Shloka 303
शल्यस्य पाण्डवसेनापीडनम् — Śalya’s Assault on the Pāṇḍava Host
with Omens and Bhīma’s Counter
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महाराज शराभ्यां रणमूर्थनि । महाराज! माद्रीके प्रतापी पुत्र नकुलने बिना किसी घबराहटके युद्धके मुहानेपर दो-दो बाणोंसे उन दोनों भाइयोंको घायल कर दिया
dvābhyāṃ dvābhyāṃ mahārāja śarābhyāṃ raṇamūrdhani |
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ຢູ່ທາງໜ້າສຸດຂອງສະໜາມຮົບ ລາວໄດ້ຍິງພວກເຂົາ “ສອງຕໍ່ສອງ” ດ້ວຍລູກສອນ ເຮັດໃຫ້ສອງພີ່ນ້ອງນັ້ນບາດເຈັບ. ພຣະມະຫາກະສັດ, ນະກຸລະ ບຸດຜູ້ກ້າຫານຂອງມາດຣີ ບໍ່ມີຄວາມຫວາດຫວັນ ໄດ້ທຳຮ້າຍພວກເຂົາດ້ວຍລູກສອນຄູ່ໆ ຢູ່ປາກທາງຂອງສົງຄາມ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແມ່ນຍຳອັນບໍ່ປະນີປະນອມຂອງສົງຄາມ, ເມື່ອຄວາມກ້າຫານແລະຝີມືຖືກສະແດງໂດຍບໍ່ລັງເລ, ແຕ່ນ້ຳໜັກທາງສິນທຳຂອງການເຮັດຮ້າຍຍາດພີ່ນ້ອງຍັງແຝງຢູ່ໃນໂສກນາດກຸຣຸກເສດຕະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the disciplined, unsentimental execution of a warrior’s duty in battle—precision and fearlessness at the front line—while implicitly reminding the reader that such prowess unfolds within the ethically fraught setting of a fratricidal war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, at the forefront of the fight, a warrior wounds two brothers by shooting two arrows at each—an image of rapid, methodical combat in the Shalya Parva battle sequence.