Pāpa-bheda, Naraka-yātanā, Mahāpātaka-vicāra, Atonement Limits, Daśa-vidhā Bhakti, and Gaṅgā as Final Remedy

Verse 1

धर्मराज उवाच । पाप भेदान्प्रवक्ष्यामि यथा स्थूलाश्च यातनाः । श्रृणुष्व धैर्यमास्थाय रौद्रा ये नरका यतः ॥ १ ॥

ທ່ານທັມມະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມບາບຫຼາຍປະເພດ ແລະ ການທໍລະມານອັນຮຸນແຮງ. ຈົ່ງຟັງໂດຍຕັ້ງໃຈກັບຄວາມກ້າຫານ ເຖິງນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເປັນບ່ອນເກີດແຫ່ງທຸກຂ໌ເຫຼົ່ານັ້ນ»។

Verse 2

पापिनो ये दुरात्मानो नरकाग्निषु सन्ततम् । पच्यन्ते येषु तान्वक्ष्ये भयंकरफलप्रदान् ॥ २ ॥

ຄົນບາບຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ຖືກໄຟນະຣົກເຜົາຕົ້ມຢູ່ເປັນນິດ. ເຮົາຈະພັນລະນາໄຟເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ໃຫ້ຜົນອັນນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 3

तपनोवालुकाकुम्भौमहारौरवरौरवौ । कुम्भघीपाको निरुच्छ्वासः कालसूत्रः प्रमर्दनः ॥ ३ ॥

ນະລົກ ຕະປະນະ, ວາລຸກາ, ແລະ ກຸມພະ; ພ້ອມທັງ ໂຣຣຸວະ ແລະ ມະຫາໂຣຣຸວະ; ກຸມພະຄີປາກະ, ນິຣຸດຊວາສະ, ກາລະສູດ ແລະ ປະຣະມັດທະນະ ແມ່ນຊື່ຂອງຂຸມນະລົກ.

Verse 4

असिपत्रवनं घोरं लालाभक्षोहिमोत्कटः । मूषावस्था वसाकूपस्तथा वैतरणी नदी ॥ ४ ॥

ມີປ່າ ອະສິປັດຕະວັນ ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ (ປ່າໃບດາບ), ການທໍລະມານທີ່ເອີ້ນວ່າ ລາລາພັກສະ, ດິນແດນທີ່ໜາວເຢັນສຸດຂີດ (ຫິໂມດກະຕະ), ສະພາບການເປັນໜູ (ມູສາວັດສະຖາ), ບໍ່ໄຂມັນ (ວະສາກູປະ), ແລະ ແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ.

Verse 5

भक्ष्यन्ते मूत्रपानं च पुरीषह्लद एव च । तप्तशूलं तप्तशिला शाल्मलीद्रुम एव च ॥ ५ ॥

ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນສິ່ງເປິເປື້ອນ ແລະ ດື່ມນ້ຳຍ່ຽວ; ພວກເຂົາຍັງຖືກຈຸ່ມລົງໃນຂຸມອາຈົມ. ພວກເຂົາຖືກທໍລະມານດ້ວຍຫອກຮ້ອນແດງ, ຫີນຮ້ອນ, ແລະ ຕົ້ນງິ້ວ (ສານມະລີ) ທີ່ມີໜາມແຫຼມຄົມ.

Verse 6

तथा शोणितकूपश्च घोरः शोणितभोजनः । स्वमांसभोजनं चैव वह्निज्वालानिवेशनम् ॥ ६ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ, ມີນະລົກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຊື່ ໂສນິຕະກູປະ ("ບໍ່ເລືອດ"), ແລະ ອີກແຫ່ງໜຶ່ງຊື່ ໂສນິຕະໂພຊະນະ ("ການກິນເລືອດ"); ພ້ອມທັງ ສະວະມັງສະໂພຊະນະ ("ການກິນຊີ້ນຕົນເອງ"), ແລະ ວະຫະນິຊະວາລານິເວສະນະ ("ການຢູ່ໃນແປວໄຟ").

Verse 7

शिलावृष्टिः शस्त्रवृष्टिर्वह्निवृष्टिस्तथैव च । क्षारोदकं चोष्णतोयं तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ७ ॥

ມີຝົນຫີນ, ຝົນອາວຸດ, ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນມີຝົນໄຟ; ມີນ້ຳດ່າງ ແລະ ນ້ຳຮ້ອນຟົດ, ແລະ ການກິນກ້ອນເຫຼັກທີ່ຮ້ອນແດງ.

Verse 8

अथ शिरःशोषणं च मरुत्प्रपतनं तथा । तथा पाशाणवर्णं च कृमिभोजनमेव च ॥ ८ ॥

ຈາກນັ້ນກໍເກີດອາການຫົວແຫ້ງ, ລົ້ມລົງຍ້ອນລົມ, ຜິວປ່ຽນສີຄືກ້ອນຫີນ, ແລະ ຖືກແມ່ທ້ອງກັດກິນ.

Verse 9

क्षारो दपानं भ्रमणं तथा क्रकचदारणम् । पुरीषलेपनं चैव पुरीषस्य च भोजनम् ॥ ९ ॥

ນໍ້າດ່າງກັດ, ການດື່ມຂອງມືນເມົາ, ການຍ່າງເລາະໄປທົ່ວ, ການຖືກຕັດດ້ວຍເລື່ອຍ, ການທາດ້ວຍອາຈົມ ແລະ ການກິນອາຈົມ.

Verse 10

रेतः पानं महाघोरं सर्वसन्धिषुदाडनम् । धूमपानं पाशबन्धं नानाशूलानुलेपनम् ॥ १० ॥

ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ດື່ມນໍ້າອະສຸຈິ ເຊິ່ງເປັນການທໍລະມານທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ; ທຸກຂໍ້ຕໍ່ຂອງພວກເຂົາຖືກເຜົາ; ຖືກບັງຄັບໃຫ້ດື່ມຄວັນໄຟ; ຖືກມັດດ້ວຍບ້ວງ; ແລະ ຖືກແທງດ້ວຍໜາມແຫຼມຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 11

अङ्गारशयनं चैव तथा मुसलमर्द्दनम् । बहूनि काष्ठयन्त्राणि कषणं छेदनं तथा ॥ ११ ॥

ມີການນອນເທິງຕຽງຖ່ານໄຟແດງ, ແລະ ຖືກບົດດ້ວຍສາກ; ມີເຄື່ອງມືໄມ້ຫຼາຍຢ່າງ (ສຳລັບການທໍລະມານ), ລວມທັງການຂູດ ແລະ ການຕັດ.

Verse 12

पतनोत्पतनं चैव गदादण्डादिपीहनम् । गजदन्तप्रहरणं नानासर्पैश्च दंशनम् ॥ १२ ॥

ມີການຕົກຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແລະ ຖືກໂຍນຂຶ້ນໄປຂ້າງເທິງຄືນ; ການຖືກທຸບຕີດ້ວຍກະບອງ, ໄມ້ຄ້ອນ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນ; ການຖືກແທງດ້ວຍງາຊ້າງ; ແລະ ການຖືກງູຫຼາຍຊະນິດກັດ.

Verse 13

शीताम्बुसेचनं चैव नासायां च मुखे तथा । घोरक्षाराम्बुपानं च तथा लवणभक्षणम् ॥ १३ ॥

ຄວນຫຼີກເວັ້ນການສາດນ້ຳເຢັນໃສ່ກາຍ ແລະການຫຼົ່ນນ້ຳເຂົ້າດັງແລະປາກ; ການດື່ມນ້ຳດ່າງແຮງ ແລະການກິນເກືອກໍຄວນຫຼີກເວັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 14

स्त्रायुच्छेदं स्नायुबन्धमस्थिच्छेदं तथैव च । क्षाराम्बुपूर्णरन्ध्राणां प्रवेशं मांसभोजनम् ॥ १४ ॥

ການຕັດເສັ້ນເນື້ອ, ການຂາດສາຍຜູກຂໍ້, ແລະການຫັກກະດູກ; ການເຂົ້າໄປໃນຮູທີ່ເຕັມນ້ຳດ່າງ; ແລະການກິນເນື້ອ—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນກິລິຍານຳມາຊຶ່ງມົນທິນພິທີ ແລະຄວນຫຼີກເວັ້ນໃນວິນັຍແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດ।

Verse 15

पित्तपानं महाघोरं तथैवःश्लेष्मभोजनम् । वृक्षाग्रात्पातनंचैव जलान्तर्मज्जनं तथा ॥ १५ ॥

ການດື່ມນ້ຳດີ—ນ່າສະພຶງຢ່າງຍິ່ງ—ແລະການກິນເສມ; ການຖືກປາດລົງຈາກຍອດໄມ້; ແລະການຖືກບັງຄັບໃຫ້ຈົມຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍໄດ້ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນທຸກຂ໌ອັນສາຫັດ।

Verse 16

पाषाणधारणं चैव शयनं कण्टकोपरि । पिपीलिकादंशनं च वृश्चिकैश्चापि पीडनम् ॥ १६ ॥

ການແບກຫີນໜັກ, ການນອນເທິງໜາມ, ການຖືກມົດກັດ, ແລະການຖືກແມງປ່ອງທໍລະມານ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມລຳບາກທີ່ຕົນເອງກໍ່ຂຶ້ນ।

Verse 17

व्याघ्रपीडा शिवापीडा तथा महिषमीडनम् । कर्द्दमे शयनं चैव दुर्गन्धपरिपूरणम् ॥ १७ ॥

ມີການທໍລະມານຈາກເສືອ, ຄວາມທຸກຈາກໝາປ່າ, ແລະການຖືກຄວາຍຢ່ຳ; ມີການນອນໃນຕົມ ແລະການຖືກກິ່ນເໝັນປົກຄຸມເຕັມທົ່ວ।

Verse 18

बहुशश्चार्धशयनं महातिक्तनिषेवणम् । अत्युष्णतैलपानं च महाकटुनिषेवणम् ॥ १८ ॥

ການນອນຫຼັບບໍ່ເຕັມທີ່ເລື້ອຍໆ, ການກິນອາຫານຂົມຫຼາຍເກີນໄປ, ການດື່ມນໍ້າມັນທີ່ຮ້ອນຈັດ, ແລະ ການກິນອາຫານເຜັດຮ້ອນຫຼາຍເກີນໄປ.

Verse 19

कषायोदकपानं च तत्पपाषाणतक्षणम् । अत्युष्णशीतस्नानं च तथा दशनशीर्णनम् ॥ १९ ॥

ການດື່ມນໍ້າຝາດ, ການສະກັດຫີນເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ, ການອາບນໍ້າທີ່ຮ້ອນ ຫຼື ເຢັນເກີນໄປ, ແລະ ການເຮັດໃຫ້ແຂ້ວເສື່ອມ.

Verse 20

तप्तायः शयनं चैव ह्ययोभारस्य बन्धनम् । एवमाद्यामहाभाग यातनाः कोटिकोटिशः ॥ २० ॥

ການນອນເທິງຕຽງເຫຼັກແດງຮ້ອນ, ແລະ ຖືກມັດໄວ້ພາຍໃຕ້ນໍ້າໜັກຂອງເຫຼັກ - ຄວາມທໍລະມານດັ່ງກ່າວ ແລະ ອື່ນໆນັບບໍ່ຖ້ວນ, ໂອ້ ຜູ້ມີຈິດໃຈປະເສີດ, ເກີດຂຶ້ນເປັນລ້ານໆ.

