Shloka 27
सैन्धवविक्रमवर्णनम् / Description of Jayadratha’s Martial Display
अभ्यद्रवन् परीप्सन्तो व्यूढानीका: प्रहारिण: । संजयने कहा--राजन! युधिष्ठिर, भीमसेन, शिखण्डी, सात्यकि, नकुल-सहदेव, धष्टद्युम्न, विराट, द्रपद, केकय-राजकुमार, रोषमें भरा हुआ धृष्टकेतु तथा मत्स्यदेशीय योद्धा --ये सब-के-सब युद्धस्थलमें आगे बढ़े। अभिमन्युके ताऊ, चाचा तथा मामागण अपनी सेनाको व्यूहद्वारा संगठित करके प्रहार करनेके लिये उद्यत हो अभिमन्युकी रक्षाके लिये उसीके बनाये हुए मार्गसे व्यूहमें जानेके उद्देश्यसे एक साथ दौड़ पड़े
abhydravan parīpsanto vyūḍhānīkāḥ prahāriṇaḥ |
ສັນຊະຍະໄດ້ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍ ບັນດານັກຮົບຜູ້ຈັດກອງທັບເປັນວິວະຫະ ແລະພ້ອມຈະຟັນຟາດ ໄດ້ພາກັນພຸ່ງໄປຂ້າງໜ້າ. ໃນບົດເຫດນີ້ ການພຸ່ງບຸກນັ້ນສະທ້ອນຄວາມເຮັ່ງດ່ວນຕາມໜ້າທີ່ແຫ່ງທຳມະຂອງຝ່າຍປານດະວະ ເພື່ອຈະຝ່າເຂົ້າໄປໃນວິວະຫະຂອງສັດຕູຕາມທາງທີ່ອະພິມັນຍຸເຄີຍເປີດໄວ້ ເພື່ອປົກປ້ອງລາວ ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະເສຍງອັນຕະລາຍຢ່າງໜັກກໍຕາມ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as urgent, collective responsibility: when a comrade is endangered, righteous warriors do not remain passive; they organize, commit, and act decisively—even when the situation is perilous.
Sañjaya reports that the warriors, with their troops arranged in formation and intent on striking, surge forward together—contextually, the Pandava allies press ahead to enter the enemy’s formation by the route already made, aiming to reach and protect Abhimanyu.