Adhyaya 61: The Second Manvantara Begins: The Brahmin’s Swift Journey and Varuthini’s Temptation on Himavat

Verse 1

कrauष्टुकिरुवाच कथितं भवता सम्यग् यत् पृष्टोऽसि महामुने । भूसमुद्रादिसंस्थानं प्रमाणानि तथा ग्रहाः ॥

ກເຣົາສະຖຸກີ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາ຤ິສີ, ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ຖືກຖາມ—ຄືການຈັດວາງຂອງແຜ່ນດິນ, ມະຫາສະໝຸດ ແລະອື່ນໆ, ຂະໜາດຂອງມັນ, ພ້ອມທັງດາວເຄາະທັງຫມົດ.

Verse 2

तेषाञ्चैव प्रमाणञ्च नक्षत्राणाञ्च संस्थितिः । भूरादयस्तथा लोकाः पातालान्यखिलान्यपि ॥

ແລະຍັງກ່າວເຖິງຂະໜາດຂອງພວກມັນ ແລະຕໍາແໜ່ງຂອງກຸ່ມດາວ; ພ້ອມທັງໂລກທັງຫຼາຍເລີ່ມຈາກ «ພູḥ» ແລະບັນດາພູມິພາກໃຕ້ພິພົບທັງຫມົດດ້ວຍ.

Verse 3

स्वायम्भुवं तथा ख्यातं मुने मन्वन्तरं मम । तदन्तराण्यहं श्रोतुमिच्छे मन्वन्तराणि वै । मन्वन्तराधिपान् देवानृषींस्तत्तनयान्नृपान् ॥

ໂອ ພະລິສີ, ມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍແລ້ວ. ຂ້ອຍປາຖະນາຈະຟັງຕາມລໍາດັບ ມັນວັນຕະຣະອື່ນໆ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ປົກຄອງ, ລິສີ, ບຸດຂອງມະນຸ, ແລະກະສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 4

मार्कण्डेय उवाच मन्वन्तरं मयाख्यातं तव स्वायम्भुवं च यत् । स्वारोचिषाख्यमन्यत्तु शृणु तस्मादनन्तरम् ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ມັນວັນຕະຣະ ສະວາຍັມພູວະ ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຕໍ່ໄປ ມັນວັນຕະຣະອື່ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ສະວາໂຣຈິສະ.

Verse 5

कश्चिद् द्विजातिप्रवरः पुरेऽभूदरुणास्पदे । वरुणायास्तटे विप्रो रूपेणात्यश्विनावपि ॥

ໃນນະຄອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ອະຣຸນາສະປະດະ ມີດວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜູ້ດີເລີດຄົນໜຶ່ງອາໄສຢູ່. ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາ ວະຣຸນາ ພຣາຫມະນນັ້ນມີຮູບງາມຢ່າງຍິ່ງ ດຸດດັ່ງອັສວິນທັງສອງໃນຄວາມງາມ.

Verse 6

मृदुस्वभावः सद्वृत्तो वेदवेदाङ्गपारगः । सदातिथिप्रियो रात्रावागतानां समाश्रयः ॥

ລາວມີນິໄສອ່ອນໂຍນ ປະພຶດດີ ແລະຊໍານານໃນເວທະ ພ້ອມທັງວິຊາປະກອບ. ລາວຮັກແຂກເສມອ ແລະໃຫ້ທີ່ພັກແກ່ຜູ້ມາເຖິງ ແມ່ນແຕ່ມາຕອນກາງຄືນ.

Verse 7

तस्य बुद्धिरियं त्वासीदहं पश्ये वसुन्धराम् । अतिरम्यवनोद्यानां नानानगरशोभिताम् ॥

ແນວຄິດນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈລາວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນ—ທີ່ປະດັບດ້ວຍປ່າໄມ້ແລະສວນອັນນ່າຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງ ແລະງາມດ້ວຍນະຄອນຫຼາຍໆ.”

Verse 8

अथागतोऽतिथिः कश्चित् कदाचित्तस्य वेश्मनि । नानौषधिप्रभावज्ञो मन्त्रविद्याविशारदः ॥

ໃນຄາວໜຶ່ງ ມີແຂກຄົນໜຶ່ງມາຮອດເຮືອນຂອງລາວ—ເປັນຜູ້ຮູ້ອໍານາດຂອງສະຫມຸນໄພຫຼາຍຊະນິດ ແລະຊໍານານໃນວິທະຍາມັນຕຣາ।

Verse 9

अभ्यर्थितस्तु तेनासौ श्रद्धापूतेन चेतसा । तस्याचख्यौ स देशांश्च रम्याणि नगराणि च ॥

ເມື່ອຖືກຂໍໂດຍຜູ້ນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ ຊາຍຄົນນັ້ນຈຶ່ງເລົ່າເຖິງພູມິພາກຫຼາຍຢ່າງ ແລະເມືອງອັນນ່າຊື່ນຊົມດ້ວຍ।

Verse 10

वनानि नद्यः शैलांश्च पुण्याण्यायतनानि च । स ततो विस्मयाविष्टः प्राह तं द्विजसत्तमम् ॥

ລາວໄດ້ພັນລະນາປ່າໄມ້ ແມ່ນ້ໍາ ພູເຂົາ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຄວນບູຊາ। ແລ້ວຜູ້ຟັງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດອັດສະຈັນ ໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ।

Verse 11

अनेकदेशदर्शित्वेनातिश्रमसमान्वितः । त्वं नातिवृद्धो वयसा नातिवृत्तश्च यौवनात् । कथम् अल्पेन कालेन पृथिवीमटसि द्विज ॥

ທ່ານໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນດິນແດນຫຼາຍຢ່າງ ດັ່ງຜູ້ແບກພາລະການເພີຍພະຍາຍາມອັນໃຫຍ່; ແຕ່ທ່ານກໍບໍ່ແກ່ຫຼາຍ ແລະກໍບໍ່ພົ້ນວັຍໜຸ່ມ. ໃນເວລາໜ້ອຍນິດ ທ່ານທ່ອງໄປທົ່ວໂລກໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ພຣາຫມັນ?