Verse 21

अपि वर्षसहस्त्रेण नाहं निगदितुं क्षमः । एतेषु यस्य यत्प्राप्तं पापिनः क्षितिरक्षक ॥ २१ ॥

ເຖິງແມ່ນວ່າໃນພັນປີ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດອະທິບາຍມັນໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ໂອ້ ຜູ້ປົກປັກຮັກສາໂລກ, ໃນບັນດາຄົນບາບເຫຼົ່ານີ້, ແຕ່ລະຄົນໄດ້ຮັບຜົນກຳສະເພາະໃດໜຶ່ງທີ່ຕົກເປັນສ່ວນຂອງເຂົາ.

Verse 22

तत्सर्वं संप्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः श्रृणु । ब्रह्महा च सुरापी च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ २२ ॥

ດຽວນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທັງໝົດນັ້ນຢ່າງລະອຽດ - ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າ: ຜູ້ຂ້າພາມ, ຜູ້ດື່ມຂອງມຶນເມົາ, ໂຈນ, ແລະ ຜູ້ລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູ.

Verse 23

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पञ्चमः । पंतिभेदीवृथापाकी नित्यं ब्रह्मणदूषकः ॥ २३ ॥

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ (ມະຫາປາຕະກິນ) ແທ້; ແລະຜູ້ທີ່ຄົບຄ້າສົມຄົບກັບເຂົາເຈົ້າ ຖືກນັບເປັນຄົນທີ່ຫ້າ. ຍັງມີຜູ້ທຳລາຍແຖວກິນຮ່ວມ, ຜູ້ປຸງອາຫານໂດຍບໍ່ມີຈຸດປະສົງ/ພິທີ, ແລະຜູ້ທີ່ດ່າທໍາລາຍພຣາຫມະນະຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 24

आदेशी वेदविक्रेता पञ्चैते ब्रह्मधातकाः । ब्रह्मणं यः समाहूय दास्यामीति धनादिकम् । एश्चान्नास्तीति यो ब्रुयात्तमाहुर्ब्रह्यघातिनम् ॥ २४ ॥

ຜູ້ອອກຄຳສັ່ງດ້ວຍອຳນາດໃນນາມພິທີສາສະໜາເພື່ອຫາຜົນກຳໄລ, ແລະຜູ້ຂາຍພຣະເວດ—ທັງຫ້ານີ້ເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣະພຣະຫມັນ» (ຜູ້ທຳລາຍຄວາມສັກສິດແຫ່ງພຣາຫມະນະ). ອີກທັງ ຜູ້ເອີ້ນພຣາຫມະນະມາແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂ້ອຍຈະໃຫ້ຊັບສິນແລະອື່ນໆ» ແຕ່ຕໍ່ມາກ່າວວ່າ «ບໍ່ມີຫຍັງ» ກໍຖືກເອີ້ນວ່າ ຜູ້ກະທຳບຣະຫມະ-ຆາຕະ (brahma-ghāta).

Verse 25

स्नानार्थं पूजनार्थँ वा गच्छतो ब्राह्मणस्य यः । समायात्यंतरायत्वं तमाहुर्ब्रह्मधातिनम् ॥ २५ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ເຂົ້າມາຂັດຂວາງພຣາຫມະນະ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງໄປອາບນ້ຳຊຳລະ ຫຼືໄປບູຊາ—ຄົນນັ້ນຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ຜູ້ຂ້າພຣະພຣະຫມັນ» (ຜູ້ລະເມີດລະບຽບສັກສິດ).

Verse 26

पस्निन्दासु निरतश्चात्मोत्कर्षरतश्व यः । असत्यनिरतश्वचैव ब्रह्महा परिकीर्तितः ॥ २६ ॥

ຜູ້ທີ່ໝົດໃຈໃນການນິນທາຜູ້ອື່ນ, ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການຍົກຕົນເອງ, ແລະຜູ້ທີ່ຍຶດຕິດກັບຄວາມເທັດ—ຄົນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນ brahmahā (ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ) ໃນນັຍທາງສິນທຳແລະວິນຍານ.

Verse 27

अधर्मस्यानुमन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । अन्योद्वेगरतश्चैव अन्येषां दोषसूवकः ॥ २७ ॥

ຜູ້ທີ່ຍອມຮັບແລະອະນຸຍາດໃຫ້ອະທຳເກີດຂຶ້ນ ກໍຖືກກ່າວວ່າເປັນ brahmahā ເຊັ່ນກັນ. ອີກທັງ ຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການກໍ່ກວນໃຫ້ຜູ້ອື່ນຫວາດຫວັ່ນ ແລະຜູ້ທີ່ປະກາດໂທດຂອງຜູ້ອື່ນ (ເປັນຜູ້ຟ້ອງ) ກໍຖືກນັບຮ່ວມໃນພວກນັ້ນ.

Verse 28

दम्भाचाररतश्वैव ब्रह्महेत्यभिधीयते । नित्यं प्रतिग्रहरतस्तथा प्राणिवधे रतः ॥ २८ ॥

ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນຄວາມປອມແປງແລະການສະແດງທ່າ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ» (brahmahā) ແທ້ໆ. ອີກທັງຜູ້ທີ່ມຸ່ງຮັບຂອງກຳນັນເປັນນິດ ແລະຜູ້ທີ່ຍິນດີໃນການຂ້າສັດມີຊີວິດ ກໍຖືກກ່າວວ່າຢູ່ໃນຫມວດບາບຮ້າຍດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 29

अधर्मस्यानुममन्ता च ब्रह्महा परिकीर्तितः । ब्रह्महत्या समं पापमेव बहुविधं नृप ॥ २९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄຳຍິນຍອມແກ່ອະທັມ ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ». ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນມີຫຼາຍປະການ ແລະເທົ່າກັບບາບແຫ່ງການຂ້າພຣາຫມັນ.

Verse 30

सुरापानसमं पापं प्रवक्ष्यामि समासतः । गणान्नभोजनं चैव गणिकानां निषेवणम् ॥ ३० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້ ບາບທີ່ເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາ: ການກິນອາຫານຈາກຫມູ່ຄົນບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະການຄົບຫາກັບນາງຄະນິກາ.

Verse 31

पतितान्नादनं चैव सुरापानसमं स्मृतम् । उपासमापरित्यागो देवलानां च भोजनम् ॥ ३१ ॥

ການກິນອາຫານທີ່ຜູ້ຕົກຕ່ຳທາງສິນທຳມອບໃຫ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາ. ອີກທັງການລະທິ້ງການບູຊາປະຈຳວັນ ແລະການກິນອາຫານທີ່ຖວາຍແກ່ເທວະ (ກ່ອນຮັບເປັນປຣະສາດ) ກໍຖືກຕຳນິເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

सुरापयोषित्संयोगः सुरापानसमः स्मृतः । यः शूद्रेण समाहतो भोजनं कुरुते द्विजः ॥ ३२ ॥

ການຮ່ວມສຳພັນກັບຍິງທີ່ພົວພັນກັບສຸລາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເທົ່າກັບການດື່ມສຸລາ. ອີກທັງ ຊາຍທະວິຊະ (ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ກິນອາຫານທີ່ຖືກຊູດຣະຕີຫຼືເຮັດໃຫ້ເປື້ອນ ກໍຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບຜູ້ດື່ມສຸລາ.

Verse 33

सुरापी स हि विज्ञेयः सर्वधर्मबहिष्कृतः । यः शूद्रेणाभ्यनुज्ञातः प्रेष्यकर्म करोति च ॥ ३३ ॥

ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ດື່ມສຸຣາ ແລະຖືກຂັບອອກຈາກທຳມະທັງປວງ; ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຊູດຣະ ແລ້ວເຮັດວຽກຮັບໃຊ້ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ຕ່ຳຕ້ອຍ.

Verse 34

सुरापान समं पापं लभते स नराधमः । एवं बहुविधं पापं सुरापानसमं स्मृतम् ॥ ३४ ॥

ຄົນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດນັ້ນ ໄດ້ຮັບບາບເທົ່າກັບການດື່ມສຸຣາ. ດັ່ງນັ້ນ ບາບຫຼາຍປະເພດ ຖືກກ່າວໄວ້ໃນຄຳສືບທອດວ່າ ເທົ່າກັບການດື່ມສຸຣາ.

Verse 35

हेमस्तेयसमं पापं प्रवक्ष्यामि निशामय । कन्दमूलफलानां च कस्तूरी पटवाससाम् ॥ ३५ ॥

ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບາບທີ່ເທົ່າກັບການລັກຄຳ: ຄືການລັກຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້, ພ້ອມທັງກະສຕູຣີ (musk), ໃບໝາກ (betel) ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 36

सदा स्तेयं च रत्नानां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । ताम्रायस्त्र्रपुकांस्यानामाज्यस्य मधुनस्तथा ॥ ३६ ॥

ການລັກເພັດນິນຈິນດາ ຖືກນັບເທົ່າກັບການລັກຄຳຢູ່ເສມອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການລັກທອງແດງ, ເຫຼັກ, ດີບຸກ, ຄັນສະຍາ (bell-metal), ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee) ແລະນ້ຳເຜິ້ງ ກໍຖືກນັບໃນຊັ້ນດຽວກັນ.

Verse 37

स्तेयं सुगन्धद्रव्याण्णां स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । क्रमुकस्यापिहरणमम्भसां चन्दनस्य च ॥ ३७ ॥

ການລັກສານຫອມຫຼາຍຢ່າງ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບການລັກຄຳ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການເອົາໝາກກຣະມຸກ (areca-nut), ການເອົານ້ຳ, ແລະການເອົາໄມ້ຈັນ (sandalwood) ກໍຖືກນັບເປັນການລັກທີ່ຫນັກ.

Verse 38

पर्णरसापहरणं स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । पितृयज्ञपरित्यागो धर्मकार्यविलोपनम् ॥ ३८ ॥

ການລັກເອົານ້ຳຢາງໃບໄມ້ ຖືວ່າເທົ່າກັບການລັກຄຳ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການປະຖິ້ມການບູຊາບັນພະບຸລຸດ (Pitr-yajna) ແມ່ນເທົ່າກັບການທຳລາຍຫນ້າທີ່ທາງສາສະຫນາ.

Verse 39

यतीर्नां निन्दतं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भक्ष्याणां चापहरणं धान्यानां हरणं तथा ॥ ३९ ॥

ການໃສ່ຮ້າຍນັກບວດ (Yatis) ຖືວ່າເທົ່າກັບການລັກຄຳ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການລັກເອົາອາຫານ ແລະ ການລັກເອົາເມັດພືດ ກໍ່ຖືວ່າເປັນບາບໜັກ.

Verse 40

रुद्राक्षहरणं चैव स्वर्णस्तेयसमं स्मृतम् । भागीनीगमनं चैव पुत्रस्त्रीगमनं तथा ॥ ४० ॥

ການລັກເອົາເມັດ ຣຸດຣັກສາ (Rudraksha) ຖືວ່າເທົ່າກັບການລັກຄຳ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການມີເພດສຳພັນກັບເອື້ອຍນ້ອງສາວ ແລະ ກັບລູກໄພ້ ແມ່ນຢູ່ໃນປະເພດດຽວກັນ.

Verse 41

रजस्वलादिगमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम् । हीनजात्याभिगमनं मद्यपस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४१ ॥

ການມີເພດສຳພັນກັບຍິງທີ່ມີປະຈຳເດືອນ ຖືວ່າເທົ່າກັບການລ່ວງລະເມີດຕຽງນອນຂອງຄູອາຈານ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການເຂົ້າຫາຍິງຊັ້ນຕ່ຳ ຫຼື ຍິງທີ່ດື່ມເຫຼົ້າ.

