Adhyaya 72: The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे एकसप्ततितमोऽध्यायः । द्विसप्ततितमोऽध्यायः- ७२ मार्कण्डेय उवाच ततः स्वनगरं प्राप्य तं ददर्श द्विजं नृपः । समेतं भार्यया चैव शीलवत्या मुदान्वितम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນສີຣີມາຣະກັນເດຍະປຸຣານະ ໃນອຸຕຕະມະມັນວັນຕະຣະ ບົດທີ 71 ຈົບລົງ. ບົດທີ 72 ເລີ່ມຕົ້ນ. ມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຮອດນະຄອນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣາຫມະນະນັ້ນ ມີພັນລະຍາຕິດຕາມ—ຜູ້ມີຄຸນທຳ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 2

ब्राह्मण उवाच राजवर्य ! कृतार्थोऽस्मि यतो धर्मो हि रक्षितः । धर्मज्ञेह भवता भार्यामानयता मम ॥

ພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າສົມບູນແລ້ວ ເພາະທຳມະໄດ້ຖືກປົກປ້ອງແທ້—ໂດຍພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ ໃນການນຳພັນລະຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນມາ.

Verse 3

राजोवाच कृतार्थस्त्वं द्विजश्रेष्ठ ! निजधर्मानुपालनात् । वयं सङ्कटिनो विप्र ! येषां पत्नी न वेष्मनि ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ທ່ານສົມບູນແລ້ວໂດຍການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຕາມທຳຂອງຕົນ. ແຕ່ພວກເຮົາກຳລັງທຸກທ້ອນ, ໂອ ພຣາຫມັນ—ຜູ້ທີ່ພັນລະຍາບໍ່ຢູ່ໃນເຮືອນ.”

Verse 4

ब्राह्मण उवाच नरेन्द्र ! सा हि विपिने भक्षिताऽऽ श्वनापदैर्यदि । अलन्तया किमन्यस्या न पाणिर्गृह्यते त्वया । क्रोधस्य वशमागम्य धर्मो न रक्षितस्त्वया ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ຖ້ານາງຖືກສັດປ່າໃນປ່າກິນໄປ ກໍພໍແລ້ວ—ເປັນຫຍັງທ່ານບໍ່ຈັບມືຍິງອື່ນ? ແຕ່ເພາະຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຄວາມໂກດ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງທຳ (ດຣະມະ).”

Verse 5

राजोवाच न भक्षिताऽऽ मे दयिता श्वापदैः सा हि जीवति । अविदूषितचारित्रा कथमेतत्करोम्यहम् ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ບໍ່ໄດ້ຖືກສັດກິນ; ນາງຍັງມີຊີວິດ. ຄວາມປະພຶດຂອງນາງບໍ່ມີມົນທິນ—ເຮົາຈະເຮັດແນວໃດໄດ້ (ໄປຮັບພັນລະຍາອື່ນ)?”

Verse 6

ब्राह्मण उवाच यदि जीवति ते भार्या न चैव व्यभिचारिणी । तदपत्नी कताजन्म किं पापं क्रियते त्वया ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ຖ້າພັນລະຍາຂອງທ່ານຍັງມີຊີວິດ ແລະບໍ່ຄົດຄົນ, ແລ້ວທ່ານໄດ້ກະທຳບາບອັນໃດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທ່ານເປັນເຫມືອນຄົນບໍ່ມີພັນລະຍາ?”

Verse 7

राजोवाच आनीताऽपि हि सा विप्र ! प्रतिकूला सदैव मे । दुःखाय न सुखायालं तस्या मैत्री न वै मयि । तथा त्वं कुरु यत्नं मे यथा सा वशगामिनी ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ເຖິງແມ່ນນາງຖືກນຳກັບຄືນມາແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ນາງກໍຍັງຕໍ່ຕ້ານເຮົາຢູ່ເທື່ອ. ນາງເປັນແຕ່ເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມໂສກ ບໍ່ແມ່ນຄວາມສຸກ; ນາງບໍ່ມີຄວາມເມດຕາຮັກໃຫ້ເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານພະຍາຍາມເພື່ອເຮົາ ໃຫ້ນາງຍອມຕາມພຣະປະສົງຂອງເຮົາ.”

