Shloka 7
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
अथापरमस्मिन्नुद्देशे मरुद्गणवृतं विभुम् । भीमसेनमथापश्यत् तेनैव वपुषान्वितम्,फिर दूसरे स्थानमें उन्होंने दिव्यरूपधारी भीमसेनको देखा जो पहलेहीके समान शरीर धारण किये मूर्तिमान् वायुदेवताके पास बैठे थे। उन्हें सब ओरसे मरुद्गणोंने घेर रखा था। वे उत्तम कान्तिसे सुशोभित एवं उत्कृष्ट सिद्धिको प्राप्त थे
athāparam asminn uddeśe marudgaṇavṛtaṃ vibhum | bhīmasenam athāpaśyat tenaiva vapuṣānvitam ||
ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນອີກພາກໜຶ່ງໃນແດນສະຫວັນ, ລາວໄດ້ເຫັນພີມະເສນະຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຖືກຫມູ່ມະຣຸດຫ້ອມລ້ອມ, ແລະ ຍັງຄົງມີຮູບກາຍທີ່ຈື່ຈຳໄດ້ເຊັ່ນເກົ່າ. ພີມະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນດີເລີດ ແລະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ, ປາກົດຢູ່ທ່າມກາງຂະບວນຂອງພຣະວາຍຸ—ເປັນເຄື່ອງໝາຍວ່າພະລັງອັນໝັ້ນຄົງ ແລະ ການປະພຶດຊອບຕາມທຳ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນສຸດທ້າຍ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores karmic fruition and divine acknowledgment: a life of steadfast strength aligned with dharma culminates in honored recognition in the celestial order, where the hero is seen radiant and surrounded by divine beings.
The narrator describes the seer’s vision of Bhīma in a heavenly region: Bhīma appears in a divine setting, encircled by the Maruts, yet retaining a familiar bodily form, indicating his exalted status and attainment.