Verse 42

परस्त्रीगमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । भ्रातृस्त्रीगमनं चैव वयस्यस्त्रीनिषेवणम् ॥ ४२ ॥

ການໄປຫາຍເມຍຂອງຊາຍອື່ນ ຖືວ່າເທົ່າກັບການລ່ວງລະເມີດຕຽງນອນຂອງຄູອາຈານ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ການເຂົ້າຫາເມຍຂອງອ້າຍນ້ອງ ແລະ ເມຍຂອງເພື່ອນ.

Verse 43

विश्वस्तागमनं चैव गुरुतल्पसमं स्मृतम् । अकाले कर्मकरणं पुत्रीगमनमेव च ॥ ४३ ॥

ການຮ່ວມເພດກັບຍິງທີ່ໄວ້ວາງໃຈ (ຜູ້ທີ່ຖືກປົກປ້ອງ) ຖືກປະກາດວ່າເທົ່າກັບບາບຂອງການລ່ວງລະເມີດຕຽງນອນຂອງຄູອາຈານ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການກະທໍາທາງເພດໃນເວລາທີ່ບໍ່ເຫມາະສົມ, ແລະການຮ່ວມເພດກັບລູກສາວຂອງຕົນເອງ.

Verse 44

धर्मलोपः शास्त्रनिन्दा गुरुतल्पसमं स्मृतम् । इत्येवमादयो राजन्महापातकसंज्ञिताः ॥ ४४ ॥

ການປະຖິ້ມພຣະທໍາ ແລະ ການດູຖູກພຣະຄໍາພີສັກສິດ ຖືກປະກາດວ່າເທົ່າກັບບາບຂອງການລ່ວງລະເມີດຕຽງນອນຂອງຄູອາຈານ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້າແດ່ພຣະລາຊາ, ການກະທໍາເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ "ມະຫາບາບ" (mahāpātakas).

Verse 45

एतेष्वेकतमेनापि सङ्गकृत्तत्समो भवेत् । यथाकथंचित्पापानामेतेषां परमर्षिभिः ॥ ४५ ॥

ເຖິງແມ່ນວ່າໂດຍການສ້າງຄວາມສໍາພັນກັບພຽງແຕ່ຜູ້ຫນຶ່ງໃນບັນດາຜູ້ເຫຼົ່ານີ້, ບຸກຄົນນັ້ນກໍ່ຈະກາຍເປັນເທົ່າທຽມກັບພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ, ດ້ວຍວິທີໃດວິທີຫນຶ່ງ, ບັນດາລືສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ປະກາດວິທີການສໍາລັບການລົບລ້າງບາບເຫຼົ່ານີ້.

Verse 46

शान्तैस्तु निष्कृतिर्दृष्टा प्रायश्चितादिकल्पनैः । प्रायश्चित्तविहीनानि पापानि श्रृणु भूपते ॥ ४६ ॥

ການໄຖ່ບາບ (niṣkṛti) ແມ່ນໄດ້ຖືກສິດສອນຜ່ານພິທີກໍາເພື່ອຄວາມສະຫງົບ (śānti) ແລະ ຮູບແບບການຊົດໃຊ້ບາບ (prāyaścitta) ທີ່ກໍານົດໄວ້. ບັດນີ້, ຂ້າແດ່ພຣະລາຊາ, ຈົ່ງຟັງກ່ຽວກັບບາບທີ່ບໍ່ມີການຊົດໃຊ້ໃດໆຖືກກໍານົດໄວ້.

Verse 47

समस्तपापतुल्यानि महानरकदानि च । ब्रह्महत्यादिपापानां कथंचिन्निष्कृतिर्भवेत् ॥ ४७ ॥

ບາບເຫຼົ່ານີ້ເທົ່າກັບບາບທັງຫມົດ ແລະ ເປັນຜູ້ມອບນະລົກອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ເຖິງແມ່ນວ່າສໍາລັບບາບ ເຊັ່ນ ການຂ້າພາມ (brahma-hatyā), ວິທີການໄຖ່ບາບບາງຢ່າງກໍ່ອາດຈະເປັນໄປໄດ້.

Verse 48

ब्रह्मणं द्वेष्टि यस्तस्य निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । विश्वस्तघातिनं चैव कृतन्घानां नरेश्वर ॥ ४८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ຜູ້ໃດທີ່ກຽດຊັງພຣາຫມັນ ບໍ່ມີການໄຖ່ບາບຢູ່ໃສເລີຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງຄົນທີ່ໄວ້ໃຈ ແລະຜູ້ຂ້າຜູ້ມີພຣະຄຸນຕໍ່ຕົນ।

Verse 49

शूद्रस्त्रीसङ्गिनां चैव निष्कृतिर्नास्ति कुत्रचित् । शूद्रान्नपुष्टदेहानां वेदनिन्दारतात्मनाम् ॥ ४९ ॥

ຜູ້ທີ່ຄົບຄ້າກັບຍິງຊູດຣະ ບໍ່ມີການໄຖ່ບາບຢູ່ໃສເລີຍ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ທີ່ຮ່າງກາຍຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍອາຫານຊູດຣະ ແລະຈິດໃຈຫຼົງໃນການດ່າວິຈານພຣະເວດ ກໍບໍ່ພົບການຊົດໃຊ້ບາບເລີຍ।

Verse 50

सत्कथानिन्दकानांच नेहामुत्रचनिष्कृतिः ॥ ५० ॥

ຜູ້ທີ່ດູໝິ່ນຄຳເລົ່າອັນສັກສິດ ແລະຄຳສອນອັນດີ ບໍ່ມີການຊົດໃຊ້ບາບ—ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ।

Verse 51

बौद्धालयं विशेद्यस्तु महापद्यपि वैद्विजः । नतस्यनिष्कृतिर्दृष्टाप्रायश्चितशतैरपि ॥ ५१ ॥

ແມ່ນແຕ່ຊາຍທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຂົ້າໄປໃນສະຖານບູຊາພຸດ ໃນຍາມມະຫາພິບັດກໍຕາມ ກໍບໍ່ມີການໄຖ່ບາບທີ່ກຳນົດໃຫ້ເຂົາ—ແມ່ນແຕ່ຈະກະທຳພິທີປະຖົມບາບນັບຮ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້।

Verse 52

बौद्धाः पाषंण्डिनः प्रोक्ता यतो वेदविनिन्दकाः । तस्माद्विजस्तान्नेक्षेत यतो धर्मबहिष्कृताः ॥ ५२ ॥

ພວກພຸດຖະຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ປາສັນດິນ» (ພວກນອກທາງ) ເພາະພວກເຂົາດ່າວິຈານພຣະເວດ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ເບິ່ງພວກເຂົາ ເພາະພວກເຂົາຖືກຂັບອອກຈາກທຳມະ।

Verse 53

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि द्विजो बोद्धालयं विशेत् । ज्ञात्वा चेन्निष्कृतिर्नास्ति शास्त्राणामिति निश्वयः ॥ ५३ ॥

ຈະຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຖ້າເຂົ້າໄປສູ່ສຳນັກຂອງຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ; ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວ ກໍແນ່ນອນວ່າ ຄຳພີກ່າວວ່າ «ບໍ່ມີການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິຕຕະ) ສຳລັບການລ່ວງລະເມີດນັ້ນ»।

Verse 54

एतेषां पापबाहुल्यान्नरकं कोटिकल्पकम् । प्रायश्चित्तविहीनानि प्रोक्तान्यन्यानि च प्रभो ॥ ५४ ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກການກະທຳເຫຼົ່ານີ້ເຕັມໄປດ້ວຍບາບຫນັກ ຈຶ່ງນຳໄປສູ່ນະຣົກຕະຫຼອດກໍຕິກັລປະ; ແລະການກະທຳອື່ນໆອີກກໍຖືກກ່າວວ່າ ປາສຈິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ບໍ່ມີ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 55

पापानि तेषां नरकान्गदतो मे निशामय ॥ ५५ ॥

ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຈະພັນລະນາ ບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະນະຣົກທີ່ເຂົາເຈົ້າຈະໄປຮອດ.

Verse 56

महापातकिनस्तेषु प्रत्येकं युगवासिनः । तदन्ते पृथिवीमेत्य सप्तजन्मसु गर्दभाः ॥ ५६ ॥

ໃນພວກນັ້ນ ຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ ແຕ່ລະຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງຍຸກ; ເມື່ອສິ້ນສຸດໄລຍະນັ້ນ ກັບມາສູ່ໂລກ ແລະເກີດເປັນລາ 7 ຊາດ.

Verse 57

ततः श्वानो विद्धदेहा भवेयुर्दशजन्मसु । आशताब्दं विट्कृमयः सर्पा द्वादशजन्मसु ॥ ५७ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າເກີດເປັນໝາ ມີກາຍທີ່ຖືກທຸກທໍລະມານ ໃນ 10 ຊາດ; ເປັນເວລາ 100 ປີ ກາຍເປັນໜອນໃນອຸຈະ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ເກີດເປັນງູ ໃນ 12 ຊາດ.

Verse 58

ततः सहस्त्रजन्मानि मृगाद्याः पशवो नृप । शताब्दं स्थावराश्चैव ततो गोधाशरीरिणः ॥ ५८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຜູ້ນັ້ນເກີດຊ້ຳໆ ໜຶ່ງພັນຄັ້ງ ໃນພວກສັດເຊັ່ນ ກວາງ ແລະອື່ນໆ; ຕໍ່ມາຢູ່ໃນພວກອະຈະລະ (ພືດ) ເປັນເວລາຮ້ອຍປີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮ່າງກາຍຄ້າຍ godhā (ແລນ)។

Verse 59

ततस्तु सत्पजन्मानि चण्डालाः पापकारिणः । ततः षोडश जन्मानि शूद्राद्या हीनजातयः ॥ ५९ ॥

ຕໍ່ມາ ຜູ້ກະທຳບາບຈະເກີດເປັນ ຈັນດາລະ (caṇḍāla) ເຈັດຊາດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈະເກີດອີກ ສິບຫົກຊາດ ໃນພວກຊາດຕ່ຳ ເລີ່ມຈາກ ຊູດຣະ (śūdra) ແລະການເກີດທີ່ຖືກດູໝິ່ນອື່ນໆ.

Verse 60

ततस्तु जन्मद्वितये दरिद्राव्याधिपीडिताः । प्रतिग्रहपरा नित्यं ततो निरयगाः पुनः ॥ ६० ॥

ຕໍ່ມາ ໃນສອງຊາດຕໍ່ໄປ ຜູ້ນັ້ນຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມຍາກຈົນ ແລະໂລກໄພ; ມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເທິງການຮັບຂອງຖວາຍເປັນນິດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍກັບໄປສູ່ນະຣະກະ (ນະຣົກ) ອີກຄັ້ງ.

Verse 61

असूयाविष्टमनसो रौरवे नरके स्मृतम् । तत्र कल्पद्वयं स्थित्वा चाण्डालाः शतजन्मसु ॥ ६१ ॥

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຖືກຄວາມອິດສາຄອບງຳ ຖືກກ່າວວ່າຕົກໄປສູ່ນະຣົກຊື່ ຣໍຣະວະ (Raurava). ຢູ່ທີ່ນັ້ນສອງກັລປະ ແລ້ວຈຶ່ງເກີດເປັນ ຈັນດາລະ ຮ້ອຍຊາດ.

Verse 62

मा ददस्वेति यो ब्रूयाद्गवान्गिब्राह्मणेषु च । शुनां योनिशतं गत्वा चाण्डालेषूपजायते ॥ ६२ ॥

ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ «ຢ່າໃຫ້» ແລະຂັດຂວາງການຖວາຍງົວ ແລະທານອື່ນໆ ແກ່ພຣາຫມັນ (Brāhmaṇa) — ຫຼັງຈາກໄດ້ຜ່ານຄັນຂອງຫມາ ໜຶ່ງຮ້ອຍຄັ້ງ — ຈຶ່ງເກີດໃນພວກ ຈັນດາລະ (Caṇḍāla).