Verse 12

ब्राह्मण उवाच मन्त्रौषधिप्रभावेण विप्राप्रतिहता गतिः । योजनानां सहस्रं हि दिनार्धेन व्रजाम्यहम् ॥

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ໂດຍອໍານາດຂອງມັນຕຣາ ແລະສະຫມຸນໄພ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຂ້ອຍບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ. ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍເດີນທາງໄດ້ໜຶ່ງພັນໂຢຊະນະໃນເວລາຄື່ງວັນ।

Verse 13

मार्कण्डेय उवाच ततः स विप्रस्तं भूयः प्रत्युवाचेदमादरात् । श्रद्धधानो वचस्तस्य ब्राह्मणस्य विपश्चितः ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນ (ຜູ້ຟັງ) ໄດ້ຕອບກັບອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍເຊື່ອໃນຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມັນຜູ້ຮອບຮູ້ນັ້ນ।

Verse 14

मम प्रसादं भगवन् कुरु मन्त्रप्रभावजम् । द्रष्टुमेतां मम महीम् अतिवेच्छा प्रवर्तते ॥

ໂອ ຜູ້ມີພອນ, ຂໍທ່ານໂປດປະທານພຣະກະລຸນາອັນເກີດຈາກອໍານາດແຫ່ງມັນຕຣາ; ຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອເຫັນແຜ່ນດິນນີ້।

Verse 15

प्रादात् स ब्राह्मणश्चास्मै पादलेपम् उदारधीः । अभिमन्त्रयामास दिशं तेनाख्यातां च यत्नतः ॥

ພຣາຫມັນຜູ້ໃຈກວ້າງນັ້ນ ໄດ້ມອບຢາທາຕີນໃຫ້ເຂົາ ແລະໄດ້ປະຄອງຈິດຢ່າງລະມັດລະວັງ ປຸກເສີມອໍານາດດ້ວຍມັນຕຣາ ໃຫ້ແກ່ທິດທາງທີ່ເຂົາໄດ້ຊີ້ບອກໄວ້।

Verse 16

तेनानुलिप्तपादोऽथ स द्विजो द्विजसत्तम । हिमवन्तमगाद् द्रष्टुं नानाप्रस्रवणान्वितम् ॥

ແລ້ວເມື່ອທາຢານັ້ນທີ່ຕີນແລ້ວ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ໄປເບິ່ງຮິມະວັດ—ພູຫິມາໄລ—ອັນປະດັບດ້ວຍນ້ໍາຕົກຫຼາຍສາຍ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ।

Verse 17

सहस्रं योजनानां हि दिनार्धेन व्रजामि यत् । आयास्यामिति सञ्चिन्त्य तदर्धेनापरेण हि ॥

ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເດີນທາງໄດ້ພັນໂຍຊະນະໃນເວລາຄຶ່ງມື້; ເມື່ອຄິດວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບຄືນ’ ເຂົາຈຶ່ງວາງແຜນໃຊ້ເວລາອີກຄຶ່ງນັ້ນເພື່ອການກັບຄືນ।

Verse 18

सम्प्राप्तो हिमवत्पृष्ठं नातिश्रान्ततनुर्द्विज । विचचार ततस्तत्र तुहिनाचलभूतले ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຖິງພື້ນທີ່ດ້ານຫຼັງອັນສູງຂອງພູຮິມະວັດ ໂດຍກາຍບໍ່ເຫນື່ອຍຫຼາຍ ເຂົາຈຶ່ງທ່ອງທ່ຽວໄປຕາມພື້ນດິນແຫ່ງພູຫິມະນັ້ນ។

Verse 19

पादाक्रान्तेन तस्याथ तुहिनेन विलीयता । प्रक्षालितः पादलेपः परमौषधिसम्भवः ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຫິມະທີ່ລະລາຍເມື່ອຖືກຢ່າງຢຽບດ້ວຍຕີນ ຄຣີມທາຕີນທີ່ເຮັດຈາກສະຫມຸນໄພຢາອັນສູງສຸດ ກໍຖືກຊະລ້າງອອກໄປ।

Verse 20

ततो जडगतिः सोऽथ इतश्चेतश्च पर्यटन् । ददर्शातिमनोज्ञानि सानूनि हिमभूभृतः ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເດີນດ້ວຍທ່າທາງທີ່ອືດອາດ ແລະບໍ່ຄ່ອຍຄ່ອງ ເຂົາກໍທ່ອງທ່ຽວໄປມາ ແລະໄດ້ເຫັນລາດເຂົາອັນນ່າຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງຂອງພູທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍຫິມະ।

