Adhyaya 43: Portents of Death (Ariṣṭa-lakṣaṇas) and the Yogin’s Response; Alarka Renounces Kingship

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे योगधर्मे ओङ्कारध्यायो नाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः । त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः । दत्तात्रेय उवाच । अरिष्टानि महाराज ! शृणु वक्ष्यामि तानि ते । येषामालोकनान्मृत्युं निजं जानाति योगवित् ॥

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີ ມາຣະກັນເດຍະ ປູຣານະ» ໃນພາກວ່າດ້ວຍຍົກະທັມ ບົດທີ 42 ຊື່ «ບົດວ່າດ້ວຍການພິຈາລະນາໂອໍງກາຣະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ບັດນີ້ ບົດທີ 43 ເລີ່ມຕົ້ນ. ດັດຕາເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ ຈົ່ງຟັງ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກນິມິດລາງບອກ ທີ່ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຍົກະຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຕາຍທີ່ກໍາລັງຈະມາຂອງຕົນ»។

Verse 2

देवमार्गं ध्रुवं शुक्रं सोमच्छायामरुन्धतीम् । यो न पश्येन्न जीवेत स नरः संवत्सरात् परम् ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ສາມາດເຫັນເສັ້ນທາງແຫ່ງເທວະ (ທາງນ້ຳນົມ—Milky Way), ດຣຸວະ (ດາວເໜືອ), ສຸກຣະ (ດາວສຸກ/Venus), ວົງຮອບດວງຈັນ (ຮາໂລ/ເງົາ), ແລະ ອະຣຸນທະຕີ—ຄົນນັ້ນຈະບໍ່ມີຊີວິດເກີນໜຶ່ງປີ.

Verse 3

अरश्मिबिम्बं सूर्यस्य वह्निं चैवांशुमालिनम् । दृष्ट्वैकादशमासात् तु नरो नोर्धन्तु जीवति ॥

ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງເຫັນດວງຕາເວັນເປັນວົງກົມບໍ່ມີລຳແສງ ແລະເຫັນໄຟບໍ່ມີຄວາມສະຫວ່າງ ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີຊີວິດເກີນ 11 ເດືອນ।

Verse 4

वान्ते मूत्रपुरीषे च यः स्वर्णं रजतं तथा । प्रत्यक्षं कुरुते स्वप्ने जीवेत स दशमासिकम् ॥

ຜູ້ໃດໃນຄວາມຝັນເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດ ຄຳ ແລະເງິນ ຢູ່ໃນອາເມັນ, ນ້ຳປັດສະວະ ຫຼືອຸຈາລະ—ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດແຕ່ 10 ເດືອນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 5

दृष्ट्वा प्रेतपिशाचादीन् गन्धर्वनगराणि च । सुवर्णवर्णान् वृक्षांश्च नव मासान् स जीवति ॥

ເມື່ອເຫັນພຣີຕາ, ປິສາຈາ ແລະອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ ພ້ອມທັງເຫັນ “ນະຄອນຄັນທະຣະວະ” (ນະຄອນມາຍາ) ແລະຕົ້ນໄມ້ສີຄຳ—ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດແຕ່ 9 ເດືອນ।

Verse 6

स्थूलः कृशः कृशः स्थूलो योऽकस्मादेव जायते । प्रकृतेश्च निवर्तेत तस्यायुश्चाष्टमासिकम् ॥

ຖ້າຜູ້ໃດຈູ່ໆອ້ວນແລ້ວຜອມ, ຜອມແລ້ວອ້ວນ ໂດຍບໍ່ມີເຫດ ແລະຫຼຸດອອກຈາກສະພາບປົກກະຕິຂອງຕົນ—ອາຍຸຂອງຜູ້ນັ້ນມີແຕ່ 8 ເດືອນ।

Verse 7

खण्डं यस्य पदं पार्ष्ण्यां पादस्याग्रे च वा भवेत् । पांशुकर्दमयोर्मध्ये सप्त मासान् स जीवति ॥

ຖ້າຕີນຂອງຊາຍຄົນໜຶ່ງເກີດອາການແຕກຫັກ/ພິການ ທີ່ສົ້ນຕີນ ຫຼືທາງໜ້າຕີນ ແລະຖືກພົບດັ່ງຢູ່ກາງຝຸ່ນແລະຂີ້ຕົມ—ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດ 7 ເດືອນ।

Verse 8

गृध्रः कपोतः काकालो वायसो वापि मूर्धनि । क्रव्यादो वा खगो नीलः षण्मासायुः प्रदर्शकः ॥

ຖ້ານົກອີແຮ້, ນົກພິຈອນ, ນົກກາ ຫຼື ນົກກາໃຫຍ່ ມາເກາະເທິງຫົວຂອງຜູ້ໃດ—ຫຼືນົກສີຟ້າທີ່ກິນເນື້ອ—ກ່າວກັນວ່າ ອາຍຸທີ່ເຫຼືອມີພຽງ 6 ເດືອນ.

Verse 9

हन्यते काकपङ्क्तीभिः पांशुवर्षेण वा नरः । स्वां छायामन्यथा दृष्ट्वा चतुः पञ्च स जीवति ॥

ຄົນໜຶ່ງອາດຖືກຝູງນົກກາທຳຮ້າຍຈົນຕາຍ ຫຼືຖືກຝຸ່ນຕົກລົງດັ່ງຝົນ. ແລະຖ້າເຫັນເງົາຂອງຕົນເອງປາກົດຜິດປົກກະຕິ (ບິດເບືອນ/ບໍ່ທຳມະຊາດ) ກ່າວວ່າຈະມີຊີວິດອີກພຽງ 4 ຫຼື 5 ມື້.

Verse 10

अनभ्रे विद्युतं दृष्ट्वा दक्षिणां दिशमाश्रिताम् । रात्राविन्द्रधनुश्चापि जीवितं द्वित्रिमासिकम् ॥

ຖ້າເຫັນຟ້າຜ່າໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີເມກ ໂດຍສະເພາະຖ້າຢູ່ທາງທິດໃຕ້; ແລະຖ້າເຫັນຮຸ້ງໃນຕອນກາງຄືນ—ກ່າວກັນວ່າ ອາຍຸທີ່ເຫຼືອມີພຽງ 2 ຫຼື 3 ເດືອນ.