Verse 63

ततो विष्ठाकृतमिश्चैव ततो व्याघ्रस्त्रिजन्मसु । तदंते नरकं याति युगानामेकविंशतिम् ॥ ६३ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກາຍເປັນສັດກິນຂີ້; ຕໍ່ມາ ສາມຊາດເກີດເປັນເສືອ. ສຸດທ້າຍ ຕົກນະລົກຕະຫຼອດ 21 ຍຸກ.

Verse 64

परनिन्दापरा ये च ये च निष्ठुरभाषिणः । दानानां विघ्नकर्त्तारस्तेषां पापफलं श्रृणु ॥ ६४ ॥

ຈົ່ງຟັງຜົນບາບຂອງຜູ້ທີ່ມັກນິນທາຜູ້ອື່ນ, ເວົ້າຄໍາຮ້າຍ, ແລະຂັດຂວາງການໃຫ້ທານ.

Verse 65

मुशलोलूखलाभ्यां तु चूर्ण्यन्ते तस्करा भृशम् । तदन्ते तप्तपाषाणग्रहणं वत्सरत्रयम् ॥ ६५ ॥

ແຕ່ພວກຂໂຈນຖືກບົດຂີ້ຝຸ່ນຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍຄ້ອນຕໍາແລະຄົກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ສາມປີ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຈັບຫີນຮ້ອນໄຟ.

Verse 66

ततश्च कालसूत्रेण भिद्यन्ते सप्त वत्सरान् । शोचन्तः स्वानिकर्माणि परद्रव्यापहारकाः ॥ ६६ ॥

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍທຸກຂ໌ທັນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກາລະສູຕຣະ» ພວກທີ່ລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ ຖືກຕັດແລະທະລຸຈົນເຈັບ ເປັນເວລາເຈັດປີ ພ້ອມກັບຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ກຳຂອງຕົນ.

Verse 67

कर्मणा तत्र पच्यन्ते नरकान्गिषु सन्ततम् ॥ ६७ ॥

ທີ່ນັ້ນ ເນື່ອງຈາກກຳຂອງຕົນເອງ ພວກເຂົາຖືກເຜົາຜານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນໄຟແຫ່ງແດນນະລົກທັງຫຼາຍ.

Verse 68

परस्वसूचकानां च नरकं श्रृणु दारुणम् । यावद्युगसहस्त्रं तु तप्तायः पिण्डभक्षणम् ॥ ६८ ॥

ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນະລົກອັນໜ້າຢ້ານກົວ ສຳລັບຜູ້ທີ່ແຈ້ງເລື່ອງຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ນື່ນ: ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນຍຸກ ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນກ້ອນເຫຼັກແດງທີ່ຮ້ອນຈັດ.

Verse 69

संपीड्यते च रसना संदंशैर्भृशदारुणैः । निरुच्छ्वासं महाघोरे कल्पार्द्धं निवसन्ति ते ॥ ६९ ॥

ລີ້ນຂອງພວກເຂົາຖືກບີບດ້ວຍຄີມເຫຼັກອັນໜ້າຢ້ານກົວ; ໂດຍປາສະຈາກລົມຫາຍໃຈ, ພວກເຂົາຕ້ອງອາໄສຢູ່ໃນສະຖານທີ່ອັນໜ້າສະຫຍອງຂວັນນັ້ນເປັນເວລາເຄິ່ງກັນ (Kalpa).

Verse 70

परस्त्रीलोलुपानां च नरकं कथयामि ते । तप्तताम्रस्त्रियस्तेन सुरुपाभरणैर्युताः ॥ ७० ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງກ່ຽວກັບນະລົກທີ່ສະຫງວນໄວ້ສຳລັບຜູ້ທີ່ມັກເມຍຂອງຜູ້ນື່ນ: ທີ່ນັ້ນ, ຍິງສາວທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງແດງຮ້ອນແດງ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທີ່ສວຍງາມ ແລະ ຮູບຮ່າງທີ່ດຶງດູດໃຈ, ກາຍເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການທ tra ມານ.

Verse 71

यादृशीस्तादृशीस्ताश्च रमन्ते प्रसभं बहु । विद्ववन्तं भयेनासां गृह्णन्ति प्रसभं च तम् ॥ ७१ ॥

ຍິງສາວທີ່ມີລັກສະນະດັ່ງກ່າວ ຈະເຂົ້າມາພົວພັນຢ່າງເສລີ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມລະອາຍ; ແລະ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພວກນາງ, ພວກນາງຈຶ່ງຈັບຕົວແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາໄປຢ່າງບັງຄັບ.

Verse 72

कथयन्तश्च तत्कर्म नयन्ते नरकान्क्रमात् । अन्यं भजन्ते भूपाल पतिं त्यक्त्वा च याः स्त्रियः ॥ ७२ ॥

ແລະ ຜູ້ທີ່ເວົ້າສະໜັບສະໜູນການກະທຳດັ່ງກ່າວ ກໍພາຕົນເອງ ແລະ ຜູ້ອື່ນກ້າວລົງສູ່ນະລົກເທື່ອລະກ້າວ. ໂອ ພະລາຊາ, ຍິງສາວຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມຜົວຂອງຕົນ ແລະ ໄປສົມສູ່ກັບຊາຍອື່ນ ກໍປະສົບກັບຄວາມຕົກຕ່ຳເຊັ່ນນັ້ນຄືກັນ.

Verse 73

तत्पायःपुरुशास्तास्तु तत्पायःशयनेबलात् । पातयित्वा रमन्ते च बहुकालं बलान्विताः ॥ ७३ ॥

ແຕ່ບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຖືກຄວາມບັງຄັບດຽວກັນຄອບງຳ ກໍຖືກອຳນາດກົດຂີ່ໃນຕຽງນັ້ນເອງ; ແລະເມື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຕົກຕ່ຳແລ້ວ ພວກເຂົາກໍສະໜຸກສະບາຍຢູ່ດົນນານ ດ້ວຍກຳລັງທີ່ແຂງກ້າຂຶ້ນ।

Verse 74

ततस्तैर्योषितो मुक्ता हुताशनसमोज्ज्वलम् । यः स्तम्भं समाश्लिष्य तिष्ठन्त्यब्दसहस्त्रकम् ॥ ७४ ॥

ຕໍ່ມາ ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກພວກເຂົາປ່ອຍອອກ; ແລະນາງໆຢືນຢູ່ເປັນເວລາພັນປີ ໂດຍກອດເສົາຫນຶ່ງທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກໂຊດ.

Verse 75

ततः क्षारोदकस्नानं क्षारोदकनिषेवणम् । तदन्ते नरकान् सर्वान् भुञ्जतेऽब्दशतं शतम् ॥ ७५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີການອາບນ້ຳໃນນ້ຳເຄັມດ່າງ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ດື່ມນ້ຳເຄັມດ່າງນັ້ນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕ້ອງເສວຍທຸກໃນນະລົກທັງປວງ ເປັນເວລາຮ້ອຍຮ້ອຍປີ (ໝື່ນປີ).

Verse 76

यो हन्ति ब्राह्मणं गां च क्षत्रियं च नृपोत्तमम् । स चापि यातनाः सर्वा भुंक्ते कल्पेषु पञ्चसु ॥ ७६ ॥

ຜູ້ໃດຂ້າພຣາຫມັນ ຂ້າງົວ ແລະຂ້າກະສັດກະສັດຕະຣິຍະຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ນັ້ນກໍຕ້ອງເສວຍທັງປວງຍາຕະນາ ຕະຫຼອດຫ້າກັລປະ.

Verse 77

यः श्रृणोति महन्निन्दां सादरं तत्फलं श्रृणु । तेषां कर्णेषु दाप्यन्ते तप्तायः कीलसंचयाः ॥ ७७ ॥

ຜູ້ໃດຟັງຄຳນິນທາອັນໃຫຍ່ຫນັກ ດ້ວຍໃຈເຄົາລົບ—ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງມັນ: ໃນຫູຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກຕອກຕະປູເຫຼັກແດງຮ້ອນເປັນກອງໆ.

Verse 78

ततश्च तेषु छिद्रेषु तैलमत्युष्णमुल्बणम् । पूर्यते च ततश्चापिं कुम्भीपाकं प्रपद्यते ॥ ७८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນຮູຮ່ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ນ້ຳມັນທີ່ຮ້ອນຈັດ ແລະດຸຮ້າຍ ຖືກເທລົງໃສ່; ແລ້ວຜູ້ມີບາບຈະຕ້ອງປະສົບທຸກຂ໌ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຸມພີປາກ»។

Verse 79

नास्तिकानां प्रवक्ष्यामि विमुखानां हरे हरौ । अब्दानां कोटिपर्यन्तं लवणं भुञ्जते हि ते ॥ ७९ ॥

ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງຊະຕາກຳຂອງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ—ຜູ້ຫັນຫນ້າອອກຈາກ ພຣະຫຣິ; ເປັນເວລາຮອດສິບລ້ານປີ ພວກເຂົາຖືກໃຫ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນແຕ່ເກືອ.

Verse 80

ततश्च कल्पपर्यन्तं रौरवे तप्तसैकते । भज्यंते पापकर्मणोऽन्येप्येवं नराधिप ॥ ८० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈົນຮອດທ້າຍກັລປະ ໃນນະລົກ «ຣາວຣະວະ» ທີ່ມີຊາຍຮ້ອນໄໝ້ ຜູ້ກະທຳບາບຖືກທຳລາຍ ແລະຖືກທໍລະມານແບບນີ້ເຊັ່ນກັນ ໂອ ພຣະຣາຊາ.

Verse 81

ब्राह्मणान्ये निरीक्षन्ते कोपदृष्ट्या नराधमाः । तप्तसूचीसहस्त्रेण चक्षुस्तेषां प्रसूर्यते ॥ ८१ ॥

ຄົນຊົ່ວຊ້າເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຈ້ອງເບິ່ງພຣາຫມັນດ້ວຍສາຍຕາໂກດແຄ້ນ ສາຍຕາຂອງເຂົາຈະຖືກຈິ້ມທະລຸ—ດັ່ງຖືກເຂັມແດງຮ້ອນນັບພັນ.