Verse 21

सिद्धगन्धर्वजुष्टानि किन्नराभिरतानि च । क्रीडाविहाररम्याणि देवादीनामितस्ततः ॥

ທີ່ນີ້ທີ່ນັ້ນ ມີພື້ນທີ່ອັນນ່າຊື່ນຊົມສໍາລັບການຫຼິ້ນແລະພັກຜ່ອນ ທີ່ບັນດາສິດທະ ແລະ ຄັນທະວະ ມັກມາເຂົ້າອອກ ແລະທີ່ຄິນນະຣະພາກັນຊື່ນຊົມ; ເປັນຂອງບັນດາເທວະ ແລະສັດສະຫວັນອື່ນໆ।

Verse 22

दिव्याप्सरोगणशतैराकीर्णान्यवलोकयन् । नातृप्यत द्विजश्रेष्ठः प्रोद्धूतपुलको मुने ॥

ເມື່ອເຫັນສະຖານທີ່ທີ່ແອອັດໄປດ້ວຍຝູງອັບສະຣາເທວະນາງນັບຮ້ອຍໆ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍບໍ່ອິ່ມໃຈ; ຂົນກາຍຂອງເຂົາລຸກຊັນ ໂອ ດຸລະສິດ (ມຸນີ)។

Verse 23

क्वचित् प्रस्त्रवणाद् भ्रष्टजलपातमनोरमम् । प्रनृत्यच्छिखिकेकाभिरन्यतश्च निनादितम् ॥

ບ່ອນໜຶ່ງງາມດ້ວຍນ້ຳຕົກທີ່ຫຼົ່ນລົງຈາກຕານ້ຳ; ອີກບ່ອນໜຶ່ງກໍກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກຢູງທີ່ຟ້ອນລຳ।

Verse 24

दात्यूहकोयष्टिकाद्यैः क्वचिच्चातिमनोहरैः । पुंस्कोकिलकलालापैः श्रुतिहारिभिरन्वितम् ॥

ບາງບ່ອນຖືກປະດັບດ້ວຍນົກທີ່ງາມຫຼາຍ ເຊັ່ນ ດາຕະຢູຫະ ແລະ ໂກຢະສະຖິກະ; ພ້ອມດ້ວຍສຽງຫວານຂອງນົກກຸກກູ້ເພດຜູ້ ທີ່ຊັກຊວນຫູໃຫ້ເຄີຍຟັງ।

Verse 25

प्रफुल्लतरुगन्धेन वासितानिलवीजितम् । मुदा युक्तः स ददृशे हिमवन्तं महागिरिम् ॥

ຖືກພັດໂດຍລົມເຢັນທີ່ຫອມກິ່ນດອກໄມ້ບານຂອງໄມ້ນານາ, ລາວ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ໄດ້ເຫັນພູໃຫຍ່ ຫິມະວັດ।

Verse 26

दृष्ट्वा चैतं द्विजसुतो हिमवन्तं महाचलम् । श्वो द्रक्ष्यामिति संचित्य मतिञ्चक्रे गृहं प्रति ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນຫິມະວັດ ພູໃຫຍ່ນັ້ນແລ້ວ, ລູກຊາຍຂອງພຣາຫມັນຄິດວ່າ: «ມື້ອື່ນຂ້ອຍຈະເບິ່ງມັນອີກ» ແລະຫັນໃຈຕັ້ງໃຈກັບບ້ານ।

Verse 27

विभ्रष्टपादलेपोऽथ चिरेण जडितक्रमः । चिन्तयामास किमिदं मयाज्ञानादनुष्ठितम् ॥

ແລ້ວຕໍ່ມາ, ເມື່ອຢາທາຕີນຂອງລາວຫາຍໄປ ແລະກ້າວຍ່າງກໍຊ້າລົງຫຼັງຈາກເວລາດົນ, ລາວຈຶ່ງຄິດທົບທວນວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້?»

Verse 28

यदि प्रलेपो नष्टो मे विलीनो हिमवारिणा । शैलोऽतिदुर्गमश्चायं दूरञ्चाहमिहागतः ॥

«ຖ້າເຄື່ອງໝາຍຂອງຂ້ອຍ (ໃນເສັ້ນທາງ) ຫາຍໄປ—ລະລາຍໂດຍນ້ຳຈາກຫິມະ—ແລະພູນີ້ຂ້າມຜ່ານຍາກຢ່າງຫຼາຍ, ຂ້ອຍມາຈາກໄກ…»

Verse 29

प्रयास्यामि क्रियाहानिमग्निशुश्रूषणादिकम् । कथमत्र करिष्यामि सङ्कटं महदागतम् ॥

«ຂ້ອຍກຳລັງຈະຜິດພາດຕໍ່ໜ້າທີ່ທີ່ກຳນົດໄວ້—ເຊັ່ນ ການດູແລໄຟບູຊາ ແລະອື່ນໆ. ບັດນີ້ເມື່ອຄວາມທຸກໃຫຍ່ມາຖືກຂ້ອຍ ຂ້ອຍຄວນເຮັດແນວໃດ?»

Verse 30

इदं रम्यमिदं रम्यमित्यस्मिन् वरपर्वते । शक्तदृष्टिरहं तृप्तिं न यास्येऽब्दशतैरपि ॥

«‘ນ່າຊື່ນຊົມ, ນ່າຊື່ນຊົມ!’—ເທິງພູອັນປະເສີດນີ້ ສາຍຕາຂອງຂ້ອຍຖືກດຶງໄວ້ແນ່ນອນ; ແມ່ນແຕ່ຮ້ອຍປີກໍບໍ່ອີ່ມໃຈ.»

