Shloka 25
द्रोण–सात्यकि-युद्धम्
Droṇa–Sātyaki Engagement
द्रोणस्तु पञचभिर्बाणैर्वासुदेवमताडयत् । अर्जुन च त्रिसप्तत्या ध्वजं चास्य त्रिभि: शरै:,फिर द्रोणने भी पाँच बाणोंसे भगवान् श्रीकृष्णको, तिहत्तर बाणोंसे अर्जुनको और तीन बाणोंद्वारा उनके ध्वजको भी चोट पहुँचायी
droṇas tu pañcabhir bāṇair vāsudevam atāḍayat | arjunaṃ ca trisaptatyā dhvajaṃ cāsya tribhiḥ śaraiḥ ||
ສັນຊະຍາກ່າວວ່າ: ດໂຣນາຍິງວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິດ/ກຣິຊນະ) ດ້ວຍລູກສອນຫ້າດອກ; ຍັງຍິງອາຣະຈຸນດ້ວຍເຈັດສິບສາມດອກ; ແລະດ້ວຍສາມດອກ ກໍທຳຮ້າຍທຸງສັນຍາລັກຂອງອາຣະຈຸນອີກດ້ວຍ. ການບັນຍາຍນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມແມ່ນຍຳອັນບໍ່ຢຸດຢັ້ງຂອງສົງຄາມ ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂັບລົດຮົບ ແລະ ຕາຣາສັນຍາລັກຂອງນັກຮົບກໍຖືກເລືອກເປັນເປົ້າໝາຍ ເພື່ອສັ່ນຄວາມກ້າ ແລະ ຂວັນກຳລັງໃຈ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare tests steadiness and duty: a warrior’s skill is used not only to injure but also to unsettle confidence by striking symbols (like the banner) and even the charioteer. Ethically, it reflects the harsh reality of kṣatriya conflict, where resolve and morale are strategic targets.
Sañjaya reports that Droṇa, in the thick of battle, shoots Kṛṣṇa (as Vāsudeva) with five arrows, then showers Arjuna with seventy-three arrows, and additionally strikes Arjuna’s banner with three arrows—showing Droṇa’s dominance and intensity in that moment.