປດແສນ; ແລະເຮັດໂຮມະ (homa) ເປັນໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງນັ້ນ. ສໍາລັບພຣະ/ມັນຕຣານີ້ ກໍານົດໃຫ້ບູຊາເທິງບ່ອນນັ່ງພຣະໂອມ (praṇava-pīṭha) ພ້ອມອົງປະກອບ ແລະເທວະດາວົງລ້ອມ (āvaraṇa) ທັງຫມົດ।

Verse 109

एवं सिद्धे मनौ ज्ञानं साधकेंद्रस्य नारद । जायते तत्त्वमस्यादिवाक्योक्तं निर्विकल्पकम् ॥ १०९ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ເມື່ອຈິດໄດ້ສໍາເລັດສົມບູນດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໃນຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ເລີດລ້ໍາ ຈະເກີດຂຶ້ນປັນຍາອັນບໍ່ມີການປຸງແຕ່ງ (nirvikalpa) ດັ່ງທີ່ມະຫາວາກຍະແຫ່ງອຸປະນິສັດ ເຊັ່ນ “ນັ້ນແຫຼະເຈົ້າ” ໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 110

कामो ङेंतो हृषीकेशो हृदयांतो गजाक्षरः । ऋषिर्ब्रह्मास्य गायत्री छंदो गायत्रमीरितम् ॥ ११० ॥

ຕົ້ນ (bīja) ຂອງມັນແມ່ນ “ກາມະ”; ທ້າຍແມ່ນ “ຫຣິສີເກຊະ (Hṛṣīkeśa)”; ໃນດວງໃຈມີພະຍາງ “ກະຊະ/ກະຈະ (gaja)”. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຖືກກ່າວວ່າເປັນຣິສິ (ṛṣi) ແລະສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī).

Verse 111

देवता तु हृषीकेशो विनियोगोऽखिलाप्तये । कामो बीजं तथायेति शक्तिरस्य ह्युदाहृता ॥ १११ ॥

ເທວະດາປະທານແມ່ນ ຫຣິສີເກຊະ (Hṛṣīkeśa, ພຣະວິສນຸ). ການນໍາໃຊ້ (viniyoga) ຂອງມັນແມ່ນເພື່ອບັນລຸຈຸດໝາຍທັງປວງ. “ກາມະ” ຖືກປະກາດເປັນບີຈະ (bīja) ແລະ “ຕະຖາ (tathā)” ຖືກກ່າວເປັນສັກຕິ (śakti) ຂອງມັນ।

Verse 112

बीजेनैव षडंगानि कृत्वा ध्यानं समाचरेत् । पुरुषोत्तममंत्रोक्तं सर्वं वास्य प्रकीर्तितम् ॥ ११२ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດຫົກອົງປະກອບ (ṣaḍaṅga) ໂດຍໃຊ້ບີຈະ (bīja) ນັ້ນເອງແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດສະມາທິຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ທັງໝົດນີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດຕາມທີ່ພຣະມັນຕຣາພຸຣຸໂສຕຕະມະ (Puruṣottama-mantra) ສອນໄວ້।

Verse 113

लक्षं जपोऽयुतं होमो घृतेनैव प्रकीर्तितः । तर्पणं सर्वकामाप्त्यै प्रोक्तं संमोहिनीसुमैः ॥ ११३ ॥

ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ຄວນສວດຈະປະ (japa) ໃຫ້ຄົບ ໜຶ່ງລ້ານ (100,000) ເທື່ອ; ແລະ ຄວນເຮັດໂຮມະ (homa) ສິບພັນ (10,000) ເທື່ອ ໂດຍໃຊ້ແຕ່ ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee) ເທົ່ານັ້ນ. ແລະ ຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ດ້ວຍດອກ «ສຳໂມຫິນີ» ຖືກສອນໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 114

श्रीबीजं शक्तिरापेति बीजेनैव षडंकस्तथा । त्रैलोक्यमोहनः शब्दो नमोंऽतो मनुरीरितः ॥ ११४ ॥

ບີຈະ (bīja) «śrī» ຖືກກ່າວວ່າ ເປັນຜູ້ເຊີນຊັກຕິ (Śakti) ໃຫ້ເຂົ້າມາ; ແລະ ໂດຍບີຈະນັ້ນເອງ ອົງປະກອບຫົກປະການ (ṣaḍaṅga) ຂອງກາຍມັນຕຣາ ກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ຕໍ່ມາ ຄຳທີ່ມອບຄວາມຫຼົງໃຫ້ແກ່ສາມໂລກ ຖືກສອນເປັນມັນຕຣາ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «namaḥ».