Verse 31

किन्नराणां कलालापाः समन्ताच्छ्रोत्रहारिणः । प्रफुल्लतरुगन्धान्श्च घ्राणमत्यन्तमृच्छति ॥

«ຈາກທຸກດ້ານ ບົດຮ້ອງອັນຫວານຂອງກິນນະຣາ ລັກເອົາຫູໄປ; ແລະກິ່ນຫອມຈາກຕົ້ນໄມ້ທີ່ກຳລັງອອກດອກ ກໍພຸ່ງເຂົ້າສູ່ດັ່ງຢ່າງແຮງ.»

Verse 32

सुखस्पर्शस्तथा वायुः फलानि रसवन्ति च । हरन्ति प्रसभं चेतो मनोज्ञानि सरांसि च ॥

«ລົມສຳຜັດແລ້ວຊື່ນສະບາຍ, ໝາກໄມ້ມີລົດຊາດເຕັມປ່ຽມ, ແລະສະໜອງນ້ຳອັນງາມງອນກໍດຶງໃຈໄປຢ່າງແຮງ.»

Verse 33

एवं गते तु पश्येयं यदि कञ्चित् तपोनिधिम् । स ममोपदिशेन्मार्गं गमनाय गृhaं प्रति ॥

«ຕາມສະພາບທີ່ເປັນຢູ່ນີ້ ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຜູ້ບຳເນັດຕະປະອັນຍິ່ງ ດັ່ງຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ ທ່ານນັ້ນຈະຊີ້ນຳຂ້ອຍໃນມາກທາງກັບຄືນສູ່ເຮືອນເກົ່າ»។

Verse 34

मार्कण्डेय उवाच स एवम् चिन्तयन् विप्रो बभ्राम च हिमाचले । भ्रष्टपादौषधिबलो वैक्लवं परमं गतः ॥

«ມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ຄິດດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ພະເດີນພະເລີນຢູ່ເທິງພູຫິມາລະຍະ; ເມື່ອກຳລັງທີ່ໄດ້ຈາກຫຍ້າຢາທີ່ຕີນຫມົດໄປ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມອ່ອນແອຢ່າງຫນັກ»។

Verse 35

तं ददर्श भ्रमन्तञ्च मुनिश्रेष्ठं वरूथिनी । वराप्सरा महाभागा मौलेया रूपशालिनी ॥

«ວະຣູຖິນີ ໄດ້ເຫັນທ່ານຜູ້ພະເດີນພະເລີນ—຤ິສີຜູ້ປະເສີດ. ນາງເປັນອັບສະຣາຜູ້ສູງສົ່ງ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ມາວເລຍາ (ແຫ່ງວົງມາວເລຍາ) ແລະພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ»។

Verse 36

तस्मिन् दृष्टे ततः साभूद् द्विजवर्ये वरूथिनी । मदनाकृष्टहृदया सानुरागा हि तत्क्षणात् ॥

«ເມື່ອນາງເຫັນທ່ານນັ້ນ ວະຣູຖິນີ ຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ກໍເກີດຄວາມຮັກໃຄ່ຂຶ້ນທັນທີ—ໃຈຂອງນາງຖືກກາມະດຶງດູດ»។

Verse 37

चिन्तयामास को न्वेष रमणीयतमाकृतिः । सफलं मे भवेञ्जन्म यदि मां नावमन्यते ॥

«ນາງຄິດວ່າ: ‘ຜູ້ນີ້ແທ້ໆແມ່ນໃຜ ຜູ້ມີຮູບຮ່າງອັນນ່າຫຼົງໃຫຼຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້? ການເກີດຂອງຂ້ອຍຈະສົມບູນ ຖ້າທ່ານບໍ່ດູໝິ່ນຂ້ອຍ’»។

Verse 38

अहोऽस्य रूपमाधुर्यमहोऽस्य ललिता गतिः । अहो गम्भीरता दृष्टेः कुतोऽस्य सदृशो भुवि ॥

«ໂອ! ຄວາມງາມຂອງທ່ານຊ່າງຫວານຊື່ນແທ້! ໂອ! ການຍ່າງຂອງທ່ານຊ່າງອ່ອນຊ້ອຍສົມງາມ! ໂອ! ຄວາມຂຶ້ນຂອງສາຍຕາທ່ານຊ່າງໜັກແນ່ນລຶກຊຶ້ງ! ໃນໂລກນີ້ຈະມີໃຜເທົ່າທ່ານ?»

Verse 39

दृष्टा देवास्तथा दैत्याḥ सिद्धगन्धर्वपन्नगाः । कथमेकोऽपि नास्त्यस्य तुल्यरूपो महात्मनः ॥

«ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນເທວະດາ ແລະກໍເຄີຍເຫັນໄດຕະຍະ, ສິດທະ, ຄັນທະວະ ແລະນາກ—ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ທີ່ຮູບງາມເທົ່າມະຫາຈິດຜູ້ນີ້?»