Verse 8

ब्राह्मण उवाच तव संप्रीतये तस्याः वरेष्टिरुपकारिणी । क्रियते मित्रकामैर्या मित्रविन्दां करोमि ताम् ॥

ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ ມີພິທີ ‘vara‑iṣṭi’ (ພິທີບູຊາ/ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ປະທານພອນ) ອັນເປັນມົນຄຸນຍິ່ງ ສໍາລັບນາງ. ຜູ້ປາຖະນາມິດຕະພາບເຮັດພິທີນີ້; ໂດຍພິທີນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ນາງເປັນ ‘Mitravindā’—ຜູ້ພົບພາ ຫຼື ຜູ້ສະຖິດໃນຄວາມເມດຕາແບບມິດ»។

Verse 9

अप्रीतयोः प्रीतिकरो सा हि संजननी परम् । भार्यापत्योर्मनुष्येन्द्र ! तान्तवेष्टिं करोम्यहम् ॥

«ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮັກໃຄ່ ນາງ—ອໍານາດແຫ່ງພິທີນັ້ນ—ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຮັກໃຄ່; ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນເປັນຜູ້ກໍ່ກໍາເນີດຄວາມກົງກຽວອັນສູງສຸດລະຫວ່າງເມຍແລະຜົວ, ໂອ ຈອມແຫ່ງມະນຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບ ‘tāntava‑iṣṭi’»។

Verse 10

यत्र तिष्ठति सा सुभ्रूस्तव भार्या महीपते । तस्मादानयतां सा ते परां प्रीतिमुपैष्यति ॥

«ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພຣະມະເຫສີຄິ້ວງາມຂອງພຣະອົງພັກຢູ່, ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງນໍານາງມາຈາກບ່ອນນັ້ນ; ນາງຈະບັນລຸຄວາມຮັກໃຄ່ອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະອົງ»។

Verse 11

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्तः स तु सम्भारानशेषानवनिपतिः । आनिनाय चकारेष्टिं स च तां द्विजसत्तमः ॥

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາໄດ້ນໍາເຄື່ອງທີ່ຈໍາເປັນທັງໝົດມາ. ແລ້ວພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ປະກອບ ‘iṣṭi’ (ພິທີຍັນ/ບູຊາ) ຂຶ້ນ।

Verse 12

सप्तकृत्वः स तु तदा चकारेष्टिं पुनः पुनः । तस्य राज्ञो द्विजश्रेष्ठो भार्यासम्पादनाय वै ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ປະກອບ ‘iṣṭi’ ເຈັດຄັ້ງ ຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ເພື່ອພຣະຣາຊານັ້ນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາ (ຫຼື ຟື້ນຄືນ) ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະອົງ।

Verse 13

यदारोपितमैत्रीन्ताममন্যत महामुनिः । स्वभर्तरि तदा विप्रस्तमुवाच नराधिपम् ॥

ເມື່ອມະຫາລິສີໄດ້ພິຈາລະນາວ່າ ຄວາມມິດຕະພາບ/ຄວາມຮັກໃຄ່ໄດ້ຖືກປູກຝັງໃນນາງຕໍ່ຜົວຂອງນາງແລ້ວ ພຣະພຣາຫມັນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຣາຊາ।

Verse 14

आनीयतां नरश्रेष्ठ ! या तवेष्टात्मनोऽन्तिकम् । भुङ्क्ष्व भोगांस्तया सार्धं यज यज्ञान्स्तथादृतः ॥

«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຈົ່ງນໍານາງມາສູ່ພຣະພັກຂອງທ່ານ ຜູ້ໄດ້ປະກອບພິທີ iṣṭi. ຈົ່ງເສບສຸກອັນຊອບທໍາຂອງທ່ານຮ່ວມກັບນາງ ແລະຈົ່ງປະກອບຍັດຍາກໍາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕາມຄວນ»।

Verse 15

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्तस्तेन विप्रेण भूपालो विस्मितस्तदा । सस्मार तं महावीर्यं सत्यसन्धं निशाचरम् ॥

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກພຣະພຣາຫມັນນັ້ນ ພຣະອົງຜູ້ພິສົດປະຫລາດໃຈ ຈຶ່ງນຶກເຖິງຜູ້ເດີນຍາມຄ່ໍາ (niśācara) ຜູ້ມີ຤ິດອໍານາດຫຼາຍ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສັດຈະ।

Verse 16

स्मृतस्तेन तदा सद्यः समुपेत्य नराधिपम् । किं करोमीति सोऽप्याह प्रणिपत्य महामुने ॥

ເມື່ອພຣະຣາຊານຶກເຖິງເຂົາ ເຂົາກໍມາຮອດທັນທີຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊາ. ເຂົາກໍກົ້ມກາບ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: «ໂອ ມະຫາລິສີ, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ?»