Verse 115

ऋषिर्ब्रह्मा च गायत्री छन्दः श्रीधरदेवता । श्रीबीजं शक्तिरापेति बीजेनैव षडंगकम् ॥ ११५ ॥

ສຳລັບມັນຕຣາ/ພິທີນີ້ ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā); ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī); ແລະ ເທວະຕາປະທານ ແມ່ນ ສຣີທະຣະ (Śrīdhara—Viṣṇu). ພະລັງ (śakti) ແມ່ນ Śrī-bīja; ແລະ ໂດຍບີຈະນັ້ນເອງ ອົງປະກອບຊ່ວຍຫົກປະການ (ṣaḍaṅga) ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ.

Verse 116

पुरुषोत्तमवद्ध्यानपूजादिकमिहोदितः । लक्षं जपस्तथा होम आज्येनैव दशांशतः ॥ ११६ ॥

ໃນນີ້ ໄດ້ກ່າວໄວ້ເຖິງ ການພິຈາລະນາ (dhyāna) ການບູຊາ (pūjā) ແລະວິທີປະຕິບັດອື່ນໆ ຕາມແນວບູຊາພຣະປຸຣຸສົດຕະມະ (Puruṣottama). ຄວນສວດຈະປະ ໜຶ່ງລ້ານ (100,000) ເທື່ອ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດໂຮມະດ້ວຍ ghee ໃຫ້ເທົ່າກັບ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຂອງຈຳນວນນັ້ນ.

Verse 117

सुगंधश्वेतपुष्पैस्तु पूजां होमादिकं चरेत् । एवं कृते तु विप्रेन्द्र साक्षात्स्याच्छ्रीधरः स्वयम् ॥ ११७ ॥

ຄວນປະກອບການບູຊາ ແລະພິທີທີ່ເລີ່ມດ້ວຍໂຮມະ ໂດຍໃຊ້ດອກໄມ້ຂາວຫອມ. ເມື່ອເຮັດໄດ້ດັ່ງນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນພຣາຫມະນະ, ສຣີທະຣະ (Śrīdhara—Viṣṇu) ຈະປາກົດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງໂດຍກົງ.

Verse 118

अच्युतानन्तगोविंदपदं ङेंतं नमोंतिमम् । मंत्रोऽस्य शौनकऋषिर्विराट् छंदः प्रकीर्तितम् ॥ ११८ ॥

ມະນະຕຣາ “ນະໂມ” ອັນສູງສຸດ ອັນຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງ ອະຈະຍຸຕະ, ອະນັນຕະ, ແລະ ໂກວິນດະ ພຶງຮູ້ໃຫ້ແຈ້ງ. ສໍາລັບມະນະຕຣານີ້ ຊົນະກະ ເປັນຣິສິ (ṛṣi) ແລະ ວິຣາດ ເປັນສັນທະ (chandas) ດັ່ງທີ່ປະກາດໄວ້.

Verse 119

एषां पराशरव्यासनारदा ऋषयः स्मृताः । विराट् छन्दः समाख्यातं परब्रह्मात्मको हरिः ॥ ११९ ॥

ສໍາລັບຄໍາສອນເຫຼົ່ານີ້ ປະຣາຊະຣະ, ວະຍາສະ, ແລະ ນາຣະດະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຣິສິ (ṛṣi). ສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ວິຣາດ, ແລະ ພຣະຫຣິ ຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນເທວະຕາປະທານ.

Verse 120

देवताबीजशक्ती तु पूर्वोक्ते साधकैर्मते । शंखचक्रधरं देवं चतुर्बाहुं किरीटिनम् ॥ १२० ॥

ແຕ່ພະລັງງານເມັດພັນ-ສັກຕິຂອງເທວະຕາ (devatā-bīja-śakti) ຕາມຄໍາສອນຂອງຜູ້ປະຕິບັດທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ພຶງພິຈາລະນາເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສັງຂະ ແລະ ຈັກຣະ—ມີສີ່ແຂນ ແລະ ສວມມົງກຸດ.

Verse 121

सर्वैरप्यायुधैर्युक्तं गरुडोपरि संस्थितम् । सनकादिमुनींद्रैस्तु सर्वदेवैरुपासितम् ॥ १२१ ॥

ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທິບທັງປວງ ແລະ ປະທັບຢູ່ເທິງຄຣຸດ (Garuḍa). ພຣະອົງຖືກນະມັດສະການໂດຍມະຫາມຸນີເລີ່ມຈາກ ສະນະກະ ແລະ ໂດຍເທວະທັງປວງ.

Verse 122

श्रीभूमिसहितं देवमुदयादित्यसन्निभम् । प्रातरुद्यत्सहस्रांशुमंडलोपमकुंडलम् ॥ १२२ ॥

ພຶງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າຜູ້ມີ ສຣີ (ລັກສະມີ) ແລະ ພູ (ເທວີແຜ່ນດິນ) ຢູ່ຄຽງຂ້າງ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນກໍາລັງຂຶ້ນ. ຕຸ້ມຫູຂອງພຣະອົງດຸດດັ່ງມົນທົນຕາເວັນຍາມເຊົ້າ ມີຮັງສີນັບພັນ.

Verse 123

सर्वलोकस्य रक्षार्थमनन्तं नित्यमेव हि । अभयं वरदं देवं प्रयच्छंतं मुदान्वितम् ॥ १२३ ॥

ແທ້ຈິງ ເພື່ອປົກປ້ອງໂລກທັງປວງ ຄວນພິຈາລະນາອະນັນຕະ—ຜູ້ນິລັນດອນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທານອະໄພພົ້ນກົວ ແລະປະທານພອນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 124

एवं ध्यात्वा र्चयेत्पीठे वैष्णवे सुसमाहितः । आद्यावरणसंगैः स्याच्चक्रशंखगदासिभिः ॥ १२४ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງບູຊາຢູ່ເທິງພີຖະໄວສະນະວະ ດ້ວຍຈິດທີ່ຕັ້ງໝັ້ນດີ. ອາວະຣະນະຊັ້ນທໍາອິດ ໃຫ້ມີເຄື່ອງໝາຍ—ຈັກຣະ, ສັງຂະ, ຄະດາ, ແລະດາບ—ເປັນຜູ້ອຸປະຖຳ.

Verse 125

मुशलाढ्यधनुः पाशांकुशैः प्रोक्तं द्वितीयकम् । सनकादिकशाक्तेयव्यासनारदशौनकैः ॥ १२५ ॥

ຊັ້ນທີສອງ ຖືກກ່າວວ່າຖື ມຸສະລະ (ຄ້ອນ/ສາກ), ຄັນທະນູ, ບາສະ (ເຊືອກຄ້ອງ), ແລະ ອັງກຸສະ (ຂໍງໍ) ເປັນອາວຸດ. ດັ່ງນີ້ໄດ້ຖືກສອນໂດຍສະນະກະ ແລະລິສີອື່ນໆ, ໂດຍ ຊາກເຕຍ, ວະຍາສະ, ນາຣະດະ, ແລະ ເຊົານະກະ.