Verse 40

यथाहमस्मिन्मय्येष सानुरागस्तथा यदि । भवेदत्र मया कार्यस्तत्कृतः पुण्यसञ्चयः ॥

«ຖ້າທ່ານນັ້ນມີຄວາມເມຕາຮັກໃຫ້ຂ້ອຍ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ຂ້ອຍມີໃຫ້ທ່ານ, ເທົ່ານັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຈະມີສິ່ງໃຫ້ເຮັດຢູ່ນີ້; ໂດຍນັ້ນກຸສົນຈະຖືກສະສົມເພີ່ມພູນ»

Verse 41

यद्येष मयि सुस्निग्धां दृष्टिमद्य निपातयेत् । कृतपुण्या न मत्तोऽन्या त्रैलोक्ये वनिता ततः ॥

«ຖ້າມື້ນີ້ທ່ານນັ້ນຫັນສາຍຕາອັນເມຕາຮັກຢ່າງຍິ່ງມາຫາຂ້ອຍ, ໃນສາມໂລກຈະບໍ່ມີຍິງໃດມີກຸສົນຍິ່ງກວ່າຂ້ອຍ»

Verse 42

मार्कण्डेय उवाच एवम् सञ्चिन्तयन्ती सा दिव्ययोषित् स्मरातुरा । आत्मानं दर्शयामास कमनीयतराकृतिम् ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອນາງຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ນາງຟ້າຜູ້ນັ້ນ—ຖືກຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາບີບຄັ້ນ—ຈຶ່ງເປີດເຜີຍຕົນ ແລະຮັບຮູບທີ່ຍິ່ງຢວນໃຈກວ່າເກົ່າ»

Verse 43

तां तु दृष्ट्वा द्विजसुतश्चारुरूपां वरूथिनीम् । सोपचारं समागम्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥

ແຕ່ເມື່ອເຫັນນາງ—ວຣູຖິນີ ຜູ້ມີຮູບງາມ—ບຸດຂອງພຣາຫມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້។

Verse 44

का त्वं कमलगर्भाभे कस्य किं वानुतिष्ठसि । ब्राह्मणोऽहमिहायातो नगरादरुणास्पदात् ॥

“ໂອ ຜູ້ມີອົງອົບດັ່ງດອກບົວ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ເຈົ້າເປັນຂອງໃຜ ແລະກໍາລັງເຮັດຫຍັງ? ຂ້ອຍເປັນພຣາຫມັນ ມາຈາກເມືອງຊື່ ອຣຸນາສະປະດາ.”

Verse 45

पादलेपोऽत्र मे ध्वस्तो विलीनो हिमवारिणा । यस्यानुभावादत्राहमागतो मदिरेक्षणे ॥

“ຢູ່ນີ້ ຢາທາຕີນຂອງຂ້ອຍໄດ້ເສຍ—ລະລາຍເພາະນ້ໍາເຢັນ. ໂດຍອິດທິພົນຂອງໃຜ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຮອດບ່ອນນີ້, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງເຫຼົ້າແວງ?”

Verse 46

वरूथिन्युवाच मौलेयाहं महाभागा नाम्ना ख्याता वरूथिनी । विचरामि सदैवात्र रमणीये महाचले ॥

ວຣູຖິນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍແມ່ນ ມາວເລຍາ; ຂ້ອຍໂດງດັງດ້ວຍນາມ ວຣູຖິນີ. ຂ້ອຍມັກຈະພາຕົນເອງເດີນທ່ອງຢູ່ນີ້ ເທິງພູໃຫຍ່ອັນຮື່ນຮົມນີ້.”

Verse 47

साहं त्वद्दर्शनाद्विप्र कामवक्तव्यताङ्गता । प्रशाधि यन्मया कार्यं त्वदधीनास्मि साम्प्रतम् ॥

“ແລະຂ້ອຍ—ເມື່ອເຫັນເຈົ້າ ໂອ ພຣາຫມັນ—ກໍຖືກຄວາມປາຖະໜາຜັກດັນໃຫ້ເວົ້າ. ຈົ່ງສັ່ງວ່າຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງ; ບັດນີ້ຂ້ອຍຢູ່ໃນການນໍາພາຂອງເຈົ້າ.”

Verse 48

ब्राह्मण उवाच येनोपायेन गच्छेयं निजगेहं शुचिस्मिते । तन्ममाचक्ष्व कल्याणि हानिर्नोऽखिलकर्मणाम् ॥

ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຮອດເຮືອນຂອງຕົນໄດ້ໂດຍວິທີໃດ? ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂໍໃຫ້ບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ພິທີກຳ ແລະ ໜ້າທີ່ທາງທຳມະທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສຍໄປ»។

Verse 49

नित्यनैमित्तिकानान्तु महाहानिर्द्विजन्मनः । भवत्यतस्त्वं हे भद्रे ! मामुद्धर हिमालयात् ॥

«ສຳລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ), ການລະເລີຍພິທີປະຈຳວັນ ແລະ ພິທີຕາມການກຳນົດ ເປັນຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເມດຕາ, ຂໍໃຫ້ຊ່ວຍກູ້ຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກຫິມາລະຍະ»។

Verse 50

प्रशस्यते न प्रवासो ब्राह्मणानां कदाचम । अपराद्धं न मे भीरु देशदर्शनकौतुकम् ॥

«ການພະເດີນທາງພະເລີນ ຫຼື ການຢູ່ຫ່າງຈາກຖິ່ນທີ່ອັນຄວນ ບໍ່ເຄີຍຖືກສັນລະເສີນສຳລັບພຣາຫມັນ. ໂອ ນາງຜູ້ຂີ້ອາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທຳຜິດ—ເປັນແຕ່ຄວາມຢາກຮູ້ເພື່ອເຫັນແຜ່ນດິນຕ່າງໆເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 51

