Shloka 10
Sainyavinyāsa–Lakṣaṇa (Disposition of Armies and Battlefield Omens) | सैन्यविन्यास–लक्षणम्
तस्य सैन्ये धार्तराष्ट्रा श्न सर्वे बाह्लीकानामेकदेश: शलश्न | ये चाम्बष्ठा: क्षत्रिया ये च सिन्धो- स्तथा सौवीरा: पञ्चनदाश्व शूरा:
tasya sainye dhārtarāṣṭrāś ca sarve bāhlīkānām ekadeśaḥ śalaś ca | ye cāmbaṣṭhāḥ kṣatriyā ye ca sindhos tathā sauvīrāḥ pañcanadāś ca śūrāḥ ||
ສັນຊະຍະລາຍງານວ່າ: ໃນກອງທັບນັ້ນມີບຸດທັງປວງຂອງ ທຣິຕະຣາສະຕຣະ, ພ້ອມດ້ວຍກອງຫນຶ່ງສ່ວນຈາກພວກບາຫລີກະ ແລະ ຊາລະ; ຍັງມີກະສັດຕຣິຍະຜູ້ກ້າຫານແຫ່ງອຳບະສະຖະ, ນັກຮົບຈາກດິນແດນສິນທຸ, ພວກສາວີຣະ, ແລະວີລະບຸລຸດແຫ່ງພື້ນທີ່ປັນຈະນະດະ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍ້ຳວ່າກອງທັບກໍຣະວະໄດ້ຮັບກຳລັງເສີມຈາກປະຊາຊົນພັນມິດຫຼາຍກຸ່ມ ເຮັດໃຫ້ຂອບເຂດທາງທຳມະແລະການເມືອງຂອງສົງຄາມທີ່ຈະມາ ກວ້າງໄກກວ່າການບາດໝາງໃນຄອບຄົວດຽວ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma-driven conflict can expand through political alliances: many regions and warrior groups become implicated, showing that war’s moral burden and consequences spread beyond the original disputants.
Sañjaya is cataloguing the Kaurava forces for Dhṛtarāṣṭra, naming allied peoples and warriors present in the army—Dhṛtarāṣṭra’s sons along with contingents from Bāhlīka, Śala, the Ambaṣṭhas, Sindhu, Sauvīra, and Pañcanada.