Verse 17

ततस्तेन नरेन्द्रेण विस्तरेण निवेदिते । गत्वा पातालमादाय राजपत्नीमुपाययौ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ເຂົາກໍໄປສູ່ປາຕາລາ (Pātāla) ແລະນໍາພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຣາຊາກັບຄືນມາຖວາຍແດ່ພຣະອົງ।

Verse 18

आनीता चातिहार्देन सा ददर्श तदा पतिम् । उवाच च प्रसीदेति भूयोभूयो मुदान्विता ॥

ນາງຖືກນໍາມາດ້ວຍຄວາມຮັກຢ່າງໃຫຍ່ ແລ້ວນາງໄດ້ເຫັນສາມີຂອງນາງ; ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ນາງເວົ້າຊໍ້າໆວ່າ: «ຂໍໃຫ້ມີເມດຕາ, ຂໍໃຫ້ພໍໃຈ»។

Verse 19

ततः स राजा रभसा परिष्वज्याह मानिनीम् । प्रिये ! प्रसन्न एवाहं भूयोऽप्येवं ब्रवीषि किम् ॥

ແລ້ວກະສັດໄດ້ກອດນາງຜູ້ມີຄວາມພູມໃຈນັ້ນດ້ວຍຄວາມຮ້ອນໃຈ ແລະກ່າວວ່າ: «ທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈແລ້ວ—ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າແບບນີ້ອີກ?»

Verse 20

पत्नीउवाच यदि प्रसादप्रवणं नरेन्द्र ! मयि ते मनः । तदेतदभियाचे त्वां तत् कुरुष्व ममार्हणम् ॥

ພຣະມະເຫສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າໂອ ກະສັດ, ໃຈຂອງພຣະອົງເອົາໃຈໃສ່ຈະເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສິ່ງນີ້—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດກິດແຫ່ງການເຄົາລົບ/ຮັບໃຊ້ນີ້ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 21

राजोवाच निःशङ्कं ब्रूहि मत्तो यद्भवात्या किञ्चिदीप्सितम् । तदलब्ध्यं न ते भीरु ! तवायत्तोऽस्मि नान्यथा ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເວົ້າໂດຍບໍ່ລັງເລ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ສໍາລັບເຈົ້າ ຜູ້ຂີ້ອາຍ, ມັນຈະບໍ່ເປັນສິ່ງທີ່ເອື້ອມບໍ່ເຖິງ; ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນອໍານາດຂອງເຈົ້າ—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນ»។

Verse 22

पत्नीउवाच मदर्थं तेन नागेन सुता शप्ता सखी मम । मूका भविष्यसीत्याह सा च मूकत्वमागताः ॥

ພຣະມະເຫສີກ່າວວ່າ: «ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ, ໝູ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ນາງສາວນັ້ນ—ຖືກນາກາຕົນນັ້ນສາບແຊ່ງວ່າ ‘ເຈົ້າຈະເປັນຄົນໃບ້’. ແລະນາງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມໃບ້ຈິງໆ»។

Verse 23

तस्याः प्रतिक्रियां प्रीत्या मम शक्नोति चेद्भवान् । वाग्विघातप्रशान्त्यर्थं ततः किं न कृतं मम ॥

ຖ້າເຈົ້າສາມາດ ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຈັດການວິທີແກ້ໄຂໃຫ້ນາງໄດ້ ແລ້ວມີສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດ ເພື່ອບັນເທົາອຸປະສັກແຫ່ງວາຈາ (ການເວົ້າ) ນັ້ນ?

Verse 24

मार्कण्डेय उवाच ततः स राजा तं विप्रमाहास्मिन् कीदृशी क्रिया । तन्मूकतापनॊदाय स च तं प्राह पार्थिवम् ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວກະສັດໄດ້ຖາມພຣາຫມັນນັ້ນວ່າ “ມີພິທີກຳໃດເພື່ອຖອນຄວາມໃບ້ (ບໍ່ສາມາດເວົ້າ)?” ແລະພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຕອບແກ່ຜູ້ປົກຄອງ.