सतो गृहे द्विजाग्र्यस्य निष्पत्तिः सर्वकर्मणाम् । नित्यनैमित्तिकानाञ्च हानिरेवं प्रवासिनः ॥

«ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ດີ ແລະ ຜູ້ເປັນເລີດ, ໜ້າທີ່ທັງປວງຍ່ອມສຳເລັດຕາມຄວາມຄວນ; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຢູ່ຫ່າງ, ຈຶ່ງເກີດການເສຍໄປຂອງພິທີປະຈຳວັນ ແລະ ພິທີຕາມການກຳນົດ»។

Verse 52

सा त्वं किं बहुनोक्तेन तथा कुरु यशस्विनि । यथा नास्तं गते सूर्ये पश्यामि निजमालयम् ॥

«ດັ່ງນັ້ນ—ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ໂອ ນາງຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ, ຂໍໃຫ້ເຮັດຕາມນີ້ ເພື່ອໃຫ້ກ່ອນຕາເວັນຕົກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທີ່ຢູ່ຂອງຕົນ»។

Verse 53

वरूथिन्युवाच मैवं ब्रूहि महाभाग ! मा भूtsa दिवसॊ मम । मां परित्यज्य यत्र त्वं निजगेहमुपैष्यसि ॥

ວະຣູທິນີ ກ່າວວ່າ: «ຢ່າເວົ້າຢ່າງນັ້ນເດີ, ຜູ້ມີວາສະນາ. ຂໍຢ່າໃຫ້ມື້ນັ້ນມາເຖິງຂ້ອຍ—ມື້ທີ່ເຈົ້າລະທິ້ງຂ້ອຍ ແລ້ວໄປສູ່ເຮືອນຂອງເຈົ້າ»។

Verse 54

अहो रम्यतरः स्वर्गो न यतो द्विजनन्दन । अतो वयं परित्यज्य तिष्ठामोऽत्र सुरालयम् ॥

«ອ້າ! ບໍ່ມີສະຫວັນໃດທີ່ນ່າຊື່ນຊົມກວ່ານີ້, ໂອ ຄວາມປິຕິຂອງຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈະລະທິ້ງຄວາມຄິດນັ້ນ ແລະຢູ່ທີ່ນີ້ໃນທີ່ພຳນັກທິບນີ້»។

Verse 55

स त्वं सह मया कान्त ! कान्तेऽत्र तुहिनाचले । रममाणो न मर्त्यानां बान्धवानां स्मरिष्यसि ॥

«ແລະເຈົ້າ, ຜູ້ຮັກ—ຢູ່ທີ່ນີ້ກັບຂ້ອຍເທິງພູຫິມະນີ້—ເມື່ອເຈົ້າເພີດເພີນ ເຈົ້າຈະບໍ່ລະລຶກເຖິງຍາດພີ່ນ້ອງມະນຸດຂອງເຈົ້າ»។

Verse 56

स्रजो वस्त्राण्यलङ्कारान् भोगभोज्यानुलेपनम् । दास्याम्यत्र तथाहन्ते स्मरेण वशगा हृता ॥

«ພວງມາລາ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງປະດັບ, ຄວາມສຸກສຳລານ, ອາຫານ, ແລະນ້ຳມັນທາ—ຂ້ອຍຈະໃຫ້ເຈົ້າທັງໝົດນີ້ຢູ່ທີ່ນີ້. ອະນິຈາ! ຂ້ອຍຖືກກາມະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ) ລໍ້ລວງ ແລະນຳໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ»។

Verse 57

वीणावेणुस्वनं गीतं किन्नराणां मनोरमम् । अङ्गाह्लादकरो वायुरुष्णान्नमुदकं शुचि ॥

«ສຽງວີນາ ແລະຂຸ່ຍ, ບົດເພງອັນໄພຣະຂອງກິນນະຣາ; ລົມເຢັນອ່ອນທີ່ເຮັດໃຫ້ອວັຍວະຊື່ນບານ; ອາຫານອຸ່ນ ແລະນ້ຳບໍລິສຸດ (ຢູ່ທີ່ນີ້)»។

Verse 58

मनॊभिलषिता शय्या सुगन्धमनुलेपनम् । इहासतो महाभाग गृहे किं ते निजे 'धिकम् ॥

«ທີ່ນີ້ມີຕຽງນອນຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າປາດຖະໜາ ແລະນ້ຳມັນຫອມສຳລັບທາກາຍ. ໂອ ຜູ້ມີຄຸນທຳ, ເມື່ອເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະມີສິ່ງໃດໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້ອີກ?»