Verse 11

घृते तैले तथादर्शे तोये वा नात्मनस्तनुम् । यः पश्येदशिरस्कां वा मासादूर्ध्वं न जीवति ॥

ຖ້າຜູ້ໃດເບິ່ງຮ່າງກາຍຂອງຕົນໃນນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ນ້ຳມັນ, ກະຈົກ ຫຼື ນ້ຳ ແລ້ວເຫັນວ່າເປັນຮ່າງບໍ່ມີຫົວ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີຊີວິດເກີນ 1 ເດືອນ.

Verse 12

यस्य वस्तसमो गन्धो गात्रे शवसमोऽपि वा । तस्यार्धमासिकं ज्ञेयं योगिनो नृप ! जीवितम् ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າຮ່າງກາຍຂອງຄົນໜຶ່ງມີກິ່ນເໝັນຄ້າຍຜ້າທີ່ເກົ່າອັບ/ຂຶ້ນຣາ ຫຼືແມ່ນກິ່ນຄ້າຍສົບ, ບັນດາໂຍຄີກ່າວວ່າ ຄວນຮູ້ວ່າອາຍຸທີ່ເຫຼືອມີພຽງເຄິ່ງເດືອນ.

Verse 13

यस्य वै स्त्रमात्रस्य हृत्पादमवशुष्यते । पिबतश्च जलं शोषो दशाहं सोऽपि जीवति ॥

ຖ້າແມ່ນແຕ່ອອກແຮງເພີຍນ້ອຍ ບ່ອນຫົວໃຈແລະຕີນຂອງຄົນໜຶ່ງກໍແຫ້ງອ່ອນແຮງ ແລະແມ່ນແຕ່ກຳລັງດື່ມນ້ຳກໍຍັງຮູ້ສຶກແຫ້ງ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊີວິດອີກແຕ່ສິບມື້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 14

सम्भिन्नो मारुतो यस्य मर्मस्थानानि कृन्तति । हृष्यते नाऽम्बुसंस्पर्शात् तस्य मृत्युरुपस्थितः ॥

ຖ້າລົມວາຕະ (vāta) ທີ່ຜິດປົກກະຕິໃນຄົນໜຶ່ງ “ຕັດ” ຈຸດຊີວິດ (marmas) ແລະເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກຍິນດີແມ່ນແຕ່ຈາກການສຳຜັດນ້ຳ ກໍຄວນຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍໄດ້ເຂົ້າໃກ້ແລ້ວ।

Verse 15

ऋक्षवानरयानस्थो गायन् यो दक्षिणां दिशम् । स्वप्ने प्रयाति तस्यापि न मृत्युः कालमिच्छति ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຄົນໜຶ່ງໄປທາງທິດໃຕ້ ໂດຍຂີ່ພາຫະນະເປັນຫມີ ຫຼື ລີງ ແລະຮ້ອງເພງ ສຳລັບເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ຄວາມຕາຍບໍ່ຊັກຊ້າ (ມາຕາມເວລາຂອງມັນ)។

Verse 16

रक्तकृष्णाम्बरधरा गायन्ती हसती च यम् । दक्षिणाशान्नयेन्नारी स्वप्ने सोऽपि न जीवति ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ມີແມ່ຍິງນຸ່ງເສື້ອຜ້າສີແດງແລະສີດຳ ຮ້ອງເພງແລະຫົວເຮາະ ນຳຄົນໜຶ່ງໄປທາງທິດໃຕ້ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະບໍ່ມີຊີວິດດົນ (ຄວາມຕາຍໃກ້ແລ້ວ)។

Verse 17

नग्नं क्षपणकं स्वप्ने हसमानाṃ महाबलम् । एकं संविक्ष्य वल्गन्तं विद्याद्मृत्युमुपस्थितम् ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຄົນໜຶ່ງເຫັນກະສະປະນະກະ (kṣapaṇaka) ນັກບຳເນັດແກ້ຜ້າ ຫົວເຮາະ—ມີອຳນາດ ແລະຢູ່ລຳພັງ—ໂດດດິ້ນໄປມາ ຄວນຮູ້ວ່າຄວາມຕາຍໄດ້ມາຮອດ (ໃກ້ແລ້ວ)។

Verse 18

आमस्तकतालाद्यस्तु निमग्नं पङ्कसागरे । स्वप्ने पश्यत्यथात्मानं स सद्यो म्रियते नरः ॥

ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງເຫັນຕົນເອງໃນຄວາມຝັນ ຈົມຢູ່ໃນທະເລຂີ້ຕົມຈົນເຖິງຍອດຫົວ ຜູ້ນັ້ນຈະຕາຍໃນທັນທີ.

Verse 19

केशाङ्गारांस्तथा भस्म भुजङ्गान्निर्जलां नदीम् । दृष्ट्वा स्वप्ने दशाहात्तु मृत्युरेकादशे दिने ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນເຫັນຜົມກາຍເປັນຖ່ານໄຟ, ເປັນຂີ້ເຖົ່າ, ເປັນງູ, ຫຼືເຫັນແມ່ນ້ຳທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ—ຫຼັງຈາກສິບມື້ ຄວາມຕາຍຈະມາໃນມື້ທີ່ສິບເອັດ.

Verse 20

करालैर्विकटैः कृष्णैः पुरुषैरुद्यतायुधैः । पाषाणैस्ताडितः स्वप्ने सद्यो मृत्युं लभेन्नरः ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຖືກຂວ້າງຫີນໂດຍຄົນດຳຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານ ເປັນອະສູຣະ ຖືອາວຸດຊູງຂຶ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົບຄວາມຕາຍໃນທັນທີ.