Verse 82

ततः क्षाराम्बुधाराभिः सेच्यन्ते नृपसत्तम । ततश्च क्रकर्चेर्घोरैर्भिद्यन्ते पापकर्म्मणः ॥ ८२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ພວກເຂົາຖືກສາດດ້ວຍສາຍນ້ຳດ່າງກັດກິນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ຜູ້ກະທຳຊົ່ວຖືກຜ່າອອກດ້ວຍເຄື່ອງມືຄ້າຍເລື່ອຍອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 83

विश्वासघातिनां चैव मर्यादाभेदिनां तथा । परान्नलोल्लुपानां च नरकं श्रृणु दारुणम् ॥ ८३ ॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ, ລະເມີດຂອບເຂດແລະຈັນຍາບັນ, ແລະຜູ້ທີ່ໂລບຢາກອາຫານຂອງຄົນອື່ນ—ຈົ່ງຟັງເຖິງນະລົກອັນນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ।

Verse 84

स्वमांसभोजिनो नित्यं भक्षमाणाः श्वभिस्तु ते । नरकेषु समस्तेषु प्रत्येकं ह्यब्दवासिनः ॥ ८४ ॥

ຜູ້ທີ່ກິນເນື້ອຂອງຕົນເອງ ຖືກຫມາກັດກິນຢູ່ເປັນນິດ; ໃນນະລົກທຸກໆແຫ່ງ ພວກເຂົາຕ້ອງຢູ່ປີໜຶ່ງຕໍ່ແຫ່ງ।

Verse 85

प्रतिग्रहरता ये च ये वै नक्षत्रपाठकाः । ये च देवलकान्नानां भोजिनस्ताञ्श्रृणुष्व मे ॥ ८५ ॥

ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍເຖິງຜູ້ທີ່ຕິດໃນການຮັບຂອງຂວັນ, ຜູ້ທີ່ຫາກິນດ້ວຍການອ່ານວິຊາດາວ, ແລະຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ວັດ (ເທວະລະກະ) ນັ້ນ।

Verse 86

राजन्नाकल्पपर्यन्तं यातनास्वासु दुःखिताः । पच्यन्ते सततं पापाविष्टा भोगरताः सदा ॥ ८६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖືກທໍລະມານໃນການລົງໂທດເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຖືກຄວາມທຸກຄອບງໍາ, ພວກເຂົາຖືກ “ປຸງໄຟ” ຢູ່ເປັນນິດຈົນສິ້ນກາລະປະ; ຖືກບາບຄອບງໍາ ແລະຫມົດໃຈໃນກາມສຸກເສມອໄປ।

Verse 87

ततस्तैलेन पूर्यन्ते कालसूत्रप्रपीडिताः । ततः क्षारोदकस्नानं मूत्रविष्टानिषेवणम् ॥ ८७ ॥

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຖືກບີບຄັ້ນໃນນະລົກຊື່ ກາລະສູດຣະ (Kālasūtra) ແລະຖືກລາດນ້ໍາມັນໃຫ້ຊຸ່ມທົ່ວກາຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຖືກບັງຄັບໃຫ້ອາບນ້ໍາເຄັມກັດກິນ ແລະໃຫ້ກິນນ້ໍາປັດສະວະກັບອຸຈະລະ।

Verse 88

तदन्ते भुवमासाद्य भवन्ति म्लेच्छजातयः । अन्योद्वेगरता ये तु यान्ति वैतरणीं नदीम् ॥ ८८ ॥

ເມື່ອຄວາມທຸກນັ້ນສິ້ນສຸດ ແລ້ວກັບມາສູ່ໂລກ ພວກເຂົາເກີດໃນຊົນມະເລັດຈະ (ຄົນນອກທຳ)। ແຕ່ຜູ້ທີ່ມັກໃຈໃນການເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຫວາດກົວ ແລະທຸກໃຈ ຈະໄປສູ່ແມ່ນ້ຳ ໄວຕະຣະນີ।

Verse 89

त्यक्तपञ्चमहायज्ञा लालाभक्षं व्रजन्ति हि । उपासनापरित्यागी रौरवं नरकं व्रजेत् ॥ ८९ ॥

ຜູ້ໃດລະທິ້ງປັນຈະມະຫາຍັດ (ຍັດໃຫຍ່ຫ້າປະຈຳວັນ) ຍ່ອມຕົກໄປສູ່ພາວະກິນນ້ຳລາຍ. ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງອຸປາສະນາ (ການບູຊາ) ຈະໄປສູ່ນະລົກ ຣໍຣະວະ।

Verse 90

विप्रग्रामकरादानं कुर्वतां श्रृणु भूपते । यातनास्वासु पच्यन्ते यावदाचन्द्रतारकम् ॥ ९० ॥

ໂອ ພະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ຟັງ: ຜູ້ທີ່ເກັບພາສີຈາກພຣະວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ແລະຈາກບ້ານເມືອງ ຈະຖືກຕົ້ມຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານ ຕາບໃດທີ່ດວງຈັນແລະດາວຍັງຄົງຢູ່।

Verse 91

ग्रामेषु भूपालवरो यः कुर्यादधिकं करम् । स सहस्त्रकुलो भुङ्क्तेनरकं कल्पपञ्चसु ॥ ९१ ॥

ກະສັດຜູ້ເປັນເລີດຜູ້ໃດ ຖ້າເກັບພາສີເກີນຄວນໃນບ້ານເມືອງ ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍວົງສານພັນຕະກູນ ຈະເສວຍນະລົກຕະຫຼອດຫ້າກັລປະ।

Verse 92

विप्रग्रामकरादानं योऽनुमन्तातु पापकृत् । स एव कृतवान् राजन्ब्रह्महत्यासहस्त्रकम् ॥ ९२ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄົນບາບຜູ້ໃດພຽງແຕ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເກັບພາສີຈາກຊຸມຊົນພຣະວິປຣະ (ພຣາຫມັນ) ກໍເທົ່າກັບວ່າເຂົາໄດ້ກະທຳ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ) ພັນຄັ້ງ।

Verse 93

कालसूत्रे महाघोरे स वसेद्दिचतुर्युगम् । अयोनौ च वियोनौ च पशुयोनौ च यो नरः ॥ ९३ ॥

ຜູ້ໃດຕົກໄປເກີດແບບບໍ່ມີຄັນ, ເກີດພິການ, ຫຼືເກີດໃນຄັນສັດ ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ “ກາລະສູດຣະ” (Kālasūtra) ເປັນເວລາສອງຊຸດຂອງສີ່ຍຸກ।

Verse 94

त्यजेद्रेतो महापापी सरेतोभोजनं लभेत् । वसाकूपं ततः प्राप्य स्थित्वा दिव्याब्दसत्पकम् ॥ ९४ ॥

ຜູ້ບາບໃຫຍ່ຜູ້ທິ້ງນ້ຳເຊື້ອ ຈະຖືກໃຫ້ກິນອາຫານທີ່ປົນນ້ຳເຊື້ອ; ຕໍ່ມາເມື່ອໄປຮອດ “ຫຸມອ້ວນ” ວະສາ-ກູປະ (Vasā-kūpa) ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ 70 ປີເທວະ।

Verse 95

रेतोभोजी भवेन्मर्त्यः सर्वलोकेषु निन्दितः । उपवासदिने राजन्दन्तधावनकृन्नरः ॥ ९५ ॥

ມະນຸດຜູ້ກິນນ້ຳເຊື້ອ ຖືກຕິຕຽນໃນທຸກໂລກ. ແລະ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດຖູແຂ້ວໃນວັນອຸປະວາສ (ວັນອົບພະວາດ) ຝ່າຝືນວິໄນຂອງພຣະວຣະຕະ ກໍຖືກຕິຕຽນເຊັ່ນກັນ।

Verse 96

स घोरं नरकं यातिव्याघ्रपक्षं चतुर्युगम् । यः स्वकर्मपरित्यागी पाषण्डीत्युच्यते बुधैः ॥ ९६ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານຊື່ “ວຽາຄຣະປັກສະ” (Vyāghrapakṣa) ເປັນເວລາສີ່ຍຸກ; ຜູ້ໃດລະທິ້ງໜ້າທີ່ຕາມທຳຂອງຕົນ ນັກປັນຍາເອີ້ນວ່າ pāṣaṇḍin (ຄົນນອກທາງ).

Verse 97

तत्संगकृतमोघः स्यात्तावुभावतिपापिनौ । कल्पकोटिसहस्त्रेषु प्रान्पुतो नरकान्क्रमात् ॥ ९७ ॥

ການຄົບຄ້າກັບພວກນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ຜົນແຫ່ງຊີວິດເປັນໝັນ; ທັງສອງກາຍເປັນຜູ້ບາບຫນັກຢ່າງຍິ່ງ ແລະໃນພັນໆ ໂກຕິກັລປະ ຖືກຂັບໄລ່ເຂົ້ານະລົກຕ່າງໆ ທີລະຂັ້ນ ເກີດແລ້ວເກີດອີກ.

Verse 98

देवद्रव्यापहर्त्तारो गुरुद्रव्यापहारकाः । ब्रह्महत्याव्रतसमं दुष्कृतं भुञ्जते नृप ॥ ९८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ລັກຊັບສິນຂອງເທວະ ແລະຜູ້ລັກຊັບສິນຂອງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຈະໄດ້ຮັບກຳຊົ່ວ ເທົ່າກັບບາບໃຫຍ່ແຫ່ງ ພຣະຫມະຫັດຍາ-ວຣະຕະ.

Verse 99

अनाथधनहर्त्तारो ह्यनाथं ये द्विषन्ति च । कल्पकोटिसहस्त्राणि नरके ते वसन्ति च ॥ ९९ ॥

ຜູ້ລັກຊັບສິນຂອງຜູ້ອ່ອນແອ ແລະຜູ້ທີ່ກຽດຊັງຜູ້ອ່ອນແອ ຈະຢູ່ໃນນະຣົກ ເປັນພັນໆ ໂກຕິ ກັລປະ.

Verse 100

स्त्रीशूद्राणां समीपे तु ये वेदाध्ययने रताः । तेषां पापफलं वक्ष्ये श्रृणुष्व सुसमाहितः ॥ १०० ॥

ແຕ່ຜູ້ທີ່ຫມັ້ນໃນການຮຽນ ຫຼືສວດວິທີພຣະເວດ ໃນທີ່ໃກ້ຊິດກັບແມ່ຍິງ ແລະຊູດຣະ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລ້ວຂ້າຈະກ່າວຜົນແຫ່ງບາບຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 101

अधःशीर्षोर्ध्वपादाश्च कीलिताः स्तम्भकद्वये । ध्रूम्रपानरता नित्यं तिष्ठन्त्याब्रह्मवत्सरम् ॥ १०१ ॥

ເຂົາເຈົ້າຖືກຫ້ອຍຫົວລົງ ແລະຍົກຕີນຂຶ້ນ, ຖືກຕອກຕິດໄວ້ກັບເສົາຄູ່; ມົວເມົາກັບຄວັນຢາຢູ່ເປັນນິດ, ຢືນຢູ່ຢ່າງນັ້ນຈົນສິ້ນປີຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 102

जले देवालये वापि यस्त्यजेद्देहजं मलम् । भ्रूणहत्यासमं पापं संप्रान्पोत्यतिदारुणम् ॥ १०२ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖິ້ມຂີ້ເຫຍື້ອຈາກຮ່າງກາຍລົງໃນນ້ຳ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໃນວິຫານເທວະ, ຈະໄດ້ຮັບບາບອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ ເທົ່າກັບບາບຂ້າຕົວອ່ອນ.

Verse 103

दन्तास्थिकेशनखरान्ये त्यज्यन्त्यमरालये । जले वा भुक्तशेषं च तेषां पापफलं श्रृणु ॥ १०३ ॥

ຈົ່ງຟັງຜົນກຳແຫ່ງບາບຂອງຜູ້ທີ່ຖິ້ມແຂ້ວ, ກະດູກ, ຜົມ ແລະ ເລັບ ໃນວິຫານ ຫຼື ຖິ້ມເສດອາຫານລົງໃນນ້ຳ.