Verse 59

इहासतो नैव जरा कदाचित्ते भविष्यति । त्रिदशानामियं भूमिर्यौवनोपचयप्रदा ॥

«ສຳລັບຜູ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ຄວາມແກ່ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາໃດໆ. ນີ້ແມ່ນແຜ່ນດິນຂອງເທວະດາ ເປັນສະຖານທີ່ປະທານການເພີ່ມພູນແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ»

Verse 60

इत्युक्त्वा सानुरागा सा सहसा कमलेक्षणा । आलिलिङ्ग प्रसीदेति वदन्ती कलमुन्मनाः ॥

«ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຜູກພັນ ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ກໍກອດເຂົາຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ’ ໂດຍຈິດໃຈຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມປາດຖະໜາ»

Verse 61

ब्राह्मण उवाच मा मां स्प्राक्षीर्व्रजान्यत्र दुष्टे यः सदृशस्तव । मयान्यथा याचिता त्वमन्यथैवाप्युपैषि माम् ॥

ພຣາຫມັນເວົ້າວ່າ: «ຢ່າແຕະຕ້ອງຂ້ອຍ. ໄປທີ່ອື່ນເສຍ, ໂອ ຜູ້ຊົ່ວ, ເພາະຄົນເຊັ່ນເຈົ້າເປັນຄົນເສື່ອມຊົ່ວ. ແມ່ນແທ້ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າດ້ວຍວິທີໜຶ່ງ ແຕ່ເຈົ້າກັບເຂົ້າມາຫາຂ້ອຍອີກວິທີໜຶ່ງ»

Verse 62

सायं प्रातरहुतं हव्यं लोकान् यच्छति शाश्वतान् । त्रैलोक्यमेतदखिलं मूढे इव्ये प्रतिष्ठितम् ॥

«ບູຊາໄຟ (ເຄື່ອງບູຊາ) ທີ່ຖວາຍໃນຕອນເຊົ້າແລະຕອນແລງ ຍ່ອມໃຫ້ໂລກອັນຍືນຍົງ (ຜົນສະຫວັນ). ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂລກສາມພາກທັງໝົດນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງນັ້ນ—ແຕ່ເຈົ້າກັບຄ້າຍຄືຖືກຫຼົງຜິດຢູ່ທີ່ນີ້»

Verse 63

वरूथिन्युवाच किं ते नाहं प्रिया विप्र ! रमणीयो न किं गिरिः । गन्धर्वान् किन्नरादींश्च त्यक्त्वाभीष्टो हि कस्तव ॥

ວຣູທິນີ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເປັນຫຍັງ—ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກດອກບໍ, ໂອ ພຣາຫມັນ? ພູນີ້ບໍ່ນ່າຊື່ນຊົມດອກບໍ? ລະທິ້ງຄັນທະວະ, ຄິນນະຣະ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ ເຈົ້າປາຖະໜາຜູ້ໃດກັນແນ່?»

Verse 64

निजमालयमप्यस्माद्भवान् यास्यत्यसंशयम् । स्वल्पकालं मया सार्धं भुङ्क्ष्व भोगान् सुदुर्लभान् ॥

«ແມ່ນແທ້ ຈາກທີ່ນີ້ເຈົ້າກໍຈະໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງເຈົ້າໃນທ້າຍທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາສັ້ນໆ ຈົ່ງເສບສຸກກັບຂ້ອຍ ຊຶ່ງເປັນຄວາມສຸກທີ່ຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງ»

Verse 66

ब्राह्मण उवाच अष्टावात्मगुणा ये हि तेषामादौ दया द्विज । तां करोṣi कथं न त्वं मयि सद्धर्मपालक ॥

ພຣາຫມັນ ກ່າວວ່າ: «ໃນຄຸນລັກສະນະທັງແປດຂອງອັດຕາ, ຄວາມເມດຕາກະລຸນາເປັນສິ່ງສູງສຸດ, ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ເຈົ້າຜູ້ອ້າງວ່າຮັກສາທຳມະອັນແທ້, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ສະແດງກະລຸນານັ້ນຕໍ່ຂ້ອຍ?»

Verse 67

त्वद्विमुक्ता न जीवामि तथा प्रीतिमती त्वयि । नैतद्वदाम्यहं मिथ्या प्रसीद कुलनन्दन ॥

«ຖ້າຂ້ອຍຖືກແຍກອອກຈາກເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະບໍ່ມີຊີວິດ; ຄວາມຮັກຂອງຂ້ອຍຕໍ່ເຈົ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳຫລອກ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາ, ໂອ ຄວາມປິຕິຂອງວົງສານເຈົ້າ»

Verse 68

ब्राह्मण उवाच यदि प्रीतिमती सत्यं नोपचाराद्ब्रवीषि माम् । तदुपायं समाचक्ष्व येन यामि स्वमालयम् ॥

ພຣາຫມັນ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າຄວາມຮັກຂອງເຈົ້າແທ້ຈິງ ແລະບໍ່ແມ່ນເວົ້າເພື່ອກົນອຸບາຍ, ກໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງວິທີທີ່ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຂ້ອຍໄດ້»

Verse 69

वरूथिन्युवाच निजमालयमप्यस्माद्भवान् यास्यत्यसंशयम् । स्वल्पकालं मया सार्धं भुङ्क्ष्व भोगान् सुदुर्लभान् ॥

ວຣູທິນີ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຈາກບ່ອນນີ້ ເຈົ້າຈະໄປຮອດຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຊື່ນຊົມກັບຂ້ອຍຊົ່ວຄາວ ໃນຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ຍາກຫາຍາກ».

Verse 70

ब्राह्मण उवाच न भोगार्थाय विप्राणां शस्यते हि वरूथिनि । इह क्लेशाय विप्राणां चेष्टा प्रेत्याफलप्रदा ॥

ພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບພຣາຫມະນະ ການສະແຫວງຫາເພື່ອຄວາມສຸກທາງກາມະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ, ໂອ ວຣູທິນີ. ຄວາມພາກພຽນຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນເພື່ອຄວາມລໍາບາກໃນໂລກນີ້ ແລະໃຫ້ຜົນຫຼັງຄວາມຕາຍ».