Verse 21

सूर्योदये यस्य शिवा क्रोशन्ती याति संमुखम् । विपरीतं परीतं वा स सद्यो मृत्युमृच्छति ॥

ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ຖ້າໝາປ່າ (śivā) ຮ້ອງຫອນແລ້ວເຂົ້າມາຫາຊາຍຄົນໜຶ່ງ—ຈະມາຈາກທິດຕົກກັນ ຫຼືຈະວຽນອ້ອມກໍຕາມ—ຜູ້ນັ້ນຈະຕາຍໃນທັນທີ.

Verse 22

यस्य वै भुक्तमात्रस्य हृदयं बाधते क्षुधा । जायते दन्तघर्षश्च स गतायुर्न संशयम् ॥

ຖ້າທັນທີຫຼັງຈາກກິນ ຄວາມຫິວໂຫຍບີບຮັດຢູ່ໃນອົກ (ຫົວໃຈ) ແລະເກີດສຽງຂົດ/ກະທົບຟັນ ອາຍຸຂອງຜູ້ນັ້ນສິ້ນແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 23

दीपगन्धं न यो वेत्ति त्रस्यत्यह्नि तथा निशि । नात्मानं परनेत्रस्थं वीक्षते न स जीवति ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ອາດຮັບຮູ້ກິ່ນຂອງຕະກຽງ (ນ້ຳມັນ ຫຼື ຄວັນ) ຜູ້ທີ່ຢ້ານກົວທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ແລະບໍ່ເຫັນອັດຕາຂອງຕົນເອງດັ່ງຢູ່ໃນຕາຂອງຜູ້ອື່ນ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ດຳລົງຊີວິດແທ້।

Verse 24

शक्रायुधं चार्धरात्रे दिवा ग्रहगणं तथा । दृष्ट्वा मन्येत संक्षीणमात्मजीवितमात्मवित् ॥

ຖ້າຜູ້ໃດເຫັນອາວຸດຂອງອິນທຣາ (ສາຍຮຸ້ງ) ໃນຍາມທ່ຽງຄືນ ຫຼືເຫັນຝູງດາວເຄາະໃນຍາມກາງວັນ ນັກປັນຍາພຶງເຂົ້າໃຈວ່າ ຊີວິດຂອງຕົນກຳລັງຫຼຸດຫາຍໄປ।

Verse 25

नासिका वक्रतामेति कर्णयोर्नमनॊन्नती । नेत्रञ्च वामं स्रवति यस्य तस्यायुरुद्गतम् ॥

ຖ້າດັ່ງຈົມູກຂອງຊາຍຄົນໜຶ່ງບິດງໍ້ ຫູຕົກ ຫຼືຍົກຂຶ້ນບໍ່ເທົ່າກັນ ແລະຕາຊ້າຍມີນ້ຳໄຫຼ/ມີນ້ຳໜອງອອກ—ອາຍຸຂອງເຂົາໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ।

Verse 26

आरक्ततामेति मुखं जिह्वा वा श्यामतां यदा । तदा प्राज्ञो विजानीयान्मृत्युमासन्नमात्मनः ॥

ເມື່ອໃບໜ້າກາຍເປັນສີແດງຄ້ຳ ຫຼືເມື່ອລີ້ນກາຍເປັນສີດຳ/ດຳຄ້ຳ ນັກປັນຍາພຶງຮູ້ວ່າ ຄວາມຕາຍຢູ່ໃກ້ເຂົາແລ້ວ।

Verse 27

उष्ट्र-रासभयानेन यः स्वप्ने दक्षिणां दिशम् । प्रयाति तञ्च जानीयात् सद्योमृत्युं न संशयः ॥

ຜູ້ໃດໃນຄວາມຝັນເດີນທາງໄປທາງທິດໃຕ້ ໂດຍຂີ່ອູດ ຫຼືລາ—ຈົ່ງຮູ້ເຖິງຜູ້ນັ້ນວ່າ ຖືກກຳນົດໃຫ້ຕາຍໃນທັນທີ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 28

पिधाय कर्णौ निर्घोषं न शृणोत्यात्मसम्भवम् । नश्यते चक्षुषोर्ज्योतिर्यस्य सोऽपि न जीवति ॥

ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງປິດຫູແລ້ວບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງພາຍໃນທີ່ເກີດຈາກຕົນເອງ ແລະແສງ(ພະລັງ)ໃນດວງຕາດັບລົງ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ດຳລົງຊີວິດອີກ (ຄວາມຕາຍໃກ້ມາ)។

Verse 29

पततो यस्य वै गर्ते स्वप्ने द्वारं पिधीयते । न चोत्तिष्ठति यः श्वभ्रात्तदन्तं तस्य जीवितम् ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຊາຍຄົນໜຶ່ງເຫັນຕົນເອງຕົກລົງໃນຫຼຸມ ແລະປະຕູທາງເຂົ້າປິດລົງ ແລ້ວບໍ່ລຸກຂຶ້ນຈາກຫວ່າງນັ້ນ—ຊີວິດຂອງລາວຢູ່ທີ່ປາຍທາງ.

Verse 30

ऊर्ध्वा च दृष्टिर्न च सम्प्रतिष्ठा रक्ताः पुनः सम्परिवर्तमाना । मुखस्य चोष्मा शुषिरञ्च नाभेः शंसन्ति पुंसामपरं शरीरम् ॥

ສາຍຕາເງີຍຂຶ້ນ, ຄວາມໝັ້ນຄົງຫາຍໄປ; ດວງຕາແດງແລະກອກໄປມາ; ຄວາມຮ້ອນອອກຈາກໃບໜ້າ ແລະຄວາມໂຫວ່ງທີ່ສະດື—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ປະກາດແກ່ມະນຸດວ່າ “ຮ່າງກາຍອື່ນ” (ຄວາມຕາຍແລະການຍ້າຍຜ່ານ).

Verse 31

स्वप्नेऽग्निं प्रविशेद्यस्तु न च निष्क्रमते पुनः । जलप्रवेशादपि वा तदन्तं तस्य जीवितम् ॥

ຖ້າໃນຄວາມຝັນ ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປໃນໄຟແລ້ວບໍ່ອອກມາອີກ—ຫຼືເຂົ້າໄປໃນນ້ຳດັ່ງດຽວກັນ—ນັ້ນແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຊີວິດ.