Verse 126

तृतीयं लोकपालैस्तु चतुर्थं परिकीर्तितम् । लक्षं जपो दशांशेन घृतेन हवनं स्मृतम् ॥ १२६ ॥

ຊັ້ນທີສາມ ກ່າວວ່າເຮັດພ້ອມກັບໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ແລະຊັ້ນທີສີ່ກໍຖືກພັນລະນາດັ່ງນັ້ນ. ຄວນສວດຈະປະ ໑ ແສນ ແລະເປັນ ໑/໑໐ ຂອງນັ້ນ ໃຫ້ທໍາໂຮມະ (homa) ດ້ວຍກີ (ghee) ຕາມທີ່ບັນຍັດ.

Verse 127

एवं सिद्धे मनौ मंत्री प्रयोगानप्युपाचरेत् । श्रीवृक्षमूले देवेशं ध्यायन्वैरोगिणं स्मरन् ॥ १२७ ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອມັນຕຣາສໍາເລັດສິດທິແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນປະຕິບັດການນໍາໃຊ້ຕ່າງໆ ດ້ວຍ. ຈົ່ງນັ່ງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຢູ່ທີ່ໂຄນຮາກຂອງຕົ້ນສຣີ (Śrī-vṛkṣa) ອັນສັກສິດ ແລະລະລຶກພຣະອົງເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ໂລກພະຍາດ.

Verse 128

स्पृष्ट्वा जप्त्वायुतं साध्यं स्मृत्वा वा मनसा द्विज । रोगिणां रोगनिर्मुक्तिं कुर्यान्मंत्री तु मंडलात् ॥ १२८ ॥

ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເມື່ອໄດ້ແຕະຕ້ອງຄົນເຈັບ ແລະສວດມົນຕຣາທີ່ກຳນົດ 10,000 ເທື່ອ ຫຼືແມ່ນພຽງລະລຶກໃນໃຈ ຜູ້ປະຕິບັດມົນຕຣາຢູ່ໃນມັນດະລາພິທີ ຄວນເຮັດໃຫ້ຄົນເຈັບພົ້ນຈາກໂຣກໄພ.

Verse 129

कन्यार्थी जुहुयाल्लाजैर्बिल्वैश्चापि धनाप्तये । वस्त्रार्थी गन्धकुसुमैरारोग्याय तिलैर्हुनेत् ॥ १२९ ॥

ຜູ້ປາຖະນາໄດ້ຄູ່ຄອງ (ສາວ) ຄວນຖວາຍເຂົ້າຄົ້ວລົງໃນໄຟບູຊາ; ເພື່ອໄດ້ຊັບສິນ ຄວນຖວາຍຜົນບິລະວະດ້ວຍ. ຜູ້ປາຖະນາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ຫອມ; ເພື່ອສຸຂະພາບ ຄວນທຳຮູຕິດ້ວຍເມັດງາ.

Verse 130

रविवारे जले स्थित्वा नाभिमात्रे जपेत्तु यः । अष्टोत्तरसहस्रं वै स ज्वरं नाशयेद् ध्रुवम् ॥ १३० ॥

ໃນວັນອາທິດ ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນນ້ຳຈົນເຖິງສະດື ແລະເຮັດຈະປະ ສວດມົນຕຣາ 1,008 ເທື່ອ ຜູ້ນັ້ນຈະທຳລາຍໄຂ້ໄດ້ແນ່ນອນ.

Verse 131

विवाहार्थं जपेन्मासं शशिमण्डलमध्यगम् । ध्यात्वा कृष्णं लभेत्कन्यां वांछितां चापि नारद ॥ १३१ ॥

ໂອ ນາຣະດະ, ເພື່ອການແຕ່ງງານ ຄວນຈະປະມົນຕຣານີ້ເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ໂດຍພິຈາລະນາພຣະອົງປະທັບຢູ່ກາງວົງຈັນ. ເມື່ອທຳສະມາທິໃນພຣະກຣິດສະນະ ຈະໄດ້ສາວຕາມປາຖະນາ.