Verse 71

वरूथिन्युवाच सन्त्राणं म्रियमाणायाः मम कृत्वा परत्र ते । पुण्यस्यैव फलं भावि भोगाश्चान्यत्र जन्मनि ॥

ວຣູທິນີ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າເຈົ້າຊ່ວຍກູ້ຂ້ອຍໃນຍາມທີ່ຂ້ອຍກໍາລັງຈະຕາຍ, ໃນໂລກໜ້າ ຈະມີຜົນແຫ່ງບຸນສໍາລັບເຈົ້າ—ແລະຍັງມີຄວາມສຸກເພີ່ມໃນການເກີດອື່ນອີກດ້ວຍ».

Verse 72

एवं च द्वयमप्यत्र तवोपचयकारणम् । प्रत्याख्यानादहं मृत्युः त्वञ्च पापमवाप्स्यसि ॥

«ດັ່ງນັ້ນ ຜົນສອງຢ່າງໃນບ່ອນນີ້ ລ້ວນແຕ່ເປັນເຫດໃຫ້ເຈົ້າ ‘ໄດ້ຮັບ’: ຖ້າເຈົ້າປະຕິເສດຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະຕາຍ—ແລະເຈົ້າຈະຕົກໃນບາບ».

Verse 73

ब्राह्मण उवाच परस्त्रियां नाभिलषेदित्युगुर्गुरवो मम । तेन त्वां नाभिवाञ्छामि कामं विलप शुष्य वा ॥

ພຣາຫມະນະ ກ່າວວ່າ: «ອາຈານຂອງຂ້ອຍໄດ້ປະກາດວ່າ ‘ບໍ່ຄວນປາຖະໜາເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ’. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ປາຖະໜາເຈົ້າ. ຈະຮ້ອງໄຫ້ຕາມໃຈ ຫຼືຈະເຫື່ອຍແຫ້ງໄປກໍໄດ້».

Verse 74

मार्कण्डेय उवाच इत्युक्त्वा स महाभागः स्पृष्ट्वापः प्रयतः शुचिः । प्राहेदं प्रणिपत्याग्निं गार्हपत्यं उपांशुना ॥

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຊາຍຜູ້ມີວາສະນານັ້ນ—ໄດ້ແຕະນ້ຳ ເພື່ອຄວບຄຸມແລະຊຳລະຕົນ—ໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ໄຟປະຈຳເຮືອນ (ກາຣະຫະປັດຍະ) ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງເບົາດັ່ງນີ້.

Verse 75

भगवन्! गार्हपत्याग्ने योनिस्त्वं सर्वकर्मणाम् । त्वत्त आहवनीयोऽग्निर्दक्षिणाग्निश्च नान्यतः ॥

“ໂອ ໄຟກາຣະຫະປັດຍະຜູ້ມີພອນ, ທ່ານແມ່ນຄັນທີ/ແຫຼ່ງກຳເນີດຂອງພິທີກຳທັງປວງ. ຈາກທ່ານເກີດຂຶ້ນໄຟອາຫະວະນີຍະ ແລະໄຟດັກຊິນ—ບໍ່ແມ່ນຈາກບ່ອນອື່ນໃດ.”

Verse 76

युष्मदाप्यायनाद् देवा वृष्टिशस्यादिहेतवः । भवन्ति शस्यादखिलं जगद्भवति नान्यतः ॥

“ໂດຍການຫຼ້ຽງດູຂອງທ່ານ ທວງເທວະທັງຫຼາຍຈຶ່ງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຝົນ ພືດຜົນ ແລະອື່ນໆ. ຈາກພືດຜົນ ໂລກທັງປວງດຳລົງຢູ່—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.”

Verse 77

एवं त्वत्तो भवत्येतद्येन सत्येन वै जगत् । तथाहमद्य स्वं गेहं पश्येयं सति भास्करे ॥

“ດັ່ງນັ້ນ ຈາກທ່ານເກີດຂຶ້ນສິ່ງທີ່ໂລກດຳລົງຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນເອງ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໃນມື້ນີ້ໄດ້ເຫັນເຮືອນຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ຕາເວັນຍັງສ່ອງແສງ.”

Verse 78

यथा वै वैदिकं कर्म स्वकाले नोज्झितं मया । तेन सत्येन पश्येयं गृहस्थोऽद्य दिवाकरम् ॥

“ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍລະເລີຍໜ້າທີ່ຕາມເວດະໃນເວລາອັນຄວນ, ໂດຍຄວາມຈິງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍ—ແມ່ນແຕ່ເປັນຄົນຄອບຄົວ—ໄດ້ເຫັນຕາເວັນໃນມື້ນີ້.”

Verse 79

यथा च न परद्रव्ये परदारे च मे मतिः । कदाचित् साभिलाषाभूत्तथैतत् सिद्धिमेतु मे ॥

ດັ່ງທີ່ໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ເຄີຍເອີ້ນໄປດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ຕໍ່ຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ ຫຼືພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນ ໃນເວລາໃດໆ, ຂໍໃຫ້ຄຳສັດ/ຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ ສຳເລັດຜົນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າເທີດ।