Verse 104

प्रासप्रोता हलैर्भिन्ना आर्त्तरावविराविणः । अत्युष्णतैलपाकेऽतितप्यन्ते भृशदारुणे ॥ १०४ ॥

ຖືກແທງດ້ວຍຫອກ ແລະ ຖືກຜ່າດ້ວຍໄຖ, ຮ້ອງຄາງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດທໍລະມານ, ພວກເຂົາຖືກທໍລະມານຢ່າງແສນສາຫັດ - ຕົ້ມໃນນ້ຳມັນທີ່ຮ້ອນຈັດ - ໃນການລົງໂທດອັນໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 105

कुर्वन्ति दुःखसंतप्तास्ततोऽन्येषु व्रजन्ति च । ब्रह्मसंहरते यस्तु गन्धकाष्टं तथैव च ॥ १०५ ॥

ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ຖືກແຜດເຜົາ, ພວກເຂົາຍັງສືບຕໍ່ກະທຳ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍຍ້າຍໄປສູ່ເສັ້ນທາງອື່ນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມເປັນ 'ພົມ' (ຕົວຕົນ) ດັບສູນໄປ ກໍທຳລາຍ 'ໄມ້ມາດ' ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 106

स याति नरकं घोरं यावदाचन्द्रतारकम् । ब्रह्मस्वहरणं राजन्निहामुत्र च दुःखदम् ॥ १०६ ॥

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກນະລົກອັນໜ້າຢ້ານກົວ ຕາບເທົ່າທີ່ດວງຈັນ ແລະ ດວງດາວຍັງຄົງຢູ່. ການລັກຊັບສົມບັດຂອງພາມ ນຳມາເຊິ່ງຄວາມທຸກທໍລະມານທັງໃນໂລກນີ້ ແລະ ໂລກໜ້າ.

Verse 107

इहसंपद्विनाशायपरत्रनरकाय च । कूटसाक्ष्यंवदेद्यस्तु तस्य पापफलंश्रृणु ॥ १०७ ॥

ຜູ້ໃດໃຫ້ການເປັນພະຍານເທັດ ຍ່ອມນຳມາເຊິ່ງຄວາມພິນາດແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີໃນໂລກນີ້ ແລະ ນຳຕົນເອງໄປສູ່ນະລົກໃນໂລກໜ້າ. ຈົ່ງຟັງຜົນກຳແຫ່ງບາບຂອງການເວົ້າຕົວະນັ້ນ.

Verse 108

स याति यातनाः सर्वा यावदिन्द्राश्चतुर्दश । इहपुत्राश्च विनश्यन्ति परत्र च ॥ १०८ ॥

ເຂົາຈະຮັບທຸກທົນການທໍລະມານທຸກປະການ ຕາມເວລາທີ່ອິນດຣາສິບສີ່ອົງຍັງດໍາລົງ; ແລະບຸດຂອງເຂົາກໍພິນາດ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 109

रौरवं नरकं भुङक्ते ततोऽन्यानपि च क्रमात् । ये चातिकामिनो मर्त्या ये च मिथ्याप्रवादिनः ॥ १०९ ॥

ມະນຸດຜູ້ຫຼົງກາມຢ່າງເກີນຂອບ ແລະຜູ້ເວົ້າຄໍາມຸສາ ຈະທົນທຸກໃນນະລົກຊື່ “ຣາວຣະວະ”; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ຍັງຕ້ອງຜ່ານນະລົກອື່ນໆອີກດ້ວຍ.

Verse 110

तेषां सुखे जलौकास्तु पूर्य्यन्ते पन्नगोपमाः । एवं षष्टिसहस्त्राब्दे ततः क्षाराम्बुसेचनम् ॥ ११० ॥

ເມື່ອພວກເຂົາຢູ່ຢ່າງເຫມືອນສະບາຍ ປາກດູດເລືອດ (ປີ້ນ) ທີ່ຄ້າຍງູ ກໍເຕັມອື່ມດ້ວຍເລືອດ. ດັ່ງນີ້ດໍາເນີນຢູ່ຫົກສິບພັນປີ; ແລ້ວຈຶ່ງມີການພອຍນໍ້າດ່າງລົງໃສ່.

Verse 111

ये वृथामांसनिरतास्ते यान्ति क्षारकर्दमम् । ततो गजैर्निपात्यन्ते मरुत्प्रपतनं यथा ॥ १११ ॥

ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈກິນເນື້ອສັດໂດຍບໍ່ມີເຫດອັນຊອບທໍາ ຈະຕົກໄປໃນຕົມດ່າງອັນແຜດເຜົາ. ຈາກນັ້ນ ຖືກຊ້າງຂວ້າງລົງ ດັ່ງຖືກໂຍນລົງຜາທີ່ລົມພັດກະແທກ.

Verse 112

तदन्ते भवमासाद्य हीनाङ्गाः प्रभवन्ति च । यस्त्वृतौ नाभिगच्छेत स्वस्त्रिंय मनुजेश्वर ॥ ११२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເກີດການປະສົມພັນ ອາດມີລູກເກີດມາມີອະວະຍະວະບົກພ່ອງ. ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຜູ້ໃດບໍ່ເຂົ້າຫາພັນລະຍາຂອງຕົນໃນລະດູອັນຄວນ (ṛtu) ຍ່ອມຮັບຜົນເຊັ່ນນີ້.

Verse 113

स याति रौरवं घोरं ब्रह्महकत्यां च विन्दति । अन्याचाररतं दृष्ट्वा यः शक्तो न निवारयेत् ॥ ११३ ॥

ຜູ້ໃດເຫັນຄົນໜຶ່ງກໍາລັງປະພຶດຜິດທໍາ ແລະຕົນມີກໍາລັງຈະຫ້າມໄດ້ ແຕ່ບໍ່ຫ້າມ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກຣໍຣະວະອັນນ່າຢ້ານ ແລະໄດ້ຮັບບາບບຣະຫມະຫັດຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ) ດ້ວຍ.

Verse 114

तत्पापं समवान्पोति नरकं तावुभावपि । पापिनां पापगणनां कृत्वान्येभ्यो दिशन्ति विन्दति ॥ ११४ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະຮັບຜົນບາບນັ້ນຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະເຂົ້າສູ່ນະລົກດ້ວຍ. ຜູ້ໃດນັບນວນບາບຂອງຄົນບາບ ແລ້ວຈັດສັນການລົງໂທດໃຫ້ຜູ້ອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຜົນຕາມຄວນຂອງຕົນ.

Verse 115

अस्तित्वे तुल्यपापास्ते मिथ्यात्वे द्विगुणा नृप । अपापे पातकं यस्तु समरोप्य विनिन्दति ॥ ११५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຖ້າຄວາມຜິດທີ່ກ່າວຫານັ້ນມີຢູ່ຈິງ ບາບແຫ່ງການກ່າວຈະເທົ່າກັບຄວາມຜິດນັ້ນ; ແຕ່ຖ້າເປັນຄໍາມຸສາ ບາບຈະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າ. ແລະຜູ້ໃດຍົກບາບໃສ່ຜູ້ບໍ່ມີບາບແລ້ວຕໍາໜິ ຜູ້ນັ້ນກໍເຮັດຜິດຫນັກ.

Verse 116

स याति नरकं घोरं यावञ्चर्द्रार्क तारकम् । पापिनां निन्द्यमानानां पापार्द्धं क्षयमेति च ॥ ११६ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ນານເທົ່າທີ່ດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະດາວທັງຫຼາຍຍັງຄົງຢູ່. ແລະເມື່ອຄົນບາບຖືກຜູ້ດີຕໍາໜິ ບາບຂອງເຂົາຈະຖືກທໍາລາຍໄປຄື່ງໜຶ່ງ.

Verse 117

यस्तु व्रतानि संगृह्य असमाप्य परित्यज्येत् । सोऽसिपत्रेऽनुभूयार्तिं हीनाङगोजायते भुवि ॥ ११७ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດຮັບເອົາວຣະຕະ (ສັດຕະວັດອັນສັກສິດ) ແລ້ວຍັງບໍ່ທັນສໍາເລັດກໍລະທິ້ງ—ຜູ້ນັ້ນຈະປະສົບຄວາມທຸກທໍລະມານໃນນະລົກອະສິປັດຕຣະ ແລະຕໍ່ມາເກີດໃນໂລກດ້ວຍຮ່າງກາຍບົກພ່ອງ (ອວັຍວະຂາດຫຼືພິການ).

Verse 118

अन्यैः संगृह्यमाणानांव्रतानां विघ्नकृन्नरः । अतीव दुःखदंरौद्रं स याति श्लेष्मभोजनम् ॥ ११८ ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກໍ່ອຸປະສັກໃຫ້ແກ່ວຣະຕະ (vrata) ທີ່ຜູ້ອື່ນກໍາລັງຖືປະຕິບັດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ຫນັກ ແລະຖືກບັງຄັບໃຫ້ກິນເສມະ (ເສລັດ).

Verse 119

न्याये च धर्मशिक्षायां पक्षपातं करोति यः । न तस्य निष्कृतिर्भूयः प्रायश्चित्तायुतैरपि ॥ ११९ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຄວາມລໍາເອີຍ ໃນການພິພາກສາຢຸດຕິທໍາ ແລະໃນການສອນທຳມະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີທາງຊໍາລະບາບອີກເລີຍ ແມ່ນແຕ່ຈະເຮັດປຣາຍະຊິດຕະນັບໝື່ນໆກໍບໍ່ພໍ.

Verse 120

अभोज्यभोजी संप्राप्यं विङ्भोज्यं तु समायुतम् । ततश्चण्डालयोनौ तु गोमांसाशी सदा भवेत् ॥ १२० ॥

ຜູ້ທີ່ກິນອາຫານທີ່ຫ້າມກິນ ຈະເຖິງສະພາບທີ່ຕ້ອງກິນຂີ້ເຫຍື້ອ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະເກີດໃນຄັນຂອງຈັນດາລາ (caṇḍāla) ແລະກາຍເປັນຜູ້ກິນເນື້ອງົວເປັນນິດ.

Verse 121

अवमान्य द्विजान्वाग्भिर्ब्रह्महत्यां च विन्दति । सर्वाश्चयातना भुक्त्वा चाण्डालो दशजन्मसु ॥ १२१ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ດູໝິ່ນດວິຈະ (dvija) ດ້ວຍຄໍາຫຍາບຄາຍ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບາບເທົ່າກັບການຂ້າພຣາຫມະນ (brahma-hatyā). ຫຼັງຈາກຮັບທຸກທັນທະກໍາແລ້ວ ຈະເກີດເປັນຈັນດາລາ (caṇḍāla) ຕະຫຼອດສິບຊາດ.

Verse 122

विप्राय दीयमाने तु यस्तु विघ्नं समाचरेत् । ब्रह्महत्यासमं तेन कर्त्तव्यं व्रतमेव च ॥ १२२ ॥

ແຕ່ເມື່ອກໍາລັງຖວາຍທານແກ່ພຣາຫມະນ (brāhmaṇa) ຖ້າຜູ້ໃດຈົ່ງໃຈກໍ່ອຸປະສັກ ບາບນັ້ນຍ່ອມເທົ່າກັບ brahma-hatyā (ຂ້າພຣາຫມະນ). ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງຖືວຣະຕະເພື່ອຊໍາລະບາບແນ່ນອນ.

Verse 123

अपहृत्य पस्स्यार्थं यः परेभ्यः प्रयच्छति । अपहर्त्ता तु निरयी यस्यार्थस्तस्य तत्फलम् ॥ १२३ ॥

ຜູ້ໃດລັກເອົາຊັບສົມບັດຂອງຜູ້ອື່ນ ແລ້ວນຳໄປໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນ ຜູ້ນັ້ນຄືໂຈນທີ່ແທ້ຈິງ. ໂຈນຜູ້ນັ້ນຈະຕົກນະລົກ ສ່ວນຜົນບຸນຂອງຊັບນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຂອງເຈົ້າຂອງເດີມຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 124

प्रतिश्रुत्याप्रदानेन लालाभक्षं व्रजेन्नरः । यतिनिन्दापरो राजन् शिलानमात्रे प्रयाति हि ॥ १२४ ॥

ຜູ້ທີ່ໃຫ້ຄຳສັນຍາແລ້ວບໍ່ເຮັດຕາມ ຍ່ອມຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຕ້ອງກິນນ້ຳລາຍ. ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຜູ້ທີ່ດ່າວ່າພະນັກບວດ ຍ່ອມກາຍສະພາບເປັນພຽງກ້ອນຫີນ.