Verse 132

वसुदेवपदं प्रोच्य निगडच्छेदशब्दतः । वासुदेवाय वर्मास्त्रे स्वाहांतो मनुरीरितः ॥ १३२ ॥

ເມື່ອກ່າວຄຳວ່າ «ວະສຸເທວະ» ອັນມາຈາກຖ້ອຍຄຳທີ່ໝາຍເຖິງ «ຜູ້ຕັດຂາດໂຊ່ງພັນທະ» ແລ້ວ, ມົນຕຣາສຳລັບ “ວັຣມາສະຕຣະ” ອາວຸດ-ເກາະປ້ອງກັນ ຖືກສອນວ່າ: ອຸທິດແດ່ «ວາສຸເທວາຍ» ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «ສະວາຫາ».

Verse 133

नारदोऽस्य ऋषिश्छन्दो गायत्री कृष्णदेवता । वर्म बीजं शिरः शक्तिरन्यत्सर्वं दशार्णवत् ॥ १३३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ນາຣະດະ ເປັນຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນ) ສັນທະ (ຈັນທະ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ເປັນເທວະຕາປະທານ. ບີຈະແມ່ນ «ວັຣມ» ຊັກຕິແມ່ນ «ສິຣະຫ໌» ແລະ ສ່ວນອື່ນໆ ທັງໝົດ ໃຫ້ເປັນຕາມມັນຕຣາ ດະສາຣະນະ (ສິບພະຍາງ) ທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.

Verse 134

बालः पवनदीर्घैदुयुक्तो झिंटीशयुर्जलम् । अत्रिर्व्यासाय हृदयं मनुरष्टाक्षरोऽवतु ॥ १३४ ॥

ຂໍໃຫ້ມັນຕຣາແປດພະຍາງ ປົກປ້ອງພວກເຮົາ: ພຣະອົງຜູ້ດຸດດັ່ງເດັກນ້ອຍ ປະສານກັບລົມຫາຍໃຈອັນຍາວຂອງລົມ; ນ້ໍາທີ່ພືດ jhiṃṭī ພັກພິງ; ຣິຊິ ອະຕຣິ; ແລະ ຫົວໃຈທີ່ຖວາຍແດ່ ວະຍາສະ—ຂໍໃຫ້ມັນຕຣາແປດພະຍາງນັ້ນ ເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງຂອງເຮົາ.

Verse 135

ब्राह्मानुष्टुप् मुनिश्छन्दो देवः सत्यवतीसुतः । आद्यं बीजं नमः शक्तिदीर्घाढ्यो नादिनांगकम् ॥ १३५ ॥

ຈັນທະແມ່ນ ບຣາຫມານຸສຕຸບ ແລະ ຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນ) ຂອງມັນຕຣານີ້ແມ່ນ ມຸນິ. ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ບຸດຂອງ ສັດຍະວະຕີ (ວະຍາສະ). ບີຈະແມ່ນພະຍາງຕົ້ນ; ຊັກຕິແມ່ນ «ນະມະຫ໌» ທີ່ເພີ່ມສະຫຼະຍາວ; ແລະ ອັງກະຂອງມັນ ຜູກພັນກັບ ນາດ (ສຽງລຶກລັບ).

Verse 136

व्याख्यामुद्रिकया लसत्करतलं सद्योगपीठस्थितं वामे जानुतले दधानमपरं हस्तं सुविद्यानिधिम् । विप्रव्रातवृतं प्रसन्नमनसं पाथोरुहांगद्युतिं पाराशर्यमतीव पुण्यचरितं व्यासं स्मरेत्सिद्धये ॥ १३६ ॥

ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດ ຄວນລະລຶກສະມາທິເຖິງ ວະຍາສະ ບຸດຂອງ ປາຣາຊະຣະ: ຝາມືສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງການອະທິບາຍ, ປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງພີຖະໂຢກອັນດີເລີດ; ມືອື່ນວາງໄວ້ເທິງຫົວເຂົ່າຊ້າຍ ເປັນຄັງແຫ່ງວິຊາແທ້; ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຝູງພຣາຫມະນ; ຈິດໃຈຜ່ອງໃສສະງົບ; ຮັດສະມີດຸດດັ່ງດອກບົວ; ແລະ ຈະຣິຍາອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 137

जपेदष्टसहस्राणि पायसैर्होममाचरेत् । पूर्वोक्तपीठे व्यासस्य पूर्वमंगानि पूजयेत् ॥ १३७ ॥

ຄວນຈະຈະປະ (japa) 8,000 ເທື່ອ ແລະ ປະກອບໂຮມ (homa) ດ້ວຍ ປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ). ເທິງພີຖະທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ສໍາລັບ ວະຍາສະ ຄວນບູຊາກ່ອນ ບັນດາອັງກະ (ອົງປະກອບເບື້ອງຕົ້ນ) ຂອງທ່ານ.