Verse 32

यश्चाभिहन्यते दुष्टैर्भूतै रात्रावथो दिवा । स मृत्युम् सप्तरा्त्र्यन्ते नरः प्राप्रोत्यसंशयम् ॥

ຜູ້ໃດຖືກພູຕາຊົ່ວ (bhūta) ຕີທຳຮ້າຍ ຫຼືລົບກວນ ທັງກາງຄືນຫຼືກາງວັນ—ຜູ້ນັ້ນໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ ຈະພົບຄວາມຕາຍໃນທ້າຍເຈັດຄືນ.

Verse 33

स्ववस्त्रममलं शुक्लं रक्तं पश्यत्यथासितम् । यः पुमान् मृत्युमासन्नं तस्यापि हि विनिर्दिशेत् ॥

ຖ້າຊາຍຄົນໜຶ່ງເຫັນເສື້ອຜ້າຂາວສະອາດຂອງຕົນ ກາຍເປັນສີແດງ ຫຼື ສີດໍາ ຄວນປະກາດວ່າ ຄວາມຕາຍກໍາລັງເຂົ້າໃກ້ເຂົາເຊັ່ນກັນ।

Verse 34

स्वभाववैपरीत्यन्तु प्रकृतेश्च विपर्ययः । कथयन्ति मनुष्याणां सदासन्नौ यमान्तकौ ॥

ການກັບຄືນຂອງນິໄສ ແລະ ການບິດເບືອນຈາກສະພາບທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນເຄື່ອງຊີ້ວ່າ ພຣະຍະມະ ແລະ ຄວາມຕາຍ ຢູ່ໃກ້ຄົນນັ້ນ।

Verse 35

येषां विनीतः सततं येऽस्य पूज्यतमा मताः । तानेव चावजानाति तानेव च विनिन्दति ॥

ຜູ້ທີ່ເຂົາເຄີຍນອບນ້ອມຕະຫຼອດ ແລະ ເຫັນວ່າຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືສູງສຸດ—ຖ້າເຂົາເລີ່ມດູຖູກ ແລະ ຕໍານິພວກເຂົາ ນັ້ນແມ່ນເຄື່ອງໝາຍວ່າຄວາມຕາຍໃກ້ເຂົ້າມາ।

Verse 36

देवान्नार्चयते वृद्धान् गुरून् विप्रांश्च निन्दति । मातापित्रोर्न सत्कारं जामातॄणां करोति च ॥

ເຂົາບໍ່ນະມັດສະການເທວະ; ເຂົາດ່າທໍາຜູ້ເຖົ້າ, ອາຈານ, ແລະ ພຣາຫມະນ; ເຂົາບໍ່ໃຫ້ກຽດແກ່ແມ່ແລະພໍ່ຢ່າງຄວນ, ແລະ ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ລູກເຂີຍຕາມຄວນ—ພຶດຕິກໍາແບບນີ້ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍອັນຫນັກ (ແຫ່ງຈຸດຈົບ).

Verse 37

योगिनां ज्ञानविदुषामन्येषां च महात्मनाम् । प्राप्ते तु काले पुरुषस्तद्विज्ञेयं विचक्षणैः ॥

ເມື່ອເວລານັ້ນມາຮອດ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຈະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ໂຍຄີ, ຜູ້ຮູ້ທາງປັນຍາ, ແລະ ບຸກຄົນໃຈໃຫຍ່ອື່ນໆ; ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຮັບຮູ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍ (ແຫ່ງຈຸດຈົບ).

Verse 38

योगिनां सततं यत्नादरिष्टान्यवनीपते । संवत्सरान्ते तज्ज्ञेयं फलदानि दिवानिशम् ॥

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ບັນດາໂຍຄີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງສະເໝີ ສັງເກດນິມິດລາງຮ້າຍ (ariṣṭa). ເມື່ອສິ້ນປີ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມັນໃຫ້ຜົນ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 39

विलोक्या विशदा चैषां फलपङ्क्तिः सुभीषणाः । विज्ञाय कार्यो मनसि स च कालो नरेश्वर ॥

ເມື່ອໄດ້ສັງເກດຢ່າງແຈ້ງແລ້ວ ລຳດັບຂອງຜົນທີ່ຕາມມາ—ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ—ຄວນເຂົ້າໃຈແລະຈັບໄວ້ໃນໃຈ; ແລະເວລານັ້ນ (kāla) ໂອ ຈອມເຈົ້າໃນມະນຸດ ຄວນຮູ້ຈັກໃຫ້ແນ່.

Verse 40

ज्ञात्वा कालञ्च तं सम्यगभयस्थानमाश्रितः । युञ्जीत योगी कालोऽसौ यथा नास्याफलो भवेत् ॥

ເມື່ອຮູ້ເວລານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ໂຍຄີຄວນອາໄສພາວະແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ ແລະປະກອບໂຍຄະ—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເວລານີ້ເປັນໄປຢ່າງໄຮ້ຜົນສຳລັບລາວ.

Verse 41

दृष्ट्वारिष्टं तथा योगी त्यक्त्वा मरणजं भयम् । तत्स्वभावं तदालोक्य काले यावत्युपागतम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນນິມິດແລ້ວ ໂຍຄີຄວນລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກຄວາມຕາຍ ແລະພິຈາລະນາສະພາບຂອງມັນ ພ້ອມທັງສັງເກດວ່າເວລານັ້ນເຂົ້າມາໃກ້ເທົ່າໃດ.

Verse 42

तस्य भागे तथैवाह्नो योगं युञ्जीत योगवित् । पूर्वाह्ने चापराह्ने च मध्याह्ने चापि तद्दिने ॥

ໃນຊ່ວງເວລາຂອງວັນນັ້ນເອງ ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະຄວນປະຕິບັດໂຍຄະ—ຈະເປັນຕອນເຊົ້າ, ຕອນບ່າຍ, ຫຼືຕອນທ່ຽງ ໃນວັນນັ້ນກໍຕາມ.

