Shloka 28
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhyadravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ບັນດານັກຮົບຜູ້ຟັນຟາດຮຸນແຮງ—ຈັດກອງທັບເປັນວິວະຫະ—ໄດ້ພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນກອບຈັນຍາຂອງມະຫາກາບີນີ້ ການພຸ່ງບຸກນັ້ນເກີດຈາກຄວາມຈົ່ງຮັກ ແລະໜ້າທີ່ປົກປ້ອງ: ຜູ້ນຳຝ່າຍປານດະວະກົດດັນເຂົ້າໄປໃນວິວະຫະຂອງສັດຕູ ເພື່ອຄຸ້ມຄອງອະພິມັນຍຸ ແລະຮັກສາຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ພວກພ້ອມ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະຕ້ອງເສຍງອັນຕະລາຍຢ່າງໜັກກາງກົນໄກສົງຄາມອັນມີລະບຽບກໍຕາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
In a war setting, the verse foregrounds kṣatriya-duty and relational responsibility: leaders act decisively to protect their own and to meet danger with organized resolve, showing that dharma in crisis often appears as courageous, disciplined action rather than hesitation.
Sañjaya reports that the principal Pandava warriors, with their troops properly arrayed, charge forward—contextually, to enter the enemy’s formation along the path made by Abhimanyu and to attempt his protection and support amid the battle’s turning point.