Verse 25

ब्राह्मण उवाच भूप ! सारस्वतीमिष्टिं करोमि वचनात्तव । पत्नी तवेयमानृण्यं यातु तद्वाक्प्रवर्तनात् ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຕາມພຣະບັນຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບພິທີ ສະຣັສວະຕີ-ອິສຕິ (Sarasvatī-iṣṭi). ໂດຍການໃຫ້ວາຈາຂອງນາງເຄື່ອນໄຫວ ຂໍໃຫ້ມະເຫສີຂອງພຣະອົງ ພົ້ນຈາກໜີ້/ພັນທະທີ່ຕ້ອງຊົດໃຊ້.”

Verse 26

मार्कण्डेय उवाच इष्टिं सारस्वतीं चक्रे तदर्थं स द्विजोत्तमः । सारस्वतानि सूक्तानि जजाप च समाहितः ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີ ສະຣັສວະຕີ-ອິສຕິ ແລະດ້ວຍຈິດຈົ່ງຈໍາ ທ່ານໄດ້ສະດຸດສະດອງບົດສັນລະເສີນພຣະນາງສະຣັສວະຕີ.

Verse 27

ततः प्रवृत्तवाक्यान्तां गर्गः प्राह रसातले । उपकारः सखिभर्त्रा कृतोऽयमतिदुष्करः ॥

ແລ້ວເມື່ອວາຈາຂອງນາງເລີ່ມໄຫຼລື່ນ ກາກະໄດ້ກ່າວໃນ ຣະສາຕະລະ (Rasātala) ວ່າ: “ການຊ່ວຍເຫຼືອນີ້ທີ່ສາມີຂອງເພື່ອນ (ຂອງມະເຫສີ) ໄດ້ເຮັດ ແມ່ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແທ້ໆ.”

Verse 28

इत्तं ज्ञानं समासाद्य नन्दा शीघ्रगतिः पुरम् । ततो राज्ञीं परिष्वज्य स्वसखीमुरगात्मजा ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ວ່າຄວນເຮັດຢ່າງໃດແລ້ວ ນັນດາ—ຜູ້ໄວໃນການເຄື່ອນໄຫວ—ໄດ້ໄປສູ່ນະຄອນ. ແລ້ວບຸດສາວຂອງພະຍານາກະສັດໄດ້ກອດພຣະມະເຫສີ ຜູ້ເປັນມິດສະນິດຂອງນາງ.

Verse 29

तञ्च संस्तूय भूपालं कल्याणोक्त्या पुनः पुनः । उवाच मधुरं नागी कृतासनपरिग्रहा ॥

ແລະນາງໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ (ກະສັດ) ຊ້ຳໆ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ; ນາງນາກາ—ເມື່ອໄດ້ນັ່ງລົງແລ້ວ—ໄດ້ເວົ້າຢ່າງຫວານຊື່ນ.

Verse 30

उपकारः कृतो वीर ! भवता यो ममाधुना । तेनास्म्याकृष्टहृदया यद्ब्रवीमि शृणुष्व तत् ॥

«ໂອ ວິລະຊົນ, ຄວາມເມດຕາທີ່ທ່ານເພິ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍ ເຮັດໃຫ້ໃຈຂ້ອຍເອີ້ນຫາທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຈະກ່າວ»។

Verse 31

तव पुत्रो महावीर्यो भविष्यति नराधिप । तस्माप्रतिहतं चक्रमस्यां भुवि भविष्यति ॥

«ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ, ບຸດຂອງທ່ານຈະມີຄວາມກ້າຫານຍິ່ງໃຫຍ່; ດັ່ງນັ້ນ ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ກົງລໍ້ແຫ່ງອຳນາດຂອງເຂົາຈະບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ»។

Verse 32

सर्वार्थशास्त्रतत्त्वज्ञो धर्मानुष्ठानतत्परः । मन्वन्तरेश्वरॊ धीमान् ! भविष्यति स वै मनुः ॥

«ເຂົາຈະຮູ້ຫຼັກທີ່ແທ້ຂອງຄຳພີທັງປວງທີ່ກ່ຽວກັບເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດມະນຸດ; ເຂົາຈະອຸທິດຕົນໃນການປະພຶດທຳມະ. ເປັນຜູ້ມີປັນຍາ ເຂົາຈະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງມັນວັນຕະຣະໜຶ່ງ—ແທ້ຈິງ ເຂົາຈະເປັນ ມະນຸ (Manu).»