Verse 43

यत्र वा रजनीभागे तदरिष्टं निरीक्षितम् । तत्रैव तावद्युञ्जीत यावत् प्राप्तं हि तद्दिनम् ॥

ຫາກນິມິດອັນພິສົດນັ້ນຖືກເຫັນໃນບາງສ່ວນຂອງຄືນ ໃນສ່ວນນັ້ນເອງຄວນປະຕິບັດສາທະນາ ຈົນກວ່າວັນນັ້ນຈະມາຮອດແທ້ໆ।

Verse 44

ततस्त्यक्त्वा भयं सर्वं जित्वा तं कालमात्मवान् । तत्रैवावसथे स्थित्वा यत्र वा स्थैर्यमात्मनः ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ ແລະຊະນະເວລານັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີຕົນຄວບຄຸມຄວນຢູ່ໃນທີ່ພັກນັ້ນເອງ—ຫຼືບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ຈິດໃຈມີຄວາມໝັ້ນຄົງ।

Verse 45

युञ्जीत योगं निर्जित्य त्रीन् गुणान् परमात्मनि । तन्मयश्चात्मना भूत्वा चिद्वृत्तिमपि सन्त्यजेत् ॥

ຄວນປະຕິບັດໂຍຄະ ໂດຍຊະນະຄຸນະທັງສາມໃນອາດຕະອັນສູງສຸດ। ເມື່ອເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນທຳມະຊາດດຽວກັນກັບພຣະອາດຕະນັ້ນ ກໍຄວນລະເຖິງແມ່ນການແປປ່ຽນຂອງຈິດ (ວຣິຕຕິ) ດ້ວຍ।

Verse 46

ततः परमनिर्वाणमतीन्द्रियमगोचरम् । यद्बुद्धेर्यन्न चाख्यातुं शक्यते तत् समश्नुते ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ລາວບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ—ເກີນກວ່າອິນຊີ ເກີນກວ່າອາລົມວັດຖຸທັງປວງ—ເປັນສິ່ງທີ່ເກີນປັນຍາ ແລະບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳ।

Verse 47

एतत् सर्वं समाख्यातं तवालर्क ! यथार्थवत् । प्राप्स्यसे येन तद्ब्रह्म संक्षेपात्तन्निबोध मे ॥

ທັງໝົດນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ ໂອ ອະລາຣກະ ດ້ວຍຄວາມຈິງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຈາກຂ້ອຍໂດຍຫຍໍ້ ສິ່ງທີ່ໂດຍມັນເຈົ້າຈະບັນລຸພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ນັ້ນ।

Verse 48

शशाङ्करश्मिसंयोगाच्छन्द्रकान्तमणिः पयः । समुत्सृजति नायुक्तः सोपमा योगिनः स्मृता ॥

ເມື່ອສຳຜັດກັບຮັງສີພຣະຈັນ ຫີນຈັນທຣາ-ການຕະ (candrā-kānta) ຈະຫຼັ່ງນ້ຳອອກ; ແຕ່ເມື່ອບໍ່ຢູ່ໃນການປະສານທີ່ຖືກຕ້ອງ ກໍບໍ່ຫຼັ່ງ. ນີ້ຖືກຈື່ຈຳເປັນອຸປະມາສຳລັບຍົກຄີ.

Verse 49

यच्चार्करश्मिसंयोगादर्ककान्तो हुताशनम् । आविष्करोति नैकः सन्नुपमा सापि योगिनः ॥

ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຫີນອາຣກະ-ການຕະ (arkakānta) ເມື່ອປະສານກັບຮັງສີພຣະອາທິດ ກໍໃຫ້ເກີດໄຟ—ແມ່ນແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນໄຟຫຼາຍດວງໂດຍຕົນເອງ—ນັ້ນກໍເປັນອຸປະມາສຳລັບຍົກຄີ.

Verse 50

पिपीलिकाखु-नकुल-गृहगोधा-कपिञ्जलाः । वसन्ति स्वामिवद् गेहे ध्वस्ते यान्ति ततोऽन्यतः ॥

ມົດ, ໜູ, ພັງພອນ (mongoose), ຈິ້ງຈົກເຮືອນ, ແລະນົກປາດຣິດ ອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນ ດັ່ງກັບເປັນເຈົ້າຂອງ; ເມື່ອເຮືອນພັງທະລາຍ ພວກມັນກໍໄປບ່ອນອື່ນ.

Verse 51

दुःखन्तु स्वामिनो ध्वंसे तस्य तेषां न किञ्चन । वेश्मनो यत्र राजेन्द्र सोपमा योगसिद्धये ॥

ເມື່ອເຮືອນນັ້ນຖືກທຳລາຍ ຄວາມໂສກເສົ້າເປັນຂອງເຈົ້າຂອງ; ສຳລັບສັດເຫຼົ່ານັ້ນ ມັນບໍ່ແມ່ນຫຍັງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ອຸປະມານີ້ເພື່ອການບັນລຸສິດທິໂຍກະ.

Verse 52

मृद्वाहिकाल्पदेहापि मुखाग्रेणाप्यणीयसाः । करोति मृद्भारचयमुपदेशः स योगिनः ॥

ແມ່ນແຕ່ມົດທີ່ຂົນດິນ ແມ່ນວ່າຮ່າງກາຍນ້ອຍ ແລະປາກປາຍນ້ອຍຍິ່ງກວ່າ ກໍຍັງສ້າງກອງດິນໜັກໄດ້. ນີ້ແມ່ນຄຳສອນສຳລັບຍົກຄີ.