Verse 138

प्राच्यादिषु यजेत्पैलं वैशंपायनजैमिनी । सुमंप्तुं कोणभागेषु श्रीशुकं रोमहर्षणम् ॥ १३८ ॥

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດອື່ນໆ ພຶງປະກອບພິທີບູຊາພ້ອມກັບ ໄປລະ (Paila) ແລະບູຊາ ໄວສຳປາຍະນະ (Vaiśampāyana) ກັບ ໄຈມິນີ (Jaimini) ດ້ວຍ. ໃນເຂດມຸມກາງ ພຶງບູຊາ ສຸມັນຕຸ (Sumantu) ແລະດັ່ງດຽວກັນ ບູຊາ ສຣີຊຸກະ (Śrī Śuka) ກັບ ໂຣມະຫັຣສະນະ (Romaharṣaṇa)។

Verse 139

उग्रश्रवसमन्यांश्च मुनीन्सेंद्रादिकाययुधान् । एवं सिद्धमनुर्मंत्री कवित्वं शोभनाः प्रजाः ॥ १३९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄວາມສຳເລັດນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີມັນຕຣາສຳເລັດ (siddha-mantra), ໄດ້ຮັບວາຈາອັນຄົມຄາຍ ແລະພະລັງກະວີ, ພ້ອມທັງໄດ້ຜູ້ຄົນອັນດີງາມເປັນພວກ. ຍັງໄດ້ບັນດາມຸນີເຊັ່ນ ອຸກຣະສຣະວັສ (Ugraśravas) ແລະອື່ນໆ, ກະທັ້ງຫມູ່ນັກຮົບທີ່ມີ ອິນທຣະ (Indra) ເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 140

व्याख्यानशक्तिं कीर्तिं च लभते संपदां चयम् । नृसिंहो माधवो दृष्टो लोहितो निगमादिमः ॥ १४० ॥

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບພະລັງໃນການອະທິບາຍຄຳສອນ (vyākhyāna-śakti), ຊື່ສຽງ ແລະການສະສົມແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີ. ໃນທຳນອງນີ້ ນຣະສິງຫະ—ມາທະວະ (Nṛsiṃha—Mādhava) ຖືກເຫັນເປັນອົງທິບພະສີແດງ, ເປັນປະຖົມບໍ່ກຳເນີດແຫ່ງນິຄະມະ (ເວດ) ທັງປວງ.

Verse 141

कृशानुजाया पञ्चार्णो मनुर्विषहरः परः । अनंतपंक्तिपक्षीन्द्रा मुनिश्छन्दः सुरा मताः ॥ १४१ ॥

ສຳລັບທິດາຂອງ ກຣິຊານຸ (Kṛśānu) ມີມັນຕຣາຫ້າພະຍາງ (pañcārṇa) ອັນສູງສຸດ ຖືກສອນໄວ້ວ່າ “ວິສະຫະຣະ” (Viṣahara) ຜູ້ກຳຈັດພິດ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ອະນັນຕະປັງກະຕິ (Anantapaṅkti), ສັນທະ (metre) ແມ່ນ ປັກສີນດຣາ (Pakṣīndrā), ແລະເທວະຜູ້ປົກຄອງຖືກເຂົ້າໃຈວ່າແມ່ນ ສຸຣະ (Suras) ທັງຫຼາຍ.