Verse 33

मार्कण्डेय उवाच इति दत्वा वरं तस्मै नागराजसुता ततः । सखीṃ तां संपरिष्वज्य पातालमगमन्मुने ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ປະທານພອນແກ່ລາວແລ້ວ ທິດາຂອງພະຣາຊານາກ ໄດ້ກອດມິດນັ້ນ ແລ້ວລົງໄປສູ່ ປາຕາລາ, ໂອ ດຸລະສີ»។

Verse 34

तत्र तस्य तया सार्धं रमतः पृथिवीपतेः । जगाम कालः सुमहान् प्रजाः पालयतस्तथा ॥

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພະອົງເຈົ້າແຜ່ນດິນ ໄດ້ເສວຍສຸກຮ່ວມກັບນາງ ເວລາອັນຍາວນານຫຼາຍກໍຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ພະອົງຍັງຄົງປົກປ້ອງປະຊາຊົນຂອງພະອົງ។

Verse 35

ततः स तस्यान्तनयो जज्ञे राज्ञो महात्मनः । पौर्णमास्यां यथा कान्तश्चन्द्रः संपूर्णमण्डलः ॥

ຕໍ່ມາ ບຸດຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດແກ່ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ—ດຸດດັ່ງດວງເດືອນເຕັມດວງອັນງາມໃນຄືນວັນເພັງ, ມີວົງຄົບຖ້ວນ.

Verse 36

तस्मिन् जाते मुदं प्रापुः प्रजाः सर्वा महात्मनि । देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिः पपात च ॥

ເມື່ອພະອົງນ້ອຍນັ້ນເກີດມາ ປະຊາຊົນທັງປວງກໍຍິນດີຕໍ່ຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ; ກອງກະຫຼອງທິບດັງກ້ອງ ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງ.

Verse 37

तस्य दृष्ट्वा वपुः कान्तं भविष्यं शीलमेव च । औत्तमश्चेति मुनयो नाम चक्रुः समागताः ॥

ເມື່ອເຫັນຮູບງາມຂອງລາວ ແລະອຸປະນິສັຍໃນອະນາຄົດ ບັນດາດຸລະສີທີ່ຊຸມນຸມກັນ ຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ລາວວ່າ «ອຸຕຕະມະ (Auttama)».

Verse 38

जातोऽयमुत्तमे वंशे तत्र काले तथोत्तमे । उत्तमावयवस्तेन औत्तमोऽयं भविष्यति ॥

ລາວເກີດໃນວົງສານທີ່ປະເສີດ ແລະໃນເວລາອັນປະເສີດນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ເນື່ອງຈາກອະໄວຍະວະ ແລະສະພາບຮ່າງກາຍຂອງລາວດີເລີດ ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ «ອອດຕະມະ» (Auttama).

Verse 39

मार्कण्डेय उवाच । उत्तमस्य सुतः सोऽथ नाम्ना ख्यातस्तथौत्तमः । मनुरासीत्तत्प्रभावो भागुरे श्रूयतां मम ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ລາວເປັນບຸດຂອງ ອຸດຕະມະ ແລະດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ «ອອດຕະມະ» (Auttama). ລາວໄດ້ເປັນ ມະນຸ (Manu); ແລະອຳນາດແຫ່ງມັນວັນຕະຣະຂອງລາວ—ໂອ ພາກຸຣິ—ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍ.

Verse 40

उत्तमाख्यानमखिलं जन्म चैवोत्तमस्य च । नित्यं शृणोति विद्वेषं स कदाचिन्न गच्छति ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງລາວຄົບຖ້ວນຂອງ ອຸດຕະມະ ແລະການເກີດຂອງ ອອດຕະມະ ຢ່າງສະເໝີ—ຄວາມກຽດຊັງຈະບໍ່ມາຮອດລາວໃນເວລາໃດໆ.

Verse 41

इष्टैर्दारैस्तथा पुत्रैर्बन्धुभिर्वा कदाचन । वियोगो नास्य भविता शृण्वतः पठतोऽपि वा ॥

ຈາກພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກ, ລູກໆ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງ, ການພັດພາກຈະບໍ່ເກີດແກ່ລາວເລີຍ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຟັງ ຫຼືຜູ້ສວດທ່ອງກໍຕາມ.

Verse 42

तस्य मन्वन्तरं ब्रह्मन् ! वदतो मे निशामय । श्रूयतां तत्र यश्चेन्द्रो ये च देवास्तथर्षयः ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຟັງໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກ່າວເຖິງມັນວັນຕະຣະຂອງລາວ. ຈົ່ງໃຫ້ໄດ້ຍິນວ່າ ອິນດຣະ (Indra) ຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນໃຜ, ແລະມີເທວະ ແລະ ຣິສິ (ṛṣi) ອົງໃດບ້າງ.