Verse 125

आरामच्छेदिनो यान्ति युगानामेकविंशतिम् । श्वभोजनं ततः सर्वा भुञ्जते यातनाः क्रमात् ॥ १२५ ॥

ຜູ້ທີ່ທຳລາຍສວນສາທາລະນະ ຍ່ອມຕົກນະລົກຕະຫຼອດ 21 ຍຸກ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈະຕ້ອງກິນອາຫານໝາ ແລະ ຮັບທຸກທໍລະມານທຸກຢ່າງຕາມລຳດັບ.

Verse 126

देवतागृहभेत्तारस्तडागानां च भूपते । पुष्पारामभिदश्चैव यां गतिं यान्ति तच्छॄणु ॥ १२६ ॥

ຂ້າແດ່ພະລາຊາ, ຈົ່ງຟັງເຖິດວ່າ ຊະຕາກຳອັນໃດທີ່ຜູ້ທຳລາຍຫໍໂຮງຂອງເທວະດາ, ທຳລາຍໜອງນ້ຳ ແລະ ທຳລາຍສວນດອກໄມ້ ຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 127

यातनास्वासु सर्वासु पच्यन्ते वै पृथक् पृथक् । ततश्च विष्टाकृमयः कल्पानामेकविंशतिम् ॥ १२७ ॥

ໃນສະພາວະທຸກທໍລະມານເຫຼົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຖືກຕົ້ມຕຸ໋ນແຍກຈາກກັນຢ່າງແທ້ຈິງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນໜອນໃນອາຈົມຕະຫຼອດ 21 ກັບ.

Verse 128

ततश्चाण्डालयोनौ तु शतजन्मानि भूपते । ग्रामविध्वंसकानां तु दाहकानां च लुम्पताम् ॥ १२८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ ພະມະຫາກະສັດ, ຜູ້ທຳລາຍບ້ານ—ຜູ້ຈຸດໄຟເຜົາ ແລະ ຜູ້ປົ່ນສະດົມ—ຈະເກີດໃນຄອບຄອງຈັນດາລາ ຮ້ອຍຊາດ।

Verse 129

महत्पापं तदादेष्टुं न क्षमोऽहं निजायुषा । उच्छिष्टभोजिनो ये च मित्रद्रोहपराश्च ये ॥ १२९ ॥

ໂອ້ ພະມະຫາກະສັດ, ບາບໃຫຍ່ນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດອະທິບາຍໃຫ້ຄົບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນອາຍຸຂອງຂ້ອຍເອງ—ບາບຂອງຜູ້ກິນເຫຼືອອາຫານອັນບໍ່ບໍລິສຸດ ແລະ ຜູ້ມຸ່ງຫັນຫຼັງຫັກຫຼັງມິດສະຫາຍ।

Verse 130

एतेषां यातनास्तीव्रा भवन्त्याचन्द्रतारकम् । उच्छिन्नपितॄदेवेज्या वेंदमार्गबहिःस्थिताः ॥ १३० ॥

ສຳລັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ການທົນທຸກຍາຕະນາແຮງກ້າ ແລະ ດຳລົງຢູ່ຈົນກວ່າດວງຈັນແລະດາວຈະດັບ. ເຂົາໄດ້ຕັດຂາດການບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະ ແລະ ຢູ່ນອກເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດາ।

Verse 131

पापानां यातानानां च धर्माणां चापि भूपते । एवं बहुविधा भूप यातनाः पापकारिणाम् ॥ १३१ ॥

ໂອ້ ພະມະຫາກະສັດ, ດັ່ງນີ້ ການລົງໂທດ (ຍາຕະນາ) ຂອງບາບ ແລະ ຫຼັກທຳແຫ່ງທັມມະ ກໍໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ປົກຄອງ, ຜົນທຸກທໍລະມານຂອງຜູ້ກະທຳບາບມີຫຼາຍປະເພດ।

Verse 132

तेषां तासां च संख्यानं कर्त्तुं नालमहं प्रभो । पापानां यातनानां च धर्माणां चापि भूपते ॥ १३२ ॥

ໂອ້ ພະອົງ—ໂອ້ ພະມະຫາກະສັດ, ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດນັບຈຳນວນໃຫ້ຄົບໄດ້ ທັງປະເພດຂອງບາບ, ຍາຕະນາທີ່ເກີດຈາກມັນ, ແລະ ຮູບແບບຂອງທັມມະດ້ວຍ।

Verse 133

संख्यां निगदितुं लोके कः क्षमो विष्णुना विना । एतेषां सर्वपापानां धर्मशास्त्रविधानतः ॥ १३३ ॥

ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດຈະສາມາດກ່າວຈໍານວນບາບທັງປວງ ຕາມບັນຍັດໃນທັມມະສາດ ໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ນອກຈາກພຣະວິດສະນຸ?

Verse 134

प्रायश्चित्तेषु चीर्णेषु पापराशिः प्रणश्यति । प्रायश्चित्तानि कार्याणि समीपे कमलापतेः ॥ १३४ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດພິທີປຣາຍະຈິດ (ການແກ້ບາບ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກອງບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຈະຖືກທໍາລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນກະທໍາພິທີແກ້ບາບໃນທີ່ໃກ້ພຣະກະມະລາປະຕິ (ວິດສະນຸ) ຜູ້ເປັນພຣະສາມີຂອງລັກສະມີ.

Verse 135

न्यूनातिरिक्तकृत्यानां संपूर्तिकरणाय च । गङ्गा चतुलसी चैव सत्सङ्गो हरिकीर्त्तनम् ॥ १३५ ॥

ເພື່ອໃຫ້ກິດທັມມະຂອງຕົນສົມບູນ—ບໍ່ວ່າຈະເຮັດຂາດ ຫຼື ເກີນ—ສິ່ງຊ່ວຍຄື: ແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ (ຄັງຄາ), ຕຸລະສີ, ສັດສັງຄະ (ຄົບຄົນດີ), ແລະການຂັບຮ້ອງພຣະນາມແລະກຽດສັກຂອງຮະຣິ.

Verse 136

अनसूया ह्यहिंसा च सर्वेप्येते हि पापहाः । विष्ण्वर्पितानि कर्माणि सफलानि भवन्ति हि ॥ १३६ ॥

ຄວາມບໍ່ອິດສາ ແລະ ອະຫິງສາ (ບໍ່ເບັ່ງບາດ) —ແທ້ຈິງແລ້ວ ທັງໝົດນີ້ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ. ແລະກຳທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະວິດສະນຸ ຍ່ອມເກີດຜົນສໍາເລັດແທ້.

Verse 137

अनर्प्पितानि कर्माणि भस्मविन्यस्तद्रव्यवत् । नित्यं नैमित्तिकं काम्यं यच्चान्यन्मोक्षमाधनम् ॥ १३७ ॥

ກຳທີ່ບໍ່ໄດ້ຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ເປັນເຫມືອນຂອງມີຄ່າທີ່ວາງໄວ້ໃນຂີ້ເຖົ່າ—ກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນກິດປະຈໍາວັນ, ພິທີຕາມການ, ພິທີເພື່ອຄວາມປາດຖະໜາ, ຫຼືການປະຕິບັດອື່ນໆເພື່ອໂມກຊະ—ຈະມີຄວາມໝາຍກໍ່ຕໍ່ເມື່ອອຸທິດເປັນເຄື່ອງບູຊາ.

Verse 138

विष्णौ समार्पितं सर्वं सात्त्विकं सफलं भवेत् । हरिभक्तिः परा नृणां सर्वं पापप्राणाशिनी ॥ १३८ ॥

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະວິສນຸ ຈະກາຍເປັນສັດຕະວິກ ແລະໃຫ້ຜົນແທ້. ສໍາລັບມະນຸດ ພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິແມ່ນທາງສູງສຸດ ແລະທໍາລາຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງບາບທັງປວງ.

Verse 139

सा भक्तिदशधा ज्ञेया पापारण्यदवोपमा । तामसै राजसैश्चैव सात्त्विकैश्च नृपोत्तम ॥ १३९ ॥

ພັກຕິນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າມີສິບປະເພດ ດັ່ງໄຟປ່າທີ່ເຜົາພົ່ນປ່າແຫ່ງບາບ. ແລະມັນມີທັງແບບຕາມັດ, ຣາຈັດ, ແລະສັດຕະວິກ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ.

Verse 140

यच्चान्यस्य विनाशार्थं भजनं श्रीपतेर्नृप । सा तामस्यधमा भक्तिः खलभावधरा यतः ॥ १४० ॥

ໂອ ກະສັດ, ການນະມັດສະການພຣະສຣີປະຕິ (ພຣະວິສນຸ) ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ອື່ນພິນາດ ແມ່ນພັກຕິແບບຕາມັດທີ່ຕໍ່າສຸດ, ເພາະຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍນິໄສຊົ່ວ.

Verse 141

योऽर्चयेत्कैतवधिया स्वैरिणी स्वपतिं यथा । नारायणं जगन्नाथं तामसी मध्यमा तु सा ॥ १४१ ॥

ຜູ້ໃດນະມັດສະການນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ດ້ວຍໃຈຫລອກລວງ ດັ່ງຍິງບໍ່ຊື່ສັດເຂົ້າຫາຜົວຂອງຕົນ, ການນັ້ນແມ່ນພັກຕິຕາມະສີຊັ້ນກາງ.

Verse 142

देवापूजापरान्दृष्ट्वा मात्सर्याद्योऽर्चयेद्धीरम् । सा भक्तिः पृथिवीपाल तामसी चोत्तमा स्मृता ॥ १४२ ॥

ເຫັນຄົນອື່ນມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຜູ້ໃດນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມອິດສາ ຕໍ່ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ, ພັກຕິນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນຕາມະສີ.

Verse 143

धनधान्यादिकं यस्तु प्रार्थयन्नर्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परया युक्तः सा राजस्यधमा स्मृता ॥ १४३ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ ໂດຍອະທິຖານຂໍຊັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ແລະອື່ນໆ ແມ່ນແມ່ນມີສັດທາສູງສຸດກໍຕາມ ການບູຊານັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຣາຊະສະຊັ້ນຕ່ຳສຸດ।

Verse 144

यः सर्वलोकविख्यातकीर्तिमुद्दिश्य माधवम् । अर्चयेत्परया भक्त्या सा मध्या राजसी मता ॥ १४४ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະມາດະວະ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແຕ່ມຸ່ງໝາຍໃຫ້ຊື່ສຽງລືອຊາໄປທົ່ວທຸກໂລກ ພັກຕິນັ້ນຖືກເຫັນວ່າເປັນຣາຊະສະຊັ້ນກາງ।

Verse 145

सालोक्यादि पदं यस्तु समुद्दिश्यार्चयेद्धरिम् । सा राजस्युत्तमा भक्तिः कीर्तिता पृथिवीपते ॥ १४५ ॥

ໂອ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ພັກຕິທີ່ຖືກປະກາດວ່າສູງສຸດສຳລັບກະສັດ ແມ່ນເມື່ອຜູ້ໃດມຸ່ງຫາສາໂລກຍະ (sālokya) ແລະອື່ນໆ ແລ້ວບູຊາພຣະຫຣິ।

Verse 146

यस्तु स्वकृतपापानां क्षयार्थं प्रार्चयेद्वरिम् । श्रद्धया परयोपेतः सा सात्त्विक्यधमा स्मृता ॥ १४६ ॥

ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ ເພື່ອໃຫ້ບາບທີ່ຕົນເຄີຍກະທຳສູນສິ້ນ ແມ່ນແມ່ນມີສັດທາສູງສຸດກໍຕາມ ການບູຊານັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນສາດຕະວິກະຊັ້ນຕ່ຳ।