Verse 53

पशुपक्षिमनुष्याद्यैः पत्रपुष्पफलान्वितम् । वृक्षं विलुप्यमानन्तु दृष्ट्वा सिध्यन्ति योगिनः ॥

ເຫັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີໃບ ດອກ ແລະ ໝາກ ຖືກສັດປ່າ ນົກ ມະນຸດ ແລະອື່ນໆ ປົ່ນປີ້ນ—ໂຍຄີບັນລຸສິດທິໂດຍຮຽນຈາກນັ້ນ។

Verse 54

रुरुशावविषाणाग्रमालक्ष्य तिलकाकृतिम् । सह तेन विवर्धन्तं योगी सिद्धिमवाप्नुयात् ॥

ສັງເກດປາຍເຂົາຂອງລູກກວາງຣຸຣຸ ທີ່ມີຮູບຄ້າຍຮອຍເມັດງາ ແລະການເຕີບໂຕຂຶ້ນພ້ອມກັນ—ໂຍຄີຈະບັນລຸຄວາມສົມບູນໂດຍເຂົ້າໃຈການເພີ່ມຂຶ້ນທີ່ຄ່ອຍໆ।

Verse 55

द्रवपूर्णमुपादाय पात्रमारोहतो भुवः । तुङ्गमार्गं विलोक्योच्चैर्विज्ञातं किं न योगिना ॥

ເອົາພາຊະນະທີ່ເຕັມນ້ຳ ແລະເຫັນຜູ້ໜຶ່ງໄຕ່ຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນຕາມທາງຊັນ—ມີສິ່ງໃດທີ່ໂຍຄີຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈເກືອບກັບການຮັກສາດຸນຍະພາບ ແລະການໄຕ່ຂຶ້ນຢ່າງລະມັດລະວັງ?

Verse 56

सर्वस्वे जीवनायालं निखाते पुरुषस्य या । चेष्टा तां तत्त्वतो ज्ञात्वा योगिनः कृतकृत्यता ॥

ເມື່ອຊາຍຄົນໜຶ່ງຝັງຊັບສິນທັງໝົດໄວ້ເພື່ອການດຳລົງຊີວິດ ແລະພະຍາຍາມໃນສິ່ງໃດກໍຕາມ—ໂຍຄີເມື່ອຮູ້ຈັກຄວາມພະຍາຍາມນັ້ນຕາມຄວາມເປັນຈິງ ກໍເປັນຜູ້ສຳເລັດຈຸດປະສົງຂອງຕົນ।

Verse 57

तद्गृहं यत्र वसतिः तद्भोज्यं येन जीवति । येन सम्पद्यते चार्थस्तत्सुखं ममतात्र का ॥

ນັ້ນແມ່ນ «ເຮືອນ» ທີ່ຢູ່ອາໄສ; ນັ້ນແມ່ນ «ອາຫານ» ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍ; ນັ້ນແມ່ນ «ຊັບສິນ» ທີ່ໃຫ້ຈຸດປະສົງສຳເລັດ; ນັ້ນແມ່ນ «ຄວາມສຸກ»—ໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະມີ «ຄວາມເປັນຂອງຂ້ອຍ» ຢູ່ບໍ?

Verse 58

अभ्यार्थितोऽपि तैः कार्यं करोति करणैर्यथा । तथा बुद्ध्यादिभिर्योगी पारक्यैः साधयेत्परम् ॥

ເຫມືອນຄົນໜຶ່ງ ແມ່ນຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຜູ້ອື່ນ ແຕ່ກໍກະທຳການງານຜ່ານເຄື່ອງມືແຫ່ງການກະທຳ; ດັ່ງນັ້ນ ໂຍຄີຄວນບັນລຸພຣະສູງສຸດ ໂດຍອາໄສປັນຍາ (ພຸດທິ) ແລະອື່ນໆ (ໃຈ, ອາຍະຕະນະ) ໂດຍເບິ່ງມັນເປັນສິ່ງພາຍນອກຕົນ.

Verse 59

जड उवाच ततः प्रणम्यात्रिपुत्रमलर्कः स महीपतिः । प्रश्रयावनतो वाक्यमुवाचातिमुदान्वितः ॥

ຈະດາ (Jaḍa) ກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະຣາຊາອະລາກະ (Alarka) ໄດ້ກົ້ມກາບບູຊາຕໍ່ບຸດຂອງອະຕຣີ (Atri) ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນນ້ອມ ແລະຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 60

अलर्क उवाच दिष्ट्या देवैरिदं ब्रह्मन् ! पराभिभवसम्भवम् । उपपादितमत्युग्रं प्राणसन्देहदं भयम् ॥

ອະລາກະ (Alarka) ກ່າວວ່າ: ໂດຍຄວາມໂຊກດີ—ແທ້ຈິງໂດຍເທວະດາ—ຄວາມຢ້ານກົວອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງນີ້ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມອັບອາຍ ແລະຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງຂ້ອຍ ໄດ້ຖືກນຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະມັນເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍສົງໄສແມ່ນກະທັ້ງຊີວິດຂອງຕົນ.

Verse 61

दिष्ट्या काशिपतेर्भूरि-बलसम्पत्पराक्रमः । यदुच्छेदादिहासयातः स युष्मत्सङ्गदो मम ॥

ໂດຍຄວາມໂຊກດີ ພຣະຣາຊາແຫ່ງກາສີ (Kāśi) ມີກຳລັງຫຼາຍ ມີຊັບພະຍາກອນ ແລະຄວາມກ້າຫານ; ເນື່ອງຈາກການທຳລາຍອຳນາດ/ຖານະຂອງຂ້ອຍໂດຍພຣະອົງ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້—ແລະນັ້ນໄດ້ໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຄົບຄືນກັບທ່ານ.

Verse 62

दिष्ट्या मन्दबलश्चाहं दिष्ट्या भृत्याश्च मे हताः । दिष्ट्या कोशः क्षयं यातो दिष्ट्याहं भीतिमागतः ॥

ໂດຍຄວາມໂຊກດີ ຂ້ອຍອ່ອນແອໃນອຳນາດ; ໂດຍຄວາມໂຊກດີ ບໍລິວານຂອງຂ້ອຍຖືກສັງຫານ; ໂດຍຄວາມໂຊກດີ ຄັງຊັບຂອງຂ້ອຍພັງທະລາຍ; ໂດຍຄວາມໂຊກດີ ຂ້ອຍເຂົ້າສູ່ຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 63

दिष्ट्या त्वत्पादयुगलं मम स्मृतिपथं गतम् । दिष्ट्या त्वदुक्तयः सर्वा मम चेतसि संस्थिताः ॥

ດ້ວຍຄວາມໂຊກດີ ພຣະບາດທັງສອງຂອງທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຈື່ຈຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ດ້ວຍຄວາມໂຊກດີ ຄຳສອນທັງປວງຂອງທ່ານໄດ້ຕັ້ງມັ່ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 64

दिष्ट्या ज्ञानं ममोत्पन्नं भवतश्च समागमात् । भवता चैव कारुण्यं दिष्ट्या ब्रह्मन् ! कृतं मम ॥

ດ້ວຍຄວາມໂຊກດີ ປັນຍາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍການໄດ້ພົບທ່ານ; ແລະດ້ວຍຄວາມໂຊກດີ ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານໄດ້ສະແດງຄວາມເມດຕາກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 65

अनर्थोऽप्यर्थतां याति पुरुषस्य शुभोदयॆ । यथेदमुपकाराय व्यसनं सङ्गमात्तव ॥

ເຖິງແມ່ນໄພພິບັດກໍກາຍເປັນປະໂຫຍດອັນມີນັຍສຳຄັນແກ່ຄົນເມື່ອການຕື່ນຮູ້ອັນເປັນມົງຄຸນເກີດຂຶ້ນ—ເຫມືອນຄວາມໂຊກຮ້າຍນີ້ໄດ້ກາຍເປັນປະໂຫຍດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍການໄດ້ພົບທ່ານ।

Verse 66

सुबाहुरुपकारी मे स च काशिपतिः प्रभो । ययोः कृतेऽहं संप्राप्तो योगीश ! भवतोऽन्तिकम् ॥

ສຸບາຫູເປັນຜູ້ອຸປະກາລະແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ແລະກະສັດແຫ່ງກາສີນັ້ນກໍເຊັ່ນກັນ, ໂອ ພຣະອົງ; ເນື່ອງຈາກທັງສອງນັ້ນ, ໂອ ຈອມແຫ່ງໂຍຄີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ມາເຖິງພຣະພັກຂອງທ່ານ।

Verse 67

सोऽहं तव प्रसादाग्नि-निर्दग्धाज्ञानकिल्बिषः । तथा यतिष्ये येनेदृङ् न भूयां दुःखभाजनम् ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ບາບອັນເກີດຈາກອະວິຊາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍໄຟແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ—ຈະພາກພຽນໃຫ້ບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກາຍເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມໂສກເສົ້າເຊັ່ນນີ້ອີກເລີຍ।

Verse 68

परित्यजिष्ये गार्हस्थ्यमार्तिपादपकाननम् । त्वत्तोऽनुज्ञां समासाद्य ज्ञानदातुर्महात्मनः ॥

«ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງຊີວິດຄອບຄົວ—ພາຍນອກຂອງມັນເປັນແຕ່ການສະແດງ ແລະ ຄວາມທຸກ—ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານ, ໂອ ມະຫາຈິດ ຜູ້ປະທານປັນຍາ»។

Verse 69

दत्तात्रेय उवाच गच्छ राजेन्द्र ! भद्रं ते यथा ते कथितं मया । निर्ममो निरहङ्कारस्तथा चर विमुक्तये ॥

ດັດຕາເຕຣຍະ ກ່າວວ່າ: «ໄປເຖີດ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ; ຂໍໃຫ້ຄວາມດີມີແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງດຳລົງຊີວິດຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສອນ—ບໍ່ຍຶດຖືຄອບຄອງ ແລະ ບໍ່ມີອັດຕາ—ເພື່ອຄວາມຫຼຸດພົ້ນ»។

Verse 70

जड उवाच एवमुक्तः प्रणम्यैनमाजगाम त्वारान्वितः । यत्र काशिपतिर्भ्राता सुबाहुश्चास्य सोऽग्रजः ॥

ຈະດະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນແລ້ວ, ລາວໄດ້ກົ້ມຄຳນັບທ່ານ ແລະ ໄປຢ່າງວ່ອງໄວໄປຫາບ່ອນທີ່ພີ່ນ້ອງຂອງລາວ—ເຈົ້າແຫ່ງກາສີ—ແລະ ພີ່ໃຫຍ່ ສຸບາຫູ ຢູ່»។

Verse 71

समुत्पत्य महाबाहुं सोऽलर्कः काशिभूपतिम् । सुबाहोरग्रतो वीरमुवाच प्रहसन्निव ॥

ອະລະຣະກະ ລຸກຂຶ້ນ ແລະ ເວົ້າກັບວິລະຊົນແຂນແຂງ—ກະສັດແຫ່ງກາສີ—ຕໍ່ໜ້າ ສຸບາຫູ, ດັ່ງມີຮອຍຍິ້ມນ້ອຍໆ।

Verse 72

राज्यकामुक काशीश ! भुज्यतां राज्यमूर्जितम् । तथा च रोचते तद्वत् सुबाहोः संप्रयच्छ वा ॥

«ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງກາສີ, ຜູ້ປາຖະໜາອຳນາດກະສັດ! ຈົ່ງເສບສຸກກັບອານາຈັກອັນແຂງແຮງນີ້. ຫຼືຖ້າສິ່ງນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈເຈົ້າ, ກໍຈົ່ງມອບມັນໃຫ້ ສຸບາຫູ ເຊັ່ນດຽວກັນ»។

Verse 73

काशिराज उवाच किमलर्क ! परित्यक्तं राज्यं ते संयुगं विना । क्षत्रियस्य न धर्मोऽयं भवांश्च क्षत्रधर्मवित् ॥

