द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
तद् दृष्टवा तादृशं युद्ध द्रोणपाण्डवयोस्तदा । वासुदेवो महाबुद्धि: कार्यवत्तामचिन्तयत्,उस समय द्रोणाचार्य और अर्जुनका वैसा युद्ध देखकर परम बुद्धिमान् वसुदेवनन्दन श्रीकृष्णने मन-ही-मन कर्तव्यका निश्चय कर लिया
tad dṛṣṭvā tādṛśaṃ yuddhaṃ droṇapāṇḍavayos tadā | vāsudevo mahābuddhiḥ kāryavattām acintayat ||
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນການຮົບແບບນັ້ນລະຫວ່າງ ດໂຣນາຈານຍ໌ ແລະ ປານດະວະ (ອາຣຊຸນ) ໃນຂະນະນັ້ນ, ວາສຸເທວ—ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ—ໄດ້ຄິດໃນໃຈ ແລະຕັດສິນໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ. ຂະນະນີ້ເປັນສັນຍານຂອງການປ່ຽນຈາກການເຝົ້າມອງໄປສູ່ການຕັດສິນທາງຈິດທໍາ: ເມື່ອການຕໍ່ສູ້ເຂົ້າສູ່ຈຸດວິກິດ, ກຣິດສະນະຊັ່ງນໍ້າໜັກໜ້າທີ່ ແລະການກະທໍາທັນເວລາ ເພື່ອປົກປ້ອງຝ່າຍທີ່ຊອບທໍາ.
संजय उवाच
When events reach a decisive moral and strategic turning point, wisdom is shown not only in witnessing but in discerning timely duty (kārya) and forming a firm resolve to act for the protection of dharma.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa, observing the intense combat between Droṇa and Arjuna, internally deliberates and arrives at a decision about the necessary course of action, indicating an impending intervention or counsel in response to the battle’s gravity.