Verse 147

हरेरिदं प्रियमिति शुश्रूषां कुरुते तु यः । श्रद्धया संयुतो भूयः सात्त्विकी मध्यमा तु सा ॥ १४७ ॥

ຜູ້ໃດກະທຳການຮັບໃຊ້ຢ່າງໃສ່ໃຈ ໂດຍຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ຮັກພໍໃຈ” ແລະເຮັດດ້ວຍສັດທາ ພັກຕິນັ້ນເປັນສາດຕະວິກະເປັນຫຼັກ ແລະນັບເປັນຊັ້ນກາງ।

Verse 148

विधिबुद्ध्यार्चयेद्यस्तु दासवच्छ्रीपतिं नृप । भक्तीनां प्रवरा सा तु उत्तमा सात्त्विकी स्मृता ॥ १४८ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ! ບັກຕິທີ່ຖືກນັບວ່າເປັນຍອດ—ສູງສຸດ ແລະ ສາດຕະວິກ—ແມ່ນເມື່ອຜູ້ໃດບູຊາ ສຣີປະຕິ (Śrīpati) ດ້ວຍປັນຍາຮູ້ວິທີຕາມຄຳພີ ແລະ ດ້ວຍໃຈເປັນຂ້າຮັບໃຊ້।

Verse 149

महीमानं हरेर्यस्तु किंचित्कृत्वा प्रियो नरः । तन्मयत्वेन संतुष्टः सा भक्तिरुत्तमोत्तमा ॥ १४९ ॥

ຜູ້ໃດເຮັດການຮັບໃຊ້ພຣະຮາຣິ (Hari) ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍໆ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຮັກ, ແລະພໍໃຈໂດຍຈິດຊຶມຊາບຢູ່ໃນພຣະອົງ—ນັ້ນແມ່ນບັກຕິທີ່ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ।

Verse 150

अहमेव परो विष्णुर्मयिसर्वमिदं जगत् । इति यः सततं पश्येत्तं विद्यादुत्तमोत्तमम् ॥ १५० ॥

“ຂ້ອຍແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນພຣະວິສນຸສູງສຸດ; ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຢູ່ໃນຂ້ອຍ” ຜູ້ໃດເຫັນຢ່າງນີ້ເປັນນິດ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນແມ່ນຍອດເຫນືອຍອດ।

Verse 151

एवं दशविधा भक्तिः संसारच्छेदकारिणी । तत्रापि सात्त्विकी भक्तिः सर्वकामफलप्रदा ॥ १५१ ॥

ດັ່ງນີ້ ບັກຕິມີ 10 ປະເພດ ແລະເປັນຜູ້ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງສັງສານ. ໃນນັ້ນ ບັກຕິສາດຕະວິກ (ບໍລິສຸດ) ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນຄ່າທັງປວງ।

Verse 152

तस्माच्छृणुष्व भूपाल संसारविजिगीषुणा । स्वकर्मणो विरोधेन भक्तिः कार्या जनार्दने ॥ १५२ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງຟັງ ໂອ ພະຣາຊາ: ຜູ້ປາຖະໜາຊະນະສັງສານ ຄວນປະຕິບັດບັກຕິຕໍ່ ຈະນາຣະດະນ (Janārdana) ໂດຍບໍ່ຂັດກັບໜ້າທີ່ອັນຖືກຕ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 153

यः स्वधर्मं परित्यज्य भक्तिमात्रेण जीवति । न तस्य तुष्यते विष्णुराचारेणैव तुष्यते ॥ १५३ ॥

ຜູ້ໃດລະທິ້ມສະວະທັມຂອງຕົນ ແລ້ວດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພຽງແຕ່ພັກຕິ (bhakti) — ພຣະວິສນຸບໍ່ພໍພຣະໄທ; ພຣະອົງພໍພຣະໄທດ້ວຍອາຈາຣະ (ācāra) ອັນຖືກຕ້ອງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 154

सर्वागमानामाचारः प्रथमं परिकल्पते । आचारप्रभवो धर्मो धर्मस्य प्रभुरच्युतः ॥ १५४ ॥

ສຳລັບອາຄະມະ (āgama) ທັງປວງ ອາຈາຣະ (ācāra) ຖືກສ້າງຕັ້ງເປັນພື້ນຖານອັນສູງສຸດກ່ອນ. ຈາກອາຈາຣະເກີດທັມມະ; ແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທັມມະຄື ອະຈຸຕະ (Acyuta) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 155

तस्मात्कार्या हरेर्भक्तिः स्वर्धमस्याविरोधिनी । सदाचारविहीनानां धर्मा अप्यसुखप्रदाः ॥ १५५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ (Hari) ຄວນປະຕິບັດໃຫ້ບໍ່ຂັດກັບສະວະທັມຂອງຕົນ. ຜູ້ຂາດສະດາຈາຣະ (sadācāra) ແມ່ນແຕ່ທັມມະກິດກໍກາຍເປັນເຫດໃຫ້ທຸກໃຈ.

Verse 156

स्वधर्महीना भक्तिश्वाप्यकृतैव प्रकीर्तिता । यत्तु पृष्टं त्वया भूयस्तत्सर्वं गदितं मया ॥ १५६ ॥

ແມ່ນແຕ່ພັກຕິ (bhakti) ທີ່ຂາດສະວະທັມຂອງຕົນ ກໍຖືກກ່າວວ່າບໍ່ເກີດຜົນ. ແລະສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍເພີ່ມອີກ—ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວອະທິບາຍທັງໝົດແລ້ວ.

Verse 157

तस्माद्धर्मपरो भूत्वा पूजयस्व जनार्दनम् । नारायणमणीयांसं सुखमेष्यसि शाश्वतम् ॥ १५७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຍຶດທັມມະ ແລ້ວນະມັດສະການບູຊາ ພຣະຈະນາຣະດະນະ (Janārdana). ໂດຍບູຊາ ພຣະນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຜູ້ລະອຽດຍິ່ງກວ່າຄວາມລະອຽດທັງປວງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນນິລັນດອນ.

Verse 158

शिव एव हरिः साक्षाद्धरिरेव शिवः स्वयम् । द्वयोरन्तरदृग्याति नरकारन्कोटिशः खलः ॥ १५८ ॥

ພຣະສິວະແທ້ໆແມ່ນພຣະຫຣິໂດຍຕົວຕົນ ແລະພຣະຫຣິເອງກໍແມ່ນພຣະສິວະ. ຄົນຊົ່ວຜູ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສອງພຣະອົງ ຈະຕົກນະລົກເປັນລ້ານກັລປະ.

Verse 159

तस्माद्विष्णुं शिवं वापि समं बुद्धा समर्चय । भेदकृद्दुःखमाप्नोति इह लोके परत्र च ॥ १५९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ວ່າພຣະວິດສະນຸ ແລະພຣະສິວະເທົ່າທຽມກັນ ຄວນນະມັດສະການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ຜູ້ໃດສ້າງຄວາມແບ່ງແຍກ ຈະໄດ້ຮັບທຸກຂ໌ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ.

Verse 160

यदर्थमहमायातस्त्वत्समीपं जनाधिप । तत्ते वक्ष्यामि सुमते सावधानं निशामय ॥ १६० ॥

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາຊົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໃຫ້ທ່ານຮູ້ເຖິງເຫດຜົນແທ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມາຢູ່ໃກ້ທ່ານ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 161

आत्मघातकपाप्मानो दग्धाः कपिलकोपतः । वसन्ति नरके ते तु राजंस्तव पितामहाः ॥ १६१ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັນພະບຸລຸດຂອງທ່ານ—ຜູ້ເປັນຄົນບາບທີ່ກໍ່ການຂ້າຕົນເອງ—ຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍຄວາມໂກດຂອງກະປິລະ ແລະບັດນີ້ອາໄສຢູ່ໃນນະລົກ.

Verse 162

तानुद्धर महाभाग गङ्गानयनकर्मणा । गङ्गा सर्वाणि पापानि नाशयत्येव भूपते ॥ १६२ ॥

ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງຊ່ວຍກູ້ພວກເຂົາໂດຍການປະກອບພິທີນຳໄປຫາແມ່ນ້ຳຄົງຄາ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແມ່ນ້ຳຄົງຄາຍ່ອມທຳລາຍບາບທັງປວງແທ້ໆ.

Verse 163

केशास्थिनखदन्दाश्च भस्मापि नृपसत्तम । नयति विष्णुसदनं स्पृष्टा गाङ्गेन वारिणा ॥ १६३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜົມ, ກະດູກ, ເລັບ, ແຂ້ວ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຂີ້ເຖົ່າ—ເມື່ອຖືກນ້ຳຄົງຄາແຕະຕ້ອງ—ຖືກນຳໄປສູ່ພະວິສະນຸວັງ.

Verse 164

यस्यास्थि भस्म वा राजन् गङ्गायां क्षिप्यते नरैः । स सर्वपापनिर्मुक्तः प्रयाति भवनं हरेः ॥ १६४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຖ້າກະດູກ ຫຼື ຂີ້ເຖົ່າຂອງຜູ້ໃດ ຖືກຄົນນຳໄປໂຍນລົງໃນນ້ຳຄົງຄາ, ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະ ໄປສູ່ພະວັງຂອງຮະຣິ.

Verse 165

यानि कानि च पापानि प्रोक्तानि तव भूपते । तानि कर्माणि नश्यन्ति गङ्गाबिन्द्वभिषेचनात् ॥ १६५ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ບາບໃດໆທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານ, ກຳກັບເຫຼົ່ານັ້ນຖືກທຳລາຍ ໂດຍການປະພົມນ້ຳຄົງຄາ ແມ່ນແຕ່ພຽງຢອດດຽວ.

Verse 166

सनक उवाच । इत्युक्त्वा मुनिशार्दूल महाराजं भगीरथम् । धर्मात्मानं धर्मराजः सद्यश्वान्तर्दधेतदा ॥ १६६ ॥

ສນກ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ທັມມະຣາຊ (ຍະມະ) ຜູ້ທຳມະຈິດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພະຣາຊາພະຄີຣະຖະ—ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ—ແລ້ວຫາຍໄປໃນທັນທີ.

Verse 167

स तु राजा महाप्राज्ञः सर्वशास्त्रार्थपारगाः । निक्षिप्य पृथिवीं सर्वां सचिवेषु ययौ वनम् ॥ १६७ ॥

ພະຣາຊາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນອັດຖະຂອງຄຳພີທັງປວງ, ໄດ້ມອບແຜ່ນດິນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ອຳມາດ ແລ້ວເດີນໄປສູ່ປ່າ.

Verse 168

तुहिनाद्रौ ततो गत्वा नरनारायणाश्रमात् । पश्चिमे तुहिनाक्रान्ते श्रृङ्गेषोडशयोजने ॥ १६८ ॥

ຈາກອາສຣົມຂອງ ນະຣ-ນາຣາຍະນະ ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ໄປຍັງພູຫິມະ (ຕຸຫິນາດຣ) ແລະເຖິງຍອດພູທາງຕາເວັນຕົກທີ່ຖືກຫິມະປົກຄຸມ ຫ່າງໄປ 16 ໂຢຊະນະ.

Verse 169

तपस्तप्त्वानयामास गङ्गां त्रैलोक्यपावनीम् ॥ १६९ ॥

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ບຳເນັດຕະປະ (ຕະປັດ) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຈຶ່ງໄດ້ນຳໃຫ້ບັງເກີດ ແມ່ນ້ຳຄັງຄາ—ຜູ້ຊຳລະສາມໂລກໃຫ້ບໍລິສຸດ.