ກະສັດແຫ່ງກາສີກ່າວວ່າ: «ອາລາຣະກະ! ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງລະທິ້ງອານາຈັກໂດຍບໍ່ມີການຮົບ? ນີ້ບໍ່ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງກະສັດຊະຕຣິຍະ—ແລະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮູ້ທາງທຳຂອງຊະຕຣິຍະ»។

Verse 74

निर्जितामात्यवर्गस्तु त्यक्त्वा मरणजं भयम् । सन्दधीत शरं राजा लक्ष्यं उद्दिश्य वैरिणम् ॥

«ເມື່ອກະສັດໄດ້ຄວບຄຸມວົງອຳມາດຂອງຕົນໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດແລ້ວ ແລະປະຖິ້ມຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກຄວາມຕາຍ ກໍຄວນຕັ້ງລູກສອນ ເລັ່ງເປົ້າໄປທີ່ສັດຕູເປັນເປົ້າໝາຍ»។

Verse 75

तं जित्वा नृपतिर्भोगान् यथाभिलषितान् वरान् । भुञ्जीत परमं सिद्ध्यै यजेत च महामखैः ॥

«ເມື່ອຊະນະເຂົາແລ້ວ ກະສັດຄວນເສບສຸກອັນປະເສີດຕາມປາຖະໜາ ເພື່ອການບັນລຸອັນສູງສຸດ; ແລະຄວນປະກອບພິທີບູຊາຍັດໃຫຍ່ໆ ດ້ວຍ»។

Verse 76

अलर्क उवाच एवमीदृशकं वीर ! ममाप्यासीन् मनः पुरा । साम्प्रतं विपरीतार्थं शृणु चाप्यत्र कारणम् ॥

ອາລາຣະກະກ່າວວ່າ: «ວີຣະບຸລຸດ! ໃນກ່ອນນີ້ ໃຈຂອງຂ້ອຍກໍເຄີຍເປັນແນວນີ້. ແຕ່ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ກົງກັນຂ້າມ—ແລະເຫດຜົນຂອງມັນດ້ວຍ»។

Verse 77

यथायं भौतिकः सङ्घस्तथान्तः करणं नृणाम् । गुणास्तु सकलास्तद्वदशेषेष्वेव जन्तुषु ॥

«ເຊັ່ນດຽວກັບຮ່າງກາຍນີ້ທີ່ເປັນການປະກອບຮວມຂອງວັດຖຸ ອຸປະກອນພາຍໃນ (ກຸ່ມຈິດ) ຂອງມະນຸດກໍເປັນແບບນັ້ນ; ແລະໃນທຳນອງດຽວກັນ ຄຸນະ (guṇa) ທັງໝົດມີຢູ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນສັດທັງປວງ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ»។

Verse 78

चिच्छक्तिरेक एवायं यदा नान्योऽस्ति कश्चन । तदा का नृपते ज्ञानान्मित्रारिप्रभुभृत्यता ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອມີແຕ່ພະລັງອຳນາດແຫ່ງຈິດຮູ້ (ຈິດຕະນະ-ສັກຕິ) ພຽງອັນດຽວ ແລະບໍ່ມີອື່ນໃດເລີຍ, ເມື່ອປັນຍາເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຈະຍັງເຫຼືອບ່ອນໃດສຳລັບແນວຄິດ «ມິດ» ແລະ «ສັດຕູ» ຫຼື «ນາຍ» ແລະ «ຂ້າຮັບໃຊ້»?

Verse 79

तन्मया दुःखमासाद्य त्वद्भयोद्भवमुत्तमम् । दत्तात्रेयप्रसादेन ज्ञानं प्राप्तं नरेश्वर ॥

ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງມະນຸດ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະສົບທຸກຂ໌ອັນສູງສຸດ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະອົງ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ດັດຕາເຕຣຍ (Dattātreya) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 80

निर्जितेन्द्रियवर्गस्तु त्यक्त्वा सङ्गमशेषतः । मनो ब्रह्मणि सन्धाय तज्जये परमो जयः ॥

ແຕ່ເມື່ອຊະນະກອງທັບແຫ່ງອິນທຣີຍະ (ປະສາດຮູ້) ແລະລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດໃຫ້ໝົດສິ້ນ, ຕັ້ງຈິດໃນ ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) — ການຊະນະເໜືອ «ນັ້ນ» ແມ່ນຊະນະອັນສູງສຸດ.

Verse 81

संसाध्यमन्यत्तत्सिद्ध्यै यतः किञ्चिन्न विद्यते । इन्द्रियाणि च संयम्य ततः सिद्धिं नियच्छति ॥

ເພື່ອບັນລຸຄວາມສົມບູນນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດຕ້ອງເຮັດອີກ. ໂດຍການຂົ່ມອິນທຣີຍະ ກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດ (siddhi).

Verse 82

सोऽहं न तेऽरिर्न ममासि शत्रुः सुबाहुरेषो न ममापकारी । दृष्टं मया सर्वमिदं यथात्मा अन्विष्यतां भूप ! रिपुस्त्वयान्यः ॥

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນສັດຕູຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍບໍ່ແມ່ນສັດຕູຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ສຸບາຮູ (Subāhu) ນີ້ບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳຜິດຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນທັງໝົດນີ້ເປັນອາດຕະມັນ (Self). ຂໍໃຫ້ພຣະຣາຊາສືບຄົ້ນ—ສັດຕູແທ້ນັ້ນຢູ່ອື່ນ ບໍ່ແມ່ນຕາມທີ່ພຣະອົງສົນນະສົມມຸດ.

Verse 83

इत्त्थं स तेनाभिहितो नरेन्द्रो हृष्टः समुत्थाय ततः सुबाहुः । दिष्ट्येति तं भ्रातरमाभिनन्द्य काशीश्वरं वाक्यमिदं बभाषे ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາກໍລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ຕໍ່ມາ ສຸບາຫູ ໄດ້ທັກທາຍພີ່ນ້ອງນັ້ນດ້ວຍຄໍາວ່າ «ຂໍໃຫ້ໂຊກດີ!» ແລ້ວກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້ແກ່ອົງເຈົ້າແຫ່ງກາສີ.