Verse 142

तारवह्निप्रिये बीजशक्ती मन्त्रस्य कीर्तिते । ज्वलज्वल महामंत्री स्वाहा हृदयमीरितम् ॥ १४२ ॥

“ຕາຣາ” (Tārā), “ວະຫນິ” (Vahni) ແລະ “ປຣິຍາ” (Priyā) ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເປັນ ບີຈະ (bīja) ແລະ ສັກຕິ (śakti) ຂອງມັນຕຣານີ້. ສູດຫົວໃຈ (hṛdaya) ຖືກສອນວ່າ: “ຈະວະລ ຈະວະລ, ມະຫາມັນຕຣີ, ສະວາຫາ (svāhā).”

Verse 143

गरुडेति पदस्यांते चूडाननशुचिप्रिया । शिरोमन्त्रो गरुडतः शिखे स्वाहा शिखा मनुः ॥ १४३ ॥

ໃນທ້າຍຂອງສູດມົນ ໃຫ້ເພີ່ມຄໍາ «garuḍa». ມົນ «cūḍānana-śuci-priyā» ໃຫ້ວາງໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນມົນສີສະ. ຈາກ «garuḍa» ໄປຈົນ «svāhā» ແມ່ນມົນ śikhā ໃຫ້ນໍາໄປປະຍຸກໃຊ້ໃນ nyāsa ທີ່ຈຸກຜົມ (śikhā).

Verse 144

गरुडेति पदं प्रोच्य प्रभंजययुगं वदेत् । प्रभेदययुगं पश्चाद्वित्रासय विमर्दय ॥ १४४ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຄໍາ «Garuḍa» ແລ້ວ ໃຫ້ສວດ «prabhaṃjaya» ສອງເທື່ອ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ສວດ «prabhedaya» ສອງເທື່ອ ແລ້ວກ່າວ «vitrāsaya» ແລະ «vimardaya».

Verse 145

प्रत्येकं द्विस्ततः स्वाहा कवचस्य मनुर्मतः । उग्ररूपधरांते तु सर्वविषहरेति च ॥ १४५ ॥

ສໍາລັບແຕ່ລະສູດ ມົນກາວະຈະ (kavaca) ເພື່ອຄຸ້ມຄອງ ກໍານົດໃຫ້ສວດ 200 ເທື່ອ ໂດຍລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā». ແລະໃນທ້າຍມົນທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງຮູບດຸຮ້າຍ ໃຫ້ເພີ່ມ «sarva-viṣa-harā» (ຜູ້ກໍາຈັດພິດທັງປວງ).

Verse 146

भीषयद्वितयं प्रोच्य सर्वं दहदहेति च । भस्मीकुरु ततः स्वाहा नेत्रमन्त्रोऽयमीरितः ॥ १४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຄໍາສອງຄໍາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «bhīṣaya» (ເພື່ອໃຫ້ຢ້ານ) ແລ້ວ ໃຫ້ກ່າວອີກວ່າ «ເຜົາ, ເຜົາ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ «ເຮັດໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ» ແລ້ວລົງທ້າຍດ້ວຍ «svāhā». ນີ້ແມ່ນ Netra-mantra ດັ່ງທີ່ປະກາດໄວ້.

Verse 147

अप्रतिहतवर्णांते बलाय प्रहतेति च । शासनांते तथा हुं फट् स्वाहास्त्रमनुरीरितः ॥ १४७ ॥

ໃນທ້າຍພະຍາງຂອງມົນ ໃຫ້ເພີ່ມ «apratihata» (ບໍ່ອາດຂັດຂວາງ) ແລະເພີ່ມ «balāya» (ເພື່ອພະລັງ) ກັບ «prahata» (ຈົມຕີ!). ໃນທ້າຍຄໍາສັ່ງ ໃຫ້ກ່າວ «huṃ», «phaṭ», ແລະ «svāhā»; ດັ່ງນີ້ແມ່ນ astramantra (ມົນອາວຸດ) ທີ່ຖືກປະກາດໄວ້.

Verse 148

पादे कटौ हृदि मुखे मूर्ध्निं वर्णान्प्रविन्यसेत् ॥ १४८ ॥

ຄວນວາງພະຍາງ (ນຍາສະ) ຢ່າງລະມັດລະວັງ ໃສ່ຕີນ ແອວ ຫົວໃຈ ປາກ ແລະ ຍອດຫົວ।

Verse 149

तप्तस्वर्णनिभं फणींद्रनिकरैःक्लृप्तांग भूषंप्रभुं स्तर्तॄणां शमयन्तमुग्रमखिलं नॄणां विषं तत्क्षणात् । चंच्वग्रप्रचलद्भुजंगमभयं पाण्योर्वरं बिभ्रतं पक्षोच्चारितसामगीतममलं श्रीपक्षिराजं भजे ॥ १४९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການພະຣາຊາແຫ່ງນົກ ຄື ກະຣຸດະ—ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາຮ້ອນ ປະດັບດ້ວຍຝູງພະຍານາກເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ຜູ້ດັບພິດຮ້າຍຂອງມະນຸດທັງປວງໃນພິບຕາ; ຜູ້ຖືພອນແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວຕໍ່ງູທີ່ເຄື່ອນໄຫວໃນສອງພະຫັດ; ແລະຜູ້ມີບົດສະຫວ່າງສະອາດເປັນທຳນອງສາມະທີ່ປີກຂັບຂານ।

Verse 150

पञ्चलक्षं जपेन्मंत्रं दशांशं जुहुयात्तिलैः । पूजयेन्मातृकापीठे गरुडं वेदविग्रहम् ॥ १५० ॥

ຄວນສວດມັນຕຣາ 500,000 ເທື່ອ; ແລ້ວນໍາ 1/10 ຂອງຈໍານວນນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງບູຊາໃນໄຟດ້ວຍເມັດງາ. ຄວນບູຊາກະຣຸດະ—ຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນພຣະເວດ—ທີ່ພີຖະມາຕຣິກາ (Mātṛkā-pīṭha).

Verse 151

चतुर्थ्यन्तः पक्षिराजः स्वाहा पीठमनुः स्मृतः । दृष्ट्वांगं कर्णिकामध्ये नागान्यंत्रेषु पूजयेत् ॥ १५१ ॥

ມັນຕຣາແຫ່ງພີຖະ ກ່າວວ່າ: “Pakṣirājāya” (ຮູບກະລຸນາ/ຈະຕຸຣຖີ) ຕາມດ້ວຍ “svāhā”. ເມື່ອເຫັນນິມິດວາງອັງຄະ (aṅga) ໄວ້ກາງກັນນິກາ (karṇikā) ແລ້ວ ຄວນບູຊານາກາໃນຍັນຕຣາທັງຫຼາຍ।

Verse 152

तद्बिहिर्लोकपालांश्च वज्राद्यैर्विलसत्करान् । एवं सिद्धमनुर्मंत्री नाशयेद्गरलद्वयम् । देहांते लभते चापिश्रीविष्णोः परमं पदम् ॥ १५२ ॥

ໂດຍອາໄສມັນຕຣາ ແລະ ພິທີເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນບູຊາລົກກະປາລາ (lokapāla) ຜູ້ມືສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍວັດຊະຣະ ແລະ ອາວຸດອື່ນໆ. ເມື່ອມະນຸ (manu) ສໍາເລັດສິດທິ ນັກມັນຕຣາຈະທໍາລາຍພິດສອງປະການ; ແລະເມື່ອສິ້ນກາຍ ຍັງໄດ້ບັນລຸພະທີ່ສູງສຸດຂອງ ສຣີວິດສະນຸ (Śrī Viṣṇu).

Verse 153

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे कृष्णादिमन्त्रभेदनिरूपणं नामैकाशीतितमोऽध्यायः ॥ ८१ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 81 ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍການແບ່ງປະເພດມັນຕຣາຂອງ ກຣິດສະນະ ແລະມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ» ໃນພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ຂອງ ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ ໃນເລື່ອງໃຫຍ່ (Bṛhad-upākhyāna) ໃນພາກທີສາມ (Tṛtīya-pāda)។